- \** ΕΣΩ...AνατροπΗ **/ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Μουσική, Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Τραγούδι: Μελίνα Κανά
Απόψε το τραγούδι θα 'ναι σαν προσευχή,
θα είναι ελαιώνας σε ξεχασμένη γη.
Απόψε το τραγούδι θα γίνει αγκαλιά
που θα χωράει και σένα κι ας είσαι μακριά.
Απόψε τη σελήνη δεν τη γελάει κανείς
βασιλικό χαϊδεύει με το 'να χέρι της
κι εγώ που δεν κοιμάμαι, εγώ που ξαγρυπνώ,
δεν ξέρω αν θα πεθάνω ή αν θα γεννηθώ.
Απόψε η καρδιά μου θα γίνει ένα παλιό
ποδήλατο που θέλει να βγει στον ουρανό,
τον Μάσιμο Τροΐζι να βρει και να του πει
πως μέσα σε μια νύχτα αλλάζει η ζωή.
Απόψε το τραγούδι θα γίνει αγκαλιά
που θα χωράει και σένα κι ας είσαι μακριά.
Ο Κηπουρός
Π.Παυλίδης
Μέσα στον κήπο της δικιάς μου μοναξιάς
κάτι πουλιά πετούν πάνω απ' τη στάχτη
που άφησε πίσω του όταν έφυγε ο νοτιάς και
μου τραγουδάνε "η αγάπη θα 'ρθει, θα' ρθει"
Μέσα στους τοίχους της μικρής μου φυλακής
κάποιος διαβάζει της παλάμης μου το χάρτη
βλέπει τους δρόμους της χαμένης μου ζωής και
μου τραγουδάει "η αγάπη θα 'ρθει, θα' ρθει"
Θα 'ρθει, ένα απόγευμα ζεστό
θα μπεί στον κήπο αυτό
όλο το φως που υπάρχει...
θα 'ρθει, μ' ένα ποδήλατο λευκό
θα κοιταχτεί μέσ' στο νερό
και θα ρωτάει να μάθει...
πότε γέμισε ο κήπος με πουλιά
πόσο είχε λείψει εκεί μακριά
ποιός θα φροντίζει τ' άνθη...
Μέσα στον κήπο της δικιάς μου μοναξιάς
κάτι παιδιά που γκρέμισαν το φράχτη
μου 'παν σε είδαν πάλι απ' έξω να περνάς και
έπειτα είπαν "η αγάπη θα 'ρθει, θα 'ρθει"
Θα 'ρθει, ένα απόγευμα ζεστό
θα μπεί στον κήπο αυτό
όλο το φως που υπάρχει...
θα 'ρθει, μ' ένα ποδήλατο λευκό
θα κοιταχτεί μέσ' στο νερό
και θα ρωτάει να μάθει...
πότε γέμισε ο κήπος με πουλιά
πόσο είχε λείψει εκεί μακριά
ποιός θα φροντίζει τ' άνθη...
Μέσα στους τοίχους της μικρής μου φυλακής
κάποιος διαβάζει της παλάμης μου το χάρτη
βλέπει τους δρόμους της χαμένης μου ζωής και
μου τραγουδάει "η αγάπη θα 'ρθει, θα' ρθει"
reversal of fortune....
G.
1899 αλήθειες + 1 ψέμμα...
Goran Bregovic/Iggy Pop
Find a beautiful old street
Not rushing through this time
In a bar where a fat lady reigns supreme
Come in and drink with a false name
In circus clothes forget their pain
They are the zombie bodies
Caught in the glow of the TV screen
Just forget it…
Forget it all
The TV screen
TV screen makes you feel small
No life at all
Now that you have turned it off
It's harder than you thought
No one wants to give a damn
Or even hear a thought
They rush from one fad to the next
You talk and it has no effect
You are the target for stars
And the planets on the TV screen
Just forget it…
Forget it all
The TV screen
TV screen makes you feel small
No life at all
Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
Edited by - 1900 on 18/01/2005 23:55:33
Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
άδεια και υγρή
Σαν να μεινε ο απόηχος της μέρας
Σα μακρινή εικόνα
φάντασμα φιλικό
αποτύπωμα στη νύχτα...
Δες! οι άνθρωποι ακομα πηγαίνουν
Πολύχρωμες κορδέλες κινουν όλες μαζι
προς διαφορετικές κατευθύνσεις
Χορεύουν με τα μάτια μου.
λα λαλα λα λαλα
Μμμμμμμ.....
Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
όπως και πριν..
ξυπνήσω...
κοιτάξω στον καθρέφτη...
κάνω αθροιστικές πράξεις...
καπνίσω ένα τσιγάρο...
και ξαναδώσω το σώμα μου στον ύπνο...
ευτυχώς δεν δίνω ποτέ την ψυχή μου σ'αυτόν...
1899 αλήθειες + 1 ψέμμα...
Όλα μου τα γραφτά δεν είναι παρά μόνο υπογραμμίσεις στο βιβλίο του Κόσμου·
όλα μου τα γραφτά δεν είναι παρά μόνο σημειώσεις, ζωγραφιές,
στα περιθώρια των σελίδων του.
Γραφω θα πει πως δείχνω στους ανθρώπους
πως προσπαθώ να μοιραστώ μαζί τους
την ομορφιά ή τη φρίκη που διαβάζω στο βιβλίο του Κόσμου.
Γιατί κανένας δεν αντέχει να διαβάζει μόνος το βιβλίο του Κόσμου.
Γιάννης Υφαντής
Don't judge a book just by the cover
Unless you cover just another
And blind acceptance is a sign
Of stupid fools who stand in line
ΟΧΙ ΑΛΛΟ....
1899 αλήθειες + 1 ψέμμα...
Edited by - galadriel on 24/01/2005 13:03:46
Began to whirr and chime:
'O let not Time deceive you,
You cannot conquer Time.
'In the burrows of the Nightmare
Where Justice naked is,
Time watches from the shadow
And coughs when you would kiss.
'In headaches and in worry
Vaguely life leaks away,
And Time will have his fancy
To-morrow or to-day.
W. H. Auden
σ'αλλους κόσμους με παγιδεύει...
Θέατρο Σκιών
Σ΄αυτό το θέατρο σκιών τι περιμένω
θολή φιγούρα δίχως πρόσωπο και λόγια
οι θεατές μ΄έχουνε κιόλας ξεχασμένο
και φεύγουν βιαστικά κοιτώντας τα ρολόγια
Τώρα γυρίζω σε μιά πόλη μεθυσμένη
σαν μετανάστης που δεν ξέρει πού πηγαίνει
τώρα βυθίζομαι στου κόσμου την ανία
ριξ΄τα μαλλάκια σου για να πιαστώ Μαρία
Σ΄αυτό το θέατρο σκιών τι περιμένω
πάλι θα σβήσουνε τα φώτα της οθόνης
και συ σαν σφίγγα θα μου το κρατάς κρυμμένο
ποιός είν΄ο θεατής και ποιός ο θεατρώνης
G.
1899 αλήθειες + 1 ψέμμα...
.....ΕΣΩ
....... ΑΝΑΤΡΟΠΟ
.................ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΟ!!!
Dead Can Dance
The river is deep and the road is long,
daylight comes and I want to go home.
awoke this morning
to find my people's tongues were tied
and in my dreams
they were given books to poison their
minds.
the river is deep and the mountain high,
how long before the other side.
we are their mortar,
their building bricks and their clay.
their gold teeth mirror
both our joys and our pain.
the river is deep and the ocean wide,
who will teach us how to read the signs.
the earth is our mother
she taught us to embrace the light,
now the lord is master
she suffers an eternal night.
you blocked up my ears,
you plucked out my eyes,
you cut out my tongue,
you fed me with lies
Edited by - 1900 on 01/02/2005 02:53:52
ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙΣ...
Κινδυνεύεις, δε βλέπεις;
Όταν μ΄αγκαλιάζεις
δεν καταλαβαίνεις
πως πρέπει μ΄άλλα μάτια να με προσέξεις;
Δεν καταλαβαίνεις
πως ανάμεσά μας οι σχέσεις
είναι αντίστροφες;
Πως εγώ είμαι η αιχμηρή
που σε διαπερνώ
που κατοικώ το μυστικό σου χώρο
που ψηλαφώ κι ανιχνεύω
που γνωρίζω αλάθητα.
Δεν ένοιωσες
πως κλείνοντας τα μάτια σου
μ΄έκλεινες μέσα;
Πως δραπετεύοντας
έπαιρνες με τις τύψεις σου
και μένα;
Δεν καταλαβαίνεις πως όταν σφραγίζεσαι
μέσα σου και μένα σφραγίζεις
έτσι που ανενόχλητη
στο σκοτάδι σου σ΄ερευνώ;
Μα δε βλέπεις πως είμαι ένα άγριο
κοφτερό σα δρεπάνι
αχόρταγο
ερωτηματικό;
;;;
Ειμαι μια σπιθα θυσιαστηριου Πυρος,εστιασμενου στην πυρινη Θεληση του Θεου.
ή
αποστροφή στην επιστροφή....?
του...είναι....?
βρέχει μελαγχολία...και είμαι...ο γυμνός εαυτός...
με απέραντο σεβασμό και αγάπη,ο μάνος σας
WHISPERS OF THE DREAMS