- Η ΥΠΑΡΞΗ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΤΕΛΑ ΔΙΚΗ Μας ;;; - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Μερικές στιγμές έρχεται και με βρίσκει η αλήθεια .
Μπροστά της είμαι παντελώς ολόγυμνος .
Την αντικρίζω έτσι ακριβώς όπως με έφερε στον κόσμο αυτό.
Κάτι τέτοιες ώρες αναρωτιέμαι τα εξής :
Ποια είναι τα δικαιώματά της , από την στιγμή που με έφερε στο φως του ήλιου.
Αφήνοντας τον εαυτό μου τελείως ελεύθερο , ( εντάξει κάποια προβλήματα υπάρχουν ακόμη στο υποσυνείδητο μου ) , προσπαθώ να αντιληφθώ.
Θα έλεγα ότι αφουγκράζομαι.
Τώρα τελευταία σε αυτήν την προσπάθειά μου , έρχεται και με βρίσκει το αίτιο της αλήθειας.
Με ρωτάει ( δεν μπορώ να περιγράψω τον τρόπο ) , αν μπορεί να με οδηγήσει ;;;
Πριν ακόμη πω το ναι , αρχίζει να εκφράζεται μέσα από την ύπαρξή μου.
Και αυτά που εγώ αντιλαμβάνομαι , μετά από αυτήν την επικοινωνία , είναι απερίγραπτα.
Νιώθω και αισθάνομαι μέσα μου θεός.
Το ερώτημά μου είναι :
Ο θεός εκφράζεται και μέσα από άλλες ανθρώπινες ψυχές με παρόμοιο τρόπο , η αυτό που μου συμβαίνει , είναι μια φαντασίωση της στιγμής , την οποία δημιουργό εγώ .
Μήπως τα έχω πάρει στο κρανίο και δεν το αντιλήφθηκα ;;;
Λογικά και ο μόνος να ήμουν , που νιώθω έτσι όπως νιώθω , θα είχε μια λογική εξήγηση.
Ο καθένας μας , είναι υποχρεωμένος , από την στιγμή που υπάρχει , να φιλοξενεί τον δημιουργό , η τουλάχιστον το αίτιο της υπάρξεώς του.
Αν αυτό είναι λογικό , που συμβαίνει και πως ;;;
Πόσο η προσωπική μας ύπαρξη , μας ανήκει απόλυτα ;;;
Θα σου γράψω λίγα γιατί δεν έχω την δύναμη να γράψω πολλά.
Οι πνεύμονες στο σώμα ανήκουν στους πνεύμονες η στο σώμα?
Οι πνεύμονές τη μπορούν να κάνουν από μόνοι τους?
Μπορεί το σώμα να στηθεί χωρίς πνεύμονες?
Κοινός όλοι ανήκουμε σε ένα κοινό σώμα. Το σώμα του Ιησού.
Τα πάντα είναι αλληλένδετα μέσα στην δημιουργία.
«Το δικό μου», μας κλείνει στο καβούκι μας.
Τα πάντα είναι μια δωρεά. Και αυτό είναι η μέγιστη Αγάπη που λέγετε Δημιουργός.!!!
Για αυτό υπάρχουν και άνδρες και γυναίκες. Αλλιώς θα έπρεπε να υπάρχει ένα φύλο.
Ενότητα. Όλοι ενωμένοι. Το χέρι που απλώνουμε ο ένας στον άλλο είναι η αλυσίδα της Αγάπης.
Ότι και αν νιώθουμε είναι ότι μας επιτρέπει ο θεός να νιώσουμε. Για να ολοκληρωθούμε.
Η πεταλούδα της ψυχής μας δύο πράγματα χρειάζεται για να ελευθερωθεί και να φτάσει στην Αλήθεια (Ιησού).
Την Υπομονή (Σταθερή Θέληση μας) και την Ταπεινοφροσύνη (Αγάπη μας).
Αναζητήστε την Αλήθεια (Ιησού), και η Αλήθεια θα σας ελευθερώσεις!!!
Και όχι από μόνοι μας!!! Με υπομονή. Το τώρα είναι εωσφορικό.!!
Όταν τα μέλη (κοιλιά, …) θα υποταχτούν στο Σώμα και όχι το Σώμα στα μέλη, τότε θα πραγματοποιηθεί η Βασιλεία των Ουρανών από στον Ουρανό έτσι και στη Γη.
Ας μην προσπαθείς να αυξήσουμε την γνώση των αποδείξεων για τον Τριαδικό Θεό.
Και ειδικά για να βοηθήσουμε όσους δεν έχουν την ίδια πίστη με μας.
Αλλά ας μειώσουμε την επιθυμία των παθών που μας κρατάνε μακριά από Εκείνον.
Αγαπόντας τον Ένα θα σε αγαπήσουν και όλα τα θηρία!!!
Όλοι στην προσπάθεια είμαστε. Προσωπικά είμαι στην πρώτη δημοτικού ακόμα.
Έχω πολλές τάξεις ακόμα.
Είθε η Ψυχή μας να γίνει πεταλούδα,
και μια να πετάει στο λουλούδι της υπομονής
και μια στο λουλούδι της ταπεινοφροσύνης.
Να είσαι ευλογημένος από τον Κύριο μας.![]()
Να είστε όλοι ευλογημένοι.
Με αγαθή αγάπη Ιησού Χριστού 7Χ7,
just a man
999![]()
Κάποτε φίλε Jason_18 , πίστευα ότι η θείωση είναι ο τελευταίος σκοπός της υπάρξεώς μας.
Σήμερα έχω γίνει λιγάκι μετριόφρων και κατέβασα τον πήχη ποιο κάτω.
Μου αρκεί , αν κάποτε δεν υπάρχω σωματικά , να γίνω βοηθός του.
Δεν τον φοβάμαι τον θεό φίλε μου , τον θαυμάζω και θέλω να τον μοιάσω στην λογική του .
Θεός είναι η ίδια η λογική , όπως έγραψε ο φίλος ο Αίολος ,σε ένα άλλο θέμα.
Το να ζω μέσα στην φύση , δίχως να γνωρίζω ποιος την δημιούργησε , με κάνει να νιώθω άβολα.
Άλλωστε ο λόγος που η ανθρωπότητα πηγαίνει κατά διαόλου , οφείλεται στην απομάκρυνση του ανθρώπου , από την αληθινή φύση.
Σε ευχαριστώ για τις καλοπροαίρετες συμβουλές σου.