- H συνταγή για την έλευση της "ζωής" στην ζωή μας! - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
κηφέαςΚαι να γνωρίζαμε λοιπόν στην εντέλεια την απώτατη ιστορία μας , τα ήθη των πρώτων προγόνων μας , το κοινωνικό τους στάτους , τις διακυμάνσεις της ηθικής ζωής τους , θα είμασταν άραγε σε θέση να καθορίσουμε σίγουρα τον καλύτερο δρόμο για την εξέλιξή μας ;
Ας μου επιτραπεί να αμφιβάλλω .
Φίλε Κηφέα, αν και συμφωνώ με την δική σου απάντηση στο ρητορικό ερώτημα που θέτεις, θα ήθελα αν μπορείς να αιτιολογήσεις το συμπέρασμα σου.
Για ποιο λόγο υποθέτεις δεν θα μπορούσαμε να ορίσουμε καλύτερη πορεία?
Τι θεωρείς θα στεκόταν εμπόδιο να επιχειρήσουμε την διόρθωση των λαθών, που η βέβαιη εκ των υστέρων γνώση θα μας παρείχε αυτή την δυνατότητα.
Γιατί εδώ μιλάμε για διάψευση του γνωμικού, “στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα”
Σωστά?
Από μόνο του αυτό το ερώτημα είναι ένα θέμα.
quote:
Εαρινός :Φίλε μου καλησπέρα!
Αναρωτιέμαι , κάθε τι που επιτελείται γύρω μας έχει ως στόχο να ικανοποιήσει τον άνθρωπο ή την κοινωνία???
Κάθε επίτευγμα έχει ως στόχο να ικανοποιήσει τον άνθρωπο ή την κοινωνία???
Οι κοινωνίες απαρτίζονται και συγκροτούνται απο άτομα και τα άτομα απο διαρκείς επιθυμίες που ορίζονται από την έλλειψη...
Η πραγματικότητα με την αυλαία με την οποία καλύπτεται εμφανίζεται ως σκληρή και επίφοβη...μη γοητευτική και σε τίποτα υποσχόμενη...
Η φαντασία είναι μια κατασκευή που διεγείρει , που προκαλεί την επιθυμία , ακριβώς επειδή υπόσχεται να καλύψει την έλλειψη που η πραγματικότητα προβάλλει σε κάθε εξωτερικό άλλο -συνάνθρωπο ή άλλη επιθυμία- και την έλλειψη απο την απώλεια -εξ αιτίας της προβολής της πραγματικότητας- της απόλαυσης!!!
Σκέψη και φαντασία , τόσο κοντά ... θαρρείς τα ίδια σχεδόν πράγματα και καθόλου τελικά διαφορετικά....αρέσκονται θαρρείς οι άνθρωποι να ζούν σε μια εικονική πραγματικότητα , η πραγματική πραγματικότητα θα τους αποτελμάτωνε νοητικά αλλά και ψυχολογικά , η εικονική πραγματικότητα δίνει ζωή στην φαντασιακά δομημένη επιθυμία και δίνει ζωή στο όνειρο...
Αν η ανθρώπινη κατάσταση χαρακτηρίζεται από την αναζήτηση μιας χαμένης αδύνατης απόλαυσης , η φαντασίωση μας απευθύνει την υπόσχεση μιας επαφής με αυτήν την πολύτιμη απόλαυση.....ποτέ δεν θα μπορέσει οτιδήποτε το ελλειμματικό να δημιουργήσει οτιδήποτε το ολοκληρωμένο!
Η τελειότητα θα όριζε το τέλος της μαγείας...
Αντιστρέφοντας , φίλε Δήμο , τον συλλογισμό σου , φαίνεται να έχεις , ήδη , απαντήσει στο αρχικό ερώτημα , αν κάθε επίτευγμα έχει ως στόχο να ικανοποιήσει τον άνθρωπο ή την κοινωνία . Και εξηγούμαι (σύμφωνα με αυτά που αναφέρεις στο παραπάνω μήνυμά σου) . Αναλύεις , λοιπόν ότι :
Επειδή η πραγματική πραγματικότητα θα αποτελμάτωνε , νοητικά αλλά και ψυχολογικά , τον άνθρωπο , μια εικονική πραγματικότητα που αυτός δημιουργεί δίνει ζωή σε μια φαντασιακά δομημένη επιθυμία και αυτή δίνει ζωή στο όνειρο... Με τη σκέψη του , κατασκευάζει τη φαντασία που με την σειρά της διεγείρει και προκαλεί , έτσι , αυτήν την φαντασιακή επιθυμία που δημιουργείται από μια τεχνητή έλλειψη στα άτομα . Τα άτομα αυτά απαρτίζουν την κοινωνία . . . κ.τ.λ.
Εγώ τα μόνα που έχω να προσθέσω στα παραπάνω γραφόμενά σου , είναι ότι :
Είναι αλήθεια ότι ανάμεσα στους αναρίθμητους παράγοντες που καναλιζάρουν τις εκλογές και τις προτιμήσεις μας , οι ανεξέλεγκτοι από το λογικό θυμικοί παράγοντες υποδύονται σημαίνοντα ρόλο .
Οι παράγοντες αυτοί είναι συνυφασμένοι με την αντίληψη που έχουμε , ενσυνείδητα ή μη , περί καλού και κακού . Γι’αυτό από την άσκηση της ελευθερίας γεννιούνται , ανάμεσα στο άτομο και την κοινωνία , συγκρούσεις .
Η ανθρώπινη κοινωνία δεν έχει περιορίσει το άτομο στην κατάσταση του τυφλού και ασύνειδου σκλάβου . Σέβεται την αξία του , την οποία το άτομο οφείλει εν μέρει στην γονιδιακή του ετερογένεια , που τον κάνει πρωτότυπη , ανεπανάληπτη μονάδα .
Ο σεβασμός της ανθρώπινης προσωπικότητας υπήρξε και παραμένει κανόνας των δικαίων . Ενώ οι τύραννοι , όπου κι’αν κυβερνούν από τη μοναρχία ως τη λαϊκή δημοκρατία , δεν παύουν να την παραβιάζουν .
Ο ανθρώπινος νόμος δεν είναι ο νόμος του ζώου . Αυτό ας μην το ξεχνάμε ποτέ . Η ηθική αρχή , που χαρίζει σε κάθε άτομο το δικαίωμα στη ζωή , στην ελευθερία και στην ευτυχία , οδηγεί κάποτε τις κοινωνίες να ενεργούν αντίθετα από το συμφέρον του είδους .
Ο Άνθρωπος , σαν ζώο , δεν θάπρεπε , για να μιλήσουμε βιολογικά , να έχει την ίδια μεταχείριση που έχει ο Άνθρωπος σαν ηθικό όν . Αγγίζουμε αυτή τη στιγμή ένα πρόβλημα , που η σπουδαιότητά του μεγαλώνει από χρόνο σε χρόνο .
Οι κοινωνίες μας , χάρη στην υγιεινή και στην ιατρική , γίνονται πληθωρικές και υφίστανται συγχρόνως μια "αντεπιλογή" . Ενσωματώνουν μέσα τους ανάπηρους , ψυχοπαθείς και εγκληματίες . Οι παιδαγωγοί ντοπάρουν τους λιγότερο προικισμένους με νόηση , συνεφέρουν κάπως τους διανοητικά καθυστερημένους και όλοι αυτοί οι ανώμαλοι μπαίνουν στον αναπαραγωγικό κύκλο .
Κι’έχουμε για αποτέλεσμα , αναγκαστικά , πτώση της διανοητικής , της ηθικής , ακόμα – ακόμα και της φυσικής υγείας των συγχρόνων μας .
Και είμαστε ακόμα στις αρχές αυτής της αντιφυσικής εμπειρίας . Προς το παρόν μόνο τα πλούσια έθνη εκφυλίζονται γενετικά . Οι υπανάπτυκτες χώρες υπόκεινται στη φυσική επιλογή και δεν αντεξελίσσονται (αν και το θεωρώ λίγο αδόκιμο το ρήμα) . Για πόσον καιρό όμως ακόμα ;
Όλα αυτά συντελέστηκαν εν ονόματι του πολιτισμού και της ηθικής . Και πώς να μη συμμετάσχει κανείς σ’αυτή τη μεγάλη φόρα της γενναιοψυχίας ; Εκατομμύρια άτομα επωφελούνται απ’αυτήν και το γεγονός μας πλημμυρίζει υπερηφάνεια .
Μπορούμε να λησμονήσουμε όμως , ότι η ηθική , με την Ανθρωπολατρεία της , αντιτάσσεται στη βιολογική νομοτέλεια ; ο αλτρουϊσμός μας διασπά την ισορροπία του είδους με το περιβάλλον του και , έμμεσα , τροποποιεί τη γενετική συμπεριφορά του .

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:
gianipseftis :Φίλε Κηφέα, αν και συμφωνώ με την δική σου απάντηση στο ρητορικό ερώτημα που θέτεις, θα ήθελα αν μπορείς να αιτιολογήσεις το συμπέρασμα σου.
Για ποιο λόγο υποθέτεις δεν θα μπορούσαμε να ορίσουμε καλύτερη πορεία?
Τι θεωρείς θα στεκόταν εμπόδιο να επιχειρήσουμε την διόρθωση των λαθών, που η βέβαιη εκ των υστέρων γνώση θα μας παρείχε αυτή την δυνατότητα.
Γιατί εδώ μιλάμε για διάψευση του γνωμικού, “στερνή μου γνώση να σε είχα πρώτα”
Σωστά?
Από μόνο του αυτό το ερώτημα είναι ένα θέμα.
Φίλε gianipseftis, ο Άνθρωπος αδυνατεί να κατευθύνει τη βιολογική εξέλιξη , ενώ μπορεί να τροποποιήσει , κατά το κέφι του , τις κοινωνικές δομές . Στο χώρο όμως αυτό , η πολιτική εξαρτάται από πολλές και ποικίλες αιτίες , οι κυβερνώντες παραείναι υποχείριοι παρακμασμένων ή ανόητων ιδεολογιών , η σοφία των λαών παραέγινε ρευστή και εφήμερη , για να μπορεί η πρόγνωση νάναι κάτι περισσότερο από απλό παιχνίδι .
Όντως , ο Άνθρωπος , από τότε που έγινε εντελώς Άνθρωπος , από τότε δηλαδή που προικίστηκε με λογικό , βγήκε από τον κύκλο της βιολογικής εξέλιξης , στην οποία υπόκεινται τα ζώα και τα φυτά .
Απ’όταν έγινε κάτοχος του δικού του Σύμπαντος και εξουσιαστής του μέλλοντός του , χρειάζεται να μη βασίζεται παρά μόνο στις δικές του δυνάμεις , γιατί η φύση έκτοτε δεν του χορηγεί πλέον τίποτα .
Τα πράγματα είναι έτσι ακριβώς εδώ και σαράντα χιλιετίες .
Ελεύθερος ο άνθρωπος αντλεί τα πάντα από τον εαυτό του – ακόμα και το σκοπό του – κι’εδώ έγκειται η τεράστια ευθύνη που έχει απέναντι στο είδος . Δεν έχει αποκτήσει , βλέπεις , πλήρη επίγνωση του πράγματος , μη αντιλαμβανόμενος την ιδιοτυπία του και γνωρίζοντας , πλημμελέστατα , τον πλούτο του Σύμπαντός του .
Έχοντας απομακρυνθεί από τη ζωώδη κατάσταση , σφυρηλατεί μόνος του το πεπρωμένο του , ένα πεπρωμένο κατ’εξαίρεση , που δεν είναι επανάληψη κανενός άλλου ζωντανού πλάσματος . Με τον τρόπο αυτό , αγγίζει το υπερβατικό .
Οι φιλόσοφοι δεν προείδαν το γεγονός ούτε και το έχουν καλοκαταλάβει .
Αντίθετα από το ζώο , ο Άνθρωπος απαλλάσσεται από τη βιολογική σκοπιμότητα , αποκτάει μιαν άλλη ολοδικιά του , και την προσανατολίζει όπως αυτός εννοεί .
Και τούτο , εξαιτίας των προσβάσεών του στο λογικό και στη συνείδηση που του χαρίζουν την ελευθερία .
Ο άνθρωπος θέτει σκοπό σε όλα τα πράγματα , ακόμα και στο μέλλον του είδους του .
Μιάς κι’έχει καταδικαστεί να απεργάζεται ο ίδιος τα πεπρωμένα του , ο Άνθρωπος εξυφαίνει το μέλλον του και δίνει στη ζωή το νόημα που η βούληση και το κέφι του , τού υποβάλλουν .

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Το ζώο , δεν συμμετέχει ενεργά στην εξέλιξή του , όποιες και νάναι οι αιτίες της , αφού δεν μπορεί από μονάχο του να τη θελήσει .
Του επιβάλλεται από εξωγενείς και ενδογενείς παράγοντες , στους οποίους αποκρίνεται με οργανική αντίδραση , που δεν απαιτεί ψυχικές λειτουργίες ανώτερης στάθμης .
Ενώ ο Άνθρωπος αποφεύγει τις επιδράσεις , τις επενέργειες , εκείνες που κρίνει δυσμενείς για τον ίδιο ή για τη φυλογενετική του σειρά , επιδιώκει όσες του κάνουν και θέτει στον εαυτό του ένα στόχο . Τα μέσα για την πραγματοποίηση των σχεδίων του δεν του λείπουν – αρκεί μόνο να θέλει – αλλά επειδή ακριβώς είναι ελεύθερος μπορεί και να μη θέλει το καλό .
Η σκοπιμότητα στα ζώα προβάλλει εντελώς αλλιώτικα απ’ότι σε μας . Οι ορίζοντες της συμπεριφοράς τους και της δικής μας διαφέρουν ριζικά .
Για την ακρίβεια , προκειμένου για τον Άνθρωπο , στην ενύπαρκτη βιολογική σκοπιμότητα , η οποία δεσπόζει πάνω στη σωματική δομή και στις οργανικές μας λειτουργίες , προστίθεται η σκοπιμότητα την οποία δημιουργεί η βούλησή μας μέσα στο πεδίο της ελευθερίας .
Πολλοί , όμως , έχουν άγνοια της ύπαρξης ενός ιδιαζόντως ανθρώπινου σύμπαντος ,όπως άγνωστη τους είναι και η ιδιοτυπία μας .
Δεν βλέπουν ότι η ελευθερία μας , η επιστήμη , η ηθική μας και ο έρωτας μας επιτρέπουν να τάξουμε στον εαυτό μας έναν ωραίο λαμπρό σκοπό .
Ο Άνθρωπος σαν άτομο απολαμβάνει μια ελευθερία η οποία , μολονότι περιορίζεται από εξαναγκασμούς αναγόμενους στην ανατομία και στη φυσιολογία του , στους κοινωνικούς θεσμούς και στο Σύμπαν , δεν παύει να του χορηγεί πλατειά περιθώρια για τις πράξεις και τις αποφάσεις του .
Η ελευθερία αυτή είναι το χάρισμα να διαλέγουμε ανάμεσα στις δυνατές λύσεις ενός προβλήματος . Όσο περισσότερη νοημοσύνη διαθέτει το όν , τόσο πιο ελεύθερο είναι , γιατί όσο καλύτερα κατανοεί μια κατάσταση , τόσο μεγαλύτερος είναι κι’ο αριθμός των λύσεων που ανακαλύπτει .

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Πιστεύεις φίλε Κηφέα πως τελικά η φύση θα επιτρέψει στον άνθρωπο να την χειραγώγηση, και να της επιβάλει την ροή που επιθυμεί αυτός?
Το γεγονός που πολύ σωστά επεσήμανες - της μακράς αδράνειας της εξελικτικής διαδικασίας στον άνθρωπο,- μήπως θα πρέπει να ερευνηθεί και να αιτιολογηθεί?
Η διαταραχή στο οικοσύστημα σαν σύνολο, από την τρομερή εξελικτική υπεροπλία του ανθρώπου, είναι αμελητέα ή ανησυχητική?
quote:
Πιστεύεις φίλε Κηφέα πως τελικά η φύση θα επιτρέψει στον άνθρωπο να την χειραγώγηση, και να της επιβάλει την ροή που επιθυμεί αυτός?
Νομίζω ότι η φύση δεν θα επιτρέψει στον άνθρωπο να την χειραγωγήσει .
quote:
Το γεγονός που πολύ σωστά επεσήμανες - της μακράς αδράνειας της εξελικτικής διαδικασίας στον άνθρωπο,- μήπως θα πρέπει να ερευνηθεί και να αιτιολογηθεί?
Πρέπει να ερευνηθεί . Από το αποτέλεσμα αυτής της έρευνας θα φανεί αν το φαινόμενο αυτό αιτιολογείται !
quote:
Η διαταραχή στο οικοσύστημα σαν σύνολο, από την τρομερή εξελικτική υπεροπλία του ανθρώπου, είναι αμελητέα ή ανησυχητική?
Η υπεροπλία του ανθρώπου (όπως την αποκαλείς) , κατά τη γνώμη μου είναι ανησυχητική .
Θα επανέλθω όπου θα έχω κάτι από τα παραπάνω να απαντήσω αναλυτικά .
Εν τω μεταξύ μπορείς αν θέλεις να πεις τη γνώμη σου στα παραπάνω ερωτήματα που έθεσες . Αυτό βέβαια ισχύει , προφανώς , και για οποιονδήποτε άλλο φίλο συνδίκτυο επιθυμεί .

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
quote:Κηφεύς..
Η ελευθερία αυτή είναι το χάρισμα να διαλέγουμε ανάμεσα στις δυνατές λύσεις ενός προβλήματος .
Όσο περισσότερη νοημοσύνη διαθέτει το όν , τόσο πιο ελεύθερο είναι , γιατί όσο καλύτερα κατανοεί μια κατάσταση , τόσο μεγαλύτερος είναι κι’ο αριθμός των λύσεων που ανακαλύπτει .
Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Μίλτο καλησπέρα!
Μου άρεσε πολύ ο ορισμός της ελευθερίας όπως τον έδωσες!
Τελικά "ναί" , όταν κανείς μένει μέσα στο παιχνίδι ... μόνο να κερδίσει έχει!
Ας μην σταματήσει η επικοινωνία φίλε μου..
Δεν έχει σημασία η συμφωνία ή η μη-συμφωνία αλλα η παραμονή στην επικοινωνία...στην ανταλλαγή απόψεων ανάμεσά μας και η σκυτάλη έτσι παραδίνεται απο τον ένα στον άλλο οργανώνοντας σκέψεις που σε άλλη περίπτωση ενδεχομένως να μην είχαν βρεί την αφορμή να εκ-κινήσουν...![]()


Μείνε μέσα στο παιχνίδι...
quote:
Εαρινός :. . . Τελικά "ναι" , όταν κανείς μένει μέσα στο παιχνίδι ... μόνο να κερδίσει έχει!
Ας μην σταματήσει η επικοινωνία φίλε μου..
Δεν έχει σημασία η συμφωνία ή η μη-συμφωνία αλλά η παραμονή στην επικοινωνία...στην ανταλλαγή απόψεων ανάμεσά μας και η σκυτάλη έτσι παραδίνεται από τον ένα στον άλλο οργανώνοντας σκέψεις που σε άλλη περίπτωση ενδεχομένως να μην είχαν βρει την αφορμή να εκ-κινήσουν...
Ναι , και εγώ δέχομαι , Δήμο , ότι σε μια ανταλλαγή απόψεων σε οποιοδήποτε θέμα , η συμφωνία ή η διαφωνία δεν έχει καμία σημασία . Σημασία , πράγματι , έχει η επικοινωνία μεταξύ των ανθρώπων . Και αυτό πρέπει να επιδιώκουμε όλοι (συμπεριλαμβανομένου, βέβαια, και του εαυτού μου . . .
).

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητα
Συγγνώμη . Δεν ξέρω αν έχω δίκιο , αλλά νομίζω ότι χρειάζεται αλλαγή σελίδας , αφού τα μηνύματα έχουν ξεπεράσει τα 270 , και θα έπρεπε να βρισκόμαστε στην 10η σελίδα . Εκτός αν υπάρχει κάποιος τεχνικός (ή άλλος) λόγος που παραμένουμε στην 9η σελίδα .
Δεν θεωρώ ότι είναι απαραίτητο να μου απαντήσετε
.

Ου τα πάντα τοις πάσι ρητά
Ξεκινώ με την παραδοχή ενός αξιώματος, πως ο κόσμος που παρατηρούμαι είναι η κατάληξη μια συνεχούς μεταβολής και εξελικτικής διαδικασίας.
Αν σε ερμηνεύω σωστά και εσύ κάποιο ανάλογο σενάριο έχεις στο μυαλό σου.
Με άλλο σενάριο θα ισχύουν άλλα συμπεράσματα.
Πιστεύω λοιπόν, πως ο άνθρωπος έχει καταγραμμένο στο πρόγραμμα (γονιδίωμα) του, όλα τα βασικά στοιχεία από τον πρώτο μονοκύτταρο οργανισμό της ζωής (ή ενός από αυτούς αν ήταν πολλοί), και ακολουθώντας την δενδρική διαδρομή της εξελικτικής του πορείας φέρει όλο το πρόγραμμα της εξελικτικής του πορείας.
Θεωρώ πως κάθε ζωντανή μορφή ζωής - όπως την παρατηρούμε σήμερα,- έχει και αυτή ακολουθήσει μια ανάλογη εξελικτική διαδικασία, και για να υπάρχει μέχρι τις μέρες μας θα πει, πως ο συνδυασμός πλεονεκτημάτων – μειονεκτημάτων είναι ρυθμισμένος με τέτοιο θαυμαστό και περίπλοκο τρόπο, που κρατά τον οργανισμό/είδος σε αρμονία με το τοπικό οικοσύστημα
Αυτό είναι ένα θαύμα της φύσης, που εμείς εγωιστικά δεν μπορούμε να αναγνωρίσουμε, θεωρώντας το άναρχο και σκληρό αποδίδοντας του την εφιαλτική ονομασία “ ζούγκλα”
Θεωρούμε δηλαδή την φυσική ζωή, εφιαλτική ζωή.
Αυτά σαν αρχική τοποθέτηση, για να μπορέσουμε να συζητήσουμε την συνέχεια που είναι εφιαλτική
Θα πρέπει να συμφωνήσουμε σε κάποια βάση, και προχωρώντας βήμα βήμα να αναλύσουμε και να εξετάσουμε αυτό το σπουδαίο θέμα.
Αυτή είναι η άποψή μου