- Η Μασκα,η Αποκαλυψη και η Μοναξια της - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
quote:
καρναβαλι...
πλησιαζει και σκεφτομαι
τι θα γδυθω φετος?
Mασκοφόρε των τόπικ!
το πιο δυσκολο απο όλα,
έιναι να ντυθεις εσένα..
πόσες νεκρες γνωμες θα πρέπει να φορέσεις;
και πόσα πτώματα χθεσινών εαυτών;
H ΑΛΗΘΕΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΦΩΣ ΚΑΙ Η ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΤΟΥ Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΥΠΑΡΞΗ
η μασκα αντιπροσωπευει
τον αληθινο εαυτο....
αυτον που κρυβουμε καθε
μερα τριγυρνωντας στα τσιμεντενια
προσωπεια μας...
μα τωρα η καταπιεση...
θα βγει στην μασκα του
ξεφαντωματος...
παλι η ψυχη στον Διονυσο θα
γεννηθει...
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
Πίσω απ'τη μάσκα..
άλλη μια μάσκα...
Mέχρι εδώ///πάντα το ίδιο..
μια μασκα που δακρυα και πονο μου εφερνε,
τα χερια στο προσωπο μου με αγωνια ακουμπω,
να δω αν πηρε μαζι της οσα δεν θελω πια να δω,
μα τα ματια της ψυχης μου ,δεν ειχαν δει,
πως μαζι της η μασκα πηρε μια ζωη.....
2003-2004
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΟΤΣΑΚ.
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
μας προστατευουν,μας ξεχωριζουν
μας συγκρουουν,μας συγκρινουν...
και συ valnta ειχες πει καποτε
οτι "δεν εχει σημασια"
και ναι δεν εχει...
ουτε γω ουτε εσυ...
τελικα μοναχα η μασκα μετραει...
και εδω εσω παιζετε μια
παρασταση...που ο ηρωας παιζει
με τον εαυτο του και δεν εχει καταλαβει
πως το κοινο δεν ηρθε να τον δει...
παρασταση σε δυο ρολους
μια για τον υποκριτη και
μια για τον εαυτο του...
ποιος γνωριζει τα δρωμενα...?
ειναι σκληρο να εισαι
σκηνοθετης του εαυτου σου...
μα πιο σκληρο ειναι να νομιζεις
οτι εισαι και "ηθοποιος" της
ψυχης σου...
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
ειναι ενταξει τωρα,οσα ειχες σκεφτει,δεν σε σκοτωσαν,
ολα ειναι ενταξει τωρα ,αφησες την μασκα μεσα σου,
η κραυγη που ακουστηκε ,ηταν της καρδιας μου,
που σχιστηκε ,γιατι την αληθεια της ακουσε,
ειναι ενταξει τωρα,μεινε,η σαρκα πιο δυνατη ειναι,
αντεχει τα χτυπηματα,η καρδια ηταν που πεθανε ,
μαζι με την μασκα.....τωρα εαυτε μου ξεκουρασου....νεκρος
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΟΤΣΑΚ.
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
Edited by - manos on 19/02/2004 02:44:56
[μα πιο σκληρο ειναι να νομιζεις
οτι εισαι και "ηθοποιος" της
ψυχης σου...]
\/
\/
\/
Παράσταση-Θ.Λ.
Ήρθε στον ύπνο
Η πρωτότοκη κόρη
Ντυμένη άνδρας φώναζε δυνατά
Καλά κάνεις και φοβάσαι
Ήτανε τυλιγμένη σε φύλλα
Να ζεις όπως σκέφτεσαι
Αλλιώς θα σκέφτεσαι πώς έζησες
Οι φωνές που αρνήθηκες
Το δίκηο τους γυρεύουν
Τα νερά ανήκουν στους πνιγμένους
Αλλά το τέλος έρχεται
Με την σιωπή των τζιτζικιών
Να θυμάσαι
Πίσω από κλειδωμένη πόρτα
Γδύνεται η αγάπη
Με κίνηση και ξαφνική χάθηκε
Καταπίνοντας μια κάμπια
Η δειλή πράξη είναι
Ο θάνατος μέσα σου
Ψιθύρισε μακρινός φίλος
Αυτός ντύθηκε Ελένη
Στο τέλος πέταξε τη μάσκα
Και υποκλίθηκε σαν Άνδρας.
( «Η κηδεία του Εγώ» – 2002 )
{άσε με λίγο να παραλληρήσω/πάνω στο τρίτο μέρος/"Mοναξιά|"
---απευθυνόμενη στον "αέρα"///το.."κ καλά" του παρελθόντος
χμ---μου φαίνεται λίγο αστείο\\\να μου μιλάν για "μοναξιά"
αυτοί που την μοιράζαν απλόχερα///που κάναν τα πάντα
να μοιάζουν "μοναξιά" κ ούτε θάλασσα///ούτε άσπρα κυκλαδίτικα τοπία
μπορούσαν να με παρηγορήσουν...
**ας μην έχουμε πια ""επιλεκτική μνήμη""}
Va(l)nta......
με τα καινούργια ρούχα του αυτοκράτορα
κ ετεροχρονισμένες "παρατηρήσεις"...
μαζι του με κρατησε,γιατι τολμησα να με κοιταξω ξανα
και αντικρυσα την μοναξια,παρτε την απο μπροστα μου,
την μισω και ας ξερω ποσο με αγαπα,ενας εαυτος που με πονα,
παρτε τον ,να μην τον αντικρυσω ξανα,ενας εαυτος που μισω,
μια ακομη μασκα ,που στην πυρα να πεταξω θελησα,....ματαια...,
μοναχα οι νεκροι την εχουν αυτην την πολυτελεια,...γι'αυτο ,
το σκοΤαδι ,ο μονος συμμαχος ,σε αυτην την παλη,ο μονος συμμαχος,
που με αγκαλιαζει
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΜΠΟΤΣΑΚ.
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
Edited by - manos on 19/02/2004 18:52:30
Μάτια φωτογραφικά αλμπουμ
Αντικριστοί καθρέφτες, παράθυρα
Απειρο χωρίς ορίζοντα.
Ενα σφύριγμα ή ένα κενό στ' αυτί
αισθηση...
σα μεσημέρι...καλοκαιρινό
αυτές οι κούφιες ώρες...ξέρεις...
Καπως έτσι και στο παρκο
με ομπρέλες ασπροκίτρινες
κι ο παλμός γαλάζιος
Ποτό απο χέρι αγγέλου
Σπαστό καστανόμαυρο μαλλί
και πρόσωπο χωρίς μάσκες
ή ισως με την πιο αληθινή.
Δε ξεχνω αυτά που θα μου πεις...
Γιατί κοιταζω το τζάμι
Όχι δε σας βλέπω!
Τρένο και μακρουλά σώματα
Η Λερναία Ύδρα!
Ο όφης και το κρίνο!
Αυτοί κι εγώ!
Εσύ αλλού
Δεν έχω...
Δεν έχω κεφάλια
Οι μάσκες λιώσαν
Δεν έχω σώμα
άγγελε
να σε ικανοποιήσω
Μόνο δυο μάτια κι ένα βλέμμα
χωρις το διάολο ή το θεό
Περπάτα γυμνός αν θες να με νιώθεις
άγγελε, φίλε, κορίτσι, νερό...
Seeking...Looking...
Listening...
Always moving on...
λοιπον καλη μου valnta...
επιλεκτικη μνημη...
γινεται αλλιως?
αληθεια δεν ξερω...
μονο για την μοναξια
να μιλησω τουτη που
επιδιωξα...και διαλεξα
συνειδητα...
σαν να καμωθηκα γι αυτην μου
μοιαζει...ξερεις οταν ανακαλυπτω
τι ειναι αυθεντικο επανω μου
με πιανει μια χαρα-παιδιαστικη διαθεση...
δεν γνωριζω απο που εχει ελθει
η λεξη μοναξια ετοιμολογικα...
μα στο δικο μου μυαλο σπαει σε 2 κομματια...
μον-αξια...η μονη αξια ειναι να αντεχεις
την υπαρξη σου...οποιος το κανει αυτο
ειναι αξια μονος...
valnta η καινουργια φωτο/μασκα σου
με ερεθι-"ζει"...για να μην
παρεξηγηθω-εννοω οτι κανει την σκεψη μου να ζει και να θετει ερωτηματα...
μα αληθεια η μασκα οταν χρησιμοποιηται στο σεξ...
βλεπε σαδομαζοχιστικα...τι σημαινει...
θελετε να δουμε?
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
Edited by - ryche on 26/02/2004 01:22:59
Somewhere In Nowhere
Here I am
In this strange world
A different universe
Nowhere in time
I'm captured in my dreams
On this lonely journey
To find the morning light
To be me
Eternal life
Beyond the death we know
A restless soul
But am I dead?
This labyrinth
of my own feelings
A misty ocean
But where's the shore?
I know that I exist
But somehow I don't
Can't find the morning light
Can't be me
Here I am
In this strange world
A different universe
Nowhere in time
Lost in nowhere, timeless prison
Will I ever find the reason
I wish that I could escape this dream
Can I ever return to reality
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
Αποκαλυπτηρια της αληθειας,καλως ηρθες τεκνον μου στην πραγματικοτητα...
σωπα κι ακουσε την πνοη του συμπαντος,ΕΓΩ τι εγω, εγω θα σ αγαπω παντα με τον δικο μου τροπο,
αρκει να εισαι οπως σ εχω πλασει εγω...στα δικα μου μετρα...
The more of you that I inspect
The more of me I see reflect
The more I try to read your lips
The more the mask you're wearing rips
But when I seek out your voice
My ears are overcome with noise
You show and tell with greatest ease
Raving impossibilities
Engaged in crime I grasp my throat
Enraged my mind starts to smoke
Enforce a mental overload
Angry again, angry again, angry ow
And when the story takes a twist
If folds like a contortionist
Slight of hand and quick exchange
The old tricks have been rearranged
Engaged in crime I grasp my throat
Enraged my mind starts to smoke
Enforce a mental overload
Angry again, angry again, angry
The searing of the sinew
My body fights for air
The ripping of the tissue
My lungs begin to tear
Gravity's got my bones
It pulls my flesh away
The steam finally dissipates
I make out my sweaty face
Association that I choose
Game I inevitably lose
Governed by laws set up by me
Fracture it's jaw to let me be
A cut-out cardboard condo maze
Filled with an insubordinate race
Irrational youths stop to stare
As music rubber hosed the air
Engaged in crime I grasp my throat
Enraged my mind starts to smoke
Enforce a mental overload
Angry again, angry again, angry again
And again and again, again
Engaged in crime I grasp my throat
Enraged my mind starts to smoke
Enforce a mental overload
Angry again, angry again, angry ow
στον εαυτο μου.........
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
κάποιος άλλος στραβώνει...
*Ξεκάρφωτα βραδυνά συμπεράσματα...
πεντε ελπιδοφοροι...
μοιραζουν την ελπιδα
δεξια και αριστερα
μας κανουν να λαμπουν
τα ματια μας για λιγο
στο σκοτεινο παρον μας...
πεντε ανθρωποι μιλουν
για το μελλον...ολοι
λενε "θα"...
και τους πιστευω...
μα κανενας για το τωρα μου...
ας μου επαιρνε καποιος την
ελπιδα και θα ειχε την εγκριση μου...
μα κανεις δεν τολμα να μου
ανοιξει τα ματια για το ματαιο...
γι αυτο παντα η κοινωνια
ηταν η μεγαλυτερη πορνη
και ο καλυτερος πελατης της ο πολιτικος...
ο Ryche...ψυφο-φορος
ειμαι η νεκρη γνωμη που ειχα χθες και αλλαξε...
οι πόροι κλεινουν
το στόμα ανοίγει
μα μιλιά δε βγαίνει
και αναπνέω
ανακυκλωμένο αέρα
Πίσω απ' τη μάσκα, μόνο τα μάτια δεν κρύβονται...
quote:Τελικά..όταν κάποιος βγάζει μια μάσκα//
κάποιος άλλος στραβώνει...*Ξεκάρφωτα βραδυνά συμπεράσματα...
Γλυκο μου.. ποσο μ'αρεσουν τα βραδυνα σου συμπερασματα...
Η μασκα αποτελει το ψεμα που δε θελουμε να αποκαλυψουμε..
..γιαυτο..ωρες επι ωρων.. μακιγιαρουμε το ""Αμεμπτον..
..φοβομαστε να το δουμε..
..δεν ξερω ομως αν το φοβομαστε ..γιατι ειναι πολυ "καλο"
..γιατι ειναι πολυ "κακο"
..γιατι ειμαστε Εμεις.. που ψαχνουμε αλλα δε θελουμε να δουμε
Η μασκα απευθύνεται αρχικα σε μας, προορίζεται για μας..
..ωστόσο μπορει να εκφράζει και κόσμους που μας αποκλείουν..
Η μασκα μας προκαλει τον πόνο μιας εμβάθυνσης που παλευει να βγει.. Μάταια!!
Η πραγματική της έννοια, μας προετοιμάζει για ολοένα και μεγαλύτερη οδύνη,
κάθε ικανοποίηση που μας δίνεται απο το ψεμα αυτης, μεταθέτει μόνο τον πόνο.
Το ψέμα υπακούει σε νόμους.. που επινοούμε για να συγκαλύψουμε την αλήθεια.
-Νόμους επαφής-
Δρασης - Αντιδρασης
Θετικου - Αρνητικου
Ελξης - Αποστροφής
Ομωννυμων - Ετερωνυμων
...ετσι θαρρω αποκαλυφθηκε ...
..η μοναξια της ψυχης... ο εγωισμος της..
..μα ποια ψυχη νά σκεφτω που αγαπα τη Μοναξια..
..μαλλον αγαπαμε πολυ το εγω μας ...και θυσιαζουμε τα παντα στο βωμο του.
Λυπημενα λογια απο τη Destiny.. για οσα συμβαινουν