- Μηδεμία τεκμηρίωση ανεκτή αφρόνως (Ένα μικρό διάλειμμα στην τεκμηριωμένη γνώση Νο.2) - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
quote:
Notirk :Κηφέα,
Δεν ξέρω , αυτά που ο άνθρωπος θεωρεί τερατουργήματα, αν και το ον σύμπαν τα θεωρεί τέτοια ή μήπως απλά , είναι καταστάσεις μη συμβατές με τον χαρακτήρα του σύμπαντος, ο οποίος αενάως διαμορφώνεται και επεξεργάζεται κατά της εναλλαγές των φάσεων ενσάρκωσης (εκδήλωσης) του σύμπαντος και Θανάτου ( επιστροφή στο ανεκδήλωτο).
ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΣ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑΣ ΔΙΑΜΟΡΦΩΜΕΝΟΣ ΠΑΡΟΡΜΗΤΙΚΑ από την αλληλεπίδραση των συμβάντων της στιγμής, χωρίς κάποιο σχέδιο για το μέλλον. Κάτι σαν διασκεδαστικά επικίνδυνο παιχνίδι, σαν πορεία στη κόψη του ξυραφιού, σαν μια πολύ μα πολύ λεπτή ισορροπία την τήρηση της οποίας εξασφαλίζει επ’άπειρον η δύναμη της Ανάγκης, που σαν ηνίοχος κρατάει τα γκέμια του καλού (φυγόκεντρος δύναμη που ωθεί προς το φως, την εκδήλωση και την πολλαπλότητα) και του κακού (κεντρομόλος, που έλκει προς τα μέσα, τον εαυτό, το σκότος και την απλότητα), των δύο αναγκαίων για το δράμα της ζωής δυνάμεων , μη επιτρέποντας σε καμία από της δύο να ξεπεράσει τα όρια της και υπερισχύσει της άλλης.Σε αυτό το σενάριο έχουν ρόλο καθοριστικό, οι σκέψεις και πράξεις του ανθρώπινου όντος , αλλά και κάθε όντος με νόηση , συνείδηση, επιθυμίες και συναισθήματα παντού στο σύμπαν, καθότι σαν οργανικά μέρη του σύμπαντος , είναι ή συνείδηση του, ή διαμορφώνουν τη συνείδηση του και την αυτοπραγμάτωση του.
Μέσα σαυτό το σενάριο τοποθετώ και την πιθανή παρέμβαση στο DNA του προανθρώπινου γήινου όντος και τη μετάλλαξη του σε άνθρωπο, από εξωγήινα όντα ανώτερης νοημοσύνης.
Αγαπητέ Notirk
Έχω την εντύπωση ότι οι σκέψεις σου αφορούν στην γνήσια παραδοσιακή αντίληψη των επιστημών που βρίσκεται σε αντίθεση με τη σύγχρονη επιστήμη .
Και εξηγούμαι :
Στους πολιτισμούς που διατηρούν τον παραδοσιακό χαρακτήρα , η διανοητική ενόραση άρχει των πάντων .
Με άλλους όρους , εκείνο που συνιστά την ουσία είναι η καθαρή μεταφυσική διδασκαλία , και όλα τα άλλα συνδέονται μαζί της εν είδει συνεπειών ή εφαρμογών στις διάφορες τάξεις της τυχαίας πραγματικότητας.
Αυτό ισχύει ιδίως για τους κοινωνικούς θεσμούς .
Και από την άλλη μεριά , το ίδιο πράγμα αληθεύει επίσης όσον αφορά τις επιστήμες, δηλαδή τις γνώσεις που αναφέρονται στο πεδίο του σχετικού , και που , σε παρόμοιους πολιτισμούς , δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν παρά σαν απλές εξαρτήσεις , κάτι σαν προεκτάσεις ή αντανακλάσεις της απόλυτης αρχικής γνώσης .
Έτσι η αληθινή ιεραρχία τηρείται παντού και πάντοτε .
Το σχετικό δεν θεωρείται καθόλου ανύπαρκτο , γιατί αυτό θα ήταν άτοπο .
Λαμβάνεται υπόψη στο βαθμό που το αξίζει , αλλά του δίνεται η αρμόζουσα θέση , που δεν μπορεί παρά να είναι μια θέση δευτερεύουσα και υποτακτική . Και μέσα σε αυτό το ίδιο το σχετικό υπάρχουν μεγάλες διαβαθμίσεις , ανάλογα με το αν τα πράγματα απέχουν λιγότερο ή περισσότερο σε σχέση με το πεδίο των αρχών .
Υπάρχουν λοιπόν , όσον αφορά τις επιστήμες , δύο ριζικά διαφορετικές αντιλήψεις , και μάλιστα ασυμβίβαστες μεταξύ τους , τις οποίες μπορούμε να ονομάσουμε : παραδοσιακή αντίληψη και σύγχρονη αντίληψη .
Οι "παραδοσιακές επιστήμες" που υπήρξαν στην αρχαιότητα και στον μεσαίωνα , υπάρχουν ακόμη στην Ανατολή , των οποίων όμως και αυτή ακόμη η ιδέα είναι εντελώς ξένη στους Δυτικούς του καιρού μας .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Η εμπειρία έιναι πολύ άμεση και ταπεινή.
Η θεωρητικολογία είναι πολύπλοκη και υπερήφανη.
quote:
Κηφεύς :Και τελικά υπάρχει το παρόν .
Το σύμπαν μας είναι ζωντανό . Η ζωή του – η κάθε είδους δραστηριότητά του – εξασφαλίζεται από την ισορροπία των εντάσεων των δυνάμεων που διέπουν την κίνηση , των δυνάμεων που συγκροτούν τα άτομα , και εκείνων που συνενώνουν τα άτομα σε ελέφαντες και γαλαξίες
Απ’όλες τις δυνάμεις , οι βαθύτερες αλλά και ισχυρότερες συνδέουν στενά τα βασικά συστατικά του αισθητού κόσμου , τα κουάρκ .
Τα κουάρκ , ή τουλάχιστον τα υποθετικά συστατικά τους , φαίνεται πως δεν έχουν καμία εσωτερική δομή , και γι’αυτό ακριβώς αρχίζουμε να πιστεύουμε πως το κρεμμύδι πλέον ξεφλουδίστηκε . Είναι πράγματα χωρίς έκταση . Παρουσιάζονται πάντα κατά τριάδες και οι δυνάμεις που τα συγκρατούν είναι τόσο ισχυρές ώστε ο χωρισμός τους φαίνεται σαν μια προοπτική τόσο μακρινή όσο ο χωρισμός των τριών διαστάσεων του χώρου . Ίσως γι’αυτό ακριβώς δεν είναι δυνατόν να χωριστούν .Στα κουάρκ βρίσκουμε την (ή περίπου την) πρωταρχικότερη εκδήλωση της υποκείμενης διασύνδεσης των θεμελιωδών συστατικών , και το να χωριστούν τρία κουάρκ ίσως είναι τόσο δύσκολο όσο το να ξεμπερδευτεί ο χώρος .
Υπάρχουν ζεύγη αποτελούμενα από ένα κουάρκ και ένα αντικουάρκ , υπεύθυνα για τις ισχυρές πυρηνικές δυνάμεις . Ως τώρα έχουν παρατηρηθεί μόνο τριάδες κουάρκ ή αντικουάρκ . Η ύπαρξη των κουάρκ δεν αμφισβητείται πια σοβαρά : πειράματα με πρωτόνια απέδειξαν την εσωτερική δομή των πρωτονίων , ότι δηλαδή συμπεριφέρονται όπως θα περιμέναμε από μία τριάδα κουάρκ . Φαίνεται πως τα κουάρκ δρούν ως αδιάστατα σημεία (όπως τα ηλεκτρόνια) . Έχουν επίσης διατυπωθεί υποθέσεις σχετικά με την πιθανή εσωτερική δομή του κουάρκ .
Υπάρχουν και άλλες δυνάμεις . Υπάρχει η βαρύτητα , που ασκείται ανάμεσα στα πάντα – ανάμεσα σε κόκκους ενέργειας και ύλης καθώς και ανάμεσα σε διαφορετικούς κόκκους ύλης – και , μολονότι εξαιρετικά ασθενής , με την αναγκαιότητά της και την πανταχού παρουσία της συγκρατεί το σύμπαν σε μία ενότητα . Υπάρχει επίσης η ηλεκτρική δύναμη , που συγκρατεί τα ηλεκτρόνια χαλαρά γύρω από τους πυρήνες σχηματίζοντας άτομα , τις ιδιαίτερες αυτές δομές οι οποίες διαθέτουν την κατάλληλη ευαισθησία και πλαστικότητα που χρειάζονται για την εξέλιξη της λεπτεπίλεπτης ιδιότητας την οποία ονομάζουμε ζωή . Υπάρχουν ακόμη οι ισχυρές και οι ασθενείς δυνάμεις , αυτές δηλαδή που ασκούνται ανάμεσα στα στοιχειώδη σωματίδια , τους θεμελιώδεις κόμβους του χωρόχρονου .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Αν η ένταση των δυνάμεων που συγκροτούν τους ατομικούς πυρήνες ήταν λίγο ισχυρότερη ή λίγο ασθενέστερη , δεν θα υπήρχε χημεία στο σύμπαν .
Η ζωή , που φαινομενικά είναι βιολογία αλλά κατ’ουσίαν είναι φυσική υπό μορφήν χημείας , θα απουσίαζε .
Αν η ηλεκτρική δύναμη ήταν ελάχιστα ισχυρότερη απ’ότι τώρα , η εξέλιξη στη Γη δεν θα προλάβαινε να φτάσει στην ανάπτυξη των οργανισμών πριν ο Ήλιος πάψει να υπάρχει . Αν ήταν ελάχιστα ασθενέστερη , τα άστρα δεν θα είχαν πλανήτες και το φαινόμενο της ζωής θα ήταν άγνωστο .
Το ότι ένα σύμπαν σαν το δικό μας αναδύθηκε μέσω ακριβώς του σωστού συνδυασμού δυνάμεων ίσως μοιάζει με θαύμα , υποβάλλοντας έτσι την ιδέα πως απαιτείται κάποια μορφή επέμβασης .
Εντούτοις , τίποτε δεν είναι ανεξήγητο .
Προς το παρόν δεν βλέπουμε ακόμη τόσο μακριά ώστε να δώσουμε τη σωστή ερμηνεία , μπορούμε όμως να είμαστε βέβαιοι ότι η επέμβαση δεν ήταν απαραίτητη .
Η τύχη από γενναιοδωρία έδωσε κατάλληλες εντάσεις σ’αυτές τις δυνάμεις .
Αν δεν ήταν τόσο κατάλληλες , το σύμπαν θα έμενε συνεχώς το ίδιο , δεν θα περιλάμβανε άστρα και πλανήτες , ή θα διαρκούσε μόνο μία στιγμή , ή θα παρέμενε αιώνια σε υπέρπυκνη κατάσταση . Δεν θα ήμασταν καθόλου σοφότεροι και καθόλου πιο θλιβεροί , για τον απλούστατο λόγο ότι δεν θα υπήρχαμε .
Είναι όμως δυνατόν η τύχη , ενεργώντας από μόνη της , να είναι τόσο ευνοϊκή ;
Ίσως η τύχη σκόνταψε στην καλοτυχία .
Όχι από την αρχή , αλλά κάποια κατάλληλη στιγμή , διότι ένα σύμπαν που διαγράφει συνεχόμενους κύκλους μπορεί σε κάθε εκτίναξή του να εμφανίζεται με διαφορετικές εντάσεις δυνάμεων .
Στον δικό μας συμπαντικό κύκλο , που μπορεί να είναι ο πρώτος , όπως θα μπορούσε να είναι και ο δεκάκις δισεκατομμυριοστός από τον καιρό της πραγματικής δημιουργίας , παρουσιάστηκε μια χωροχρονική δομή με ένα πλέγμα δυνάμεων που συμβαίνει να είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεται για να αναδυθεί τελικά η συνείδηση .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Αυτό μπορεί να συνέβη αναρίθμητες φορές στο παρελθόν , όπως το ίδιο μπορεί να συμβεί και στο μέλλον .
Μπορεί επίσης να υπήρξαν προηγούμενα σύμπαντα χωρίς αυτεπίγνωση , όπως και άλλα χωρίς καμία ιδιότητα .
Ευτυχώς , αυτά τα σύμπαντα κατέρρευσαν και τώρα είναι η σειρά μας , όπως αργότερα μπορεί να έρθει η σειρά άλλων .
Το σύμπαν ίσως οφείλεται σε μία μοναδική έκρηξη .
Μία και μόνη δημιουργία , ένα μοναδικό κούρδισμα του ελατηρίου και κατόπιν η μη αντιστρεπτή πορεία σε μια ξεκουρδισμένη ομοιομορφία και κοσμική επιπεδότητα .
Απόλυτη , έσχατη επιπεδότητα χωρίς καμία δραστηριότητα και χωρίς προσδοκία για αναζωογόνηση των δραστηριοτήτων .
Νεκρός , επίπεδος χωρόχρονος .
Σ’ένα τέτοιο σύμπαν , πίσω από τη γενναιοδωρία των δυνάμεων δεν υπάρχει κανένας σκοπός .
Το σύμπαν θα μπορούσε να προικιστεί κατά τύχη με αυτές τις δυνάμεις και τις εντάσεις τους ενώ εμείς , που ζούμε χάρη στην τύχη , τις κληρονομήσαμε χωρίς να ξέρουμε πώς θα ήταν τα πράγματα αν συνέβαιναν αλλιώς .
Θα μπορούσε οι εντάσεις των δυνάμεων να άλλαζαν με την πάροδο του χρόνου και εμείς να ζούμε σε μια εποχή του σύμπαντος κατά την οποία συμπτωματικά ευνοούν την ύπαρξή μας .
Το σύμπαν απέκτησε αυτεπίγνωση κατά τη διάρκεια αυτής της εποχής των ευνοϊκών συνθηκών .
Η συνείδηση αναδύθηκε όχι από ανάγκη αλλά κατά σύμπτωση .
Όταν περάσει αυτή η εποχή , και οι δυνάμεις πάρουν νέες εντάσεις , το σύμπαν θα επιστρέψει στον ύπνο του .
Εμείς , εμείς το σύμπαν , είμαστε σε εγρήγορση εν μέσω της εύνοιας .
Υπάρχει το ενδεχόμενο η γένεση του χωρόχρονου σαν μια αλλαγή από το κενό να οδηγεί αναγκαστικά στις εντάσεις των δυνάμεων που γνωρίζουμε , διότι οι δυνάμεις είναι εκδηλώσεις της δομής του χωρόχρονου .
Αυτό όμως δεν συνεπάγεται την ύπαρξη σκοπιμότητος .
Εξακολουθούμε να είμαστε τα παιδιά μιάς άσκοπης τύχης .
Οι δυνάμεις , οι θεμελιώδεις σταθερές της φύσης , όπως η ταχύτητα του φωτός και η τιμή του ηλεκτρικού φορτίου , ίσως δεν είναι σημαντικότερες από τη δομή του χωρόχρονου ή την περιγραφή που δίνουμε εμείς σ’αυτή τη δομή .
Μπορούμε να είμαστε βέβαιοι πως όταν καταφέρουμε να τις εξηγήσουμε , θα είμαστε έτοιμοι να γυρίσουμε σελίδα σ’ένα καινούργιο κεφάλαιο της φυσικής .
Όταν θα καταφέρουμε να εξηγήσουμε το αναπόφευκτο αυτών των θεμελιωδών σταθερών , οπότε θα μπορούμε να τις απορρίψουμε ως άσχετες , θα έχουμε φτάσει στην πλήρη κατανόηση . Τότε , η βασική επιστήμη θα αναπαύεται εν ειρήνη . Βρισκόμαστε ήδη πολύ κοντά σ’αυτό το σημείο .
Η πλήρης γνώση είναι πλέον προσιτή .
Η κατανόηση αρχίζει να φωτίζει σιγά σιγά το πρόσωπο της Γης.
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Δίλ. Και έτσι να έχουν τα πράγματα, πόσος με ενδιαφέρει...
Μόνο που αν,
Κηφεας
Αυτό το σύμπαν συστάθηκε ή ανασυστάθηκε έτσι ώστε να αποκτήσει αυτεπίγνωση .
......
Υπάρχει σκοπός!
Τώρα, για να σου πω την αλήθεια μου, εκει φίλε μου που λέμε πως κάτι αναπαραγουμε και εμείς σαν ανθρωπότητα, (τα παιδια μας) παίζει λίγο και η επιθυμία, και ο έρωτας, και η αγάπη...ιδιαίτερα η ΑΓΆΠΗ είναι, πως να στο πω...αν πραγματι ΑΓΑΠΑΣ, τυχαία δεν είναι..
τέλος πάντων, τα βλέπω κάπως έτσι,, ο εγκέφαλος εξελίχθηκε, σιγα σιγα και η συνείδηση έγινε/ διαπλασθηκε, σαν ανάγκη διαβίωσης, και ο ΝΟΥΣ (διαδικασια) εμφανίσθηκε λόγο (εγκεφάλου/συνείδησης), αυτο για μένα είναι Νους, μόνο που δεν τους ανοίκει, δεν είναι στο χωροχρονο.
Μην μπερδευτουμε με σκέψεις, θέλω, συμφεροντα, λογικες ακολουθιες που κάνουμε συνεχώς, μιλω για εκείνο που έλεγε και ο Ηράκλειτος, εκείνο που όσες γνώσεις και να αποκτήσεις, δεν θα το διδαχθείς απο αυτές...
Νους και Αγάπη κηφεα, σε καποιο επιπεδο, είναι τόσο λεπτή η διαχωριστική τους γραμμή, σχεδον δεν υπάρχει...
quote:
ΠΛΑΤΩΝΑΣ :Δίλ. Φίλε κηφεα, θέλεις να πεις πως είμαστε ένα... pkunzip
Δίλ. Και έτσι να έχουν τα πράγματα, πόσος με ενδιαφέρει...
Μόνο που αν,
Κηφεας
Αυτό το σύμπαν συστάθηκε ή ανασυστάθηκε έτσι ώστε να αποκτήσει αυτεπίγνωση .
......Υπάρχει σκοπός!
Τώρα, για να σου πω την αλήθεια μου, εκει φίλε μου που λέμε πως κάτι αναπαραγουμε και εμείς σαν ανθρωπότητα, (τα παιδια μας) παίζει λίγο και η επιθυμία, και ο έρωτας, και η αγάπη...ιδιαίτερα η ΑΓΆΠΗ είναι, πως να στο πω...αν πραγματι ΑΓΑΠΑΣ, τυχαία δεν είναι..
τέλος πάντων, τα βλέπω κάπως έτσι,, ο εγκέφαλος εξελίχθηκε, σιγα σιγα και η συνείδηση έγινε/ διαπλασθηκε, σαν ανάγκη διαβίωσης, και ο ΝΟΥΣ (διαδικασια) εμφανίσθηκε λόγο (εγκεφάλου/συνείδησης), αυτο για μένα είναι Νους, μόνο που δεν τους ανοίκει, δεν είναι στο χωροχρονο.
Μην μπερδευτουμε με σκέψεις, θέλω, συμφεροντα, λογικες ακολουθιες που κάνουμε συνεχώς, μιλω για εκείνο που έλεγε και ο Ηράκλειτος, εκείνο που όσες γνώσεις και να αποκτήσεις, δεν θα το διδαχθείς απο αυτές...
Νους και Αγάπη κηφεα, σε καποιο επιπεδο, είναι τόσο λεπτή η διαχωριστική τους γραμμή, σχεδον δεν υπάρχει...
Εστιάζω , φίλε Πλάτωνα , την προσοχή μου στις λέξεις που έχω σημειώσει με έντονα γράμματα , στο παραπάνω μήνυμά σου : Στον εγκέφαλο και στον σκοπό :
Η χαρακτηριστική ιδιότητα του εγκεφάλου είναι ότι η απόκρισή του στις εκάστοτε περιστάσεις βρίσκεται υπό τον έλεγχό του .
Μπορεί να εκμεταλλευτεί ευκαιρίες και να διαλέξει δρόμους που οδηγούν στην αυτοκαταστροφή του , όπως στην απόγνωση ή στην ροπή προς το μαρτύριο .
Μπορεί όμως και να εκμεταλλευτεί ευκαιρίες διαλέγοντας δρόμους που οδηγούν στην εκπλήρωση των δυνατοτήτων του , λόγου χάρη σε πράξεις κατανόησης και δημιουργίας .
Αυτές οι ροπές είναι συνέπειες της προϋπάρχουσας κατάστασης του εγκεφάλου , της χημικής σύνθεσής του τη στιγμή κατά την οποία η εμφάνιση της σκέψης ή της διάθεσης υλοποιείται σε πράξη .
Η ελεύθερη βούληση είναι απλώς η ικανότητα να παίρνουμε αποφάσεις . Αυτή η ικανότητα δεν είναι τίποτε άλλο από την οργανωμένη αλληλεπίδραση μετατοπίσεων ατόμων που αποκρίνονται στην ελευθερία , αφού η τύχη πρώτα τα προικίζει με ενέργεια για να δοκιμάζουν ποικίλες διατάξεις και ύστερα τα παγιδεύει σε νέες διατάξεις , καθώς η ενέργειά τους χάνεται με φυσικό και τυχαίο τρόπο . Ακόμη και η ελεύθερη βούληση , σε έσχατο επίπεδο , δεν είναι παρά φθορά .
Το κίνητρο όλων των αλλαγών είναι η φυσική διασπορά της ενέργειας , η αυτόματη κατάρρευσή της στο χάος .
Ο πλούτος των ιδιοτήτων του κόσμου , η εμφάνιση στον κόσμο της τέχνης , τεχνουργημάτων , γνωμών και θεωριών , είναι δυνατόν να σκιαγραφηθούν με τέτοιον τρόπο ώστε να φανούν ως εναρμονισμοί απλών βημάτων προς τη διασπορά .
Οι πράξεις δημιουργίας είναι τοπικές και πρόσκαιρες ανασχέσεις του χάους , ενώ κάθε ανάσχεση είναι αποτέλεσμα μιας μεγαλύτερης θύελλας χάους κάπου αλλού .
Όλες οι αλλαγές , σε όλες τις εκδηλώσεις τους , είναι αποτέλεσμα ενός περίπλοκου ιστού διασυνδέσεων που διοχετεύουν τυχαία την εκτύλιξη του σύμπαντος σε ευδιάκριτα γεγονότα .
Πίσω από τις γνώμες και τις πράξεις δεν υπάρχει τίποτε που να χρειάζεται να εξηγηθεί εκτός από το ξεμπέρδεμα του δικτύου των συνδέσεων που μετασχηματίζει το φυσικό και κατανοητό σε απρόβλεπτο και φαντασιώδες .
Τελικά , υπάρχει μόνο χάος και όχι σκοπός.
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:
ΚηφέαςΗ νοοτροπία του ασυνείδητου είναι ενστικτώδης .
Το ασυνείδητο είναι κατά την γνώμη μου οι στοιχειώδεις γονιδιακά μεταφερόμενες πληροφορίες απαραίτητες για την επιβίωση του κάθε ζωντανού οργανισμού, που από πολλούς ονομάζονται ενστικτώδης.
Υπό αυτή την έννοια ΟΛΟΙ οι ζωντανοί οργανισμοί διαθέτουν κάποιας μορφής “ασυνείδητο”
quote:
Εντούτοις , τίποτε δεν είναι ανεξήγητο .
Με χαρά διαπιστώνω ότι συμφωνούμε πως τελικά ο κόσμος (παραδόξως) μπορεί να κατανοηθεί επιστημονικά,
Γιατί υπερβατικά / μεταφυσικά, μπορεί κανείς να έχει “ιδία φρόνηση” για τα πάντα, όπως έλεγε και ο Ηράκλειτος, χωρίς απαραίτητα η “φρόνηση” αυτή να είναι και λογική / σωστή.
quote:
Είναι όμως δυνατόν η τύχη , ενεργώντας από μόνη της , να είναι τόσο ευνοϊκή ;
Μέσα στα πλαίσια ενός πολύ μεγάλου πλήθους δυνατών λύσεων, γιατί όχι?
quote:
Όχι από την αρχή , αλλά κάποια κατάλληλη στιγμή , διότι ένα σύμπαν που διαγράφει συνεχόμενους κύκλους μπορεί σε κάθε εκτίναξή του να εμφανίζεται με διαφορετικές εντάσεις δυνάμεων .
Στον δικό μας συμπαντικό κύκλο , που μπορεί να είναι ο πρώτος , όπως θα μπορούσε να είναι και ο δεκάκις δισεκατομμυριοστός από τον καιρό της πραγματικής δημιουργίας , παρουσιάστηκε μια χωροχρονική δομή με ένα πλέγμα δυνάμεων που συμβαίνει να είναι ακριβώς αυτό που χρειάζεται για να αναδυθεί τελικά η συνείδ
Γιατί έχουμε κολλήσει στην αναγκαιότητα ύπαρξης μιας αρχής?
Σε ένα αέναο σύμπαν η αρχή και το τέλος ορίζονται υποκειμενικά, και κάθε “τέλος” μπορεί να νοείται ταυτόχρονα και σαν “αρχή”, (κάτι σαν κάθε σημείο της περιφέρειας ενός κύκλου)
Μήπως η αναγκαιότητα της “πρώτης αιτίας” είναι αποτέλεσμα του “ανθρωπικού” παράγοντα?
quote:
Η συνείδηση αναδύθηκε όχι από ανάγκη αλλά κατά σύμπτωση .
Απροσδιόριστα – θα έλεγα – μέσα στα πλαίσια όμως πού μεγάλου πλήθους δυνατών λύσεων στην πλειοψηφία τους στείρων, υπήρχε και αυτή που τώρα ζούμε, και αυτό μπορεί να γίνει ξανά και ξανά.
Θα μπορούσε κανείς να συμπληρώσει και να αντιτείνει πολλά, πάνω σε όλα αυτά τα ωραία που λες φίλε Κηφέα, αλλά υπάρχει μεγάλη έλλειψη χρόνου.
Έτσι στα πεταχτά και όταν βρω χρόνο σε διαβάζω.
Κάπου είδα – μάλλον σε άλλο θέμα – την άποψη σου πως υπάρχει το “κάτι” γιατί το “τίποτα” είναι πολύ ασταθές.
Αδυνατώ να καταλάβω την “αστάθεια” σαν στοιχείο / γνώρισμα / ιδίωμα του “τίποτα”.
Αδυνατώ να κατανοήσω το “τίποτα” καθεαυτό, γιατί αν μπορούσα να το εννοήσω αυτοστιγμή θα το ακύρωνα.
Πως μπορεί να γίνει αυτό φίλε Κηφέα να υπάρχει το μη υπαρκτό?
Πως μπορεί από το ΑΠΟΛΥΤΩΣ “τίποτα” να προέλθει κάτι.
Πολύ θα ήθελα να ακούσω την λογική φιλοσοφική εξήγηση για το πως από το “τίποτα” μπορεί να προέλθει το κάτι, και το αντίστροφο, πως από το “κάτι” μπορούμε να οδηγηθούμε στο “τίποτα”
Το “κάτι” υπάρχει γιατί είναι ο ΜΟΝΗ δυνατή συνθήκη, αποκλείοντας / παντελώς και για πάντα την έννοια του “τίποτα” ως μη λογικά επιτρεπτή.
Γράφω βιαστικά και στο πόδι, έτσι δεν ξέρω αν έγινα κατανοητός ,
Εστιάζω , φίλε Πλάτωνα , την προσοχή μου στις λέξεις που έχω σημειώσει με έντονα γράμματα , στο παραπάνω μήνυμά σου : Στον εγκέφαλο και στον σκοπό :
.................
Αν σου έγραψα δυο πράγματα κηφεα, είναι γιατι εσυ εγραψες πρώτα,
Κηφεας
Αυτό το σύμπαν συστάθηκε ή ανασυστάθηκε έτσι ώστε να αποκτήσει αυτεπίγνωση .
Δίλ. Πως κάτι που συστάθηκε η ανασυσταθηκε, όπως γράφεις, για να αποκτήσει αυτεπιγνωση, παει να πει πως ξεκίνησε απο ένα σημείο, που αυτεπιγνωση δεν υπηρχε. Σωστα?
Δίλ σε αυτη τη διαδικασία διακρίνεται κάποιος (σκοπός), αν και στη συνέχεια γράφεις πως δεν υπάρχει σκοπός στο σύμπαν.
Αυτο που ήθελα να σου γράψω, είναι πως (για μένα) το σύμπαν είναι ΝΟΗΜΩΝ. Ασχετο απο σκοπο η οχι! Δίλ. Το διακρίνει εξυπνάδα και κατα συνέπεια ΤΑΞΗ.
Χοντρά χοντρά
Αν ο εγκέφαλος πάθει κάτι, π.χ αν χασεις την όραση η την ακοή, χωρίς ουδεμία προσπαθεία, (η εξυπνάδα) προννοει με τέτοιο τροπο, αυξάνοντας τις δυνατότητες του ίδιου του εγκεφάλου, ώστε να αντεπεξέλθει καλύτερα σε αυτη του την έλλειψη. Με ανάλογο τροπο δρα σε κάτι που είναι αχρείαστο. Το νεκρωνει η το πολλαπλασιάζει ώστε να το αποβάλει. (καρκίνος)
Κάπως έτσι βλέπω και το σύμπαν Κηφεα. Αν σαν ανθρωπότητα δημιουργούμε αστάθεια, αργα η γρήγορα...
Δεν υπάρχει θέμα τιμωρίας, η σκοπού, απο κάποιο (Θεό).
Έτσι στην πρώτη σου φράση, επέτρεψε μου μια παράφραση.
Αυτο το σύμπαν συστάθηκε έτσι ώστε να διατήρει ισσοροποια, τέτοια, ώστε η δημιουργία να είναι (πάντα) δυνατή.
Άρα Κηφεα, οι διάφορες μας είναι σε αυτο που εσυ ονομάζεις Χάος, εγω το βλέπω σαν ΤΑΞΗ, με αρκετή εξυπνάδα!
quote:
gianipseftis :quote:
--------------------------------------------------------------------------------
ΚηφέαςΗ νοοτροπία του ασυνείδητου είναι ενστικτώδης .
--------------------------------------------------------------------------------
Το ασυνείδητο είναι κατά την γνώμη μου οι στοιχειώδεις γονιδιακά μεταφερόμενες πληροφορίες απαραίτητες για την επιβίωση του κάθε ζωντανού οργανισμού, που από πολλούς ονομάζονται ενστικτώδης.
Υπό αυτή την έννοια ΟΛΟΙ οι ζωντανοί οργανισμοί διαθέτουν κάποιας μορφής “ασυνείδητο”
Ας το αναλύσουμε αυτό , λίγο παραπάνω , φίλε giannipseftis
Το ασυνείδητο περιέχει δύο στρώματα , το προσωπικό και το συλλογικό .
Το προσωπικό στρώμα τελειώνει με τις παλαιότερες αναμνήσεις της βρεφικής ηλικίας .
Το συλλογικό στρώμα συνιστά την προβρεφική περίοδο , δηλαδή τα κατάλοιπα της προγονικής ζωής .
Ενώ οι εικόνες της μνήμης του προσωπικού ασυνειδήτου είναι συμπληρωμένες , επειδή είναι εικόνες που έχουν βιωθεί προσωπικά από το άτομο , τα αρχέτυπα του συλλογικού ασυνειδήτου δεν είναι συμπληρωμένα , επειδή είναι μορφές που δεν έχουν βιωθεί προσωπικά .
Όταν , όμως , οπισθοδρομεί η ψυχική ενέργεια και φτάνει στην προβρεφική περίοδο , τότε εισχωρεί στην κληρονομιά της προγονικής ζωής αφυπνίζοντας τις μυθολογικές εικόνες, δηλαδή τα αρχέτυπα .
Τότε ανοίγει ένας εσωτερικός πνευματικός κόσμος που ποτέ δεν υποψιαζόμαστε την ύπαρξή του και μας δείχνει τα περιεχόμενά του , τα οποία φαίνονται να βρίσκονται σε έντονη αντίθεση με τις παλιές μας ιδέες .
Ας παρατηρήσουμε τώρα κάτι άλλο :
Πολλά άτομα (αν όχι τα περισσότερα) , στα θρησκευτικά θέματα , τηρούν μια κριτική στάση και θεωρεί ασύλληπτη την έννοια μιας θεότητας .
Πέρα από την καθαρά προσωπική μορφή , τα όνειρα , αναπτύσσουν μια αρχαϊκή θεϊκή εικόνα που απέχει πάρα πολύ από τη συνειδητή ιδέα του Θεού .
Εδώ όμως δεν υπάρχει μια συναισθηματική στάση . Στη θέση της έχουμε μια αρχέγονη ιδέα , η οποία μπορεί να αντιστοιχεί μόνο σε κάποια αρχαϊκή νοοτροπία .
Το παράδειγμα με την αρχαϊκή ιδέα του Θεού , δείχνει ότι το ασυνείδητο περιέχει και άλλα στοιχεία πέρα από προσωπικές εμπειρίες και βιώματα του ατόμου .
Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια γνήσια και εντελώς πρωτόγονη θεϊκή εικόνα , η οποία αναπτύσσεται στο ασυνείδητο ενός πολιτισμένου ατόμου – ένα αποτέλεσμα που θα μπορούσε να δώσει τροφή στην ψυχολογία της θρησκείας .
Δεν υπάρχει τίποτε στην εικόνα που να τη χαρακτηρίζει σαν προσωπική .
Είναι μια εντελώς συλλογική εικόνα , της οποίας η εθνολογική προέλευση μας είναι γνωστή από καιρό .
Έχουμε λοιπόν την περίπτωση μιας ιστορικής εικόνας , η οποία απαντάται σε όλο τον κόσμο και εμφανίζεται πάλι μέσα από μια κανονική ψυχική λειτουργία .
Αυτό δεν είναι τόσο παράξενο , αφού το άτομο γεννήθηκε με ανθρώπινο εγκέφαλο , ο οποίος εξακολουθεί να λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο και σήμερα όπως και παλαιότερα .
Επομένως , πρόκειται για την ενεργοποίηση ενός αρχέτυπου , όπως πολλοί ονομάζουν αυτές τις αρχέγονες εικόνες , οι οποίες ξαναζωντανεύουν από τον πρωτόγονο αναλογικό τρόπο σκέψης των ονείρων .
Δεν έχουμε να κάνουμε με ιδέες που μεταβιβάζονται , αλλά με νοητικά πρότυπα που κληρονομούνται .
Με βάση τα παραπάνω πρέπει να δεχθούμε ότι το ασυνείδητο δεν περιέχει μόνο προσωπικά , αλλά και διαπροσωπικά συλλογικά στοιχεία με τη μορφή κληρονομούμενων κατηγοριών ή αρχέτυπων.
Γι’αυτό , φαίνεται να ευσταθεί ότι , το ασυνείδητο , στα βαθύτερα επίπεδά του , περιλαμβάνει συλλογικά στοιχεία , σε μια σχετικά ενεργή κατάσταση .
Αυτός είναι και ο λόγος που μας κάνει να μιλούμε για συλλογικό ασυνείδητο .
(συνεχίζεται)
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά