- ΤΟ ΤΕΛΕΙΟ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
Αν δεχθούμε οτι είμαστε τμήμα του όλου τότε έχουμε πάντα το τέλειο μέσα μας.
Οι προδιαγραφές της δημιουργείας μας ίσως να ήταν τέλειες αλλά τις ξεχάσαμε και εξαλάχθηκαν.
Σώμα - νούς - πνεύμα. Ολα είναι σωστά όταν είναι ενωμένα.
Επειδή έχουμε συσχετίσει το τέλειο με το άφθαρτο, θεωρούμε οτι το σώμα μας είναι ατελές.
Ισως να μην είναι έτσι τελικά.
Θέλουμε δεν θέλουμε έχουμε δύο φύσεις.
Την πνευματική :
Οι σκέψεις, λογισμοί- διαλογισμοί, στοχασμοί, ιδέες, φαντασία, όνειρα, οπτασίες ……
είναι τέλεια ,άυλα αρχεία. Διαχρονικά ,άφθαρτα από τον χρόνο.
Όταν όμως πάμε να υλοποιήσουμε κάποια από αυτά, χαλάει συνήθως το τέλειο .
Στην θέλησή μας είναι να προσπαθούμε , μέχρι να υλοποιηθεί , ένα τέλειο πνευματικό μας αρχείο.
quote:Με ποιανού την ηθική θα τεθούν οι κανόνες της δικαιοσύνης?
Εκεί πιστεύω οτι είναι το δύσκολο.
Το ίδιο πιστεύω και εγώ .
Και δεν κάνουμε μια προσπάθεια, να βρούμε την τέλεια ηθική ;;;
Όταν σκεφτόμαστε να φτιάξουμε ένα ποτήρι φέρνουμε στο νου μας τη μορφή και το υλικό με το οποίο θα το φτιάξουμε. Το αποτέλεσμα εξαρτάται από τα υλικά που διαθέτουμε. Αν δεν υπήρχαν αυτά πως θα σκεφτόμασταν να φτιάξουμε το ποτήρι ; Πως θα ήταν αυτό ; Ούτε καν μορφή θα μπορούσαμε να του δώσουμε. Εξάλλου αν δεν υπήρχε η ύλη ούτε εμείς θα υπήρχαμε για να σκεφτόμαστε.
Θα μου πεις τώρα : ναι, αλλά ο θεός που είναι πνεύμα πρώτα σκέφτηκε πως θα πλάσει τον κόσμο και μετά του έδωσε μορφή. Εδώ προκύπτει το πρόβλημα: Είναι ο θεός ξεχωριστός από την ύλη ; Δηλαδή υπάρχει ο Θεός και υπάρχει και κάτι άλλο που δεν είναι Θεός ; Το σύνολο αυτών των δύο τι είναι ; Να το ονομάσουμε σύμπαν ; Και πάλι όμως ισχύει ότι και παραπάνω. Το αποτέλεσμα εξαρτάται από το υλικό. Η σκέψη γίνεται πάνω σε αυτό μαζί με αυτό. Δεν προυπάρχει ούτε το ένα ούτε το άλλο.
Αν πάλι υποθέσουμε ότι ο Θεός έπλασε την ύλη και μετά με αυτήν έπλασε τον κόσμο θα πρέπει να αναρωτηθούμε από τι την έπλασε αν δεν υπήρχε τίποτε άλλο εκτός από άυλο πνεύμα; Προφανώς από το ίδιο το πνεύμα. Η ύλη δηλαδή είναι στερεοποιημένο πνεύμα.. Σε αυτήν την περίπτωση όμως δεν μπορούμε να κάνουμε καμία διάκριση μεταξύ πνεύματος και ύλης (ανώτερο και κατώτερο, παλαιότερο και νεότερο) αφού η ίδια η ύλη είναι η εκδήλωση του πνεύματος και το πνεύμα είναι η ουσία της ύλης.
Προσωπικά δεν θεοποιώ ούτε την ύλη ούτε το πνεύμα. Και νομίζω πως είναι λάθος να βρίσκομαι σε μια διαδικασία διαχωρισμού όταν υποτίθεται πως αναζητώ το Ένα, το πρωταρχικό, τη θέωση κτλ.
Η κατεύθυνση θα έπρεπε να είναι προς την ενοποίηση και όχι προς τον διαχωρισμό.
quote:
Η τακτική αναβάθμιση .
Πετάμε τις άχρηστες πληροφορίες, μέσα από την μνήμη μας και κρατάμε μονάχα αυτές, που κρίνουμε, ότι θα μας χρησιμεύσουνε στο μέλλον.
Και ποιος θα κρίνει ποιες πληροφορίες είναι χρήσιμες και ποιες είναι άχρηστες για το μέλλον μας; Πάλι μέσα από τη μνήμη μας θα γίνει η διαλογή. Και εκεί λειτουργούν περισσότερο οι μηχανισμοί της προπαγάνδας (ενίσχυση των στερεοτύπων και του δόγματος-απόρριψη άλλων) παρά κάποιος μηχανισμός ελεύθερης και ανεπηρέαστης εκλογής. Πάλι η συνήθεια θα δουλέψει..
quote:
Όποιος όμως τρώει ότι νάνε ,γίνεται ευπαθής στην υγεία του.
Το ιδιο παθαίνει και όποιος τρώει συνεχώς το ίδιο φαγητό.
quote:
Αναρωτήθηκες ποτέ :
Γιατί πρέπει να σκέφτομαι ;;;
Αφού σήμερα όλα είναι τακτοποιημένα.
Το σύστημα επιβίωσής μας ,έχει αυτοματοποιηθεί πλήρως.Το μόνο που πρέπει να κάνει κάποιος ,για να μην προβληματίζεται είναι :
Να προσαρμοστεί σε αυτό.
Όσο καλύτερα προσαρμόζεται, τόσο καλύτερα περνάει την ώρα του.
Τελικά όμως γίνεται μια μηχανή παραγωγής , ένα τεχνοποιημένο ων.
Τα αισθήματα υποχωρούνε και την θέση τους την παίρνει η τεχνητή νοημοσύνη.
Τα αισθήματα υποχωρούνε σε οποιαδήποτε προσαρμογή, υλική, τεχνική ή πνευματική. Όπου υπάρχει δόγμα και έτοιμο έδεσμα εκεί υπάρχει η συνήθεια, η επαναληπτική λειτουργία (ρομποτ) και η αποχαύνωση. Εκεί υποχωρεί και το αίσθημα και η νοημοσύνη. Γίνονται όλα αυτόματα και κάτω από νόρμες. Υπάρχει μόνο η λογική που είναι απαραίτητη για να τακτοποιεί τις έννοιες και να αντιδρά, όπως ένας υπολογιστής αποθηκεύει δεδομένα και βγάζει αποτελέσματα με βάση έναν πολύ λογικό αλγόριθμο (μια μεγάλη συνάρτηση ας πούμε).
quote:
quote:Με ποιανού την ηθική θα τεθούν οι κανόνες της δικαιοσύνης?
Εκεί πιστεύω οτι είναι το δύσκολο.Το ίδιο πιστεύω και εγώ .
Και δεν κάνουμε μια προσπάθεια, να βρούμε την τέλεια ηθική ;;;
Προσπαθείς εσύ λοιπόν να βρεις την τέλεια ηθική και φτιάχνεις ένα σύστημα αρχών που βολεύει ας πούμε τον εαυτό σου. Το ίδιο κάνω και εγώ από τη δική μου πλευρά.. Μαζεύουμε και μερικούς οπαδούς και είμαστε πρώτοι ..
Το πρόβλημα είναι πως η τέλεια δική σου ηθική εμποδίζει την επικράτηση της δικής μου τέλειας ηθικής. Μήπως πρέπει να σε εξαφανίσω για να επικρατήσει η τέλεια ηθική μου και να είμαι ευτυχισμένος ; Για σκέψου τώρα ότι δεν είμαστε μόνο οι δυο μας αλλά υπάρχουν και πολλοί άλλοι, να δεις τι θα γίνει.
Εννοείται ότι για όσους δεν εξαφανιστούν ως εμπόδια προς την επικράτηση της τέλειας ηθικής μου θα πρέπει να γίνει πλύση εγκεφάλου ώστε να πιστέψουν πως η δική μου τέλεια ηθική είναι και δική τους. Είναι δηλαδή προς το συμφέρον τους (αν είναι δυνατόν!). Οσο καλή και να είναι η πλύση εγκεφάλου όμως τίποτε δεν εγγυάται πως μερικά άτομα κάποια στιγμή δε θα δουν καθαρά πως η τέλεια ηθική δεν είναι και τόσο τέλεια αλλά υπάρχει μια πιο τέλεια. Η δική τους... (ουπς! πρέπει να αντισταθώ) και πάει λέγοντας.
Φαντάζομαι οτι όλοι θα έχουμε προβληματιστεί σε παρόμοιες ερωτήσεις.
Αλλά δεν υπάρχει ως γνωστό καμμία απάντηση΄.
quote:
δε θα δουν καθαρά πως η τέλεια ηθική δεν είναι και τόσο τέλεια αλλά υπάρχει μια πιο τέλεια. Η δική τους... (ουπς! πρέπει να αντισταθώ) και πάει λέγοντας.
Η ηθική είναι συνάρτηση του τόπου της εποχής και των εμπειριών μας.
Μεταβάλλεται συνεχώς, αναπροσαρμόζεται.
Πως να έχουμε όλοι την ίδια?
Μόνο σε επίπεδο ιδεών μπορεί να γίνει. Στην πράξη επειδή δεν είμαστε μόνοι αναγκαζόμαστε να συμβαδίζουμε με την ηθική τής, κάθε φοράς, πλειοψηφίας.
Δεν υπάρχει τέλεια ηθική. Τη στιγμή που την προσδιορίζω ως τέλεια γίνομαι απόλυτος και αυτό σημαίνει ότι δεν πρέπει να υπάρχει τίποτε άλλο.
Και η ηθική λοιπόν είναι μεταβαλλόμενη και προσδιορίζεται από την πλειοψηφία.
Η πλειοψηφία βέβαια οδηγείται από πρότυπα και εκείνο που αποκαλούμε βούληση της πλειοψηφίας είναι τελικά απλώς η βούληση μιας μικρής ομάδας ατόμων. Αυτό δηλαδή που επιλέγει η πλειοψηφία στηρίζεται σε μια απάτη που δεν φαίνεται και διαχρονικά της δημιουργεί πολλά προβλήματα. Αλλά φαίνεται να ισχύει και εδώ αυτό που είπες παραπάνω : "δεν υπάρχει ως γνωστό καμία απάντηση."
Εδώ θα προσπαθήσω να δώσω μια απάντηση .
Πιστεύω ότι η πλειοψηφία των ανθρώπων , που ζούμε σε αυτόν τον πλανήτη , έχει αντιληφθεί την απάτη .
Αδυνατεί όμως να αντιδράσει αποτελεσματικά σε ομαδικό επίπεδο επειδή :
Η βούληση της μικρής ομάδας που δημιουργεί τα πρότυπα , έχει κατορθώσει το ακατόρθωτο :
Κατάφερε να επιβάλλει την δική της θέληση ,εις βάρος της πλειοψηφίας .
Η απάτη που ανέφερες φίλε Δημήτρη , βασίζεται σε ένα συγκεκριμένο σχέδιο .
Σύμφωνα με την δική μου φτωχή αντίληψη , αυτό λειτουργεί ως εξής :
Με σύμμαχο την επιστημονική γνώση, την οποία εξαγοράζουνε ( δελεάζουνε ) με υλικό πλούτο , παρακινούνε τον κόσμο σε μια υπερκατανάλωση άνευ προηγουμένου.
Αυτή η επιστημονική γνώση, μπορεί να έχει πολλά πρόσωπα ,ένα από αυτά είναι η :
Έρευνα αγοράς.
Αφού γνωρίσουνε τις ανάγκες μας , κατευθύνουνε την εξέλιξη ,προς την ικανοποίησή αυτών.
Δεν προλαβαίνουμε να πάρουμε τον μισθό μας και οι πάγιες ανάγκες ,μας γονατίζουνε οικονομικά.
Θέλουμε να βγούμε από αυτήν την εξέλιξη, αλλά αδυνατούμε.
Προσπαθούμε να κάνουμε περικοπές , αλλά δεν επαρκούνε .
Μια ζωή δίχως ηλεκτρική κουζίνα , τηλεόραση, dvd, κινητό, ηλεκτρονικό υπολογιστή, αυτοκίνητο ,πλυντήριο ,στερεοφωνικό συγκρότημα ( για να αναφέρω μερικά ), μας φαίνεται ανούσια.
Κυνηγάμε την ζωή και επειδή την προλαβαίνουμε λαχανιασμένοι και καταϊδρωμένοι , αποκτάμε την ψυχοσωματική αρρώστια που είναι σε όλους μας γνωστή.
Το άγχος.
Αυτό θα μας φάει όλους.
Η σημαντικότερη ζημιά ( μεταξύ άλλων ) που προξενεί στην ζωή μας είναι :
Η αποξένωση.
Κάποτε είχαμε επαφή μεταξύ μας.
Κάποτε , προλαβαίναμε να συζητήσουμε τα κοινά μας προβλήματα και να επιδιώξουμε λύσεις.
Σήμερα ζει ( σχεδόν ) ο καθένας μας στον κόσμο του.
Ο μόνος τρόπος για να αποφύγουμε την ολική καταστροφή που την ονόμασες Δημήτρη ρομπότ , είναι να ισορροπήσουμε μέσα μας :
Πνεύμα και ύλη.
Όταν τα καταφέρνω, γλεντάω στον μέγιστο δυνατό βαθμό την ζωή .
Όταν με πανικοβάλλει το άγχος ( για να τα προλάβω όλα ) , απλά δεν ζω.
Μήπως η καλύτερη προσέγγιση της τέλειας ηθικής, θα πρέπει να αρχίζει από τα έσω, προς τα έξω ;;;
Αυτό βέβαια είναι μια ατομική επιδίωξη και η επιτυχία εξαρτάται από τον βαθμό στον οποίο ,έχουμε ισορροπήσει τις υλικές μας ανάγκες, σε συνεργασία με το προσωπικό μας πνεύμα .
Πως σας φαίνεται αυτός ο τρόπος ,θα ήτανε για εσάς αποτελεσματικός ;;;
Αν όχι, προτείνεται ελεύθερα κάτι άλλο, η διορθώστε τον ,η βαθμολογείστε τον με άριστα το 10 .
Ίσως να βρω μέσα στον δικό σας και εγώ κάτι χρήσιμο .
Πάνω από όλα εσωτερική συνεργασία.
Όσο υπάρχω και δεν γνωρίζω πως γίνεται ,νιώθω ηθικά υποχρεωμένος προς :
Το αίτιο , που μου επιτρέπει να γεμίζω τα πνευμόνια μου , με οξυγόνο.
Πέφτει όμως βαρύ σαν αναμμένο σίδερο στο πνευμόνι και το καίει.
Αυτή η κάψα δεν θα σβήσει ,αν δεν βρω και πράξω αυτό για το οποίο υπάρχω.
Η αναζήτηση δεν έχει τέλος .
Είναι μια καθημερινή προσπάθεια να βγω από αυτήν την ηθική υποχρέωση που νιώθω.
Μα για στάσου .
Το ότι υπάρχω ακόμη, αυτό δεν είναι αρκετό ;;;
Αυτό δεν μου δείχνει ότι βρίσκομαι στον σωστό δρόμο ;;;
Θαρρώ πως κάθε ημέρα, είναι ημέρα αναζήτησης .
Πρέπει να την κάνουμε τρόπο ζωής .
Ακόμη και αν προχωράμε και δεν τελειώνουμε ποτέ ,κερδίζουμε κάτι.
Αυτό το κάτι είναι για εμένα, η επιδίωξη της τελειοποίησης του εσωτερικού μου κόσμου .
Και αν εγώ είμαι τυφλός και δεν βλέπω αν κατάφερα κάτι, εσείς σίγουρα φίλοι μου , που διαβάζεται τις σκέψεις μου,
μπορείτε να μου πείτε περισσότερα .
Δεν γνωρίζω γιατί σήμερα, νιώθω όλη την ημέρα ,μια πνευματικά περίεργη ευδιαθεσία.
Ίσως το αίτιο να με άγγιξε.
Ίσως γιατί ενήργησαν ευεργετικά κάποια ,δικά σας ερεθίσματα στην ψυχή μου.
Αύριο πάλι, ίσως καταφέρω να ζήσω μια τέτοια υπέροχη ημέρα.
Εύχομαι σε όλους καλή πνευματική ευδιαθεσία.
Νομίζω πως αυτοί που προκαλούν ή συμμετέχουν στην απάτη τελικά αυταπατώνται και οι ίδιοι. Απλώς έχω αυτήν την εντύπωση χωρίς να μπορώ να την τεκμηριώσω.
Εκείνο που παρατηρώ από τον εαυτό μου αλλά και από έναν κύκλο ανθρώπων είναι ότι όλοι πέφτουμε λίγο ή πολύ θύματα ενός συγκρητισμού που πυροδοτείται έντεχνα από τη διαφήμιση και τα κοινωνικά πρότυπα που κυριαρχούν. Μπορεί αυτό να μη γίνεται με βάση κάποιο «σατανικό» σχέδιο αλλά είναι τέτοιο το σύστημα (ανταγωνισμός σε όλα) και η φορά των πραγμάτων που τελικά όλοι παρασύρονται από αυτό και το ενισχύουν με αποτέλεσμα να αυτοτροφοδοτείται.
quote:
Η αποξένωση.Κάποτε είχαμε επαφή μεταξύ μας.
Κάποτε , προλαβαίναμε να συζητήσουμε τα κοινά μας προβλήματα και να επιδιώξουμε λύσεις.
Σήμερα ζει ( σχεδόν ) ο καθένας μας στον κόσμο του.
Ε, ναι ακόμα και το cinema έχει γίνει home theatre. Ζούμε στην εποχή του ατομισμού και του ιδιωτεύειν, όπως φαίνεται..
quote:
Μήπως η καλύτερη προσέγγιση της τέλειας ηθικής…
Δεν ξέρω φίλε. Η αναζήτηση του τέλειου σε οτιδήποτε μου φαίνεται σαν μια παγίδα.
Αυτή η αναζήτηση της τελειότητας είναι μια αιτία που τα πάντα είναι ατελή. Αναζητώντας το τέλειο στις σχέσεις μας, στα επαγγελματικά μας, στα οικονομικά μας και στα πνευματικά βεβαίως, χάνουμε τη ροή των πραγμάτων και την τελειότητα της στιγμής. Δεν ξέρω αν καταλαβαίνεις τι θέλω να πω.. Με λίγα λόγια πιστεύω πως αυτό που σε κάνει να αναζητάς το τέλειο είναι το ίδιο που προκαλεί όλη την αναστάτωση που περιέγραψες παραπάνω. Είναι πολύ ύπουλο.
Είναι μερικές φορές που κάνοντας κάποια εργασία θέλω να την κάνω όσο γίνεται πιο τέλεια. Χωρίς ψεγάδια. Αναλώνομαι λοιπόν με τις ώρες σε έναν κυκεώνα λεπτομερειών όπου η μία φέρνει την άλλη μεγεθύνοντας το πείσμα στα τυχόν λάθη που προκύπτουν (τις ατέλειες). Η κατάληξη είναι να χάνω τον στόχο και το αποτέλεσμα τελικά να είναι κάθε άλλο παρά τέλειο. Κάποιος άλλος στη θέση μου, με πιο απλές κινήσεις σύντομες και φαινομενικά ατελείς μπορεί να πετύχει πολύ καλύτερα αποτελέσματα.
Θυμάμαι παλαιότερα (στα μαθητικά χρόνια) όταν είχα αγοράσει τον πρώτο (αρχαίο τώρα πια) υπολογιστή, έφτιαχνα κάθε είδους πρόγραμμα παρακινούμενος από μια περιέργεια για τις δυνατότητες αυτού του εργαλείου και από μια αίσθηση ότι τα πάντα θα μπορούσαν να λειτουργούν αυτόματα και χωρίς λάθη.
Ένα από αυτά τα προγράμματα είχε ως αντικείμενο την ανεύρεση ενός μελλοντικού αποτελέσματος με βάση τα στατιστικά στοιχεία του παρελθόντος. Παρατήρησα πως μια συνάρτηση (ν-1 βαθμού όπου [ν] ο πληθυσμός) που περιέγραφε τέλεια ολόκληρο το παρελθόν ήταν εντελώς ανίκανη να προβλέψει οποιοδήποτε τιμή του μέλλοντος. Ούτε καν την πιο κοντινή. Η γραφική της παράσταση ήταν μια καμπύλη που πέρναγε ακριβώς από όλα τα σημεία του παρελθόντος κάνοντας άπειρα ζικ-ζακ αλλά μόλις έφευγε από το τελευταίο σημείο εκσφενδονιζόταν στο χάος. Αντίθετα από την καμπύλη η ευθεία ερμήνευε πολύ καλύτερα αυτά τα σημεία εφόσον υπήρχε μια τάση. Μπορεί να πέρναγε μόνο τυχαία από κάποιο σημείο του παρελθόντος αλλά ήταν πολύ κοντά σε οποιοδήποτε σημείο του μέλλοντος (της κάθε στιγμής δηλαδή) με μια μικρή και προβλέψιμη απόκλιση. Σήμερα γνωρίζοντας την «ευθύγραμμη παλινδρόμηση» και κάποια στοιχεία στατιστικής μου φαίνονται πολύ ανόητοι αυτοί οι πειραματισμοί, όχι όμως και τα συμπεράσματα.
Θέλω να πω λοιπόν ότι η αναζήτηση του τέλειου μας βάζει σε ένα δαιδαλώδες και άνευ ουσίας τρέξιμο όπου για να φτάσουμε το στόχο κάνουμε συνεχώς ζικ-ζακ και λοξοδρομούμε ενώ θα μπορούσαμε άνευ στόχου (σημείου) να πάμε απλώς κατ’ ευθείαν στο στόχο.
Για εμένα το να βαδίζω πάνω στην ευθεία σημαίνει να βιώνω τη ροή των πραγμάτων ως έχουν. Όχι να παρασύρομαι από αυτά αλλά να συμμετέχω σε αυτά με ψυχή και σώμα. Πνευματικά και υλικά. Όταν το καταφέρνω αισθάνομαι τέλεια. Νομίζω πως κάπου εδώ συμφωνούμε 
Άρα λοιπόν το να ορίσεις το τέλειο δεν είναι παγίδα όπως λες, είναι μια εκούσια και αναγκαία "πλάνη". Είναι ένας τρόπος να ωθήσεις τον εαυτό σου ποικιλοτρόπως προς την εξέλιξη, προς το απόλυτο αν και γνωρίζεις πως φτάνοντας εκεί όλα μεταβάλλονται. Δεν υπάρχει ταβάνι στην εξέλιξη και αυτό πρέπει να σε χαροποιεί. Αυτό που μέχρι πρότινος ήταν το τέλειο, σήμερα καθίσταται ημιτελές κ.ο.κ.
Οπότε φίλε κατά τη γνώμη μου, μη ψάχνεις τίποτε λιγότερο από το τέλειο. Είναι η μόνη σου ελπίδα προς την ολοκληρωση!
quote:
Αυτό που μέχρι πρότινος ήταν το τέλειο, σήμερα καθίσταται ημιτελές κ.ο.κ.
Γι' αυτό υποστηρίζω πως δεν υπάρχει τέλειο. Ο ορισμός του τέλειου και η αποδοχή του ως αναγκαία πλάνη ενέχει σε μεγάλο βαθμό τον κίνδυνο να μας κρατήσει προσκολλημένους πάντα εκεί.
Να μας κρατήσει που εκεί φίλε Δημήτρης ;;;
Στο ημιτελές ;;;
Στην αναζήτηση ,δίχως τέλος ;;;
Μα πιστεύω, ότι η κάθε αναζήτηση , έχει τα ενδιάμεσα σημεία της.
Η κάθε αναζήτηση ,που έχουμε τελειώσει, μας παρέχει γνώση .
Γιατί να τελειώσει η αναζήτηση του τέλειου λοιπόν ;;;
Κάθε ενδιάμεσο πόρισμα, σταθμός, στάση ,θα περιέχει και μια καινούργια , η αναβαθμισμένη γνώση.
Εκτός βέβαια ,αν θεωρήσουμε και αναζητήσουμε το τέλειο από :
Μια μονάχα οπτική γωνία.
Να θελήσουμε να το διευκρινίσουμε πλήρως, εντός ενός λογικού χρονοδιαγράμματος.
Είδη ειπώθηκε, ότι υπάρχουνε τέλειες ανθρώπινες κατασκευές .
Η οπτική γωνία , που βλέπει ο καθένας αυτήν την τελειότητα, είναι καθοριστική.
Εμένα μου έλειπε μέχρι πριν λίγο καιρό, αυτός ο τρόπος σκέψεως ,για αυτό και θεωρούσα , ότι :
Ο άνθρωπος αδυνατεί να κατασκευάσει κάτι το τέλειο.
Τώρα γνωρίζω ,ότι δεν είναι έτσι.
Αφού λοιπόν, μπορούμε εμείς οι άνθρωποι να κατασκευάσουμε τέλεια πράγματα , τότε :
Η τάση μας αυτή, είναι έμφυτη και όχι επίκτητη .
Απλά ,θα πρέπει να ξύσουμε, ερεθίσουμε λιγάκι το πνεύμα μας , προς αυτήν την κατεύθυνση.
Για εμένα προσωπικά, ο άνθρωπος είναι ένα τέλειο δημιούργημα, από κάθε άποψη, οπτική γωνία.
Απλά θα πρέπει να αναρωτηθώ ( και το έχω κάνει ) , γιατί δεν μπορώ να ανταποκρίνομαι πάντα με τον τέλειο τρόπο ;;;
Εδώ θα μου επιτρέψεις να κάνω μια υπόθεση :
Επειδή θα ήμουνα το ίδιο τέλειος, όπως και το αίτιο ,στο οποίο χρεώνεται η ύπαρξή μου .
Δεν θα υπήρχε ουδεμία διαφορά.
Και το βασανιστικό ερώτημα είναι .
Υπάρχει το αίτιο και πως, η τι είναι ;;
Θα πρέπει να το αναζητήσω εσωτερικά, διερευνώντας την ψυχή μου .
Να ένα άλλο ερώτημα ,υπάρχει ψυχή ;;;
Η εξωτερικά διερευνώντας το άπειρο σύμπαν, όπως το πράττει ήδη η επιστήμη ;;;
Αν τα δούμε ως απλά ερωτήματα , θα βρούμε και απλές απαντήσεις .
Αν όμως τα δούμε ως πολύπλοκα, θα πρέπει να δώσουμε και τις αποδείξεις που χρειάζονται .
Για ποιον όμως όλα αυτά ;;;
Έτσι και αλλιώς η κοινή γνώμη , είναι διχασμένη.
Ίσως για εμένα προσωπικά.
Για να βγω από την προσωπική αυτή απορία.
Μα και αν δεν βγω ,θα έχω τουλάχιστον προσπαθήσει και ξέρεις κάτι :
Αυτό θα με βοηθήσει να αντιληφθώ λίγο καλύτερα ,τον απέραντο εαυτό μου.
Εσύ τι λες ;;;;