- πως θα ειναι ο αντιχριστος? - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Δηλαδή, φίλτατε Παρμενίδη, είμαστε τόσο σάπιοι και αισχροί που βλέπουμε σαν σωτήρα μας το σπόρο του Απόλυτου Κακού?

Σε τι βαθμό παρακμής βρισκόμαστε, που έχουμε χάσει την ορθότητα της κρίσης μας?

Δεν είμαι θρυσκεύομενο άτομο, το άκρως αντιθέτο... όμως μπορώ να διακρίνω το Καλό από το Κακό και το Σωστό απο το Λάθος...

...βέβαια βγαίνουμε από τα στενά πλαίσια του θέματος...

.
.
.
@rwen the Guardian...

...ας μην μιλήσουμε για την δική μου σιγουριά...

Πως είναι τόσο σίγουροι όλοι αυτοί που γράφουν και όλοι αυτοί που κάνουν λόγο για τον αντίχριστο, τόσους αιώνες?

Είναι δυνατόν να είναι όλοι παραπλανημένοι?

Είναι δυνατόν να έχουν πέσει έξω Ορθόδοξοι, Καθολικοί, Προτεστάντες, Ιαχωβάδες κλπ, αφού έχουν κοινή "καταγωγή"... όμως οι υπόλοιποι?

...όπου υπάρχει καπνός, υπάρχει και φωτιά...

.
.
.
@rwen the Guardian...

Ποιοί είναι αυτοί που αμφισβητούν την Αποκάλυψη?

Με τι κριτίρια την αμφισβητούν?

Ποιούς σκοπούς εξυπηρετούν?

...ας δούμε το θέμα από όλες τις πλευρές...

.
.
.
@rwen the Guardian...

Εδώ θα συμφωνήσουμε αγαπητή Galadriel...

Υπάρχουν άνθρωποι που δηλώνουν υπέρμαχοι του Φωτώς και της Αγάπης -και που με τη πρώτη ματιά αυτό δείχνουν... όμως, όταν νιώσουν πως απειλούνται, όταν καταλάβουν ότι κάποιοι άλλοι έχουν την ικανότητα να "δουν" πίσω από το πλασματικό προσωπείο τους και αντικρύζουν το Σκοτάδι που κουβαλούν μέσα τους... τότε αποκαλύπτουν την πραγματική τους ταυτότητα...

Το τραγικό, όμως, δεν είναι η αποκάλυψη της πραγματικότητας, αλλά η προσπάθεια, που ακόμη και τότε, καταβάλουν αυτοί οι ψευτοσωτήρες για να διατηρήσουν την ψευδαίσθηση που έχουν δημιουργήσει στον εαυτό τους και στα θύματα τους...

quote:

---

είναι πάααρα πολύ φωτισμένοι, πάαρα πολύ αγνοί, πάαρα πολύ ευσπλαχνικοί...

---

Δεν θα μπορούσαν να είναι διαφορετικοί... για να πείσουν τα θύματα τους πρέπει πρώτα να πείσουν τους εαυτούς τους και αυτό είναι το επικίνδυνο και συνάμα τραγικό σημείο...

...επικίνδυνο γιατί η διαχωριστική γραμμή ανάμεσα στο Καλό και το Κακό είναι πολύ λεπτή και τα όρια αχνά... καλύπτουν το Σκοτάδι τους με ένα πέπλο Φωτώς, και κυκλοφορούν ανάμεσα μας όπως ο λύκος που φοράει την προβειά... τραγικό είναι γιατί πολλές φορές ξεχνούν την πραγματική τους Φύση και πιστεύουν πραγματικά ότι είναι αυτό που δείχνουν...

...όμως το Σκοτάδι ποτέ δεν ξεχνά τα παιδιά του...

.
.
.
@rwen the Guardian...

Είμαι ο Λόγος και το Πυρ
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ

Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως

...άρα... δεν χρειάζεται κάποιος να έχει πατέρα τον σατανά για να είναι ο αντίχριστος...

μπορεί να είναι ο αδελφός, ο φίλος, η ερωμένη... ή το είδωλο που σε κοιτά μέσα από τον καθρέφτη...

...όλα καταλήγουν στην ορθή κρίση και στις επιλογές που θα κάνεις...

.
.
.
@rwen the Guardian...

Ακριβώς όλα καταλήγουν στην εποπτεία της στιγμής. Όσο δεν έχεις όμως τη Γνώση να καταλύσεις τη βασιλεία και άρα να φέρεις το πέρας του χρόνου δεν μπορείς να φέρεις την Αποκάλυψη οπότε είσαι ακίνδυνος για αυτή τη Γνώση. Το θέμα είναι ότι η Αποκάλυψη έρχεται και συ γίνεσαι Αντίχριστος αυτής ένα βήμα πριν ολοκληρώσεις το παζλ της Γνώσης. Δηλαδή για να γίνεις Χριστός αναγκαστικά περνάς μέσα από το ρόλο του Αντιχρίστου της Αποκάλυψης. Έρχεσαι φάτσα με φάτσα με το Χριστό νικιέσαι και μπολιάζεσαι από την ενέργεια του και τότε καταλαβαίνεις.

Φανταστείτε τί περίεργο παιχνίδι παίζει η επανακύκληση της ιστορίας του συλλογικού ασυνειδήτου που θέλει τη μάχη όχι μόνο εσωτερική μέσα μας αλλά και εξωτερική με τα αρχέτυπα ενεργειών να κινούνται έξω από μας.

Και να φανταστείτε ότι λογικά το έργο πρέπει να παιχτεί χωριστά για το καθένα από εμάς από τη στιγμή που ο καθένας βρίσκεται σε διαφορετικό μυητικό επίπεδο και άρα φέρει διαφορετική Γνώση.

Διαβάζουμε στη Αποκάλυψη (μιλά ένας άγγελος στον Ιωάννη) :

«Το θηρίο το οποίο είδες είτο κάποτε και δεν υπάρχει πλέον, διότι έχει συντριβεί. Και μέλλει πάλι να ανεβεί από τη άβυσσο και ενσαρκωθεί εις το πρόσωπο αθέων ηγετών και αυτοκρατόριων, αλλά και πάλι μέλλει να υπαγεί εις τον όλεθρο και το αφανισμό κατανικημένο από τη δύναμη του Χριστού.» … «και οι κάτοικοι της γης … θα θαυμάσουν όταν δούν ότι το θηρίο υπήρχε μεν κάποτε και δεν υπάρχει, και όμως πάλι θα παρουσιασθεί.»

Αν ο Ιωάννης δε δηλώνει την επανακύκληση της ιστορίας τότε τί κάνει?

...ακόμα και σε αυτό το σημείο, όμως, πρέπει να κάνεις μια επιλογή... καταλαβαίνεις και προσπαθείς για το καλύτερο ή καταλαβαίνεις και συνεχίζεις για να επιτύχεις τους αρχικούς σκοπούς σου?

.
.
.
@rwen the Guardian...

Το θέμα είναι απύθμενα βαθύ. Ρίξε μία ματιά εδώ για την εκτίμηση μου :
http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=5979&whichpage=5&ARCHIVE=

Υπάρχει το μυστήριο του τι αντιλαμβάνεσαι και πως. Μπορεί κάλλιστα η λύση να είναι η αντίληψη του γεγονότος ότι πρέπει να χάσεις για να κερδίσεις : Διότι όταν έρχεσαι σε μάχη έχοντας απέναντι το είδωλο σου ή εσύ νικάς και άρα χάνεις ή εσύ χάνεις και άρα νικάς.

Τι εννοώ : Όταν ανεβαίνεις μυητικό επίπεδο δεν νικάς τον εαυτό σου? Αν το καλοσκεφτείς ο εαυτός σου ... δεν έχασε? (χο,χο,χο)