ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- Περι Ενθεογενών/"Ψυχεδέλειας":Ωδή προς Όλους - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

- Περι Ενθεογενών/"Ψυχεδέλειας":Ωδή προς Όλους - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

BRAINSTORM30 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 2/2
Xotchipilli2Μέλος
31/10/2004, 01:58:34
Αυτό είναι...

Μακάρι τέτοιες αλλαγές στην αντίληψη να τις βίωνε όλος ο κόσμος καθημερινά.Βλέπω μια θετική αλλαγή η οποία με χαροποιεί ιδιαίτερα...

Απο ότι βλέπουμε,ο φίλος Mercury δεν "ναρκώθηκε"...Ίσα-ϊσα μόνος του μας λέει οτι είδε πράγματα αυτονόητα,που ήταν κάτω απο την μύτη του.Αυτό έλεγα εξαρχής και εγώ!

Το μόνο που μένει τώρα είναι η διατήρηση αυτής της εσωτερικής διδαχής...Το είδος Homo Sapiens έχει το κακό συνήθειο να ξεχνάει εύκολα και όπως ξέρουμε όλοι η λήθη είναι εχθρός της γνώσης

Reality: A serotonine induced Hallucination?

31/10/2004, 13:09:53

ζουμε μεσα σε μια φτιαχτη πραγματικοτητα που μας εφτιαξαν στις πολεις

και εκμεταλευομενοι την καθημερινοτητα μας, που την ζουμε μεσα σε αυτην την επιπλαστη πραγματικοτητα του ηλεκτρικου ρευματος, του αυτοκινητου και την τηλεορασης, προσπαθουν να μας πεισουν οτι αυτη ειναι Η πραγματικοτητα


φυσικα Η πραγματικοτητα βρισκεται παντου στο συμπαν, παντου στην φυση, αλλα δεν την βιωνουμε

ποτε κοιταξατε το φεγγαρι τελευταια φορα?

ποτε σκυψατε με προσοχη σε μια μυρμηγκοφωλια?

ποτε προσπαθησατε να δειτε τις λεπτομερειες ενος μικροσκοπικου αγριολουλουδου?

δεν ρωταω καν ποτε διανυκτερευσατε στην υπαιθρο...


ειπωθηκε παραπανω για την θλιψη που επιφερει η γνωση


φυσικο ειναι οταν αρχισεις να "βλεπεις" πισω απο την καθημερινη πραγματικοτητα να μην εχεις αιτιες να νιωσεις χαρα

ποσο μαλλον οταν "δεις" οτι η φυσικη πραγματικοτητα καταστρεφεται συνειδητα απο τον ανθρωπο


ωστοσο μπορεις να "δεις" το μεγαλειο του πνευματος της φυσης, που πολεμα με τους δικους του ρυθμους και τροπους, και αυτο σε γεμιζει αισιοδοξια και δυναμη


και εχει ολο τον χρονο με το μερος του


εμεις οχι!

ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν

AmpereΜέλος
03/11/2004, 18:41:24
Γειά σε όλους τους φίλους. Είδα «φως» και μπήκα. Παρακολουθώ με ενδιαφέρον τα εδώ τεκταινόμενα και θα ήθελα, εκτός των άλλων, να ευχαριστήσω και όσους μοιράστηκαν την εμπειρία τους με όλους εμάς που σας διαβάζουν.

Δεν έχω παρά κάποιες σκέψεις μου να καταθέσω, κυρίως με αφορμή την επικοινωνία μου με τον Xotchipilli2 σε γειτονικό topic.

Και πρώτα από όλα, φίλε Xotchipilli2, να συνοψίσω κάποια αποσπάσματα από το βιβλίο του Aldous Huxley, The doors of perception , μεταφρασμένο από τις εκδόσεις Απόπειρα το 1980 με τίτλο «Οι θύρες της ενόρασης». Πιθανότατα είναι γνωστό στους περισσότερους, αλλά επειδή ταιριάζει τόσο πολύ με αυτά που σε «εμπνέουν» επέτρεψέ μου να το χρησιμοποιήσω σαν ένα είδος αφετηρίας για αυτά που θέλω να πω.

Ο Α. Huxley έγραψε το βιβλίο με αφορμή κάποιες εμπειρίες του με τη χρήση μεσκαλίνης και LSD25. Παραθέτω περιληπτικά κάποια από τα συμπεράσματά του (που συνοψίζονται σε παράρτημα του βιβλίου).

Ο εγκέφαλος ελέγχεται χημικά…Το νευρικό σύστημα είναι πιο ευπαθές από τους άλλους ιστούς του σώματος…
Ασθένειες, υποσιτισμός, παρατεταμένες νηστείες, αβιταμινώσεις, τραυματισμοί, αυτοτραυματισμοί (μαστιγώσεις), αϋπνία, αναπνευστικές ασκήσεις, πολύωρης διάρκειας ψαλμοί…δε μπορεί παρά να αλλοιώνουν τη συνήθη χημική κατάσταση του εγκεφάλου και να παράγουν εμπειρίες που χαρακτηρίζονται υπερβατικές.

Και η κατακλείδα:
«Γνωρίζοντας ποιες είναι οι χημικές συνθήκες της υπερβατικής εμπειρίας, ο επίδοξος μυστικιστής θα πρέπει να στραφεί για τεχνική βοήθεια προς τους ειδικούς στην φαρμακολογία, τη βιοχημεία, τη φυσιολογία….
….Και από τη μεριά τους οι ειδικοί (επιστήμονες) θα πρέπει να στραφούν προς τον καλλιτέχνη, τον μάγο, τον οραματιστή… προς όλους εκείνους με μια λέξη… που ξέρουν με τους δικούς τους διαφορετικούς τρόπους, τι να κάνουν με αυτή την εμπειρία.»
Ο Α.Η. βέβαια είχε μια ουτοπιστική πίστη στον απελευθερωτικό χαρακτήρα της επιστήμης, πράγμα που αργότερα τον οδήγησε σε πολλά μπερδέματα και απογοητεύσεις.

Τα πιο πάνω τα παρέθεσα γιατί γίνεται φανερό ότι τέτοιες απόψεις, που αντιμετωπίζουν δηλαδή με περισσότερο ας πούμε σεβασμό τα ψυχοδηλωτικά ή ενθεογενή και δείχνουν ιδιαίτερη σημασία στη χημεία που συνοδεύει την εμπειρία, υπήρχαν, υπάρχουν και θα υπάρχουν. Όποιος ενδιαφέρεται να τις λάβει υπ’ όψιν του έχει κάθε δυνατότητα να το κάνει και μάλιστα σήμερα πιο εύκολα από ποτέ.
Επομένως , πραγματικά, δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παθιάζεσαι τόσο πολύ με το να μεταστρέψεις όσο γίνεται περισσότερους από την λανθασμένη έστω οπτική τους για το θέμα.

Είναι ωραίο που υπάρχει και αυτό το topic μέσα σε όλα τα άλλα, όπου αναδεικνύεται και αυτή η άποψη, για να μπορούν και όσοι ενδιαφέρονται να πληροφορούνται, αλλά δυσκολεύομαι να καταλάβω την αγωνία σου να ξεκινήσεις , επέτρεψέ μου την έκφραση, «σταυροφορία» ενημέρωσης και διαφώτισης των …παραπληροφορημένων (και μάλιστα όταν αυτό δεν άπτεται των επαγγελματικών σου ενασχολήσεων όπως λες).

Καταλαβαίνω τον ενθουσιασμό σου και την λαχτάρα σου να μοιραστείς τις αλήθειες σου, όμως όλη αυτή η ενέργεια και το πάθος πιστεύω ότι θα ωφελούσε περισσότερο και εσένα αλλά και τους άλλους αν τα διοχέτευες σε κάτι όπως ας πούμε ένα διδακτορικό με θέμα όσο πιο κοντά σε αυτό που σε ενδιαφέρει παρά να αναλώνεσαι με ψυχοφθόρες αντεγκλήσεις με όσους δεν βλέπουν τα πράγματα όπως εσύ.

Με λίγα λόγια «χαλλαρά», «μη τρελαίνεσαι» όπως λέω και στην ψηφιακή μου υπογραφή. Πίστεψέ με, δεν υπάρχει κανένας μα κανένας λόγος να γίνεις θύμα οποιουδήποτε κυνηγιού μαγισσών όπως έγραψες. Κανείς δεν στο ζητά και κανέναν δεν θα ωφελήσεις… γνώμη μου…

**********************

Σχετικά με το πάντρεμα επιστημονικότητας και εσωτερικότητας μια δεύτερη σκέψη:

Για να είναι αυτό το πάντρεμα κάτι περισσότερο από μία ακόμη άλωση του ανθρώπου ως πρόσωπο και του χειρισμού του κατά το δοκούν, αφού θα ελέγχεται η βιοχημεία του, (εδώ έρχεται στο μυαλό μου η εικόνα του «ναρκωμένου;» Οτσαλάν), προϋποτίθεται η ύπαρξη ηθικών αξιών.

Έτσι, όπως εγώ το αντιλαμβάνομαι, η επιστήμη αυτή καθ’ αυτή, δεν έχει καμία σχέση με ηθικές αξίες. Στην πραγματικότητα μάλιστα είναι αυτή που έχει αφαιρέσει από την ανθρωπότητα και τα τελευταία προσχήματα πάνω στα οποία στήριζε τις όποιες αξίες της.

Το αίτημα για αντικειμενική γνώση είναι μη συμβατό με οποιαδήποτε αξία, αφού οι αξίες είναι θεμελιωδώς μη αντικειμενικές και δεν μπορούν λογικά να εξαχθούν από την αντικειμενική γνώση. Η επιστήμη, από την άλλη, δεν μπορεί να δημιουργήσει ή να προτείνει αξίες.

Να από πού πηγάζει αυτό το βαθύ αίσθημα απογοήτευσης και αλλοτρίωσης που διαπερνά το σύγχρονο άνθρωπο. Να γιατί με τίποτα δεν θα ήθελα την εμπλοκή του αμοραλιστή (αν έχει κάποιες ηθικές αξίες τις έχει κόντρα στην ιδιότητά του ως επιστήμονα και όχι εξ αιτίας της) επιστήμονα (νευροανατόμου ή βιοχημικού ας πούμε) στο τελευταίο καταφύγιο της ψυχής μου (την όποια δηλαδή μυστικιστική εμπειρία αυτογνωσίας μπορεί να έχω).*

*Για τη διατύπωση των πιο πάνω για την επιστήμη, πήρα αφορμή και ιδέες από το “Από τη Βιολογία στην Ηθική» του J. Monod εκδ. Σύναλμα

**********************

Θα κλείσω με μερικές σκόρπιες προτάσεις που κατά κάποιο τρόπο οριοθετούν τους προβληματισμούς μου για το θέμα…

Η virtual (chemical) reality όσο πειστική κι αν είναι δεν παύει να είναι virtual (chemical). Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να είναι και πολύ χρήσιμη ή και πολύ επικίνδυνη.

Η μελέτη της ΧΗΜΕΙΑΣ της ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ (και μάλιστα της μυστικιστικής) δεν μπορεί παρά να γοητεύει κάθε «επιστημονικοστραφές» μυαλό, ειδικά αν οι γνώσεις του στη βιοχημεία και την ανθρώπινη φυσιολογία του επιτρέπουν να βγάζει σχετικά έγκυρα συμπεράσματα.
Από το σημείο αυτό, όμως, η απόσταση για να κολλήσει κανείς στην «ατραπό» της ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ της ΧΗΜΕΙΑΣ (εμπειρία που προκαλείται από τη χρήση χημικών μέσων) είναι, κατά τη γνώμη μου, ελάχιστη και αρκούντως …κατηφορική.

Αν μια αγαπημένη αγκαλιά αναστατώνει τα ενζυμικά μου συστήματα με τον πιο γλυκό τρόπο, ποιο χημικό κοκτέιλ, όσο πιστά και αν προσομοίωνε αυτή την γλυκιά ενζυμική αναστάτωση, θα μπορούσε να αντικαταστήσει αυτή την αγκαλιά;


μη φοβάσαι, μη κολλάς, μη τρελαίνεσαι

03/11/2004, 22:45:58


"Δεν έχω παρά κάποιες σκέψεις μου να καταθέσω, κυρίως με αφορμή την επικοινωνία μου με τον Xotchipilli2 σε γειτονικό topic."


ειναι το τοπικ που νομιζω?

.

"Ο Α. Huxley έγραψε το βιβλίο με αφορμή κάποιες εμπειρίες του με τη χρήση μεσκαλίνης και LSD25. Παραθέτω περιληπτικά κάποια από τα συμπεράσματά του (που συνοψίζονται σε παράρτημα του βιβλίου).

Ο εγκέφαλος ελέγχεται χημικά…Το νευρικό σύστημα είναι πιο ευπαθές από τους άλλους ιστούς του σώματος…
Ασθένειες, υποσιτισμός, παρατεταμένες νηστείες, αβιταμινώσεις, τραυματισμοί, αυτοτραυματισμοί (μαστιγώσεις), αϋπνία, αναπνευστικές ασκήσεις, πολύωρης διάρκειας ψαλμοί…δε μπορεί παρά να αλλοιώνουν τη συνήθη χημική κατάσταση του εγκεφάλου και να παράγουν εμπειρίες που χαρακτηρίζονται υπερβατικές.

Και η κατακλείδα:
«Γνωρίζοντας ποιες είναι οι χημικές συνθήκες της υπερβατικής εμπειρίας, ο επίδοξος μυστικιστής θα πρέπει να στραφεί για τεχνική βοήθεια προς τους ειδικούς στην φαρμακολογία, τη βιοχημεία, τη φυσιολογία….
….Και από τη μεριά τους οι ειδικοί (επιστήμονες) θα πρέπει να στραφούν προς τον καλλιτέχνη, τον μάγο, τον οραματιστή… προς όλους εκείνους με μια λέξη… που ξέρουν με τους δικούς τους διαφορετικούς τρόπους, τι να κάνουν με αυτή την εμπειρία.»"

αυτα επρεπε να τα πεις και στο αλλο τοπικ, διοτι τα ιδια ειπα και πηγαν να με φανε οι μασονοι


βγηκα τρεχοντας απ τη στοα!

χαχαχα


.
"Επομένως , πραγματικά, δεν βρίσκω κανένα λόγο για να παθιάζεσαι τόσο πολύ με το να μεταστρέψεις όσο γίνεται περισσότερους από την λανθασμένη έστω οπτική τους για το θέμα."

σε αυτο θα συμφωνησω μαζι σου

απο την εμπειρια των 45 χρονων μου, εμαθα οτι ο καθενας αντιλαμβανεται μονο ο,τι επιλεγει


κοινως, στου κουφου την πορτα οσο θελεις βροντα

.
"Η virtual (chemical) reality όσο πειστική κι αν είναι δεν παύει να είναι virtual (chemical). Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να είναι και πολύ χρήσιμη ή και πολύ επικίνδυνη."

δεν ειναι ουτε virtual ουτε chemical η πραγματικοτητα των ψυχοδηλωτικων

ειναι απλα ενα πολυ μεγαλυτερο μερος της πραγματικοτητας απο ο,τι μας επιτρεπουν οι νευροδιαβιβαστες του εγκεφαλου μας να αντιληφθουμε


.
"Από το σημείο αυτό, όμως, η απόσταση για να κολλήσει κανείς στην «ατραπό» της ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ της ΧΗΜΕΙΑΣ (εμπειρία που προκαλείται από τη χρήση χημικών μέσων) είναι, κατά τη γνώμη μου, ελάχιστη και αρκούντως …κατηφορική."

κανενας ποτε δεν εξαρτηθηκε απο τα ψυχοδηλωτικα!

ποτε!

αλλα να μην μπερδευουμε το MDA (μεθαμφεταμινη γνωστη ως εκστασις) με το LSD25


το MDA και το MDMA που καταναλωνουν οι πιτσιρικαδες προκαλλει εξαρτηση

το LSD απο την αλλη δεν εχει καμια επιδραση αν το χρησιμοποιησει κανεις καθημερινα, αλλα και δεν προσφερει τιποτα ευφορικο για να το ξαναπαρει ο όποιος πιτσιρικας για πλακα


το αντιθετο θαλεγα...

χεχεχε

.
"Αν μια αγαπημένη αγκαλιά αναστατώνει τα ενζυμικά μου συστήματα με τον πιο γλυκό τρόπο, ποιο χημικό κοκτέιλ, όσο πιστά και αν προσομοίωνε αυτή την γλυκιά ενζυμική αναστάτωση, θα μπορούσε να αντικαταστήσει αυτή την αγκαλιά;"


ΚΑΝΕΝΑ!

αλλα ποιος προσπαθει να υποκαταστησει την ανθρωπινη επαφη με τα ψυχοδηλωτικα?

.
να κλεισω με μια πληροφορια για τον Αλντους Χαξλεϋ: λιγο πριν την ωρα του θανατου του πηρε μια υπερδοση LSD25 και η γυναικα του του διαβαζε την Θιβετανικη βιβλο των νεκρων

αν θυμαστε ο Τιμοθυ Ληρυ εγραψε βιβλιο για την ψυχεδελικη εμπειρια και την Θιβετανικη βιβλο των νεκρων


ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν

Xotchipilli2Μέλος
03/11/2004, 23:37:18
Χαίρομαι πάρα πολυ για την συνεισφορά του καθενός στο θέμα!

Φίλε Αμπέρ,πιστευω πως αναλύεις πολύ σημαντικά στοιχεία της όλης προσπάθειάς μου.Καταρχήν οφείλω να παραδεχτώ οτι αν κάνω αυτή την ενημέρωση εδώ μέσα την κάνω καθαρά για προσωπική ευχαρίστηση.Σκέψου το ώς εξης:πιστεύω οτι αν η συνεισφορά μου δεν διαγραφεί και παραμείνει στον χώρο του εσωτέρικα,τότε αποτελέι μαι καλή αρχή για πληροφόρηση πάνω στο θέμα απο την στι΄γμή που δεν υπάρχουν αρκετές ελληνικές προσπάθειες πάνω στον τομέα.Με λύπη μου ανακάλυπτω οτι οι περρισότερες ελληνικές σελίδες που αναφέρονται στα ψυχοενεργά είνα ,να με συγχωρήσετε, "μαστουροσελίδες" και ρποάγουν το "φάε ότι μπορείς,πέρνα καλά".Αν κάποιος το ακολουθήσει αυτό είναι κατήφορος!

Με οποιαδήποτε ασχολία μου παθιάζομαι,ιδίως με "ερασιτεχνικά" ενδιαφέροντα που σε καμμία περίπτωση δεν μου καταναλώνουν ενέργεια ή χρόνο απο αυτή που επενδύω στην εξορισμου εργασία μου,Κάτι τέτοιο αν συναίβενε θα ήταν αντιπαραγωγικό.

Αν μη τι άλλο το θέμα που δημιούργησα πιστεύω οτι θα βοηθήσει πολλούς που έχουν απορίες πάνω στα ψυχοενεργά.Απο τον πιο απλό που δίαβασε στο Χ "cult" περιοδικό ένα αρθράκι για τα ψυχεδελικα (που πολλές φορές είναι ελιπέστατα αυτά τα άρθρα) ώς κάποιον πιο ψαγμένο.Η "σταυροφορία" λοιπον έχει ώς σκοπό τον εμπλουτισμό των γνώσεων,εξάλλου νομίζω οτι απαντάει πολλές ερωτήσεις και ήταν ΄ρενα θέμα που έλειπε απο εδώ μέσα. Άπαξ και είχα κάποιες απόψεις θεώρησα καλό να τις εκθέσω,και απο ότι βλέπω προέκυψε μια πολύ όμορφη συζήτηση.Η άποψη του Αλντους Χάξλευ είναι σεβαστή,αλλα δεν παραμένει να είνα βιβλίο.Ο διάλογος πιστεύω είναι αρκετά πιο μεστός,γιατί βάζω στοίχημα οτι ακόμα και να διαβάσει κκάποιος ένα βιβλίο πάντα μένουν απορίες! Πιστεύω οτι η ανθρώπινη συνειδητότητα είναι κάτι που χρίζει έρευνας,όχι με σκοπό να την μειώσει ή να την αναγάγει σε απλές εγκεφαλικές λειτουργίες,αλλα με σκοπό να την πλαισιώση και να την καταλάβει καλύτερα.Το "πάθιασμά" μου ίσως είναι αναγκαίο,μιας που το θέμα των ενθεογενών έχει θαφτεί κάτω απο τόνους "αστικών μύθων",παραπληροφόρισης,προπαγάνδας και δυστηχώς πολλές φορες και μπουρδολογίας.Αυτό ίσως απαιτει μια "καυτη" προσσέγγιση του θέματος για να ενημερωθούν σωστά όσοι ενδιαφέρονται,παρά μια "χλιαρή" αναφορά.

Μια παράγραφό σου την βρήκα ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα

quote:
Να από πού πηγάζει αυτό το βαθύ αίσθημα απογοήτευσης και αλλοτρίωσης που διαπερνά το σύγχρονο άνθρωπο. Να γιατί με τίποτα δεν θα ήθελα την εμπλοκή του αμοραλιστή (αν έχει κάποιες ηθικές αξίες τις έχει κόντρα στην ιδιότητά του ως επιστήμονα και όχι εξ αιτίας της) επιστήμονα (νευροανατόμου ή βιοχημικού ας πούμε) στο τελευταίο καταφύγιο της ψυχής μου (την όποια δηλαδή μυστικιστική εμπειρία αυτογνωσίας μπορεί να έχω).*

*Για τη διατύπωση των πιο πάνω για την επιστήμη, πήρα αφορμή και ιδέες από το “Από τη Βιολογία στην Ηθική» του J. Monod εκδ. Σύναλμα



Αυτή την ιδιότητα του "επιστήμονα",μου την έδωσαν σε κάποια πανεπιστήμιο.Ξέχασαν (η μάλλον δεν τους άφησα) να μου πάρουν την ανθρώπινή μου φύση,η οποία είναι υποκειμενική και η οποία έχει αξίες.Οι δικές μου αξίες μου απαγορεύουν ρητά να "κατακρεουργήσω" οποιαδήποτε μυστικιστική σου εμπειρία στο όνομα μιας μελέτης.Λάθος για έναν "επιστήμονα"? Ίσως...Προέχει όμως σε αυτό τον τομέα η ανθρώπινη φύση! Κάτι τέτοιο με κάνει όντως αιρετικό ,σε σχέση με την ιδιότητά μου

Όσον αφορά τις ψυχοενεργές ουσίες το δηλώνω σθεναρά και το υπερασπίζω με ζήλο οτι ¨ΟΥΤΕ ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΑΤΟ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ ,ΟΥΤΕ ΤΙΘΕΤΑΙ ΘΕΜΑ ΥΠΟΤΑΓΗΣ ΣΕ ΨΥΧΟΛΟΓΙΚΟ ΕΘΙΣΜΟ.Πιο λιανά :Με τι μπορείς να υποκαταστήσεις ένα φιλί? Με ΤΙΠΟΤΑ,Το φιλι είναι φιλί.Με τι μπορείς να υποκαταστήσεις μια ψυχεδελική εμπειρία? Με ΤΙΠΟΤΑ.Η ψυχεδελική εμπειρία είναι ψυχεδελική εμπειρία.Όπως δεν μπορεί να αλωθεί η μοναδικότητα και η αξία του φιλιού ,έτσι ευτυχώς για μερικούς δυστηχώς για κάπουος άλλους δεν μπορεί να αλωθεί η μοναδικότητα και η αξία της ψυχεδελικής εμπειρίας.Πώς να το κάνουμε,το κάθε πράμα είναι μοναδικό!

Επίσης να αναφερθώ στην "κατρακύλα".

quote:
Από το σημείο αυτό, όμως, η απόσταση για να κολλήσει κανείς στην «ατραπό» της ΕΜΠΕΙΡΙΑΣ της ΧΗΜΕΙΑΣ (εμπειρία που προκαλείται από τη χρήση χημικών μέσων) είναι, κατά τη γνώμη μου, ελάχιστη και αρκούντως …κατηφορική.

Για να έχεις αυτή την άποψη σημαίνει οτι θα έχεις και ένα ανάλογο δείγμα απο την οποία την εξάγεις,πχ θα έχεις δεί άτομα να κατρακυλάνε.Τι άτομα ήταν αυτά?Με τι κριτήρια? Ταιριάζουν στο προφίλ που παρουσιάζω απο την πρώτη μου κιόλας αποστολή? Δεν νομιζω,γιατι αν η μελέτη τους ήταν σοβαρή δεν θα κατρακυλούσαν.

Νατο θέσω λίγο πιο ωμα και πολύ πιο προσωπικά:Δεν θα με δείτε "υπο την εππίρεια".Έχω έρθει σε επαφή με την ψυχεδελική/ενθεογενική εμπειρία και οι επαφές μου είναι σπανιότατες.Σε καμμία περίπτωση όταν μιλήσω για ανέλιξη,για εσωτερικό ψάξιμο,για αυτοβελτίωση δεν θα αρχίσω μανιωδώς να ψάχνω σε κάποιο τσαντάκι για να κατεβάσω κάποιο ψυχοενεργό.Απλά έχω εμπειρία και γνώση ακόμα μιας μεθόδου,η οποία είναι μοναδική όπως όλες άλλωστε (αναφέρομαι σε κλασσικές μεθόδους).Ό δρόμος μου δηλαδή δεν είναι "Πως αναπτύσεσαι? Ε,παίρνω ενθεογενη". Μπορολυν τα ενθεογενή να προσφέρουν πολλά και πιστεύω οτι είναι γνήσια μέθοδος όπως και κάθε άλλη.Δεν θα την θεωρούσα "virtual" ή "χημική" πραγματικότητα γιατί ίσως τότε να έπρεπε αντικειμενικά (αχ καταραμένη επιστήμη!!!!) να θεσπίσουμε άλλες μεθόδους ως "ενδοvirtual","ενδοχημικές" πραγματικότητες ή "αυτοvirtual","αυτοχημικές".

Επειδή όμως αυτά είναι λόγια να πώ το εξής.Ε΄χουν περάσει αρκετά χρόνια απο την αρχή της μελέτης μου γύρω απο το θέμα των ενθεογενών και δεν έχω κατρακυλήσει.Ούτε πιο συχνές έγιναν οι εμπειρίες μου,ούτε ανέπτυξα κάποια ψυχική εξάρτηση (για σωματική εξάρτηση ούτε λογος!),ούτε "στειρώθηκα" με τρόπο που να πιστεύω οτι "οτιδήποτε μυστικιστικό=κατάποση ενθεογενούς".Νομίζω οτι με το θέμα που άνοιξα αντιμετωπίζω και αυτή την πτυχή!Ίσα ίσα,δείχνω και επισημαίνω τον τρόπο ο οποίος αν ακολουθηθεί θα σταματήσουν ορισμένα άτομα που προσσεγκίζουν το θέμα αυτό να γίνονται "ακόμα ένα νούμερο σε στατιστική έρευνα κατρακυλήματος σε βούρκο ψυχικής εξάρτησης".

Κάποιος μπορεί να κατρακυλήσει με τα ενθεογενή αν δεν έχει ξεκαθαρίσει κάπποια πραματάκια μέσα στο κεφάλι του και τα κίνητρά του? Φυσικά...
Αυτό όμως μπορεί να συμβεί με οποιαδήποτε μέθοδο ΑΡΚΕΙ ΤΟ ΑΤΟΜΟ ΝΑ ΕΧΕΙ ΛΑΘΟΣ ΚΙΝΗΤΡΑ.Συγκεκριμένα έχω δεί τέτοια κατρακυλήματα και με "ακίνδυνες" κλασσικές μεθόδους...Το λιγότερο και το πιο ανώδυνο είναι άτομα που χρησιμοποιούν το ενεργό ονείρεμα ή τον διαλογισμό ώς "αποφυγη πραγματικότητας" και στο τέλος ζημειώννωται....

Οπότε για να μην ξεχνιώμαστε ,το μύνημά μου είναι :OXI αντικαταστάσεις,ΟΧΙ προσομοιώσεις,ΟΧΙ εθισμός σε οποιαδήποτε μορφή.


Reality: A serotonine induced Hallucination?

MercuryΜέλος
04/11/2004, 02:40:00

Καλησπερίζω όλους τους φίλους,και καλωσορίζω στην συζήτηση τον φίλο Ampere.

Διαβάζοντας το μήνυμα σου φίλε Ampere και ειδικότερα αυτό το κομμάτι με την άποψη του Huxley μου ήρθε στο μυαλό ένα παλιό τραγουδάκι των Supertramp,το οποίο ξεκινάει κάπως έτσι


When I was young, it seemed that life was so wonderful,
a miracle, oh it was beautiful, magical.
And all the birds in the trees, well they'd be singing so
happily,
joyfully, playfully watching me.

Λοιπόν,χημεία,βιοχημεία,και το πως λειτουργεί ο εγκέφαλος δεν γνωρίζω. Η κοινή λογική όμως πολύ απλά μου λέει ότι κάπως έτσι είναι τα πράγματα. Παραταταμένες νηστείες,ασθένειες και υποσιτισμός,διαλογισμός,προσευχές και ασκήσεις αναπνοής πρέπει να έχουν κάποιες επιδράσεις στην φυσιολογία του ανθρώπινου οργανισμού και πολύ πιθανά να προκαλούν αλλοιώσεις στην συνήθη χημική σύσταση του εγκεφάλου. Το ίδιο πρέπει να συμβαίνει και με τα ενθεογενή/ψυχοδηλωτικά,με τη διαφορά ότι η αλλοίωση αυτή της χημικής σύστασης που προκαλούν αυτές οι ουσίες είναι πιο άμεση, πιο "δραστική" και προφανώς πιο επικίνδυνη.

Η κοινή λογική όμως - αν πράγματι την κατέχω - ορθώνει μπροστά μου το ακόλουθο ερώτημα. Αν η νηστεία,ο διαλογισμός,και οι προσευχές μπορούν να προκαλέσουν τέτοιες "αλλοιώσεις" στην χημική σύσταση του εγκεφάλου μου, τότε 35 χρόνια "εκπαίδευσης" για το πως είναι ο κόσμος,ποιά είναι η "πραγματικότητα",πως πρέπει να συμπεριφέρομαι,τι πρέπει να κάνω για να επιβιώσω κλπ τι έχουν προκαλέσει στον εγκέφαλο μου? Η απάντηση είναι ότι προφανώς αυτή η συνεχής "εκπαίδευση", που ξεκίνησε απο την επίδραση του οικείου περιβάλλοντος μου,πέρασε στο σχολικό εκπαιδευτικό σύστημα,συνέχισε με τη στρατιωτική μου θητεία,και κατέληξε με την ένταξη μου στο εργασιακό σύστημα,αυτή η συνεχής "εκπαίδευση" επαναλαμβάνω ,δεν έχει προφανώς αλλοιώσει την χημική σύσταση του εγκεφάλου μου,αλλά την έχει ΚΑΘΟΡΙΣΕΙ.

Αν λοιπόν οι προσευχές και οι νηστείες προκαλούν χημικές αλλοιώσεις,τότε τα ατελείωτα κηρύγματα,οι απαγορεύσεις,οι προτροπές και οι νουθεσίες,οι καλοί και οι κακοί βαθμοί,οι ανταμοιβές και οι τιμωρίες,τι χημικές αντιδράσεις προκαλούν?

Και συνεχίζω τη σκέψη μου

Υποτίθεται ότι ο σκοπός της "εκπαίδευσης" που έλαβα και εξακολουθώ να λαμβάνω,είναι η προσαρμογή μου στην πραγματικότητα,η αφομοίωση των συμπεριφορών εκείνων που θα βοηθήσουν την αρμονική ένταξη μου στο κοινωνικό σύνολο,η εκμάθηση δεξιοτήτων που θα με κάνουν χρήσιμο και ωφέλιμο και θα μου εξασφαλίσουν την δυνατότητα της επιβίωσης.Με λίγα λόγια σκοπός της εκπαίδευσης είναι η ομαλή ένταξη και προσαρμογή στα ζητούμενα του "συστήματος".

Όμως...

Τι γίνεται αν κάτι δεν πάει καλά με αυτό το "σύστημα"? Τι γίνεται αν ο σκοπός όλης της "εκπαίδευσης" που έλαβα ήταν να μετατραπώ σε εξάρτημα μιας χαλασμένης ή ακόμα χειρότερα μιας καταστροφικής "μηχανής"? Αν το "σύστημα" είναι λάθος, τότε και η "εκπαίδευση προσαρμογής" ήταν λάθος,και άρα και η "συνήθης χημική σύσταση" του εγκεφάλου μου, που σε μεγάλο βαθμό η "εκπαίδευση" διαμόρφωσε,είναι επίσης λάθος...

Και το τραγουδάκι συνεχίζει...

But then they send me away to teach me how to be sensible,
logical, responsible, practical.
And they showed me a world where I could be so dependable,
clinical, intellectual, cynical.

Κατα τη διάρκεια της "εμπειρίας" παρατήρησα κάτι που για τα δικά μου δεδομένα είναι εκπληκτικό.Συγκεκριμένες "ψυχικές καταστάσεις" και "εικόνες" έφερναν στο μυαλό μου, σε μορφή αυτόματων συνειρμών, ιστορίες από την ελληνική μυθολογία,και αποσπάσματα απο την Καινή Διαθήκη,και συγκεκριμένα απο λόγια του Χριστού.Κατά πολύ περίεργο τρόπο μπορούσα να αντιληφθώ πλήρως με απίθανη ευκολία και σε όλη τους την έκταση το "νόημα" συμβολισμών που στην πραγματική ζωή μου δεν μου λενε απολύτως τίποτα.Προσπάθησα να κρατήσω σημειώσεις με το περιεχόμενο αυτών των υπέροχων "ενοράσεων", αλλά δυστυχώς τα χέρια μου έτρεμαν απο τον πανικό,και το μόνο που βρήκα το πρωί ήταν κάτι ακαταλαβίστικες μουτζούρες.Νιώθω ότι άν μπορούσα να παραμείνω σε εκείνο το επίπεδο νοητικής λειτουργίας,έχοντας όμως έλεγχο της κατάστασης,θα μπορούσα να εξηγήσω οτιδήποτε περιέχει τον παραμικρό "συμβολισμό".

Απο την άλλη μεριά όμως -με σκοπό να κατανοήσω πως ακριβώς επιδρά αυτή η ουσία- έκανα και ένα άλλο "μικρό πείραμα".Προσπάθησα να δω την ταχύτητα με την οποία το μυαλό μου εκτελούσε απλές μαθηματικές πράξεις.Και είδα ,με έκπληξη, ότι δυσκολευόμουν πολύ να κάνω μια απλά πρόσθεση διψήφιων αριθμών,ενώ δεν κατάφερα καθόλου να βγάλω το αποτέλεσμα μιας πρόσθεσης μεταξύ τριψήφιων (φυσιολογικά προσθέτω τριψήφια νούμερα σε ελάχιστα δευτερα).Κυριολεκτικά "κόλλησα"...Αν έμενα σε αυτή την κατάσταση θα με απέλυαν την ίδια μέρα από τη δουλειά μου,δεν υπήρχε περίπτωση να τα καταφερω.

Η "γλώσσα" λοιπόν αυτής της "κατάστασης" στην οποία σε βάζουν τα ενθεογενή είναι καθαρά η γλώσσα των "συμβόλων".Τα σύμβολα είναι κατά κάποιο τρόπο "φόρμες ψυχικών καταστάσεων",γίνονται αντιληπτά απο το "συναίσθημα", και σίγουρα χάνουν τη δύναμη τους όταν γίνονται αντικείμενα ανάλυσης.

Απο την άλλη ο ορθολογισμός και η λογική μου δεν είχαν καμιά "υπόσταση" κατά τη διάρκεια της εμπειρίας. Διαλύθηκαν σαν τον ατμό...

Απο την μια άκρη λοιπόν της "τραμπάλας" στην άλλη. Μήπως η ισορροπία είναι τελικά το ζητούμενο? Και πως την αποκτάμε?


Φίλοι Xotchipilli και jonniebegood το τραγουδάκι συνεχίζει

Now watch what you say or they'll be calling you a radical,
liberal, fanatical, criminal.
Won't you sign up your name, we'd like to feel you're
acceptable, respectable, presentable, a vegetable!

Φίλε jonniebegood δεν έχω ερωτήσεις σε αυτά που μου είπες.Αυτά απλά τα δέχεσε ή τα απορρίπτεις ή περιμένεις να τα επιβεβαιώσεις.Μου αρέσει πάντως ο τρόπος που αντιλαμβάνεσαι την "πραγματικότητα".Έχει κάτι το πολύ διαφορετικό.

Φίλε Xotchipilli θα ήθελα να μου εξηγήσεις τι ακριβώς εννοείς όταν μιλάς για "θάνατο του Εγώ". Έχω την εντύπωση ότι το δικό μου "εγώ" ποτέ δεν πέθανε,και για αυτόν ακριβώς το λόγο δέχτηκα και αυτό το σφυροκόπημα...Αναρρωτιέμαι τι "θυσία" περιμέναν απο μένα οι "υπάρξεις" στην αρχή του "ταξιδιού"...

Και το τραγουδάκι τελειώνει

At night, when all the world's asleep,
the questions run so deep
for such a simple man.
Won't you please, please tell me what we've learned
I know it sounds absurd
but please tell me who I am.
who I am?...

Καλή σας νύχτα.

Xotchipilli2Μέλος
04/11/2004, 03:49:54
Φιλε Mercury γνωρίζω το τραγούδι αυτό είναι απο τα αγαπημένα μου...Ένα τραγούδι,ενα νόημα δωσμένο τόσο ωραία...

Σχετικά με την κοινωνία και τα σχόλια σου προς αυτην...Συμφωνώ.Θα ήταν πολύ απλό απλα να ακολουθείς.Πίστεψέ με οτι αν ακολουθήσεις τον "φλαουτίστα" ,αν προσαρμοστείς ,αν προσκυνήσεις της προσταγές τις οποιασδήποτε μόδας,αν υιοθετήσεις "νορμάλ","αποδεκτές" και "ακίνδυνες" πεποιθήσεις,αν ακολουθήσεις οτιδήποτε "trendy" και στήσεις ναό στον Θεό Χρήμα,στον θεο Σεξ και στον Θεο ειμαι-και-γαμω-τα-παιδια τότε θα κερδίσεις.Τι θα κερδίσεις? Τα κοινωνικά μπόνους!

Αρκει "στην τουαλετα τα ονειρα σου να ξεράσεις,να χαλαρώσεις και να μπεις στην σειρά!"

Dont follow the leader
Dont follow the dealer

Μερικά όμως άτομα,δεν θέλουν,δεν δέχονται να προσκυνήσουν τόσο.Τι να κάνουμε ,έχουν οσφυαλγία και οι μεσούλες τους δεν μπορούν να λυγίσουν τόσο που η γλώσσα τους να φτάνει στο πάτωμα ή στα παπούτσια Κάποιου φλαουτίστα για να τα γλύψουν. Εδώ φυσικά,τίθετε το θέμα της χρησής τομής.Παραμένεις κοινωνικα ενταγμένος,αλλα ακολουθείς και τα ονειρά σου και την ψυχούλα σου.

Φυσικά και η όλη κοινωνική εκπαίδευση διαμορφώνει τον εγκέφαλο.Ανυσηχητικό αν η "εκπαίδευση" είναι σκάρτη ε? Δεν βλέπω όμως κανείς να έχει προτείνει ποινικοποίηση αυτης της εκπαίδευσης

Να το πάω λίγο διαφορετικά για όσους ξέρουν απο υπολογιστή.Όταν είμαστε μικροί προγραμματιζώμαστε πολύ εύκολα,οπότε το BIOS μας(βασικό πρόγραμμα ποι διευθυνει το hardware του υπολογιστή) προγραμματίζεται ΣΧΕΔΟΝ ανεξήτιλα.Σιγά σιγά μετά περνάνε και άλλα "προγγράματα" απο πάνω και αναλόγως την επανάληψή τους και την έντασή του εγγράφωνται καλύτερα η χειρότερα.Με πιο απλά λόγια οι εμπειρίες μας και η πάσης φύσεως παιδία μας καθορίζει το ποιοι είμαστε.Ωραία! Πολλοί άνθρωποι λατρέυουν αυτον τον πραγραμματισμο,άλλους δεν τους ενοχλεί ιδιαίτερα,και άλλοι δεν τον αντιλαμβάνωνται καν.Μερικοί όμως τον εντόπισαν και θέλουν να παρεμβουν και να κάνουν ένα ξεψάχνισμα ,να βγάλουν άσχημα προγράμματα (που μπορεί να άφησε εσφαλμένη παιδεία,κακοποίηση απο γονεις κτλ κτλ),να ενισχύσουν τα καλά και να περάσουν καινούργια.Καλοσήλθατε λοιπόν στην έννοια του Μεταπρογραμματισμου!

Κατα την άποψή μου κάθε ένλογο όν πρέπει να την παιδέψει λίγο αυτή την διεργασία στο κεφαλάκι του.Αξίζει!

quote:
Απο την άλλη μεριά όμως -με σκοπό να κατανοήσω πως ακριβώς επιδρά αυτή η ουσία- έκανα και ένα άλλο "μικρό πείραμα".Προσπάθησα να δω την ταχύτητα με την οποία το μυαλό μου εκτελούσε απλές μαθηματικές πράξεις.Και είδα ,με έκπληξη, ότι δυσκολευόμουν πολύ να κάνω μια απλά πρόσθεση διψήφιων αριθμών,ενώ δεν κατάφερα καθόλου να βγάλω το αποτέλεσμα μιας πρόσθεσης μεταξύ τριψήφιων (φυσιολογικά προσθέτω τριψήφια νούμερα σε ελάχιστα δευτερα).Κυριολεκτικά "κόλλησα"...Αν έμενα σε αυτή την κατάσταση θα με απέλυαν την ίδια μέρα από τη δουλειά μου,δεν υπήρχε περίπτωση να τα καταφερω.

Φυσικό να έχει προποποιηθεί αυτή σου η δυνατότητα μιας που βρίσκεσαι σε κατάσταση εναλλακτικής συνειδητότητας.Είχες θυσιάσει το "βάθος αντίληψης" την "εστίαση" για "ευρος αντίληψης".Οι μαθηματικές πράξεις,θέλουν βάθος! Στην αντίπερα όχθη βρίσκονται μερικοί αυτιστικοί που είναι ανθρώπινα κομπιουτεράκια! Μπορούν να πολλαπλασιάσουν πχ δύο εξαψήφια νούμερα μέσα σε δευτερόλεπτα...Δεν θα μπορούσαν όμως να χαρακτηριστούν "κοινωνικα προσαρμοσμένοι" τείνουν να είανι στην κοσμάρα τους.Γιατί? ΕΠειδή,κατα την άποψή μου,το έυρος προσοχής τους είναι μηδαμινό αλλα το βάθος τους τεράστιο.Γιαυτό και πολλές φορές δεν αντιδρούν σε περιβαλλοντικα ερεθίσματα.Έχω περιγράψει την εμπειρία μου με την "φωτογραφική μνήμη" όταν ένα βράδυ είχα ζοριστεί με μια εργασία μου? Προσσέγκισα μια τέτοια "αυτιστική" κατάσταση κατα λάθος και εξ ανάγκης και...έγινα παραγωγικότατος για εκείνο το βράδυ!

quote:
Φίλε Xotchipilli θα ήθελα να μου εξηγήσεις τι ακριβώς εννοείς όταν μιλάς για "θάνατο του Εγώ". Έχω την εντύπωση ότι το δικό μου "εγώ" ποτέ δεν πέθανε,και για αυτόν ακριβώς το λόγο δέχτηκα και αυτό το σφυροκόπημα...Αναρρωτιέμαι τι "θυσία" περιμέναν απο μένα οι "υπάρξεις" στην αρχή του "ταξιδιού"...

Με τον Θάνατο του Εγώ ,εννούμε προσωρινή απενεργοποίηση οπουδήποτε χαρακτηριστικού συνθέτει αυτό που θα μπορούσε να θεωρηθεί στην περίπτωσή σου "Mercury".Απλά Είσαι!Απαλαγμένος απο κάθε ιδεολογία,κάθετι δικό σου στοιχείο προσωπικότητας...Πλήρης αποψίλλωση απο οτιδήποτε συνθέτει Εσένα.Συνήθως συνοδεύετε απο αίσθημα θανάτου,πολλές φορές φυσικού,δηλαδή νιώθεις σαν να πεθαίνεις,νιώθεις οτι σταματάει η καρδία σου η αναπνοή σου (τρομαχτικότατο αν κα΄ποιος δεν γνωρίζει),χάνεις την σωματαίσθησή σου,χάνεις την τόσο πολύτιμη χρήση του λόγου,χάνεις τα....πάντα!Και ξαφνικά ανακαλύπτεις οτι Είσαι.Τι Είσαι? Απλα Είσαι.Εισαι Εν Πλήρη Συνειδητότητα...ΕΙΣΑΙ ΣΥΝΗΔΕΙΤΟΤΗΤΑ!Και ώς συνειδητότητα δεν υπάρχουν όρια,ούτε στο που είσαι,ούτε στο τι βιώνεις,ούτε στο τι είναι πιθανό να συμβεί.

(Συγνώμη αν ακούγεται ποιητικό ή ρομαντικό,αλλα κυριολεκτω! Η γλώσσα μας δεν είναι φτιαγμένη για να περιγράφει τέτοιες ακραίες καταστάσεις οπότε χάνονται πολλά στην "μετάφραση")

Αυτό φυσικά έιναι το δικό μου βίωμα του "Θανάτου του Εγώ".

Μια βουδιστική προσέγγιση του θέματος http://www.buddhistinformation.com/death_of_the_ego.htm

Μια πιο "φιλοσοφική" μεταπρογραμματιστική άποψη http://www.egodeath.com/
(Το συγκεκριμένο link θα μπορούσε να είναι ολόκληρη φιλοσοφική σχολή,έχει πολύ πράμα.Ευτυχώς η δυστηχώς μιλάει πολύ για τα ενθεογενή,οπότε αν αυτό σας προσβάλει μην την επισκευτείτε)

Ελπίζω να απάντησα όσον αφορά τον θάνατο του Εγώ!

Φίλε Ampere,"ψάρεψα" επίσης δυο ιστοσελίδες που ίσως σε ενδιαφέρουν και έχουν σχέση και μετο θέμα εδώ

http://www.csp.org/ Council on Spiritual Practices

και

http://druglibrary.org/schaffer/lsd/doblin.htm Το πειραμα της "Καλής Παρεσκευής".Επιστήμη και αποκρυφισμός?,Θρησκεία?,μυστικισμός? σταματάνε να μαλώνουν και δίνουν τα χέρια αν και σε πολυ πρώιμο στάδιο.Σε αυτό το πείραμα μελετάται το τι είδους εμπειρία μπορεί να δώσει ένα ενθεογενές...Τα αποτελέσματα σίγουρα δεν είναι "ρόζ ελέφαντες χορεύουν στον τοίχο".Βασικά έιναι μια μελέτη που βάζει σε σκέψεις....

Reality: A serotonine induced Hallucination?

AmpereΜέλος
05/11/2004, 13:32:38
Φίλε jonniebegood, είδα το topic στο οποίο αναφέρθηκες … και τι να πω ….μάλλον εδώ ισχύει αυτό που λένε… «ας πρόσεχες»

Όσον αφορά το εδώ θέμα μας, όπως έγραψα, προβληματισμούς κυρίως έχω και όχι κατασταλαγμένες απόψεις. Ανακαλύπτω κι εγώ τι θεωρώ ότι ισχύει για μένα κάθε φορά που γράφω ή μιλάω γι αυτό.

Συμφωνώ ότι δεν υπάρχει θέμα εξάρτησης με τα ψυχοδηλωτικά. Η «κατηφορικότητα» του δρόμου, στην οποία όμως αναφέρθηκα, αφορούσε δύο άλλες παραμέτρους.

Η μία είναι ότι η δύναμη, η αμεσότητα αλλά και η ευκολία πρόσβασης σε μια τέτοια εμπειρία μπορεί να τη μετατρέψουν σε κέντρο γύρω από το οποίο να περιστρέφεται και να προσδιορίζεται ολόκληρη η ζωή μας. Ο φορέας (της εμπειρίας) μπορεί να φτάσει να «λατρεύεται» περισσότερο από το φερόμενο (την εμπειρία δηλαδή καθ αυτή) και εν τέλει, ίσως, το μέσο καταλήξει να γίνει αυτοσκοπός.

Η άλλη έχει να κάνει με τη σοφία, την αυτοπειθαρχία ή έστω τη καθοδήγηση που κάποιος θα πρέπει να έχει ώστε να μπορεί να κάνει αφενός τη διάκριση για το τι είναι τι, αλλά και αφετέρου να ελέγξει θετικά υπέρ του την όποια συνάντησή του με τέτοιους «συμμάχους» όπως προτιμάς να τους αποκαλείς. Και νομίζω ότι δεν είναι πάντα εύκολο να εκτιμήσουμε σωστά το τι είμαστε σε θέση να χειριστούμε και τι όχι.

Βέβαια, τελικά, θα μου πεις, έτσι κι αλλιώς, κάθε ανηφόρα είναι εν δυνάμει και μία κατηφόρα. Απλά, όσο πιο απότομη μια ανηφόρα είναι, τόσο πιο απότομα, υπάρχει κίνδυνος, να την … «κατηφορίσουμε».


Φίλε Xotchipilli2, σε γενικές γραμμές, στο μόνο που θα διαφωνούσα σοβαρά μαζί σου είναι στην …ορθογραφία σου.

Το αίτημα για ακρίβεια στη διατύπωση αλλά και στη μορφή των γραπτών, νομίζω είναι από τα πρώτα που μαθαίνει να σέβεται κάθε επιστήμονας αλλά και κάθε ένας που ενδιαφέρεται να οξύνει το μέσο αυτό που διαθέτουμε για να επικοινωνούμε (τον λόγο δηλαδή, προφορικό ή γραπτό) μεταξύ μας.

Διαφορετικά ο «θόρυβος» που υπεισέρχεται στο μήνυμα αυτό καθ’ αυτό, αποσπά τη προσοχή, αλλοιώνει το περιεχόμενο και αν μη τι άλλο, δυσχεραίνει την επικοινωνία

Κατά τα άλλα, τι να πω. Είναι τόσο χειμαρρώδης και πληθωρικός, ο λόγος σου (πράγμα που φαντάζομαι, είναι η κύρια αιτία που πλήττεται η ορθογραφία του) και διαφαίνεται τόσο εκρηκτική η ενεργητικότητά σου που πραγματικά μένω εντυπωσιασμένος από το ότι όλα αυτά δεν είναι παρά το περίσσευμα ενέργειας και χρόνου που διοχετεύεις στα ερασιτεχνικά σου ενδιαφέροντα και σε τίποτε δεν βλάπτουν την εργασιακή σου καθημερινότητα
Δυστυχώς εγώ βρίσκομαι στην αντίπερα όχθη, όπου με το ζόρι προσπαθώ να κρατάω στοιχειώδη επαφή με ένα – δύο topic που με ενδιαφέρουν και αυτό, κατά κανόνα, γίνεται εις βάρος άλλων υποχρεώσεων αφού από κάπου αλλού αναγκάζομαι να «κλέψω» χρόνο και ενέργεια. (Λόγος για τον οποίο προτίθεμαι να… αραιώσω δραστικά τη συμμετοχή μου, όταν μάλιστα, δεν έχω και τίποτε ουσιαστικό να προσφέρω, εκτός ίσως από κάποιες φλύαρες θεωρητικολογίες).

Απέραντα τα sites που προτείνεις αν και όντως πολύ ενδιαφέροντα. Δεν πρόλαβα να εμβαθύνω (θα χρειαστεί πολλή από τη ζωή μου) στο http://www.egodeath.com/ . Όμως κάπου εκεί πήρε το μάτι μου, ότι δεν έχουμε λέει ελεύθερη βούληση; Δεν θέλω τόσο να μου πεις τι εννοούν, αν και θα με διευκόλυνε αυτό, (σε φαντάζομαι να σαρώνεις ολόκληρες ιστοσελίδες σε μερικά δευτερόλεπτα και να έχεις απομνημονεύσει τα βασικότερα σημεία, αφού τα έχεις συνδυάσει και επεξεργαστεί με όλους τους δυνατούς τρόπους), αλλά με αφορμή αυτό, να σχολιάσεις αν θέλεις τη σχέση των ενθεογενών με την βούληση. Νομίζω ένα από τα σοβαρότερα αντεπιχειρήματα που έχω ακούσει είναι αυτό για την διαταραχή στην αληθινή (ελεύθερη;!) θέληση του ανθρώπου που αυτά προκαλούν. Σκέφτομαι ότι στο κάτω - κάτω όλα έχουν το τίμημά τους. Δεν υπάρχει λένε τσάμπα τίποτα.

Χαίρομαι που ακούω ότι εξακολουθείς να έχεις τον έλεγχο μετά από τόσα χρόνια ενασχόλησής σου. Μόνο που επέτρεψέ μου να παρατηρήσω, ότι δεν νομίζω ότι αποτελείς αντιπροσωπευτικό δείγμα Κρίνοντας εξ ιδίων τα αλλότρια, δεν πιστεύω να τα κατάφερνα τόσο καλά. Βλέπεις μια θεωρία χωρίς πειραματισμούς δε "λέει". Και για να πω την αλήθεια μου, φοβάμαι ότι αν βρισκόμουν στην Ολλανδία, δύσκολα θα είχα την αυτοσυγκράτηση έστω του Mercury.

Λοιπόν για να τελειώνω κάποτε…

Αυτό περί «βάθους» και «εύρους» αντίληψης ήταν Η πληροφορία. («Information is what generates information»). Αναπήδησα από τη θέση μου. Πραγματικά πληροφορία που «γεννά» πληροφορίες…

quote:

Έχω περιγράψει την εμπειρία μου με την "φωτογραφική μνήμη" όταν ένα βράδυ είχα ζοριστεί με μια εργασία μου? Προσσέγκισα μια τέτοια "αυτιστική" κατάσταση κατα λάθος και εξ ανάγκης και...έγινα παραγωγικότατος για εκείνο το βράδυ!

Πώς την προσέγγισες; Θα ήταν τρομερά ενδιαφέρον να αποκτούσαμε τον έλεγχο αυτών των δυνατοτήτων της προσοχής και της αντίληψης; Δηλαδή κατά βούληση να ρυθμίζαμε το βάθος και το εύρος της ανάλογα με αυτό που θα ήταν κάθε φορά η προτεραιότητά μας;
Αυτό ναι!!! θα ήταν υπέροχο να είχαμε τον έλεγχο αυτής της ικανότητας… Μήπως έχεις βρει το κλειδί να το κάνουμε με τη θέλησή μας… Αυτό αλήθεια θα ήθελα να μάθω

Υ.Γ.

quote:

Συγνώμη αν ακούγεται ποιητικό ή ρομαντικό,αλλα κυριολεκτω!

Αλήθεια τι είναι αυτό που σε ωθεί να ζητήσεις συγνώμη; To έχεις σκεφθεί; Το ρωτάω στα πλαίσια του «μεταπρογραμματισμού» μας.

Φίλε Mercury, καταφέρνεις και αγγίζεις λογική και συναίσθημα μαζί. Πολύ μου άρεσε αυτό το «τραγουδάκι» όταν το άκουγα (στην πρώτη μου νιότη), και συγκινήθηκα γιατί τα λόγια πρώτη φορά τα είδα τώρα που τα έγραψες. Τότε μου αρκούσαν οι μια δυο λειψές φράσεις από τους στίχους που καταλάβαινα για να αφεθώ στη μουσική και το “feeling” που μου ενέπνεαν…

Τώρα, έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε, και πια δεν μπορώ να κατηγορήσω κανέναν για τίποτα. Δεν υπάρχουν αυτοί (οι κακοί, το «σύστημα», το κατεστημένο) και εμείς (οι καλοί, οι αθώοι, οι επαναστάτες). Μέσα μας, είμαστε από όλα και παίζουμε εναλλακτικά όλους τους ρόλους ακόμα και χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε.
Όλοι αγωνιζόμαστε όπως μπορούμε, όλοι εξελισσόμαστε μέσα από λάθη που πιστεύουμε ότι είναι αλήθειες και από πτώσεις που τις θεωρούμε αναβάσεις σε κορυφές.
Ναι, πιστεύω ότι το πιο σημαντικό από όλα είναι η ισορροπία. Σε όλη μας τη ζωή αυτό που μαθαίνουμε, νομίζω, είναι να περπατάμε σε ένα τεντωμένο σχοινί, πότε να πέφτουμε από δω, πότε από κει και πότε με τα χέρια ανοιχτά κοιτώντας ψηλά να λέμε Θεέ μου (αν υπάρχεις) αφήνομαι σε Σένα… Το θέμα είναι να μη σε ακινητοποιήσει ο φόβος, να μη σε «κολλήσουν» οι σειρήνες, να μη σε «τρελάνει» η γνώση.

Θέλω να πιστεύω ότι μεγαλώνοντας, έχοντας πλέον ολοκληρώσει έναν μεγάλο «κύκλο» και φθάνοντας κατά κάποιο τρόπο πάλι στην αρχή, θα ανακαλύψουμε όλοι μέσα μας την επόμενη στροφή αυτού του τραγουδιού που πάει κάπως έτσι…

Now I know, that life is so wonderful,
a miracle, oh it is beautiful, magical.
And all the birds in the trees, well they're singing so
happily,
joyfully, playfully watching you.

μη φοβάσαι, μη κολλάς, μη τρελαίνεσαι

thothΙδρυτικό Μέλος
05/11/2004, 14:13:45
Ζητώ συγνώμη για την, άσχετη με το θέμα, παρέμβαση αλλά επειδή μου άρεσε πολύ μια φράση του Ampere, την οποία θα συνεπέγραφα ευχαρίστως, θα κάνω την ηχώ της, έτσι.... για όσους την πέρασαν στα γρήγορα:

Τώρα, έχουν περάσει πολλά χρόνια από τότε, και πια δεν μπορώ να κατηγορήσω κανέναν για τίποτα. Δεν υπάρχουν αυτοί (οι κακοί, το «σύστημα», το κατεστημένο) και εμείς (οι καλοί, οι αθώοι, οι επαναστάτες). Μέσα μας, είμαστε από όλα και παίζουμε εναλλακτικά όλους τους ρόλους ακόμα και χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε.
Όλοι αγωνιζόμαστε όπως μπορούμε, όλοι εξελισσόμαστε μέσα από λάθη που πιστεύουμε ότι είναι αλήθειες και από πτώσεις που τις θεωρούμε αναβάσεις σε κορυφές.
Ναι, πιστεύω ότι το πιο σημαντικό από όλα είναι η ισορροπία. Σε όλη μας τη ζωή αυτό που μαθαίνουμε, νομίζω, είναι να περπατάμε σε ένα τεντωμένο σχοινί, πότε να πέφτουμε από δω, πότε από κει και πότε με τα χέρια ανοιχτά κοιτώντας ψηλά να λέμε Θεέ μου (αν υπάρχεις) αφήνομαι σε Σένα… Το θέμα είναι να μη σε ακινητοποιήσει ο φόβος, να μη σε «κολλήσουν» οι σειρήνες, να μη σε «τρελάνει» η γνώση.

Θέλω να πιστεύω ότι μεγαλώνοντας, έχοντας πλέον ολοκληρώσει έναν μεγάλο «κύκλο» και φθάνοντας κατά κάποιο τρόπο πάλι στην αρχή, θα ανακαλύψουμε όλοι μέσα μας την επόμενη στροφή αυτού του τραγουδιού που πάει κάπως έτσι…

Now I know, that life is so wonderful,
a miracle, oh it is beautiful, magical.
And all the birds in the trees, well they're singing so
happily,
joyfully, playfully watching you.

Ελπίζω Ampere να κλέβεις χρόνο από τις υποχρεώσεις σου για να συμμετέχεις στο forum. Η ποιότητα των απόψεών σου και της "γραφής" σου χρειάζεται εδώ μέσα


"ΕΝ ΤΟ ΠΑΝ"
αλλά και...
Tria capita exsculpa sunt,unum intra alterum et alterum supra alterum

05/11/2004, 17:11:47

[quote]

Η κοινή λογική όμως - αν πράγματι την κατέχω - ορθώνει μπροστά μου το ακόλουθο ερώτημα. Αν η νηστεία,ο διαλογισμός,και οι προσευχές μπορούν να προκαλέσουν τέτοιες "αλλοιώσεις" στην χημική σύσταση του εγκεφάλου μου, τότε 35 χρόνια "εκπαίδευσης" για το πως είναι ο κόσμος,ποιά είναι η "πραγματικότητα",πως πρέπει να συμπεριφέρομαι,τι πρέπει να κάνω για να επιβιώσω κλπ τι έχουν προκαλέσει στον εγκέφαλο μου? Η απάντηση είναι ότι προφανώς αυτή η συνεχής "εκπαίδευση", που ξεκίνησε απο την επίδραση του οικείου περιβάλλοντος μου,πέρασε στο σχολικό εκπαιδευτικό σύστημα,συνέχισε με τη στρατιωτική μου θητεία,και κατέληξε με την ένταξη μου στο εργασιακό σύστημα,αυτή η συνεχής "εκπαίδευση" επαναλαμβάνω ,δεν έχει προφανώς αλλοιώσει την χημική σύσταση του εγκεφάλου μου,αλλά την έχει ΚΑΘΟΡΙΣΕΙ.

[quote]


πολυ σωστη διαπιστωση φιλε μου


γι αυτο σε πολλους ανθρωπους ο συμμαχος ξεκιναει με το να τους επαναφερει στην τους παιδικη ηλικια


[quote]

Υποτίθεται ότι ο σκοπός της "εκπαίδευσης" που έλαβα και εξακολουθώ να λαμβάνω,είναι η προσαρμογή μου στην πραγματικότητα,η αφομοίωση των συμπεριφορών εκείνων που θα βοηθήσουν την αρμονική ένταξη μου στο κοινωνικό σύνολο,η εκμάθηση δεξιοτήτων που θα με κάνουν χρήσιμο και ωφέλιμο και θα μου εξασφαλίσουν την δυνατότητα της επιβίωσης.Με λίγα λόγια σκοπός της εκπαίδευσης είναι η ομαλή ένταξη και προσαρμογή στα ζητούμενα του "συστήματος".

[quote]

το συστημα θελει ανθρωπους να εργαζονται, να ψηφιζουν και να βγαζουν το σκασμο


ολοι οι αλλοι χαρακτηριζονται ή παρανομοι ή ψυχασθενεις


[quote]


Η "γλώσσα" λοιπόν αυτής της "κατάστασης" στην οποία σε βάζουν τα ενθεογενή είναι καθαρά η γλώσσα των "συμβόλων".Τα σύμβολα είναι κατά κάποιο τρόπο "φόρμες ψυχικών καταστάσεων",γίνονται αντιληπτά απο το "συναίσθημα", και σίγουρα χάνουν τη δύναμη τους όταν γίνονται αντικείμενα ανάλυσης.

[quote]

ο Γιουνγκ πρωτος μιλησε για το συλλογικο ασυνειδητο της ανθρωποτητας και τα αρχετυπα που αντλει ο εγκεφαλος μας απο αυτο


οταν ο εγκεφαλος αντιμετωπισει καποιο ερεθισμα απο το Αγνωστο, θα αντλησει αρχετυπο απο το συλλογικο ασυνειδητο για να μπορεσει να το οπτικοποιησει


[quote]

Απο την μια άκρη λοιπόν της "τραμπάλας" στην άλλη. Μήπως η ισορροπία είναι τελικά το ζητούμενο? Και πως την αποκτάμε?

[quote]

φυσικα!

εχει σχεση με τον τροπο ζωης μας και την αντιληψη μας


[quote]

Φίλε Xotchipilli θα ήθελα να μου εξηγήσεις τι ακριβώς εννοείς όταν μιλάς για "θάνατο του Εγώ". Έχω την εντύπωση ότι το δικό μου "εγώ" ποτέ δεν πέθανε,και για αυτόν ακριβώς το λόγο δέχτηκα και αυτό το σφυροκόπημα...Αναρρωτιέμαι τι "θυσία" περιμέναν απο μένα οι "υπάρξεις" στην αρχή του "ταξιδιού"...

[quote]


οποιο μονοπατι κι αν ακολουθει κανεις, με ενθεογενη ή χωρις, το ζητουμενο ειναι το σταματημα του εσωτερικου διαλογου

αν αυτος σταματησει, παυεις να εχεις εγω


αν σε φτασει καποιος συμμαχος σε αυτο σταδιο, θα ξεχασεις το ονομα σου, το που βρισκεσαι, κατοπιν θα ξεχασεις την γλωσσα, οποτε μην ξεροντας πια να μιλησεις θα σταματησει ο εσωτερικος διαλογος

απο εκει και περα εξαρταται απο τον συμμαχο και τον καθε ανθρωπο το που θα φτασει και τι θα βιωσει


για παραδειγμα εγω μπορω να σου περιγραψω την συνειδητοτητα μετα τον θανατο του ΕΓΩ σαν λιγο πιο πηχτο τιποτα απο αυτο που σε περιβαλει

σαν σβωλος μεσα στην κρεμα

ενα τιποτα χωρις διαστασεις, χωρις συναισθηματα, χωρις φως και χωρις σκοταδι

μια θαλασσα αμορφης ενεργειας

φιλε(η) μου Ampere, γνωριζα τις αντιδρασεις απο πριν


εγραψα για να συμπληρωσω στοιχεια στα οσα ειπε ο Xotchipilli2


πριν το κανω ομως του εστειλα μεϊλ με την φραση: "μεσα στις σφηγκες πηγες να μιλησεις για μελισες?"

χαχαχα

[quote]

Η μία είναι ότι η δύναμη, η αμεσότητα αλλά και η ευκολία πρόσβασης σε μια τέτοια εμπειρία μπορεί να τη μετατρέψουν σε κέντρο γύρω από το οποίο να περιστρέφεται και να προσδιορίζεται ολόκληρη η ζωή μας. Ο φορέας (της εμπειρίας) μπορεί να φτάσει να «λατρεύεται» περισσότερο από το φερόμενο (την εμπειρία δηλαδή καθ αυτή) και εν τέλει, ίσως, το μέσο καταλήξει να γίνει αυτοσκοπός.

[quote]


η μυηση στα Ελευσινια μυστηρια γινοταν μονο μια φορα στη ζωη του καθε Ελληνα


εφτανε μονο μια εμπειρια για να τον "κανει να μην φοβαται τον θανατο"

φυσικα η εμπειρια γινοταν κατω απο την καθοδηγηση των εμπειρων ιεροφαντων


αυτοι οι ιεροφαντες ομως, βιωναν συχνα την εμπειρια του κυκεωνα γιατι εξερευνουσαν συνειδητα το Αγνωστο

ετσι και σημερα, μια μοναδικη εμπειρια μπορει να ειναι αρκετη για τον μεσο ανθρωπο


υπαρχουν και αυτοι που ονομαζει ο Xotchipilli2 ψυχοναυτες και εγω νεοσαμανους


το μονοπατι τους ειναι αυτο των σαμανων και εχει σχεση με την θρησκευτικη τους αντιληψη


[quote]

Η άλλη έχει να κάνει με τη σοφία, την αυτοπειθαρχία ή έστω τη καθοδήγηση που κάποιος θα πρέπει να έχει ώστε να μπορεί να κάνει αφενός τη διάκριση για το τι είναι τι, αλλά και αφετέρου να ελέγξει θετικά υπέρ του την όποια συνάντησή του με τέτοιους «συμμάχους» όπως προτιμάς να τους αποκαλείς. Και νομίζω ότι δεν είναι πάντα εύκολο να εκτιμήσουμε σωστά το τι είμαστε σε θέση να χειριστούμε και τι όχι.

[quote]

και αυτο ακριβως που λες κανουν αυτοι οι ανθρωποι: αυτοπειθαρχια και αψογη ζωη


και αυτο υπογραμιζει συνεχως ο Xotchipilli2 απο την αρχη του θεματος του

εγω ποτε δεν υποστηριξα οτι το μονοπατι αυτο ειναι για ολους τους ανθρωπους


το αντιθετο μαλιστα

απαντησα απλα στον Mercury που ειχε μια εμπειρια, με σκοπο να τον βοηθησω (αν μπορω) να την αφομοιωσει, και αναγκαστικα επρεπε να χρησιμοποιησω σαμανιστικους ορους


[quote]

Αυτό περί «βάθους» και «εύρους» αντίληψης ήταν Η πληροφορία. («Information is what generates information»). Αναπήδησα από τη θέση μου. Πραγματικά πληροφορία που «γεννά» πληροφορίες…

[quote]


η αντιληψη μας καθοριζει την πραγματικοτητα μας και ποσο κοντα στην πραγματικοτητα του συμπαντος ειναι αυτη...


κλεινω απαντωντας και στον thoth, λεγοντας: ο κοσμος ειναι ομορφος αν τον κοιταξουμε

η πλαστη πραγματικοτητα που μεσα της προσπαθουν να μας εγκλωβισουν περιεχει την ασχημια αλλα και την εξαπλωνει στον φυσικο κοσμο ασυστολα

κλεψτε λιγο χρονο για να βρεθειτε κοντα στη φυση

ακομα και στο ταπεινοτερο μαμουνι κρυβεται η μεγαλοπρεπεια της ομορφιας του Θειου


αρκει να κοιταξουμε...

ναστε καλα

ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν