- "ΤΟ ΧΡΗΜΑ ΚΑΙ Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΟΥ" - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

Η ύπαρξη του χρήματος είναι ένα θέμα που πάντοτε με απασχολούσε. Τι είναι πραγματικά; Τι σκοπούς εξυπηρετεί; Ποια η σημασία του; Ποιος ο πραγματικός ρόλος του; Γιατί γεννήθηκε το χρήμα; Και τελικά υπάρχει μεταφυσική διάσταση στην έννοια του χρήματος;

Αυτά είναι μερικά από τα ερωτήματα που πάντοτε με απασχολούσαν. Η επιφανειακή ερμηνεία που δίνεται στην ανάγκη της δημιουργίας του χρήματος, είναι ότι αυτό διευκόλυνε τους ανθρώπους στις συναλλαγές τους. Αρχικά οι άνθρωποι όταν ήθελαν να ανταλλάξουν προϊόντα ή να κάνουν οποιαδήποτε συναλλαγή, το έκαναν απευθείας. Ο ένας έδινε κάτι για να πάρει κάτι άλλο. Ο άλλος για να πάρει κάτι πρόσφερε μια μορφή εργασίας. Αυτή η πρωταρχική μορφή του δούναι και λαβείν πιστεύω ότι ήταν η πιο υγιής, γιατί έτσι ο καθένας έπαιρνε και έδινε ανάλογα με αυτό που πρόσφερε και ήταν δίκαιο γιατί για να μπορέσεις να πάρεις έπρεπε κι εσύ να μπορείς και να δώσεις κάτι που είχε αξία για τους άλλους. Έπρεπε να μοχθήσεις.

Από κάποια στιγμή και μετά όμως, κάποιοι άνθρωποι κατάλαβαν ότι ήταν πιο δυνατοί από τους άλλους και επιβάλλονταν επάνω τους. Αυτοί σιγά-σιγά άρχισαν να γίνονται οι αρχηγοί του χωριού, της φυλής, του κράτους και επειδή ακριβώς είχαν την δύναμη, δεν ήθελαν να κοπιάζουν για να έχουν αγαθά, αλλά χάρη στην κυριαρχία και την εξουσία που είχαν πάνω στους άλλους, αποφάσισαν ότι οι άλλοι είχαν καθήκον να τους συντηρούν χωρίς αυτοί να κάνουν το ίδιο. Αυτοί θεώρησαν ότι είχαν το καθήκον να ελέγχουν τους άλλους, να τους καθοδηγούν και να τους λένε τι να κάνουν.

Στην πραγματικότητα λοιπόν, η δημιουργία του χρήματος έγινε όχι για να διευκολύνει τις συναλλαγές, αλλά για να προσδιορίζει την εξουσία, την δύναμη και την κυριαρχία των εξουσιαστών πάνω σε μια συγκεκριμένη μάζα ανθρώπων και τα όρια της κυκλοφορίας του και η αποδοχή του, όριζε και τα όρια της κυριαρχίας του εκάστοτε εξουσιαστή.

Έτσι λοιπόν στα διάφορα βασίλεια που δημιουργήθηκαν, ο άρχοντας έκοβε νομίσματα που συνήθως απεικόνιζαν το πρόσωπό του ή αν ήταν μια ομάδα εξουσιαστών, προσδιόριζαν την παρουσία τους μέσω άλλων συμβολισμών πάνω στο νόμισμα, οι οποίοι είχαν να κάνουν είτε με τη μορφή εξουσίας που εφάρμοζαν, είτε με την επικρατούσα θρησκεία.

Στην πραγματικότητα το νόμισμα στην αρχαιότητα καθώς και τα χαρτονομίσματα στην εποχή μας, δεν έχουν καμία αξία. Γιατί δεν χρησιμεύουν σε καμία από τις ζωτικές ανάγκες του ανθρώπου. Ούτε να τα φας μπορείς, ούτε να ντυθείς με αυτά, ούτε τίποτα. Την αξία τους την προσδιορίζει η εξουσία, την επιβάλλει στις μάζες και αυτές την αποδέχονται. Προσδιορίζει ακόμα και την εργασία και τον μόχθο κάθε ανθρώπου. Ακόμα και αν πολλές φορές ο άνθρωπος νοιώθει αδικημένος για την αξία που δίνουν στην εργασία του, είναι υποχρεωμένος να δεχτεί αυτό που του λένε και δεν μπορεί να κάνει διαφορετικά. Άλλοι του επιβάλλουν τους κανόνες και αυτός το μόνο που μπορεί να κάνει είναι να τους ακολουθεί. Πολλές φορές νοιώθει αδικημένος γιατί βλέπει ότι ενώ αυτός κοπιάζει και κουράζεται για να παράγει εργασία ή προϊόντα για το κοινό καλό, δεν έχει το ανάλογο τίμημα χρηματικά, ενώ άλλοι χωρίς να κάνουν τίποτα και καταπατώντας κάθε δικαίωμα των άλλων ανθρώπων, να απολαμβάνουν τεράστια κομμάτια από την πίτα του χρήματος που κυκλοφορεί.

Πέφτει λοιπόν στην παγίδα να προσπαθεί όλο και περισσότερο για να αποκτήσει μεγαλύτερο κομμάτι. Οι εξουσιαστές παράλληλα του δημιουργούν πλαστές ανάγκες και πρότυπα, ώστε ποτέ το χρήμα να μην του είναι αρκετό και πάντα να βιώνει την έλλειψη. Εδώ μπαίνει και η μεταφυσική διάσταση του χρήματος, γιατί ο τρόπος που ενεργεί και λειτουργεί στις μάζες, έχει να κάνει με το να μην τις αφήνει να σκέφτονται τίποτε άλλο πέρα από αυτό. Γιατί όποιος αρχίσει να σκέφτεται πραγματικά, αντιλαμβάνεται ότι το χρήμα είναι μια απάτη. Αντιλαμβάνεται επίσης, ότι ένας τεράστιος κύκλος εργασιών και κυκλοφορίας του χρήματος μέσω αυτών, είναι επίσης απάτη. Είναι ο τρόπος για να υποδουλώνονται οι άνθρωποι στους εξουσιαστές. Ο τρόπος που έχουν αυτοί για να ελέγχουν τις μάζες. Είναι πολύ συγκεκριμένες οι πραγματικές ανάγκες του ανθρώπου. Οι βασικότερες είναι η επιβίωση, η οποία έχει να κάνει με την διαμονή του και την διατροφή του, η αναπαραγωγή του και διαιώνισή του η οποία επιτυγχάνεται μέσω του σεξουαλικού ενστίκτου το οποίο ωθεί επιτακτικά τον άνθρωπο να το ικανοποιήσει και η ανάγκη του για επικοινωνία και συναναστροφή με τους άλλους ανθρώπους.

Αν σκεφτούμε λοιπόν, πως έχουν διαστρεβλωθεί όλα αυτά μέσω του χρήματος, είναι δυνατόν να μην αντιλαμβανόμαστε ότι αυτή είναι η χειρότερη μορφή μαύρης μαγείας που ασκείται πάνω στους ανθρώπους; Ελέγχουν την παγκόσμια παραγωγή τροφής και η ανισοκατανομή της έχει αποτέλεσμα τέτοιο ώστε το 1/3 του παγκόσμιου πληθυσμού να υποφέρει από παχυσαρκία και τις εκφυλιστικές ασθένειες που την συνοδεύουν και τα υπόλοιπα 2/3 να υποσιτίζονται. Στο θέμα της διαμονής έχουν καταφέρει να περιορίσουν δραστικά τον ζωτικό χώρο των περισσότερων ανθρώπων, σε σημείο να ασφυκτιούν και αυτοί να διαβιούν σε τεράστια σπίτια που οι περισσότεροι χώροι τους είναι άχρηστοι. Έχουν εκφυλίσει και εκχυδαίσει τον έρωτα και τον έχουν καταντήσει από κάτι πολύ όμορφο, απολαυστικό και ωφέλιμο για τον άνθρωπο, σε ότι χειρότερο για την ψυχική και σωματική του ισορροπία. Αυτό ακολούθησε την επί αιώνες δια μέσου της θρησκείας καταδίκη και ενοχοποίηση του ομορφότερου συναισθήματος του ανθρώπου, του έρωτα. Έχουν στήσει ένα τεράστιο χορό χρήματος γύρω από την εκμετάλλευση του έρωτα. Και αυτό γιατί είναι από τα βασικότερα ίσως και το ισχυρότερο ένστικτο του ανθρώπου. Παράλληλα έχουν ελαττώσει στο ελάχιστο την δυνατότητα επικοινωνίας των ανθρώπων, μέσα από τους ξέφρενους ρυθμούς ζωής που έχουν επιβάλλει, με στόχο την απόκτηση όλο και περισσότερων χρημάτων από τα θύματά τους. Αν τα σκεφτούμε όλα αυτά, είναι δυνατόν να μην καταλάβουμε την τεράστια μεταφυσική διάσταση της απάτης που λέγεται χρήμα;

Το χρήμα είναι έλεγχος πάνω στις μάζες. Αυτοί που το ελέγχουν θέλουν πάντα μέσω αυτού να προσδιορίζουν το στίγμα τους. Θέλουν να το δείχνουν σε αυτούς που ξέρουν να αναγνωρίσουν τα διάφορα σημάδια. Να δείχνουν το μέγεθος της δύναμης και επιρροής που έχουν. Γι αυτό ακριβώς σε όλα τα σημαντικά χαρτονομίσματα των κυρίαρχων κυρίως κρατών, υπάρχουν αποκρυφιστικά σύμβολα, για να δείχνουν ποιος είναι αυτός που πραγματικά ασκεί εξουσία. Εμείς νομίζουμε ότι την εξουσία την έχει το Χ κόμμα και στην ουσία άλλοι κρύβονται από πίσω.

Στα πολύ υψηλά επίπεδα των εξουσιαστών γνωρίζουν πολύ καλά το παιχνίδι. Ο κόσμος νομίζει ότι αυτό που ενδιαφέρει τους αφέντες του κόσμου, είναι τα υλικά αγαθά και ο πλούτος γενικότερα. Αυτή είναι η μεγαλύτερη αυταπάτη μας. Στην πραγματικότητα το παιχνίδι που παίζεται ψηλά είναι τελείως διαφορετικό. Αυτοί δεν έχουν ανάγκη χρήματος γιατί αυτοί το κατασκευάζουν. Το παιχνίδι εκεί έχει να κάνει με την δύναμη, την εξουσία, τον έλεγχο και οι σκοποί και τα στάδια είναι τελείως διαφορετικά από ότι μπορεί να φανταστεί το φτωχό μυαλό μας.

Μόνο η γνώση της αλήθειας μπορεί να μας απελευθερώσει από τα δίκτυα της παγκόσμιας αυτής απάτης, αλλά και πάλι αν και γνωρίζοντες θα αναγκαζόμαστε να λειτουργούμε μέσω αυτής μέχρι που κάποτε στο πλήρωμα του χρόνου, με την όλο και περισσότερη συνειδητοποίηση της αλήθειας από τους ανθρώπους, το ανθρωποφάγο αυτό οικοδόμημα κατορθώσουμε να το γκρεμίσουμε εκ θεμελίων.

Κι έτσι: «Η αλήθεια θέλει σας ελευθερώσει…» που είπε ο Κύριος….

δεν βλέπω το χρήμα ως κατι το αρνητικό. αντιθέτως είνια ένα μέσο που μας διευκολεινει τη ζωή και μαλιστα είνια το μόνο μέσο για τις συνναλαγές ... ( είτε μιλαμε για χρήμα συμβατικό , είτε για πλαστικο είτε για οτιδήποτε )
πως μπορεί ν λειτουργήσει η κοινωνία χωρίς ένα μετρο να συναλλάσεται ?
αν για κάποιους γίνεται αυτοσκοπός αυτό είναι άλλη υπόθεση ...
έστω και αν χρησιμοποιείται πολλές φορες προς όφελος των διαφόρων "εξουσιαστών" είναι "αναγκαίο κακό " θα λέγαμε...
είναι πρακτικά αδύνατο κατα τη γνωμη μου να λειτουργήσουμε χωρίς αυτό...
ή αντιπραγματισμός ή το χρήμα...
και σχετικα με το τελευταίο σχόλιο σου... μήπως έχεις κατι υπόψην σου ? πως αλιως κατα τη γνωμη σου θα μπορουσε να λειτουργήσει καλύτερα το εμπόριο χωρίς το χρήμα ? εγώ δεν μπορω να φανταστώ καποιον άλλο τρόπο

Στην αρχή των πολιτισμών που γνωρίζουμε σήμερα η εξουσία ήταν στα χέρια του Ιερατείου και αργότερα πέρασε στα χέρια των Πολεμιστών-Κατακτητών. Αυτοί, αν και δεν είχαν χρήμα, είχαν πάντα πρόσβαση σ' αυτό επειδή είχαν την εξουσία. Δεν ήταν το χρήμα η πηγή της εξουσίας τους.

Αυτά τα ολίγα.

Φιλικά.

(Αγαπητέ Βελισάριε με εκπλήσεις!!! αν δεν υπάρχει σχέση χρήματος και εξουσίας τι υπάρχει; Ποιοι είναι αυτοί που κυβερνάνε σήμερα τον πλανήτη; Οι επιστήμονες; Οι άριστοι του πνεύματος; Οι πολιτικοί μήπως; (εδώ γελαμε πολύ...) Ή αυτοί που ελέγχουν τον πλούτο; Όσο για το παρελθόν που λες είτε η εξουσία ασκείτο απο το ιερατειο ειτε απο κάποιον βασιλέα ή άρχοντα, πάλι δεν όριζαν τα όρια της εξουσίας τους απο το που και πόσο αποδεκτό γινόταν το νόμισμα που έκοβαν;Μόλις αποκτούσαν εξουσία απέσυραν τα προηγούμενα νομίσματα και έβγαζαν άλλα με την μορφή τους ή οτιδήποτε άλλο τους προσδιόριζε. Αν αυτό δεν έχει σχέση με την εξουσία τι έχει; )
Oculatis Abis (Φεύγεις οξυδερκής)
Ο ΔΥΣΚΟΛΟΤΕΡΟΣ ΔΡΟΜΟΣ ΣΤΗ ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ Ο ΔΡΟΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ ΣΟΥ

Όμως, δεν είναι μόνο ο χειρώναξ αυτός που εργάζεται. Για παράδειγμα, έχω έρθει πολύ κοντά σε έναν έμπορο ο οποίος κάνει έναν πραγματικό αγώνα κάθε μέρα και κάθε νύχτα και παίρνει ρίσκα που τα φτωχά μας μυαλουδάκια δεν θα τολμούσαν με πολλαπλάσιες αβάντες από αυτές που διαθέτει εκείνος. Ανοίγει δρόμους εκεί που κανείς δεν βλέπει τίποτα και δίνει δουλειά σε μας τους χειρώνακτες που χωρίς τέτοιους ανθρώπους θα είμασταν τροφοσυλέκτες...

Για τους λόγους λοιπόν που καθένας γεννιέται έτσι ή αλλιώς έχουν γραφτεί πάρα πολλά σ' αυτό το forum.

Ψάξε και θα βρεις απαντήσεις.

απάντησε μου...

quote:

---

μήπως έχεις κατι υπόψην σου ? πως αλιως κατα τη γνωμη σου θα μπορουσε να λειτουργήσει καλύτερα το εμπόριο χωρίς το χρήμα ? εγώ δεν μπορω να φανταστώ καποιον άλλο τρόπο

---

"Οτιδήποτε μπορεί να συλλάβει και να πιστέψει ο ανθρώπινος νους μπορεί και να το καταφέρει"

Εκτός και αν αναρωτηθούμε…… εάν μπορούμε να αγοράσουμε γνώση μέσο αυτού…(του χρήματος δηλαδή) η εάν ασχοληθούμε με τα διάφορα σύμβολα που υπάρχουν σε χαρτονομίσματα, ορισμένα από αυτά, αρκετά περίεργα θα έλεγα….

Τι λέτε;

Το αν ένας άνθρωπος είναι αντικείμενο εκμετάλλευσης ή όχι, δεν έχει καμμιά σχέση με το πώς νιώθει ή πως σκέφτεται πάνω σ' αυτό το θέμα.
Το αν κάποιος είναι αντικείμενο εκμετάλλευσης εξαρτάται μονάχα απο το αν είναι αναγκασμένος να κάνει πλούσιους άλλους ανθρώπους.
Είναι αντικείμενο εκμετάλευσης ακόμα κιαν δεν ατιλαμβάνεται ή δε θέλει να αντιληφθεί οτι πλουτίζει άλλους ανθρώπους (και όπως ευδιάκριτα κατέδειξε ο Απέριττος-είναι το ίδιο εξουσία).

Ο δούλος υπερτερεί απέναντι σ' αυτόν που νομίζει είναι ελεύθερος, απο την αποψη οτι εχει συνείδηση της θέσηςυτου. Υπάρχουν όμως και ευχαριστημένοι δούλοι. Αυτό όμως δε τους κάνει λιγότερο δούλους.

Οι οικονομολόγοι δε κουράζονται να λένε οτι όσο περισσότερο παράγουμε, τόσο φτηνότερα γίνονται τα εμπορεύματα.
Αυτό είναι σωστό, αλλά τα εμπορεύματα γίνονται φτηνότερα μόνο στην παραγωγή, όχι στην πώληση. Το χρήμα δηλαδή, οδηγείται μονόπλευρα στη ζυγαριά των ήδη πλουσίων.

Όπως είπε ο Απέριττος, το χρήμα ουσιαστικά δεν έχει αντίκρυσμα γιατί τυπώνεται σε τράπεζες και η αξία του είναι εικονική "πληρωτέο επι τη εμφαάνιση" έγραφε κάποτε στα χαρτονομίσματα...
Κάθε μορφή πλούτου είναι ρευστοποιημένη εργασία.
Το χρυσάφι δε φυτρώνει απο την πέτρα. Ένα δάσος με ψηλά πεύκα δεν έχει καμμιά αξία, αν δεν υπάρχουν εργάτες για να δώσουν στους κορμούς μια μορφή, με την οποία μπορεί κανείς να τους χρησιμοποπιήσει.
Ένας άνθρωπος που έχει πολλά λεφτά είναι πλούσιος επειδή τα λεφτά του, του δίνουν δικαίωμα πάνω σε πράγματα που δημιουργήθηκαν με την εργασία. Χωρίς αυτό το δικαίωμα πάνω στα προ'ι'όντα της εργασίας, δε θα ήταν πλούσιος.
Αν είναι αλήθεια οτι οι εργάτες δίνουν πάντα περισσότερα απ' όσα παίρνουν, τότε αυτά τα "περισσότερα" πρέπει κάπου να βρίσκονται, πρέπει να υπάρχουν ως τραπεζική κατάθεση ή ιδιωτικό αεροπλάνο ή πολυκατοικίες.
Οι ίδιες οι τράπεζες που κατασκευάζουν το χρήμα, το πουλούν ακριβότερα.
Δανείζουν με τόκο και αγοράζουν τοις μετρητοίς...
Απο εκεί και πέρα...τι να πούμε?...
Οφείλουμε όμως να αναλύουμε τα πάντα, ακόμη κι αν αυτά είναι εδραιωμένα τόσο βαθιά στη ζωή μας και μοιάζουν να είναι ένα με μας.
Στην πραγματικότητα όμως είναι άλλο ένα ανθρώπινο ατελές σύστημα που βασίζεται στην προσφορά και στη ζήτηση.
Πάντα βέβαια αυτός που προσφέρει, βγάζει πρώτα για τον εαυτό του...

~Γρηγόρης~

ΦΙΛΙΚΑ, ΕΧΕΤΛΑΙΟΣ.

O Σκοτεινός Άγγελος!
"Ποιό το αληθινό μέγεθος της σκιάς σου;"

- Είναι νόμος του Κράτους, πως οι δικυκλιστές πρέπει να φοράνε κράνος. Είναι Νόμος. Όπως και το ότι είμαστε Έλληνες και επιτρέπετε να ζούμε και να εργαζόμαστε σ' αυτή τη χώρα χωρίς ειδική άδεια.

Ενώ όμως κάνουμε χρήση του δεύτερου με φυσικό τρόπο, αρνηθήκαμε για δεκαετίες τον πρώτο, και μάλιστα το δικαιολογήσαμε: αίσθηση ελευθερίας, μαγκιά, δεν χρειάζεται επειδή εγώ γεννήθηκα στη σέλα, κ.ά.

Μόλις όμως θεσπίστηκαν και εφαρμόστικαν τσουχτερά οικονομικά αντικίνητρα στη χρήση του κράνους, όλοι έτρεξαν να αγοράσουν κράνος, να το φορέσουν, και μάλιστα εξαφανίστηκαν και όλες οι διαμαρτυρίες για την αίσθηση ελευθερίας, τη μαγκιά της φυλής, την εμπειρία οδήγησης, κ.ά.

Υπάρχει κάποιος που να θεωρεί πως δεν υποκύπτει σε τέτοιου είδους πιέσεις, θεωρώντας πως είναι αδιαπραγμάτευτο το να ζει με τον τρόπο που θέλει;

Είναι πλαστό το ερώτημα και εγώ σε καμία περίπτωση δεν θεωρό το κράνος περιττό. Θέτω το ερώτημα για να προσφέρω μια κατεύθυνση όπου με τρανταχτό τρόπο έρχονται αντιμέτωπα τα "πιστεύω" με τα "χρειάζομαι".

Φιλικά, Βελησάριος.