ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- Ταξιδι Με Την Σκεψη Σε Αυτον Αλλα Και Σε Αλλο Πλανητη Στο Συμπαν Και Επικοινωνια Με Το Μυαλο - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

- Ταξιδι Με Την Σκεψη Σε Αυτον Αλλα Και Σε Αλλο Πλανητη Στο Συμπαν Και Επικοινωνια Με Το Μυαλο - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

LordThomas30 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 2/2
15/12/2010, 12:47:47
Δεν ερωτησα για να διακοψω την προσπάθεια σου,
απλά σε μένα αρκετά απο όσα γράφεις, είναι συνέπειες.

Π.χ δεν διαλογιζομαι π.χ το βράδυ, μα διαλογιζομαι όλη την μέρα, ακόμα και όταν οδηγω.

Σε ρώτησα τι τρως, γιατί αν φας π.χ 10 σουβλάκια, είναι πιο εύκολο να επισκευθεις καποια όμορφη γήινη ύπαρξη, παρα να έχεις ταξιδια σε άλλους πλανήτες.

Γνώμη μου ειναι φυσικά, μα Και του Πλάτωνα και Πλωτινου.

15/12/2010, 12:59:12
quote:
Π.χ δεν διαλογιζομαι π.χ το βράδυ, μα διαλογιζομαι όλη την μέρα, ακόμα και όταν οδηγω.

Σε ρώτησα τι τρως, γιατί αν φας π.χ 10 σουβλάκια, είναι πιο εύκολο να επισκευθεις καποια όμορφη γήινη ύπαρξη, παρα να έχεις ταξιδια σε άλλους πλανήτες.


Μήπως έχεις μπερδέψει τον διαλογισμό-αυτοσυγκέντρωση με το διαλογισμο-ειμαι πνιγμενος με σκεψεις,προβληματα;

Ενταξει λογικο και με λιγο σκεψη μπορει ο καθενας να σκεφτει οτι με δεκα σουβλακια οχι διαλογισμο δεν κανεις αλλα θα ψαχνεις για αναψυκτικο και τουαλετα...
Ενταξει δεν με διεκοψες ηταν ενα διασκεδαστικο διαλειμμα.

Ο Θεός βρίσκεται τόσο σ' ένα κομμάτι ξύλο, όσο και σ' ένα ανθρώπινο όν. Η διαφορά είναι ότι το κομμάτι ξύλο δεν γνωρίζει τίποτε για το Θεό, ενώ ο άνθρωπος μπορεί να συνειδητοποιήσει την παρουσία Του, μέσα του.

15/12/2010, 13:12:04
Και ΕΣΥ μπερδεμενους μας βλέπεις.?

Διάβασε λίγο τι γράφουν τα αλλα μέλη, μέχρι τέλους του πόστ,

http://www.esoterica.gr/forums/topic.asp?TOPIC_ID=10805&whichpage=7&ARCHIVE=

Και εγω το διασκέδασαν φίλε.

15/12/2010, 13:23:39
Ειναι μεγαλο το θεμα αλλα θα προσπαθησω καποια στιγμη να το δω ολο απο την αρχη.

Ο Θεός βρίσκεται τόσο σ' ένα κομμάτι ξύλο, όσο και σ' ένα ανθρώπινο όν. Η διαφορά είναι ότι το κομμάτι ξύλο δεν γνωρίζει τίποτε για το Θεό, ενώ ο άνθρωπος μπορεί να συνειδητοποιήσει την παρουσία Του, μέσα του.

15/12/2010, 13:27:00
quote:
Δεν ερωτησα για να διακοψω την προσπάθεια σου,
απλά σε μένα αρκετά απο όσα γράφεις, είναι συνέπειες.

Π.χ δεν διαλογιζομαι π.χ το βράδυ, μα διαλογιζομαι όλη την μέρα, ακόμα και όταν οδηγω.

Σε ρώτησα τι τρως, γιατί αν φας π.χ 10 σουβλάκια, είναι πιο εύκολο να επισκευθεις καποια όμορφη γήινη ύπαρξη, παρα να έχεις ταξιδια σε άλλους πλανήτες.



Σωστός
15/12/2010, 13:40:58
quote:
"οραματιστούμε" λευκό, καθαρό, υγιές, ζωογόνο φως να κατευθύνεται από την κεφαλή μας, να διαπερνά όλο μας το σώμα και να το τρέφει με ζωογόνο και θεραπευτική ενέργεια σε όλα τα άκρα μας, όργανα, αρτηρίες, μύες, κύτταρα, μέχρι τα πέλματα των ποδιών μας.

quote:
Έπειτα μόλις νιώσετε έτοιμοι, "οραματιστείτε" το σώμα σας σαν μια ολόλευκη φωτεινή οντότητα, χωρίς το παραμικρό ψεγάδι, και γύρω σας ένα λαμπερό ωοειδές ή σφαιρικό ή όποιο σχήμα σας ικανοποιεί κάλυμμα σαν να είστε μέσα σε μια φούσκα, χρώματος λευκού ή ροζ ή χρυσού.

quote:
Τώρα με το φωτεινό σας σώμα διοχετεύσετε φωτεινό λευκό φως με μορφή δέσμης ή σφαίρας όπως σαν βολεύει και χτυπήστε τον σκοτεινό σας εαυτό έως ότου να διαλυθεί.

εικόνες για να δούμε και οπτικά μια περιγραφή των παραπάνω.

Ο Θεός βρίσκεται τόσο σ' ένα κομμάτι ξύλο, όσο και σ' ένα ανθρώπινο όν. Η διαφορά είναι ότι το κομμάτι ξύλο δεν γνωρίζει τίποτε για το Θεό, ενώ ο άνθρωπος μπορεί να συνειδητοποιήσει την παρουσία Του, μέσα του.

18/12/2010, 19:37:16
ΣΥΝΕΙΔΗΤΟΤΗΤΑ:

quote:
Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΜΩΡΩΝ ΠΑΡΘΕΝΩΝ

Κατά Ματθαίον,Κε΄1-13

1 Τότε ὁμοιωθήσεται ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν δέκα παρθένοις, αἵτινες λαβοῦσαι τὰς λαμπάδας ἑαυτῶν ἐξῆλθον εἰς ἀπάντησιν τοῦ νυμφίου.2 πέντε δὲ ἦσαν ἐξ αὐτῶν φρόνιμοι καὶ αἱ πέντε μωραὶ.3 αἵτινες μωραὶ λαβοῦσαι τὰς λαμπάδας ἑαυτῶν οὐκ ἔλαβον μεθ' ἑαυτῶν ἔλαιον·4 αἱ δὲ φρόνιμοι ἔλαβον ἔλαιον ἐν τοῖς ἀγγείοις αὐτῶν μετὰ τῶν λαμπάδων αὐτῶν.5 χρονίζοντος δὲ τοῦ νυμφίου ἐνύσταξαν πᾶσαι καὶ ἐκάθευδον.6 μέσης δὲ νυκτὸς κραυγὴ γέγονεν· ἰδοὺ ὁ νυμφίος ἔρχεται, ἐξέρχεσθε εἰς ἀπάντησιν αὐτοῦ.7 τότε ἠγέρθησαν πᾶσαι αἱ παρθένοι ἐκεῖναι καὶ ἐκόσμησαν τὰς λαμπάδας αὐτῶν.8 αἱ δὲ μωραὶ ταῖς φρονίμοις εἶπον· δότε ἡμῖν ἐκ τοῦ ἐλαίου ὑμῶν, ὅτι αἱ λαμπάδες ἡμῶν σβέννυνται.9 ἀπεκρίθησαν δὲ αἱ φρόνιμοι λέγουσαι· μήποτε οὐκ ἀρκέσῃ ἡμῖν καὶ ὑμῖν· πορεύεσθε δὲ μᾶλλον πρὸς τοὺς πωλοῦντας καὶ ἀγοράσατε ἑαυταῖς.10 ἀπερχομένων δὲ αὐτῶν ἀγοράσαι ἦλθεν ὁ νυμφίος, καὶ αἱ ἕτοιμοι εἰσῆλθον μετ' αὐτοῦ εἰς τοὺς γάμους, καὶ ἐκλείσθη ἡ θύρα.11 ὕστερον δὲ ἔρχονται καὶ αἱ λοιπαὶ παρθένοι λέγουσαι· κύριε κύριε, ἄνοιξον ἡμῖν.12 ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν· ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐκ οἶδα ὑμᾶς.13 γρηγορεῖτε οὖν, ὅτι οὐκ οἴδατε τὴν ἡμέραν οὐδὲ τὴν ὥραν ἐν ᾗ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἔρχεται.


1 Τότε ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν θὰ εἶναι ὁμοία μὲ δέκα παρθένους, αἱ ὁποῖαι ἐπῆραν τοὺς λύχνους των καὶ ἐβγῆκαν εἰς προϋπάντησιν τοῦ νυμφίου, ποὺ θὰ ἤρχετο κατὰ τὴν νύκτα διὰ νὰ παραλάβῃ τὴν νύμφην.2 Πέντε ἀπὸ αὐτὰς ἦσαν φρόνιμοι καὶ αἱ πέντε μωραί,3 αἱ ὁποῖαι μωραί, ὅταν ἐπῆραν μαζῆ των τοὺς λύχνους, δὲν ἐπῆραν καὶ λάδι.4 Αἱ φρόνιμοι ὅμως μαζῆ μὲ τοὺς ἀναμμένους λύχνους των ἐπῆραν καὶ λάδι εἰς ἰδιαίτερα δοχεῖα.5 ᾿Επειδὴ ὅμως ἐβράδυνε ὁ γαμβρός, ἐνύσταξαν ὅλαι καὶ ἐκοιμήθησαν.6 Κατὰ δὲ τὸ μεσονύκτιον ἠκούσθη μεγάλη φωνή· "ἰδοὺ ὁ νυμφίος ἔρχεται, βγῆτε νὰ τὸν ὑποδεχθῆτε".7 Τότε ἐσηκώθησαν ὅλαι αἱ παρθένοι καὶ ἐτακτοποίησαν τοὺς λύχνους των.8 Αἱ δὲ μωραὶ εἶπαν εἰς τὰς φρονίμους· "δῶστε μας ἀπὸ τὸ λάδι σας, διότι οἱ λύχνοι μας σβήνουν".9 Αἱ φρόνομοι ὅμως ἀπήντησαν· "δὲν ἠμποροῦμεν νὰ σᾶς δώσωμεν, διότι φοβούμεθα, μήπως δὲν φθάσῃ γιὰ μᾶς καὶ γιὰ σᾶς· πηγαίνετε καλύτερα εἰς αὐτούς ποὺ πωλοῦν καὶ ἀγοράστε διὰ λογαριασμὸν σας".10 ῞Οταν ὅμως αὐταὶ ἐπήγαιναν νὰ ἀγοράσουν, ᾖλθε ὁ γαμβρὸς καὶ αῖ παρθένοι ποὺ ἦσαν ἕτοιμοι μὲ τοὺς λύχνους των, εἰσήλθαν μαζῆ του εἰς τὴν αἴθουσαν τοῦ γάμου καὶ ἐκλείσθη ἡ θύρα.11 ῞Υστερα δὲ ἔρχονται καὶ αἱ ἄλλαι παρθένοι καὶ λέγουν· "Κύριε, Κύριε, ἄνοιξέ μας".
12 ᾿Εκεῖνος ὅμως ἀποκριθεὶς εἶπε· "ἀληθινὰ σᾶς λέγω δὲν σᾶς γνωρίζω".13 Λοιπὸν νὰ εἷσθε ἄγρυπνοι καὶ ἕτοιμοι, ὅπως αἱ φρόνιμοι παρθένοι, διότι δὲν γνωρίζετε τὴν ἡμέρα οὔτε τὴν ὥραν, κατὰ τὴν ὁποίαν ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου, ὁ νυμφίος τῆς ᾿Εκκλησίας, ὁ Κύριος καὶ κριτὴς τῆς οἰκουμένης, ἔρχεται. (Δὲν γνωρίζεται τὴν ἡμέραν οὔτε τὴν ὥραν κατὰ τὴν ὁποίαν διὰ τοῦ θανάτου θὰ φύγετε ἀπὸ τὸν κόσμον, διὰ νὰ παρουσισθῆτε μὲ τὰ ἔργα σας ἐνώπιον τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου).


Σε μια παραβολή ο Ιησούς μιλάει για τις πέντε μωρές (ασυνείδητες) παρθένες που δεν έχουν αρκετό λάδι (συνειδητότητα) για να διατηρήσουν τα λυχνάρια τους αναμμένα (να μείνουν παρούσες), κι έτσι χάνουν τον "Νυμφίο" (το Τώρα) και δεν πηγαίνουν στο γλέντι του γάμου (φώτιση). Αυτές οι πέντε αποτελούν την αντίθεση των πέντε συνετών γυναικών που είχαν αρκετό λάδι για τα λυχνάρια τους (έμειναν συνειδητές).

Κάθε τι που υπάρχει έχει Ύπαρξη, έχει θεϊκή ουσία, έχει κάποιο βαθμό συνειδητότητας. Ακόμα και μια πέτρα έχει στοιχειώδη συνειδητότητα, διαφορετικά δε θα υπήρχε. Τα άτομα και τα μόριά της θα διασκορπίζονταν. Το κάθε τι είναι ζωντανό. Ο ήλιος, η γη, τα φυτά, τα ζώα, οι άνθρωποι. Όλα είναι εκφράσεις συνειδητότητας σε διαφορετικούς βαθμούς, συνειδητότητας που εκδηλώνεται σαν μορφή.
Η συνειδητότητα μεταμφιέζεται σε μορφές που φτάνουν σε τέτοια πολυπλοκότητα ώστε χάνει εντελώς τον εαυτό της μέσα τους. Στους ανθρώπους της σημερινής εποχής η συνειδητότητα είναι εντελώς ταυτισμένη με τη μεταμφίεσή της. Γνωρίζει τον εαυτό της μόνο σαν μορφή και κατά συνέπεια ζει με το φόβο της εξάλειψης της σωματικής ή ψυχολογικής της μορφής. Αυτός είναι ο εγωικός νους κι εκεί είναι που δημιουργείται η σοβαρή δυσλειτουργία. Η πίεση του πόνου που δημιουργείται από αυτή τη φαινομενική δυσλειτουργία αναγκάζει τη συνειδητότητα να αποταυτιστεί από τη μορφή και την αφυπνίζει από το όνειρο της μορφής. Αποκτά και πάλι αυτο-συνειδητότητα αλλά σε ένα πολύ πιο βαθύ επίπεδο απ' ότι τότε που την έχασε. Αυτή η διαδικασία εξηγείται από τον Ιησού στην παραβολή του για τον άσωτο υιό. Όταν επιστρέφει, ο πατέρας του τον αγαπάει περισσότερο από πριν. Η κατάσταση του γιου είναι η ίδια κι όμως δεν είναι η ίδια. Έχει μια επιπλέον διάσταση: έχει βάθος. Η παραβολή περιγράφει ένα ταξίδι από την ασυνείδητη στη συνειδητή τελειότητα μέσα από τη φαινομενική ατέλεια και το κακό.
Όταν μιλάμε για παρατήρηση του νου προσωποποιούμε ένα γεγονός που έχει πραγματικά κοσμική σημασία: μέσα από σένα η συνειδητότητα αφυπνίζεται από το όνειρο της ταύτισης με τη μορφή και αποσύρεται από αυτήν. Αυτό προαγγέλλει ένα γεγονός που πιθανώς είναι ακόμα στο μακρινό μέλλον, από την άποψη του ωρολογιακού χρόνου, αλλά είναι ήδη και μέρος του. Αυτό το γεγονός λέγεται, το τέλος του κόσμου. Όταν η συνειδητότητα απελευθερώνεται από την ταύτισή της με υλικές και νοητικές μορφές, γίνεται αυτό που μπορούμε να αποκαλέσουμε καθαρή ή φωτισμένη δυνειδητότητα ή παρουσία. Πολλοί άνθρωποι το έχουν αντιληφθεί αλλά ακόμη πολλοί είναι αυτοί που είναι εγκλωβισμένοι στην εγωική λειτουργία της συνειδητότητας. Ο εγωικός νους έχει γίνει σαν πλοίο που βουλιάζει. Αν δεν βγεις, θα πας στον πάτο μαζί του. Ο συλλογικός εγωικός νους είναι η πιο επικίνδυνα παράφρων και καταστροφική οντότητα που κατοίκησε ποτέ σε τούτο τον πλανήτη. Κάποιο άνθρωποι καταφεύγουν στο αλκοόλ, ναρκωτικά, σεξ για να καταστέλλουν την υπερβολική δραστηριότητα του νου. Αυτές οι ουσίες φυσικά απώς κρατούν τους ανθρώπους κολλημένους στη δυσλειτουργία. Η τόσο διαδεδομένη χρήση τους απλώς καθυστερεί την κατάρρευση των παλιών νοητικών δομών και την ανάδυση μιας υψηλότερης συνειδητότητας.


Ο Θεός βρίσκεται τόσο σ' ένα κομμάτι ξύλο, όσο και σ' ένα ανθρώπινο όν. Η διαφορά είναι ότι το κομμάτι ξύλο δεν γνωρίζει τίποτε για το Θεό, ενώ ο άνθρωπος μπορεί να συνειδητοποιήσει την παρουσία Του, μέσα του.

18/12/2010, 23:34:59
Πολύ ενδιαφέρον το τελευταίο σου μήνυμα...
19/12/2010, 00:10:23
Καλησπερα Λορδε

Θελω την γνωμη σου,μαλλον τον στοχασμο σου,για την αποστασηη η μη της λογικης(νου),απο το συναισθημα.

Μπορει καποιος ανθρωπος να λειτουργει μονο με βαση τη λογικη και να αποριπτει καθε συναισθημα, ελεγχοντας το την στιγμη της εκδηλωσης του,η και χωρις να χρειαζεται να το ελεγχει,αν ηδη εχει προαποφασισει την απορριψη του?

Μπορει καποιος ανθρωπος να λειτουργει αντιθετα απο τον παραπανω,προτασοντας μονο συναισθημα?


Σε ποιον απο τους δυο θα εμπιστευοσουν την ζωη σου σε περιπτωση αναγκης?

Και τελος βοηθησε με να καταλαβω,πως γινεται το συναισθημα να ειναι αντιδραση του σωματος στον νου,αφου το σωμα χωρις νου ειναι νεκρο,απραγο.Μηπως το συναισθημα και η λογικη ειναι εκφρασεις του ιδιου νου?Αν το σωμα μεσω του συναισθηματος αντιδρα στον νου,ποιος του δινει την εντολη να το κανει?

Σιγουρα σε βαζω σε κοπο,αλλα πραγματικα θελω να μπω στον στοχασμο σου.

2233

19/12/2010, 00:46:01
Μεταφορά μηνύματος σε δεσμευμένο χώρο - 19/12/2010