- ΕΣΩΠΟΙΗΣΗ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
ΠΟΥ ΜΟΙΑΖΑΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ , ΕΙΠΑΝΕ ΨΕΜΑΤΑ.
ΕΓΩ ΟΜΩΣ,ΠΟΥ ΜΟΙΑΖΕΙ ΜΕ ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ, ΕΖΗΣΑ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ
Δ.ΛΙΑΝΤΙΝΗΣ
ΕΙΣΑΙ ΠΟΙΗΣΗ ΟΤΑΝ ΓΙΝΕΙΣ Η ΠΡΑΞΗ ΟΛΩΝ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΕΙΠΕΣ.
ΕΔΩ ΕΣΩ ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΗΣ ΑΤΥΠΗΣ ΑΝΥΠΑΡΞΙΑΣ ΜΑΣ
H ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΤΟΥ Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΥΠΑΡΞΗ
ΕΔΩΣΑ ΜΕΡΙΚΕΣ ΕΞΗΓΗΣΕΙΣ Σ΄ ΕΝΑΝ ΚΟΝΤΙΝΟ ΜΟΥ ΙΣΑΥΡΑ ΓΙΑ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΠΟΥ ΔΙΑΛΕΓΩ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΠΕΦΤΩ ΣΕ ΣΥΛΛΟΓΗ ΕΞΑΣΦΑΛΙΖΟΝΤΑΣ ΚΟΣΜΙΚΕΣ ΑΡΜΟΝΙΕΣ,ΣΕ ΑΝΙΣΣΟΡΟΠΕΣ ΠΑΡΕΚΤΡΟΠΕΣ ΕΓΚΛΩΒΙΣΜΕΝΩΝ ΦΩΣΨΥΧΩΝ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΜΟΡΦΙΚΗΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ ΤΟΥΣ.
7 ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΕΣ ΠΙΟ ΠΕΡΑ ΣΤΙΣ ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΩΝ ΨΥΧΩΝ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΑΓΙΔΕΥΣΕ Η ΦΘΟΡΑ ΕΝΑ ΚΟΜΜΑΤΙ ΑΠΟ ΤΑ ΟΝΕΙΡΑ ΜΟΥ ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΠΟΥ ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙΤΑΙ ΕΝΑ ΠΡΟΤΩΓΟΝΟ ΡΟΛΟΙ:O XΡΟΝΟΣ ΣΕ ΕΝΑ ΠΡΩΤΑΡΧΙΚΟ ΕΙΔΟΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΠΟΥ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΟΥ ΤΟ ΑΠΟΚΑΛΟΥΝ ΣΥΜΠΑΝ.ΤΟ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΜΕΝΕΙ ΚΟΙΝΑ ΑΝΑΛΛΟΙΩΤΟ ΕΙΝΑΙ Η ΣΥΝΑΙΣΘΗΣΗ ΤΟ ΣΤΟΙΧΕΙΟ ΤΗΣ ΣΥΓΓΕΝΙΚΗΣ ΜΑΣ ΥΠΟΣΤΑΣΗΣ.ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΝΟΗΤΟ ΕΙΔΟΣ ΥΠΑΡΞΗΣ ΠΟΥ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΕ ΝΑ ΕΓΚΛΩΒΙΣΕΙ ΣΕ ΕΝΝΟΙΕΣ ΤΗΝ ΥΦΗ ΤΟΥ ΟΛΟΥ ΕΠΕΣΕ ΣΤΗ ΠΑΓΙΔΑ ΝΑ ΦΥΛΑΚΙΣΤΕΙ ΣΤΙΣ ΗΧΗΤΙΚΕΣ ΤΟΥ
ΔΥΝΑΝΟΤΗΤΕΣ.ΕΙΠΑΝ ΑΙΩΝΙΩΤΗΤΑ ΤΗΝ ΙΚΑΝΟΤΗΤΑ ΝΑ ΣΥΛΛΑΒΟΥΝ ΤΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ
ΕΝΩ ΑΠΟ ΥΠΕΡΟΠΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΒΛΑΚΕΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑΝ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΟΥΝ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΠΟΙΗΣΑΝ.ΑΥΤΟΙ ΟΙ ΜΙΚΡΟΙ ΕΧΟΥΝ ΚΑΤΙ ΔΙΑΧΩΡΙΚΟ ΜΕΣΑ ΤΟΥΣ:THN ΠΟΙΗΣΗ.
ΔΕΝ ΚΑΝΩ ΧΡΗΣΗ LSD ΟΠΩΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑΤΕ ΓΡΑΨΤΕ ΠΟΙΗΣΗ ΔΙΚΗ ΣΑΣ Η' ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ
Η' ΕΣΩΠΟΙΗΣΗ!
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ...
H ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΤΟΥ Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΥΠΑΡΞΗ
ΚΑΛΗ ΑΡΧΗ ΛΟΙΠΟΝ
......Και επειδή, η λυτρωτική αέναη ευτυχία κλωθογυρνούσε γύρω σε αυτά τα δωμάτια και έκανε αυτό τον αέρα ακόμα πιο ελαφρύ για την ψυχή μας να γευτεί...και είναι συνταρακτικό πόσο υψηλή αξιοπρέπεια και αυτοεκτίμηση κρύβουν τα λόγια του τρελλλού που κατευθύνεται προς το τέλος του δρόμου εν γνώση του και όχι εν αγνοία, σε αντιδιαστολή με τους κατά τ' άλλα λογικούς.
...
Ούτε εγώ παίρνω LSD αγαπητή spirit, αν μπορούσα να γίνω ουσία, εκτιμώ θα πουλιόμουν κάπως ακριβά εκεί έξω στο μάρκετ κρεάτων...έτσι καλή μου αδελφή ΨΧ?
...εσύ εκεί...μ' ακούς?...
Ω Μητέρα! Ο αέρας είν'εκείνο το ανάλαφρο πράγμα..
που γυρίζει μέσα στο κεφάλι σου και γίνεται πιο καθαρό όταν γελάς!
(Εδω ειμαι...Γρηγορη :)
"Η ΠΙΟ ΙΣΧΥΡΗ ΟΥΣΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ...ΦΑΙΑ"
Λ.Λ.
ΥΓ:ΠΡΟΣΟΧΗ στα SM....κρεατων...
click on me..
Χωρίς περίσκεψην, χωρίς λύπην , χωρίς αιδώ
μεγάλα κ υψηλά τριγύρω μου έκτισαν τείχη.
Και κάθομαι και απελπίζομαι τώρα εδώ.
Αλλο δεν σκέπτομαι: τον νουν μου τρώγει αυτή η τύχη
δίοτι πράγματα πολλά έξω να κάμω είχον.
Α όταν έκτιζαν τα τείχη πως να μην προσέξω.
Αλλά δεν άκουσα ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον.
Ανεπαισθήτως μ΄έκλεισαν από τον κόσμον έξω.
Κ.Π.ΚΑΒΑΦΗΣ [1896]
Καλό μου πνευμα σ΄ευχαριστώ για την υπενθήμηση,
Γρηγόρη
ΑΤΜΑ,
ειναι σημαντική η παρουσία σας εδώ,ευχαριστώ.
H ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΤΟΥ Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΥΠΑΡΞΗ
κ είναι μια παράξενη μέρα--να βλέπω μπροστά μου
"το πηγάδι των ευχών"-----κ ούτε ένα κέρμα στην τσέπη...
...μου έρχονται στο μυαλό αυτοί οι στίχοι
«Τώρα που οι Θερμοπύλες
έχουν γυάλινους φρουρούς και την Ιθάκη
μπορείς να τη βρεις
και στους πιο φτηνούς χάρτες.»
κ σωπαίνω...
Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου
τον ουρανό καλύπτουν
το βλέμμα σου σκεπάζουν
ο ήλιος όμως είν ακόμα εκεί
και ας έλθει καταιγίδα
ο ήλιος είν εκεί
Δεν είμαι εσωτεριστής
ομορφια στα ματια της...
γιατι εκει μεσα ειναι φυλακισμενη η αισθηση...
υπαρχουν τροποι μα πρεπει
πρωτα να πεθανεις...
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
Όταν ήταν πιότερο σκεφτική ζωγράφιζε ξανά και ξανά το ίδιο στρογγυλό Εγώ...και κύκλωνε το δωμάτιο καλπάζοντας στ' αφηνιασμένα όνειρα των στιγμών που τόλμησε να γευτεί έξω απο τη ζωή της...
Αναρωτιέμαι πόσο εμπιστεύτηκα ώστε να ξεκινήσω να πετροβολήσω αυτή τη φωτιά και να κάψω όλους αυτούς τους τοίχους που δε την αφήνουν να καλπάσει ενα εκατομμύριο φορές μακρύτερα κι απο τότε που γεννήθηκε μέσα μου...
Ένα και ένα κάνει μεγαλύτερο Ένα...όχι δύο.
Μ' αυτό οδήγα ψυχή τους κύκλους σου και ψιθύρισέ το στους λιπόψυχους με τη βαριά σκιά...
Έκτοτε δε θυμάμαι να έδυσε ήλιος, πριν αυτή κατεβεί και ξεπεζέψει απο τις αλήθειες που καιόμενες την ελευθέρωναν απο οτιδήποτε στοιβαζόταν μέσα με την ίδια σημασία, καθώς δεν υπήρχαν λέξεις πλέον να οδηγήσουν το φανερό σε στόματα φτιαγμένα σα λαγούμια, φτιαγμένα σα φωλιές ταξιδιάρικων πουλιών να πεταρίζουν πεισματικά στη δύση που δε θα πέσει ποτέ...
Ω Μητέρα! Ο αέρας είν'εκείνο το ανάλαφρο πράγμα..
που γυρίζει μέσα στο κεφάλι σου και γίνεται πιο καθαρό όταν γελάς!
για να σκεφτομαι...
παρα να σκεφτομαι τροπους
για να πραξω...
το πρωτο ειναι ειλικρινης τεμπελια
το δευτερο δειλια...
Ryche...without poetry
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
και σένα φίλε Εχέμβροντε..
ryche τι να πω;
πρέπει να πεθάνω για να νιώσω..
..ΤΙ ΠΙΟ ΕΡΩΤΙΚΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΥΜΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ...
H ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΤΟΥ Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΥΠΑΡΞΗ
Κι ακόμα δε μπόρεσα να καταλάβω πώς μπορεί
να πεθάνει μια γυναίκα που αγαπιέται.
Εχει στον κήπο μου μια μυγδαλιά φυτρώσει
κι αν είναι έτσι τρυφερή που μόλις ανασαίνει.
Μα η κάθε μέρα, η κάθε αυγή τηνε μαραίνει
και τη χαρά του ανθού της δε θα μου τη δώσει.
Κι αλιμονό μου εγώ της έχω αγάπη τόση!..
Κάθε πρωί κοντά της πάω και γονατίζω
και με νεράκι και με δάκρια την ποτίζω
τη μυγδαλιά πούχει στον κήπο μου φυτρώσει.
Αχ, της ζωούλας της το ψέμα θα τελειώσει.
Όσα δεν έχουν πέσει, θα της πέσουν φύλλα,
και τα κλαράκια της θε ν' απομείνουν ξύλα.
Την άνοιξη του ανθού της δε θα μου τη δώσει.
Κι όμως εγώ ο φτωχός της είχ' αγάπη τόση!..
K.K
καλυτερα απο το να αγαπω
και το κανω τοσο καλα
που οι ανθρωποι μου νομιζουν
πως το κανω για το καλο τους
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
Edited by - ryche on 08/02/2004 01:25:58
στο εδώλειο του δικαστηριου των τυψεων..
εξαργυρώνεται το τίμημα σκληρά
για την γνώση, μιας πλευράς αλήθειας...
τι σημασία έχει άλλωστε,
αφου κορμιά είμαστε χωριστά.
και συ εκεί να προσμένεις ανάσταση,
νεκρών ποιητών..
H ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΤΟΥ Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΥΠΑΡΞΗ
Δοκιμασια θελησης.Αδυναμια.Τεινοντας να ερμηνευσεις παραμετρους μ'εμμεσο τροπο οταν κανεις δεν νοιαζεται να αντιληφθει,καιπισω απο την αποκλιση που παιρνεται για ψεμα,μαθαινεις πως ειναι ματαιο.
"ΟΣΟ ΠΛΗΣΙΑΖΕΙΣ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ, ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΠΟΛΥ Ο ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΜΥΘΟΣ ΓΙΝΕΤΑΙ Ο ΑΛΗΘΙΝΟΣ ΛΟΓΟΣ ΥΠΑΡΞΗΣ"
OPEN YOUR MIND AND THINK CLEAR!
quote:
αφου κορμιά είμαστε χωριστά.
και συ εκεί να προσμένεις ανάσταση,
νεκρών ποιητών..
φιλε μου Φωσχυτε...
συ που οριζεις τις εποχες με ονομα
γυναικας...ξερεις στο ειπα και χθες...
ποσοι ποιητες γεννιουνται μεσα μου
σου περιεγραφα...μα θελω εναν ποιητη/ια
με σαρκα και οστα να ερθει να
μ'αγγιξει και να με αφησει παλι μονο...
για να ορισω την απωλεια και παλι απο την αρχη...
ξερεις στην γυναικα υπαρχουν δυο δρομοι
αυτον που της ξυπνας την μητροτητα/προστασια
και αυτον του εξουσιαστη-υποταγμενη...
μα δεν θελω τιποτα απο τα δυο...
θελω η ψυχη να ειναι τοσο δυνατη που να με κοιτα
σαν ισο προς ισο...
μονο ετσι σου ξανατονιζω θα ορισω την απωλεια
και παλι απο την αρχη...
Ryche...seek and destroy
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
στον ερωτα μπροστα ειμαι πειρατης...
στον θανατο μπροστα ειμαι φιλος...
quote:
..ΤΙ ΠΙΟ ΕΡΩΤΙΚΟ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΥΜΝΗ ΑΛΗΘΕΙΑ...
η αληθεια με ζαρτιερες...
trust me on this one...
ενός ονείρου που κυνηγάμε χρόνια...
Έρωτες για πράγματα μακρινά,φιλίες με δρόμους ή άστρα.
Και η παιδικότητα που σε ότι καλύτερο είχε,έμεινε για πάντα άγνωστη.
<Ω! ποιήση!
Είσαι η αρχή του μεγάλου ονείρου μας
και το τέλος του μικρού μας ταξιδιου...>
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
quote:
ολα ειναι ζητημα
Οργασμου...σεξυ δαντελες
πρησμενες ρωγες
και αγκαλιες που
φθυνουν...
το ξημερωμα
οι υποσχεσεις πεθαινουν
απο ελλειψη οξυγονου...στηση,χαδι και ρωγμες
σπερματος πανω σε
δυο μπουτια καμωμενα
απο μοναξια...χερια ριγμενα
σαν πετρες
και ενας κωλος
να σου χαμογελα προκλητικατραβας,βογκας
χουφτωνεις ονειρα
και καρφωνεις τις
καυλωμενες αληθειες σου...ανασαινεις,ουρλιαζεις
χωνεις τα χερια σου
στην σαρκα
και περνεις
αυτο που δεν σου δινεται...αναβεις τσιγαρο,
γυρνας την πλατη,
και ο καπνος
προδιδει τον πονο σου...τη
ελα...
υποσχεσου
γδυσου
ψοφα...η τριλογια του
νεκρου εραστη...
Τι να πω βρε ryche απλά υπέροχες οι φαντασιώσεις της αλήθειας σου..
H ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΤΟΥ Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΥΠΑΡΞΗ
γινε αυτο που εισαι...
εκεινη εφυγε μα σου αφησε
τον εαυτο σου δωρο...
Ηρθε ο καιρος να λαμψεις,
μα μην λησμονας πως
καποτε θα σβησεις...
οπως εσβησε εκεινη...
ο φιλος σου ο Ryche...σ'αγαπα...
χρονια πολλα...
εστω και αργοπορημενα...
ετσι ειναι η ζωη...σαν ομορφη γυναικα
που σου κοβει την ανασα...
και αυτο οι ανθρωποι το
ονομαζουν θανατο...
