- Π Υ Ρ Α Μ Ι Δ Ε Σ ! ! ! - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

ΕΠΑΝΑΦΕΡΩ ΤΟ ΘΕΜΑ ΤΩΝ ΠΥΡΑΜΙΔΩΝ ΚΑΙ...
ΤΗΣ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΡΧΑΙΟΤΗΤΑ.

1.ΑΙΓΥΠΤΟΣ--------> ΚΛΑΣΣΙΚΕΣ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ
.......ΚΑΙ--------> ΚΛΙΜΑΚΩΤΕΣ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ

2.ΜΕΣΣΟΠΟΤΑΜΙΑ----> ΚΛΙΜΑΚΩΤΕΣ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ (ΖΙΓΚΟΥΡΑΤ)

3.ΑΜΕΡΙΚΗ---------> ΚΛΙΜΑΚΩΤΕΣ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ

4.ΚΙΝΑ------------> ΚΛΙΜΑΚΩΤΕΣ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ

5.ΙΑΠΩΝΙΑ---------> ΚΛΙΜΑΚΩΤΗ ΠΥΡΑΜΙΔΑ (ΥΠΟΘΑΛΑΣΣΙΑ)

6.ΓΙΟΥΓΚΟΣΛΑΒΙΑ---> ΚΛΙΜΑΚΩΤΕΣ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ (ΕΠΙΚΑΛΥΜΕΝΕΣ)

7.ΟΥΚΡΑΝΙΑ--------> ΚΑΝΟΝΙΚΕΣ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ

8.ΤΟΥΡΚΙΑ---------> ΚΩΝΙΚΗ ΠΥΡΑΜΙΔΑ

9.ΚΑΝΑΡΙΕΣ ΝΗΣΟΙ--> ΚΛΙΜΑΚΩΤΗ ΠΥΡΑΜΙΔΑ

10.ΙΑΒΑ-----------> ΚΛΙΜΑΚΩΤΗ ΠΥΡΑΜΙΔΑ

11.ΤΑΪΤΗ----------> ΚΛΙΜΑΚΩΤΗ ΠΥΡΑΜΙΔΑ

12.ΣΑΜΟΑ----------> ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΠΥΡΑΜΙΔΑ

13.ΙΤΑΛΙΑ---------> ΕΠΙΚΑΛΥΜΕΝΕΣ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ.

14.ΓΑΛΛΙΑ---------> ΚΛΑΣΣΙΚΗ ΠΥΡΑΜΙΔΑ

15.ΕΛΛΑΔΑ----------> ΚΛΑΣΣΙΚΕΣ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ
.....ΚΑΙ----------> ΚΩΝΙΚΕΣ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ
.....ΚΑΙ----------> ΕΠΙΚΑΛΥΜΕΝΕΣ ΠΥΡΑΜΙΔΕΣ (???)

...........
........
....
..
.

To Υπουργείο Περιβάλλοντος δεν γνωρίζει τίποτε

Είναι σίγουρα παρήγορο για τον Studer και την ελβετική Greenpeace να ξέρουν πως και η Ελβετική Δημόσια Υπηρεσία για το Περιβάλλον, τα δάση και τις αγροτικές περιοχές (BUWAL) είναι απόλυτα ικανοποιημένη με το, κατα πως φαίνεται, τελικό συμπέρασμα της Κλιματολογικής Επιτροπής της UNO.
Έτσι απαντάει η Δημόσια Υπηρεσία Περιβάλλοντος της Βέρνης στις 5 Μαρτίου 2004, στην ερώτηση του σοσιαλδημοκράτη βουλευτή Rudolf Rechtsteiner:

«Υπάρχουν πολλές διαφορετικές ιδέες, για το πως θα μπορούσε να αντιδράσει κανείς, τουλάχιστον προσωρινά, απέναντι στην υπερθέρμανση του πλανήτη με τεχνικά μέσα. (...) Αλλά όλες αυτές οι σκέψεις (...) είναι καθαρά θεωρητικής φύσης. Σε εμάς δεν είναι γνωστές πρακτικές εφαρμογές τέτοιων μεθόδων, ούτε στο εσωτερικό, ούτε και στο εξωτερικό»

Αλλά μετά γράφει: «Στο κεφάλαιο 4.7 του τόμου ΙΙΙ της επίκαιρης Επιστιμονικής Έκθεσης του IPCC περιλαμβάνονται και περιγράφονται με σύντομο σχολιασμό όλες αυτές οι εφαρμογές κάτω από τον όρο “Geo-engineering” (σύγκρ. με συνημμένα έγγραφα)»

Συνημμένο στο έγγραφο της BUWAL ήταν ένα μικρό απόσπασμα από το IPCC-Report “Climate Change 2001-Mitigation” («Κλιματολογικές Αλλαγές 2001-Περιορισμός των ζημιών) στην αγγλική γλώσσα. Απ’ ότι φαίνεται όμως ούτε ο Dr. Rechtsteiner, ο οποίος προώθησε αυτή την έκθεση σε εμένα – αισθητά ξαλαφρωμένος- , ούτε ο κύριος Studer από την Greenpeace διάβασαν το έγγραφο.

Στα γερμανικά υπάρχει αυτή η έκθεση μόνο σε μια πολύ σύντομη έκδοση (Κείμενο-IPCC: «για πολιτικούς φορείς αποφάσεων»). Εκεί απουσιάζουν εντελώς συγκεκριμένες υποδείξεις για Geoengineering, που παρουσιάζονται όμως τόσο από τον Πληροφοριοδότη για τα Chemtrails “Deep Shield”, όσο και στην Έκθεση της Ακαδημίας των Επιστημών του 1991 και στην Πατέντα“Welsbach”. (σημ.1)

Ότι όμως εμφανώς διέφυγε από τους φορείς αποφάσεων της Greenpeace και της BUWAL, θέλω να παρουσιάσω εδώ -αποκλειστικά για τους αναγνώστες του raum&zeit. (σημ. 2)

Τι λέει πραγματικά το IPCC?

Στην αγγλική πρωτότυπη έκδοση στο Κεφάλαιο 4.7 ενημερωνόμαστε:

«Ο Όρος “Geo-engineering” (Γεω-μηχανική) χρησιμοποιείται για την περιγραφή εκτενών, προμελετημένων μεταβολών του ανθρώπινου περιβάλλοντος. Keith (2001) τονίζει, πως η Πρόθεση είναι που κάνει το Geo-engineering να διαφέρει απο άλλες εκτεταμένες ανθρώπινες επιρροές στο περιβάλλον του. (...)

Συχνά περιγράφεται η Διαχείρηση της Βιόσφαιρας μας με τον όρο “Geo-engineering”. (...) Το σχέδιο περιέχει όμως επίσης την πιθανότητα, να μεταβληθεί το κλιματολογικό σύστημα της Γης μέσω εκτεταμένων χειρισμών της ισορροπίας της παγκόσμιας Ενέργειας.

Έχει υπολογιστεί, πως οι επιδράσεις διπλάσιων εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα στη ισορροπία της Ενέργειας, θα μπορούσαν να αντισταθμιστούν με μία αύξηση της ανακλαστικότητας της Γης κατά 1,5-2%. Αυτό τα πραγματοποιούνταν με την αντανάκλαση της πλεονάζουσας ηλιακής ακτινοβολίας πίσω στο διάστημα.

Αυτά τα σχέδια του Geo-engineering λαμβάνονται υπ’ όψην στη μελέτη μας (...), επειδή αποτελλούν μια τακτική επέμβασης που μοιάζει να υπόσχεται επιτυχία, ώστε να μετριαστούν οι μεταβολές στο παγκόσμιο κλίμα.(...)

Μόλις πρόσφατα (1997) επανεξέτασαν οι εργασίες του Teller et al τις πιθανότητες μιας οπτικής διασποράς, στο διάστημα ή στη στρατόσφαιρά, ώστε να μεταβληθεί η ανακλαστικότητα της Γης και έτσι να επιρρεαστεί το κλίμα.(...)
Σε απόλυτη συμφωνία με τη μελέτη της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών (National Academy of Sciences) (1992), βρήκαν o Teller et al, πως περίπου 10.000.000 τόννοι ενός μη αγώγιμου Αεροζολ θα ήταν ικανό να αυξίσει την ανακλαστικότητα της Γης κατά 1%.(...)

Επιπλέον καταθέτουν ο Τeller et al., πως η χρήση εκλεκτών μετάλλων ή οπτικά δραστικών διασπαρτών, θα μειώσει δραστικά τη συνολική ποσότητα μικροσωματιδίων. Δύο διατάξεις απο μεταλλικών διασπαρτών μελετήθηκαν επ’ ακριβώς: Δύχτια-μικροσωματιδίων μετάλλων και μικροσκοπικά μπαλόνια. Τα δύχτια μετάλλων αποδείχτηκαν πιο δραστικά.(...)

Τελικά έδειξαν ο Teller et al., πως και τα δύο συστήματα έχουν μια μακρά διάρκεια στη Στρατόσφαιρα, όταν αποτελούνται από αλουμίνιο. Παρ’ όλ’ αυτά οξειδώνονται ταχύτατα στην Τροπόσφαιρα και φροντίζουν ώστε μόνο λίγα μικροσωματίδια να καταλήγουν στην επιφάνεια της Γης.(...)
Ακόμη δεν είναι ξεκάθαρο, εάν το κόστος αυτής της νέας μεθόδου διασποράς είναι μικρότερο από τις προηγούμενες προτάσεις.(...)
Είναι όμως πολύ μικρή η πιθανότητα, να παίξει συμαντικό ρόλο το κόστος στη λήψη μιας απόφασης.(...)

Πολύ πριν θα πρέπει κανείς να υπολογίζει, ότι ερωτήματα σχετικά με το ρίσκο, την πολιτική όπως και την ηθική περιβάλλοντος, θα αποτελέσουν τους αποφασιστικούς παράγοντες σχετικά με την χρήση αυτής.
Σημαντικό είναι σε αυτές τις νέες μεθόδους διασποράς, όχι να ελαττωθεί το κόστος, αλλά η δυνατότητα υπολογισμού του ρίσκου.

Δύο από τα κύρια προβλήματα προηγούμενων προτάσεων σχημάτιζαν η πιθανή αλλαγή της χημικής σύστασης της ατμόσφαιρας, όπως και η σχέση ανάμεσα σε διάχυτη και απ’ ευθείας ηλιακή ακτινοβολία και κατά προέκταση ο σταδιακά ασπριδερά χρωματισμένος ουρανός.

Οι προτάσεις από τον Teller et al. επιτρέπουν την υπόθεση, πως η θέση, η συμπεριφορά των διασπορέων και η χημική ικανότητα αντίδρασης των προίόντων της διασποράς, είναι κατά βάση έτσι μεταξύ τους υπολογισμένα, ώστε οι δύο αυτοί φόβοι να ελαττώνονται στο ελάχιστο.»

Σε αυτό το σημείο πρέπει να αφήσω τον αξιότιμο αναγνώστη, να κάνει τη σύνδεση ανάμεσα στα λεγόμενα της έκθεσης του IPCC και στις παρατηρήσεις του που έχει κάνει ο ίδιος στον ουρανό της πατρίδας του.
Όπως φαίνεται η ικανότητα συνδυασμών και υγειούς ανθρώπινης αντιληπτικότητας στον «απλό λαό» είναι κατά πολύ περισσότερο αποκρυσταλλωμένες από ότι σε πολλούς φορείς αποφάσεων από το χώρο της πολιτικής, της οικονομίας και της επιστήμης. Αυτοί όμως αξιώνουν να
αποφασίζουν για εμάς, πως η ψιχάλα μικροσωματιδίων μετάλλων από τον ουρανό, είναι οφέλημη για εμάς.

(συνεχίζεται...)

ποιά είναι αυτή η οικολογική ομάδα από το Κιλκίς?
Η καταγωγή μου είναι από εκεί και πηγαίνω αρκετά συχνά, οπότε ίσως μπορέσουμε να βρεθούμε και από κοντά.

φιλικά
Τοξότης

...and the Predators will prevail...

Τωρα, αμα ηταν contrail...ισως λογω της υγρασιας να ειχαν διασταλλει οι καπνοι...αλλιως σιγουρα θα ηταν chemtrail...

Για να λεμε την αληθεια...και τα 2 κανουν κακο... οποτε...!!!

...and the Predators will prevail...

...and the Predators will prevail...

quote:

---

ΧΑΧΑΧΑ...Μαλλον το δευτερο, καθως το πρωτο θα αργησει να σε επηρεασει....

...and the Predators will prevail...

---

http://www.debatebothsides.com/showthread.php?t=397&page=780

...and the Predators will prevail...

Τολμηρή υπόθεση ή Πραγματοποιημένο Projekt?

Η Greenpeace πάντως, έτσι δείχνουν οι θέσεις που παίρνουν, αλλά και οι έρευνες μας, δεν έχει ξεκαθαρίσει εντελώς τι ξέρει για τα chemtrails, ή τι πρέπει να ξέρει.

Διότι καθώς στο Κέντρο της Ζυρίχης ακόμη και τον Μάρτιο αντιμετωπίζεται (το ως συνήθως ελβετικό) απαλό αεράκι των chemtrails «ως υποτιθέμενο φαινόμενο», στην Greenpeace του Αμβούργου φυσάει λίγο αργότερα ένας καθαρά δυνατότερος άνεμος.

Μία απάντηση της αντιπροσώπου τύπου Kristine Laeger στις 11 Ιουνίου λέει:
“H ιδέα, να μειωθεί η υπερθέρμανση της Γης με πρόσθεση χημικών στην ατμόσφαιρα, υπάρχει εδώ και καιρό. Υπάρχουνπολλές διαφορετικές ιδέες προγραμμάτων περί αυτού, οι οποίες προτείνουν τόσο αυτόνομους ψεκασμούς των χημικών, όσο και μίξη των χημικών στα καύσιμα των κανονικών αεροπλάνων της πολιτικής αεροπορίας. Εάν πράγματι έχει εφαρμοστεί στη Γερμανία –κάποιο τέτοιο πρόγραμμα- είναι αμφίβολο. Κατά τις αντιλήψεις μας δεν υπάρχουν, στους τομείς της έρευνας του καιρού ή του κλίματος ή στις παρατηρήσεις μας, ενδείξεις για ύπαρξη των λεγόμενων chemtrails. Δεν γνωρίζουμε επίσης για κανένα Projekt που να πραγματοποιήθηκε.»

Κατ’ αυτό τον τρόπο μπορούμε να κρατήσουμε το γεγονός, πως η Greenpeace επαληθεύει τις απόψεις που εκθέσαμε στην έκθεση για τα Chemtrails, όσων αφορά τη διαδικασία Ψεκασμού.

Το μόνο που δεν πάει καλά με εμάς τους πιστεύοντες στην ύπαρξη των chemtrail, είναι πως μάλλον έχουμε πρόβλημα με την αντιληπτική ικανότητα μας:

Ενώ η Kristine Laeger στο Αμβούργο, παρ’ όλη τη γνώση της περι ύπαρξης «ιδεών για projekt-προγράμματα», αφήνει ήσυχη να βλέπει μπροστά στα μάτια της να γεμίζει ο βαθύ μπλε ουρανός με λευκές γραμμές, τις οποίες αραιά και που χαλάει μια γραμμή απλών καυσαερίων, βλέπουμε εμείς οι συνωμοσιολάτρες-των chemtrails με συγκαλυμμένο βλέμμα κατά παράλογο τρόπο ακριβώς τα αποτελέσματα των «Projekt» που μόλις παραπάνω περιγράφει η ίδια η Greenpeace!

Επαναλαμβάνω: η Greenpeace Γερμανίας γνωρίζει λοιπόν τις «ιδέες».

Γνωρίζει πιθανότατα την Έκθεση «Policy Implications of Greenhouse Warming» της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών, γνωρίζει πιθανόν ακόμη και την Πατέντα Welbach. Αλλά δεν μπορεί να εξηγήσει ούτε τα σχχέδια τύπου σκακιέρας στον ουρανό του Αμβούργου, ούτε τα γεμάτα αλουμίνιο «ουράνια τόξα» (βλέπε στήλη -“Chembows” ).

Μοιάζει σαν να μην έχουν διαβάσει την αναλυτική Έκθεση του IPCC-“Climate Change 2001” (η οποία μιλάει περισσότερο για εφαρμογή παρά για «ιδέα» ενός Projekt), αλλά ούτε και το δικό μου άρθρο «Η καταστροφή του Ουρανού» δεν πρέπει να το διάβασαν πολύ καλά, παρ’ όλ’ αυτά γράφει παρακάτω η Kristine Laeger:

«Αν θα ήθελαν να έχουν αυτά τα χημικά μια πραγματική επιρροή στο κλίμα, θα έπρεπε να εφαρμοστούν παγκόσμια, σε μεγάλες εκτάσεις και πολύ συχνά.
Αλλιώς δεν θα είχε κανένα απολύτως νόημα. Αυτό όμως θα ήταν τρομερά δαπανηρό, ακριβό και συνδεμένο με ρίσκα-κινδύνους που δεν μπορούν να προβλεφτούν. Και το πιθανότερο δεν είναι αυτή η περίπτωση.
Δεν μπορούμε όμως να αποκλείσουμε την περίπτωση, πως σε μεμονομένες περιπτώσεις υπήρξαν δοκιμαστικοί Ψεκασμοί.»

Αναγνώστης φωτογράφισε στις 9 Ιουνίου 2004 περίεργους σχηματισμούς στη Ζαουερλαντ.

Το κόστος και οι κίνδυνοι
έχουν προ πολλού ζυγιστεί

Στην Kristine Laeger πηγαίνουν οι ευχαριστίες μας για την επεξήγηση:
Ακριβώς η παγκόσμια, σε μεγάλη έκταση και συχνή εφαρμογή των chemtrails καταγράφεται συνεχώς με ντοκουμέντα.

Αυτή είναι, το ξέρουμε ήδη, δαπανηρή, ακριβή και συνδεδεμένη με κινδύνους. Το Livermore Laboratery πρίν από λίγα χρόνια είχε υπολογίσει για αυτό ένα κόστος περίπου ένα δισεκατομμύριο Δολλάρια ανά έτος.

Σε αυτή τη μεγάλη κρατική Ερευνητική Επιχείρηση κοντά στο San Francisco, είχαν εν μέρει εργαστεί οι ερευνητές των Chemtrails.

Το υπολογιζόμενο κόστος δεν κατάφερε να τρομάξει ούτε το Livermore Laboratery ούτε και το IPCC. Ακόμη και το ερώτημα των κινδύνων το έχουν διασαφηνίσει οι κινουντες τα νήματα προ πολλού:
Ένα ενημερωτικό Δελτίο Τύπου του Lawrence Livermore National Laboratery από τις 19.12.2002. δίνει σήμα λήξεως του συναγερμού της δημοσιότητας:
«Η Βιόσφαιρα δεν κινδυνεύει από τα πλάνα του Geo-engineering (Γεω-μηχανικής)» (σημ. 3)

«Η νέα μας εργασία δείχνει», λέει ο επιστήμονας Kenneth Caldeira, «πως μά αλλαγή της ηλιακής ακτινοβολίας, για να σταθεροποιήσουμε το κλίμα, θε έχει πολύ μικρή επίδραση στην επίγεια Βιόσφαιρα». Θα ήταν πιθανόν, συμπληρώνει ο ίδιος, πως μία αύξηση των εκπομπών του Διοξειδίου του άνθρακα θα ήταν τελικά ευεργετική για τα φυτά.

Βλέπουμε λοιπόν: Μία μελέτη εφαρμογής του Livermore Laboratery που υπόσχεται επιτυχία, μεταλλάσεται στα χέρια της Kristine Laeger σε περιγραφή ενός πολυ-διακυνδινευόμενου και ως εκ τούτου απίθανου σενάριου.

Αλλά μια στιγμή, παρ’ ολίγο θα τις είχαμε ξεχάσει:
Τους «Δοκιμαστικούς-πειραματικούς Ψεκασμούς», οι οποίοι, κατα την άποψη της Kristine Laeger, θα μπορούσε να είχαν υπάρξει σε μεμονωμένες περιπτώσεις.

Αυτή η τοποθέτηση της Greenpeace μας παραδίδει –το παραδεχόμαστε- το μεγαλύτερο αίνηγμα:
Είναι η εφαρμογή των Chemtrails μια πεπλανημένη άποψη, γιατί υποτίθεται πως σε δεαφορετική περίπτωση θα είχαν ενημερωθεί γι’αυτό το IPCC και η Greenpeace, όπως προσπάθησε να μας καθησυχάσει η Greenpeace Ελβετίας τον Μάρτιο? Ή τελικά υπήρξαν πιθανόν «Δοκιμαστικοί Ψεκασμοί», όπως μας ενημέρωσε ανύποπτη η Greenpeace Γερμανίας τον Ιούνιο?

Ή μήπως κρατά η Greenpeace του Αμβούργου την πίσω πόρτα ανοιχτή για την επονομαζόμενη «controlled disclosure» επιστολή στις ΗΠΑ:
Μία, σε προσεκτικά μερίδια χωρισμένη, Ανακοίνωση για ένα πολύ άβολο για τον πλυθισμό πόρισμα?
Ερωτίσεις επί ερωτήσεων, και αντιφάσεις. Πιθανόν ακόμη και συγκαλύψεις?
Μία παράτολμη σκέψη.

(συναιχίζεται...)

Καμώματα

Μόλις κυκλοφόρισε το περιοδικό «Greenpeace Μagazin/4» (Ιούλιος/Αύγουστος 2004).
Το περιοδικό, το οποίο κυκλοφορεί στο Αμβούργο (120.000 τεύχη) παίρνοντας αφορμή απο το σοκαριστικό -σε σχέση με το κλίμα- κινηματογραφικό έργο “The day after tomorrow”: ασχολείται διεξοδικά αυτή τη φορά με ένα θέμα, που απασχολεί πολύ όλους εμάς,
με τίτλο «Ο κατακλυσμός μπροστά μας – Η αλλαγή του κλίματος και τα επακόλουθα».

Σε δεκαπέντε σελίδες γίνεται αναλυτική έκθεση για το θέμα. Πέντε από αυτές τις σελίδες είναι αφιερωμένες σε πιθανές (τεχνικά ουτοπικές) στρατιγικές αντιμετώπισης.

Με περιέργεια ανοίγω αμέσως στις σελίδες 40-44, όπου κάτω απο τον πολλά υποσχόμενα τίτλο «Αερολογίες και καμώματα (ακισμοί)» υπέθεσα πληροφορίες σχετικά με το φαινόμενο chemtrails: Επειδή, όπως είναι γνωστό στην περίπτωση των chemtrails, έχουμε να κάνουμ με τα πιο περίτεχνα σχέδια από καμώματα, οι προσδοκίες μου είναι ανάλογα υψιλές.

Αλλά τι βρίσκω στο άρθρο της Greenpeace?

Γίνεται λόγος για καθρέπτες στο διάστημα, μπαλάκια του γκόλφ στη θάλασσα, τεχνιτές εκρήξεις ηφαιστίων, ακόμη και αναφορά σε ένα projekt με μπαλάκια αλουμινίου του μέντορα των chemtrails Edward Teller γίνεται.

Αλλά ειδικά για το περιβαλλοντικό φαινόμενο, το οποίο προς το παρόν ερεθίζει περισσότερο απ΄όλα τα πνεύματα των ανθρώπων στο γερμανόφωνο χώρο, και έγινε αιτία «πυροδότησης» πολλών εκατοντάδων γραμμάτων προς την Greenpeace, δεν υπάρχει ούτε μία λέξη!

Αποκρυσταλλώνεται κατ’ αυτό τον τρόπο η παράτολμη σκέψη,
πως ίσως η Greenpeace θέλει να κουκουλώσει το φαινόμενο chemtrails, σε βάσιμη υποψία?

Το ερώτημα επιτρέπεται σίγουρα σε αυτό το σημείο, μιας και τα στοιχεία γι’αυτό πληθαίνουν επικύνδινα. Ή μήπως θα πρέπει να πιστέψουμε πως η χρονική στιγμή της εμφάνισης του άρθρου «Μπροστά στον κατακλυσμό» ή του «The Day after Tomorrow», δεν έχουν τίποτα κοινό με «Την Καταστροφή του Ουρανού»?

Πιθανόν –όπως συχνά συμβαίνει- να είναι η απλούστερη απάντηση αυτή που πλησιάζει πιο κοντά στην αλήθεια.

Εάν υποθέσουμε ότι εμφανιζόταν η λέξη “chemtrail” τυπωμένη στο περιοδικό “Greenpeace-Magazin”: πόσες χιλιάδες άνθρωποι θα κοίταζαν επιπλέον στον ουρανό διαπιστώνοντας παράλληλα, πως η «ιδέα για projekt» πέρα από το δρόμο μέσω «Δοκιμαστικών Ψεκασμών» έχει προεκταθεί προ πολλού σε μία συστηματική, πανευρωπαϊκή «Κουκούλα διαρκείας»?

Αναλογιζόμενος κανείς τις πολλές στιγμές υποψίας ενός συνδετικού άξονα UNO-IPCC- Greenpeace προκύπτει το ερώτημα: Θα μπορούσε η Greenpeace από «υψιλός φύλακας» να της ανατέθηκε να ασκεί περιορισμό ζημιάς? Μια πολύ άβολη σκέψη. Αλλά προωθείται ακριβώς σε αυτό το σημείο.

Η Greenpeace στα δύχτια των χορηγών?

Ελάχιστα γνωστή είναι η σκοτεινή σχέση ανάμεσα στην Greenpeace, στην UNO και μία θεοσοφική οργάνωση:

Η Lucis Trust, ένας από τους βασικότερους εκδότες του συγγραφικού έργου της UNO στη Νέα Υόρκη, έχει να παρουσιάσει ένα ταραχώδες εταιρικό ιστορικό.

Ως “Lucifer Publishing Company” ιδρύθηκε το 1922 άπο την Πρόεδρο της Θεοσοφικής εταιρίας, Alice Bailey, και όφειλε η Lucis Trust να βοηθίσει στη διάδοση του συγγραφικού έργου, από το οποίο η Bailey και ο εσωτερικός της κύκλος ήταν πεπεισμένοι, πως θα βοηθούσε στην προετοιμασία του ερχομού της θεοσοφικής Φωτεινής Παρουσίας – που ονομάζεται αλλιώς και Lucifer.

Παρόλο που η Lucifer Publishing Company σύντομα μετονομάστηκε σε Lucis Trust (δηλαδή «εμπιστοσύνη στο Φως»), τα γραφεία της βρισκόταν ακόμη για πολλά χρόνια στην διαύθυνση: 666 United Nations Plaza. Η κοντινή απόσταση στην έδρα των Ηνωμένων Εθνών δεν ήταν τυχαία: ακόμη και σήμερα η Lucis Trust –σε νέα διεύθυνση στη Wall Street- είναι ένας επώνυμος Εκδότης λογοτεχνίας “New Age”, αλλά και εκδότης πολλών εγγράφων της δοιήκησης της UNO, όπως και διευθυντής της άδογμάτιστης «αίθουσας διαλογισμού» στην έδρα της UNO.

Οικονομικά χρηματοδοτείται η Lucis Trust ανάμεσα σε άλλα και από ένα Οικονομικό σύμφυρμα γύρω από τον πρώην Υπουργό Άμυνας των ΗΠΑ, Robert McNamara, έναν από τους βασικούς υπεύθυνους για το US-Debakel στο Βιετνάμ και αργότερα Πρόεδρο της Παγκόσμιας Τράπεζας.
Ένα μέρος όμως από αυτά τη χρήματα ρέει παρακάτω: η Lucis Trust είναι από την πλευρά ης χορηγός οργανώσεων για καλούς σκοπούς, όπως για παράδειγμα της Διεθνούς Αμνηστίας, της Greenpeace USA, όπως και της Greenpeace international. (σημ. 4)

Θα μπορούσε να είναι δεμένα τα χέρια της Greenpeace μέσω τέτοιων οικονομικών συμπλεγμάτων? Έχει πέσει σε λύθαργο η Περιβαλλοντική Οργάνωση, σε ότι αφορά το φαινόμενο των chemtrails, εξ’ αιτίας τέτοιων υποχρεώσεων απέναντι στην Lucis Trust και έμεσα στην UNO και την Παγκόσμια Τράπεζα?

Ομολογία από τη Monika Griefahn

Αλλά αρκετά με αυτό.
Εμείς ακάθεκτοι κάνουμε μια τελευταία προσπάθεια να μάθουμε κάτι για τους Ψεκασμούς μικροσωματιδίων μετάλλων πάνω από τη Γερμανία και απευθυνόμαστε –δίχως ψευδαισθήσεις- σε μία πολιτικό, την Monika Griefahn (SPD).

Αυτή ήταν μέλος του Προεδρείου της γερμανικής Greenpeace από το 1984-1990 και κατόπιν Υπουργός Περιβάλλοντος στο Niedersachsen της Γερμανίας. Σήμερα είναι η Monika Griefahn Πρόεδρος της Επιτροπής για τον Πολιτισμό και τα ΜΜΕ στο γερμανικό κοινοβούλιο.

Κινείται έτσι το ίδιο ευκίνητα στο, ως γνωστόν, γυαλιστερό παρκέ της πολιτικής για το περιβάλλον, όπως στο βούρκο των ΜΜΕ. Στις 8 Ιουλίου απάντησε στο γράμμα δύο ακτιβιστών ενάντια στα chemtrails, ως εξής:

«Στο ζήτημα που σας αφορά, θα ήθελα εκ των πραγμάτων να συμφωνίσω. Αντί με σταθερότητα να αφιερωθούν παγκοσμίως στη μείωση των αερίων, στα οποία οφείλεται το φαινόμενο του θερμοκηπίου, γίνονται κατά πολλούς τρόπους πειράματα στην ατμόσφαιρα της Γης και «κουράρονται» τα συμπτώματα.(...)»

Αν είναι δυνατόν, επιτέλους μία ξεκάθαρη τοποθέτηση!
Η Monika Griefahn όχι απλά γνωρίζει –όπως και η Greenpeace- πως κατά πολλούς τρόπους γίνονται πειραματισμοί με την ατμόσφαιρα της Γης, αλλά μιλά και γι’αυτό.

Με αυτό λαμβάνει τη θέση της η γερμανίδα πολιτικός στους τολμηρούς πολιτικούς, οι οποίοι –ως ένα σημείο τουλάχιστον- δε σιωπούν. Το ότι η εποχή της στην Greenpeace του Αμβούργου είναι αρκετά χρόνια πίσω, δεν έβλαψε και πολύ το stand της πληροφόρισης της σχετικά με την Πολιτική για το Κλίμα. Γνωρίζει ακριβώς.

Από την άλλη πλευρά οι οδηγίες για τήρηση σιωπής σχετικά με τη συζήτηση για τα chemtrails δεν φτάνουν από την Hansestadt μέχρι εκείνη. Σε άλλη περίπτωση δεν θα έφτανε ποτέ σε μία τέτοια δήλωση:

«Συμμερίζομαι την ανησυχία σας για τη χρήση ενώσεων Αλουμινίου και Βαρίου, οι οποίες έχουν σημαντικά τοξικό χαρακτήρα.
Απ’ όσο γνωρίζω όμως η έκταση των εφαρμογών μέχρι τώρα είναι πολύ περιορισμένη. Εκτός αυτού θα ήταν καλύτερα (με βάση τη λογική αυτών των πειραμάτων), να εφαρμόζονται τέτοιες ενώσεις όχι στην Τροπόσφαιρα αλλά στην Στρατόσφαιρα, όπου θα μπορούσαν να αφαιρεθούν από την Ατμόσφαιρα πολύ πιο αργά.»

Επιτέλους. Εδώ το έχουμε.
Η βουλευτής του SPD Μοnika Griefahn επιβεβαιώνει πως γίνεται διασπορά ενώσεων Αλουμινίου και Βαρίου στη Γερμανία –όπως ακριβώς, εδώ και ένα χρόνο, παρατηρείται, καταγρλαφεται με ντοκουμέντα και πικρά καταγγέλεται από δεκάδες χιλιάδες ανύσηχους πολίτες.

Απ’ όσο γνωρίζει πρόκειται μεν για μικρές ποσότητες, αλλά –με την άδεια σας Κυρία βουλετίνα- σε αυτό το σημείο εμείς οι “συνωμοσιολόγοι των chemtrails” γνωρίζουμε περισσότερα, διότι παρατηρούμε εδώ και πάρα πολύ καιρό καθημερινά και εντελώς συνειδητά.

Ένα ευχαριστώ για το θάρρος σας παρ’ όλ’ αυτά: ίσως κάποτε να είναι αγάλματα πολιτικών όπως της Monika Griefahn ή του –το ίδιου γενναίου- αμερικανού βουλευτή του Κογκρέσου των ΗΠΑ, Dennis Kucnich που θα στολίζουν με μαρμάρινη λάμψη τις πλατείες εκ νέου οργανωμένων γερμανικών ή αμερικανικών μητροπόλεων?

Ίσως σαν σιωπιλοί μάρτυρες της Τρέλας μίας Εποχής, στην οποία η μανία του κατορθώματος (δυνατότητας)–των ανθρώπων, των φυτών των ζώων και του καιρού- δηλαδή η Μανία Ελέγχου και η εσωτερική ακαμψία, για μικρό διάστημα κατέλαβε τις ψυχές τους;?

Με αγωνία περιμένουμε λοιπόν να δουμε πως κατορθώνει η Greenpeace, να αντιεπιχειρηματολογίσει στην επιβεβαίωση της Griefahn.

(συνεχίζεται...)

Απόψεις του Ουρανού της Βρέμης στις 4 Μαρτίου 2004, το μεσημέρι. Το γεγονός ότι οι γραμμές απλώνονταν με σε γαλακτερό πέπλο στον ουρανό, έκανε τον αναγνώστη καχύποπτο.

Το χρήμα κυβερνάει τον κόσμο

Ο τόπος όπου κατοικώ, το Basel, είναι σχεδόν ένα φρούριο αυτών που πιστεύουν στην ύπαρξη chemtrails, περίπου ο ένας στους δέκα, έτσι έδειξαν σφιγμομετρήσεις, παρ’ όλο το black-out στα ΜΜΕ, έχει ακούσει γι’αυτά. Μερικές χιλιάδες άτομα δηλαδή γνωρίζουν στην υψωμένη πόλη στη στροφή του Ρίνου, πως το φαινόμενο chemtrails δεν είναι «φυσιολογικό».

Σε αυτούς ανήκουν πολλοί μεγαλύτεροι σε ηλικία, αλλά αποφασιστικοί Κύριοι και Κυρίες, ευκατάστατοι, οι οποίοι με βάση την περιβαλλοντική συνείδηση τους είναι από καιρό, εν μέρει εδώ και δεκαετίες, μέλη της Greenpeace. (σημ. 6)

Ανάμεσα τους είναι και μέλη του «exklusiv» Club-Rainbow Warrior, οι οποίοι δεσμεύτηκαν σε ένα σταθερό ετήσιο ποσό δωρεάς, όπως και γυναίκες επιχειρηματίες, οι οποίες σε περίπτωση θανάτου τους, αφήνουν στην Greenpeace ολόκληρες περιουσίες.

Ακτιβιστές ενάντια στην Ατομική Ενέργεια από την πρώτη ώρα, φιλόζωοι, θύματα του Elektro-smog, όλοι θορυβημένοι, από τα εμφανή chemtrails, στην ευρύτερη περιοχή του Basel, απευθύνθηκαν στην Greenpeace.

Όλοι μαζί όμως έπρεπε να ζήσουν μια οδυνηρή εμπειρία: η Greenpeace τους σερβίρισε τις ίδιες απαντήσεις, που δεν είναι σε θέση να ικανοποιήσουν κανένα, όπως ακριβώς τις καταγράψαμε κι εμείς. (σημ 7)
Όμως από το «είναι» μπορεί να γίνει «ήταν»:
Οι συνέπειες, αυτής της αδιαφορίας από την πλευρά της Greenpeace, την οποία εισέπραξαν αυτές οι ηλικιωμένες κυρίες, ευκατάστατες Ακτιβίστριες, τις οδήγησαν σε ταχεία διαγραφή από λίστες μελών της Greenpeace, ακύρωση –ευνοϊκών για την Greenpeace -διαθηκών, όπως και παύση πληρωμών προς την Greenpeace.

Greenpeace – για πολλούς ένα καλό αστέρι σε ομιχλώδη ουρανό

H Greenpeace, είναι λοιπόν μια οργάνωση που έχει να χάσει την καλή της φήμη. Αυτή η φήμη βασίζεται σε μία παραδειγματική παρεμβολή για τον Άνθρωπο και το Περιβάλλον, όπως και στην Εικόνα, η οποία αφήνει μέχρι τώρα την περιβαλλοντική οργάνωση να φαίνεται ακέραια:

Εάν όμως αποδειχτεί πως, η Greenpeace –προς το παρόν χωρίς να γίνει αντιλληπτό από τη δημοσιότητα- ακολουθεί οδηγίες «υψηλών Αρχόντων», όπως για παράδειγμα των υπηρεσιών της UNO , και γι’αυτό το λόγο στρουθοκαμιλίζει στο Ερώτημα που αφορά τα chemtrails, θα κατασραφεί η καλή της φήμα πολύ γρήγορα.

Με μία τέτοια πολιτική δεν εξυπηρετείται κανείς: και η Greenpeace τελευταία.

Χωρίς αμφιβολλία χρειάζονται περιβαλλοντικές Οργανώσεις όπως αυτή.
Η Greenpeace διαθέτει τα οικονομικά μέσα, το τεχνολογικό know-how, όπως και τα επιστημονικά «κεφάλια», για να ερευνήσει σε βάθος –αξιόπιστα και με στόχο- ένα φαινόμενο όπως τα chemtrails, μια και καλή.

Μόνο να το ήθελε η Greenpeace!

Το ερώτημα παραμένει όμως: το θέλει η Greenpeace ή της επιτρέπεται να το θέλει?

Η απάντηση προς το παρόν είναι μάλλον ένα ξεκάθαρο «ΟΧΙ».

Εμείς όμως οι άνθρωποι που αισθανόμαστε να απειλούμαστε από την ξεκάθαρη πραγματικότητα των chemtrails και μας αφορά αυτή η αδιαφορία, μπορούμε να βοηθίσουμε την Greenpeace να επανεξετάσει την στάση της.

Διότι: η Greenpeace δεν είναι μόνο μια περιβαλλοντική Οργάνωση, είναι και μια μηχανή χορηγιών-δωρεών.

Αυτές οι δωρεές-χορηγίες κρατούν τον, καλολαδωμένο ακόμη, κινητήρα της Greenpeace σε κίνηση. Από αυτές εξαρτάτε τελικά η εμβέλεια της Greenpeace. Ίσως να είστε κι εσείς, αγαπητέ αναγνώστη, εδώ και χρόνια μέλος της Greenpeace, ή να υποστηρίζεται τις κινητοποιήσεις τους?

Ίσως να επιθυμείτε κι εσείς να δείτε έργα αντί για λόγια και κουκουλώματα? Ίσως να γινόσασταν όμως μέλος, αν η Greenpeace γινόταν πιο συγκεκριμένα δραστήρια?

Θυμηθείτε τη δύναμη του πορτοφολιού σας και μη διστάζετε να κάνετε την Greenpeace να την νιώσει!

Απαιτήστε πληροφορίες, για το πως σκέφτετε να δράσει η περιβαλλοντική αυτή Οργάνωση σχετικά με τα chemtrails. Ή προσφέρετε ένα παζάρεμα: συμμετοχή ως μέλος με αντάλλαγμα σοβαρή διεέυνηση των chemtrails.

Προειδοποιήστε τους όμως, για το τι θα συμβεί με τη συμμετοχή ή τη δωρεά σας σε περίπτωση που συνεχίσει να μένει σε αδρανία.

Διότι το χρήμα κυβερνά τον κόσμο- και κατά προέκταση και την Greenpeace.

Γι’ αυτό ας μην διστάζουμε, ο κάθε ένας από εμάς, να θυμίσουμε στη Greenpeace τις παλιές τοποθετήσεις της. Διότι μόνο έτσι θα αντιληφθεί την ευθύνη της απέναντι στον άνθρωπο και το περιβάλλον –ιδιαίτερα στο ερώτημα που βασανίζει όλους εμάς –τα chemtrails.

Σημειώσεις:
1) «H Καταστροφή του Ουρανού», raum&zeit Nr127, ιανουάριος/Φεβρουάριος 2004.
2) «Climate Change 2001: Mitigation» -3rd Assessment Report of the Intergovermental Panel on Climate Change (IPCC/Accra, Ghana 1997). Chapter 4.7, Pages 333-334.
Πλήρη έκθεση στο: www.grida.no/climate/iccp_tar/wg3/index.htm
3) www.llnl.gov/llnl/06NewsReleases/2002/NR-o2-12-10.html
4) www.freemasonrywatch.org/lucistrust.html
5) www.holmestead.ca E-mail του Β.Holmes από τις 16.06.04
6) Όλα τα ονόματα είναι γνωστά στον συγγραφέα και μπορούν να τεθούν στη διάθεση της Greenpeace, εάν το ζητήσει.
7) Ολόκληρη η Γερμανία «εξυπηρετείται»από την Greenpeace με το έτοιμο κείμενο του Αμβούργου.

...ακολουθούν δύο αυτόνομες στήλες του άρθρου με τους τίτλους α) Ονειροπόλοι και Β) chembows

φιλικά
Τοξότης

Με πολύ μεγάλη πιθανότητα, θα μπορέσατε κι εσείς αυτό το καλοκαίρι, ενάντια σε οποιαδήποτε δήλωση «Ειδικού», να διαπιστώσετε, πως σε καθαρές ημέρες, για τις οποίες υπήρχε μία πρόγνωση χαρακτηριστικής ανόδου της θερμοκρασίας (κατά 3 με 5 βαθμούς Κελσίου), πως κάπου κοντά σας γινόταν ψεκασμοί. Αλλιώς τέτοιες ημέρες πέφτουν οι τιμές UV «εκτός πλαισίου».
Εάν δε διαπιστώσατε κάτι δεν σημαίνει πως έπαψε η εφαρμογή του προγράμματος Ψεκασμών. Πολύ περισσότερο σε τέτοιες ζεστές ημέρες –όχι πάντα άλλα όλο και συχνότερα- γίνονται ψεκασμόι με την προστασία της σκοτεινιάς. Συχνά όλη τη νύχτα. Ο πλυθισμός της Γερμανίας, της Αυστρίας και της Ελβετίας κατ’ αυτό τον τρόπο «ψεκάζεται» στον ύπνο του.
Απ΄ότι φαίνεται αυτό μοιάζει με ένα υπηρεσιακό: «ανεπιθύμητο το κοίταγμα!», κάτι που μπορεί να μετήσει ως μία πρώτη επιτυχία για το νεαρό, ακόμη σχηματιζόμενο κίνημα ενάντια στα chemtrails.
Αμφιβάλεται? Εξετάστε το οι ίδιοι: σε μια τέτοια ημέρα σηκωθήτε νωρίς, πριν από την ανατολή του ήλιου και θα διαπιστώσεται, πως ο ουρανός από άκρη σε άκρη είναι γεμάτος από ένα παχύ δίχτυ από chemtrails.
Αλλά μόλις ξημερώσει οι ψεκασμοί έχουν τελειώσει και τα αεροπλάνα έχουν εξαφανιστεί.
Όταν μετά, λίγες ώρες αργότερα οι άνθρωποι παίρνουν το δρόμο για τη δουλειά τους κάτω από ένα ωχρό Ήλιο-αλογόνου –ή το δρόμο προς την εκκλησία τις Κυριακές, οι οποίες προσφέρονται καλύτερα- κυριαρχούν πάνω από τα κεφάλια τους ήδη πέπλα από ασπριδερή σούπα-chemtrails. Καλή χώνεψη!

Σχήματα πλεγμάτων στον απογευματινό ουρανό πάνω από το Αμβούργο στις 15 Φεβρουαρίου 2004. Φωτογραφίες αναγνώστριας. (συγγνώμη για το λάθος στο προηγούμενο ποστ των εικόνων)

Chembows -Το θαύμα της φύσης
και το Εφέ Αλογόνου

Όπου και να εμφανίζονται αυτά τα πανέμορφα-όξινα «Ουράνια Τόξα», το ιππικό που ψεκάζει τα chemtrails δεν είναι πολύ μακρυά: Άσχετα από το αν είναι χειμώνας με θερμοκρασία εδάφους στους -10ο Κελσίου ή καλοκαίρι στους 40ο Κελσίου, πάντα εμφανίζονται τα “chembows” (από τα αγγλικά συνθετικά «chemical» και «rainbow») μετά από μια μέρα (ή μια νύχτα) με έντονη δραστηριότητα ψεκασμών, κατά προτίμηση προς την κατεύθυνση της ανατολής ή δύσης του ήλιου.
Αυτές οι αντανακλάσεις αποκαλύπτονται στα σύννεφα, τα οποία η Σχολική-μετεωρολογία ονομάζει προσφάτως και κάπως αμήχανα «πεπλοειδή σύννεφα» ή «πεπλόμορφα Cirrus σύννεφα», σαν κανονικότατα θάυματα της φύσης.
Η υγρασία στην ατμόσφαιρα κατά τη διάρκεια εμφάνισης των “Chembows” είναι πάντα μικρότερη από 40%, πράγμα που δείχνει πως, σε αυτά τα «ουράνια τόξα» (γερμανικά=Regenbogen=τόξα βροχής), βλέπουμε ηλιακό φως, το οποίο αντί να διαθλάτε πάνω σε κρυστάλλους πάγου ή σταγόνες νερού, «σπάει» πάνω σε –τί άλλο- σκόνη αλουμινίου! Δυστυχώς δεν υπάρχει κανένα ίχνος από τη φύση στο φαινόμενο.

Ένα άλλο αδειάσιστο σημάδι έντονου ψεκασμού είναι –σε φωτογραφίες πολύ δύσκολο να αποτυπωθεί- το «εφέ αλογόνου».
Ίσως να εκπλαγήκατε και εσείς για το γεγονός ότι πολλές ηλιόλουστες ημέρες κυριαρχεί ένα νέου τύπου, εξαιρετικά εκθαμβωτικό φως, παρόμοιο με τη «θολωμένη» ακτίνα φωτός μιάς λάμπας αλογόνου?
Λοιπόν, και αυτό το εφέ –μερικές φορές και λαμπιρίζον– δημιουργείται από τη διάθλαση (διάσπαση) των ηλιακών ακτίνων πάνω στα μικροσωματίδια μετάλλων!

Εδώ η απόδειξη: Αν ακολουθίσει μετά από έντονη βροχόπτωση μία δροσερή, ηλιόλουστη μέρα, κατά την οποία δε διενεργούνται ψεκασμοί, επανέρχετε το χρώμα του ηλιακού φωτός, στη γνωστή –κάποτε φυσιολογική- χρυσοκίτρινη ποιότητα χρώματος.
Απολαύστε λοιπόν αυτές τις σπάνιες στιγμές και αυτή την αίσθηση ζωής «όπως κάποτε»!

ΤΕΛΟΣ ΑΡΘΡΟΥ !

Φιλικά Τοξότης

Edited by - toxotis on 27/10/2006 23:52:33

Η Καταστροφή του Ουρανού
http://www.enouranois.gr/sygrafeis/Gabriel_Stetter/indexgab1.htm

Τρόμος πίσω από το Ουράνιο Τόξο
http://www.enouranois.gr/sygrafeis/Gabriel_Stetter/indexgap2.htm