- Κάρμα & Μετενσάρκωση (σειρά γνώσης) - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Ψάξε και σε αυτά τα topics
θεωρώ τόσο οικεία όσα διαβάζω εδω μέσα και γενικώτερα το χώρο αυτό που έχω ξεχάσει ότι δεν έχω συστηθεί. Οκ είμαι η Βίκυ και σίγουρα δεν είμαι από τα νεώτερα μέλη Και να σας πω την αλήθεια δεν θεώρησα τον ευαυτό μου αρκετά ικανό ώστε να ανοίξω ένα δικό μου θέμα συζήτησης ώστε να συστηθώ όπως έκαναν τα νέα μέλη.. Ισως κάποια στιγμή κι εγώ.
Χαίρομαι που βρήκες τον χώρο τόσο οικείο και αυτά που λέμε τόσο οικεία.
Ίσως τα έχεις ξανακούσει σε μια προηγούμενη... ενσάρκωση και το Κάρμα σε έχει φέρει ξανά στην ίδια παρέα 
. Ποιος ξέρει;
Αυτά για να τα συνδέσουμε και με το θέμα μας 
quote:
Μόνο που δεν βρίσκεται σε καμιά φανταστική κόλαση, με θεατρικές φλόγες και γελοίους δαίμονες με κέρατα και ουρές όπου το Εγώ έχει καταδικαστεί, αλλά στην πραγματικότητα πάνω σ' αυτό το πλανήτη, που είναι ο τόπος των αμαρτιών του και, όπου θα πρέπει να εξιλεωθεί για κάθε κακή σκέψη και πράξη. Ό,τι έσπειρε, αυτό θα θερίσει. Η επανενσάρκωση θα μαζέψει γύρω του όλα τα άλλα Εγώ που έχουν υποφέρει, είτε έμμεσα είτε άμεσα, στα χέρια του, ή ακόμα και μέσω της ασυνείδητης συνδρομής της προηγούμενης προσωπικότητας του. Η Νέμεση θα τους στείλει στο δρόμο αυτού του νέου ανθρώπου, που κρύβει τον παλιό, το αιώνιο Εγώ, στο οποίο παραμένει μόνο η αντανάκλαση των Σκάντας των προηγούμενων ενσαρκώσεων.
ΑΓΑΠΗΤΕ thoth,
ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΗ ΣΕΙΡΑ...
ΜΕ ΑΦΟΡΜΗ ΤΟ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΚΕΙΜΕΝΟ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΣΥΖΗΤΟΥΣΑΜΕ ΛΙΓΟ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ "ΚΑΛΟ" - "ΚΑΛΟ". ΠΟΙΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ "ΚΑΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΑΞΕΙΣ", ΠΩΣ ΤΙΣ ΟΡΙΖΟΥΜΕ ΚΑΙ ΤΙ ΕΝΝΟΥΜΕ ΟΤΑΝ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΟΥΜΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ?
ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ, ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΝΑ ΜΗΝ ΤΙΣ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΩ, ΓΙΑΤΙ ΤΙΣ ΘΕΩΡΩ ΠΟΛΥ ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ, ΚΑΙ ΕΞΑΛΛΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΠΑΝΤΑ ΕΑΝ ΜΙΑ ΠΡΑΞΗ ΑΠΕΒΗ ΤΕΛΙΚΑ ΣΕ ΚΑΛΟ Ή ΚΑΚΟ (ΝΑ ΘΥΜΙΣΩ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΜΕ ΤΟΝ ΓΙΟ ΤΟΥ ΓΕΩΡΓΟΥ ΠΟΥ ΕΣΠΑΣΕ ΤΟ ΠΟΔΙ ΤΟΥ, ΔΕΝ ΤΟΝ ΠΗΡΑΝ ΦΑΝΤΑΡΟ, ΤΗΝ ΚΛΟΠΗ ΑΛΟΓΟΥ, ΚΛΠ...) ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΤΟ ΜΑΘΕΙΣ ΚΑΙ ΠΟΤΕ. ΜΗΠΩΣ ΚΑΠΟΙΟΣ "ΑΝΩΤΕΡΟΣ ΝΟΥΣ" ΚΡΙΝΕΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ Η ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΥΣΗ ΜΑΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ?
ΕΙΜΑΙ ΤΗΣ ΓΝΩΜΗΣ ΟΤΙ ΜΙΑ ΠΡΑΞΗ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΤΗΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΤΗΝ ΠΡΑΞΗ. Η ΑΠΟΡΙΑ ΜΟΥ ΛΟΙΠΟΝ ΕΓΚΕΙΤΑΙ, ΣΤΟ : ΠΟΙΑ ΚΑΚΗ ΠΡΑΞΗ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΟΥ "ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΕΙ" ΤΟ ΚΑΡΜΑ, ΜΙΑ ΠΡΑΞΗ Π.Χ. ΠΟΥ ΕΚΑΝΑ ΚΑΙ ΣΚΟΤΩΣΑ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΠΟΥ ΕΑΝ ΔΕΝ ΣΚΟΤΩΝΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΕ ΤΗΝ ΑΤΟΜΙΚΗ ΒΟΜΒΑ (ΛΕΩ ΤΩΡΑ)? ΕΠΙΣΗΣ, ΤΟ ΚΑΚΟ ΓΙΑΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΙΜΩΡΕΙΤΑΙ, ΕΑΝ ΤΟ ΔΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΟΥ ΟΤΙ ΔΙΝΕΙ ΤΡΟΦΗ ΩΣΤΕ ΝΑ ΑΝΑΠΤΥΧΘΕΙ ΤΟ ΚΑΛΟ? ΕΠΕΙΔΗ ΑΥΤΗ ΠΡΕΠΕΙ ΑΥΤΗ ΝΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ? ΟΜΟΛΟΓΩ ΟΤΙ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΧΩ ΕΝΑ ΜΠΕΡΔΕΜΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ.
ΕΠΙΣΗΣ, ΜΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΘΗΚΕ Η ΕΞΗΣ ΑΠΟΡΙΑ.
ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΜΕΡΙΚΑ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΘΥΜΟΥΝΤΑΙ ΠΡΟΗΓΟΥΜΕΝΕΣ ΖΩΕΣ, ΕΦΟΣΟΝ Ο ΦΥΣΙΚΟΣ ΤΟΥΣ ΕΓΚΕΦΑΛΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΚΑΤΑΓΕΓΡΑΜΜΕΝΕΣ ΑΝΑΛΟΓΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ, ΕΦΟΣΟΝ ΕΙΝΑΙ ΝΕΟΣ. ΥΠΑΡΧΕΙ "ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ" ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΚΕΝΤΡΩΝ ΤΟΥ ΕΓΚΕΦΑΛΟΥ ? (ΑΝ ΕΧΕΙ ΔΟΘΕΙ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΤΥΧΕ ΝΑ ΤΗΝ ΔΙΑΒΑΣΩ).
ΦΙΛΙΚΑ
TRAVELLER
THE INTERROGATOR
Μεγάλο θέμα έπιασες και θα κάνω μια φτωχή προσπάθεια για να δώσω κάποιες δικές μου σκέψεις.
Κατ' αρχήν δες το άρθρο του Aurobindo.
http://www.esoterica.gr/articles/eastern/auroevil/auroevil.htm
Ειδικά τα σημεία:
quote:
Για τον δικό μας νου, δεν υπάρχει διέξοδος στην πίστη μας πως, αν ο Θεός υπάρχει τότε είναι το Παν.
Όλα προέρχονται από αυτόν, από ποιά άλλη πηγή θα μπορούσε να είχαν προέλθει; Το παν υπάρχει μέσα Του, σε ποιό άλλο ον ή σε τί θα μπορούσε να υπάρξει; Επομένως το κακό πρέπει να προέρχεται από Εκείνον, το κακό πρέπει να υπάρχει μέσα Του. Αφού είναι Πάνσοφος, διότι όλη η γνώση είναι δική Του, θα πρέπει τότε να υπάρχει για κάποιον σοφό και τέλειο σκοπό. Αφού είναι Πανάγαθος, θα πρέπει να υπάρχει για το καλό και όχι για ό,τι θα εναντιωνόταν στο καλό. Μόνον η δική Του σοφία είναι άπειρη, ενώ η δική μας περιορισμένη. Η δική Του τέλεια, η δική μας υπανάπτυκτη. Είναι μια άπειρη και πάνσοφη αγάπη, η δική μας περιορισμένη και μη σοφή αγάπη, μια αγάπη που είναι, ατελώς πληροφορημένη από την γνώση, γεμάτη παραισθήσεις, προσηλωμένη σε παρελθούσες ευτυχίες και διασκεδάσεις. Η αγάπη του Θεού βλέπει μακριά, η δική μας εστιάζει τα μάτια της στη στιγμή.
(...)Το κακό, είναι το καλό που αποσυντίθεται για να ετοιμαστεί για ένα ανώτερο καλό. Αυτό που τώρα είναι τυραννία, κάποτε ήταν απαραίτητο να ενώσει την ανθρώπινη κοινωνία. Το τι ήταν κάποτε μια ιδανική κατάσταση για την κοινωνία, θα ήταν βάρβαρο και κακό τώρα. Η ηθική προοδεύει, η θρησκεία πλαταίνει με την αναπτυγμένη εκδήλωση εκείνου του στοιχείου που είναι θείο στο ανθρώπινο γένος. Όπως για το άτομο, έτσι και για την φυλή και τον κόσμο, το κακό ρέπει προς το καλό, έρχεται μέσα στην ύπαρξη για να αποβάλλουν οι άνθρωποι, το κατώτερο καλό και να υψωθούν σε ανώτερες σφαίρες.
(...)
Ήταν η γνώση του καλού και το κακού που επέφερε την λύπη και την αμαρτία στον κόσμο, όταν αυτή η γνώση υπερνικηθεί, ο άνθρωπος θα υψωθεί πάνω από την λύπη και τον πόνο. Πριν να φάει τον απαγορευμένο καρπό, είχε την αθωώτητα του ζώου, όταν παύσει να τον τρώει, θα έχει την αθωώτητα του Θεού.
Μήπως λοιπόν, στην φύση ο πόνος είναι μια πιθανότητα, που θα πρέπει να εξαντληθεί, και ο άνθρωπος έχει επιλεγεί σαν εργαλείο για να τον φέρει στην ύπαρξη, σε περιορισμένο χώρο και για περιορισμένο χρόνο, και να τον επεξεργαστεί για χάρη του σύμπαντος; Με αυτή την ιδέα το χριστιανικό δόγμα για τον Υιό του Ανθρώπου στον σταυρό παίρνει μια ιδιαίτερη σημασία, και ο ίδιος ο άνθρωπος γίνεται Χριστός του Σύμπαντος.
O Vivekananda έλεγε:
quote:
“Ο δημιουργός του κακού είναι το καλό, κι η κατάληξη του κακού είναι επίσης το καλό. Το κακό δεν είναι παρά η λαθεμένη κατεύθυνση της δύναμης του καλού. Ένας άνθρωπος που δολοφονεί κάποιον άλλο, ίσως παρακινείται να το κάνει από την αγάπη που έχει για το παιδί του. Όλη του η αγάπη περιορίστηκε σε ένα μικρό παιδί κι αποκλείστηκαν τα εκατομμύρια των άλλων ανθρώπινων όντων του σύμπαντος. Κι όμως, περιορισμένη ή απεριόριστη, είναι πάντα η ίδια αγάπη”. (σ. 306)“Η Βεδάντα μας λέει, ότι η αιτία του καθετί που φαίνεται κακό είναι ο περιορισμός τους Απεριόριστου. Η αγάπη που περιορίζεται σε στενά χαντάκια και φαίνεται κακή, βγαίνει τελικά στην άλλη άκρη και εκδηλώνεται σαν Θεός”.
(...)
Το μυστικό της δραστηριότητας το γνωρίζει εκείνος - που μέσα στην καλή πράξη διακρίνει κάτι κακό μέσα της - και μέσα στο κακό διακρίνει κάτι που κάποιον ωφελεί.
(...)
Η διαφοροποίηση σε καλό και κακό είναι γέννημα της ιδιοτέλειας. Αυτό είναι κάτι φοβερά δύσκολο να κατανοηθεί αλλά, όσο θα περνάει ο χρόνος, θα καταλάβετε ότι τίποτα μέσα στο σύμπαν δεν είναι ικανό να σας εξουσιάσει - εκτός αν εσείς του επιτρέψετε να σας εξουσιάσει.
Ο Πλωτίνος λέει για το κακό:
quote:
«... στο κακό δεν πρέπει να βλέπεις τίποτε άλλο από κάτι που έχει ελλιπή φρόνηση, ένα μικρότερο βαθμό του καλού και μιαν αδιάκοπη πορεία προς το μικρότερο. Την φύση δεν μπορείς βέβαια να την ονομάσεις κακή, επειδή δεν είναι αίσθηση, ούτε την αίσθηση, επειδή δεν είναι λόγος. Αλλιώς θα είναι αναγκασμένοι να δεχτούν ότι υπάρχει κακό ακόμα και μέσα στα νοητά διότι κι εκεί η ψυχή είναι κατώτερη από το νου, κι αυτός είναι κατώτερος από κάτι «Άλλο».» Πλωτίνος, Εννεάδες ΙΙ, 9, 13.(...)
«Αλλά δεδομένου ότι υπάρχει μία και μόνη επιστήμη των αντιθέτων και ότι το κακό είναι αντίθετο του αγαθού, η επιστήμη του αγαθού είναι επίσης και η επιστήμη του κακού. Έτσι παρουσιάζεται η ανάγκη γι αυτούς που προβλέπουν να διαγνώσουν το κακό, να εμβαθύνουν στην φύση του αγαθού, γνωρίζοντας ότι τα ανώτερα είδη προηγούνται από τα δεύτερα, τα οποία είναι στέρηση των πρώτων». Πλωτίνου Εννεάδες, Α.8, 1.
Και ο Πρόκλος λέει:
quote:
"Και καθένα από τα καθολικά δεν έχει σχέση με αυτού του είδους την παρεκτροπή, καθώς πάντοτε επικρατούν τα πιο τέλεια από την φύση υπάρχουν μέσα τους, τα επιμέρους, όμως, καθώς, λόγω της εξασθένησης της δύναμης, προβαίνουν σε ποικιλομορφία, διάσπαση και επέκταση των καθολικών, εξασθενίζουν τη συμμετοχή στο καλό και δίνουν υπόσταση στο αντίθετο, υποταγμένο βέβαια κατά την ανάμειξη και τη συνύφανση με το καλό. Γιατί ούτε κι εδώ το κακό δεν επιτρέπεται να λάβει υπόσταση απρόσμεικτη και εντελώς απαλλαγμένη από το καλό, αλλά, ακόμα κι αν, ως προς το μέρος ένα τέτοιο πράγμα είναι κακό, από την άποψη του συνόλου και τους σύμπαντος οπωσδήποτε θα είναι καλό, γιατί το σύμπαν είναι "ευτυχισμένο" και αποτελείται από μέρη πάντοτε τέλεια και τα οποία βρίσκονται σε αρμονία με τη φύση, γιατί το αντίθετο με τη φύση είναι το κακό,που υπάρχει πάντοτε στα επιμέρους, και το άσχημο και το ασύμμετρο, η παρεκτροπή και η ψευδής υπόσταση εντοπίζονται σε αυτά" (Πρόκλος, Πλατωνική Θεολογία, α', 84, 10-20, σ. 231)
Έτσι τείνω να συμπεράνω ότι το καλό και το κακό είναι σχετικές αντιλήψεις που αποδεχόμαστε με βάση την δική μας επιμέρους θέση στο σύνολο.
Όσο τείνουμε στο ΟΛΟΝ τόσο περισσότερο το Κακό θα παύει να είναι τέτοιο και θα παίρνει την θέση του ως ένας κατώτερος βοηθός της εξέλιξης.
Μία είναι η λύση, να μάθουμε να δεχόμαστε μέσα μας τον ΟΛΟΝ κι έτσι να βλέπουμε όλα μέσα από αυτό το πρίσμα.
Τώρα για το ερώτημα σου, αν σκοτώσω κάποιον ο οποίος εάν δεν τον σκότωνα, θα ανακάλυπτε την ατομική βόμβα και θα σκότωνε χιλιάδες άλλους. Νομίζω ότι η λύση είναι μία. Να βρεις ποιο είναι το καθήκον σου (Ντάρμα) και να το επιτελέσεις. Αυτό είναι η δική σου δουλειά. Όλα τα άλλα δεν είναι δική σου δουλειά. Αλλιώς μπαίνουμε σε έναν κύκλο παράνοιας και θα νομίζουμε ότι είμαστε οι Σωτήρες του κόσμου.
Λέει ο Ταοϊστής Τσουάνγκ Τσου, ότι κάποτε οι επιστήμονες προσπάθησαν να βάλουν. στο Χάος, μάτια, μύτη, στόμα, χέρια κ.α. Τελικά τα κατάφεραν κι εκεί που πανηγύριζαν για την επιτυχία τους, το Χάος... πέθανε. Μια ερμηνεία είναι ότι το Χάος και η απροβλεπτικότητα είναι σημαντικά λειτουργικά στοιχεία της φύσης που πρέπει να τα σεβόμαστε και να τα αφήνουμε να κάνουν την δουλειά τους. Πίσω από το Χάος υπάρχει ένας μεγάλος Νόμος που φροντίζει να μας αποδώσει αυτό που χρειαζόμαστε. Δεν μπορούμε, ούτε πρέπει να νομίζουμε ότι χρειάζεται να μηχανοποιούμε τα πάντα.
Τώρα για το θέμα της ανάμνησης εμπειριών παλιών ζωών σε νέους εγκεφάλους, νομίζω ότι αυτό που διάβασα είναι ότι η ανάμνηση δεν έχει την πηγή στον εγκέφαλο αλλά σε αυτό που ονομάζεται Ακασικά Αρχεία (συλλογικό αρχείο μνήμης της φύσης). Η εμπειρία δεν είναι στον σκληρό δίσκο του... PC αλλά "κατεβαίνει" από τον ... Server 
.
Δεν ξέρω ακόμα... αναζητώ κι εγώ...
Για αυτό πάντα παραθέτω αποσπάσματα από κλασικούς, για να δείξω ότι σέβομαι πρώτα την δική τους πορεία πριν μιλήσω για αυτό που νομίζω εγώ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΑΡΑΘΕΣΕΙΣ ΣΟΥ thoth.
quote:ΕΔΩ ΣΥΜΦΩΝΩ ΜΑΖΙ ΣΟΥ. ΚΑΙ ΕΠΙΣΗΣ ΕΔΩ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΑΝΑΦΕΡΩ ΟΤΙ ΚΑΤ 'ΕΜΕ ΤΟ ΚΑΛΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟ ΕΙΝΑΙ ΙΣΟΔΥΝΑΜΑ.
"Έτσι τείνω να συμπεράνω ότι το καλό και το κακό είναι σχετικές αντιλήψεις που αποδεχόμαστε με βάση την δική μας επιμέρους θέση στο σύνολο."
ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟ ΚΑΡΜΑ ΤΩΡΑ, ΘΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΠΟΤΕ ΕΜΕΙΣ, ΤΑ ΟΝΤΑ ΜΕ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΦΥΣΗ, ΤΙ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ ΠΟΥ "ΑΝΤΑΜΟΙΒΕΙ" 'Η/ΚΑΙ "ΤΙΜΩΡΕΙ" Ο ΝΟΜΟΣ ΤΗΣ ΑΝΤΑΠΟΔΟΤΙΚΟΤΗΤΑΣ?
"ΑΝΤΑΜΟΙΒΕΙ": Ο ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ ΝΟΥΣ ΜΑΣ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΟΤΙ Ο ΚΑΡΜΑ ΑΝΤΑΜΟΙΒΕΙ "ΤΟ ΚΑΛΟ"
"ΤΙΜΩΡΕΙ" : Ο ΑΝΘΡΩΠΙΝΟΣ ΝΟΥΣ ΜΑΣ ΑΝΤΙΛΑΜΒΑΝΕΤΑΙ ΟΤΙ Ο ΚΑΡΜΑ ΤΙΜΩΡΕΙ "ΤΟ ΚΑΚΟ"
ΠΟΙΟΣ ΚΡΙΝΕΙ "ΤΟ ΚΑΛΟ" - ΚΑΙ "ΤΟ ΚΑΚΟ" ??? ΕΦΟΣΟΝ ΕΙΝΑΙ ΙΣΟΔΥΝΑΜΑ ΚΑΙ ΕΞΙΣΟΥ "ΧΡΗΣΙΜΑ" (ΑΣ ΜΟΥ ΕΠΙΤΡΑΠΕΙ Ο ΟΡΟΣ).
ΛΕΣ «Όσο τείνουμε στο ΟΛΟΝ τόσο περισσότερο το Κακό θα παύει να είναι τέτοιο και θα παίρνει την θέση του ως ένας κατώτερος βοηθός της εξέλιξης» ΚΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΘΕΣΩ: “Όσο τείνουμε στο ΟΛΟΝ τόσο περισσότερο το ΚΑΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΛΟ θα παύoυν να είναι τέτοια και θα παίρνουν την θέση τους ως κατώτεροι βοηθοί της εξέλιξης.»
Η ΜΗΠΩΣ ΟΧΙ?
ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΤΗΣ ΣΕΙΡΑΣ ΠΟΥ ΠΑΡΕΘΕΣΕΣ, ΗΤΑΝ ΟΙ ΕΞΕΙΣ:
ΛΑΜΒΑΝΟΝΤΑΣ ΩΣ ΥΠΟΨΙΝ ΟΤΙ:
ΤΟ ΚΑΡΜΑ ΔΕΝ ΠΡΟΚΑΛΕΙ ΑΛΛΑ ΕΠΕΜΒΑΙΝΕΙ ΣΤΙΣ
ΔΡΑΣΕΙΣ/ΠΡΑΞΕΙΣ/ΕΝΕΡΓΕΙEΣ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟΥ ΝΑ ΕΝΑΡΜΟΝΙΣΕΙ
Ή ΝΑ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΗΣΕΙ
ΟΔΗΓΟΥΜΑΙ ΣΤΗΝ ΕΠΟΜΕΝΗ ΣΚΕΨΗ ΠΟΥ ΛΕΕΙ ΟΤΙ
TO ΚΑΡΜΑ ΕΠΕΜΒΑΙΝΕΙ ΕΠΕΙΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΔΡΑΣΕΙΣ
ΑΡΑ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΔΙΚΕΣ ΜΑΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ.
ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΕΤΣΙ ΟΜΩΣ...
ΑΦΟΥ ΠΙΣΤΕΥΩ ΑΚΡΑΔΑΝΤΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ΑΡΑ
ΟΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ
ΑΡΑ ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΟΤΙ «ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΠΑΙΖΕΙ»...ΚΙ ΑΝΑΖΗΤΩ ΚΙ ΕΓΩ...
...to be continued (που λες κι εσυ)
ΤΕΛΟΣ ΚΑΙ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΑ ΑΚΑΣΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ, ΜΟΥ ΘΥΜΙΖΕΙ ΟΤΙ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΠΑΝΤΗΣΗ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΑΝΤΑ ΜΙΑ ΠΡΟΤΕΡΗ ΕΡΩΤΗΣΗ. ΚΑΙ ΣΤΟ ΠΡΟΚΕΙΜΕΝΟ: OK, Η ΑΝΑΜΝΗΣΗ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΠΗΓΗ ΣΤΟΝ ΕΓΚΕΦΑΛΟ, ΕΧΕΙ ΣΤΑ ΑΚΑΣΙΚΑ ΑΡΧΕΙΑ. ΚΙ ΑΥΤΑ ΑΠΟ ΠΟΥ ΠΗΓΑΖΟΥΝ ? ΟΚ, ΑΠΟ ΤΟΝ SERVER. ΚΙ ΑΥΤΟΣ ? (ΑΠΟ ΤΗΝ MICROSOFT ?)
ΜΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΗ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΜΟΥ ΘΑ ΜΕΛΕΤΗΣΩ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΑ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΑΡΑΘΕΤΕΙΣ ΓΙΑΤΙ ΤΩΡΑ ΤΑ ΚΟΙΤΑΞΑ ΓΡΗΓΟΡΑ.
quote:
ΑΦΟΥ ΠΙΣΤΕΥΩ ΑΚΡΑΔΑΝΤΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΒΟΥΛΗΣΗ ΑΡΑ
ΟΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΕΣ
Φιλε Traveller, αν μου επιτρεπεις μια μικρη παρεμβαση,ΠΑΝΤΑ εχουμε το δικαιωμα της επιλογης.
Η ελευθερη βουληση ,στο μεγαλειο της!
Ολη η ζωη μας ,ειναι αποτελεσμα των επιλογων μας.Προκειται να ΕΙΜΑΙ ο,τι τωρα αποφασιζω και πραττω .
ΕΧΟΥΜΕ ΠΑΝΤΑ ΤΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ "ΚΛΕΙΣΤΩΝ" ΕΠΙΛΟΓΩΝ (ΠΩΣ ΛΕΜΕ ΚΛΕΙΣΤΕΣ ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ?). ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.
ΕΠΙΣΗΣ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΟΛΗ Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΕΠΙΛΟΓΩΝ ΜΑΣ, ΑΛΛΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΑΝΑΓΚΩΝ ΜΑΣ.
ΑΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΟΥ, ΕΧΕΙΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ. ΑΝ ΟΜΩΣ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΣΟΥ, ΘΑ ΔΕΙΣ ΟΤΙ ΟΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΣΟΥ ΗΤΑΝ ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΣΟΥ.
ΚΑΙ ΝΑΙ, ΣΥΜΦΩΝΩ "Προκειται να ΕΙΜΑΙ ο,τι τωρα αποφασιζω και πραττω". ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΕΓΩ ΒΛΕΠΩ ΑΠΟ ΑΛΛΟ ΠΡΙΣΜΑ ΤΟ "ΑΠΟΦΑΣΙΖΩ". ΘΥΜΑΣΑΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΜΙΛΑΓΑΝ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΓΙΑ "ΣΤΡΑΤΕΥΜΕΝΗ ΤΕΧΝΗ" ?
ΥΣ. ΚΑΙ ΣΤΑ ΔΥΟ TOPIC ΠΕΡΙ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΕΧΩ ΠΑΡΑΘΕΣΕΙ ΤΗΝ ΘΕΣΗ ΜΟΥ ΓΙΑ ΑΥΤΗΝ.
ΦΙΛΙΚΑ
TRAVELLER
quote:
ΑΝ ΟΜΩΣ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ ΠΙΣΩ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΣΟΥ, ΘΑ ΔΕΙΣ ΟΤΙ ΟΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΣΟΥ ΗΤΑΝ ΟΙ ΑΝΑΓΚΕΣ ΣΟΥ.
Ναι καλε μου,ακριβως ετσι ειναι ,επιλογες!
Επιλεγουμε να ικανοποιησουμε καποιες αναγκες ,συνηθως οσες εχουν προτεραιοτητα.
Ομως μην υποτιμας το "ρολο" της Αναγκης.Ειναι μια δυναμη τεραστια ,κινητηρια και πανω απο ολα... γενεσιουργος
Ολοκληρη η υπαρξη μας βασιζεται σε αυτη και εχουμε αναγκη διαρκως να την ανανεωνουμε ,ωστε ο αγωνας της εξελιξης να συνεχιζεται.
Σα να καθοριζουμε εμεις οι ιδιοι τις αναγκες μας ... η οχι?