- ΘΕΤΙΚΟ ΑΤΟΜΟ - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Θεωρω οτι η αναζητηση θετικης πηγης ειναι ποιο χρησιμη ,απο οτι η αρνητικη .
Η φυση προσφερει διχως κοστολογιο ( χρηματικο ) ,θετικη και αρνητικη ενεργεια .
Επειδη ομως ζουμε ως επι το πλειστον σε αστικα κεντρα , απεχουμε απο τα ερεθισματα της .
Προτεινω να κανουμε μια προσπαθεια ανευρεσης θετικης ενεργειας ,μεσα απο το κοινο περιβαλλον μας ,που ειναι η κοινωνια .
Τι λετε ξεκιναμε μια ομαδικη προσπαθεια ;;;
Ξεκιναω την προσπαθεια μου ,με ενα ερωτημα :
Ειστε αυτην την στιγμη ανεργος ;;;
Αν εργαζεσται ,ποσες ημερες την εβδομαδα απασχολεισται 5,6 η 7 και ποσες ωρες την ημερα ;;;
Ξεκιναω με αυτο το ερωτημα ,διοτι διχως εργασια , ειναι σχεδον αδυνατη η επιβιωση .
Ελπιζω στην συμμετοχη σας , για να δημιουργησουμε ενα κοινο σημειο αναζητησης .
Ευχομαι να μην αποριψεται το θεμα αυτο ,μενοντας μονον στην αναγνωση .
Παρακαλω σκεφτειται και εκθεσται δημοσια την αποψη σας ,για το κοινο καλο .
την μοιρα μας την διαχειριζεται το πνευματικο μας επιπεδο.
Το θέμα αυτό το έχω σκεφτεί άπειρες φορές, από πού δηλαδή θα μπορέσω να αντλήσω θετική ενέργεια μέσα από το αστικό κέντρο το οποίο ζω.
Θα περιοριστώ όμως μόνο στην εργασία αφού αυτή έθεσες ως πρώτο ερώτημα και θα αφήσω τα υπόλοιπα για αργότερα.
Πιστεύω ότι η εργασία είναι ένας σημαντικός παράγοντας θετικής ή αρνητικής ενέργειας αφού εκεί περνάμε οι περισσότεροι τουλάχιστον το μισό της ημέρας μας. Όταν λοιπόν το κλίμα είναι αρνητικό είναι πολύ φυσικό ότι κάποια στιγμή θα γίνεις και εσύ αρνητικός.
Εγώ προσωπικά εργάζομαι σε μια εταιρία 5νθήμερο και οχτάωρο. Ως περιβάλλον η εταιρία είναι όμορφη, έχω τον δικό μου χώρο μέσα στον οποίο εργάζομαι και η εργασία μου αν εξαιρέσεις τις ημέρες πανικού κατά τα άλλα εύκολα βγαίνει εις πέρας. Θα έλεγε κανείς ότι οι συνθήκες είναι καλές αν οι άνθρωποι που την κάτεχαν αυτή την εταιρία δεν ήταν τόσο αρνητικές προσωπικότητες τόσο στον εργασιακό τομέα όσο και στον κοινωνικό και γενικό.
Πιστεύω ότι δεν ξαναγνώρισα ποτέ μου τέτοια αρνητικότητα σε ανθρώπους σε όλους τους τομείς. Αυτό σιγά σιγά άρχισε να με επηρεάζει επίσης αρνητικά. Έφτασα μετά από 3 χρόνια εργασίας να μπαίνω μέσα με τα μούτρα κατεβασμένα όχι επειδή ταιριάζει στον χαρακτήρα μου κάτι τέτοιο, αλλά γιατί πλέον ήμουν σίγουρη πως το χαμόγελο μου δεν θα διαρκούσε πάνω από 5 λεπτά. Αυτό σιγά σιγά επεκτάθηκε και στην εκτός εργασίας ζωή μου. Έφευγα χάλια και συνέχιζα να είμαι χάλια και στην διάρκεια της υπόλοιπης ημέρας με την έννοια ότι υπήρχε ένας αρνητισμός πλέον και μέσα μου.
Σκέφτηκα πολλές φορές να φύγω αλλά οι γύρω μου έλεγαν που πας; οι καιροί είναι δύσκολοι. Κάποια στιγμή σκέφτηκα με τον εαυτό μου ότι έχω δύο επιλογές, η μία να μείνω κρατώντας το μέλλον μιας σταθερής δουλειάς και χάνοντας σιγά σιγά εμένα ή την θετικότητα που αντιπροσωπεύει εμένα, η δεύτερη να φύγω με την αβεβαιότητα του μέλλοντος αλλά κάπου μπροστά να ξαναβρώ την θετικότητα που πολλές φορές αισθάνομαι ότι μου την ρουφούν και την εξαφανίζουν με το που εισέρχομαι στο χώρο.
Χτες λοιπόν παραιτήθηκα και ξέρω πως θα είναι δύσκολα και ξέρω ότι θα παιδευτώ μέχρι να ξαναβρώ δουλειά και ξέρω πως θα στερηθώ και ξέρω πως πιθανόν να μην πάω και πουθενά διακοπές.
Κατέληξα όμως το εξής, ότι αν είναι να ξαναβρώ το χαμόγελο μου και την θετικότητα μου δεν με πειράζει. Προτιμώ την αβεβαιότητα από τον συμβιβασμό του να γίνω κάτι που ποτέ δε θα ήθελα να γίνω.
καλώς έπραξες, αν είσαι μονη και ζεις μόνη.
Αν όμως είχες και μία οικογένεια από πισω πως θα έπρατες? δηλαδή θα κοιτούσες την θετική ενέργεια που θες να έχεις, ή θα προτιμούσες τα κατεβασμένα μούτρα για να μπορείς να αγοράσεις τα σχολικα του παιδιού για παράδειγμα.
αν είχα παιδιά εννοείτε ότι τα παιδιά μου θα ήταν πάνω απο εμένα και κάθε τι που αφορά εμένα. Ετσι θέλω να πιστεύω τουλάχιστον.
Πιθανόν πάλι να έψαχνα να φύγω, αλλά πρώτα θα κοίταγα να έβρισκα κάτι άλλο και να είχε τις προϊποθέσεις μιας σταθερότητας (όσο αυτό είναι εφικτό).
Γνωρίζω γυναίκες που περνάν άσχημα, είτε αυτό λέγεται δουλειά, είτε οικογένεια, είτε δεν ξέρω τι. Κάποιες για μια καλύτερη ζωή εγκατέλειψαν κάτι απο όλα αδιαφορόντας όμως για τις συνέπειες που θα είχε αυτό στα παιδιά τους, κάποιες άλλες υπέμεναν για το καλό των παιδιών τους.
Μεταξύ αυτών θαυμάζω τις δεύτερες που παρόλι την όποια δηστυχία τους, παλεύουν για τα παιδιά τους αδιαφορόντας για τις συνέπειες του ίδιου τους του εαυτού και της προσωπικής τους ευτυχίας. Θέλει κουράγιο και δύναμη για να το κάνεις αυτό και νομίζω αξίζουν τον θαυμασμό μας για την αυτοθυσία τους.
Εγώ έπραξα βάση των δικών μου συνθηκών, η κάθε πράξη ανάλογα τις συνθήκες που βιώνεις μπορεί να θέλει κάποια δύναμη απο τον εαυτό σου, η ίδια πράξη όμως κάτω απο διαφορετικές συνθήκες μπορεί να είναι και μια μεγάλη αδυναμία του εαυτού σου να ανταπεξέλθεις σε κάθε τι που είσαι υπεύθυνος απεναντί του.
Εν ολίγης, αν είχα παιδιά θα προτιμούσα τα πρωινά κατεβασμένα μούτρα μου, αλλά θα γνώριζα ότι αυτό θα μου το ξεπλήρωνε το χαμόγελο του παιδιού μου μέσω αυτού που θα του πρόσφερα απο την δουλειά μου, θα είχα έναν λόγο και έναν ανώτερο σκοπό να υπομένω.
η δικη μου γνωμη ειναι οτι καλα εκανες και παραιτηθηκες εφοσον η δουλεια σου σε εκανε να αισθανθεις τοσο ασχημα σε σημειο να χαλας την καθημερινοτητα σου..ομως πιστευω οτι πριν παραιτηθεις αυτο που θα επρεπε να εχεις κανει, είναι να ειχες βρει μια άλλη δουλεια πρωτα ωστε κυριως εσυ να μη μεινεις ξεκρεμαστη..απο οτι ειδα η δουλεια που ειχες σου αφηνε πολλα περιθωρια χρονου για να να μπορεις να ασχοληθεις στην ανευρεση αλλης (5θημερο-οχταωρο)
αυτα φυσικα στα λεω γιατι εγω προσωπικα δουλευω στην κυρια δουλεια μου 53 ωρες την εβδομαδα χωρια τη δευτερη δουλεια, οποτε χρονος για κατι καλυτερο..ανυπαρκτος..
απλα στα λεω γιατι αν μεινεις για πολυ καιρο χωρις δουλεια..φοβαμαι οτι ουτε τοτε θα μπορεις να τα εχεις καλα με τον εαυτο σου..
ελπιζω να τακτοποιηθεις γρηγορα
Τολμησες να εισα θαρραλεα .
Μην απογουτευσαι ποτε στην ζωη σου και αν καποιες χρονικες στιγμες , χανεται το εδαφος κατω απο τα δυο σου ποδια και νιωθεις ολομοναχη στον κοσμο αυτον ,τοτε παρε θετικη ενεργεια μεσα απο τον απειρο εαυτο σου .
Αν αυτος σου φανταζει μεγαλος ,κανε κατι ποιο απλο .
Τωρα που εχεις ελευθερο χρονο , πραγματοποιησε καποιες επιθυμιες που υπαρχουνε ανεκπληρωτες μεσα σου .
Σιγουρα θα υπαρχουνε καποιες .
Με αυτον τον τροπο, θα δυναμωσεις την ψυχολογια σου .
Θα ξεφυγεις απο το αρνητικο περιβαλλον της παλαιας σου εργασιας , ετσι τολμω να πιστευω .
Εγω για παραδειγμα αν βρισκωμουνα στην θεση σου και ημουνα εργενης (δεν ημαι εχω δυο παιδια ) ,θα αλαζα για λιγο τον καθημερινο μου περιβαλλον .
Θα πηγαινα στο χωριο μου ( νιωθω ευτυχης , που εχω αυτην την δυνατοτητα ) και θα αφουκραζωμουνα τους αργους ρυθμους επιβιωσης ,που επικρατουνε ακομη εκει, σε σχεση με τα αστικα κεντρα .
Σιγουρα θα με γεμιζε αυτη η επισκεψη μου ,με θετικη ενεργεια ,το γνωριζω γιατι το εχω βιωσει .
Αν παλι δεν εχεις χωριο , κανε κατι αλλο .
Απολαυσε τον ελευθερο χρονο, που εχεις αυτην την στιγμη στην διαθεση σου ,προτεινω περιπατους σε μερη που υπαρχει θαλασσα .
Η φυση ειναι η πηγη, απο οπου αναβλιζει αφθονη θετικη και μονον ενεργεια ,προσπαθησε να το εκμεταλευτεις .
Προσπαθησε να Κανεις θετικες σκεψεις ,θα σε βοηθησουνε να ορθοποδησεις .
Γεμισε ομως πρωτα την μπαταρια της ψυχης σου ,γιατι απο οσα εγραψες εχει αδειασει .
Ξυπνα αυριο το πρωι και τολμησε να κανεις , οτι δεν μπορεσες λογω της εργασιας σου .
Παρε κουραγιο σκεφτομενη , οτι υπαρχουνε συνανθρωποι σου ,που δεν εχουνε ουτε τροφη, ουτε στεγη ,μα ουτε και υποδηματα για εναν απλο περιπατο .
Και ομως ολες αυτες οι ψυχες ,ελπιζουνε .
Μην χανεις την ελπιδα ουτε και εσυ serenite .
Καπου στο κοντινο μελλον σε περιμενει σιγουρα μια καινουργια θεση εργασιας , μονο που δεν γνωριζεις ποια ημερα θα ειναι αυτη .
Μην το βαζεις κατω, γιατι αν χασεις την θετικη ψυχολογια σου ,θα εχεις χασει και το παιχνιδι, που λεμε ζωη .
Προσπαθησε να πιστεψεις οτι θα βρεις καινουργια και καλλυτερη θεση εργασιας , και θα βρεις .
Μην χανεις την ελπιδα ,αστην να πεθανει τελευταια , ετσι ειναι γραπτο και σοφο να πραττουμε στην ζωη μας .
Καποτε ημουνα σε κακιστη ψυχολογικη κατασταση .
Επισκεφτηκα ενα νοσοκομειο και αφου ειδα τους συνανθρωπους μου ,να παλευουνε με ποιο σημαντικα προβληματα απο τα δικα μου , πηρα θαρρος .
Μην απογοητευσε , θα βρεις καινουργια εργασια .
Για εμενα επραξες σωστα και εφυγες απο ενα περιβαλλον ,που σε φορτιζε μονον με αρνητικη ενεργεια .
Στις ψυχες που ειναι θαραλεες ανηκει το μελλον, μην το ξεχνας ποτε .
την μοιρα μας την διαχειριζεται το πνευματικο μας επιπεδο.
quote:
απλα στα λεω γιατι αν μεινεις για πολυ καιρο χωρις δουλεια..φοβαμαι οτι ουτε τοτε θα μπορεις να τα εχεις καλα με τον εαυτο σου..ελπιζω να τακτοποιηθεις γρηγορα
Ο ΔΙΚΟς ΣΟΥ ΦΟΒΟς GWGW ,ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΕΤΑΦΕΡΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΦΟΡΤΗΣΗ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΛΛΕς ΨΥΧΕς ,ΟΠΩς ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗς serenite ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΑΠΕΥΘΥΝΕΣΑΙ .
ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ , ΠΟΥ ΦΟΒΑΣΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΣΟΥ ;;;
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΓΩ ΦΟΒΑΜΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ, ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΧΑΣΩ ΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΕΥΑΤΟ ΜΟΥ .
ΕΥΤΥΧΩς ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΖΩ ΑΡΚΕΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ ΜΕ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΕΣΗ ,ΟΣΟ ΖΩ ΕΛΠΙΖΩ ΚΑΙ ΟΣΟ ΕΛΠΙΖΩ ΘΑ ΖΩ .
ΕΥΧΟΜΑΙ ΕΝΑ ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ ΣΕ ΟΛΟΥς ΟΣΟΥς ΕΙΧΑΝΕ ΤΟ ΘΑΡΡΟς ΝΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΟΥΝΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ ,ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΒΕΒΑΙΑ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΤΡΟΦΟΔΟΤΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ, ΜΕ ΑΠΕΙΡΕς ΘΕΤΙΚΕς ΣΚΕΨΕΙς ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙς .
την μοιρα μας την διαχειριζεται το πνευματικο μας επιπεδο.
Βεβαια εγω ζω εδω στην θεσσαλονικη και εσυ στην αθηνα .
Αυτο ομως ειναι πιστευω δευτερευον .
Οσα ειναι γραπτα να συμβουνε στην ζωη μας ουδεις ,σχεδον ουδεις δυναται να μαντεψει .
******
την μοιρα μας την διαχειριζεται το πνευματικο μας επιπεδο.
________________________________________________________
ΕΓΙΝΕ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΟ ΜΗΝΥΜΑ ΛΟΓΩ ΑΝΑΦΟΡΑΣ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ
________________________________________________________
από τη στιγμή που είσαι μόνη, ή τελος πάντων χωρίς παιδία καλά ξηγήθηκες. Βέβαια δυστυχώς είναι δύσκολα τα πράγματα, αλλά ειλικρινά ελπίζω να πάνε όλα καλά για σένα.
Για τα παιδιά που σε ρώτησα, ήταν γιατί σε κάποιες αποφάσεις μας παίζουν ρόλο πολλοι παραγοντες.
πίστεψέ με, υπομένεις πολλά περισσότερα από όσα νομίζεις για τα παιδιά, γιατί δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς.
quote:κάτι μου θυμίζει, κάτι μου θυμίζει...
παλεύουν για τα παιδιά τους αδιαφορόντας για τις συνέπειες του ίδιου τους του εαυτού και της προσωπικής τους ευτυχίας.
θα έλεγα πως θετική ενέργεια μπορούμε να βρούμε και από το περιβάλλοντα χώρο μας αλλά και από εμείς σαν άτομα μπορούμε να έχουμε ή αν θες να παράγουμε.
Όσο για την δουλειά γαι να είναι θετική πηγή ενέργειας θα πρέπει αρχικά να σου αρέσει το αντικείμενο ενασχόλησης και ταυτόχρονα τα άτομα που σχετίζονται με την δουλεία σου να είναι τουλάχιστον συνεννοήσιμα.
Αγαπητή Serenite,
θα έλεγα πως σε συμμερίζομαι απόλυτα. ξέρω πως είναι να πηγαίνεις στο γραφείο και να νομίζεις πως είναι μαυσωλείο γεμάτο με επιθετικά κουφάρια (και δεν τα παραλέω) . Στην δουλεία που είμαι τώρα, πράγματι πάρα πολλές φορές κάποια άτομα με έφεραν στο απροχώρητο. Απαράδεκτες συμπεριφορές, που σε συνδυασμό με την πολύωρη δουλειά και άγχος είναι κάτι που εμένα προσωπικά μου τσακίζει την ψυχολογία. Στην παρούσα φάση είμαι σε ένα μεταβατικό στάδιο.
Αυτή η μετάβαση από μια κατάσταση σε μία άλλη είναι και αυτό που θα πρότεινα στον καθένα. Δηλαδή ίσως δεν είναι και το καλύτερο (για εμάς πάντα) να αφήνουμε μια κατάσταση να φτάνει στο αμήν για να αντιδράσουμε. Γιατί σε μια τέτοια περίπτωση, μπορεί να είμαστε σε αδυναμία να αφήσουμε την όποια εργασία είτε για λόγους επιβίωσης είτε γιατί πίσω μας υπάρχει μια οικογένεια που πρέπει να στηρίξουμε. Και αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα και να δεχόμαστε πράγματα που τελικά μας αλλοτριώνουν.
Αγαπητή another star,
νομίζω πως όλα είναι θέμα ιεράρχησης. Αν το παιδί σου είναι πιο πάνω από την δουλεία σου σε καμία περίπτωση δεν θα λογάριαζες την δουλεία αφού η προσφορά σε αυτό θα ήταν και η πραγματική ανταμοιβή σου. Σε διαφορετική περίπτωση, που θα το έκανες μόνο και μόνο επειδή έπρεπε, κάποια στιγμή νομίζω πως θα αγανακτούσες, και στον λογαριασμό θα ήσουν πολύ ζημιωμένη ψυχικά. Δεν ξέρω ως που μπορεί να φτάσει το ψυχικό χρέος έναντι του πρέπει.
Φιλικά,
Trovadouros
quote:
νομίζω πως όλα είναι θέμα ιεράρχησης. Αν το παιδί σου είναι πιο πάνω από την δουλεία σου σε καμία περίπτωση δεν θα λογάριαζες την δουλεία αφού η προσφορά σε αυτό θα ήταν και η πραγματική ανταμοιβή σου. Σε διαφορετική περίπτωση, που θα το έκανες μόνο και μόνο επειδή έπρεπε, κάποια στιγμή νομίζω πως θα αγανακτούσες, και στον λογαριασμό θα ήσουν πολύ ζημιωμένη ψυχικά. Δεν ξέρω ως που μπορεί να φτάσει το ψυχικό χρέος έναντι του πρέπει.
Αγαπητέ trovadouros,
προσωπικά, απολύτως προσωπικά, νομιζω ότι όταν αποκτάς ένα παιδί, ε τότε η ιεραρχία εννοείται πως αλλάζει και αντί για τον εαυτό σου βάζεις πρώτο το παιδί.
Από κει και πέρα εγώ δεν λέω πως έχεις άδικο σε αυτό που λες, φυσικά αν η δουλειά είναι τέτοια που σου τρώει τα σωθικά, βγαίνεις όντως ζημιωμένος ψυχικά. Αλλά προτιμάς να βγαίνεις ζημιωμένος εσύ παρά το παιδί.
Όσο για το ψυχικό χρέος που λες, αυτό το λέει η μάνα μου "μη μ' αξιώσει ο Θεός να μάθω τα όριά μου".
Τώρα αν μιλήσουμε γενικά για το θετικό της υπόθεσης σε μία εργασία ας πούμε, που περνάμε αρκετές ώρες μέσα σε μία μέρα, σχεδόν καθε μέρα, τι να πω. Είναι πολύ περίεργα τα πράγματα.
Το θέμα είναι να καταλάβουμε πραγματικά τι γίνεται και να το μεταδώσουμε σε άλλους. Αντε όμως κάτσε μίλα στον συνάδελφό σου για κάτι τέτοιο. Το πιο πιθανό είναι να μη καταλάβει ή να μη δώσει απλά σημασία σε αυτά που λες. Και άμα προσπαθήσεις να αλλάξεις το όλο κλίμα, φροντίζοντας η συμπεριφορά σου να είναι θετική, τοτε σε ένα περίεργο κλίμα εργασίας που όλοι είναι μουρτζούφλιδες, το πιο πιθανό είναι εσύ να είσαι σαν τη μύγα μες το γάλα, και να σε λένε και χαζοχαρούμενο.
Βέβαια αυτό δεν σημαίνει ότι δεν πρέπει να προσπαθήσεις. Τι να πω όμως. Εγώ προσπάθησα. Στο τέλος με είπαν και τρελή που κάθομαι ασχολούμαι με τέτοια πραγματα.
Πλέον απλά δεν μιλάμε παρα μόνο για τα βασικά της δουλειάς. Όσο για τη καλημέρα?? καλέ τι είναι ετούτο?? τρώγεται?
Όλα αυτά πρέπει να ξεκινούν μέσα από το σπίτι. Αυτή είναι η πρώτη κοινωνία που γεννιόμαστε μεγαλώνουμε και μετά βγαίνουμε στη μεγάλη. Αν στο σπίτι μας είμαστε στραβοί, πως να είμαστε με το χαμόγελο έξω?
Ευχαριστώ
Όλοι οι άνθρωποι σίγουρα θα επιθυμούμε να βρούμε (ή θα έχουμε βρει) κάποια πηγή ενέργειας η οποία θα ανανεώνει τα αποθέματα μας και θα μας κάνει να βρίσκουμε κουράγιο στην καθημερινότητα μας.
Αυτό το "κάτι" θα διαφοροποιείται από άνθρωπο σε άνθρωπο καθώς δεν πιστεύω οτι θα είναι το ίδιο για όλους μας.
Άλλος μπορεί να τροφοδοτείται από την οικογένεια του, κάποιος άλλος από την εργασία του, κάποιος άλλος από τις παρέες του κτλ κτλ.
Αυτό το "κάτι" λοιπόν από την στιγμή που μας επανατροφοδοτεί θα πρέπει και να μας ικανοποιεί όπως είναι ή όπως το έχουμε διαμορφώσει εμείς.
Ας σκεφθούμε όμως και το εξής.
Αν ένας άνθρωπος ο οποίος μένει μόνος του κι έχει βρει ως πηγή ενέργειας τους φίλους του ή την σχέση του κι είναι σε ένα εργασιακό περιβάλλον το οποίο δεν τον ικανοποιεί καθόλου και τον ρίχνει ψυχολογικά, για να μπορεί να επανέρχεται σε ένα επίπεδο το οποίο θα τον κάνει να νιώθει καλά θα πρέπει να βρίσκει αρκετά μεγάλα αποθέματα ενέργειας.
Αν πάλι έχει κατορθώσει να νιώθει καλά ή έστω σχετικά καλά στις καθημερινές του ασχολίες τα αποθέματα που θα αποζητά είναι πιθανόν να είναι μικρότερα, σωστά?
Σχετικά με το εργασιακό περιβάλλον και μιας και το θέτεις στο εισαγωγικό σου μήνυμα, φίλε μου ΘΝΗΤΟς προς το παρων, πιστεύω πως μπορούμε να κάνουμε μια διαχώριση σε κάποια επίπεδα.
Πέραν του αν είμαστε άνεργοι ή όχι (που είναι κάτι πολύ σημαντικό) και το οποίο είναι το πρώτο επίπεδο θα μπορούσαμε να αναζητήσουμε το δεύτερο επίπεδο το οποίο είναι κατά πόσο μας ικανοποιεί η εργασία μας ή όχι.
In anticipation of my resurrection...
quote:
Ο ΔΙΚΟς ΣΟΥ ΦΟΒΟς GWGW ,ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΕΤΑΦΕΡΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΦΟΡΤΗΣΗ ΑΡΝΗΤΙΚΑ ΚΑΙ ΑΛΛΕς ΨΥΧΕς ,ΟΠΩς ΓΙΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΤΗς serenite ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΑΠΕΥΘΥΝΕΣΑΙ .ΑΛΗΘΕΙΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΑΥΤΟ , ΠΟΥ ΦΟΒΑΣΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΣΟΥ ;;;
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΓΩ ΦΟΒΑΜΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ, ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΧΑΣΩ ΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΕΥΑΤΟ ΜΟΥ .
ΕΥΤΥΧΩς ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΖΩ ΑΡΚΕΤΑ ΚΑΛΑ ΚΑΙ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΠΩ ΜΕ ΑΥΤΟΠΕΠΟΙΘΕΣΗ ,ΟΣΟ ΖΩ ΕΛΠΙΖΩ ΚΑΙ ΟΣΟ ΕΛΠΙΖΩ ΘΑ ΖΩ .
ΕΥΧΟΜΑΙ ΕΝΑ ΚΑΛΟ ΒΡΑΔΥ ΣΕ ΟΛΟΥς ΟΣΟΥς ΕΙΧΑΝΕ ΤΟ ΘΑΡΡΟς ΝΑ ΤΟΠΟΘΕΤΗΘΟΥΝΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΘΕΜΑ ,ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΒΕΒΑΙΑ ΕΥΧΟΜΑΙ ΝΑ ΤΡΟΦΟΔΟΤΗΣΟΥΜΕ ΚΑΙ ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ, ΜΕ ΑΠΕΙΡΕς ΘΕΤΙΚΕς ΣΚΕΨΕΙς ΚΑΙ ΠΡΟΤΑΣΕΙς .
Δουλευω απο τα 17 και παντα είχα δύο δουλειες.. ο λογος πολυ απλος, να ειμαι παντα ανεξάρτητη για να μπορω να ειμαι ήρεμη την υπολοιπη μερα, ξερωντας παντα οτι εχω πραξει κατα συνειδηση στη δουλεια μου ασχετα με τα προβληματα που αντιμετωπιζα στην καθε δουλεια..πιστεψε με εχω αλλαξει πολλες δουλειες γιατι ειναι παρα πολυ δυσκολο πλεον να βρεις μια δουλεια οπως τη θες.και δεν εννοω πολυτελειες.εννοω τα βασικα.
παντα ομως οταν ηθελα να φυγω απο μια δουλεια,φροντιζα να την εχω ηδη αντικαταστησει για τον απλο λογο "για το καλο μου"
αυτο θεωρησα καλο να πω και στη serenity "για το καλο της".σιγουρα ομως ο καθε ανθρωπος ξερει τι αντεχει και τι μπορει να κανει.
οσο για τον πιο μεγαλο μου φοβο, οχι δεν εχει να κανει με τη δουλεια..
ισα ισα μετα απο τοσα χρονια δουλειας ειναι ο μονος τομεας που εχω απιστευτη αυτοπεποιθηση (σε βαθμο ψωνιου).
ο πιο μεγαλος μου φοβος ειναι οτι θα πεθανω ολομοναχη μιας και ειμαι το μικροτερο μελος απο μια μεγαλη οικογενεια..
ελπιζω να μη φορτισα αρνητικα την serenity οπως λες..
αν και ειμαι θεσσαλονικη, πες μου αν θες τη ειδους δουλεια ψαχνεις να εχω το νου μου γιατι εχω γνωστους στην Αθηνα.
πολλες φορες τυχαίνει να έχουμε βρει την δικη μας πηγη θετικης ενεργειας, αλλα να μη μπορουμε να την χαρουμε για διαφορους λογους.
πχ οπως οι ανωτερω, λογω δουλειας, λογω ανελειπων υποχρεωσεων κτλ
..
δε ξερω αν σας εχει τυχει, σε μενα εχει παντως..
το καλο ειναι ομως οτι ακομη και αν δε μπορουμε να το χαρουμε, η γνωση και μονο οτι την έχουμε βρει, νομιζω οτι αρκει για μας δίνει θετικη ενεργεια..και μονο στην σκεψη της.. και μονο στο ονειρο οτι καποια στιγμη θα πραγματοποιηθει..
ΠΑΡΑΓΩΓΗ ,ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ .
ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΟΣΟ ΜΕΓΑΛΗ ΣΗΜΑΣΙΑ Ο ΑΝΘΡΩΠΙΝΟς ΠΑΡΑΓΟΝΤΑς , ΠΟΥ ΚΑΛΕΙΤΑΙ ΝΑ ΚΑΛΥΨΕΙ αυτές Τις ΔΥΟ ΑΝΑΓΚΕς .
ΕΜΕΙς ΟΛΟΙ ΠΟΥ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΒΡΟΥΜΕ ΕΝΑ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ,ΠΟΥ ΝΑ ΣΕΒΕΤΑΙ ΚΑΙ Τις ΠΡΟΣΩΠΙΚΕς Μας ΑΝΑΓΚΕς ,ΕΙΜΑΣΤΕ ΥΠΟΧΕΩΜΕΝΟΙ ΝΑ ΑΝΑΖΗΤΑΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΧΩΡΟ ,ΟΣΟ ΝΙΩΘΟΥΜΕ ΜΕΣΑ Μας ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ Της ΗΘΙΚΗς ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗς .
ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΔΥΣΚΟΛΑ ΣΧΕΔΟΝ ΠΟΤΕ ,ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΤΗΝ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΓΗΙΝΟς ΕΡΓΟΔΟΤΗς .
Η serenite ΠΡΟΤΙΜΗΣΕ ΝΑ ΣΥΝΕΧΕΙΣΗ ΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ , ΠΑΡΑ ΝΑ ΒΙΩΝΕΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΕΝΑΝ ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟ ΘΑΝΑΤΟ .
ΕΙΝΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟς ΘΑΝΑΤΟς ΚΑΘΕ ΤΟΠΟς ΕΡΓΑΣΙΑς ,ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΕΒΕΤΑΙ ΠΡΩΤΑ ΤΟΝ ΑΝΘΡΩΠΙΝΟ ΠΑΡΑΓΟΝΤΑ ΚΑΙ ΚΑΤΟΠΙΝ ΤΗΝ ΠΑΡΑΓΩΓΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΙΟΤΗΤΑ ΤΩΝ ΠΡΟΙΟΝΤΩΝ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΕΙ .
ΟΛΟΙ ΕΜΕΙς ΠΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΝΑΓΚΑΣΜΕΝΟΙ ΝΑ ΔΕΧΟΜΑΣΤΕ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ Της ΗΘΙΚΗς Μας ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗς , ΤΟ ΠΡΑΤΤΟΥΜΕ όπως ΠΟΛΥ ΟΡΘΟΛΟΓΙΣΤΙΚΑ ΓΡΑΨΑΝΕ ΟΙ ΠΡΟΛΑΛΗΣΑΝΤΕς ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΥς ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΥς ΛΟΓΟΥς .
ΣΗΜΑΝΤΙΚΩΤΕΡΟς ΔΕ ΟΛΩΝ,ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ Μας .
ΥΠΟΜΕΝΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ ΜΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ, ΠΟΥ ΝΕΚΡΩΝΕΙ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΤΗΝ ΨΥΧΗ Μας ,ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ ΠΡΩΤΑ ΕΜΕΙς ΣΩΜΑΤΙΚΑ ΚΑΙ ΚΑΤΑ ΣΥΝΕΠΕΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ Μας .
ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΕΜΕΝΑ ενα μαρτυριο ,ΠΟΥ ΤΟΝ ΒΙΩΝΟΥΜΕ ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑ ,ΔΙΧΩς ΤΕΛΕΙΩΜΟ .
ΣΕ ΕΝΑ ΤΕΤΟΙΟ ΕΡΓΑΣΙΑΚΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΕΙΝΑΙ ΦΥΣΗ ΑΔΥΝΑΤΟΝ ,ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΜΙΑ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗ ΥΠΑΡΞΗ ΝΑ ΕΞΕΛΙΧΘΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΘΕΤΙΚΟ ΑΤΟΜΟ .
ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΡΟΠΟς ΝΑ ΚΑΘΗΣΤΕΡΗΣΟΥΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΡΓΟ, ΑΛΛΑ ΑΠΟΛΥΤΑ ΣΙΓΟΥΡΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΘΑΝΑΤΟ .
ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ ΟΤΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ Μας , ΘΑ ΕΧΟΥΝΕ ΚΑΛΛΥΤΕΡΗ ΤΥΧΗ ( μελλον ) ΑΠΟ εμας .
Ετσι ζουμε με αυτην την ελπιδα και προσπαθουμε να παρουνε τα παιδια μας τα απαραιτητα εφοδια ,ωστε να εχουνε μια καλυτερη ζωη .
Τα εφοδια αυτα ειναι οι επικτητες γνωσεις ,που θα αποκτησουνε με την δικη μας προσωπικη θυσια .
Ο εργενης σε σχεση με τον οικογενιαρχη πλεονεκτει ,σε αυτον τον ανελεητο αγωνα επιβιωσης ,διοτι το μονο που καλειται να θυσιασει ειναι ο ιδιος ο εαυτος του .
Περιμενω να διαβασω τις σκεψεις σας , για να δω αν αυτη η αποψη μου αντεχει σε ενα δημοσιο διαλογο ,η εκφραζει μοναχα εμενα ως ατομο .
GWGW θα διαβασω το μυνημα που εστειλες προσεκτικα και θα σου απαντησω .
την μοιρα μας την διαχειριζεται το πνευματικο μας επιπεδο.
Ενας άλλος π.χ εγω βλεπω τον ηλιο ως βασικη πηγη ολων των ηλιακων συστηματων στο συμπαν και καποιος άλλος , το αγνοει ,γιατι δεν του δινει τιποτα θετικο, αυτή η κοινη σε ολους μας γνωση στην ζωη του.
Ψαχνουμε λοιπον ομαδικα τις προσωπικες μας πηγες ,που δινουνε εμας προσωπικα θετικη δυναμη και προσπαθουμε να τις μεταφερουμε στο ευρητερο κοινο ,με την ευχη να προσφερουμε αλλα και να εισπραξουμε κατι χρησιμο.
Η ευχη αυτή μπορει να πραγματοποιηθει , χρειαζεται όμως να εχουμε διαμορφωθει σε θετικα ατομα, ετσι ώστε η αποδωση να φτασει στον μεγιστο βαθμο ωφελιμωτητος .
Ηρθε η στιγμη να αποκαλυψουμε τις πηγες ,από οπου δεχομαστε (ρουφαμε) θετικη δυναμη .
Εσενα φιλε μου , ποιες είναι οι πηγες ,από οπου αντλεις θετικη σκεψη ,θετικη αποψη,θετικη δυναμη, θετικα για την εξελιξη σου στοιχεια ,θετικα πνευματικα μαργαριταρια και αλλους πολυτιμους πνευματικους λιθους ;;;;
την μοιρα μας την διαχειριζεται το πνευματικο μας επιπεδο.
quote:
[quote]
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΓΩ ΦΟΒΑΜΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ, ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΧΑΣΩ ΤΗΝ ΕΜΠΙΣΤΟΣΥΝΗ ΣΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΝ ΕΥΑΤΟ ΜΟΥ .
Αυτό είναι θλιβερό και μόνο να το διαβάζω.
Θα σου διώξω τον φόβο, που έχει φωλιάσει και έκτισε μόνιμη κατοικία μέσα στην ψυχή σου GWGW.
Μπορώ να το κάνω ,αλλά μόνο με την δική σου θέληση .
Γράψε μου αν θέλεις , γιατί φοβάσαι κάτι που ισχύει για κάθε θνητό ;;;
Η μήπως δεν γνωρίζεις , η πιστεύεις , ότι κάθε άνθρωπος γεννιέται ( εξαιρούνται όλοι όσοι γεύθηκαν την ώρα της γέννησης την μητρική θαλπωρή ) , και πεθαίνει μονάχος σε αυτόν τον κόσμο ;;;
Γιατί μωρέ φοβάσαι να φύγεις μόνη σου από αυτόν τον ψεύτικο κοσμάκη ,τι είναι αυτό, η αυτά που σε τρομάζουνε και σου δίνουνε έναν τέτοιο βάρος στην ψυχή σου ;;;
Μήπως είναι οι άνθρωποι που δεν έμαθαν σε αυτήν την ζωή ,να αγαπάνε με όλη την ψυχική τους δύναμη ;;;
Αν είναι αυτό μην κουβαλάς τον φόβο άσκοπα μέσα σου ,να σε τρομοκρατεί καθημερινά .
Αυτοί οι άνθρωποι έχουνε κάνει την επιλογή τους και αν είναι λάθος η σωστή, δεν μπορούμε να το κρίνουμε εμείς οι συνάνθρωποι τους , γιατί δεν έχουμε το δικαίωμα αυτό και δεν το έχουμε γιατί ουδείς γνωρίζει μα ακόμη και αν πέφτω έξω και υπάρχουνε κάποιοι που φλερτάρανε μαζί της , δεν νομίζω να υπάρχει άνθρωπος , που να έχει γνωρίσει αρκετά καλά το μεγαλείο της ,το ύψος και το βάθος της ,τα όρια όπου τελειώνουνε οι δυνατότητες της .
Σου προσφέρω χέρι βοηθείας , μην το αρνηθείς γιατί θα με πικράνεις .
την μοιρα μας την διαχειριζεται το πνευματικο μας επιπεδο.
quote:
ο πιο μεγαλος μου φοβος ειναι οτι θα πεθανω ολομοναχη μιας και ειμαι το μικροτερο μελος απο μια μεγαλη οικογενεια..
Αυτό είναι θλιβερό και μόνο να το διαβάζω.
Θα σου διώξω τον φόβο, που έχει φωλιάσει και έκτισε μόνιμη κατοικία μέσα στην ψυχή σου GWGW.
Μπορώ να το κάνω ,αλλά μόνο με την δική σου θέληση .
Γράψε μου αν θέλεις , γιατί φοβάσαι κάτι που ισχύει για κάθε θνητό ;;;
Η μήπως δεν γνωρίζεις , η πιστεύεις , ότι κάθε άνθρωπος γεννιέται ( εξαιρούνται όλοι όσοι γεύθηκαν την ώρα της γέννησης την μητρική θαλπωρή ) , και πεθαίνει μονάχος σε αυτόν τον κόσμο ;;;
Γιατί μωρέ φοβάσαι να φύγεις μόνη σου από αυτόν τον ψεύτικο κοσμάκη ,τι είναι αυτό, η αυτά που σε τρομάζουνε και σου δίνουνε έναν τέτοιο βάρος στην ψυχή σου ;;;
Μήπως είναι οι άνθρωποι που δεν έμαθαν σε αυτήν την ζωή ,να αγαπάνε με όλη την ψυχική τους δύναμη ;;;
Αν είναι αυτό μην κουβαλάς τον φόβο άσκοπα μέσα σου ,να σε τρομοκρατεί καθημερινά .
Αυτοί οι άνθρωποι έχουνε κάνει την επιλογή τους και αν είναι λάθος η σωστή, δεν μπορούμε να το κρίνουμε εμείς οι συνάνθρωποι τους , γιατί δεν έχουμε το δικαίωμα αυτό και δεν το έχουμε γιατί ουδείς γνωρίζει μα ακόμη και αν πέφτω έξω και υπάρχουνε κάποιοι που φλερτάρανε μαζί της , δεν νομίζω να υπάρχει άνθρωπος , που να έχει γνωρίσει αρκετά καλά το μεγαλείο της ,το ύψος και το βάθος της ,τα όρια όπου τελειώνουνε οι δυνατότητες της .
Σου προσφέρω χέρι βοηθείας , μην το αρνηθείς γιατί θα με πικράνεις .
συγνωμμη για την προυγουμενη ατοπη αντιπαραθεση .
την μοιρα μας την διαχειριζεται το πνευματικο μας επιπεδο.
ΕΓΩ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΚΑΛΟ Ή ΚΑΚΟ ΚΑΙ ΚΑΤ' ΕΠΕΚΤΑΣΗ ΑΡΝΗΤΙΚΗ Ή ΘΕΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ.
ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΟΝΟ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΑΠΕΙΡΗ.
ΤΟ ΑΝ ΘΑ ΤΗ ΛΑΒΟΥΜΕ ΩΣ ΘΕΤΙΚΗ Ή ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΕΞΑΡΤΑΤΑΙ ΜΟΝΟ ΑΠΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΛΛΟ.
ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΠΡΟΣΠΑΘΩ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΟΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΠΟΥ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΒΙΩΣΩ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΟΥ ,ΟΠΩΣ ΑΡΡΩΣΤΙΑ Ή ΘΑΝΑΤΟΣ, ΝΑ ΤΙΣ ΔΩ ΑΠΟ ΤΗ ΘΕΤΙΚΗ ΤΟΥΣ ΠΛΕΥΡΑ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΤΛΗΣΩ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ ΩΣ ΘΕΤΙΚΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ.
ΠΙΣΤΕΨΤΕ ΜΕ ΟΣΟ ΑΚΡΑΙΟ ΚΑΙ ΑΝ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΑΥΤΟ, ΟΣΟ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΤΟ ΕΞΑΣΚΩ ΤΟΣΟ ΠΙΟ ΕΥΚΟΛΟ ΓΙΝΕΤΑΙ.
Ευχαριστώ όλους για το ενδιαφέρον αλλά ειλικρινά ότι ανέφερα το ανέφερα ως ένα παράδειγμα να αλλάξω μια αρνητική πηγή της ζωής μου και όχι ως κάποιο σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζω παρόλα αυτά με συγκίνησε η αντιμετώπιση σας και σας ευχαριστώ ολόψυχα.
Φίλη GMGM,
quote:
ομως πιστευω οτι πριν παραιτηθεις αυτο που θα επρεπε να εχεις κανει, είναι να ειχες βρει μια άλλη δουλεια πρωτα
Η αποψή σου είναι η πρώτη λογική άποψη που θα σκεφτόταν ο κάθε άνθρωπος συμπεριλαμβανομένου και εμένα. Προσπάθησα αρκετό καιρό για κάτι τέτοιο αλλά δυστυχώς είναι αδύνατον πρώτον γιατί οι περισσότεροι σου κλείνουν ραντεβού ακριβώς τις ώρες τις οποίες εργάζομαι και δεύτερον γιατί οι περισσότεροι αν αποφασίσουν να σε πάρουν - σήμερα σε είδα και αύριο σε θέλω, όπως ξέρεις όμως δεν μπορείς να παρατήσεις μια δουλειά σε μια μέρα, πρέπει να αφήσεις και στον άλλον το περιθώριο να σε αντικαταστήσει ή να έχεις εσύ το περιθώριο να δείξεις την δουλειά σου σε κάποιον συνάδερφο.
Κατά τα άλλα δεν με επηρέασες καθόλου αρνητικά και καθόλου μην το σκεφτείς αυτό, όπως είπα άλλωστε είναι η πρώτη σκέψη που θα έκανε κάποιος και η πρώτη σκέψη που έκανα και εγώ.
quote:
ο πιο μεγάλος μου φόβος ειναι οτι θα πεθανω ολομοναχη μιας και ειμαι το μικροτερο μελος απο μια μεγαλη οικογενεια
Nομίζω φίλη μου ότι κανείς δεν είναι ολομόναχος αρκεί να μην οριοθετεί αυτό που αποκαλεί συντροφιά. Η ζωή είναι μεγάλη, απρόβλεπτη και περίεργη και κανείς δεν μπορεί να βάλει σε σειρά προτεραιότητας την αποχώρηση των ανθρώπων. Εξάλλου τις περισσότερες φορές αυτός που φεύγει αφήνει ένα νεότερο μέλος πίσω του που αγαπάμε.
Η αγάπη είναι μπούμερανγκ, όσα πιο πολλά μπούμερανγκ στείλεις γύρω σου τόσα περισσότερα θα σου επιστρέψουν, μα μην κρατάς την αγάπη για στενούς κύκλους εξάπλωσε την πέρα της συγγένειας, της φιλίας, του έρωτα και τότε ο κύκλος σου δεν θα κλείσει ποτέ, δεν θα είσαι ποτέ ολομόναχη.
Φίλε μου Θνητέ,
quote:
Εγω για παραδειγμα αν βρισκωμουνα στην θεση σου και ημουνα εργενης (δεν ημαι εχω δυο παιδια ) ,θα αλαζα για λιγο τον καθημερινο μου περιβαλλον .
Θα πηγαινα στο χωριο μου
Ax πίστεψε με και εγώ αν ήμουν εργένισσα το ίδιο θα έκανα και πολλά περισσότερα, δεν είμαι όμως απλώς δεν έχω παιδιά.
quote:
Μην χανεις την ελπιδα ουτε και εσυ serenite .
Aλίμονο φίλε μου αν έχανα τις ελπίδες μου τόσο εύκολα. Είμαι μια χαρά, δεν έχω αρνητικές σκέψεις, δεν νοιώθω να έχω χάσει τις ελπίδες μου ούτε τίποτα τέτοιο. Νοιώθω απλά απελευθερωμένη και χαρούμενη που επιτέλους πήρα την απόφαση να κάνω παρελθόν έναν αρνητικό τομέα. Και είμαι σίγουρη ότι κάτι θα βρώ, έστω προσωρινό, δεν αγχώνομαι. Δεν έχω φύγει ακόμη από την δουλειά και μόνο με την ιδέα όμως μου έχει ήδη φύγει το μισό βάρος. Αν αύριο – μεθαύριο αυτό αλλάξει δεν το ξέρω αλλά προς το παρόν κρατώ και γεύομαι την χαρά της απελευθέρωσης.
Σ ευχαριστώ όμως πάρα πολύ για την προσφορά σου και την συμπαράσταση που θέλησες να μου δείξεις, ειλικρινά.
Φίλη Another Star,
quote:
πίστεψέ με, υπομένεις πολλά περισσότερα από όσα νομίζεις για τα παιδιά, γιατί δεν μπορείς να κάνεις αλλιώς.
Τέτοια μου λένε και οι ταλαιπωρημένες φίλες μου και γω δεν αποφασίζω μα με τίποτα να γίνω μάνα. Παρόλα αυτά χωρίς προσωπική εμπειρία έχω παρατηρήσει ότι παίζει καθοριστικός ρόλος και ο χαρακτήρας μας. Π.χ. η μία φίλη μου είναι λίγο φλου, έκλαψε το παιδί, έκλαψε δεν τρέχει και τίποτα, έπεσε το παιδί, έπεσε αφού δεν είναι σοβαρό πάλι δεν τρέχει τίποτα (η φίλη μου αυτή έχει 4 παιδιά εκ των οποίων το ένα με διαβήτη!!!), η άλλη πάλι έχει μόνο ένα, αλλά ζει σε ένα άγχος μην κλάψει, μην πέσει, μην κρυώσει, μην γρατσουνιστεί, μην ακουμπήσει κάπου που δεν έχει καθαρίσει κ.λ.π. Αποτέλεσμα; Η δεύτερη με το ένα, ταλαιπωρείτε πολύ περισσότερο από αυτή που έχει 4!!!
Τι άλλο να πω; μόνο καλό κουράγιο μανούλα
Φίλε Trovadoure,
quote:
Αυτή η μετάβαση από μια κατάσταση σε μία άλλη είναι και αυτό που θα πρότεινα στον καθένα. Δηλαδή ίσως δεν είναι και το καλύτερο (για εμάς πάντα) να αφήνουμε μια κατάσταση να φτάνει στο αμήν για να αντιδράσουμε.
προσωπικά νομίζω προσπάθησα πολύ για να αλλάξουν κάπως τα πράγματα αλλά δεν, όταν η αντίληψη του ανθρώπου είναι κάπως, είναι κάπως ότι και να κάνεις. Και μιλάω για ακραίες και πολλές φορές προσβλητικές καταστάσεις και όχι για συνηθισμένους καθημερινούς καυγάδες. Πέρα αυτού όμως δεν καταλαβαίνω απόλυτα πως εννοείς αυτή την μετάβαση. Πιθανόν όμως να ήταν καλό να το εξηγήσεις για κάποιον που περνάει μια ανάλογη περίσταση.