- ΘΕΤΙΚΟ ΑΤΟΜΟ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

μαλλον εγω δε το διατυπωσα σωστα..
αυτο που φοβαμαι κυριως ειναι το ενδεχομενο να μεινω μονη για πολλα χρονια και μετα το να πεθανω ολομοναχη μιας και ειμαι το μικροτερο μελος με αρκετη διαφορα ηλικιας απο τα αδερφια μου.. και "καλως εχοντων των πραγματων" θα πεθανω τελευταια απο τη σημερινη μου οικογενεια, γιατι σαφως θα μου πειτε, δεν εχεις ανηψια και γενικα αλλα μελη? μιλαω για την τωρινη μου οικογενια..

τελος παντων, μη μενουμε στο σχολιο μου..αλλωστε πιστευω αυτα ειναι πολυ ανθρωπινα και λιγοι ειναι αυτοι που εχουν εξικοιωθει εντελως με το θανατο, αν και εχω περασει και γω παρα πολλα και εχω δει πολλα..

το θεμα εδω ειναι η θετικη ενεργεια και πως θα την βρουμε..
υποθετω οτι μπορουμε να τη βρουμε σε πολλα μικρα πραγματα που μας αρεσουν, δε χρειαζεται να ειναι κατι μεγαλο..
εγω πχ τη θετικη μου ενεργεια τη βρισκω με το που θα μπω μεσα στο αμαξι και θα αρχισω να οδηγαω.. ολα μου τα προβληματα εξαφανιζονται και δε με νοιαζει τιποτααααααααα
επισης..ειμαι λιγο τυχερη σε αυτο, επειδη εγω ειμαι απο την κερκυρα, μπορω να πω οτι αυτο ειναι για μενα το κεντρο θετικης μου ενεργειας..
οταν ειμαι εκει..τιποτα δεν εχει σημασια, τιποτα δε μπορει να με κανει να χαλαστω..το ιδιο προβλημα εχει μικροτερη σημασια οταν ειμαι εκει..νιωθω οτι ειμαι στον παραδεισο και οτι ολα τα αλλα ειναι πολυ μικρης σημασιας...

και η σκεψη και μονο οτι καποτε θα μενω μονιμα εκει, μου δινει απιστευτη θετικη ενεργεια...

Ας το δοκιμασουμε λοιπον .
Το παραδειγμα του δικου σου τοπου εργασιας ειναι ακομη φρεσκο στην μνημη μου ,παιρνω λοιπον αυτο και νομιζω οτι ειναι τυπικο, γιατι σπανια βρισκει καποιος ενα εργασιακο περιβαλλον ,που ειναι ιδανικο για να αποδωσουνε στην ποιο καλη περιπτωση ,ολοι οι εργαζομενοι τα μεγιστα των δυνατοτητων τους .

Πηγαινεις ,η ανα θελεις πηγαινω στον τοπο εργασιας μου και ειμαι γεματος θετικη ενεργεια .
Απο που την εχω παρει αυτην την θετικη ενεργεια ;;;

Ψαρευα την προυγουμενη ημερα και χαλαρωσα .
Ειδα ενα ηλιοβασιλεμμα που μου εκλεψε την καρδια .
Με αγαπησε καποιος αγνωστος ,σαν να ημουνα δικος του ανθρωπος .
Εκλαψε η κορη μου και τις εδωσα κουραγιο για να αντεξει τα προβληματα της και το πετυχα γιατι την εκανα να τα ξεχασει .
Διαλογιστηκα αρκετη ωρα και αφαιρεσα μεσα απο την γκλαβα μου τις αρνητικες σκεψεις ,που βασσανειζαν το μυαλο μου ,σαν παρασιτα .
Πιστεψα οτι τιποτα δεν μπορει να με ριξει κατω και να με χαλασει την ψυχολογια ,αν δεν το επιτρεψω εγω ο ιδιος .
ΠΕΡΑΣΑ ενα υπεροχο ,ισως ανεπαναληπτα ευτυχισμενο σαββατοκυριακο με την οικογενεια μου και μου αναπτερωσε το ηθικο και το πνευμα .
Εκανα εναν περιπαττο και ειδα τους συνανθρωπους μου να εχουνε σκυμμενα τα κεφαλια , ειπα εγω δεν θα το επιτρεψω στον εαυτο μου να σκυψει το βλεμμα χαμηλα .

Κοιταξα ψηλα ,οσο τελος παντων μπορει να πεταξει η ψυχη μου και μου ειπε η μητερα της another star :
μη σ' αξιώσει ο Θεός να μάθεις τα όριά σου".
ΘΕΡΙΕΨΕ μεσα μου η επιθυμια να τα αγγιξω και ας πεθανω .
Κοιταξα την ζωη πισω μου και ειδα τις ημερες κενες ανουσιες ,η μια να μοιαζει με την αλλη ,χωρις να μπορω να ξεχωρισω καμια και θελησα να περασω μια ημερα μοναδικη ,ξεχωριστη ,τελαια σε αυτον τον κοσμο ,τουλαχιστον θα το προσπαθουσα .
Ετσι λοιπον ,για να μην συνεχεισω με αλλα παραδειγματα θετικης ενεργειας ....γιατι θα μας πιασει το βραδυ ,ξεκινησα εκεινη την ημερα για την εργασια μου .

Ημουνα ευγενικος καθ΄ ολη την διαρκεια της εργασιας μου .Συγκεντρωμμενος σε αυτο που επρεπε να παραγω .
Σεβαστηκα τον χωρο, απο τον οποιο θα εισεπραττα το μεροκαματτο της ημερα εκεινης και ο σεβασμος μου μεγαλωσε σκεπτομμενος ,οτι εχω να συνεργαστω με συνανθρωπους μου ,που και εκεινοι επρεπε να εχουνε ερθει για τον ιδιο λογο στον κοινο τοπο εργασιας μας .
Προσπαθησα να ικανοποιησω πρωτα τους αλλους ,με την δικη μου συμπερυφορα και αποδωση εργασιας και αφησα τελευταιο τον εαυτο μου .
Την πατησα .
Δεν υπαρχει εργασιακος χωρος ,που να φιλοξενει για πολυ καιρο , εαυαισθητες υπαρξεις .
Αντιθετα φιλοξενει επ απειρον ατομα που σκυβουνε το κεφαλι και εργαζωνται διχως φιλοτιμο ,σεβασμο ,αλληλεγυη,εαυαισθησια και αγαπη για το αντικειμενο ,στο οποιο εργαζωνται .
Αυτη η εμπειρια δεν εχει σβησει μεσα απο την μνημη του μυαλου μου ,αντιθετα ητανε ενα παραδειγμα για να προσαρμοσω τον τροπο με τον οποιο θα εργαζωμαι .
Εγινα αναισθητος ,λογικος ,συμφεροντολογος ,πονηρος στον χωρο εργασιας .
Οπως πηγαινε η ομαδα παραγωγης ,ετσι πηγαινα και εγω .
Ετσι λοιπον με ηθελε το αφεντικο και ετσι εργαζομουνα στον χωρο μου .
Οταν ομως τελειωνε η εργασια , ημουνα ολοτελα αφημενος στην δικη μου σκεψη και προσπαθουσα να αλλαξω την ψυχοσυνθεση μου .
Ματαια ομως ,γιατι ημουνα σωματικα ζωντανος ,πνευματικα ομως νεκρος .
Προτιμησα να ειμαι ζωντανος πνευματικα και ετσι αρχισα να εργαζομαι και παλι ,οπως μου το προετρεπε η ψυχοσυνθεση ,που ηδη ανεφερα ,οσο μπορουσα ποιο περιστατικα .

Εισεπραξα απο τα αφεντικα κατι, που εχει μεινει αναλοιωτη εμπειρια μεσα μου :
Εισαι φιλοτιμος αλλα δεν μας κανεις και δεν μπορεις να μας βοηθησεις στο εργασιακο χωρο .
Δεν εφυγα με απελυσαν .
Μαζεψα τα απομηναρια της θετικης ενεργειας ολα μαζι (οσα απεμειναν )και τα εκανα ενα μεσα στην ψυχη μου .

Με αυτα αττενειζω αισιοδοξος το μελλον μου ,γιατι γνωριζω οτι εδωσα οτι καλλυτρο μπορουσα .
Το οτι δεν ητανε αρκετα για την προσφατη εργασια με κανει να προετοιμαζω τον εαυτο μου για κατι καλλυτερο που δεν ειναι ,παρα η ελπιδα για μια καλλυτερη θεση εργασιας .
Ειναι θετικο που η ψυχολογια μου εχει θετικη ενεργεια μεσα της .
Αββυσος η ψυχη μου και μεσα απο αυτην , προσπαθω να χαραξω καινουργιο υγιες μελλον, μεσα σε εναν κοσμο που δεν υπαρχει πνευματικα .
Οχι δεν το βαζω κατω , αυτο ελειπε να παραδωσω την ψυχη μου στην αναισθησια ,ασιδοσια , στο ψεμμα ,την αδικια ,την ανισοτητα ,το προσωπικο μου ατομικο συμφερρον .
Θα παλευω μεχρι τελικης πτωσεως .
Ο θεος να μου δινει δυναμη ,να αντεχω τα καινουργια ορια που ανακαλυπτει καθημερινα η ψυχη μου .
Συγνωμμη για το μακρινο σκελος τοιυ μυνηματος μου ,δεν ειχα προθεση να σας κουρασω .

ΠΟΙΟΝ ΑΠΟ ΕΣΑς ΦΙΛΟΙ ΜΟΥ ΕΠΙΤΡΕΠΕΙ Ο ΕΡΓΟΔΟΤΗς ΤΟΥ ,ΝΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΑΥΤΟς ΤΟΥ ΣΤΟΝ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΧΩΡΟ ;;;
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΓΙΑ ΤΙς ΑΠΑΝΤΗΣΕΙς ,ΠΟΥ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΟΥΝΕ .

ΕΙΝΑΙ ΚΑΙΡΟς ΝΑ ΕΞΙΚΟΙΩΘΕΙς ΜΕ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ ΑΓΑΠΗΤΗ GWGW ,ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΟΝΟ ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΙΓΟΥΡΟ ,ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΓΕΝΝΗΣΗ .
ΑΝ ΤΟ ΕΒΛΕΠΕς Ως ΕΝΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙ ΣΕ ΕΝΑΝ ΚΑΛΛΥΤΕΡΟ ΚΟΣΜΟ ,ΜΕ ΚΑΛΕς ΠΡΟΟΠΤΙΚΕς ΝΑ ΕΙΣΕΛΘΕΙς ΣΕ ΑΥΤΟΝ, ΔΕΝ ΘΑ ΕΞΙΚΟΙΩΝΟΣΟΥΝΑ ΜΕ ΑΥΤΟΝ ;;;

Μπορεις να τον δεις ετσι ;;;

Γραφω καλοπροαιρετα ,αν ομως σε ενοχλει η αναφορα μου , δεν θα ξαναγραψω για το μονοπαττι αυτο .

καλε μου φιλε, επειδη δε με ξερεις, σε δικαιολογω απολυτα που μου κανεις αυτες τις ερωτησεις...το οτι ο θανατος ειναι το μονο απολυτο και το μονο σιγουρα δε τιθεται καμια αμφιβολια..
η ζωη ομως ενος ανθρωπου δεν ειναι ιδια σε ολες τις φασεις του..
εχει σκαμπανευασματα, και σαν ευαλωτο ον που ειναι, επηρρεαζεται απο παρα πολλα, συμβαντα που του εχουν συμβει, συγκυριες που υπαρχουν στη καθε φαση της ζωης του..
εγω μπορω να πω με βεβαιοτητα οτι εχω εξικοιωθει παρα πολυ με την ιδεα του δικου μου θανατου,ισως δε στο εδωσα να το καταλαβεις καλα..
οπως ειπα παραπανω, αυτο που με φοβιζει ειναι το να μεινω μονη και να πεθανω μονη. το μονη ειναι το κλειδι και οχι το πεθανω.
αν μου ελεγαν οτι αυριο θα χασω καποιον απο αυτους που εχω πιστεψε με οτι θα προτεινα να πεθανω σημερα.

υπερβαλλω βεβαια λιγο, αλλα προσπαθω να σου δωσω να καταλαβεις..
οταν ενα παιδι μεγαλωνει με μεγαλη διαφορα απο τα αδερφια του, με πολλα προβληματα υγειας στο οικογενειακο του περιβαλον και με απιστευτα πολλες ωρες στα νοσοκομεια, ο θανατος δεν ειναι απλα κατι που ΘΑ συμβει, ειναι βεβαιοτητα.
το οτι ειμαι ομως η μικροτερη με αγχωνει γιατι ξερω οτι "καλως εχοντων των πραγματων" θα πρεπει να τους "θαψω" ολους..κατι που δε ξερω πως θα το αντεψω..

συγνωμη αν εγινα μακαβρια, αλλα επρεπε να τα πω λιγο πιο παραστατικα για να καταλαβετε τι εννοω..

Το γεγονός και μόνον, ότι η θάλασσα αποτελεί πηγή οξυγόνου για τον πλανήτη μας ,θα έπρεπε να αρκεί για να μας κάνει όλους ,να την γνωρίσουμε .
Γράφω λοιπόν αυθαίρετα ,ότι ηθικόν χρέος όλων υμών που το γνωρίζουμε ,είναι να μεταδίδουμε αυτήν την γνώση και επίσης να παροτρύνουμε ,πάντοτε βέβαια καλοπροαίρετα ,να την κρατάμε καθαρή .
Είναι θετικό παράδειγμα, όταν πηγαίνω στην θάλασσα και πετάω τα προσωπικά μου απορρίμματα στον κάδο απορριμμάτων .

Θετικά άτομα ορίζω νοητικά , ότι είναι όλοι οι συνάνθρωποι μου , που συμμετέχουνε και δραστηριοποιούνται ενεργά σε τέτοιου είδους προσπάθειες .
Μπορούμε βέβαια να επεκταθούμε και σε άλλες προσπάθειες ,που χρήζει κατεπειγόντως να είναι καθημερινές .
Γράφω συνειδητά την λέξη κατεπειγόντως ,διότι δεν έχουμε πλέον, όλοι εμείς οι κάτοικοι του πλανήτη γη, την πολυτέλεια της ελαστικότητας και του ΄΄δεν βαριέσαι αδελφέ ΄΄.

Τον λόγο που δεν υπάρχει αυτή η ελαστικότητα ,τον βλέπουμε σχεδόν καθημερινά στις ειδήσεις .
Τώρα βέβαια το τι αντιλαμβάνεται και εμπεδώνει συνειδητά ο καθένας , από τις συχνές κλιματολογικές καταστροφές είναι ένα τεράστιο θέμα .

ΜΗΠΩΣ ΑΝΤΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΠΩΣ ΔΕ ΜΑΣ ΑΡΜΟΖΕΙ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΟΝ,(ΑΛΛΑ ΓΙΑ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΙΟ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ΣΕ ΑΥΤΟ),ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΣΚΕΦΤΟΥΜΕ ΠΩΣ ΔΕΝ ΑΡΜΟΖΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΣΕ ΑΥΤΟ;;
ΟΠΟΤΕ ΑΛΛΑΖΩΝΤΑΣ ΕΜΑΣ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΑΥΤΟ ΑΛΛΑΖΕΙ ΑΥΤΟΜΑΤΑ ΚΑΙ Η ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΑΠΟ ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΣΕ ΘΕΤΙΚΗ.
ΑΠΛΑ ΣΤΗΝ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΗ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΑΣ ΠΟΣΟ ΕΥΚΟΛΑ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΤΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΟΝ ΕΦΟΣΟΝ ΔΕ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΡΟΣΑΡΜΟΣΟΥΜΕ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΟΝ ΣΕ ΕΜΑΣ.

ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΕΥΚΟΛΟ , ΑΛΛΑ ΞΕΡΕΙΣ ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΑΝ ΠΟΥΜΕ ΟΤΙ ΚΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟΤΕΡΟ.
ΑΝ ΠΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΟΛΟ ΤΟΤΕ ΓΙΝΕΤΑΙ ΕΥΚΟΛΟΤΕΡΟ.