- Περι Ενθεογενών/"Ψυχεδέλειας":Ωδή προς Όλους - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΩ ΠΩΣ Η ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ ΤΟΠΙΚ ΕΧΕΙ ΦΤΑΣΕΙ ΣΕ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΠΟΙΟΤΙΚΟ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ ΑΞΙΟΖΗΛΕΥΤΟ ΑΠΟ ΑΛΛΑ ΤΟΠΙΚ ΠΟΥ ΚΑΠΟΙΟΙ ΤΑ ΜΕΤΑΤΡΕΨΑΝΕ ΣΕ ΡΙΝΓΚ.
ΕΓΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΡΙΑ ΜΟΥ ΒΟΗΘΗΘΗΚΑ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΤΟΠΙΚ ΑΥΤΟ. ΚΑΙ ΛΕΩ ΒΟΗΘΗΘΗΚΑ ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΣ ΕΚΠΛΗΞΗ ΜΟΥ (ΝΑΙ ΠΡΟΣ ΕΚΠΛΗΞΗ ΜΟΥ ΜΕΓΑΛΗ ΟΣΟ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΚΙ ΑΝ ΑΚΟΥΓΕΤΑΙ ΑΥΤΟ) ΕΙΔΑ ΟΤΙ ΤΕΛΙΚΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ (ΤΑΞΙΔΙΩΤΕΣ) ΑΠΟΛΥΤΑ ΙΣΟΡΡΟΠΗΜΕΝΟΙ ΠΟΥ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΖΟΥΝ ΤΙΣ ΟΥΣΙΕΣ ΑΥΤΕΣ ΩΣ «ΠΡΟΙΚΑ» ΤΗΣ ΦΥΣΗΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΣΑΝ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ. ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΣΑ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΥΠΟΨΙΑΖΟΜΟΥΝ. ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΝΩΤΕΡΟΣ ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΛΗΨΗΣ ΤΩΝ ΟΥΣΙΩΝ ΑΥΤΩΝ.
ΕΛΠΙΖΩ ΒΕΒΑΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΕΝΟΧΛΟΥΝ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΘΙΓΟΥΝ ΚΑΝΕΝΑΝ ΟΙ ΑΠΟΤΟΜΕΣ ΠΡΟΑΝΑΦΕΡΘΕΝΤΕΣ (ΣΕ ΠΟΙΟ ΠΑΝΩ ΑΠΟΣΤΟΛΕΣ ΜΟΥ) ΕΚΡΗΞΕΙΣ, ΓΕΝΝΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑΣ ΜΟΥ. ΚΥΡΙΩΣ ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΤΟΠΙΚ ΟΜΩΣ ΝΟΙΩΘΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΕΞΗΓΗΘΩ ΚΑΙ ΝΟΙΩΘΩ ΠΟΙΟ ΑΣΦΑΛΗΣ.
ΗΘΕΛΑ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΚΑΝΩ ΜΙΑ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΜΥΟΥΝΤΑΙ ΣΤΙΣ ΕΝΘΕΟΓΕΝΗΣ ΟΥΣΙΕΣ.
ΕΝΑΣ ΛΟΙΠΟΝ ΠΟΥ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΤΗΝ ΧΡΗΣΗ ΚΑΠΟΙΟΥ ΦΥΤΟΥ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΩΝ ΕΝΘΕΟΓΕΝΩΝ ΑΡΧΙΖΕΙ ΚΑΙ ΝΟΙΩΘΕΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΥΠΟΛΟΙΠΟΥΣ. ΝΟΙΩΘΕΙ ΟΤΙ ΞΑΝΑ ΒΑΠΤΙΖΕΤΑΙ. ΟΛΑ ΤΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ, ΤΑ ΠΙΣΤΕΥΩ, ΤΑ ΣΤΕΡΕΟΤΥΠΑ, ΚΑΙ ΟΙ ΑΝΤΙΛΗΨΕΙΣ ΠΟΥ ΛΑΜΒΑΝΑΝΕ ΧΩΡΑ ΣΤΟ ΕΓΩ ΤΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΣΤΟΥΝ ΣΕ ΕΝΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ «ΤΑΞΙΔΙ». ΕΝΑΣ ΚΑΙΝΟΥΡΙΟΣ ΠΟΙΟ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΣ ΕΑΥΤΟΣ ΑΝΑΠΤΥΣΣΕΤΑΙ / ΓΕΝΝΙΕΤΑΙ ΜΕΣΑ ΤΟΥ. ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΒΕΒΑΙΑ ΠΟΛΛΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ ΟΠΩΣ ΕΝΑ ΒΡΕΦΟΣ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ ΚΑΙ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ.
ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΛΛΗ ΜΕΡΙΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΑ ΜΑΥΡΑ ΚΟΡΑΚΙΑ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΠΡΟΣΚΥΝΗΤΕΣ ΤΗΣ ΚΙΝΗΤΗΡΙΑΣ ΔΥΝΑΜΗΣ (ΤΟΥ ΧΡΗΜΑΤΟΣ ΦΥΣΙΚΑ) ΠΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥΝ ΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΤΟΥ ΑΤΟΜΟΥ. ΕΜΠΟΡΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΒΛΕΠΟΥΝ ΣΑΝ ΔΟΛΑΡΙΑ, ΜΜΕ, ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΑ ΣΤΕΛΕΧΗ, Κ.Α.
ΘΑ ΠΩ ΚΑΙ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΟΥΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΥΠΕΝΘΥΜΙΣΩ ΤΗΝ ΑΘΛΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΗ ΜΕΤΑΧΕΙΡΙΣΗ ΤΗΣ ΚΡΑΤΙΚΗΣ ΜΗΧΑΝΗΣ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΕ ΠΑΣΧΟΝΤΑ ΑΤΟΜΑ.
ΕΧΩ ΕΝΑΝ ΓΝΩΣΤΟ ΚΑΙ ΓΕΙΤΟΝΑ ΜΟΥ ΤΟΝ ΓΙΑΝΝΗ. Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΛΟΙΠΟΝ ΜΙΑ ΜΕΡΑ ΑΓΟΡΑΣΕ ΕΝΑ ΒΙΒΛΙΟ ΓΙΑ «ΔΗΛΗΤΗΡΙΩΔΗ» ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ.
ΠΗΓΑΙΝΕ ΛΟΙΠΟΝ ΚΑΤΑ ΚΑΙΡΟΥΣ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ ΚΑΙ ΜΑΖΕΥΕ ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ ΚΑΙ ΣΠΟΡΟΥΣ DATURA. (ΑΝ ΘΥΜΑΜΑΙ ΑΣΧΟΛΟΥΤΑΝ ΜΕ ΜΙΑ ΠΟΙΚΙΛΙΑ ΟΝΟΜΑΤΙ PANEOLOUS). Ο ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΒΕΒΑΙΑ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ΕΝΑ ΘΥΜΑ ΤΗΣ ΑΓΝΟΙΑΣ.
ΜΕΤΑ ΑΠΟ 1 ΧΡΟΝΟ ΕΚΑΝΕ ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΑΥΤΟΚΤΟΝΙΑΣ ΚΟΒΟΝΤΑΣ ΤΙΣ ΑΡΤΗΡΙΕΣ ΤΟΥ. ΑΜΕΣΩΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΕΚΛΕΙΣΑΝ ΣΕ ΨΥΧΙΑΤΡΕΙΟ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΣΥΝΕΣΗ ΕΝΟΣ ΦΙΛΟΥ ΨΥΧΙΑΤΡΟΥ ΤΗΣ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΣ ΤΟΥ. ΟΤΑΝ ΒΓΗΚΕ ΜΕΤΑ ΑΠΟ 8 ΠΗΓΑΙΝΑ ΣΠΙΤΙ ΤΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΤΟΥ ΚΑΝΩ ΚΑΙ ΠΑΡΕΑ ΓΙΑΤΙ ΑΠΟ ΟΤΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΚΑΙ ΠΟΛΛΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΜΕΤΑ ΤΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ. ΟΜΟΛΟΓΟΥΜΕΝΩΣ Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΠΟΛΥ ΚΑΛΗ ΚΑΙ ΕΙΧΕ ΑΡΙΣΤΗ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ. ΜΙΛΟΥΣΕ ΓΕΛΟΥΣΕ ΚΑΙ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΚΦΕΡΕΙ ΓΝΩΜΗ ΓΙΑ ΟΠΟΙΟΔΗΠΟΤΕ ΘΕΜΑ.ΜΕ ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΗΤΑΝ Ο ΠΑΛΙΟΣ ΚΑΛΟΣ ΓΙΑΝΝΗΣ.ΕΛΑ ΟΜΩΣ ΠΟΥ Η ΜΗΤΕΡΑ ΤΟΥ ΝΟΜΙΖΕ ΟΤΙ ΔΙΝΟΝΤΑΣ ΤΟΥ ΤΑ "ΦΑΡΜΑΚΑ" ΘΑ ΚΑΛΥΤΕΡΕΥΕ.ΕΓΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΜΕΡΙΑ ΜΟΥ ΕΠΕΜΕΝΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΛΕΓΑ ΟΤΙ ΔΕΝ ΤΟΥ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΛΟ.ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΤΟ ΠΑΛΙΚΑΡΙ ΜΕ ΤΟ ΠΥ ΕΠΕΡΝΕ ΤΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΞΕΦΕΥΓΕ ΠΑΛΙ ΚΑΙ ΧΑΝΟΤΑΝ.
ΣΥΓΝΩΜΗ ΡΕ ΠΑΙΔΙΑ ΑΛΛΑ ΑΝ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΙΑΤΡΙΚΗ ΠΕΡΙΘΑΛΨΗ ΤΟΤΕ ΕΓΩ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΜΑΙ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΠΟΥ ΠΑΤΗΣΕ ΣΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ!!!!!!
Τα μανιτάρια που κατανάλωνε ο φίλος σου είναι αρκετά γνωστά και ευδοκιμούν στην χώρα μας.Μακάρι να έκανε περισσότερο διάβασμα πρωτού κάνει οτιδήποτε,απο την άλλη δεν μπορείς να απαιτήσεις απο τον καθένα να ξεσκιστεί στο διάβασμα...Βάζω στοίχημα οτι η φαρμακευτική του αγωγή περιλαμβάνει όλα τα "σύγχρονα θάυματα της ψυχιατρικής" 'οπως αντιψυχωτικά ,αντικαταθληπτικα και ηρεμιστικά.Τον πρεζώνουν νομίμως και για τα καλά.Δυστυχώς η αντιμετώπιση των γιατρών σε αυτές τις καταστάσεις είναι "Πονάει πόδι,κόψε πόδι,ή καλύτερα κόψε γλώσσα για να μην λέει οτι πονάει".Πλήρης αποχαύνωση...
Το καλύτερο φυσικά θα ήταν ΠΡΩΤΟΥ κόψει τις αρτηρίες του,ΠΡΩΤΟΥ τον κλειδώσουν σε τρελλάδικο και ΠΡΩΤΟΫ αρχίσουν να τον πρεζώνουν ,να εύρισκε ένα υποστιρηκτικό περιβάλλον να μιλήσει.Δεν ξέρω το επίπεδο και το βάθος των γνώσεων του Γιάννη αλλα άν απλά είχε έναν οδηγό μανιταριών και απλά τα μάζευε και τα έτρωγε οι πιθανότητες είανι οτι αργά ή γρήγορα θα τα ευρίσκε μπαστούνια.Ίσως συνάντησε κάτι στα ταξίδια του που δεν το άντεχε,ίσως έκανε κατάχρηση,ίσως ανέβασε τις δοσολογίες του χωρίς να ξέρει ΄το τί πάει να κάνει και...αν δεν ξέρεις τι πας να κάνεις σίγουρα δεν θα έχεις προετοιμαστεί κιόλας...
"Ιατρική περίθαλψή?" Στον αγαπητό του ψυχίατρο αρκεί που τον κρατά υπο καταστολή....
Αν δεν σου είναι κόπος,και γνωρίζεις ,μπορείς να αναφέρεις πιο περιστατικό τον οδήγησε σε αυτό το ξέσπασμα?
Reality: A serotonine induced Hallucination?
ΦΙΛΕ HOTCHIPILLI2 ΑΠΟ ΟΤΙ ΜΟΥ ΕΙΠΕ (ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΑΝ ΑΛΗΘΕΥΕΙ ΒΕΒΑΙΑ ΑΥΤΟ)
ΟΤΑΝ ΕΓΙΝΕ ΤΟ ΣΥΜΒΑΝ ΕΙΧΕ ΙΣΧΥΡΕΣ ΨΕΥΘΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΝΟΜΙΖΕ ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΥΓΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΚΑΙ ΟΤΙ ΗΡΘΕ Η ΩΡΑ ΤΟΥ.ΕΤΣΙ ΜΟΥ ΕΙΠΕ.
ΜΟΥ ΕΛΕΓΕ ΟΤΙ ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΕΜΠΑΙΝΕ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΤΟΥ ΔΩΜΑΤΙΟΥ ΤΟΥ ΕΝΑ ΜΑΥΡΟ ΠΟΥΛΙ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΣΤΟΛΙΣΜΕΝΟ ΜΕ ΚΟΥΔΟΥΝΙΑ ΚΑΙ ΕΚΑΝΕ ΠΟΛΥ ΘΟΡΥΒΟ.
ΕΠΙΣΗΣ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΠΕΙ ΟΤΙ ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΕΒΛΕΠΕ ΜΕΡΙΚΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΕ ΦΩΤΟΣΤΕΦΑΝΑ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΒΛΕΠΕ ΜΕΡΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΕΜΙΑΖΑΝ ΜΕ ΔΑΙΜΟΝΕΣ.
ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΕΙΧΕ ΔΕΙ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ ΛΕΕΙ ΕΝΑ ΔΕΝΤΡΟ ΓΕΡΑΣΜΕΝΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΚΑΛΟΥΣΕ ΝΑ ΚΑΤΣΕΙ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ.
ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ΜΟΥ ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΗΤΑΝ ΜΕ ΤΟ ΕΝΑ ΠΟΔΙ ΣΤΗΝ ΕΔΩ "ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ" ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΑΛΛΟ ΣΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ.ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΛΕΩ ΓΙΑΤΙ ΚΑΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΕΛΕΓΕ ΟΤΙ ΒΛΕΠΕΙ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΚΑΙ ΑΚΟΥΕΙ ΠΑΡΑΞΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΜΕΧΡΙ ΠΟΥ ΝΟΜΙΖΕ ΟΤΙ ΜΙΛΟΥΣΕ ΜΕ ΑΛΛΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ.ΟΛΟΙ ΒΕΒΑΙΑ ΤΟΝ ΠΕΡΝΟΥΣΑΝ ΓΙΑ ΤΡΕΛΟ ΑΛΛΑ ΜΟΝΟ ΑΥΤΟΣ ΗΞΕΡΕ ΤΙ ΤΟΥ ΣΥΝΕΒΑΙΝΕ.ΤΩΡΑ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΕΝΑ ΜΙΚΡΟ ΠΑΙΔΙ.ΕΧΕΙ ΠΟΛΥ ΑΓΝΗ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΟΛΥ ΔΥΝΑΤΟ ΚΑΙ ΘΕΤΙΚΟ ΕΝΕΡΓΙΑΚΟ ΠΕΔΙΟ.ΜΙΑ ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΤΟΥ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΗ ΝΑ ΣΕ ΓΕΜΙΣΕΙ ΜΕ ΑΙΣΙΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΓΑΠΗ.ΤΩΡΑ ΒΕΒΑΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΘΕΤΙΚΟ ΣΗΜΑΔΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΕΠΑΙΡΝΕ ΤΡΕΛΟΧΑΡΤΟ.
quote:
ΜΟΥ ΕΛΕΓΕ ΟΤΙ ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΕΜΠΑΙΝΕ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΤΟΥ ΔΩΜΑΤΙΟΥ ΤΟΥ ΕΝΑ ΜΑΥΡΟ ΠΟΥΛΙ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΣΤΟΛΙΣΜΕΝΟ ΜΕ ΚΟΥΔΟΥΝΙΑ ΚΑΙ ΕΚΑΝΕ ΠΟΛΥ ΘΟΡΥΒΟ.
ερωτηση: ενω ηταν υπο την επειρεια ντατουρας, ή καθαρος?αν ηταν υπο την κατοχη της ντατουρας πιθανον να του μορφοποιοταν το πνευμα της ως πουλι, ή κατι αλλο, αλλα παντως με καποιο μηνυμα γι αυτον
αν ηταν καθαρος, ειχε προβλημα...ΕΠΙΣΗΣ ΜΟΥ ΕΙΧΕ ΠΕΙ ΟΤΙ ΚΑΜΙΑ ΦΟΡΑ ΕΒΛΕΠΕ ΜΕΡΙΚΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΕ ΦΩΤΟΣΤΕΦΑΝΑ ΚΑΙ ΑΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΕΒΛΕΠΕ ΜΕΡΙΚΟΥΣ ΠΟΥ ΕΜΙΑΖΑΝ ΜΕ ΔΑΙΜΟΝΕΣ.
η ιδια ερωτηση με την παραπανω, και τα ιδια συμπερασματα
ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΕΙΧΕ ΔΕΙ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ ΛΕΕΙ ΕΝΑ ΔΕΝΤΡΟ ΓΕΡΑΣΜΕΝΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΚΑΛΟΥΣΕ ΝΑ ΚΑΤΣΕΙ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ.
σιγουρα με τους παναιολους εγινε αυτοεκατσε αραγε?
αν οχι, εχασε
ΤΩΡΑ ΒΕΒΑΙΑ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΝ ΣΤΡΑΤΟ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΘΕΤΙΚΟ ΣΗΜΑΔΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΨΥΧΙΚΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΑΛΛΙΩΣ ΘΑ ΕΠΑΙΡΝΕ ΤΡΕΛΟΧΑΡΤΟ.
αρα ηταν μικρος οταν εκανε τα πειραματα του - κρατηστε το αυτο παρακαλω
παντως μετα τα ψυχοφαρμακα ο στρατος δεν ειναι και ο,τι καλυτερο κατα την γνωμη μουαυτοι που αυτοκτονουνε περνανε παντα ως ψυχικα υγιεις απο τις επιτροπες του στρατου
και συνεχιζω: ρε παιδια, ξεχναμε το σημαντικοτερο στο θεμα ταξιδι στο Αγνωστο, ειτε το επιδιωκεις με αυτοσυγκεντρωση, ειτε με νηστεια, ειτε με εξαντληση, ειτε με φυτα δυναμης: τον ΑΓΝΩΣΤΟ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ!!!
τον πρωτο και δυνατοτερο εχθρο μας, τον οποιο ολοι φοβομαστε να αντικρυσουμε υποσυνειδητα
δεν ειναι δυνατον να εξερευνησεις το εξωτερικο Αγνωστο πριν αντιμετωπισεις το εσωτερικο Αγνωστο, στην δυσκολια αντιμετωπισης του οποιου οφειλονται κατα την γνωμη μου το 70% των κακων εμπειριων (το 20% οφειλεται σε υποβοσκουσες ψυχωσεις και το 10% σε εξωτερικους παραγοντες, χοντρικα)
οταν λοιπον σε ηλικια κατω των 25, ακομα και των 20, καποιος βρεθει αντιμετωπος με τον εσωτερικο του εαυτο πιθανοτατα θα φρικαρει
ποσο μαλλον οταν ταυτοχρονα πρεπει να αντιμετωπισει και το εξωτερικο Αγνωστο!
και ολα αυτα χωρις καθοδηγηση, χωρις μαθητεια, χωρις μακροχρονη προετοιμασια, καταληγουν αναποφευκτα στους ψυχιατρους
κανενας "δασκαλος" δεν θα περνουσε στο Αγνωστο μαθητη του χωρις χρονια μαθητειας, (ειδικα αν τον επελεγε απο ηλικια κατω των 20 χρονων), και ασκησεων τροπου ζωης, αντιληψης και συγκεντρωση δυναμης
σιγουρα το παληκαρι ενιωσε ελξη απο καποια φυτα δυναμης, αλλα προχωρησε στο Αγνωστο στα τυφλα και χωρις να γνωριζει τις δυναμεις του
αν υπηρχε σαμανος στην περιοχη πιθανον να τον ειχε προσεξει, αλλα δεν ειμαστε Ινδιανοι και οι σαμανοι σπανιζουν
απο ο,τι φανηκε τελικα ο Γιαννης νικηθηκε απο τον ιδιο του τον εαυτο (αφου θελησε να αυτοκτονησει) και η ενασχοληση με τα μικρα καθημερινα πραγματα θα του κανει πολυ καλο στην αναρωση
στο μελλον μπορει να ξεχασει τις εμπειριες του παρελθοντος ή και να επανελθει στα 30 του, πιο ετοιμος αυτη τη φορα
κανεις δεν ξερει...
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν
quote:
ΜΟΥ ΕΛΕΓΕ ΟΤΙ ΣΧΕΔΟΝ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΕΜΠΑΙΝΕ ΑΠΟ ΤΟ ΠΑΡΑΘΥΡΟ ΤΟΥ ΔΩΜΑΤΙΟΥ ΤΟΥ ΕΝΑ ΜΑΥΡΟ ΠΟΥΛΙ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΣΤΟΛΙΣΜΕΝΟ ΜΕ ΚΟΥΔΟΥΝΙΑ ΚΑΙ ΕΚΑΝΕ ΠΟΛΥ ΘΟΡΥΒΟ.
ερωτηση: ενω ηταν υπο την επειρεια ντατουρας, ή καθαρος?
ΦΙΛΕ gonniebegood ΗΤΑΝ ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΕΙΡΕΙΑ ΠΟΛΛΕΣ ΜΕΡΕΣ ΑΠΟ ΝΤΑΤΟΥΡΑ.
quote:
ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΕΙΧΕ ΔΕΙ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ ΛΕΕΙ ΕΝΑ ΔΕΝΤΡΟ ΓΕΡΑΣΜΕΝΟ ΠΟΥ ΤΟΝ ΚΑΛΟΥΣΕ ΝΑ ΚΑΤΣΕΙ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ.
σιγουρα με τους παναιολους εγινε αυτοεκατσε αραγε?
αν οχι, εχασε
ΜΟΥ ΕΙΠΕ ΟΤΙ ΑΠΛΑ ΕΚΑΤΣΕ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ ΑΡΚΕΤΕΣ ΩΡΕΣ ΚΑΙ ΕΝΟΙΩΘΕ ΤΗΝ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΤΟΥ ΔΕΝΤΡΟΥ.ΑΠΛΑ ΚΑΘΟΤΑΝ....
Αυτό το λέω γιατί θέλω να ορίσουμε επαρκώς την κατάρτηση,το βάθος γνώσεων και την μεθοδολογία αυτού του ατόμου.Τα στιχεία που έχουμε ώς τώρα είναι οτι απλά την πάτησε με αυτά τα φυτά και δεν ξέρω κατα πόσο αυτό μπορεί να αποδωθεί μόνο στα φυτά και στα μανιτάρια...
Υποπτέυομαι οτι ίσως ο Γιάννης δεν το είχε μελετήσει εις βάθος το θέμα...
Reality: A serotonine induced Hallucination?
Ζητώ συγνώμη για την καθυστέρηση αλλά τις τελευταίες μέρες έχω πολλές υποχρεώσεις.Σήμερα θα αναφερθώ στο δεύτερο τμήμα της εμπειρίας όπως ακριβώς το έζησα.Έχω κάποια πράγματα να πω πάνω στις απαντήσεις σας, για τις οποίες σας ευχαριστώ,αλλά αυτή τη στιγμή δεν έχω το χρόνο με το μέρος μου.Θα προσπαθήσω να ακολουθήσω τη συζήτηση απο Κυριακή και μετά.
Είναι γεγονός ότι μετά απο τόσο διάστημα θα μπορούσα να γράψω αυτά που μου συνέβησαν εκείνο το βράδυ,έστω και αν επρόκειτο να τα κρατήσω μόνο για τον εαυτό μου,αλλά ενώ είχα τα χρονικά περιθώρια, δεν το έκανα.Είναι γεγονός ότι ένα κομμάτι του εαυτού μου θέλει να "θάψει" την εμπειρία.Και τώρα καταλαβαίνω γιατί.Ακόμα και οι αναμνήσεις των όσων "έζησα" κατά τη διάρκεια της, μου προκαλούν συναισθηματικό πόνο.Και αυτός ο πόνος δεν αρέσει σε κανένα.Απο την άλλη κάτι μέσα μου,μου λέει ότι δεν πρέπει να ξεχάσω, και ότι έχω χρέος να θυμάμαι.
Συνεχίζοντας να πω ότι μια ακόμα πολύ σημαντική αλλαγή που έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια της εμπειρίας ήταν η πραγματικά τρομαχτική αλλαγή στην αντίληψη μου για την "ταχύτητα ροής του χρόνου"Αυτό το βίωσα πολύ πιο έντονα στο δευτερο μέρος της εμπειρίας που θα προσπαθήσω να περιγράψω σήμερα.
Αυτό που ανέφερα στο προηγούμενο μήνυμα μου,ότι δηλαδή κοίταζα το ρολόι για να δω "τι ώρα έχουν στη Γη" δεν είναι καθόλου υπερβολικό.Αυτή τη φράση τη σκέφτηκα κατα τη διάρκεια της εμπειρίας και την εννοούσα κυριολεκτικά.
Το ρολόι είχε χάσει κάθε αξία για μένα...
Για να καταλάβετε τι εννοώ θα παραθέσω μια απο τις λίγες σημείωσεις που κατέγραψα λίγες ώρες μετά το τέλος του "ταξιδιού" :
[Κοίταξα το ρολόι.Η ώρα στη γη ήταν 1:23, ξημερώματα.Αισθάνθηκα το στόμα μου ξερό.Σηκώθηκα να πιώ λίγο νερό.Κατευθύνθηκα στην κουζίνα.Ημουν καταιδρωμένος...πλησιάζοντας το νιπτήρα πρόσεξα το ίδιο φαινόμενο της "απομάκρυνσης" των αντικειμένων.Πήρα ένα ποτήρι το γέμισα με νερό και το ήπια,αργά αργά.Για κάποιο λόγο δεν μπορούσα να το πιώ όπως συνήθως.Γύρισα πίσω και ξάπλωσα στον καναπέ.
Βυθίστηκα στο σκοτάδι.Έγλειψα τα χείλη μου, που πριν λίγο ήταν στεγνά ,και αυτό που θύμισε ότι είχα πιεί νερό...ναι... άλλα ΠΟΤΕ το είχα πιεί?
η μνήμη του εαυτού μου να πινει νερό είχε αρχίσει κιόλας να ξεθωριάζει...μου φάνηκε ότι το είχα κάνει χρόνια πρίν...ή αιώνες?(δεν είναι υπερβολή ούτε αυτό,ένιωθα ότι οι αιώνες περρνούσαν μπροστά απο τα μάτια μου ) Πλεόν ήταν μια αμυδρή ανάμνηση,σαν αυτές της παιδικής μου ηλικίας...αναρρωτήθηκα μήπως, ...μήπως δεν το είχα πιεί ποτέ... Άνοιξα τα μάτια και ξανακοίταξα το ρολόι.Ήταν 1:24!
Αλλά και πάλι αυτό το παράδειγμα δεν αντιπροσωπεύει την πραγματικότητα ολόκληρης της εμπειρίας.Θυμάμαι καθαρά ότι όταν προς το τέλος της επιχείρησα μια "ανασκόπηση" των όσων είχα ζήσει,ένιωσα ότι μου έλειπε "χρόνος".Αυτά που θυμόμουνα ότι βίωσα ήταν λογικά "ελλειπή" σε σχέση με αυτά που περίμενα ότι θα έπρεπε να είχα βιώσει σε διάστημα 8-9 γήινων ωρών,και δεν ένιωθα ότι είχα ξεχάσει τίποτα...πως θα μπορούσα άλλωστε?]
Ελπίζω να έκανα κατανοητό για τι πράγμα μιλάω.
Να πω επίσης ότι η εμπειρία καθαυτή κράτησε γύρω στις 8 με 9 ώρες. Μετά το τέλος της όμως , και παρόλη την φυσική και νοητική εξάντληση που ένιωθα,δεν μπορούσα να κοιμηθώ.Ένιωθα μια πολύ έντονη νευρική υπερδιέγερση και γύριζα σαν σβούρα.Έκανα ένα ντους,βγήκα έξω, περπάτησα στον καθαρό αέρα αρκετά χιλιόμετρα,και σκέφτηκα πολύ πάνω στα όσα είχαν συμβεί.Γύρισα σπίτι και έκανα διάφορες δουλειές.Αυτό το διάστημα συνέβη και κάτι που μου φάνηκε πολύ "παράξενο" στο οποίο θα αναφερθώ σε άλλο μήνυμα, για να μην μακρυγορήσω πάρα πολύ.Τελικά έπεσα και κατάφερα να κοιμηθώ έξι ώρες μετά το τέλος του "ταξιδιού"Κοιμήθηκα κανονικά,και ξεκίνησα κανονικά τη δουλειά μου την άλλη μέρα σαν να μην είχε συμβεί τίποτα.Από τότε μέχρι σήμερα δεν έχω προσέξει τίποτα "αξιοπερίεργο",εκτός από τον "πόνο" που μου προκαλούν οι αναμνήσεις των όσων συνέβησαν,οι οποίες όμως έρχονται μόνο όταν σκέφτομαι πάνω στην εμπειρία ή από κάποιο "εξωτερικό" τυχαίο παράγοντα που "αναμοχλευει" μέσω συνειρμών μέρη της.
Προσπάθησα να γράψω τα παρακάτω όσο πιο κατανοητά,και παραστατικά μου επιτρέπουν οι δυνάμεις μου,αλλά το τελικό αποτέλεσμα σίγουρα δεν αντικαθρεπτίζει την ένταση της εμπειρίας.Προσπάθησα επίσης να γράψω όσο το δυνατόν αντικειμενικά και με "ψυχρό μάτι",δίδοντας εξηγήσεις βασισμένες σε λογικές αναλύσεις που έκανα εκ των υστέρων, αλλά διαπίστωσα ότι αυτό αλλιώνει τον χαρακτήρα της εμπειρίας.Δεν θα ήταν η σωστή περιγραφή.Έτσι γράφω τα πράγματα έτσι όπως τα βίωνα και τα καταλάβαινα τη στιγμή και μόνο τη στιγμή της εμπειρίας.Ήταν απλά μια υποκειμενική και γεμάτη συναισθηματική ένταση εμπειρία.
Το τι σκέφτομαι τώρα πάνω σε αυτή ή με βάση αυτή είναι άλλη υπόθεση.
Συνεχίζω...
Από τη στιγμή που έκλεισα τα μάτια και μετά- και εκτός απο τις λίγες φορές που σηκώθηκα ή άνοιγα τα μάτια-ότι "έβλεπα", το έβλεπα σαν προβολή πάνω σε μια φανταστική νοητή "οθόνη" στο ύψος των ματιών μου. Το σώμα μου το ένιωθα μόνο όταν κινούσα κάποιο μέρος του,και αυτό το έκανα περισσότερο για να βεβαιωθώ ότι ήμουν ξύπνιος και ότι όλα όσα έβλεπα δεν ήταν απλά ένα πολύ "ζωντανό όνειρο".Ότι σωματικές αισθήσεις είχα αφορούσαν κυρίως την σπονδυλική μου στήλη (ένιωθα κάτι σαν μυρμηγκιάσματα και περίεργες "κινήσεις" την φύση των οποίων δεν μπορούσα να προσδιορίσω), την περιοχή ανάμεσα στα μάτια ( μια άισθηση σαν ελαφρύ πιάσιμο),και την καρδιά (είχα πολύ υψηλούς παλμούς,ιδίως στις στιγμές που ήμουν πολύ έντονα "φορτισμένος").Επίσης κάποια στιγμή που επισκέφτηκα το μπάνιο,πρόσεξα στον καθρέφτη ότι οι κόρες των ματιών μου είχαν διασταλεί σε τέτοιο βαθμό ώστε σχεδόν κάλυπταν την ίριδα)
Το σεντόνι στον καναπέ ήταν μούσκεμα το πρωί, πρέπει να είχα χύσει "ποτάμια ιδρώτα".
Το πρώτο που "είδα" κατά τη διάρκεια της "κυρίως" εμπειρίας ήταν το περίγραμμα (ακαθόριστη μορφή) ενός τεράστιου πτηνού το οποίο άνοιγε με πολύ αργό ρυθμό τα "φτερά του" Δεν μπορώ να προσδιορίσω το είδος του "πτηνού", η μορφή ήταν πολύ ακαθόριστη,η κίνηση ήταν σίγουρα άνοιγμα φτερών πάντως.Υπέθεσα αετός,αλλά δεν μπορώ να το βεβαιώσω.
Αμέσως μετά, "βρέθηκα" να "πετάω" μέσα σε "κάτι" που έμοιαζε με κενό διάστημα. Την αίσθηση ότι "πετάω" μου την έδιναν αυτά που έβλεπα να "προσπερνώ",αυτά που έρχονταν προς το μέρος μου και χάνονταν ή που "εμφανιζονταν" και χάνονταν.Αυτά ήταν κυρίως περίεργα "γεωμετρικά σχέδια",όχι ιδιαίτερα περίπλοκα.Το πιο σύνηθες ήταν "μικρά σχέδια σε σχήμα ματιού" κάτι σαν τα "μάτια" που έχουν τα παγώνια στα φτερά τους.Πρέπει να είδα χιλιάδες τετοια "μάτια"Ήταν το πιο σύνηθες σχέδιο σε αυτό το περιβάλλον,που γενικά μου έδινε την εντύπωση ότι είχε κάτι "άγριο" Περιστασιακά έβλεπα "μορφές" που μερικές φορές είχαν κάτι το "άσχημο" ή "απειλητικό".Παρόλαυτα δεν ένιωσα τον παραμικρό φόβο απο αυτές,ήμουν σίγουρος ότι δεν θα με "πείραζαν".
Η επόμενη εικόνα ήταν αυτή του εαυτού μου να προσπαθεί να ανοίξει κάτι που έμοιαζε με "πύλη" Φανταστείτε κάτι σαν το ασαφές σχέδιο μιας "πύλης" στο μέσον του "τίποτα".Κάτι σαν σχέδιο "πύλης" ζωγραφισμένο αμυδρά με λευκό μαρκαδόρο σε μια μαυρη σελίδα. Είχα την εντύπωση ότι υπήρχε "κάποιος" απο πίσω ο οποίος δεν φαινόταν ιδιαίτερα "φιλόξενος".Έίχα την εντύπωση ότι έσπρωχνα την "πόρτα" για να μπω και ότι "αυτός" ήταν από πίσω και προσπαθούσε να την κρατήσει "κλειστή"!
Εδώ να πω ότι όλα αυτά τα ζούσα σαν να τα βλέπει κάποιος "τρίτος".Ότι συνέβει δηλαδή συνεβει σαν μια "αυτοματοποιημένη διαδικασία".Βρέθηκα να "σπρωχνω την πύλη" και να "μπαίνω μέσα με το ζόρι" χωρίς να ξέρω γιατί το κάνω και για πιό σκοπό.Απλά "είδα" αυτά να συμβαίνουν σαν ταινία ,με εμένα πρωταγωνιστή.
Θυμάμαι ότι όταν βρέθηκα "μέσα" ένιωσα την ανάγκη να απολογηθώ που "μπήκα" -χωρίς να θυμάμαι σε ποιόν ή σε τί απολογούμουν-ψελλίζοντας κάποιου είδους "δικαιολογία" την οποία επίσης δεν θυμάμαι καλά-αλλά νομίζω ότι είπα κάτι που σήμαινε ότι "είχα καλές προθέσεις,ότι είχα έρθει να βρώ την αλήθεια,την γνώση" ή κάτι τέτοιο.Επίσης έχω την εντύπωση ότι πήγα να ξεστομίσω κάτι σα ψέμμα, το οποίο δεν μπόρεσα να ολοκληρώσω...δεν μπορούσα να το πω! Άκουσα ένα σαρκαστικό γέλιο πίσω μου...και ταυτόχρονα ένιωσα εκπληκτος συνειδητοποιώντας ότι εκεί που είχα μπει ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΝΑ ΠΩ ΨΕΜΜΑΤΑ! Αυτός οι αυτοί εκεί με "ήξέραν" καλύτερα απο ότι εγώ 'ηξερα τον εαυτό μου! Το ψέμμα "ακυρωνόταν" πριν καν ειπωθεί! Αυτό ήταν και το πρώτο σοκ που ένιωσα...και εκείνη τη στιγμή ανέκτησα την για κάποιο διάστημα χαμένη "συναίσθηση της ύπαρξης μου".Υπήρχα πλέον συνειδητά εκε'ι μέσα...μπορούσα να σκεφτώ και να αισθανθώ...
Σε αυτή τη φάση διαπίστωσα την ύπαρξη μιας "οντότητας", μιας "ύπαρξης" με τη μορφή μιας "λευκής" σκιάς να κινείτε μέσα στο σκοτάδι.Μια φευγαλέα ακαθόριστη αντίληψη μιας άλλης ύπαρξης.
Άρχισα να "γυρίζω" στο νέο τοπίο,όπου και πάλι κυριάρχούσαν τα περίεργα σχεδόν αλλόκοτα γεωμετρικά σχέδια.Αυτό που θυμάμαι ότι με ενδιέφερε κυρίως ήταν να "διατηρήσω" αυτό που ονομάζω συναίσθηση της ύπαρξης" ,αυτό που θα μπορούσε να διατυπωθεί και σαν συνειδητότητα.Κοιτάζοντας "γύρω" μου κατά τη διάρκεια των "περιπλανήσεων" είχα την αίσθηση ότι το περιβάλλον μου ήταν "άγνωστο" και ότι κατά κάποιο τρόπο μπήκα "αδιάβαστος" εκεί μέσα.
Διαπίστωσα με έκπληξη ότι ο "χώρος" κατοικούνταν και από άλλες υπάρξεις.Τις υπάρξεις αυτές (εκτός αυτή της λευκής σκιάς)τις αντιλαμβανόμουν σαν "αισθήσεις".Για να το αναλύσω περισσότερο αυτό που εννοώ είναι ότι κατά διαστήματα είχα την πολύ έντονη,πολύ αληθή και πραγματική αίσθηση ότι σε κάποια απόσταση απο μένα βρισκόταν "κάτι" που κάτι μέσα μου μου με σιγουριά μου έλεγε ότι ήταν "νοήμων ύπαρξη"
Κάποια στιγμή είχα την πολύ αληθή αίσθηση ότι μια "ομάδα υπάρξεων" ήταν συγκεντρωμένη σε κάποια "απόσταση" και περιμέναν απο μένα να βρεθώ εκεί και να πάρω μέρος σε κάποιου είδους τελετή που είχαν ετοιμάσει και στην οποία θα έπρεπε να γίνει μια "θυσία". Τη θυσία την αντιλήφθηκα σαν κάποιου είδους "παράδοσης" απο μένα σε αυτούς κάποιου απροσδιόριστου "κάτι" το οποίο ενώ δεν ήξερα τι ήταν το θεωρούσα "πολύ σημαντικό" για μένα.Δεν μπορώ να το αποδώσω καλύτερα.Ένιωσα "κίνδυνο" και απομακρύνθηκα γρήγορα απο εκεί...(αυτό είναι και ένα ερώτημα που με βασανίζει ακόμα,δεν μπορώ να προσδιορίσω τι ήθελαν)
Και ξαφνικά έγινα ο θεός (γράφω το θήτα μικρό για να μή προσβάλλω κανένα,και δεν έχω καμμιά τέτοια πρόθεση)...όπως βλέπετε γράφω ο θεός και όχι κάποιος θεός...την έκφραση "γίνομαι θεός" την προσδιορίζω ως εξής: είχα την απόλυτη,αναμφισβήτητη,και πέρα πάσης αμφιβολίας αίσθηση ότι δεν "περικλειόμουν" σε τίποτα και ότι αυτό που είχα γίνει "περιέκλειε" τα πάντα...και εννοώ την κάθε μία από της παραπάνω λέξεις. Εκείνη τη στιγμή δεν υπήρχε δευτερη σκέψη ώς προς τι είμαι, απλά ήμουν ο θεός...Αυτό όμως που είχα γίνει μπορεί να μην περικλειόταν απο ΤΙΠΟΤΑ,αλλά περιέκλειε το ΤΙΠΟΤΑ!Δεν υπήρχε τίποτα! Ημουν ο θεός και ήμουν ΜΟΝΟΣ,δεν υπήρχε ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ! Και ένιωσα τη σημαίνει η λέξη μοναξιά ως τα βάθη της άπειρης ύπαρξης μου.Και άρχισα να "ονειρεύομαι" το ΣΥΜΠΑΝ."Οι κόσμοι "απλώνονταν" μπροστά στα μάτια μου! Δημιουργούσα" τον ΚΟΣΜΟ,για να μην είμαι ΜΟΝΟΣ!
(Ξέρω ότι τα όσα έγραψα πιο πάνω θα θεωρηθούν υβριστικά από πολύ κόσμο.Ζητώ συγνώμη δεν έχω καμιά τέτοια πρόθεση, και φυσικά θεωρω ότι αυτή η εμπειρία της "θέωσης" είναι απλά η παρενέργεια μιας περίεργης χημικής ουσίας.Λυπάμαι αλλά δεν γίνεται να περιγράψω την εμπειρία χωρίς αυτό το μέρος της)
Επανήλθα πολύ σύντομα...ήμουν γεμάτος δέος...απίστευτο δέος......και άρχισα να λυπάμαι. το θεό ...που ήταν τόσο μόνος...και μαζί να χαίρομαι που ήμουν μέρος του ονείρου του! Και "έκλαιγα" με δάκρυα λύπης και χαράς ταυτόχρονα!
[Εδώ πέρασα πολύ ώρα αναλογιζόμενος γιατί δεν είχα σκεφτεί ποτέ μου πως ο Θεός δημιούργησε τον κόσμο απλά επειδή "αισθανόταν" μόνος!]
Μετά "είδα" τη "φωτεινή σκιά". Είχα την απροσδιόριστη αίσθηση ότι αυτός ήταν πίσω από όλα αυτά.Άρχισα να σκέφτομαι λογικά και να ψάχνω τι είναι όλα αυτά που βλέπω και μου συμβαίνουν. Ήθελα απόδειξη για το ότι όλα αυτά που βλέπω ήταν "αντικειμενική αλήθεια", " μεγάλη γνώση" και όχι απλά φαντασιώσεις μου.
Αποφάσισα να τον "δοκιμάσω" ζητώντας του νοητικά (κάτι σαν μετάδωση σκέψης") να με μεταφέρει πίσω στο χρόνο για να δώ σκηνές από τη ζωή στην Αρχαία Ελλάδα.(η σκέψη που έκανα ήταν ότι θα έβλεπα ότι έβλεπα,θα το κράταγα στη μνήμη, και μετά το τέλος της εμπειρίας θα έψαχνα σε ιστορικές και αρχαιολογικές πηγές να δω αν τα όσα είχα δει και δεν γνώριζα επιβεβαιώνονταν απο αυτές ή όχι)
"Κοίταξα κάτω" και είδα κάτι σαν αμυδρή "μπίλια".Πλησίασα "προς το μέρος της για να δω" Άκουσα κλάμματα με αναφιλλητά,κραυγές πόνου και αγωνίας,ανεστεναγμους και σπαραγμό.Γύρισα το βλέμμα και ένιωσα πόνο και τύψεις.Ό κόσμος "εκεί κάτω¨" υπέφερε και εγώ έψαχνα να δω τι γινόταν στην Αρχαία Ελλάδα.
Βρέθηκα να κυνηγάω απο πίσω τη "φωτεινή σκιά".Ήθελε κάτι να μου δείξει...
"Οδηγήθηκα" ακολουθώντας την σε ένα τόπο κάπου "ψηλά".Αντιλαμβανόμουν ότι βρισκόμουν σε "κατι" σαν "υψωμα" γιατί μπορούσα να "δω κάτω".Αυτό που είδα ήταν "σχηματισμοί" ,"μορφές" ανθρώπινων σωμάτων παραταγμένες σε "σειρές".Η μια σειρά πίσω απο την άλλη.Ατελείωτες σειρές.Το "μάτι" μου έφτανε ως κάποιο σημείο που δεν μπορούσε να δει άλλες,αλλά "ήξερα" ότι η παράταξη δεν τελειώνει εκεί και ότι υπήρχαν και άλλοι "πιο πέρα".Αναρρωτήθηκα "ποιοί ήταν όλοι αυτοί"...Πριν διατυπώσω ολόκληρη την "αναρρώτηση" μου ένιωσα κάτι σαν "αντίδραση δυσαρμονίας" να με "διαπερνάει". Αυτό που με περιέκλειε, το "περιβάλλον"¨όπου βρισκόμουνα "αντιδρούσε" στο "άκουσμα" της λέξης "αυτοί". ΑΡΝΙΟΤΑΝ να την "αποδεχτεί! Δεν με άφηνε να διατυπώσω την ερώτηση...δεν μπορούσα να την ολοκληρώσω! Ένιωσα ότι ήμουνα σε σύγχυση..."ψέλλισα" κάτι σαν "μα εγώ..." , και πάλι το ίδιο...δεν μπορούσα να ολοκληρώσω τη φράση...δεν μπορούσα να "σκεφτώ προσωπικές αντωνυμίες"! Δεν υπήρχαν! Τρόμαξα...Ξαφνικά οι "μορφές" άρχισαν να παιρνούν μία-μία μπροστά απο τα μάτια μου...δεν ήταν "φωτογραφίες"...ήταν "αισθήσεις ανθρώπινων υπάρξεων διαφορετικών μεταξύ τους, που δεν ήταν διαφορετικές"...ατελείωτες μορφές...προσπαθούσα να "ξεχωρίσω" το εγώ",τον "εαυτό μου" σε σχέση με αυτές...όλοι "αυτοί" που "περνούσαν μπροστά απο τα μάτια μου ήταν "εγώ"...αλλά "εγώ" δεν "ήμουν"...δεν "υπήρχα"! "Αυτοί" ήταν "εγώ" αλλά "εγώ" δεν "υπήρχα" και όλα αυτά να τα σκέφτομαι "ατελώς",να μην μπορώ να τα διατυπώσω...ΑΝ ΗΜΟΥΝ ΚΑΤΙ ΗΜΟΥΝ ΙΔΙΟ...ΟΛΑ ΙΔΙΟ...μόνο αυτό μπορούσα να σκεφτώ...Σοκαρίστηκα...Συχνά σκεφτόμουνα ότι "Όλα είναι ένα"...αλλά ποτέ δεν το εννόησα έτσι...σκεφτόμουνα με όρους "ένωσης στοιχείων όπου το κάθε διαφορετικό "στοιχείο" διατηρεί κάποια "ταυτότητα",κάποια "αυτονομία" και όλα αυτά τα " διαφορετικά" είναι "ένα" και απολαμβάνουν σε αιώνια ειρήνη την "ένωση"..Οι "μορφές" του "ίδιου" εξακολουθούσαν να "παιρνούν" μπροστά στα γεμάτα κατάπληξη και δέος "μάτια" μου...και τότε έγινε...η "οθόνη" σταμάτησε σε μια "μορφή" αναγνωρίσημη...ήταν συγγενικό μου πρόσωπο στη γή...αντιμετώπιζε σοβαρά ψυχολογικά προβλήματα τον τελευταίο καιρό...την ίδια στιγμή τα συναισθήματα μου άλλαξαν...άρχισα να νιώθω απαίσια άσχημα...δεν του είχα συμπαρασταθεί... [ σε αυτό το σημείο ΠΡΟΣΠΑΘΗΣΑ να σκεφτώ αυτά που σκεφτόμουν στη γη σε σχέση με αυτόν και το πρόβλημα που αντιμετώπιζε ...ότι δεν ήταν στενός συγγενής...ότι είχα πολλές δουλειές...ότι είχα μαλώσει μαζί του...ότι δεν ήξερα πως να τον βοηθήσω...]...ΑΛΛΑ ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΑΥΤΕΣ ΑΚΥΡΩΝΟΝΤΑΝ ΠΡΙΝ ΔΙΑΤΥΠΩΘΟΥΝ...ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΑ ΝΑ ΠΩ ΨΕΜΜΑΤΑ ΣΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΑ...τον "είδα" απο μακριά με το κεφάλι σκυφτό ανάμεσα στα δυό του χέρια...μου φάνηκε ότι έκλαιγε με αναφιλητά...ένιωσα βαθύ πόνο μέσα μου..".πλησίασα" πιο κοντά να τον "δω καλύτερα"...και τότε έντρομος ΕΙΔΑ ΟΤΙ ΗΜΟΥΝ ΕΓΩ, ΕΓΩ ΠΟΥ "ΔΕΝ ΗΜΟΥΝ ΕΓΩ"...ΕΓΩ ΠΟΥ ΗΜΟΥΝ ΤΟ "ΙΔΙΟ"! Ένιωσα απίστευτη ντροπή...ή μάλλον δεν ένιωσα ντροπή... είχα γίνει "ντροπή που προσπαθούσε να απαλλαγεί απο τον εαυτό της". ΕΙΧΑ ΚΑΝΕΙ ΚΑΚΟ ΣΤΟ "ΙΔΙΟ"...Στη "γη" σκεφτόμουν ότι "δεν έχω κάνει κακό σε άνθρωπο,και έχω ήσυχη τη συνείδηση γιαυτό κοιμάμαι ήσυχος"..".ΕΚΕΙ" ΑΥΤΟ ΑΚΥΡΩΝΟΤΑΝ ΠΡΙΝ ΚΑΝ ΔΙΑΤΥΠΩΘΕΙ...ΗΤΑΝ ΨΕΜΜΑ...τώρα έβλεπα ότι είχα κάνει κακό...το "ίδιο με μένα" πόναγε, επειδή δεν του είχα συμπαρασταθεί...και εγώ στη γη δεν το είχα καν υποψιαστεί,δεν ήθελα να το δω...Και τώρα ήταν η σειρά μου να πονέσω...Προσπάθησα να "γυρίσω στη γη"...χτύπαγα το πόδι μου στον καναπέ για να "βγώ απο εκεί" και να "γλυτώσω"..."Ήρθα" και "με βρήκα" να κλαίω με σπαραγμό...και ήμουν ακόμα η " ντροπή"...είδα με τρόμο ότι ήμουν παγιδευμένος...έπρεπε να κάνω κάτι για να λυτρωθώ...σκέφτηκα να τον πάρω τηλέφωνο...αλλά ...θυμήθηκα ότι δεν είχα όυτε καν το τηλέφωνο του...τώρα είχα και την απόδειξη ότι ήμουν η ντροπή...ήμουν απελπισμένος...έφυγα πάλι πίσω...άρχισα να "πετάω ψάχνοντας στο σκοτάδι"...ένιωσα ότι υπήρχαν "υπάρξεις" κάπου εκεί "κάτω" [σε αυτό το σημείο θυμάμαι πολύ καλά ότι αναρρωτήθηκα: "αφού εδώ δεν υπάρχει πάνω και κάτω, γιατί σκέφτομαι τη λέξη "κάτω"?]
"Κατέβηκα" προς το μέρος τους...και "άκουσα" βογγητά και "κραυγές απόγνωσης"...δεν "έβλεπα" τίποτα αλλά αισθανόμουν ότι "υπάρχουν άνθρωποι εκεί που υποφέρουν"... είδα ένα "χέρι" να υψώνεται προς το "μέρος μου"...κάποιος με "καλούσε να τον βοηθήσω"...ήταν απελπισμένος σαν εμένα,αλλά αυτός ήταν εκει "μέσα"..."πέταξα" προς το μέρος του διαγράφοντας μια καμπύλη τροχιά..και άρπαξα αυτό που ένιωθα σαν "απλωμένο χέρι" ανεβάζοντας τον προς τα πάνω...τον άφησα εκεί, χωρίς να πούμε τίποτα...Ένιωσα απίστευτη ανακούφιση...δεν ήμουν πλέον η ντροπή...
[σε αυτό το σημείο άνοιξα τα μάτια και είδα ότι είχα απλώσει και το πραγματικό δεξί μου χέρι ! η αίσθηση ότι έιχα αρπάξει ένα χέρι ανεβάζοντας κάτι προς τα πάνω ήταν πιο πραγματική απο την πραγματικότητα... σκέφτηκα ότι είχα τρελλαθεί] κατέβασα το χέρι,και ξαναέκλεισα τα μάτια...βρέθηκα πάλι στο ίδιο σημείο και ήμουν σε "κίνδυνο"...ένιωσα κάτι να με "έλκει προς τα κάτω" προς το μέρος αυτών που "υποφέρανε"...έπεσα πάλι σε πανικό...ΔΕΝ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΒΡΕΘΩ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ...αλλά αυτό που με τράβαγε επέμενε...προσπαθούσα να ανυψωθώ και αυτό με τράβαγε "προς τα κάτω"...άκουσα μια φωνή "πίσω μου" να μου λέει να "κοιτάξω προς τα πάνω"...σήκωσα νοητά το βλέμμα μου και κοίταξα "ψηλά"...όσο πιο "ψηλά" κοίταγα τόσο η "ελκτική δύναμη έχανε δύναμή"...[στη γη το πίσω μέρος του κεφαλιού μου είχε έρθει τόσο πίσω που νόμιζα ότι ακουμπούσε την σπονδυλική μου στήλη"]...και τότε "είδα" ότι υπήρχαν και "άλλες υπάρξεις" εκεί "πάνω"...εκεί που δεν υπάρχει "πάνω και κάτω"! Είδα το γαλάζιο χρώμα του ουρανού και άκουσα μελωδίες! Ένιωσα αγαλλίαση...Έμεινα με το κεφάλι προς τα πάνω κοιτάζοντας άπληστα το γαλάζιο...σκέφτηκα ότι αυτή η κίνηση (το πίσω μέρος του κεφαλιού να ακουμπά όσο γίνεται πιο πίσω ) με είχε σώσει, και ότι είχε κάτι πολύ σημαντικό...σαν κάτι να είχα "κλείσει" [Εδώ προσπάθησα να θυμηθώ κάποια πράγματα που είχα διαβάσει σχετικά με τσάκρας και ενεργειακά πεδία,αλλά διαπίστωσα ότι όλα ήταν μπερδεμένα στο μυαλό μου,και το άφησα]
Πέρασα αρκετή ώρα απολαμβάνοντας την ανακούφιση μου...
Την περισσότερη ώρα προσπαθούσα να ηρεμήσω και να σκεφτώ λογικά πάνω σε αυτά που μου συνέβαιναν...κάπου στο μέσο μεταξύ αυτού που περιέγραψα πριν λίγο και αυτού που περιγράφω παρακάτω έγινε και το συμβάν με την σταγόνα που περιέγραψα στο προηγούμενο μήνυμα...
Λίγο "αργότερα" έγινε κάτι για το οποίο δεν μπορώ να δώσω λεπτομέρειες γιατί έχει σχέση με την πολύ προσωπική μου ζωή.Στην ουσία πέρασα ένα μια βασανιστική ώρα γινόμενος πρωταγωνιστής σε μια" φαντασιακή ιστορία θρίλερ με ατμόσφαιρα περίπου σαν αυτή της ταινίας " Το μωρό της Ρόζμαρι"
Στην ουσιά έπεσα θύμα ενός ελλατώματος του χαρακτήρα μου.Αυτό το ελλάτωμα είναι ότι "το μυαλό μου πηγαίνει πολύ εύκολα στο κακό,και φτιάχνει σενάρια στα οποία κάποιοι θέλουν να με βλάψουν" Για παράδειγμα κάτι που μου συμβαίνει συχνά. Χάνω ένα αντικείμενο και μετά απο λίγο επιφανειακό ψάξιμο και πριν προλάβω να βεβαιωθώ αν το έχω τοποθετήσει κάπου αφηρημένος, βρίσκω τον εαυτό μου σίγουρο ότι κάποιος μου το πήρε που συνήθως είναι στον ίδιο χώρο με μένα...με τον οποίο έχω μαλώσει..και μου το πήρε για να με εκδικηθεί...και κάποιος άλλος είναι κολλητος με αυτόν...και θέλουν μαζί να...δεν συνεχίζω τις ιστορίες μου για αγρίους. Σχεδόν πάντα βρίσκω το χαμένο αντικείμενο παραπεταμένο απο δικιά μου αφηρημάδα κάπου κοντά...και παρόλο που το έχω δει να μου συμβαίνει ουκ ολίγες φορές...το μυαλό μου πηγαίνει αυτόματα στο χειρότερο σενάριο.Δεν μπορώ να το αποβάλλω αυτό. Το θέμα είναι ότι υπο αυτή την κατάσταση ένα "σενάριο" που έφτιαξε το μυαλό μου ,όταν για κάποιο λόγο άρχισα να σκέφτομαι μια προσωπική μου υπόθεση, "μεγενθύθηκε" τόσο πολύ ώστε έγινε ένα απίστευτο θρίλερ συνομωσιών γνωστών μου προσώπων εναντίον μου.Στην καθημερινή μου ζωή αυτα τα "επεισόδια καχυποψίας" κρατάνε δευτερόλεπτα και σχεδόν δεν τα αντιλαμβάνομαι,τα ξεχνάω αμεσως."Εκεί" κράτησε πάρα πολύ ώρα και η ένταση των συναισθημάτων ήταν πολύ έντονη.Φαινομενικά ασύνδετα γεγονότα άρχισαν να συνδέονται μεταξύ τους και γρήγορα βρέθηκα να είμαι το "θύμα" μιας απίθανης συνωμοσίας γνωστών μου προσώπων!
Πέρασα πολύ ώρα για να βγω απο αυτό τον "εφιάλτη",παίρνοντας βαθιές αναπνοές και προσπαθώντας να αποβάλλω απο το μυαλό μου αυτές τις ιδέες...
Κάποια στιγμή κατάφερα να ηρεμήσω.Όχι όμως για πολύ...
Και ξαφνικά έγινα πάλι "θεός" όπως στην αρχή και με "είδα"! Με "είδα" σημαίνει ότι είδα την πραγματική μου κατάσταση...αυτό που πραγματικά ήμουν...Αυτό το "μεγάλο" που είχα γίνει "έίδε" αυτό που ήμουν στη γη όπως πραγματικά ήταν χωρίς καμιά ωραιοποίηση...χωρίς φαντασιώσεις...Είδα μια σειρά απο αμέτρητες λεπτες "λωρίδες" σαν "φωτογραφικά φιλμ"...ξεχωριστές γραμμές που σε κάποια σημεία "διασταυρώνονταν".Ένα απίστευτο "σχέδιο απειράριθμων γραμμών" που κάπου συναντιόντουσαν και κάπου χάνονταν και επανέρχονταν...Σαν "αφηρημένη τέχνη σε σκοτεινό φόντο", μια "ακαθόριστη ζωγραφιά με γραμμές χαραγμένες στο κενό"."Εσκυψα" νοητά το κεφάλι για να "δω τι ήταν αυτό".Και τότε είδα τη δικιά μου γραμμή! Το φιλμ της ζωής μου...και με είδα στο "παρόν"...είδα τον εαυτό μου ξαπλωμένο σε ένα καναπέ σε ένα μισοσκότεινο δωμάτιο! Ακριβώς όπως θα με έβλεπε ένας τρίτος αν ήταν εκεί! Όχι αυτό δεν ήταν δυνατόν! Δεν μπορούσε να συμβαίνει σε μένα... Κάτι με ώθησε να ξανακοιτάξω καλύτερα...και είδα πάλι το φίλμ...το "παρελθόν" μου ήταν στη "γραμμή" πίσω ,και το "μέλλον" μου συνέχιζε στην ίδια πάντα γραμμή...και τότε... είδα τις "επόμενες σκηνές"...
Δεν υπάρχει λέξη να περιγράψω το συναίσθημα που ένιωσα εκείνη τη στιγμή,η λέξη αυτή δεν έχει πλαστεί ακόμα.Παρτε τη λέξη ΦΡΙΚΗ και πολλαπλασιάστε τη με ένα απίθανο τεράστιο ψηφίο για να καταλάβετε τι εννοώ...Ακολουθούσαν δύο "σειρές" με τις ανάλογες ακολουθίες φωτογραφιών...στην πρώτη ήμουν εγώ να ψάχνω πανικόβλητος και μούσκεμα στον ιδρώτα τα κλειδιά,να βγαίνω έξω και να ουρλιάζω σαν τρελλός μέσα στους δρόμους...στην άλλη ήμουνα πάλι εγώ να τρέχω στον νιπτήρα , να βάζω το κεφάλι μου κάτω απο το τρεχούμενο νερό,να επιστρέφω στον καναπέ και να βάζω τα κλάμματα...Δεν είχα άλλες επιλογές...αυτή ήταν λοιπόν όλη μου η ελευθερία?...δύο επιλογές όλες και όλες...η ψευδαίσθηση ότι ήμουνα ελεύθερος κατέρρεε και αυτή...΄σκέφτηκα να κάτσω απλά στον καναπέ και να ακυρώσω την ανείπωτη "προφητεία"...την ίδια στιγμή βρέθηκα όρθιος και ακίνητος σαν στήλη άλατος! Η φρίκη μπλέχτηκε με μια υπερφυσική απορία...Ο χρόνος πάγωσε τελείως...το δευτερόλεπτο έγινε χιλιετηρίδα...το πεπρωμένο μου ήταν μπροστά...έπρεπε να διαλέξω...είχα χάσει τα πάντα...ταυτότητα,αίσθηση ελευθερίας,μέγεθος...ήμουν γυμνός στην παγωνιά...έπρεπε να αντέξω...και αποφάσισα ότι ήθελα να ΖΗΣΩ,έστω και και με το βάρος αυτής της αλήθειας που μια ζωή έψαχνα,και όταν την βρήκα δεν μπορούσα να υποφέρω...έτρεξα στον νιπτήρα έβαλα το κεφάλι μου κάτω από το τρεχούμενο νερό,γύρισα στον καναπέ και άρχισα να κλαίω...
Δεν άντεχα άλλο...είχα " σπάσει"...Έκλεισα τα μάτια...είδα "μορφές" μπροστά στα μάτια μου...με κοιτούσαν σοβαρά και θλιμμένα...Μου ψιθυρίζαν "τώρα ξέρεις".Ήταν και "άλλοι" "εκεί" που "ήξεραν"! 'Οχι δεν ήθελα να ξέρω,δεν έψαχνα αυτή την αλήθεια! Δεν ήθελα να είμαι απο αυτούς που "ήξεραν"!
[Φανταστείτε πως θα ένιωθε ένα μυρμήγκι αν με ένα μαγικό τρόπο μπορούσε να γίνει για μια στιγμή άνθρωπος και έβλεπε τον εαυτό του,τις δυνατότητες του,την "ελευθερία" του, και την πραγματική του θέση μέσα στο σύμπαν. Όταν έκανε τη σύγκριση με αυτό που προς στιγμή έγινε,και όταν θα ήξερε ότι θα γυρίσει πάλι στην ίδια παλιά κατάσταση...απο τη φωλιά έξω να μαζευει ψίχουλα...και πάλι το ίδιο...κάθε μέρα...Πως θα ένιωθε? Κάπως έτσι ένιωσα και εγώ...Στην πραγματική μου ζωή συνήθιζα να λέω πόσο μικρή είναι η θέση του ανθρώπου μέσα στο σύμπαν,πόσο μικροί είμαστε...να φαντάζομαι πόσο ανώτερος και " ταπεινός" είμαι που τα λέω αυτά..και την ίδια στιγμή να νιώθω και ελεύθερος...]
Αυτό ήταν και το αποκορύφωμα αυτής της απίστευτης άγριας εμπειρίας,αλλά δεν είχα τελειώσει ακόμα...Σε μια απίστευτη κρίση μαζοχισμού τόλμησα να ρωτήσω
"Υπάρχει Θεός?" Ποιόν ρώταγα? Ούτε που ήξερα πλέον...Και τότε "γύρισα το βλεμμα" και είδα "καπού ψηλα" Ο Θεός ήταν ένα ΕΡΩΤΗΜΑ ΤΟΥ ΤΙΠΟΤΑ...μιά πρόταση για ένα υποθετικό σύμπαν και η έκθεση της απο τη μια πλευρά, και απο την αντίθετη να "χάσκει" η άρνηση της...Θέση και Άρνηση ταυτόχρονα...Και η απάντηση μου ήρθε¨:υπάρχει και δεν υπάρχει,δεν υπάρχει και υπάρχει...ναι και οχι "ακούγονταν"μαζί! Και τότε άνοιξα τα μάτια και κοίταξα γύρω μου στο μισοσκόταδο,και ότι έβλεπα "υπήρχε και δεν υπήρχε-δεν υπήρχε και υπήρχε " μαζί! Αυτό στην ζωή που ξέρουμε δεν γίνετε είναι αδύνατον! Και όμως έβλεπα το ΑΔΥΝΑΤΟΝ! Όλα τα αντικείμενα γύρω μου περιέκλειαν τη θέση και ταυτόχρονα την αρνηση...Ήταν και δεν ήταν μαζί! Ένιωσα να ζαλίζομαι...αυτό δεν μπορούσε να το χωρέσει το μυαλό μου...πως να περιγράψω ότι "ότι έβλεπα υπήρχε και δεν υπήρχε"? Έκλεισα τα μάτια για να μη βλέπω άλλο...είχα απελπιστεί τελείως...Αναρρωτήθηκα πως θα μπορούσα να ζήσω πλέον μέσα σε αυτό το ανύπαρκτο παραμύθι...
Προς το τέλος της εμπειρίας όταν πλέον είχα "παραδώσει τα όπλα" ένιωσα μια παρουσία να "με παρηγορεί".Ήμουν τόσο εξαντλημένος νοητικά που δεν μπορώ να θυμηθώ τι ακριβώς μου έλεγε.Το "νόημα" πάντως ήταν πως για κάποιο λόγο "η ζωή είναι σημαντική".Θυμάμαι ότι μου έδινε κάτι σαν "συμβουλές",πως να ζώ.Είχε να κάνει με "τις επιλογές" και το "φιλμ της ζωής".Ότι μπορούσα να το "φτιάξω"? Να το "ζω πιο έντονα"?Δεν μπορώ ειλικρινά να θυμηθώ τι ακριβώς μου είπε.Πάντως τα "λόγια του" με ηρεμήσαν πάρα πολύ.
Αυτά ήταν τα "γέλια" και "οι χρωματιστές μου παραισθήσεις"....
Καλό βράδυ.
[quote]Τα στιχεία που έχουμε ώς τώρα είναι οτι απλά την πάτησε με αυτά τα φυτά και δεν ξέρω κατα πόσο αυτό μπορεί να αποδωθεί μόνο στα φυτά και στα μανιτάρια.. [/quote
ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ ΦΙΛΕ
ΜΑΛΛΟΝ ΠΑΡΕΛΕΙΨΑ Η ΔΕΝ ΣΚΕΦΤΗΚΑ Η ΞΕΧΑΣΑ ΝΑ ΠΩ ΟΤΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΥΠΕΡΒΟΛΙΚΑ ΕΥΑΙΣΘΗΤΟΣ ΚΑΙ Η (Η ΨΥΧΗ+ΝΟΥΣ=ΥΠΕΡΝΟΥΣ ΤΟΥ) ΔΕΧΟΤΑΝ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΑ, ΠΡΑΓΜΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΦΑΝΤΑΣΤΗΚΕ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΑΙ ΕΔΩΣΕ ΤΗΝ ΣΚΛΗΡΟΤΕΡΗ ΚΑΙ ΤΡΟΜΑΚΤΙΚΟΤΕΡΗ ΜΑΧΗ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ.ΙΣΩΣ ΑΝ ΗΞΕΡΕ, ΚΑΙ ΕΝΗΜΕΡΩΝΩΤΑΝ ΝΑ ΗΤΑΝ ΑΛΛΙΩΣ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ.
ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ (ΞΑΝΑ)ΠΟΥΜΕ ΟΤΙ ΕΝΔΕΧΕΤΑΙ ΝΑ ΠΑΙΖΕΙ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΡΟΛΟ ΚΑΙ Ο ΒΑΘΜΟΣ ΕΥΑΙΣΘΗΣΙΑΣ ΤΟΥ ΑΤΟΜΟΥ ΠΟΥ ΘΑ ΦΑΕΙ π.χ ΜΑΝΗΤΑΡΙΑ Η ΟΠΟΙΑΔΗΠΟΤΕ ΑΛΛΗ ΨΥΧΕΔΕΛΙΚΗ ΟΥΣΙΑ.ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΟΣΟ ΓΝΩΣΤΗΣ ΚΙ ΑΝ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΡΟΜΑΞΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΤΙΚΡΥΣΕΙ "ΠΡΑΓΜΑΤΑ" ΠΟΥ ΣΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΔΕΝ ΤΟΝ ΕΝΗΜΕΡΩΣΕ ΚΑΝΕΙΣ ΜΑ ΚΑΝΕΙΣ......
ΦΙΛΕ mercury ΔΙΑΒΑΣΑ ΟΣΑ ΕΓΡΑΨΕΣ ΜΕ ΠΟΛΥ ΠΡΟΣΟΧΗ ΠΟΙΟ ΠΑΝΩ.ΟΡΙΣΜΕΝΑ ΣΗΜΕΙΑ ΜΕ ΑΝΑΓΚΑΣΑΝ ΝΑ ΑΝΑΤΡΙΧΙΑΣΩ ΚΑΙ ΜΕ ΣΥΓΚΙΝΗΣΑΝ ΓΙΑΤΙ ΜΟΥ ΘΥΜΗΣΑΝ ΜΙΑ ΙΣΤΟΡΙΑ ΠΟΥ ΒΙΩΣΑ ΚΑΙ ΓΩ ΣΤΟ ΠΑΡΕΛΘΟΝ(ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΚΑΙ ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΠΟΥ ΑΝΟΙΞΑ ΠΑΛΙΟΤΕΡΑ "ΨΥΧΕΔΕΛΕΙΑ") ΥΠΟ ΤΗΝ ΕΠΕΙΡΙΑ ΨΥΧΕΔΕΛΙΚΗΣ ΟΥΣΙΑΣ.Η ΔΙΑΦΟΡΑ ΕΙΝΑΙ ΟΤΙ Η ΔΙΚΙΑ ΜΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΙΧΕ ΔΙΑΡΚΕΙΑ ΕΝΟΣ ΚΛΑΣΜΑΤΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΟΥ ΛΕΣ ΚΑΙ ΜΕ ΔΙΑΠΕΡΑΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΡΕΥΜΑ ΚΑΙ ΜΕ ΑΝΑΓΚΑΣΕ ΝΑ ΣΚΕΦΤΩ ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΕ ΕΝΑ ΚΛΑΣΜΑ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΔΕΥΤΕΡΟΛΕΠΤΟΥ.ΔΕΝ ΕΙΔΑ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠΟ ΟΣΑ ΕΙΔΕΣ ΕΣΥ (ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ)ΑΛΛΑ Η ΣΤΙΓΜΟΥΛΑ ΕΚΕΙΝΗ ΜΕ ΕΣΚΙΣΕ ΣΕ ΧΙΛΙΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΝΑ ΜΟΥ ΕΙΠΕ: ΚΑΙΡΟΣ ΝΑ ΑΡΧΙΖΕΙΣ ΝΑ ΞΑΝΑΧΤΙΖΕΙΣ ΤΟ ΠΑΖΛ ΦΙΛΕ ΜΟΥ.ΕΙΔΕΣ ΠΟΣΟ ΕΥΚΟΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΤΡΕΛΑΘΕΙΣ?ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΜΗΝΕΣ ΚΑΤΑΛΑΒΑ ΟΤΙ ΗΤΑΝ Ο ΕΑΥΤΟΣ ΜΟΥ.ΤΟ ΕΓΩ ΜΟΥ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΜΕΝΟ ΓΕΝΙΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ ΠΟΥ ΕΚΑΝΑ ΚΑΙ ΠΗΡΕ ΤΗΝ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΝΑ ΜΕ ΞΥΠΝΗΣΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΜΟΥ ΑΝΟΙΞΕΙ ΤΑ ΜΑΤΙΑ.ΒΕΒΑΙΑ ΤΟ "ΤΡΙΤΟ" ΜΑΤΙ ΑΝΟΙΞΕ ΠΟΛΥ ΒΙΑΙΑ ΚΑΙ Η "ΠΥΛΗ" ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΠΕΡΑΣΕΣ ΤΗΝ ΠΕΡΑΣΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΜΕ ΤΗΝ ΔΙΑΦΟΡΑ ΟΤΙ ΕΓΩ ΔΕΝ ΕΙΔΑ ΜΕΣΑ ΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΑΠΛΑ ΕΝΟΙΩΣΑ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ.ΚΑΙ ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ.ΕΚΕΙ ΜΕΣΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΟΛΕΣ ΕΚΕΙΝΕΣ ΟΙ ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΟΥ ΠΟΤΕ ΜΑ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΔΩΣΑΜΕ ΣΗΜΑΣΙΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΜΑΣ ΚΑΝΑΝΕ "ΚΛΙΚ" ΑΛΛΑ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΛΛΟΣ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΤΙΣ ΚΡΑΤΗΣΕ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟ ΛΟΓΟ.ΤΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΕΙΝΑΙ ΒΕΒΑΙΑ ΝΑ ΚΛΕΙΔΩΣΕΙΣ ΚΑΛΑ ΤΗΝ "ΠΥΛΗ" ΚΑΘΩΣ ΒΓΑΙΝΕΙΣ.ΚΑΙ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΚΡΑΤΗΣΕΙΣ ΜΟΝΟ ΕΣΥ.ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΕΙΣΑΙ ΠΑΛΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΝΑ ΤΗΝ ΞΑΝΑΑΝΟΙΞΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΑΡΧΙΖΕΙΣ ΝΑ ΓΝΩΡΙΖΕΙΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ "ΑΛΛΟΥΣ".ΑΥΤΟ ΦΥΣΙΚΑ (ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΑΠΟΨΗ ΜΟΥ) ΘΑ ΓΙΝΕΙ ΒΕΒΑΙΑ ΧΩΡΙΣ ΤΡΟΜΟ Η ΦΟΒΟ ΑΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΑΝ ΤΡΕΦΕΙΣ ΑΓΑΠΗ ΚΑΙ ΚΑΛΟΣΥΝΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΣΟΥ, ΚΑΙ ΑΥΤΗ Η ΑΓΑΠΗ ΘΑ ΑΝΤΙΚΑΤΟΠΡΙΣΤΕΙ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ ΚΟΣΜΟ.ΑΝ ΣΕΒΟΜΑΣΤΕ, ΑΓΑΠΑΜΕ ΚΑΙ ΓΕΛΑΜΕ ΜΕ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΑΣ ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΝΑ ΦΟΒΗΘΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ.
ΦΙΛΕ mercury (ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΑΠΟΛΥΤΟΣ) Η ΜΑΧΗ ΠΟΥ ΕΔΩΣΕΣ ΕΛΙΞΕ ΜΕ "ΙΣΟΠΑΛΙΑ".ΟΠΩΣ ΚΑΙ Η ΔΙΚΗ ΜΟΥ. (ΑΝ ΚΑΙ ΙΣΟΦΑΡΙΣΑ ΣΤΟ ΠΑΡΑΠΕΝΤΕ).ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΟΜΩΣ ΝΑ ΓΙΝΩ ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΩ ΕΤΟΙΜΟΣ ΝΑ ΠΑΡΩ ΤΗΝ ΝΙΚΗ.ΚΑΙ ΑΝ ΠΑΡΩ ΤΗΝ ΝΙΚΗ ΘΑ ΞΕΚΙΝΗΣΩ ΚΑΙ ΤΑ "ΕΚΤΟΣ ΕΔΡΑΣ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ".
Η ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΣΟΥ ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΑΚΡΩΣ ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΗ ΓΙΑ ΚΑΠΟΙΟΝ ΚΑΙ ΜΟΝΟ ΠΟΥ ΤΗΝ ΔΙΑΒΑΣΕ ΕΙΝΑΙ ΕΝΑ ΔΙΔΑΓΜΑ ΓΙΑ ΣΕΝΑ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΛΛΟΥΣ.
ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ ΠΑΙΔΕΣ.
piece love unity respect
πήρα λίγη ώρα πρωτού απαντήσω σε αυτό το μύνημα...Ήθελα να σκεφτώ,γιατί όπως έχω ξαναπεί έχω ταξιδέψει και εγώ, και γιατί όσα αναφέρεις δεν μου είναι άγνωστα...
Σε ένα τέτοιο θέμα είναι δύσκολο να απαντήσει κάποιος.Δύσκολο επειδή δεν θα βρεί την απάντηση σε κάποιο ψαγμένο βιβλίο του Χ μεγάλου δασκάλου.Ούτε σε κάποιες κάρτες ταρώ ,ούτε σε καμμιά στοά κάποιου τάγματος....Κοινώς δεν θα τις βρεί ΕΞΩ απο αυτον. Να σοου θυμίσω ένα στιχάκι απο τις τρύπες,απο ένα τραγούδι που λέγεται "Όλες οι Απαντήσεις" (προφητικό,ε?)
"Απόψε βλέπω καθαρά,τους γρίφους και τις λύσεις
Σταθηκαν πλαί μου υπάκουα σκυλιά,όλες οι απαντήσεις
Ρωτησέ με αν βρήκα την άκρη,
Ρωτησε με αν έχω Θεό,
Ρωτησε με αν υπάρχει κάτι που θα άξιζε να ζήσω
ή...να πεθάνω γιαυτό.
Ρώτα με ότι θες,κιοσα φοβάσε να ρωτήσεις...
Χορέυουν ΜΕΣΑ μου γυμνές ΟΛΕΣ οι Απαντήσεις"
Η απάντησή μου στην αποστολή σου λοιπόν δεν θα σταθεί σε "ανάλυση" και "λογική" ερμηνεία αυτών που βίωσες...Θα σταθεί α)σε κάποια στοιχεία που ανέφερες και θεωρώ οτι έχω κάτι να πώ για αυτά και β) στο "πώς" θα επεξεργαστείς την εμπειρία
Α) Παρατήρησα οτι ζήτησες συγνώμμη όταν ανέφερες το γίνομά σου σε Θεο για να μην προσβληθεί κανείς.Γιατί Φίλε Mercury? Μην τους πατήσουμε τον περίλαμπρο χιτώνα των δικών τους θεών και των δικών τους πεποιθήσεων? Μήπως γιατί "η περίεργη χημική ουσία" είναι απλά μια "περίεργη χημική ουσία" και τίποτα άλλο και ΕΠΟΥΔΕΜΙΑ περίπτωση δεν φέρει την αγνότητα των Πανάγαθων Μυστών που μόνο αυτοι γνώριζαν την έννοια του Θείου? Για να πατησουμε μερικούς χειτώνες και να τους βάλουμε στην θέση τους λέω εγώ!
Να ρωτήσω όλους τους άπιστους Θωμάδες.Έχετε φάει ποτέ μεγάλη συσκευασία γαριδάκια? Σοβαρολογώ! Δεν είναι αστείο! Ναι έχετε φάει πιστεύω...Η μέση συσκευασία περιέχει 100 γραμμάρια.Τα αγγοράζετε φυσικά απο κάποιο σούπερ μάρκετ ή περιπτερά και το χειρότερο που μπορεί να έχουν είναι βιομηχανικά δηλητήρια που θα σας δώσουν καρκίνο στα 50 σας..Υπέροχα..Που το πάω? Λοιπόν ,γαριδοφάγοι μου,πολλές χιλιάδες χρόνια πρίν δεν υπήρχαν σούπερμάρκετ,ούτε ελγμένες τροφές...ΑΝ πάμε στους πρωτανθρώπους ,τότε καλά καλά δεν είχαν και οργανωμένες θρησκείες...Τι θα γινόταν αν κάποιος πολυυυυ πολυυυυυυυυυυυυυυ παλια αντί για 100 γραμμάρια δρακουλίνια μάζευε και έτρωγε 100 γραμμάρια φρέσκα cubensis ή κάποιο άλλο παρόμοιο ενθεογενές που ευδοκιμούσε εκεί.Να υπενθυμίσω οτι αυτό που βιώσε ο φίλος Mercury ήταν με έξι γραμμάρια ξερά,τα 100 γραμμάρια που θα έτρωγε ο πρωτάνθρωπος θα ισοδυναμούσαν σε 10 γραμμάρια ξερά,4 γραμμάρια δηλαδή πάνω απο την δόση του mercury.Αλίμονό του αν πεινούσε και κατέβαζε ο πρωτάνθρωπος τα διπλάσια!!!!
Υπάρχουν πολλές θεωρίες οτι τα ενθεογενή αν δεν δημιούργησαν την έννοια του θεού αυτού καθεαυτού,τότε σίγουρα βοήθησαν στην ανάπτυξη του θείου αισθήματος...Σήμερα είμαστε απομονωμένοι απο τα ενθεογενή και η χρήση τους είναι "για κακά,παράνομα παιδία" αλλα κάπιοτε ούτε σούπερμάρκετ ,ούτε αστυνόμοι,ούτε τηλεοράσεις και σχολεία υπήρχαν που ούρλιαζαν οτι θα πάρει τις ψυχούλες σας ο διάολος αν αγγίξετε κάποια ουσία.Μαζέψτε τους χιτώνες σας,θα σας τους πατήσουμε!
Β)Θα αποφύγω να δώσω οποιαδήποτερ ερμηνεία στην εμπειρία σου και αυτό ενσυνείδητα επειδή η εμπειρία είναι εσωτερική καθαρά απο δικό σου υλικό.Απο ότι είδες και εσύ η εμπειρία είναι γιν-γιανκ,παράδεισος-κόλαση.Την έζησες,Την βίωσες στο πετσί σου...Και τώρα?
Μπορείς να τα απορίψεις όλα σαν "επίδραση μιας παράξενης ουσίας στον εγκέφαλλό μου".Θα είναι ανώδυνο έτσι...Θα είναι όμως αληθινό? (Σκέψου οτι γύρισες στην Γή και σε αυτό το μέρος μπορείς άνετα να πείς ψέματα στον εαυτό σου)
Μπορείς να το ξεχάσεις...Βολική λύση και αυτό,εδώ κάποιος μπορεί να χάσει γυναίκα,παιδία ,σπίτι,δουλειά και αργότερα να το ξεχάσεις.
Μπορείς όμως να το ψάξεις και να το χρησιμοποιήσεις.Να δείς τι σου αφήνει αυτή η εμπειρία και ΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙΣ ΝΑ ΤΟ ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΣΟΥ ΖΩΗ.Ναι,πονάει,αλλα είπαμε αυτο το φόρουμ δεν φτιάχτηκε για να περπατάμε σε ροδοπέταλα,ούτε και η ζωή η ίδια είναι στρωμένη με κόκκινα μεταξένια χαλιά.
Πάρε εκείνο τον φίλο τηλέφωνο,κέρνα του ενα γευμα,άκου τον,στην τελική επισκέψου τον στο ψυχιατρείο.Να κάτι που μπορείς να κάνεις!
Τα φιλμάκια που έλβεπες,ε πέρασε η ζωή σου απο τα μάτια σου.Φρόντισε λοιπόν να χημίξεις στην ζωή,να κάνεις κάποια πράματα συνειδητοποιθημένα,να κάνεις περισσότερα λάθη,να χορέψεις παραπάνω κτλ κτλ. Διοχέτευσε δηλαδή όλη αυτη την ενέργεια που πήρες...
Το μεγαλύτερο λάθος που το κάνουν πολοί είναι να αφήσουν την εμπειρία να ξεχαστεί...Νομίζουν οτι η ουσία τους αλλάζει απο μόνη της.Όχι,δεν θα γίνει κανείς έτσι Μεσσίας,δεν θα αποκτήσει της υποτιθέμενες δυνάμεις του Γκελερ,ούτε θα σε διακρίνει τώρα μια περίλαμπρη αύρα.Είδες κάποια πράματα,κατάλαβες κάποια,συνειδητοποίησες αλλα. Όμορφα...Όχι όμορφα,ΠΕΝΤΑΜΟΡΦΑ θα έλεγα. Έχεις λοιπόν την επιλογή της Λήθης και την επιλογή της Δράσης (καλώς ή κακώς τα ενθεογενή δεν κάνουν την δουλειά για σένα ,σου βάζουν δουλειά!)
Σκέψου το και διαφορετικά...Ίσως τώρα πήρες και μια πρόγευση του Θανάτου.Να φοβηθείς όταν κάποτε θές δεν θές θα σταματήσει η καρδιά σου? Γιατί? Η εμπειρία τότε θα είναι του ίδου βεληνεκούς με αυτη....
Κατα πόσο πιστεύεις οτι παραδόθηκες στην ροή της εμπειρίας? Αν κάποιος αντιστέκετε είναι σαν να παίζει μπουνιές με τον εαυτό του...Χάσει-κερδίσει,δαρμένος θα βγεί.
Αλήθεια,την Δευτέρα πώς ήταν η δουλειά σου? Το επόμενο πρωινό σου πώς ήταν? Απο εκει και πέρα? Συνέβει τίποτα?
Πραγματικά χαίρομαι πολύ που Βίωσες,χαίρομαι πολύ που είδες κάποια πράματα...Μπορεί να πόνεσες,αλλα και αυτό έχει θέση στην ζωή μας.Συνήθως η μάθηση είναι επώδυνη...Απλά δούλεψέ το τώρα,βγάλε κάτι θετικό απο αυτό και κράτα κοντά στην καρδιά σου πράγματα που βίωσες.Δεν νομίζω ότι βίωσες να σου ήταν Ξένο...Ίσα ίσα οικείο σου ήταν πιστεύω.Αν ανακάλυψες άσχημα του εαυτού σου ή αν τέλοσπάντων η εμπειρία σου έτριψε στο πρόσωπο κάποια ελλατώματα τώρα τα ξέρεις,τα έχεις βιώσει στο έπακρο ,οπότε μπορείς να αρχίσεις να τα ξεριζώνεις...
Αυτά απο εμένα προς το παρόν,περιμένω σχόλια,παρατηρήσεις,σάλια,ακόμα κια μισόλογα (αναφορά σε ποιητική συλλογη...)
Reality: A serotonine induced Hallucination?
φιλε mercury
συναντησες εναν συμμαχο και σε διδαξε πολλα πραγματα μαζεμενα - μην ξεχνας την αισθηση του οτι καποιος σε παρηγορουσε στο τελος
εγω πιστευω πως σε συμπαθησε μαλιστα!
θα ξαναπω οτι το πρωτο μερος του Αγνωστου που συνανταμε ειναι το εσωτερικο μας Αγνωστο
εκει σε ταξιδεψε ο συμμαχος (πηρε και τη μορφη πουλιου) και εφτασες στην "πυλη"
διαβαζοντας το κειμενο σου ηθελα να σε ρωτησω ποιος νομιζεις οτι κρυβοτανε απο πισω της και γιατι σε εμποδιζε να μπεις
ολοκληρωνοντας ομως το διαβασμα τη εμπειριας σου νομιζω πως ξερεις ποιος ηταν αυτος - ΕΣΥ
και εκανες πολυ καλα που μπηκες
ολο σχεδον το μαθημα ειχε να κανει με σενα - ειδες πολλες φορες τους "εαυτους" σου που αφησες πισω σου στο χρονο αλλα και που τους κουβαλας ακομα μεσα σου
δεν ξερω τι συνειδητοποιησες και τι εμαθες
αν εμαθες, την επομενη φορα ο συμμαχος θα σε παει μακρυτερα
αν οχι, πιθανον να ξαναβρεθεις στην "πυλη" του εαυτου σου
οπως και ναχει, θεωρω οτι σε συμπαθησε γιατι προσπαθησε να σε διδαξει
δεν εμεινε στα "χρωματα" και στα ακαθοριστα οραματα
και αν ειχες κανει σωστη επιλογη χωρου (φυση) και χρονου θα σε κουραζε λιγοτερο το ταξιδι σου
παντως, απεκτησες εναν συμμαχο!
θαναι παντα εκει να σε περιμενει
νασαι καλα
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν
Καλησπέρα σε όλους τους φίλους,
Καταρχήν να ευχαριστήσω το φίλο wendigo. Ελπίζω να βρήκες και το δεύτερο μέρος της περιγραφής εξίσου ικανοποιητικό.
Φίλε BRAINSTORM είχα διαβάσει για την εμπειρία σου αλλά τώρα νομίζω ότι καταλαβαίνω πολύ καλύτερα γιατί πράγμα μιλούσες. Σου εύχομαι να φτιάξεις το παζλ του νέου σου εαυτού όσο πιο δυνατό και όμορφο γίνεται, και να μην νιώσεις ποτέ ξανά την ανάγκη να το "διαλύσεις".
Οι κολώνες που διάλεξες για το νέο σου "οικοδόμημα" είναι και οι πιο ανθεκτικές.Ειρήνη-Αγάπη-Ενότητα-Σεβασμός όπως λες και στην ψηφιακή σου υπογραφή...Όσο για μένα μην ανησυχείς καθόλου.Είμαι απο άλλο "ανέκδοτο"...
Φίλε Xotchipilli2. Καταρχήν για το mushroom stabilizer.Ρώτησα χθές σε ένα smart shop.Βιταμίνες Β και C και κάποιο άλλο φυσικό συνθετικό το οποίο ο τυπάδες στο μαγαζί δεν γνώριζαν "γιατί δεν ήταν γιατροί".Η συσκευασία του είναι της πλάκας,ένα σακουλάκι με δύο κρεμ κάψουλες και ένα χαρτάκι στο οποίο δεν αναγράφεται τίποτα για την χημική σύνθεση.Και δεν υπάρχει σε όλα τα smart shops.Στο πρώτο που μπήκα "δεν το είχαν ξανακούσει".Συμπεράσματα δικά σου.
quote:
Α) Παρατήρησα οτι ζήτησες συγνώμμη όταν ανέφερες το γίνομά σου σε Θεο για να μην προσβληθεί κανείς.Γιατί Φίλε Mercury? Μην τους πατήσουμε τον περίλαμπρο χιτώνα των δικών τους θεών και των δικών τους πεποιθήσεων? Μήπως γιατί "η περίεργη χημική ουσία" είναι απλά μια "περίεργη χημική ουσία" και τίποτα άλλο και ΕΠΟΥΔΕΜΙΑ περίπτωση δεν φέρει την αγνότητα των Πανάγαθων Μυστών που μόνο αυτοι γνώριζαν την έννοια του Θείου? Για να πατησουμε μερικούς χειτώνες και να τους βάλουμε στην θέση τους λέω εγώ!
Φίλε Xotchipilli εδώ πραγματικά δεν σε καταλαβαίνω...Η εμπειρία δεν άλλαξε τίποτα σε σχέση με τις προηγούμενες βασικές πεποιθήσεις μου.Μπορεί να έριξε φώς σε κάποιες σκοτεινές γωνίες, μπορεί να με έκανε να δώ καθαρά τις "συνέπειες" κάποιων πραγμάτων που ήδη πίστευα,αλλά κοσμογονικές αλλαγές σίγουρα δεν είδα στο "σύστημα αξιών" μου.
Το "εν το παν" πχ το πίστευα και πριν,αυτό που "τσάκισε" η εμπειρία ήταν η μάλλον "βολική" μου φαντασίωση ότι αυτό το ένα ήταν κάτι "σαν αρμονική ένωση διαφορετικών στοιχείων".Καμμιά σχέση.Απόλυτη ομοιομορφία,απόλυτη εξίσωση,μηδενική διαφορά.Μια ουσιά τα πάντα.Κόκκοι άμμου στην έρημο, σταγόνες θάλασσας στον ωκεανό...
΄Η το "πόσο" μικροί και ασήμαντοι είμαστε το ήξερα και απο πριν.Αλλά, είναι άλλο βέβαια να κοιτάζεις το σύμπαν και να λες "τι μικρός και ασήμαντος που είμαι" και άλλο να γίνεις έστω και ένα δευτερόλεπτο το σύμπαν και ΝΑ ΔΕΙΣ ΠΩΣ ΑΥΤΟ ΣΕ ΒΛΕΠΕΙ! Το μόνο που έχω να πω σε αυτή την περίπτωση είναι ότι κάποιες φορές η άγνοια είναι ευλογία...Τίποτα άλλο...
Μου λες να μη σεβαστώ τους Θεούς των άλλων(?) και να αρχίσω να πατάω χιτώνες. Δεν με ενδιαφέρει να πατήσω κανένα χιτώνα, φίλε μου. Ο καθένας ας πιστεύει ότι θέλει και ας κανει ότι μπορεί για να ανακουφίζει την ψυχή του. Προσπαθώ πλέον να αποφεύγω οτιδήποτε μου δίνει την πολύ άσχημη αίσθηση ότι είμαι ακόμα πιο μικρός απο ότι είδα ότι είμαι...Και οι μυρμηγκομαχίες είναι μέσα σε αυτά που μου δίνουν αυτή την πολύ μα πολύ άσχημη αίσθηση...
Γενικά η εμπειρία ήταν μια σειρά απο πολύ δυνατές γροθιές στο στομάχι.Ομως έχω την αίσθηση ότι δεν γινόταν αλλιώς. Το "πνεύμα" που λέει και ο φίλος jonniebegood μου της έριξε "επιστημονικά".Έριχνε τη γροθιά άφηνε λίγη ώρα να περάσει για να συνέλθω, και τότε έτρωγα και την επόμενη...Με έκανε "θεό" και με επανέφερνε για να κάνω τη "σύγκριση"...Με τον ρυθμό που έπρεπε για να μη με στείλει στο ψυχιατρείο...
Αν αντιστάθηκα στην εμπειρία? εγώ φίλε Xotchipilli δεν μπήκα για "ωραίο ταξιδάκι" εκεί μέσα...
τρία γραμμάρια αλήθειας ζήτησα,και τα πλήρωσα με τρία κιλά ιδρώτα...ότι ζήτησα πήρα,...χρωματάκια και τεχνητή ευφορία δεν ζήτησα ποτέ.
Φίλε jonniebegood φαίνεται ότι ξέρεις πολλά, αλλά αν δεν γίνεις πιο συγκεκριμένος δεν θα σε καταλάβω ..ποιός ήταν αυτός ο "σύμμαχος/πνεύμα"? τι ιδιότητες και τι σκοπούς έχουν αυτοί οι "σύμμαχοι/πνεύματα"? ποιά είναι η "μάχη" και ποιοί οι "εχθροί"? ποιούς "εαυτούς που άφησα πίσω στο χρόνο" συνάντησα? υπάρχει κάποια "χαρτογράφηση" της "περιοχής"? ποιοί ήταν οι "άλλοι" εκεί μέσα? που πήγα? και τελικά ποιό το νόημα να "ξαναπάω"? Υπάρχει κάποιο βιβλίο που θα μπορούσε να με διαφωτίσει πάνω σε αυτά ?...Δεν μου αρέσει να αφήνω μυστήρια πίσω μου...πρέπει να μάθω που πήγα...ευχαριστώ...
quote:
Φίλε Xotchipilli2. Καταρχήν για το mushroom stabilizer.Ρώτησα χθές σε ένα smart shop.Βιταμίνες Β και C και κάποιο άλλο φυσικό συνθετικό το οποίο ο τυπάδες στο μαγαζί δεν γνώριζαν "γιατί δεν ήταν γιατροί".Η συσκευασία του είναι της πλάκας,ένα σακουλάκι με δύο κρεμ κάψουλες και ένα χαρτάκι στο οποίο δεν αναγράφεται τίποτα για την χημική σύνθεση.Και δεν υπάρχει σε όλα τα smart shops.Στο πρώτο που μπήκα "δεν το είχαν ξανακούσει".Συμπεράσματα δικά σου.
Θα μπορούσα να κάνω χιλιάδες σχόλια αλλα άς το αφήσω.Προφανώς α)δεν έχουν ιδέα τι πουλάνε β)πουλάνε κάποιο πολυβιταμινικό σκεύασμα ώς "σταμάτημα ταξιδιού".Placebo effect rules! Αχ αυτή η νοοτροπία των εμπόρων....
quote:
Φίλε Xotchipilli εδώ πραγματικά δεν σε καταλαβαίνω...Η εμπειρία δεν άλλαξε τίποτα σε σχέση με τις προηγούμενες βασικές πεποιθήσεις μου.Μπορεί να έριξε φώς σε κάποιες σκοτεινές γωνίες, μπορεί να με έκανε να δώ καθαρά τις "συνέπειες" κάποιων πραγμάτων που ήδη πίστευα,αλλά κοσμογονικές αλλαγές σίγουρα δεν είδα στο "σύστημα αξιών" μου.Το "εν το παν" πχ το πίστευα και πριν,αυτό που "τσάκισε" η εμπειρία ήταν η μάλλον "βολική" μου φαντασίωση ότι αυτό το ένα ήταν κάτι "σαν αρμονική ένωση διαφορετικών στοιχείων".Καμμιά σχέση.Απόλυτη ομοιομορφία,απόλυτη εξίσωση,μηδενική διαφορά.Μια ουσιά τα πάντα.Κόκκοι άμμου στην έρημο, σταγόνες θάλασσας στον ωκεανό...
΄Η το "πόσο" μικροί και ασήμαντοι είμαστε το ήξερα και απο πριν.Αλλά, είναι άλλο βέβαια να κοιτάζεις το σύμπαν και να λες "τι μικρός και ασήμαντος που είμαι" και άλλο να γίνεις έστω και ένα δευτερόλεπτο το σύμπαν και ΝΑ ΔΕΙΣ ΠΩΣ ΑΥΤΟ ΣΕ ΒΛΕΠΕΙ! Το μόνο που έχω να πω σε αυτή την περίπτωση είναι ότι κάποιες φορές η άγνοια είναι ευλογία...Τίποτα άλλο...
Η άγνοια είναι παραπάνω απο ευλογία,η άγνοια είναι οργασμικότητα! Αλλα δυστηχώς η ευτυχώς ερχόμενοι σε αυτόν τον Πλανήτη δεν υπογράφουμε κανένα συμβόλαιο οτι η άγνοια μας θα μείνει "παρθένα" απο τις καταστάσεις που θα συναντήσουμε.
Αν μη τι άλλο η εμπειρία σου είναι δυνατή.Και το ξαναεπισημαίνω: θα μπορούσε να γίνει ακόμα δυνατότερη αν συνηγορούσαν περισσότερο το περιβάλλον ,πχ σε κάποια τελετή ή μετά απο χρόνια μαθητείας,η μπροστά σε κάποιο μεγαλειώδες φυσικό θέαμα πχ στην καρδία ενός δάσους.Η δικιά σου αν και μεγαλειωδης έγινε σε ένα διαμέρισμα,δεν ξέρω όμως υπο ποιές προυποθέσης προετοιμασίας.Για κάποιον μπορεί να του αλλάξει την κοσμοθεωρία του,σε κάποιον άλλον μπορεί να κάνει διευκρινίσεις στην κοσμοθεωρία του (όπως πχ στην περίπτωσή σου).Έχει ήδη μια διαμορφωμένη κοσμοθεωρία και πιστεύω οτι η εμπειρία που έλαβες θα σου φανεί χρήσιμη στην πορεία! Η πρώτη σου επαφή ήταν μεγαλειώδης και πιστεύω οτι αυτοί οι "αιώνες" που πέρασες μέσα της σου έχουν χαρίσει κάτι.Και φαντάσου οτι ήταν απλά μανιταράκια!Απλοί οργανισμοί,που κάποιος περπατώντας σε κάποιο δάσος μπορεί να τους κλωτσήσει! Το τίμημα για την γνώση είναι πάντα μεγάλο,αλλα τώρα σκέψου τι κέρδισες απο την εμπειρία.
Η εμπειρία αξιοποιεί υλικό που έχεις μέσα σου.¨οπως έχω ξαναπεί είδες αυτονόητα πράματα.Το θέμα δεν είναι οτι ήταν αυτονόητα,το θέμα είναι οτι τα είδες,τα βίωσες! Είσαι πλέον κατα μια άποψη Επόπτης! "Αυτός που έχει δεί".
quote:
Μου λες να μη σεβαστώ τους Θεούς των άλλων(?) και να αρχίσω να πατάω χιτώνες. Δεν με ενδιαφέρει να πατήσω κανένα χιτώνα, φίλε μου. Ο καθένας ας πιστεύει ότι θέλει και ας κανει ότι μπορεί για να ανακουφίζει την ψυχή του. Προσπαθώ πλέον να αποφεύγω οτιδήποτε μου δίνει την πολύ άσχημη αίσθηση ότι είμαι ακόμα πιο μικρός απο ότι είδα ότι είμαι...Και οι μυρμηγκομαχίες είναι μέσα σε αυτά που μου δίνουν αυτή την πολύ μα πολύ άσχημη αίσθηση...
Δεν είπα να μην τους σεβαστείς! Ούτε να γίνεις "διώκτης" που πατάει χιτώνες!Αυτό που εννόησα ήταν οτι η δικιά σου εμπειρία,το δικό οσυ γίνομα σε "Θεο" ήταν τόσο πραγματικό για σένα και τόσο αληθινό που δεν χρειάζεται να ζητάς συγνώμη απο κανένα.Κανένας δε θα σου ζητήσει τα ρέστα και κανένας νοήμων άνθρωπος δεν θα προσβληθεί απο την εμπειρία σου.Ηταν μια εμπειρία πραγματικά μερταφυσική,και πραγματικά δούλεψες με υλικό της ψυχής σου Πιστεύω οτι αυτό που βίωσες ήταν μια απο τις δυνατότερες εμπειρίες στη ζωή σου,αν είναι λάθος αυτό που λέω διόρθωσέ με.Αυτό που εννοώ είναι οτι δεν υφίστατε το θεώρημα του "Αγιότερος απο εσένα" που ίσως θα υποστίριζε κάποιος οτι δηλαδή το δικό του βίωμα είναι "πιο άγιο και πιο αγνό".Η δικιά σου εμπειρία είναι τόσο έγκυρη και χρίζει τον ίδιο σεβασμό απο τους άλλους όσο και οι εμπειρίες ενός διαλογιστή,κάποιου "Μαθητή" ενός φιλοσοφικού τάγματός ή μιας θρησκευτικής θεωρίας.Σε καμμία προσπάθεια δεν επιχειρώ να προσβάλω κανένα,ούτε να αρχίσω μυρμηγκομαχία.
quote:
ποιοί ήταν οι "άλλοι" εκεί μέσα? που πήγα? και τελικά ποιό το νόημα να "ξαναπάω"? Υπάρχει κάποιο βιβλίο που θα μπορούσε να με διαφωτίσει πάνω σε αυτά ?...Δεν μου αρέσει να αφήνω μυστήρια πίσω μου...πρέπει να μάθω που πήγα...ευχαριστώ...
Δύσκολες ερωτήσεις ,που θα τις αφήσω στον jonniebegood ώς Πρεσβύτερο απο εμένα και σε αυτό τον Πλανήτη αλλα και σε αυτό το μονοπάτι.Μια απο τις θεωρίες που υπάρχουν είναι οτι αυτό που έκανες ήταν μια κατάβαση μέσα σου,στο υποσυνείδητό σου και ότι είδες ήταν κομμάτι απο εσένα...Το ξέρω πως αυτή η απάντηση δεν αρκεί ,αλλα είναι μια θεωρία! Ποιο το νόημα να ξαναπάς? Καταρχήν,θές δεν θές έχεις ακόμα μια επίσκεψη σε αυτό το μέρος ,την στιγμή που θα πεθαίνεις και οι δομές του εγκεφάλου σου θα καταρρέουν (φυσικά άλλη η ιστορία όταν το σώμα σου πεθάνει πλήρως και η ψυχή σου το αφήσει πίσω).Έχωντας βιώσει μαι φορά αυτο τον χώρο,όταν θα φτάσει η στιγμή να αφήσεις το σώμα σου θα το δεχτείς καλύτερα,θα μπείς στην διαδικασία πιο έτοιμος.Η "επιστροφή" μέσω ενός ενθεογενούς (πχ επανάλεηψη της εμπειρίας) δεν είναι ποτέ "ίδια",επειδή ακριβώς έχεις αλλάξει εσύ.Τώρα έχεις αρκετό υλικό μέσα σου να επεξεργαστείς,ίσως να αποφασίσεις να επιστρέψεις σε αυτό τον τόπο στα 55 σου,στα 60 σου όταν πλέον θα έχεις ζήσει και περισσότερα πράματα και θα έχει αφομοιωθεί αυτή σου η εμπειρία στην ιστορία της ζωής σου.Ποτέ μια εμπειρία δεν είναι ίδια με κάποια άλλη...Ένα παράξενο στοιχείο είναι αυτό του καλοσωρίσματος.Άν επιστρέψεις με κάποιο ενθεογενές εκει (δεν μπορώ να μιλήσω για επίσκεψη μέσω θανάτου,ώντας ζωντανός ακόμα) θα νίωσεις το "καλωσόρισμα",σαν επιστροφή στην "πηγή" στο "σπίτι".Δεμ μπορώ να το επεξηγήσω καλύτερα....
Βιβλία ζητάς...Υπάρχουν κάποια κείμενα που έχω δώσει για την ψυχεδελική εμπειρία στο πρώτο πρώτο μυο κείμενο (στην 1 η σελίδα),τα οποία είναι βιβλία...
http://www.erowid.org/psychoactives/guides/handbook_lsd25.shtml
http://www.erowid.org/library/books_online/psychedelic_experience/psychedelic_experience.shtml
Το πρώτο είναι πιο ψυχαναλυτικό ,το δεύτερο πιο "μεταφυσικό"
Άξια βιβλία είναι επίσης η "Ιερά Μέθη" των Εκδόσεων Οξύ καθώς επίσης και "Τα προφητικά Φυτά" απο τις ίδιες εκδόσεις.Μπορείς φυσικά να τα διαβάσεις,αλλα οι απαντήσεις στα ερωτήματα που έθεσες,δεν βρίσκονται εύκολα και βολικά σε κάποιο βιβλίο.Θα πρέπει να αναπτύξεις την δικιά οσυ άποψη για αυτές,και ίσως να τα απαντήσεις μόνος σου.Τα βιβλία απλά μπορούν να βοηθήσουν!
Reality: A serotonine induced Hallucination?
τι να σου πρωτοπω και πως...
θα πω οσα μπορω σε ενα δημοσιο φορουμ, και ξεκιναω απαντωντας με τη σειρα
"Καταρχήν για το mushroom stabilizer"
μια κουβεντα θα πω και οποιος την καταλαβει: ο μονος τροπος να μην φρικαρει καποιος ειναι να μην αντιστεκεται!
και να εχει μια κουβερτουλα στην πλατη (οποιος θελει εδω γελαει - οι υπολοιποι συνεχιστε)
ο φυλακας του ομως μπορει να κανει μερικα πραγματα για να τον ξεφρικαρει αν αυτο συμβει
το βασικο ειναι η ανθρωπινη ενεργεια, να κατσει διπλα του, να τον αγκαλιασει, να του μιλησει (χωρις να κοιταζονται κατα προσωπο!)
ειναι το υπερτατο ηρεμιστικο μαζι με την κουβερτουλα
ο εμπειρος φυλακας μπορει ακομα να χρησιμοποιησει τη μεθοδο πλασεμπο - να προσφερει καποιο εικονικο βοηθητικο βοτανο (κανει θαυματα η μεθοδος ειδικα σε νεους ταξιδευτες)
ΠΟΤΕ ψυχοφαρμακα!
ΠΟΤΕ νοσοκομεια - τα χρωματα και το περιβαλλον θα τον τρελλανουν εντελως
εφοσον φυσικα εχει εμπειρη φυλαξη
γι αυτο επιμενω στις μιτοτες, στα ομαδικα ταξιδια, με 2-3 φυλακες, σε επιλεγμενο χωρο και χρονο, με την καταλληλη σωματικη και ψυχικη προετοιμασια απο ολους
η ενεργεια των ατομων ενωνεται και υπαρχει περισσοτερη ασφαλεια
"Η εμπειρία δεν άλλαξε τίποτα σε σχέση με τις προηγούμενες βασικές πεποιθήσεις μου"
η εμπειρια σου δεν αλλαξε τις βασικες σου πεποιθησεις αφου αυτες σε βοηθησαν να ξεπερασεις τον πρωτο εχθρο στο μονοπατι, τον φοβο
τα μαθηματα που διδαχθηκες βασιζονται πανω σε αυτες τις πεποιθησεις - απλα ο συμμαχος διευρυνε την αντιληψη σου
"Απόλυτη ομοιομορφία,απόλυτη εξίσωση,μηδενική διαφορά.Μια ουσιά τα πάντα.Κόκκοι άμμου στην έρημο, σταγόνες θάλασσας στον ωκεανό..."
σε καταλαβαινω απολυτα γιατι το εζησα
εγω το βιωσα ως θαλασσα του τιποτα, ουτε φως ουτε σκοταδι, ουτε πανω ουτε κατω, ουτε φυσικα υπηρχα εγω, παρα ως λιγο πιο πηχτο τιποτα
σαν σβωλος στην κρεμα του τιποτα
αλλα ενεργειακοτατο αυτο το τιποτα, ε
χαχαχα
δεν εχει δικιο ο φιλος μας ο Xotchipilli2 που λεει οτι οταν ερθει η ωρα του θανατου μας θα ειναι ευκολοτερο το περασμα?
"τι μικρός και ασήμαντος που είμαι" και άλλο να γίνεις έστω και ένα δευτερόλεπτο το σύμπαν και ΝΑ ΔΕΙΣ ΠΩΣ ΑΥΤΟ ΣΕ ΒΛΕΠΕΙ! Το μόνο που έχω να πω σε αυτή την περίπτωση είναι ότι κάποιες φορές η άγνοια είναι ευλογία...Τίποτα άλλο..."
ηταν σοκαριστικο, το ξερω, αλλα ειδες μονο την μια πλευρα της καταστασης για λογους που μονο εσυ κι ο συμμαχος ξερετε
το συμπαν ειναι μεσα μας και εμεις μεσα του μην το ξεχνας
οταν το συμπαν κοιταξει τον εαυτο του μεσα απο τα ματια σου, τοτε θα το παρεις θετικα
οσο για την γνωση ειναι γνωστο οτι δεν συμβαδιζει με την ευτυχια της αγνοιας
αλλα αυτα ειναι επιλογες μας - εμεις θα κρινουμε ποιο μονοπατι εχει καρδια και αξιζει να το περπατησουμε
"Γενικά η εμπειρία ήταν μια σειρά απο πολύ δυνατές γροθιές στο στομάχι.Ομως έχω την αίσθηση ότι δεν γινόταν αλλιώς. Το "πνεύμα" μου της έριξε "επιστημονικά".Έριχνε τη γροθιά άφηνε λίγη ώρα να περάσει για να συνέλθω, και τότε έτρωγα και την επόμενη...Με έκανε "θεό" και με επανέφερνε για να κάνω τη "σύγκριση"...Με τον ρυθμό που έπρεπε για να μη με στείλει στο ψυχιατρείο..."
θα μπορουσε ξερεις να σε παρει με την πρωτη τοσο μακρυα που να μην θυμασαι τιποτα, ή να μην σε παει πουθενα περα απο τα εντονα "χρωματα"
θεωρησα πως σε συμπαθησε γιατι σου προσφερε μαθηματα με τροπο που να καταγραφούν για να τα αφομοιωσεις καποτε
"τρία γραμμάρια αλήθειας ζήτησα,και τα πλήρωσα με τρία κιλά ιδρώτα...ότι ζήτησα πήρα,...χρωματάκια και τεχνητή ευφορία δεν ζήτησα ποτέ"
φοβος, τρομος και δεος, ηταν καποια απο τα συναισθηματα που βιωναν οι μυουμενοι στα Ελευσινια μυστηρια
και πως να μην τα νιωσεις οταν αντικρυζεις το Αγνωστο, την υφη του κοσμου, το Θειον να εκδηλωνεται?
"ποιός ήταν αυτός ο "σύμμαχος/πνεύμα"?"
πρεπει να εξηγησω οτι εδω δεν αναφερομαι στο θεμα επιστημονικα, ουτε ψυχαναλυτικα, αλλα βασισμενος στην θρησκευτικη μου αντιληψη για τον κοσμο
και αυτη μου λεει απο παιδι οτι ολα ειναι ζωντανα και εχουν πνευμα, ακομα και τα ανοργανα
με αυτη την αντιληψη, η ηρωινη πχ δεν ειναι απλα μια εξαρτησιογονα ουσια, αλλα ενα πνευμα που σε θελει συνεχως υπο την κατοχη του
οι Ινδιανοι της νοτιου Αμερικης την μορφοποιουν σε μια μαϊμου που καθεται στον σβερκο σου και ζηταει συνεχως "φαϊ"
αν δεν την ταϊσεις σου χωνει τα νυχια και τα δοντια (αυτο που αλλοι λενε στερητικο συνδρομο)
αλλα πνευματα ομως που βρισκονται μεσα σε διαφορα φυτα και μυκητες, δεν απαιτουν συνεχη κατοχη, και μαλιστα διδασκουν τον ανθρωπο
ειναι τα φυτα δυναμης, τα ενθεογενη, τα ψυχοδηλωτικα, που επειδη διδασκουν και μας διευρυνουν την αντιληψη θεωρουνται συμμαχοι
στο ξαναειπα, πως αν δεν σε συμπαθουσε ο συμμαχος θα σε εκανε να μην τον ξαναπλησιασεις ποτε
εφοσον το πνευμα των μανιταριων σε επελεξε για διδασκαλια, το θεωρω συμμαχο σου
"τι ιδιότητες και τι σκοπούς έχουν αυτοί οι "σύμμαχοι/πνεύματα"?"
ουσιαστικα μας περνανε στο Αγνωστο - ο μονος σκοπος που θα μπορουσες να πεις οτι εχουν ειναι η διδασκαλια του Αγνωστου
αν και οταν ταξιδευες ησουν υπο την κατοχη του πνευματος των μανιταριων, δεν απαιτησε ποτε απο σενα να το ξαναπλησιασεις - αν το κάνεις ποτέ, θαναι δικη σου αποφαση
ο Αλμπερτ Χοφμαν, ο "εφευρετης" του LSD-25 ειπε ξεκαθαρα: "ο εχθρος του LSD-25 ειναι το ιδιο το LSD-25" εννοωντας πως αν το παρεις καθε μερα, απο την τριτη μερα δεν καταλαβαινεις ΤΙΠΟΤΑ
κι αυτο γιατι σαν συμμαχος θελει να εχουμε τον χρονο να αφομοιωνουμε την καθε διδασκαλια του, πριν μας ξαναδιδαξει
"ποιά είναι η "μάχη" και ποιοί οι "εχθροί"?"
η μονη μαχη ειναι εναντια στον μονο εχθρο μας, τον εαυτο μας
και στο μονοπατι της γνωσης υπαρχουν συγκεκριμενοι εχθροι, κομματια του εαυτου μας
πρωτος εχθρος ειναι ο φοβος
ο φοβος απεναντι στο αγνωστο, ο φοβος απεναντι στο "παραλογο", ο φοβος απεναντι στον εαυτο μας
για τον μυστη ο φοβος απο ανασταλτικος παραγοντας γινεται συμβουλος, γιατι οποιος δεν φοβαται ή τρελλος ειναι ή θεος
δευτερος εχθρος για τον ηδη μυημενο, ειναι η διαυγεια
ειναι το σταδιο που επειδη βλεπεις μεγαλυτερη περιοχη τη πραγματικοτητας νομιζεις οτι την βλεπεις ολοκληρη
γι αυτο θεωρειται εχθρος
τριτος εχθρος για τον προχωρημενο στο μονοπατι ειναι η δυναμη
η διευρυνση της πραγματικοτητας με τον σωστο τροπο ζωης συσσωρευουν δυναμη στον μυστη
θεωρειται εχθρος γιατι μας αποσπαει απο τον πραγματικο στοχο, την γνωση, και αποδυναμωνει την ταπεινοφροσυνη μας
τεταρτος εχθρος ειναι τα γεραματα, αλλα αυτος απασχολει εμενα για την ωρα κι οχι εσενα
χαχαχα
"ποιούς "εαυτούς που άφησα πίσω στο χρόνο" συνάντησα?"
σου απαντησε ο Xotchipilli2 ηδη: καθε εμπειρια ειναι διαφορετικη απο τις αλλες γιατι δεν ειμαστε πια ο ιδιος εαυτος
αλλαζουμε διαρκως και ασταματητα
εσενα στους εδειξε αδερφε μου ο συμμαχος, για καποιο λογο
"υπάρχει κάποια "χαρτογράφηση" της "περιοχής"?"
ειναι σαν να με ρωτας αν υπαρχει χαρτογραφηση του απειρου...
και μεσα μας το απειρο, και απεξω μας το απειρο
"που πήγα?"
βασικα απο ο,τι μπορω να καταλαβω ειναι οτι εκανες ενα ταξιδι στο εσωτερικο διαστημα του εαυτου σου
αλλα βεβαια δεν μπορω να ξερω λεπτομερειες, επομενως ουτε αν σε πηγε και καπου αλλου
"και τελικά ποιό το νόημα να "ξαναπάω"?"
αυτο εσυ το ξερεις μονο, αλλα το διατυπωσες ηδη λεγοντας:
"Δεν μου αρέσει να αφήνω μυστήρια πίσω μου...πρέπει να μάθω που πήγα...ευχαριστώ..."
χαχαχα
καλως ηρθες στο μονοπατι της αναζητησης
νασαι καλα αδερφε, και αν εχεις την συνειδηση σου καθαρη, μην φοβασαι τιποτα!!!
ακου την καρδια σου και μονο αυτην
.
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν
Κάτι που ήθελα να ρωτήσω επίσης τον Mercury.
1)Ανέφερες οτι μετά δεν μπορούσες να πέσεις για ύπνο οπότε περπάτησες κάμποσα χιλιόμετρα.Τί έγινε τότε? Ποίες η σκέψεις σου και ποιά η αντίληψή σου για την βόλτυα και τον περιβάλλοντα χώρο?
2)Την επόμενη μέρα ,καθώς και την μεθεπόμενη στην δουλειά σου πώς ένιωθες? Αν όχι τίποτε απο νευροχημικής πλευράς,και μόνο η εμπειρία του μανιταριού η τόσο δυνατή εμπειρία πρέπει να τους πρόσδωσε κάποιο χρώμα...
3)Τελικά με εκείνο το συγγενή σου με το πρόβλημα τι έγινε? Επεδίωξες να έχεις κάποια επαφή μαζί του?
4) "Και τώρα τί"? Πως πιστεύεις οτι η εμπειρία που αποκόμησες μπορεί να ενσωματωθέι/βοηθήσει στην καθημερινότητα/ζωή σου?
Reality: A serotonine induced Hallucination?
quote:
Μαρέσει ο Jonniebegood...Πιστεύω οτι αντιμετωπίζουμε το ίδιο θέμα απο διαφορετικές οπτικές γωνείες (αυτός ανιμισμό ας πούμε ,εγώ επιστήμη ας πούμε πάλι) αλλα η εμπειρία μας και τα λεγόμενά μας έχουν πολλά σημεία επαφής!Κάτι που ήθελα να ρωτήσω επίσης τον Mercury.
1)Ανέφερες οτι μετά δεν μπορούσες να πέσεις για ύπνο οπότε περπάτησες κάμποσα χιλιόμετρα.Τί έγινε τότε? Ποίες η σκέψεις σου και ποιά η αντίληψή σου για την βόλτυα και τον περιβάλλοντα χώρο?
2)Την επόμενη μέρα ,καθώς και την μεθεπόμενη στην δουλειά σου πώς ένιωθες? Αν όχι τίποτε απο νευροχημικής πλευράς,και μόνο η εμπειρία του μανιταριού η τόσο δυνατή εμπειρία πρέπει να τους πρόσδωσε κάποιο χρώμα...
3)Τελικά με εκείνο το συγγενή σου με το πρόβλημα τι έγινε? Επεδίωξες να έχεις κάποια επαφή μαζί του?
4) "Και τώρα τί"? Πως πιστεύεις οτι η εμπειρία που αποκόμησες μπορεί να ενσωματωθέι/βοηθήσει στην καθημερινότητα/ζωή σου?Reality: A serotonine induced Hallucination?
φιλε μου Xotchipilli2, συνειδητα μιλαω με ανιμιστικους ορους
ειναι αληθεια οτι ασχοληθηκα επι χρονια με την επιστημονικη ερευνα των ψυχοδηλωτικων, διαβαζοντας
η ηλεκτροχημεια του εγκεφαλου μας ειναι μια "επιστημονικη" πραγματικοτητα, αλλα οχι Η Πραγματικοτητα
οι επιστημονες μου θυμιζουν μηχανικους αυτοκινητων που δεν ξερουν να οδηγουν (με λαμπρη εξαιρεση τον αξιοθαυμαστο Αλμπερτ Χοφμαν)
ενδιαφερον να γνωριζω πως λειτουργει ο κινητηρας, αλλα την ωρα της οδηγησης στην στροφη του Μαλιακου δεν βοηθαει σε πολλα πραγματα αυτη η γνωση
χρησιμη η γνωση του χαρντγουερ αλλα χωρις την γνωση του σοφτγουερ δεν τρεχεις προγραμματα...
επειδη ασχοληθηκα καποτε με την προσπαθεια απεξαρτησης τοξικοεξαρτημενων ατομων, οταν τους μιλαγα για τους υποδοχεις των ενδορφινων και την ηρωινη, κανανε νταγκλες, αλλα οταν τους μιλησα για την πνευματικη κατοχη στην οποια βρισκονται, συμφωνησαν ολοι πως ετσι ειναι τελικα, και για πρωτη φορα προβληματιστηκαν με το τι τους συμβαινει
για πρωτη φορα καταλαβαν πως ολη τους η αντιληψη ειναι διαστρεβλωμενη απο την κατοχη του πνευματος της ουσιας
επι τη ευκαιρια, το πνευμα της ηρωινης ειναι ανοργανο, σε αντιθεση με το πνευμα της παπαρουνας που ειναι οργανικο
με το να απομονωνουμε τις δραστικες τοξινες απο καποια φυτικη ουσια, απελευθερωνουμε ισχυρα ανοργανα πνευματα που δεν ελεγχονται
καντε μια συγκριση πχ των φυλλων της κοκας που επι χιλιετιες βοηθουν καθημερινα τους Ινδιανους των Ανδεων να αντεχουν τις κακουχιες και το υψομετρο, και την κοκαϊνη που οι ανθρωποι απελευθερωσαμε απο αυτα
φιλικο πνευμα το πρωτο, δωρο θεου στους Ινδιανους, καταστροφικο και θανατηφορο το πνευμα της κοκαϊνης που εμεις αφησαμε ελευθερο και ανεξελεγκτο
οσο για τις οπτικες μας γωνιες, αυτες συκλινουν στις 360 μοιρες στην μη κοινη πραγματικοτητα,ε?
χαχαχα
νασαι καλα φιλε
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν
ΑΝΑΡΩΤΙΕΣΑΙ ΠΟΥ ΠΗΓΕΣ? ΕΙΤΕ ΣΤΟ ΕΣΩΤΕΡΙΚΟ ΣΟΥ ΣΥΜΠΑΝ, ΕΙΤΕ ΣΤΟΝ ΑΣΤΡΙΚΟ ΚΟΣΜΟ, ΕΙΤΕ ΣΤΟ ΔΕΒΑΧΑΝ ΤΟ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΓΙΑΤΙ ΟΛΑ ΜΕΣΑ ΜΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΕΙΠΕ ΚΑΙ Ο ΠΛΑΤΩΝΑΣ "ΔΕΝ ΑΝΑΚΑΛΥΠΤΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ, ΑΠΛΩΣ Η ΨΥΧΗ ΜΑΣ ΘΥΜΑΤΑΙ". ΤΙ ΘΥΜΑΤΑΙ?
ΑΥΤΟ ΤΟ ΟΛΟΝ ΠΟΥ ΠΕΡΙΕΓΡΑΨΕΣ ΑΥΤΗ ΤΗ ΘΕΪΚΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΑΝΤΟΣ.
ΞΕΡΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΕΙΩΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΝΟΗΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΟΛΟΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΝΑ ΤΟ ΒΙΩΝΕΙΣ. ΑΛΛΟ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΔΙΑΒΑΖΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗ ΝΙΡΒΑΝΑ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΝΑ ΕΧΕΙΣ ΜΙΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΤΟΥ ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ. ΑΛΛΟ ΝΑ ΞΕΡΕΙΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΚΑΤΟΜΥΡΙΑ ΤΩΝ ΕΝΣΑΡΚΩΣΕΩΝ ΣΟΥ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΝΑ ΒΙΩΝΕΙΣ ΤΗΝ ΟΠΤΙΚΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΣΟΥ ΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΣΑΜΣΑΡΑ. ΓΙ' ΑΥΤΟ Ο ΦΙΛΟΣ XOTCHIPILLI ΠΟΛΥ ΣΩΣΤΑ ΤΟΝΙΖΕΙ ΚΑΙ ΞΑΝΑΤΟΝΙΖΕΙ ΓΙΑ "ΤΟ ΠΟΣΟ ΕΤΟΙΜΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΟΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ".
ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΔΙΑΒΑΣΜΕΝΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΣΤΗΣ ΠΟΥ ΞΕΡΕΙ ΝΟΗΤΙΚΑ ΤΙΣ ΕΝΝΟΙΕΣ ΑΥΤΕΣ ΜΠΟΡΕΙ ΠΟΤΕ ΝΑ ΜΗΝ ΕΙΝΑΙ ΕΤΟΙΜΟΣ ΝΑ ΤΙΣ "ΒΙΩΣΕΙ".
ΖΟΥΜΕ ΣΤΟΝ ΚΟΣΜΟ ΤΗΣ ΠΟΛΥΠΛΟΚΟΤΗΤΑΣ ΜΙΑ ΘΕΑΣΗ ΤΗΣ ΟΛΟΤΗΤΑΣ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΘΛΙΒΕΙ ΓΙΑΤΙ "ΒΛΕΠΟΥΜΕ" ΠΟΣΟ ΑΝΟΥΣΙΑ ΕΙΝΑΙ ΟΛΑ. Η ΓΚΟΜΕΝΑ ΠΟΥ ΔΕ ΣΕ ΗΘΕΛΕ, Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΣΟΥ ΠΟΥ ΔΕΝ ΣΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ, Η ΓΥΝΑΙΚΑ ΣΟΥ ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΣΟΥ ΑΝ ΕΧΕΙΣ. ΣΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΕΝΩΣΗ ΤΗΣ ΜΕ ΤΟ ΟΛΟΝ ΤΙΠΟΤΑ ΑΠ'ΑΥΤΑ ΔΕ ΜΕΤΡΑΕΙ. ΑΥΤΟ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΟΥ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ ΑΝΕΙΠΩΤΗ ΘΛΙΨΗ ΓΙΑΤΙ ΒΛΕΠΕΙΣ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΖΕΙΣ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΑ.
ΑΛΛΟΣΤΕ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ ΤΟ "ΟΣΟ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ Η ΓΝΩΣΗ ΜΟΥ ΜΕΓΑΛΩΝΕΙ Η ΘΛΙΨΗ ΜΟΥ.
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΕΝΑ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΔΕΝ ΚΑΝΕΙΣ ΛΑΘΟΣ ΣΤΟ ΦΥΛΟ
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΕΝΑ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
Καλημέρα σε όλους τους φίλους
Φίλε Xotchipilli οι απαντήσεις στις ερωτήσεις σου
quote:
1)Ανέφερες οτι μετά δεν μπορούσες να πέσεις για ύπνο οπότε περπάτησες κάμποσα χιλιόμετρα.Τί έγινε τότε? Ποίες η σκέψεις σου και ποιά η αντίληψή σου για την βόλτα και τον περιβάλλοντα χώρο?
Γενικά θα σου πω ότι κάθε λεπτό που περνούσε ένιωθα ότι "γειωνόμουνα" ολο και περισσότερο και αυτό μου πρόσφερε μια πολύ βαθιά ανακούφιση. Κατά τη διάρκεια του "ταξιδιού" και κυρίως προς το τέλος, με το μαρτύριο του "υπάρχει και δεν υπάρχει μαζί", είχα φτάσει να πιστεύω ότι είχα πάθει "ζημιά", και ότι η εμπειρία θα μου άφηνε σίγουρα κάποιο "κουσούρι". Πολύ ζωντανές εικόνες απο τον περιβάλλοντα χώρο δεν έχω διατηρήσει, γιατί η εστίαση μου ήταν "προς τα μέσα",μια κατάσταση "αυξημένης εσωτερικής επαγρύπνησης για κάποιον επερχόμενο κίνδυνο" αν αυτό λέει κάτι. Όσο περνούσε η ώρα και έβλεπα ότι όλα πάνε καλά ησύχαζα ,και άρχιζα να προσέχω και το τι γίνετε γύρω μου. Η οπτική μου, των πολύ "ζωντανών" χρωμάτων και της "απομάκρυνσης των αντικειμένων" είχε χαθεί σε πολύ μεγάλο βαθμό, αλλά κάποιες πολύ συγκεκριμένες στιγμές πρόσεξα ένα άλλο "φαινόμενο" που αν του έδινα κάποιο τίτλο θα το έλεγα "είμαι στο σκηνικό".Για να το κάνω πιο κατανοητό θα σου πω ότι η συνήθης αντίληψη μου για την σχέση μου με τον κόσμο που με περιβάλλει είναι αυτή του "παρατηρητή που καταγράφει τη σκηνή,χωρίς όμως να έχει πλήρη συνάισθηση ότι αποτελεί μέρος της".Αυτές τις σύντομες στιγμές η αίσθηση ήταν ότι " είμαι μέσα στη σκηνή και ο παρατηρητής είναι η ίδια η σκηνή".Σαν απο "κάμερα" να είχα μετατραπεί σε "ταινία που παίζει μόνη της." Σε αυτές τις στιγμές συνειδητοποιούσα ότι και αν ακόμα εγώ δεν αποτελούσα μέρος της σκηνής,αν με κάποιο μαγικό τρόπο εξαφανιζόμουνα απο εκεί,τίποτα δεν θα άλλαζε...Η ταινία θα συνέχιζε να παίζει.Και αυτό περιέργως μου έδινε μια αίσθηση ελευθερίας. Νομίζω ,ότι εκείνες τις στιγμές, αν γνώριζα ότι θα πεθάνω το επόμενο λεπτό,δεν θα με ένοιαζε καθόλου...Απλά θα συνέχιζα να είμαι το σκηνικό με τη μικρή διαφορά της απουσίας μου...
Σκέψεις πρέπει να πέρασαν χιλιάδες απο το μυαλό μου.Κυρίως είχαν να κάνουν με την φύση της εμπειρίας και την "αυθεντικότητα της αλήθειας" αυτών που είχα δει. Απο τη μια έβλεπα ότι η εμπειρία μου είχε δείξει απλές αλήθειες που ενώ ήταν κυριολεκτικά "μπροστά στη μύτη μου" δεν μπορούσα να της δω ,και που τώρα μπορούσα να τις επιβεβαιώσω και μέσω λογικών διεργασιών,και απο την άλλη είχε δημιουργήσει και αυτό το απίστευτο παραμύθι με τις "συνωμοσίες" εναντίον μου που προφανέστατα δεν ήταν αλήθεια.Προσπαθούσα να συνδυάσω πράγματα και να δώσω λογικές εξηγήσεις.
quote:2)Την επόμενη μέρα ,καθώς και την μεθεπόμενη στην δουλειά σου πώς ένιωθες? Αν όχι τίποτε απο νευροχημικής πλευράς,και μόνο η εμπειρία του μανιταριού η τόσο δυνατή εμπειρία πρέπει να τους πρόσδωσε κάποιο χρώμα...
Ναι ήταν πολύ διαφορετικά τουλάχιστον τις πρώτες 2-3 μέρες. Ημουν σε μια φάση "υπερ-αυτοσυγκέντρωσης". Η ποιότητα της δουλειάς μου δεν επηρρεάστηκε καθόλου αρνητικά,ίσα-ίσα θα έλεγα το τελείως αντίθετο. Αυτό που άλλαξε ήταν η στάση και η συμπεριφορά μου κατά τη διάρκεια της. Πχ ενώ συνήθως κάνω κάποια ασυνείδητα νοητικά "διαλείματα", σκεφτόμενος απο το τι θα φάω το απόγεμα μέχρι το που θα πάω διακοπές του χρόνου ,εκείνες τις μέρες δεν είχα καμμιά όρεξη για κάτι τέτοιο. Ταυτόχρονα όμως δεν ένιωθα καθόλου "καταπιεσμένος". Θα έλεγα ότι απολάμβανα τη συγκέντρωση πάνω σε αυτό που έκανα.
quote:
3)Τελικά με εκείνο το συγγενή σου με το πρόβλημα τι έγινε? Επεδίωξες να έχεις κάποια επαφή μαζί του?
Αν μπορούσα να μπω σε ένα πύραυλο και να κατέβαινα επιτόπου Ελλάδα εκείνες τις στιγμές θα το έκανα αμέσως. Τελικά βρήκα το τηλέφωνο του μέσω τρίτου προσώπου,και τον πήρα την επομένη. Στο τηλέφωνο δέχτηκα ακόμα μια "σφαλιάρα" απο την απάντηση του στην ερώτηση μου "πως είσαι?" Μου είπε "αφού ξέρεις,δεν ξέρεις?".Σαν να μου έλεγε ότι "ήξερε αυτό που ήξερα αλλά έκανα ότι δεν ήξερα".Τον είδα όταν κατέβηκα Ελλάδα.Είναι πολύ καλύτερα αν και παίρνει φάρμακα.Του πήρα ένα δώρο που του άρεσε πολύ.Προσπαθώ να τον στηρίξω όταν πραγματικά μπορώ, και προσπαθώ να αποφύγω τις ψεύτικες δικαιολογίες.
quote:
4) "Και τώρα τί"? Πως πιστεύεις οτι η εμπειρία που αποκόμησες μπορεί να ενσωματωθέι/βοηθήσει στην καθημερινότητα/ζωή σου?
Γενικά μπορώ να πω ότι η εμπειρία με έχει επηρρεάσει θετικά στις σχεσεις μου με τους άλλους ανθρώπους. Θα σου δώσω ένα απλό παράδειγμα για να καταλάβεις περίπου τι εννοώ. Έχω ένα φίλο ο οποίος έχει την κακή συνήθεια να μου στέλνει γραπτά μηνύματα στο κινητό την ώρα που ξέρει ότι δουλεύω.Μηνύματα "άσχετα",
"περί ανέμων και υδάτων",μηνύματα γραμμένα με τέτοιο τρόπο ώστε να πρέπει να απαντήσω γρήγορα. Είχα απαφασίσει να αγνοώ αυτά τα μηνύματα και να μην απαντάω καθόλου "για να του δώσω με αυτόν τον τρόπο να καταλάβει το λάθος του".Όμως αυτός συνέχιζε,δεν καταλαβαίνει με τίποτα.Ένα τέτοιο μήνυμα πήρα και πριν λίγες μέρες. Το διάβασα εκνευρισμένος,πάλι κάτι άσχετο ρώταγε, και ακούμπησα το κινητό στο τραπέζι για να συνεχίσω τη δουλειά μου...την ώρα που το ακούμπαγα με "άκουσα" να απορώ : "καλά τόσο χαζός είναι,δεν καταλαβαίνει με τίποτα?"...και την ίδια στιγμή "πάγωσα", σε 2-3 δευτερόλεπτα είχαν περάσει απο το μυαλό μου τα εξής :"όχι δεν είναι χαζός,αφού το ξέρω" και μαζί με αυτή τη διαπίστωση "είδα και όλο το σκηνικό και το τι είχε συμβει στη ζωή του τον τελευταίο καιρό" και ΚΑΤΑΛΑΒΑ ότι είχε ανάγκη απο συναισθηματική υποστήριξη...'ενιωθε μόνος...τα μηνύματα ήταν απλά "καλέσματα για βοήθεια".Ένιωθε την ανάγκη για συναισθηματική επαφή και έγραφε αυτόματα "ότι του κατέβαινε", απλά για μια οποιαδήποτε απάντηση...πάλι εγώ έκανα το λάθος.Αποφάσισα ότι "δεν πνιγόμουν πραγματικά στη δουλειά" και του απάντησα την ίδια στιγμή...μια σαχλαμάρα και εγώ, αλλά δεν ήταν αυτό που είχε σημασία...και την ίδια στιγμή τον "είδα" χαρούμενο να διαβάζει την απάντηση μου...και ένιωσα απίστευτη ικανοποίηση!Σκεφτόμουν επάνω σε αυτό για ώρες...ένα απλό μηνυματάκι σε κινητό...μια σαχλαμάρα...είχε φέρει την ευτυχία...
Πολλά "περιστατικά" παρόμοιας φύσης φίλε Xotchipilli με κοινό παρανομαστή εμένα να "βλέπει πράγματα που δεν έβλεπε" κυρίως πάνω σε θέματα σχέσεων.Για τα υπόλοιπα (μεταφυσικά και μη) είμαι ακόμα σε πολύ "βαθύ ψάξιμο". Νιώθω ότι ακόμα γίνονται "διεργασίες" μέσα μου. Θα τα ξεκαθαρίσω σιγά σιγά...
Φίλη gretel σε ευχαριστώ πολύ για τα όμορφα λόγια σου.
Φίλε jonniebegood θα απαντήσω ξεχωριστά αύριο σε σένα γιατί θέλω να σκεφτώ καλύτερα πάνω σε κάποια πράγματα που είπες.
Καλημέρα σε όλους σας.
quote:την ώρα που το ακούμπαγα με "άκουσα" να απορώ : "καλά τόσο χαζός είναι,δεν καταλαβαίνει με τίποτα?"...και την ίδια στιγμή "πάγωσα", σε 2-3 δευτερόλεπτα είχαν περάσει απο το μυαλό μου τα εξής :"όχι δεν είναι χαζός,αφού το ξέρω" και μαζί με αυτή τη διαπίστωση "είδα και όλο το σκηνικό και το τι είχε συμβει στη ζωή του τον τελευταίο καιρό" και ΚΑΤΑΛΑΒΑ ότι είχε ανάγκη απο συναισθηματική υποστήριξη...'ενιωθε μόνος...τα μηνύματα ήταν απλά "καλέσματα για βοήθεια".Ένιωθε την ανάγκη για συναισθηματική επαφή και έγραφε αυτόματα "ότι του κατέβαινε", απλά για μια οποιαδήποτε απάντηση...πάλι εγώ έκανα το λάθος.
Αποφάσισα ότι "δεν πνιγόμουν πραγματικά στη δουλειά" και του απάντησα την ίδια στιγμή...μια σαχλαμάρα και εγώ, αλλά δεν ήταν αυτό που είχε σημασία...και την ίδια στιγμή τον "είδα" χαρούμενο να διαβάζει την απάντηση μου...και ένιωσα απίστευτη ικανοποίηση!Σκεφτόμουν επάνω σε αυτό για ώρες...ένα απλό μηνυματάκι σε κινητό...μια σαχλαμάρα...είχε φέρει την ευτυχία...
χαιρομαι αφανταστα για σενα!
ο συμμαχος σε εμαθε να βλεπεις και οχι μονο να κοιτας
και εμαθες μονος σου την χαρα που δινει το να δινεις χωρις ανταλλαγμα
νασαι καλα φιλε μου
ΥΓ. αυτο το "βλεπειν" καλλιεργησε το...
ου μαθειν δει τους μυστας αλλα παθειν