- KAPODISTRIA+MASVIDAL=L.F.E.... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
δες μέσα στο κερί τώρα μικρή μου νεράιδα της ψυχής!...
δες τα παιδικά μου χρόνια πως τρεμοπαίζουν στ' άγγιγμα της σιωπής-στη χώρα της αυγής...μη το φυσήξεις!...
Όλες μου οι αισθήσεις επαναστατούν...
αιώνιες ευτυχίες έρχονται και κλωθογυρνάν στα ονείρατα
τρεκλίσματα πάνω στη κόψη, τη φευγαλέα μορφή ψάχνουν για να γευτούν...
Μακριά και πάνω στο άσπρο άλογο, ποδοβολήτα αναγγέλουν χαρμόσυνα κελεύσματα των καιρών..
Όλες μου οι αισθήσεις επαναστατούν...
τινάζω μανιασμένα τα μακριά μαλλιά στα χρόνια και ρίζες γίνομαι για να δεθώ στη χώρα δίχως όνομα όπου μόνο τα αδέσποτα σκυλιά πίνουν κρασί και φτύνουν την αλήθεια...γιατί 'ναι λεύθερα...
Όλες μου οι αισθήσεις επαναστατούν...
Ιζαμπέλα!...πτώσεις συνεχείς σε άχρονα πηγάδια...Ιζαμπέλα! Ιζαμπέλα!
...
Όλες μου οι αισθήσεις επαναστατούν...
Σαν σε όνειρο πραγμάτωσα τις φωνές Βάκχιων ποιητών, μεθυσμένων
και σαγηνεμένων απο το μούστο σοφών και αμούστακων καιρών...
Όλες μου οι αισθήσεις επαναστατούν και...Ιζαμπέλα!...μη με ψάξεις!...
Εκεί θα με βρείς στο γυμνό μοναστήρι, στη σιγή της καμπάνας, να ψάχνω το μονοπάτι, την ατραπό που αοδηγεί στο άχρονο και το αβίωτο ελαφρύ κενό. Πόσο ελεύθερο είναι αυτό το πουλί...φυλάκισέ το Θεέ και δώσε μας την κόλαση...
Όλες μου οι αισθήσεις επαναστατούν...Ας γίνει κάποτε.
~Γρηγόρης~
Once you were wild, don't let them tame you
Καποτε πιστεψα σε εναν ανθρωπο
και αυτος εγινε σωμα σε αλλη διασταση..
καποτε πιστεψα σε εναν θεο
και εκεινος χαρισε το φως της σ΄ αλλη δονιτικη υποσταση...
καποτε γυρεψα μια Χ-ΩΡΑ
μα τ΄αρωμα του χωρου δεν ειχε το δικο της...
καποτε την γυρεψα στο τ-ωρα των παραισθησεων
μα η ζαλη δεν ηταν το γιατρικο της...
καποτε κοιταξα στα ονειρα
μα οι αγγελοι του αστροκοσμου δεν γνωριζαν για την ενεργεια της...
ΚΑΠΟΤΕ ΚΟΙΤΑΞΑ ΣΤΑ ΕΣΩ ΜΟΥ
ΚΑΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΑ ΠΩΣ ΕΙΣΑΙ ΜΕΣΑ ΜΟΥ....
ΦΩΣΧΗΤΟΣ
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΟΛΟΥΣ ΣΑΣ...
ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΜΕΝΑ HΜΟΥΝ ΕΓΩ
χειμωνες που δεν ειμασταν
αγκαλια...
θρυνω τις σκεψεις που δεν ανθισαν
ποτε σαν λεξεις...
θρυνω που οι ματιες μου
δεν σταματησαν επανω σου
και χαθηκαν στο απειρο...
φοβαμαι οτι θρυνω..για καθε
στιγμη που δεν υπηρξα διπλα
σου...
γελω που μονο οταν θρυνω...
μπορω να σε Αγγιζω...
ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΜΕΝΑ HΜΟΥΝ ΕΓΩ
ανοιγω τον εαυτο μου δειλα δειλα ,πνοη αγαπης και ζωης να μπει,
την ωσμη της κλεισουρας και της μοναξιας το πεπλο να τιναξω απο τα βαθη,
ενα χαδι στοργης που τοσο μου λειπει στον εαυτο μου δινω,
με την υποσχεση αλλο μοναχο να μην τον ξαναφησω.
σας το αφιερωνω
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΝΑ ΠΕΤΑΞΕΙ,
ΝΑ ΓΑΛΗΝΕΨΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ
ΝΑ ΤΡΑΒΗΞΕΙ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΣΕΝΙΟ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΤΗΣ
ΝΑ ΣΤΑΘΕΙ ΣΑ ΣΥΝΝΕΦΟ ΣΤΟΝ ΓΕΜΑΤΟ ΑΣΤΕΡΙΑ ΟΥΡΑΝΟ
ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΚΑΙ ΣΧΕΔΟΝ ΑΟΡΑΤΟ ΣΥΝΝΕΦΑΚΙ
ΕΝΑ ΑΣΤΕΡΙ ΠΟΥ ΘΑ ΤΡΕΜΟΣΒΥΝΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕΙ
ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΗΣ ΑΛΛΗ ΨΥΧΗ ΝΑ ΒΡΕΙ
ΝΑ ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ ΑΙΩΝΙΑ
ΠΟΡΕΥΟΜΕΝΗ ΣΤΑ ΟΥΡΑΝΙΑ ΠΑΛΑΤΙΑ
ΜΕ ΤΟ ΚΑΤΑΛΕΥΚΟ ΑΤΙ ΤΗΣ
ΜΕ ΤΗΝ ΜΥΡΩΔΙΑ ΤΟΥ ΔΥΟΣΜΟΥ ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΑΣΙΛΙΚΩΝ
ΜΕ ΤΗΝ ΕΛΠΙΔΑ ΠΩΣ Τ'ΑΣΤΕΡΙΑ ΘΑ ΠΑΨΟΥΝ ΠΙΑ
ΝΑ ΠΕΦΤΟΥΝΕ ΣΤΗΝ ΓΗ...
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
και ολοι με ειπαν καλλιτεχνη...
ΕΝΑΣ ΚΕΡΔΙΖΕΙ ΣΤΗΝ ΑΓΑΠΗ ΚΙ ΑΛΛΟΣ ΧΑΝΕΙ
ΜΑ ΟΠΟΙΟΣ ΚΕΡΔΙΣΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΝΙΚΗΤΗΣ
ΜΑ Ο ΟΥΡΑΝΟΣ ΕΧΕΙ ΓΕΜΙΣΕΙ ΘΛΙΨΕΙ...
ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΣΥΝΝΕΦΑ ΠΥΚΝΑ ΚΑΙ ΒΑΡΙΑ ΜΟΥ ΚΡΥΒΟΥΝ ΤΗΝ ΘΕΑ ΤΗΣ ΒΑΣΛΙΣΣΑΣ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ...
Η ΠΙΘΑΝΗ ΒΡΟΧΗ ΠΟΥ ΘΑΡΘΕΙ ΘΑ ΜΟΥ ΣΤΕΡΗΣΕΙ ΤΗΝ ΧΑΡΑ ΤΗΣ ΟΠΤΙΚΗΣ ΕΠΑΦΗΣ...
Ο ΑΕΡΑΣ ΠΟΥ ΦΥΣΑ ΜΟΥ ΦΕΡΝΕΙ ΤΙΣ ΜΕΛΩΔΙΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗΣ ΠΙΟ ΕΝΤΟΝΕΣ ΚΑΙ ΒΑΣΑΝΙΣΤΙΚΕΣ ΝΑ ΠΑΙΔΕΥΟΥΝ ΤΗΝ ΣΚΕΨΗ...
ΣΕ ΠΕΙΣΜΑ ΟΜΩΣ ΟΛΩΝ ΑΥΤΩΝ ΘΑ ΒΓΩ ΕΞΩ...
ΘΑ ΚΑΤΣΩ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΧΟΝΤΡΕΣ ΣΤΑΓΟΝΕΣ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ,ΝΑ ΜΟΥΣΚΕΥΤΩ ΕΩΣ ΤΟ ΜΕΔΟΥΛΙ ΝΑ ΝΙΩΣΩ ΤΗΝ ΕΝΤΑΣΗ ΤΟΥ ΑΕΡΑ ΠΑΝΩ ΣΤΟ ΒΡΕΓΜΕΝΟ ΜΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟ ΑΡΚΕΙ ΝΑ ΦΑΝΤΑΣΘΩ ΤΗΝ ΟΨΗ ΤΗΣ ΑΣΗΜΕΝΙΑΣ ΘΕΑΣ...
ΝΑ ΤΗΝ ΦΑΝΤΑΣΘΩ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΣ ΣΤΕΙΛΩ ΤΟΥΣ ΜΑΚΑΡΙΣΜΟΥΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΚΕΙΝΟΝ ΠΟΥ ΑΚΟΜΗ ΜΙΑ ΠΑΝΣΕΛΗΝΟ ΕΙΝΑΙ...ΜΑΚΡΙΑ...
(ΧΩΡΙΣ ΒΕΒΑΙΑ ΝΑ ΠΑΥΩ ΝΑ ΤΟΝ ΣΚΕΠΤΟΜΑΙ ΠΑΝΤΑ...)
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
Άσε λοιπόν την Αγάπη να γεμίσει με Φώς κάθε φραγματοποιημένο θρύψαλο στην καρδιά και το ποτάμι θα φουσκώσει να δείξει το δρόμο...
Ερχόμαστε εμείς οι καβαλάρηδες της σιωπής να γεμίσουμε κάθε γωνιά με Αγάπη και τότε τίποτε δε μπορεί να υπάρξει μακράν της Αιωνιότητας διότι αυτή το γέννησε...αυτή έτσι το θέλησε...
Τα πέλαγα δε φτάνουν για να φωτίσουν το μεγαλείο Του...
Κάθε σκιώδης μορφή θα εξαυλωθεί δια παντός αυτού του Δίκαιου χρόνου...
Μαντολίνα θα ευωδούν τα φλογερά μονοπάτια, πέρα στη θάλασσα την πλασμένη απο Φώς...
Παίξε τώρα, ό,τι σου έχει απομείνει γιατί η αυγή πίσω δε γυρίζει...
Δε μπορεί να υπάρξει αυτός που θα ξεχάσει το λόγο που γεννήθηκε...
Εδώ, μέσα στην καρδιά μου, το ζεστό βιολί πήρε φωτιά και μεθάει απο Αγάπη...
~Γρηγόρης~
Once you were wild, don't let them tame you
Edited by - reptilesalonica on 11/10/2003 05:17:55
quote:
Κοντά σου όσο κανείς
Ψυχή με ψυχή, γλυκιά μου ανάσα,
πέρασες στο κορμί μου…….
Και γίναμε παλμός… στην ομορφιά της φύσης
παλμός συμπαντικός…. αγάπης σταλαγματιά
μας δόνησε….μας έλουσε…
Κοντά σου όσο κανείς..Πλατωνας…
ΦΙΛΕ ΠΛΑΤΩΝ,
ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΥΠΕΡΟΧΟΙ ΣΤΙΧΟΙ...
ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΑΛΗΘΕΙΑ ΨΥΧΗΣ...
ΟΧΙ ΑΠΛΑ ΑΙΩΝΙΑ ΕΝΩΣΗ...
ΑΛΛΑ ΚΑΤΙ ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΟΤΕΡΟ,
ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΗ ΣΥΝΕΥΡΕΣΗ ΨΥΧΩΝ!!!
ΑΣ ΜΟΥ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙ Ο ΦΙΛΟΣ ΠΛΑΤΩΝ ΝΑ ΤΟ ΑΦΙΕΡΩΣΩ ΣΤΗΝ ...ΨΥΧΗ ΜΟΥ...
Σ'ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ...
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
Edited by - kapodistria on 23/10/2003 14:23:53
quote:
Σ' αγαπώ για όλα αυτά και άλλα τόσα άγνωστά μου
που δυστυχώς δεν τα χωρούν τα ποιήματά μου
για κείνο τ' άστρο το τρελλό που ακολουθούμε
για ένα άγγιγμα ζεστό πριν κοιμηθούμε.Έτσι αγαπώ παιδί, κορίτσι και γυναίκα
και λέω τα θαύματα του κόσμου είναι δέκα
τα εννιά γνωστα και τ' άλλο το κρυμμένο
απ' της αγάπης μου το φως οδηγημένο
ΑΧ!!!
ΠΟΛΥ ΙΔΑΝΙΚΟ...
1900,ΜΑΣ ΑΓΓΙΞΕΣ ΤΗΝ ΨΥΧΗ...
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
Edited by - kapodistria on 23/10/2003 14:40:22