- ΣΙΓΟΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΝΤΑΣ ΟΛΗ ΜΕΡΑ - vol 3 - - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ...
Open your sensitive mouth
And talk to me
Hold out your delicate hands
And feel me
Couldn't make any plans
To conceal me
Open your sensitive mouth
Hold out your delicate hands
With such a sensitive mouth
I'm easy to see through
When I come up
When I rush
I rush for you
Cry for you
Seen the tears
Roll down from my eyes for you
Heard my truth
Distorting to lies for you
Watched my love
Becoming a prize for you
Seen the tears in my eyes
Heard my truth turn to lies
Seen the tears in my eyes
I'm not proud of what I do
When I come up
When I rush
I rush for you
I come up to meet you
Up there somewhere
When I rush to greet you
My soul is bared
Gave more for you
Dropped my crutches
And crawled on the floor for you
Went looking behind every door for you
And because of the things
That I saw for you
I spiritually grew
When I come up
When I rush
I rush for you
When as a child I used to bathe in my blue heaven
my mother's lullaby would soothe and keep me warm
and in my room a candle burning
outside the wind that would be blowing up a storm
Which would play tricks at night with my imagination
and my imaginations kept me so alone
oh in my room I'd sit in silence
while all my demons would be knocking on my walls
How people differ never ceases to amaze me
I know there's no one here or nothing that can save me
and after spending nights with every kind of lover
it's plain to see that love it's just a step from nowhere
I learned to love in me my flaws and contradictions
I learned to love in me my passions and addictions
it was my image that i saw there in the water
down by the river and the deep blue hurting sky
The only truth I know is days that come-a-tumbling
and all my colors I saw drifting down the stream
oh in my room I sit in silence
with times comes knowledge and this knowledge kills the dream
Deep Blue Hurting Sky ~ Πυξ Λαξ
...για τους μύθους που ειπώθηκαν και για όσους δεν έχουμε ζήσει ακόμη...
.
.
.
@rwen the Guardian
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
Δε γνωρίζω νησιά
ούτε λύνω πανιά
για ταξίδια δε βγάζω μιλιά
Ένα σπίτι ο κόσμος
δύο δωμάτια παλιά
λογική μου που μπάζεις νερά
Το λιμάνι είναι ξένο και το σπίτι που μένω
νοικιασμένο για χρόνια κι εγώ νόμιζα αιώνια
Σαν καράβι θα αφήσω λίγα απόνερα πίσω
για την άβυσσο βόλτα απ' την πίσω την πόρτα
Ταξιδιώτες ωραίοι
όλοι εσείς οι μοιραίοι
με κορδέλες και στρας
στα μαλλιά
Δουλευτάδες και αλήτες
βασιλιάδες και αγύρτες
το ταξίδι δεν πάει πουθενά
Σ' ένα γλέντι ξεχνιέμαι
κι όλα τούτα που λένε
σαν αστεία και σαν σοβαρά
Είναι σκόνη και στάχτη
σαν κηλίδα στο χάρτη
σαν παιδί που δε βγάζει μιλιά
Το λιμάνι ~ Μάλαμας Σωκράτης
...κύμα... άμπωτη... άνεμος στο πανί... υποσχέσεις για ταξίδια... χωρίς υποψίες για ξέρες...
.
.
.
@rwen the Guardian...
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
Χειμώνες πέρασαν πολλοί
χειμώνες που αγγίζουν το κορμί μου
το πέρασμα σου απ’ τη γη
φέρνει κρυστάλλινες σταγόνες
Μια ιστορία παιδική
ζωγραφίζει στο μυαλό μου
χρωματίζει τη ζωή
Το ταξίδι ξεκινάει
πάνω στης νιότης θα γυρίζω το φως
ταξίδι στο φως
Χειμώνες πέρασαν ξανά
χειμώνες βλέπω κάθε μέρα
μεθυσμένα γαλάζια νερά
Ταξίδι στο φως ~ Μουρβάτης Άγγελος & Ψυχή
...στη θάλασσα ταξιδεύεις και στο Φως... μου...
.
.
.
@rwen the Guardian...
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
Στίχοι: Α. Φουντουλάκης
Μουσική: Αντύπας
Ερμηνευτές: Αντύπας
Οδηγώ και σε σκέφτομαι
κι είν’ αυτό επικίνδυνο
με τη σκέψη σε σένανε
να ξεφύγω τον κίνδυνο.
Οδηγώ και σε σκέφτομαι
με τα μάτια κλαμένα
και το νιώθω πως χάνομαι
αφού χάνω εσένα.
Οδηγώ και σε σκέφτομαι
και λυπάμαι για μένα
και το νιώθω πως χάνομαι
αφού χάνω εσένα.
Αρρωσταίνω, πού πας
όταν άλλον κοιτάς;
Όταν δε μου μιλάς
αρρωσταίνω.
Αρρωσταίνω, πού πας
και ποια πόρτα χτυπάς;
Όταν δε μου μιλάς
αρρωσταίνω.
Οδηγώ και στο πλάι μου
έχω μόνο τη σκέψη σου
και καμιά, σου τ’ ορκίζομαι,
δε θα πάρει τη θέση σου.
Οδηγώ και σε σκέφτομαι
με τα μάτια κλαμένα
και το νιώθω πως χάνομαι
αφού χάνω εσένα.
Οδηγώ και σε σκέφτομαι
και λυπάμαι για μένα
και το νιώθω πως χάνομαι
αφού χάνω εσένα.
ΚΑΙ ΠΟΛΥ ΑΣΜΑ!!!
ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΑΞΙΑ ( ΤΙ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΕΤΟΙΑ ΑΚΟΥΩ ΚΥΡΙΩΣ...)
Ο παπαγάλος
Στίχοι: Γιάννης Παπαϊωάννου
Μουσική: Κατερίνα Κόρου
Ερμηνευτές: Λευτέρης Πανταζής
Κρυφά μέσα στο σπίτι μας
ξέρω πως μπήκε άλλος.
Πάψε να λες πως σ’ αδικώ
γιατί μπροστά στο σκηνικό
ήταν κι ο παπαγάλος.
Το ’πε, το ’πε ο παπαγάλος
ότι σ’ αγκαλιάζει άλλος.
Ότι σ’ αγκαλιάζει άλλος
το ’πε, το ’πε ο παπαγάλος.
Ο έρωτάς μας, έλεγες,
είναι πολύ μεγάλος.
Μα πίσω από την πλάτη μου
άλλον φιλάς, αγάπη μου,
μου το ’πε ο παπαγάλος.
Φωτάκια από αλύτρωτες ψυχές
κι αν δεις εκεί ψηλά στις πολεμίστρες
Θα δεις να σε κοιτάζουνε μορφές
Και τότε ένα παράπονο σε παίρνει
Και στα καντούνια μέσα σε γυρνά
η Πόλη μια παλιά αγαπημένη
Που συναντάς σε ξένη αγκαλιά
Θέλω να πιω όλο το Βόσπορο
Αλλάζουνε εντός μου τα σύνορα του κόσμου
Θέλω να πιω όλο το Βόσπορο
Αλλάζουνε εντός μου τα σύνορα του κόσμου
Τη βρήκα στις στροφές των ποιημάτων
Με τις παλιές χανούμισσες να ζει
και ρίχνω μες το στόμα των αρμάτων
Την κούφια μου αλήθεια την μισή
Καλημέρα σε όλους
Nemesi
Daisies of the Galaxy
Eels
Take heart my little friend
And push back your seat
Soon we'll be far away
Far from the street
Where you learned how to be
Not what you are
Up on the shoulder
There is a town
With a little motel
And an old movie house
We'll go to a movie
Whatever it is
Whatching the movie
The world's gonna end
And there ain't no place for
A boy and his friends to go
I'll pick some daisies
From the flower bed
Of the galaxy theater
While you clear your head
I thought some daisies
Might cheer you up..
smats
Μα καλά ... είμαι τόσο ατάλαντος?
James
Are you aching for the blade
That's o.k.
Were insured
Are you aching for the grave
That's o.k.
Were insured
Were getting away with it
All messed up
Getting away with it
All messed up
That's the living
Daniel's saving Grace
She's out in deep water
hope he's a good swimmer
Daniel plays his ace
Deep inside his temple
He knows how to surf her
Were getting away with it
All messed up
Getting away with it
All messed up
That's the living
Daniel drinks his weight
Drinks like Richard Burton
Dance like John Travolta, now.
Daniel's saving Grace
He was all but drowning
Now they live like dolphins
Getting away with it
All messed up
Getting away with it
All messed up
That's the living
Getting away with it
Getting away with it
Getting away with it
That's the living
That's the living
.
.
.
.
...ε αφού έτσι είναι...
Που θα παει.
Θα τη βρω την άκρη.
Στίχοι: Σώτια Τσώτου
Μουσική: Αντώνης Στεφανίδης
Ερμηνευτές: Μαρινέλλα
Για σένανε μπορώ να βγω να ζητιανέψω,
κάθε ντροπή ν' αντέξω για σένανε μπορώ
Για σένανε μπορώ να βγω γυμνή στους δρόμους,
αντίθετα στους νόμους και κάθε ιερό
Για σένανε μπορώ τις φλέβες μου να σκίσω,
το αίμα μου ν' αφήσω να τρέξει σα νερό
Για σένανε μπορώ πατρίδα να προδόσω,
Χριστέ ντρέπομαι τόσο και όμως το μπορώ
Για σένανε μπορώ φονιά να προσκυνήσω,
λεπρό να τον φιλήσω, για σένανε μπορώ
Για σένανε μπορώ στον Άδη να κατέβω
και σέρνοντας ν' ανέβω το πιο ψηλό βουνό
Για σένανε μπορώ στ' απόσπασμα να πάω
και να χαμογελάω σα να 'τανε γιορτή,
ν' αφήσω σα νερό το αίμα μου να τρέξει,
χωρίς να πω μια λέξη, ούτε όχι, ούτε γιατί
Για σένανε μπορώ τις φλέβες μου να σκίσω,
το αίμα μου ν' αφήσω να τρέξει σα νερό
Για σένανε μπορώ πατρίδα να προδόσω,
Χριστέ ντρέπομαι τόσο και όμως το μπορώ
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Στίχοι: Μάνος Λοΐζος
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Ερμηνευτές: Μάνος Λοΐζος, Βασίλης Παπακωνσταντίνου
Σ' ακολουθώ στην τσέπη σου γλιστράω
σαν διφραγκάκι τόσο δα μικρό
Σ' ακολουθώ και ξέρω πως χωράω
μες στο λακάκι που 'χεις στο λαιμό
Έλα κράτησέ με και περπάτησέ με
μες στο μαγικό σου το βυθό
πάρε με μαζί σου στο βαθύ φιλί σου
μη μ' αφήνεις μόνο θα χαθώ
Σ' ακολουθώ και πάνω σου κολλάω
σαν φανελάκι καλοκαιρινό
Σ' ακολουθώ σ'αγγίζω και πονάω
κλείνω τα μάτια και σ' ακολουθώ
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Στίχοι: Μάνος Λοΐζος
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Ερμηνευτές: Μάνος Λοΐζος, Σωκράτης Μάλαμας
Eνας μέρμηγκας τυφλός με πήρε απ το χέρι
Είμαι λέει ο πιο σοφός σ΄ ολόκληρο τ’ ασκέρι
Kαι τα μικρά του τα μερμηγκάκια
χειροκροτάνε μ’ ενθουσιασμό
εν-δυό προσκυνάμε,
εν-δυό πολεμάμε,
εν-δυό δεν πεινάμε
Tα βολεύεις μια χαρά σπουδαίο μου μυρμήγκι
όμως πρόσεχε καλά τ' ωραίο σου λαρύγγι
Kαι τα μικρά του τα μερμηγκάκια
χειροκροτάνε μ’ ενθουσιασμό
εν-δυό προσκυνάμε,
εν-δυό πολεμάμε,
εν-δυό μα πεινάμε
Πριν προλάβω να του πω το σύστημα ν' αλλάξει
πλάκωσε όλο το χωριό το μέρμηγκα να χάψει
Kαι τα μικρά του τα μερμηγκάκια
χειροκροτάνε μ’ ενθουσιασμό
εν-δυό προσκυνάμε,
εν-δυό μα πεινάμε,
εν-δυό θα σε φάμε!
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Στίχοι: Κώστας Χατζής
Μουσική:
Ερμηνευτές:
Έπεσε το όνειρο νεκρό κάτω στο χώμα
Πάνω στα βλέφαρα η αγρύπνια μου βαραίνει
Με πόση πίκρα μου φαρμάκωσες το στόμα
Ήσουν η ελπίδα ζωή αγαπημένη
Σε πήρα τρυφερά σαν το λουλούδι
Σ' έκλεισα στης καρδιάς την αγκαλιά
Σ' έκανα στα χείλη μου τραγούδι
Μα μου το πήρανε της νύχτας τα πουλιά
Σε πήρα τρυφερά σαν το λουλούδι
Σ' έκλεισα στης καρδιάς την αγκαλιά
Σ' έκανα στα χείλη μου τραγούδι
Μα μου το πήρανε της νύχτας τα πουλιά
Έμοιαζες μ' όνειρο με χάρτινο αετό
Και εγώ ξετύλιγα κουβάρι απ' την ελπίδα
Μα εσύ δεν μ' ένιωσες και αυτό ήταν αρκετό
Να μείνει ανάμνηση η μέρα που σε είδα
Σε πήρα τρυφερά σαν το λουλούδι
Σ' έκλεισα στης καρδιάς την αγκαλιά
Σ' έκανα στα χείλη μου τραγούδι
Μα μου το πήρανε της νύχτας τα πουλιά
Σε πήρα τρυφερά σαν το λουλούδι
Σ' έκλεισα στης καρδιάς την αγκαλιά
Σ' έκανα στα χείλη μου τραγούδι
Μα μου το πήρανε της νύχτας τα πουλιά
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Στίχοι: Κώστας Χατζής
Μουσική: Κώστας Χατζής
Ερμηνευτές: Χαρούλα Αλεξίου, Κώστας Χατζής
Γέρνει ο ήλιος και μαζί του όλη η μέρα
έτσι να έγερνα μαζί τους και γω
και να χαθώ και να σβηστώ όπως η μέρα
και να ανθίζω με το πρώτο πρωινό
Γιατί οι άνθρωποι τόσο μικροί
γιατί η αγάπη να΄χει τέλος στη ζωή
γιατί οι άνθρωποι τόσο πικροί
και γω και συ τόσο μικροί
Την κάθε νύχτα δε μπορώ δεν την αντέχω
όταν με φτάνει μου ματώνει την ψυχή
κι οι αναμνήσεις μου καρφώνουν το μυαλό μου
και με κρατάνε ώσπου να΄ρθει το πρωί
Γιατί οι άνθρωποι τόσο μικροί
γιατί η αγάπη να΄χει τέλος στη ζωή
γιατί οι άνθρωποι τόσο πικροί
και γω και συ, και γω και συ
τόσο μικροί
Γέρνει ο ήλιος και μαζί του όλο το φως
κι όλα τα χρώματα να γίνουν όλα ένα
να΄ταν και να΄μπαινα στο πέπλο τους αυτό
και το πρωί να πω στο κόσμο καλημέρα
Γιατί οι άνθρωποι τόσο μικροί
γιατί η αγάπη να΄χει τέλος στη ζωή
γιατί οι άνθρωποι τόσο πικροί
και γω και συ και γω και συ
τόσο μικροί
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Στίχοι: Ναζίμ Χικμέτ
Μουσική: Μάνος Λοΐζος
Ερμηνευτές: Μάνος Λοΐζος
Μονάκριβή μου εσύ στον κόσμο
μου λες στο τελευταίο σου γράμμα
πάει να σπάει το κεφάλι μου
σβήνει η καρδιά μου
Αν σε κρεμάσουν θα σε χάσω θα πεθάνω
Θα ζήσεις καλή μου θα ζήσεις
η ανάμνησή μου μαύρος καπνός
θα διαλυθεί στον άνεμο
Θα ζήσεις αδερφή
με τα κόκκινα μαλλιά της καρδιάς μου
οι πεθαμένοι δεν απασχολούν πιότερο από ένα χρόνο
τους ανθρώπους του εικοστού αιώνα
Ο θάνατος ένας νεκρός που τραμπαλίζεται
στην άκρη ενός σχοινιού
σε τούτο εδώ το θάνατο
δεν αντέχει η καρδιά μου
Μα να 'σαι σίγουρη πολυαγαπημένη μου
απ' το μαύρο και μαλλιαρό
το χέρι κάποιου φουκαρά ατσίγγανου
περάσει στο λαιμό μου τη θηλειά
Άδικα θα κοιτάνε μες στα γαλάζια μάτια
του Ναζίμ να δουν το φόβο
στο σούρπωμα του στερνού μου πρωινού
θα δω τους φίλους μου κι εσένα
Και δε θα πάρω μαζί μου
κάτω απ' το χώμα
παρά μόνο την πίκρα
ενός ατέλειωτου τραγουδιού
Μέλισσά μου με τη χρυσή καρδιά
με τα μάτια πιο γλυκά απ' το μέλι
τι κάθισα και σου 'γραψα
πως ζήτησαν το θάνατό μου
Η δίκη μόλις άρχισε
δε κόβουν δα και στα καλά καθούμενα
έτσι το κεφάλι ενός ανθρώπου
σαν να 'τανε γογγύλι
Έλα έλα μη μου σκας
όλα αυτά 'ναι μακρινά ενδεχόμενα
έλα και μη ξεχνάς πως η γυναίκα ενός φυλακισμένου
δεν κάνει να 'χει μαύρες έννοιες
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Στίχοι: Ηλίας Λυμπερόπουλος
Μουσική: Κώστας Χατζής
Ερμηνευτές: Χαρούλα Αλεξίου
Κοίτα να δεις, στο δρόμο της ζωής αν βγεις
το μονοπάτι σου θα πρέπει να διαλέξεις.
Μα προπαντός, κοίτα να δεις, στο μονοπάτι της ζωής
πρέπει να μάθεις και να σέβεσαι τις λέξεις,
μα προπαντός πρέπει να μάθεις και να σέβεσαι τις λέξεις.
Το σ’ αγαπώ μια λέξη απλή
είναι κι αυτή μια λέξη απλή
μα σε χιλιάδες περιπτώσεις
είναι ανόητη, γελοία και κουτή,
όμορφη είναι μοναχά όταν τη νιώσεις.
Κοίτα να δεις, κάποια στιγμή οι λέξεις όλες στη ζωή
είναι τραγούδια, είναι χάδια που μιλάνε,
μα αν τις προδώσεις ξαφνικά
οι λέξεις γίνονται καρφιά
οι λέξεις γίνονται καρφιά και σε τρυπάνε.
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Στίχοι: Χαρούλα Αλεξίου
Μουσική: Francois Bernheim
Ερμηνευτές: Χαρούλα Αλεξίου
Οι άντρες περνούν, μαμά.
Μου στέλνουν πάντα καρτ-ποστάλ
Από νησιά, μαμά.
Κι είναι πολύ συχνά,
Μποέμ αρτίστες, μουσικοί
Αμήχανα παιδιά.
Οι άντρες περνούν, μαμά.
Προσφέρουν δώματα με θέα
Σε βαθειά νερά.
Τους νιώθω μυστικ,
Να επιθυμούν ωκεανούς
Μα πάει η καρδιά ρηχά.
Οι άντρες περνούν, μαμά.
Πώς θα’θελα να φέρω κάποιον
λίγο πιο κοντά.
Μ’αυτοί περνούν, μαμά,
Κι αφήνουν ρέστα στην καρδιά.
Οι άντρες περνούν, μαμά.
Αστέρια που αφήνουν ίχνη
οι νύχτες του έρωτα.
Με βία που ζητά,
Ενός αδέσποτου παιδιού
Να κλέψει την καρδιά.
Οι άντρες περνούν, μαμά.
Πώς θα’θελα να φέρω κάποιον λίγο πιο κοντά.
Μ’αυτοί περνούν, μαμά.
Κι αφήνουν ρέστα στην καρδιά.
Οι άντρες περνούν, μαμά.
Μ’ένα χαμόγελο που μοιάζει με γκριμάτσα πια.
Κι αφού χτυπούν, μαμά,
Μ’αφήνουν με τα όνειρά μου,
Μόνη μου ξανά.
Οι άντρες περνούν, μαμά.
Τί θα κερδίσω αν φέρω κάποιον
Λίγο πιο κοντά.
Αφού περνούν, μαμά
Κι αφήνουν ρέστα στην καρδιά.
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Στίχοι: Χαρούλα Αλεξίου
Μουσική: Θάνος Μικρούτσικος
Ερμηνευτές: Χαρούλα Αλεξίου
Την μοναξιά σου είδα και φοβήθηκα
στο βλέμμα σου το σκοτεινό θυμήθηκα
την περασμένη μου ζωή
πόσο με τρόμαξες
Κι ένα πρωί το άγγιγμα σου
ήρθε σαν ξύπνημα
μα μέχρι να νυχτώσει
είχε γίνει δίλημμα
της μετρημένης μου ζωής
Πόσο με τρόμαξες
Μες του κορμιού μου
την τρελή την εγκατάλειψη
είδα το έργο της ζωής μου
σ΄επανάληψη
Κι είπα να τρέξω να κρυφτώ
και τώρα που αρχίζει
η αντίστροφη μέτρηση
αρχίζω να μετράω εγώ
και φύγε πρώτα εσύ
πάρε και τη φωτιά μαζί
Να μην θυμάμαι πια
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Στίχοι: Φίλιππος Πλιάτσικας
Μουσική: Φίλιππος Πλιάτσικας
Ερμηνευτές: Πυξ Λαξ
Άδειες στιγμές,η ψυχή μας κενή
τα λόγια υπάρχουν γιατί υπήρχαν εκεί,
πλοίο τα μάτια τα μαλλιά σου πανί
πόσο σε ήθελα και πόσο εσύ,γιατί.
Γιατί;
Γιατί το τραγούδι αυτό
πάντα να λέει δε μπορώ,
γιατί κι εσύ με σπρώχνεις στο γκρεμό
δεν σε συγχωρώ,δεν σε συγχωρώ,γιατί.
Κοίτα να δεις πως αλλάξαμε
δες τη ζωή που ξεγράψαμε
με μια ματιά,με μια κίνηση απλή
ο εγωισμός σου,πάντα αυτός οδηγεί.
Γιατί;
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius
Στίχοι: Φίλιππος Πλιάτσικας
Μουσική: Φίλιππος Πλιάτσικας
Ερμηνευτές: Πυξ Λαξ
Είσαι το πιο λευκό χρώμα της σκέψης μου
ένα παιδί που περπατάει με τα χέρια
μια γυναίκα που τ ' όνειρό της σκότωσε
και πριν το μάθουν όλοι το 'στειλε στ' αστέρια.
Είσαι το πιο λευκό χρώμα της σκέψης μου
ένα τραγούδι που πάντα τρόμαζα να γράψω
η μυρωδιά μιας ξεχασμένης θάλασσας
που βρέχει μόνο αυτά που ήθελα να κάψω.
Αν θέλεις να με βρεις
να παίζεις, να νιώθεις, να ζεις.
Αν πάλι δε μπορείς
μη φύγεις, μη χαθείς.
Κι αν η σιωπή που τριγυρνάει στην ομορφιά σου
στο τέλος δέσει την οργή σου με βροχή
και γίνει στίχος που ξεχνάει τ' όνομά σου
κι έρχεται πάλι όταν έρχεσαι κι εσύ.
Θα είσαι πάντα το λευκό χρώμα της σκέψης μου
ένα παιδί που περπατάει με τα χέρια
μια γυναίκα που τ' όνειρό της σκότωσε
και πριν το μάθουν όλοι το 'στειλε στ' αστέρια.
Αν θέλεις να με βρεις
να παίζεις, να νιώθεις, να ζεις.
Αν πάλι δε μπορείς
μη φύγεις, μη χαθείς.
Αν θέλεις να με βρεις
να παίζεις, να νιώθεις, να ζεις.
Αν πάλι δε μπορείς
μη φύγεις, μη χαθείς.
"I hear and I forget. I see and I remember. I do and I understand."
--Confucius