- Metal, Gothic (και άλλα...) Νο 3 - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

Δηλαδή ο Batman - ακόμη κι ως χαρακτήρας των comics - δεν έχει κανένα γοτθικό στοιχείο;
Αν έτσι το βλέπεις, έτσι είναι...

quote:

---

Και γενικα, όπως έχω ξαναπεί, οι γκοθάδες δεν έχουν λόγο ύπαρξης. Ας αυτοκτονήσουν όλοι μαζι σε μια μπανιέρα με αψέντι και τραντάφυλλα...!

---

Οι παρενέργειες του Αυγούστου;

In anticipation of my resurrection...

Περίμενα τις αντιδράσεις όσων δε με ξέρουν. Εσύ ξέρεις ότι κάνω πλάκα!

Ο Batman ήταν από την αρχή του μέχρι και τώρα, μία ιδιαίτερα urban μυθολογία.
Φυσικά πέρασε τις εποχές του, από την ψυχεδελική εποχή των 50's-60's με πολύ πιο ελαφριά απεικόνιση, και ατελείωτες ιστορίες με εξωγήινους και διαίτερα flamboyant χαρακτήρες, αλλά το 70, που προσπάθησαν να τον ξαναφέρουν εκεί που έπρεπε, σκοτείνιασαν πολύ το χαρακτήρα, χρησιμοποιόντας ιστορίες με βρυκόλακες, εικονικές πόζες του ήρωα πάνω σε γκάργκοϊλς κλπ

Καμία σχέση με το grotesque και ψεύτικο σύμπαν του Μπέρτον πάντως.

quote:

---

Kαι για τον αξεχαστο ψαλοδοχερη και σκαθαροζουμη,ακεφαλο καβαλαρη..Απιστευτο διδυμο με τον Elfman

---

______________________________________________
ΕΣ ΕΔΑΦΟΣ ΦΕΡΕΙΝ ...

Μα, επειδή κι εσύ με ξέρεις γιατί δεν κατάλαβες ότι κάνω κι εγώ πλάκα;

quote:

---

Φυσικά πέρασε τις εποχές του, από την ψυχεδελική εποχή των 50's-60's με πολύ πιο ελαφριά απεικόνιση, και ατελείωτες ιστορίες με εξωγήινους και διαίτερα flamboyant χαρακτήρες, αλλά το 70, που προσπάθησαν να τον ξαναφέρουν εκεί που έπρεπε, σκοτείνιασαν πολύ το χαρακτήρα, χρησιμοποιόντας ιστορίες με βρυκόλακες, εικονικές πόζες του ήρωα πάνω σε γκάργκοϊλς κλπ

---

Μα ο Batman από την φύση του - κι εννοώ την αρχή - δεν περιείχε κάποια σκοτεινά σημεία;

In anticipation of my resurrection...

γιατί ξέρω ότι πο και που σε πιάνουν τα σοβαρά σου, για να μη χάσεις και το ίματζ σου ως mod!

quote:

---

Μα ο Batman από την φύση του - κι εννοώ την αρχή - δεν περιείχε κάποια σκοτεινά σημεία;

---

______________________________________________
ΕΣ ΕΔΑΦΟΣ ΦΕΡΕΙΝ ...

Μπα, καθόλου.

quote:

---

mort rainy κ εμενα μ αρεσε το secret window

---

______________________________________________
ΕΣ ΕΔΑΦΟΣ ΦΕΡΕΙΝ ...

αμάν με αυτό το αψέντι...:P

Φίλε μου crucifire είχα δει τους Maiden όταν ήρθαν για πρώτη φορά .... ήμουνα βέβαια μωρό τότε.. ήταν φοβεροί, είμαι σίγουρη πως ακόμα θα είναι μετά από εμπειρία τόσων χρόνων...

Οι μεταλλάδες και οι γκοθάδες, όπως λέγονται σήμερα, είναι αλήθεια πως ποτέ δεν συμπαθιόντουσαν, αν και έχουν κοινά, κάποια κοινά, μην το παραχέ.ομεν όμως, πάντα είχαν εντελώς διαφορετική κουλτούρα... αυτή η κουλτούρα των γκοθάδων όμως προυπήρχε πριν από το γκόθικ "μουσικό κίνημα" που ξεκίνησε στα τέλη 70's

Δεν θα ξεχάσω μία καθηγήτρια που είχα στο γυμνάσιο και μας έκανε ιστορία και διάφορα φιλολογικά, η οποία δεν ήταν καμια παιδούλα και μας είχε ρωτήσει ποια ήταν τα αγαπημένα μας συγκροτήματα,κάποια στιγμή μας ρώτησε αν γνωρίζαμε τους joy division και τους bauhaus... αφού έπεσε νεκρική σιωπή.. μας είπε" στη μουσική μην πάρετε ό,τι σας σερβίρουν, ψάξτε" και μας άφησε να αναρωτιόμαστε τί είναι αυτά τα συγκροτήματα...

Φιλικά

Λες, simori μου;
Ειδικά αν είχαμε ίδια στέκια παλιότερα, δεν είναι καθόλου απίθανο να έχουμε συναντηθεί κάπου.

Όταν ήμουν φοιτητής είχα βρει στην σχολή μου έναν βοηθό καθηγητή - δεν τον είχα σε κάποιο μάθημα - ο οποίος με ρώτησε μια μέρα τι συγκροτήματα άκουγα κι όταν του είπα μου είπε ότι πολλά τα άκουγε κι εκείνος.

Επειδή η μέρα μου έπρεπε να ξεκινήσει με κάτι "μαλακό", το έριξα σήμερα στους Leaves' Eyes.

In anticipation of my resurrection...

ΠΟΥ 'ΣΑΙ ΡΕ ΜΑΚΑΚΑ !!!

quote:

---

Σε λίγα χρονάκια όμως θα πηγαίνω παρέα με τον πιτσιρικά

---

Χμμμ..... Κανέναν δρόμο δεν έχει να βρει μόνο του, σε αυτή την μουσικά απολίτιστη κολόχώρα που ζούμε τα παιδιά έχουν ανάγκη από καθοδήγηση. Και τα πάντα θέλουνε τον τρόπο τους....

θα σας πως για να καταλάβετε. Όταν έφερνα τον μικρό από το μαιευτήριο (ήταν κάπου 5 ημερών δηλαδή), στο αμάξι έπαιζε PARADISE LOST. Το πρώτο του εξωτερικό άκουσμα δηλαδή ήταν κάτι με στοιχεία που ελπίζω να αγαπήσει στο μέλλον (στο υποσεινήδητο μια φορά του τα κάρφωσα πάντως ). Όσο ήτανε στην κοιλιά της μάνας του, έχει ακούσει τα πάντα....

Βρέφος πια, του είχα πάντα συνοδεία μουσικής. Δεν το ρίσκαρα για σκληρά ακούσματα, του έβαζα κυρίως ambient και chill-out ακούσματα. Όταν άρχισε να στέκεται στα πόδια του, η μουσική ήτανε κάτι που τον ενθουσίαζε. Εκεί μοιραία υπήρχε η ανάγκη του ρυθμού, γιατί τον ξεσήκωνε και τον διασκέδαζε αφάνταστα. Το ρεπερτόριό του αποτελούτανε κυρίως από χαζολετονικά ποπ παιδικά κομμάτια.

Τώρα που κοντεύει τα 2, έχει αρχίσει πλέον η διαπαιδαγώγηση. Ξεκινήσαμε με το συνθεσάϊζερ, που του το αφήνω να το κοπανάει όπως αυτός γουστάρει, παραδώξως δεν το βαράει, απλώνει τα δάκτυλά του κανονικά (κάποιοι έχετε δει σχετική φωτό). Καλό σημάδι αυτό, αν και το αποθημένο μου είναι να τον δω να κοπανιέται με ηλεκτρική κιθάρα.

Οπότε για να το λες αυτό, σημαίνει πως μπορείς να πεις και σε μένα ποιά είναι τα στοιχεία εκείνα που κάνουν ένα τραγούδι αμιγώς γκόθικ, σωστά;

quote:

---

σίγουρα... αν αναφέρεσαι σε στέκια της Αθήνας...

---

Φυσικά!
DarkSun, Dada, Underworld, Rebound κλπ ή ακόμα και σε τίποτα δισκάδικα στα Εξάρχεια είναι πολύ πιθανόν να έχουμε βρεθεί κάποια φορά.

In anticipation of my resurrection...

Μωρέ με τους χαρακτηρισμούς και τις ταμπέλες έχω χάσει την μπάλα τελευταία.... Ρίξτε μια ματιά, είναι ενδιαφέροντες τύποι. Αν δεν σας χαλάνε οι Linkin Park ή να τολμήσω να πω οι θεϊκοί Faith No More (για τους παλιότερους) πιστεύω πως θα τους ψάξετε λιγάκι....

Αν και έχεις ευρύ φάσμα ακουσμάτων, εγώ θα σου το πω για καλό και για κακό. Πρώτη φορά άκουσα μέταλ στην 1η δημοτικού, το άλμπουμ Ram it Down, των Priest. Από τότε ήξερα ότι αυτή η μουσική θα είχε την πρώτη θέση στο αυτί μου, αλλά περιπλανήθηκα σε χιπ-χοπ, τρανς, ψυχεδέλεια, ινδιάνικα και ό,τι άλλο μπορεί να μπει σε ένα σιντί ήχου. Διαπαιδαγώγηση λοιπόν, και όχι πλύση εγκεφάλου. Να μάθει να ξεχωρίζει μόνος του τι είναι ποιτικό, όχι μόνο αυτό που ακούει ο μπαμπάς του. Όσο για την κιθάρα, μη σε απασχολεί. Ας μεγαλώσει πρώτα, να βρει τη μουσική του ταυτότητα, κι εδώ είμαι εγώ.

quote:

---

Το είπα εγώ, όταν απαλλαγείς, θα δεις τον κόσμο με άλλα μάτια, προς το παρόν μπερδεύεις την βούρτσα με την ντίσκο

---

Ναι αμέ, το "Melody" το θυμάμαι.

Στο "Rebound" πήγαινα συνέχεια για ένα διάστημα και μετά πιο αραιά επειδή πήγαινα στο "DarkSun".
Βέβαια στο DS μόνο Παρασκευές γιατί το Σάββατο έχει πρόγραμμα που δεν καλύπτει τα μουσικά μου γούστα.

quote:

---

Αυτό λέω, δεν υπάρχουν. Δεν έχετε δική σας ταυτότητα. Δεν υπάρχει κάτι σταθερό, να πεις ότι σας προσδιορίζει.

---

Το δεύτερο πρόσωπο πληθυντικού γιατί το χρησιμοποιείς;
Εκτός κι αν αποφάσισες να μου απευθύνεις το λόγο χρησιμοποιώντας πληθυντικό ευγενείας, πράγμα λίγο απίθανο.
Όσον αφορά το gothic στοιχείο στη μουσική, εγώ θεωρώ ότι θα ήταν πολύ περιοριστικό για την ίδια την θεματολογία των τραγουδιών να έπρεπε να μένει πιστή κι απαράλλαχτη σε 2 - 3 νόρμες και να πρέπει να υπακούει σ' αυτές.
Ούτε εμένα μου αρέσουν τα noise, electro, ebm κλπ που ακούω συνεχώς να πληθαίνουν αλλά όταν ακούω κάποια συγκροτήματα τα οποία μου αρέσουν δεν το ψάχνω και πολύ για να δω αν είναι 10% ή 50% ή 100% gothic.

quote:

---

D_I, υπάρχει κανα σχετικό μέρος που τι εκτρέφουν αυτές που λέει; Γιατί εγώ όλο κάτι τσίρκα βλέπω σε κάτι Dada κλπ.

---

Όχι, είναι ελευθέρας βοσκής.

In anticipation of my resurrection...

Δεν παύει όμως να αντιπροσωπεύει το συντριπτικό σύνολο τον γκοθάδων αυτή την εποχή......