- ΣΙΓΟΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΝΤΑΣ ΟΛΗ ΜΕΡΑ - vol 3 - - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Χρόνια φωτιά, χαμένο πλήθος
κάλπικο ήθος, μια ζωή
Βουλιάζουν όλα, χωρίς ντροπή
μες στου αιώνα την παρακμή
Ο κόσμος όλος καίgεται
μα εγώ στο πλάι σου ξεχνιέμαι
Ο κόσμος όλος καίgεται
μα εgώ στα μάτια σου gεννιέμαι
Χρόνια φωτιά, διωγμοί αλήτες
σαν ασφαλίτες δω κι εκεί
Αυτός ο κόσμος gια χρόνια ζει
μέσα στο δάκρυ, μες στην κραυgή
Ο κόσμος όλος καίgεται
μα εγώ στο πλάι σου ξεχνιέμαι
Ο κόσμος όλος καίgεται
μα εgώ στα μάτια σου gεννιέμαι
Ο κόσμος όλος καίgεται ~ Μαρινέλλα
.
.
.
The She Mantis... uti, non abuti
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
In noreni cora;
Tira mine per ito,
Ne domina.
In noreni per ipe,
In noreni cora;
Tira mine per ito,
Ne domina.
In noreni per ipe,
In noreni cora;
Tira mine per ito,
Ne domina.
In romine tirmeno,
Ne romine to fa,
Imaginas per meno per imentira
Μαρινέλλα
Καmιά φορά λέω ν' αλλάξω ουρανό
mα δεν, mα δεν υπάρχουν δρόmοι
κι άλλη φορά σκέφτοmαι πόσο σ' αγαπώ
και σου, και σου ζητώ συγγνώmη
Τώρα δεν είmαστε παιδιά
να 'χουμε φως mες στην καρδιά να mας σκεπάζει
mα σ' αγαπώ σου το 'χω πει
κι η αγάπη σου σαν Κυριακή mε ξεκουράζει
Καmιά φορά λέω ν' αλλάξω ουρανό...
Βλέπεις πώς άλλαξε ο καιρός
κι έγινε ο κόσmος βροχερός, όλο χαλάζι
mα σ' αγαπώ σου το 'χω πει
κι αν όλα mοιάζουν φυλακή, δεν με τροmάζει
Galadriel
πολλές φορές το Φως είναι
πιο απειλητικό απ' το σκοτάδι
έχει ήχο, που δονείται όπως θέλω....
από τον Αρχάγγελο του Πάθους
του Δημήτρη Παπαδημητρίου
JGGJ, i.c.w.s.
πολλές φορές το Φως είναι
πιο απειλητικό απ' το σκοτάδι
Αν είσαι πλάι μου, μπορώ το φόβο να νικήσω
τον κόσμο ν' αgαπήσω κι ίσως ν' αgαπηθώ
Αν είσαι πλάι μου, μπορώ να μ' αντιμετωπίσω
τη μοίρα μου να ορίσω, να μεταμορφωθώ
Μόνος μου πώς να πορευτώ και πού να επιστρέψω
Χωρίς εσένα είμαι μισός, κι ίσως να μην αντέξω
Αν είσαι πλάι μου, μπορώ τη μάχη να κερδίσω
να μην εgκαταλείψω, να μην παgιδευτώ
Αν είσαι πλάι μου, μπορώ τον ήλιο ν' αντικρίσω
να μην ξαναgυρίσω σε τόπο σκοτεινό
Αν είσαι πλάι μου ~ Δημήτρης Μητροπάνος
.
.
.
The She Mantis...in vino veritas
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
Εγώ καλά σου τα ’λεγα
Και τ’ άκουγες παράλογα
Περπάτησε ανάλογα
Θυμάσαι που σου τα ’λεγα
Εγώ καλά σου τα ’λεγα
Γιατί δεν συμβιβάζεσαι
Πού τρέχεις και τι βιάζεσαι
Αμάρτησες, κολάζεσαι
Αδίκως θυσιάζεσαι
Γιατί δεν συμβιβάζεσαι
Αφού το κρίμα κρίνεται
Κι ο αίτιος ευθύνεται
Το πίνεις και δεν πίνεται
Εξαίρεση δε γίνεται
Εγώ καλά σου τα ’λεγα ~ Διονυσίου Στράτος
Μουσική/Στίχοι: Πάνου Άκης
.
.
.
The She Mantis... for whom the bells tools
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
Edited by - Mantis on 28/06/2005 10:17:45
I. Impasse of thoughts
I can’t see you I, can’t hear you
Do you still exist?
I can’t feel you, I can’t touch you
Do you still exist?
The Phantom Agony
I can’t taste you, I can’t think of you
Do you exist at all?
The Phantom Agony ~ Epica
.
.
.
The She Mantis... in light I chain you...
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
Edited by - Mantis on 28/06/2005 10:39:07
Μας χτύπησε η ζέστη.....
Δεν τραβάμε καλά......
Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι.... Κάπως έτσι νομίζω. Σωστηηηηηηη.
Πάμε έναν Μητροπάνο, δεν θα χαλάσω σήμερα τη μέρα μου.
Σε συζητάν δίχως γιατί και όχι άδικα
όπως κοιμάσαι στα στενά παλιά λαδάδικα
έγινες φίλη και γι΄αυτό δεν φυλακίζεσαι
ζεις στο σκοτάδι παστρικά μα δεν ορκίζεσαι.
Λάμπεις στα κόκκινα σατέν που σε τυλίγουνε
άσπροι και σέρτικοι καπνοί σε καταπίνουνε
σε καλντερίμια ξενυχτάς υγρά λιθόστρωτα
στου πληρωμένου παραδείσου την αυλόπορτα.
Τόσα δίνω πόσα θες
στα λαδάδικα πουλάν αυτό που θες
κάθε κάμαρα κελί
με βαριά παλικαρίσια αναπνοή.
Μύριες χαμένες μοναξιές με σένα σμίγανε
φεύγουν καράβια μα πριν φύγουν σου σφυρίζανε
πόσα παιδιά ήρθαν να βρουν το αντριλίκι τους
και σου ακουμπήσανε δειλά το χαρτζιλίκι τους.
Τόσα δίνω πόσα θες
..................
Την καλημέρα μου σε όλους.
Graceful in all her ways
Folding the hillside
Turning the sky from night into day
She won't fail to take my breath away
So soft this silence
She brings before the dawn
A time of twilight
When all the world waits to be reborn
Nobody knows her name
No one knows how she came to be here at all
Giving her loving
Hoping to everyone
Old as the hills
Young just like the rising sun over fields
That lie away beneath her feet
Ev'ry time we meet
She takes my breath away..
Camel-Breathless
Μόνο αυτό το cd έχω όμως 
*Υπάρχουν στα δάση
Δέντρα που τρελαίνονται για πουλιά...*
Ολυμπίου Δέσποινα
.
.
Σε κάθε πόνο και χαρά
και σ' ότι φέρνει ο χρόνος
η μουσική είναι συντροφιά
και λύτρωση και πόνος
Σε κάθε ζήλια και θυμό
στο κλάμα στο σκοτάδι
και στο δικό μας το χαμό
στο τέλος και στο χάδι
.
.
Μόνο η μουσική μου κάνει αλήθεια
ότι ψέμα τώρα και να ζω
Βάλε μουσική χορεύοντας να φύγω
σε μια φιγούρα απλή και δυνατή
το θέλω μου να πνίγω
Ότι θες εσύ τα χέρια μου ανοίγω
να κάνω ένα βήμα και στροφή
χορεύοντας να φύγω
.
.
Και το ρυθμό της έχω βρει
προτού ακόμα αρχίσει
και ξέρω πριν το θέμα μπει
αν μ' έχεις αγαπήσει
Κι όταν το όχι θ' ακουστεί
φοβάμαι να ‘μαι μόνη
μα το σκεπάζει η μουσική
που αμέσως δυναμώνει
"κάποιος έπρεπε να μπουρούσε να μου πει,
μην αγωνιάς,
αυτόν που αγαπάς τον έχεις κιόλας χάσει.."
i.c.w.s.
Galadriel
πολλές φορές το Φως είναι
πιο απειλητικό απ' το σκοτάδι
Edited by - galadriel on 29/06/2005 11:54:13
Γαλάνη Δήμητρα
.
.
Στα μάτια σου θυμάμαι τα νησιά
Σφαγμένα από Σαρακηνούς κι εμένα
Έτσι θέλω να μιλώ, όταν θυμάμαι εσένα
.
.
Ζωγράφιζες μ’ αναπνοές απάνω στο κορμί μου
χιλιάδες χάρτες μυθικούς δρόμους για τη ζωή μου
.
.
Στα μάτια σου θυμάμαι τα νησιά...
.
.
Στα μάτια σου θυμάμαι τα νησιά
ντυμένα φως, γλύκα κι εμένα
Έτσι θέλω να μιλώ, όταν θυμάμαι εσένα
.
.
Μέσα μου κένταγες βυζαντινό, ολόγιομο φεγγάρι
με συλλαβές από πηλό, της γης τ’ αλφαβητάρι
.
.
Στα μάτια σου θυμάμαι τα νησιά
ντυμένα φως, γλύκα κι εμένα
Έτσι θέλω να μιλώ, όταν θυμάμαι εσένα
JGGJ
in God we trust
Βανδή Δέσποινα
.
.
Θάλασσα βαθιά
Μες τα μάτια σου χαϊδεύω
Κύμματα φιλιά
Στο κορμί σου ταξιδεύω
.
.
Θάλασσα πικρή
Μας χωρίζει και πονάω
κι άλλη Κυριακή
Με τη σκέψη σου περνάω
σε ζητάω
.
.
Έλα να με πάρεις φως μου γίνε μια φορά δικός μου
μες τις γειτονιές του
κόσμου
Να σε ξαναβρώ
Έλα να μου πεις συγνώμη
που δεν ένιωσες ακόμη
πόσα βράδια μένω μόνη
πόσο σ` αγαπώ
.
.
Νύχτωσε νωρίς
άναψαν της γης τα αστέρια
πες μου να χαρείς
Πώς μπορείς σε ξένα χέρια
.
.
Νύχτωσε ξανά
Κι άρχισε ο Θεός να βρέχει
μάτια μου γλυκά
η καρδιά μου δεν αντέχει
να μην σε έχει
.
.
Έλα να με πάρεις φως μου γίνε μια φορά δικός μου
μες τις γειτονιές του
κόσμου
Να σε ξαναβρώ
Έλα να μου πεις συγνώμη
που δεν ένιωσες ακόμη
πόσα βράδια μένω μόνη
πόσο σ` αγαπώ
JGGJGGJGGJGGJGGJGGJ
in God we trust
You never let me down before
I don't imagine you're too familiar
And I don't see you anymore
I would not leave you in times of trouble
We never could have come this far
I took the good times,I'll take the bad times
I'll take you just the way you are.
Don't go trying some new fashion
Don't change the color of your hair
You always have my unspoken passion
Although I might not seem to care.
I don't want clever conversation
I don't want to work that hard
I just want some someone to talk to
I want you just the way you are.
I need to know that you will always be
The same old someone that I knew
What will it take till you believe in me
The way that I believe in you.
I said I love you and that's forever
And this I promise from my heart
I could not love you any better
I love you just the way you are.
Barry White-Just The Way You Are.
*Υπάρχουν στα δάση
Δέντρα που τρελαίνονται για πουλιά...*
Stars were falling deep in the darkness
as prayers rose softly, petals at dawn
And as I listened, your voice seemed so clear
so calmly you were calling your god
Somewhere the sun rose, o'er dunes in the desert
such was the stillness, I never felt before
Was this the question, pulling, pulling, pulling you
in your heart, in your soul, did you find rest there?
Elsewhere a snowfall, the first in the winter
covered the ground as the bells filled the air
You in your robes sang, calling, calling, calling him
in your heart, in your soul, did you find peace there?
Full Circle ~ Loreena McKennitt
.
.
.
The She Mantis... in full circle mode...
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
Δεν μου λέτε, δεν μου λέτε
το χασίσι που πουλιέται
Στους απάνω μαχαλάδες
το πουλάν οι ντερβισάδες
Στους απάνω μαχαλάδες
το πουλάν οι ντερβισάδες
Πού θα τα ’βρω, που θα τα ’βρω
ναργιλέ, σπαχάνι, μαύρο
Πού ’χει τέσσερις το δράμι | 2x
κι ένα φράγκο το καλάμι | 2x
Δεν με μέλει, δεν με μέλει
αν ακρίβυνε το μέλι
Εγώ θέλω το χασίσι | 2x
να ’μαι τύφλα στο μεθύσι | 2x
Απ’ την πόλη ένας μόρτης
ήρθε κοκαϊνοπότης
Και μας έφερε μαυράκι | 2x
για να κάνουμε κεφάκι | 2x
Δεν μου λέτε, δεν μου λέτε (το χασίσι πού πουλιέται)
Μουσική/Στίχοι: (Αγνώστου)
Τραγούδι της φυλακής και του τεκέ, τέλη του 19ου αιώνα
.
.
.
The She Mantis... αφιερωμένο για κάθε είδους κρίσεις...
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
Edited by - Mantis on 30/06/2005 03:30:39
Μουσική - Στίχοι: Διονύσης Σαββόπουλος, Ερμηνεία: Διονύσης Σαββόπουλος-Σωτηρία Mπέλλου
τριγυρνάμε στα σκοτάδια κι όμως εσύ δεν μάς ακούς
Δεν μάς ακούς που τραγουδάμε με φωνές ηλεκτρικές
μες στις υπόγειες στοές
Ωσπου οι τροχιές μας συναντάνε τις βασικές σου τις αρχές
Ο πατέρας μου ο Μπάτης ήρθε απ' τη Σμύρνη το εικοσιδυό
κι έζησε πενήντα χρόνια σΆ ένα κατώι μυστικό
Σ' αυτό τον κόσμο όσοι αγαπούνε τρώνε βρώμικο ψωμί
έλεγε ο Μπάτης μια Κυριακή
Κι οι πόθοι τους ακολουθούνε υπόγεια διαδρομή
Χθες το βράδυ είδα έναν φίλο σαν ξωτικό να τριγυρνά
πάνω στη μοτοσικλέτα και πίσω τρέχανε σκυλιά
Σήκω ψυχή μου, δώσε ρεύμα, βάλε στα ρούχα σου φωτιά
βάλε στα όργανα φωτιά
Να τιναχτεί σαν μαύρο πνεύμα η τρομερή μας η λαλιά
Ιπτάμενη παρθένα, κανονάς τους εσπερινούς
Του Θεού η φωνή γυρίζει στο μυαλό μας
κι όμως εσύ δεν μας ακούς
Σε υμνούμε, μες στις υπόγειες στοές
με όρκους και γητιές
Ωσπου οι τροχιές μας συναντάνε τις βασικές σου τις αρχές
Απρόσιτη μητέρα, μορφή από χώμα κι ουρανό
Θα χαθώ απ' τα μάτια σου τα δυο
μες στον κόσμο σαν πρόσφυγας
σ' ένα κατώι μυστικό
Αγαπούνε, τρώνε βρώμικο ψωμί, του λόγου σου οι πιστοί
Κι οι πόθοι τους ακολουθούνε υπόγεια διαδρομή
Θεόρατη γυναίκα στον ουρανό που κυβερνάς
ήλιους και φεγγάρια ηλεκτρικά
Με κρατούσες και φεύγαμε
και πίσω τρέχανε σκυλιά
Σαν τον Μάρκο, δώσ' μου τη λόγχη που κεντά
χρυσή λαβωματιά
Να τιναχτεί σαν μαύρο πνεύμα η τρομερή μας η λαλιά
Edited by - Oannes on 30/06/2005 04:01:30
Does it say
When you're lost you stay that way
Why a forest of fools getting in the way
Cannot hear, cannot fade with the nightsong.
Nightsong, from my heart
Why can't we
Sing this nightsong.
All alone
I reflect on my demons in the night
Some are wise,
Some are good
Some are not so bright
I can't hear
Sing along with the nightsong.
Nightsong, from my heart
Why can't we
Sing this nightsong.
Why not keep on singing anyway?
Run away
I don't know what it was
Led you astray
Just because you're too much like I am anyway
I will come
You can't hide
From the nightsong.
Nightsong, from my heart
Why can't we
Sing this nightsong.
Why not keep on singing anyway?
Ηλιοβασιλέματα γεμάτα αναμνήσεις
Θυμάμαι ακόμα και πονώ το τελευταίο δει-λινό
Το τελευταίο δειλινό πριν φύγεις και μ’ αφήσεις
Ηλιοβασιλέματα γεμάτα αναμνήσεις
Δειλινά αξέχαστα, δειλινά αξέχαστα
Δειλινά αξέχαστα, μες στα στενά δρομάκια
Τώρα με άλλον αγκαλιά περνάς τα στέκια τα παλιά
Περνάς τα στέκια τα παλιά κι εγώ πίνω φαρμάκια
Δειλινά αξέχαστα μες στα στενά δρομάκια
Ηλιοβασιλέματα, ηλιοβασιλέματα
Ηλιοβασιλέματα και τι δεν μου θυμίζουν
Και όπως πέφτει η βραδιά, την έρημή μου την καρδιά
την έρημή μου την καρδιά οι πόνοι την ξεσκίζουν
Ηλιοβασιλέματα και τι δεν μου θυμίζουν
Ερμηνευτες: ΚΑΖΑΝΤΖΙΔΗΣ ΣΤΕΛΙΟΣ/ΜΑΡΙΝΕΛΛΑ (ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗ)
Συνθέτης/Στιχουργός: ΧΙΩΤΗΣ ΜΑΝΩΛΗΣ
Edited by - mariha2912 on 30/06/2005 05:54:19
Νταλάρας Γιώργος
.
.
Λιόχαρη, Μεγαλόχαρη
της άνοιξης αυγούλα
και που 'χει μάτια να σε ιδεί
να σε καλωσορίσει
.
.
Δυο κάρβουνα στο θυμιατό
και δυο κουκιά λιβάνι
κι ένας σταυρός από καπνιά
στ' ανώφλι της πατρίδας
...ανέτειλες Ηλιε μου?
Galadriel
in God we trust