- Ταξιδι Με Την Σκεψη Σε Αυτον Αλλα Και Σε Αλλο Πλανητη Στο Συμπαν Και Επικοινωνια Με Το Μυαλο - .-= ΤΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ =-.

Ο ΝΟΜΟΣ ΤΩΝ ΑΝΤΙΘΕΤΩΝ

Τα δέκα ζεύγη των αντιθέτων του Πυθαγόρα ήταν:

1) Δεξιό και αριστερό
2) Κανονικό και ακανόνιστο
3) Θερμό και κρύο
4) Σκληρό και μαλακό
5) Φως και σκοτάδι
6) Αρσενικό και θηλυκό
7) Καλό και κακό
8) Ακίνητο και κινητό
9) Τετράγωνο και ορθογώνιο παραλληλόγραμμο
10) Υγρό και ξηρό

Ο Θεός βρίσκεται τόσο σ' ένα κομμάτι ξύλο, όσο και σ' ένα ανθρώπινο όν. Η διαφορά είναι ότι το κομμάτι ξύλο δεν γνωρίζει τίποτε για το Θεό, ενώ ο άνθρωπος μπορεί να συνειδητοποιήσει την παρουσία Του, μέσα του.

1) Δεξιό και αριστερό:

Σε όλα τα πεδία της φύσης βρίσκουμε τη διπλή δύναμη να εκδηλώνεται και να αποτελεί το νόμο και την αιτία κάθε δραστηριότητας. Το ηλεκτρικό είναι η αρσενική αρχή και το μαγνητικό η θηλυκή αρχή της φύσης. Στον άνθρωπο ο εγκέφαλος έχει φύλο. Το αριστερό ημισφαίριο του είναι η έδρα της ηλεκτρικής δύναμης, ενώ το δεξιό είναι η έδρα της μαγνητικής. Αυτό ισχύει και για κάθε αρχή του ανθρώπου. Τα νεύρα που αντιστοιχούν στο αριστερό ημισφαίριο του εγκεφάλου διέρχονται από τη δεξιά πλευρά του σώματος, δημιουργώντας έτσι ένα σταυρό. Για αυτό το λόγο παρόλο που η αριστερή πλευρά του εγκεφάλου είναι το ηλεκτρικό κέντρο, κυβερνά τη δεξιά πλευρά του σώματος. Κατά παρόμοιο τρόπο η δεξιά, μαγνητική πλευρά του εγκεφάλου κυβερνά την αριστερή πλευρά του σώματος. Εξαιτίας της επίγνωσης αυτής της αρχής, οι καλλιτέχνες όταν ζωγραφίζουν ένα πορτρέτο για να αναπαραστήσουν την αξιοπρέπεια, το μεγαλείο, το θάρρος, την ευγένια και τη δύναμη, όλες αυτές τις αρσενικές ιδιότητες, ζωγραφίζουν τη δεξιά πλευρά του προσώπου. Αντίθετα όταν θέλουν να αναπαραστήσουν την ομορφιά, τον ιδεαλισμό, την αγνότητα, την πραότητα και τη στοργή, όλες αυτές τις θηλυκές ιδιότητες, ζωγραφίζουν την αριστερή πλευρά του προσώπου. Τούτο είναι αληθινό, αν και δεν γνωρίζουν τίποτε από το μεγάλο νόμο των φύλων. Για τον ίδιο λόγο ο άνδρας περπατά στα δεξιά και η γυναίκα στα αριστερά, αναγνωρίζοντας έτσι την αληθινή θέση τους σαν ηλεκτρική και μαγνητική προσωπικότητα.

2) Κανονικό και Ακανόνιστο

Το ΚΑΝΟΝΙΚΟ αντιπροσωπεύει εκείνες τις καταστάσεις στις οποίες οι ηλεκτρικές και οι μαγνητικές δυνάμεις είναι ομοιόμορφα ισορροπημένες και όπου η ισορροπία διατηρείται τέλεια. Το κανονικό αναπαριστά την κατάσταση κατά την οποία ο βασικός τόνος είναι ασθενής και συνεπώς τα μόρια συγκρατούνται σε χαλαρή συνάφεια. Όταν κάτι είναι κανονικό τότε η συνάφειά του καταστρέφεται εύκολα και διαχωρίζεται στα μόρια, άτομα, ηλεκτρόνια κλπ. που το συνιστούν. Από την άλλη πλευρά, το ακανόνιστο αναπαριστά εκείνες τις καταστάσεις στις οποίες η μία από τις παραπάνω δυνάμεις επικρατεί της άλλης, σε βαθμό που κάνουν το αντικείμενο, την ουσία ή την αρχή, ανάλογα με την περίπτωση, εμφανώς και ευδιάκριτα ηλεκτρικό ή μαγνητικό. Το ακανόνιστο αντιπροσωπεύει την κατάσταση στην οποία ο βασικός τόνος είναι ισχυρός, έτσι ώστε τα μόρια αλληλοσυνδέονται σε στενή συνάφεια. Η συνάφεια του διασπάται με δυσκολία και επομένως είναι δύσκολο να χωριστεί στα συνιστώντα αυτά μόρια, άτομα, ηλεκτρόνια κλπ.
Καθώς οι ηλεκτρικές και οι μαγνητικές δυνάμεις είναι απλώς υπόθεση δόνησης, η αναλογία της καθεμίας σε ένα αντικείμενο είναι ζήτημα αναλογίας των δύο συχνοτήτων της δόνησης. Επομένως το κανονικό και το ακανόνιστο αντιπροσωπεύουν απλώς συχνότητες δόνησης και διαφορετικούς συνδυασμούς των ηλεκτρικών και μαγνητικών δυνάμεων.

3) Θερμό και Κρύο

Όταν τα μόρια φθάσουν ένα ορισμένο σημείο έντασης της δόνησής τους, γίνονται θερμά και τότε όσο υψηλότερη είναι η συχνότητα δόνησής τους, τόσο θερμότερα γίνονται. Επομένως φαίνεται ότι η θερμότητα είναι απλώς μια ορισμένη συχνότητα δόνησης. Ωστόσο το λάθος που κάνουν εδώ οι επιστήμονες είναι ότι αρνούνται την πραγματικότητα του κρύου και το ονομάζουν απλά έλλειψη θερμότητας. Το κρύο δε σημαίνει έλλειψη θερμότητας περισσότερο από ότι η θερμότητα σημαίνει έλλειψη του κρύου. Η θερμότητα είναι αποτέλεσμα μιας ορισμένης συχνότητας δόνησης και το κρύο είναι το αποτέλεσμα της έλλειψης τούτης της συχνότητας δόνησης. Επειδή όμως δεν υπάρχει πουθενά ακινησία, αυτή η συχνότητα δόνησης είναι απούσα, γιατί υφίσταται μια άλλη συχνότητα δόνησης. Επομένως το κρύο είναι ένα είδος κίνησης, μια συχνότητα δόνησης, όπως και το θερμό. Όλες οι δονήσεις του ηλεκτρισμού είναι θερμές και του μαγνητισμού κρύες.
Συνεπώς η διαχωριστική γραμμή μεταξύ θερμού και κρύου είναι το σημείο στο οποίο ο ηλεκτρισμός γίνεται μαγνητισμός. Έτσι το θερμό και το κρύο είναι αποτέλεσμα της δονητικής δραστηριότητας των ηλεκτρικών και μαγνητικών δυνάμεων της φύσης.
Ένα θερμό μπάνιο είναι πάντα ηλεκτρικό, ενώ ένα κρύο μπάνιο είναι πάντα μαγνητικό. Αν πάρουμε κάποιο άτομο που είναι έντονα μαγνητικό και του κάνουμε ένα καυτό μπάνιο, θα χάσει την υπεραφθονία του μαγνητισμού και ταυτόχρονα θα αναδίδει το σώμα του μια ποσότητα ηλεκτρισμού, με αυτό τον τρόπο αποκαθίσταται η ισορροπία και γίνεται περισσότερο δημιουργικό.
Από την άλλη πλευρά, εάν επιτρέψουμε σε ένα έντονα ηλεκτρικό άτομο να κάνει ένα καυτό μπάνιο, με συνέπεια να χάσει ένα μέρος του ήδη ελαττωμένου του μαγνητισμού και ταυτόχρονα να προσλάβει ακόμη περισσότερο ηλεκτρισμό, τότε η ανισόρροπη κατάσταση αποβαίνει ακόμη χειρότερη και περισσότερο επιβλαβής. Εάν μάλιστα επιμείνει για καιρό, θα προκαλέσει θάνατο γιατί η ζωή είναι αποτέλεσμα ισορροπίας των δύο δυνάμεων. Εάν όμως ένα ισχυρά ηλεκτρικό άτομο πάρει ένα κρύο μπάνιο τότε το μαγνητικό μπάνιο θα μειώσει το υπερβολικό φορτίο ηλεκτρικής δύναμης, ενώ την ίδια στιγμή θα του παράσχει ένα μέρος μαγνητισμού, τείνοντας έτσι να εγκαθιδρύσει μια ισορροπία και να τον κάνει περισσότερο δημιουργικό. Εάν ένα μαγνητικό άτομο κάνει κρύο μπάνιο θα έχει τις αντίστοιχες εξελίξεις όπως και πιο πάνω με το ηλεκτρικό άτομο που κάνει καυτό μπάνιο. Για αυτό οι υδροθεραπευτές θα πρέπει να έχουν την ικανότητα να κάνουν διάγνωση σχετικά με την ηλεκτρική ή μαγνητική κατάσταση του ασθενή τους.

4) Σκληρό και Μαλακό

Όλες οι ουσίες είναι απλά συλλογές μορίων που συνδέονται λόγω συνάφειας, η οποία απορρέει από την αρμονία της δόνησής τους. Όσο μεγαλύτερη είναι η συνάφεια, όσο πιο έντονη είναι η δόνηση, τόσο δυσκολότερη είναι να μετατοπιστούν τα μόρια και αυτό γιατί τα κρατούν ισχυρότερα προσκολλημένα οι δυνάμεις συνοχής που αλληλοεξασκούνται. Σε αυτή την περίπτωση η ουσία γίνεται σκληρή, εξαιτίας της δύναμης του βασικού τόνου, της έντασης της δόνησης και της ισχυρής συνάφειας. Από την άλλη μεριά, όσο χαλαρότερη είναι η συνάφεια, όσο χαμηλότερη είναι η συχνότητα της δόνησης, τόσο μεγαλύτερη ευκολία υπάρχει στη μετατόπιση των μορίων, εξαιτίας της ασθενούς άσκησης των δυνάμεων συνοχής. Σε αυτή την περίπτωση η ουσία γίνεται μαλακή, εξαιτίας της αδυναμίας του βασικού τόνου, της χαμηλότερης συχνότητας δόνησης και της χαλαρής συνάφειας. Συνεπώς η σκληρότητα είναι απλά ένα άλλο όνομα για την ισχυρή συνάφεια και η μαλακότητα για τη χαλαρή συνάφεια. Η μοναδική διαφορά, επομένως εντοπίζεται στη δόνηση.

5) Φως και Σκοτάδι

Το φως είναι ένα είδος κίνησης, μια συχνότητα δόνησης. Στον αγνό αιθέρα όλα είναι σκοτάδι. Μόνο όταν διαφοροποιείται ο αιθέρας σε ηλεκτρισμό και μαγνητισμό εμφανίζεται το φως. Όπως ο ηλεκτρισμός και ο μαγνητισμός είναι διαφορετικές συχνότητες δόνησης από τον αιθέρα, έτσι και το φως είναι μια διαφορετική συχνότητα δόνησης από το σκοτάδι. Σκοτάδι δε σημαίνει απουσία του φωτός, περισσότερο από ότι φως σημαίνει απουσία σκοταδιού. Το καθένα είναι απλώς αποτέλεσμα διαφορετικών συχνοτήτων δόνησης.