- ΑΝΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ, Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ Η "ΟΥΣΙΑ" - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Dr Jekyll Mr Hyde,στα περισσότερα συμφωνούμε, η διαφωνία μας είναι μια παρεξήγηση.
Για την παρεξηγηση φταίω εγώ,γιατί δεν μπορώ να σου μεταδώσω ακριβώς αυτά που ξέρω,εδώ που τα λέμε είναι αδύνατον.
Anyway,πάνω απο όλα είναι η καλοσύνη του ανθρώπου και τα ανώτερα συναισθήματα και πράξεις γενικά.Γιατί όντας σε μια τέτοια κατασταση,έλκεις ανώτερες δονήσεις οι οποίες είναι απαραίτητες για την ανέλιξη της ψυχής.
Όταν μιλάς για μπλοκαρίσματα, εννοείς για παράδειγμα αυτά τα οποία θεραπεύουνε οι βελονιστές; ή ενδεχομένως αυτά για τα οποία μιλάνε οι οργονίτες;
Πώς δηλαδή γίνεται η ανακύκλωση/ροή ενέργειας που αναφέρεις;
Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 27/11/2010 14:17:14
quote:
Όταν μιλάς για μπλοκαρίσματα, εννοείς για παράδειγμα αυτά τα οποία θεαραπεύουνε οι βελονιστές ή ενδεχομένως αυτά για τα οποία μιλάνε οι οργονίτες;
Τα μπλοκαρίσματα που ανοίγουν οι βελονιστές βρίσκονται στο αιθερικό σώμα,ξέρεις όμως οτι δεν έχουμε μόνο αιθερικό σώμα.Τί γίνεται με αυτά του αστρικού ή νοητικού σώματος?
quote:
Πώς δηλαδή γίνεται η ανακύκλωση/ροή ενέργειας που αναφέρεις;
Παράδειγμα τα τσάκρας, που είναι διπολικά,το πίσω μέρος τους αποροφά ενέργεια απο το περιβάλον και το μπροστά την σκορπά προς τα έξω.Αν δεν υπάρχει ισσορροποία στα δύο μέρη τους, τότε δημιουργείται το μπλοκάρισμα.Αν για παράδειγμα το 4ο τσάκρα δεχεται ενεργεια αλλα δεν την βγάζει προς τα έξω,τότε το ατομο αυτό δεν μπορεί να συμπαθήσει τους αλλους,πόσο μάλλον να αγαπήσει,είναι αυτό που λέμε οτι πρέπει να αγαπήσεις εσύ πρώτα για να σε αγαπήσουν
,να δώσεις δηλαδή.Οσο ποιό πολύ δίνεις τόσο περισσότερο παίρνεις,γιατί ανοίγει το τσάκρα και αυξάνεται η ροή.
Φαντάσου την ενέργεια να μπαίνει και να βγαίνει σε αρμονία, να κυκλοφορεί συνεχώς και να μην μένει στάσιμη.
Η γνωστή εξίσωση που είμαι σίγουρος οτι την ξέρεις,κίνηση=ζωή<->ακινησία=θάνατος.Η ακινησία προκύπτει όταν δεν δίνουμε,δεν βγάζουμε έξω αυτό που πήραμε.
Αν κάποιος θέλει να έχει περισσότερη ροη ενέργειας για την κατανόηση των εσωτεριστικών θεμάτων,μπορεί να διαλογιστεί σωστά στο 6ο τσάκρα και να το ξεμπλοκάρει.
Ελπίζω να έγινα κατανοητός,να σαι καλά doctor.
Δηλαδή, άτομα με πολύ αυξημένη ροή ενέργειας από το 4ο τσάκρα, συμπεριφέρονται με τόση πολλή αγάπη στους γύρω τους, που δεν μπρούν να αντεπεξέλθουν στη σύγχρονη (σκληρή, θα έλεγα) πραγματικότητα.
Δηλαδή, μπορεί να μετατρέπονται σε υποχείρια από άλλους-οι οποίοι εκμεταλλεύονται τα έντονα όμορφα αισθήματα που τους διακατέχουν-ή είναι υπερβολικά ευαίσθητοι.
quote:
Απ ό,τι ξέρω, αυτό πχ που ανέφερες με το 4ο τσάκρα, μπορεί να συμβεί και προς την αντίθετη κατεύθυνση, σε πιο σπάνιες περιπτώσεις, βέβαια.Δηλαδή, άτομα με πολύ αυξημένη ροή ενέργειας από το 4ο τσάκρα, συμπεριφέρονται με τόση πολλή αγάπη στους γύρω τους, που δεν μπρούν να αντεπεξέλθουν στη σύγχρονη (σκληρή, θα έλεγα) πραγματικότητα.
Δηλαδή, μπορεί να μετατρέπονται σε υποχείρια από άλλους-οι οποίοι εκμεταλλεύονται τα έντονα όμορφα αισθήματα που τους διακατέχουν-ή είναι υπερβολικά ευαίσθητοι.
Σίγουρα συμβαίνει και αυτό,υπάρχει πάντα η άλλη όψη.
Βλέπω πως μιλάτε για αγνότητα και πολλά αλλα ενδιαφέροντα πράγματα.
Θα ήθελα να πω σε σχέση με αυτά που λέτε ότι το ποιο αγνό ¨συστατικό της ύπαρξη μας¨ είναι αυτό που πραγματικά είμαστε πέρα από αυτά που νομίζουμε ότι είμαστε. Κάποιοι μπορούν να το ονομάσου πνεύμα, άλλοι Ουσία, άλλοι ψυχή, άλλοι συνείδηση και άλλοι κάτι άλλο.
Όλα αυτά θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι μια αγνή παρουσία η οποία είμαστε. Μετά από αυτό έχουμε αυτό που δεν είμαστε, το οποίο είναι η ψευδής προσωπικότητα και τα διάφορα εγώ.
Όλα αυτά είναι ο ψευδής εαυτός και είμαστε ¨φυλακισμένοι¨ σε αυτόν λόγο ταύτισης και μη συνειδητοποιήσεις της αγνότητας μας.
Για να μπορούμε να δρούμε με αγνότητα πρέπει να είμαστε αγνοί δηλ να είμαστε συνειδητά οντα με πλήρη επίγνωση την παρουσίας μας. Δηλ να έχουμε αυτοσυνείδηση.
Τότε υπάρχει ορθή δράση η οποία ανταποκρίνεται σε αυτό που συμβαίνει χωρίς κάποια επιλογή από κάποιο εγώ. Αν αυτή η αγνότητα είναι ευδαιμονία-αγαπη τότε αυτή κατευθύνεται χωρίς διάκριση προς όλες τις δυνατές κατεύθυνσης αβίαστα.
Αυτή η παρουσία βρίσκετε σε κατάσταση μη συνειδητοποίηση αυτου που Είναι και είναι δυνατόν να αρχίσει να δραστηριοποιείται ως προς τον εαυτό της δηλ να αποκτά συνείδηση.
Τότε μπορούμε να πούμε πως δρούμε με ένα ποσοστό επίγνωσης αλλα και με ένα αναλογικό ποσοστό από τα εγώ. Όσο μπορούμε να εμμένουμε με επίγνωση, τοτε αυξάνουμε αυτήν την δόνηση μέχρι την αυτοσυνείδηση.
Αν λοιπων δεν έχουμε επίγνωση της παρουσίας μας τότε είμαστε 100% μηχανικά οντα που νομίζουμε ότι είμαστε κάποιοι και ότι κάνουμε κάτι από ελεύθερη βούληση.
Λέμε να δίνουμε αγάπη για να περνούμε αγάπη και ότι δίνεις παίρνεις.
Έτσι δεν μπορεί κάποιος να δίνει αγνή αγάπη όταν δεν έχει επίγνωση της παρουσίας του! Και τότε τι είναι αυτό που δίνουμε και λέμε αγάπη;
Αυτό που δίνουμε και λέμε αγάπη προέρχεται από κάποιο εγώ που θέλει να πάρει. Από ένα εγώ που ζητά αποδοχή, αναγνωρίσει, σπουδαιότητα, ικανοποίηση, ασφάλεια, περηφάνια, ακόμα και για να κερδίσει σεξουαλική ικανοποίηση! Δίνει για να πάρει!!
Βλέπω συνεχώς ανθρώπους που δίνουν αγάπη, κάνουν το καλό νοιάζονται για το συνάνθρωπο τους… αλλα τι τρέφουν μεσα τους; Είμαστε ικανοί να δούμε τι τρέφουμε όταν δίνουμε αγάπη σε κάποιον; Τι ιδέα χτίζουμε για τον εαυτό μας;
Θα μου πείτε «μα εγώ δίνω αγνή αγάπη δεν έχω κάποια πρόθεση να πάρω κάτι, νοιάζομαι για τον άλλο» ..ναι αλλα κοιτάξαμε πότε να δούμε αν δεν περνούμε κάτι από τα παραπάνω όπως ικανοποίηση ή κάτι άλλο.
Επίσης όταν δίνουμε αγάπη είμαστε συνειδητοί; δηλ έχουμε επίγνωση της παρουσίας μας;
Αν όχι ,τότε σίγουρα αυτό που δίνει είναι ένα εγώ και σίγουρα θέλει να πάρει κάτι..είτε φυσικό είτε¨ μεταφυσικό¨.
Για έμενα δεν μπορεί να γίνει κάποιος αγνός αν δεν είναι συνειδητός και όταν μιλώ για συνείδηση μιλώ για επίγνωση της ιδίας της επίγνωσης μας.
Έτσι κάποιος μπορεί να φαίνεται αγνός και να δίνει αγάπη αλλα συνειδησιακά κοιμάται και δρα 100% μηχανικά μεσα από κάποιο εγώ που επιθυμεί να πάρει κάτι.
Αυτά για τώρα. Θα ήθελα να συνεχίσω επάνω στα κέντρα και στα τσάκρας σε σχέση με αυτά που είπα ποιο επάνω αλλα αυτό την επόμενη φορά. Να είστε καλά.
Ειρήνη απεριόριστη.
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ
quote:
Λέμε να δίνουμε αγάπη για να περνούμε αγάπη και ότι δίνεις παίρνεις.
Έτσι δεν μπορεί κάποιος να δίνει αγνή αγάπη όταν δεν έχει επίγνωση της παρουσίας του! Και τότε τι είναι αυτό που δίνουμε και λέμε αγάπη;Αυτό που δίνουμε και λέμε αγάπη προέρχεται από κάποιο εγώ που θέλει να πάρει. Από ένα εγώ που ζητά αποδοχή, αναγνωρίσει, σπουδαιότητα, ικανοποίηση, ασφάλεια, περηφάνια, ακόμα και για να κερδίσει σεξουαλική ικανοποίηση! Δίνει για να πάρει!!
Σωστή διευκρίνηση. Αυτό πρέπει να γίνεται αυθόρμητα,με φυσικότητα,όχι για κρυφούς εγωιστικούς λόγους.Με λίγα λόγια πρέπει να υπάρχει πραγματκή ανιδιοτέλια.
Η επίγνωση του εαυτού μας κάθε στιγμή,είναι πραγματικά πολύ σπουδαία,απο όποια μεριά και να το αναλύσεις το θέμα,πάντα υπάρχει κέρδος.
Ενα θέμα είναι αυτό: κάθε στιγμή ο νους μας δημιουργεί σκέψεις,οι σκεψεις με την σειρά τους δημιουργούν την πραγματικότητα.Αν δεν είμαστε συνειδητοί κάθε στιγμή,τότε ο νους δρα μόνος του(μηχανικότητα) και παράγει ό,τι θέλει(συνήθως είναι λάθος πράγματα),αυτό εκτός απο το να μας κάνει κοιμισμένους (ζομπι),μας δημιουργεί και μια πραγματικότητα που αυτός έχει επιλέξει(δηλαδή έχουν επιλέξει άλλοι,γιατί ξέρετε πώς είναι τα πράγματα με τον προγραμματισμό απο την τηλεόραση και τα κοινωνικά πρέπει)μας φυλακίζει.
Ενώ αν είμαστε συνειδητοί κάθε στιγμή,ελέγχουμε τον νού μας και δεν επιτρέπουμε να δημιουργεί λάθος πράγματα,αλλά αυτά που είναι σωστά, γιατί όντας συνειδητός,δεν γίνεται να θέλεις λάθος πράγματα.
Αυτό είναι ένα απο τα καλά,υπάρχουν και άλλα οφέλη,αλλα το σημαντικότερο είναι οτι έτσι ζείς την στιγμή, ζείς στο τώρα.Στο τώρα είναι η ευτυχία,δεν είναι ούτε στο παρελθόν ούτε στο μέλλον.Εξάλου παρελθόν παρόν και μέλλον συμβαίνουν ταυτόχρονα,είναι μια ψευδαίσθηση οι αίσθηση του παρελθόντος ή του μέλλοντος,καλό είναι να μην ζούμε μέσα στις ψευδαισθήσεις.
Edited by - strangerz2 on 28/11/2010 10:56:47
Φίλε υπηρέτη, είμαι ακόμα στη σελίδα 11 αυτού του τοπικ, έιχα χρόνια να γράψω και να μπω στο εσωτερικά.
Απο πάντα είχα σταθερά σημεία που αναφέρεις, ΕΣΥ η άλλος φίλος, και σχεδόν απο τα 23, άρχισα να προσέχω τα πάντα, τις σκέψεις, τις αντιδράσεις, το σώμα, απλά παρατυρουσα, και μαθαινα. Δεν είχα διαβάσει πολλούς, εκτός απο τους έλληνες, κυριολεκτικά ηρακλειτο, περνάτε μια μέρα μνα θεωρώ ένα απουθεγμα του, και αρκετα κρισναμουρτι. Γυρω στα 28, χωρίς να το θέλω, έγινε κάτι σαν έκρηξη μέσα στο μυαλο. Έχασα τις αισθήσεις, και όταν συνηλθα, αυτόνομη γράφεις, αλλου,
……το λουλούδι έχει ανθήσει . Τώρα το άρωμα του διαχύετε ολόγυρα, δίχως καμιά κατεύθυνση, δίχως καμιά προσδοκία.
Είναι άνοιξη και η χαρά αναβλύζει αβίαστα. Παρόλο που στην περιφέρεια υπάρχει κίνηση, στο κέντρο υπάρχει ησυχία.
Τι ευλογημένη στιγμή… μα ο χειμώνας πάλι θα έρθει… το ταξίδι προς την αιώνια άνοιξη συνεχίζει...
.................................
Οι άνθρωποι που έχουν ανάλογη εμπειρία μπορούν να καταλάβουν το πέρα από την διατύπωση των λέξεων.
......................
Είναι σταθερό.
Στα γράφω όχι για προβολή κάποιου εγω, μα γιατί έτσι είναι, και ας μην έχω διαβάσει, ούτε σελίδα απο το δάσκαλο βεορ
Την καλημερα, και καλή συνέχεια.
Edited by - Dr Jekyll Mr Hyde on 28/11/2010 17:24:07