- Μια ιστορία, μια ερμηνεία, μια ανάμνηση - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Μια μητέρα έφερε το νεαρό γιο της στο Μαχάτμα Γκάντι.
Τον παρεκάλεσε. "Σε παρακαλώ, Μαχάτμα. Πες στο γιο μου να πάψει να τρώει ζάχαρη".
Ο Γκάντι έμεινε σιωπηλός. Μετά είπε "Ξαναφέρε μου το γιο σου σε δύο βδομάδες".
Παραξενεμένη η γυναίκα τον ευχαρίστησε και είπε ότι θα έκανε αυτό που της είχε ζητήσει.
Δυο βδομάδες αργότερα, επέστρεψε με το γιο της. Ο Γκάντι κοίταξε το νεαρό στα μάτια και του είπε "Σταμάτα να τρως ζάχαρη".
Γεμάτη ευγνωμοσύνη αλλά και περιέργεια, η γυναίκα τον ρώτησε "Γιατί μου είπες να τον ξαναφέρω σε δυο βδομάδες; Θα μπορούσες να του είχες πει και τότε το ίδιο πράγμα."
Ο Γκάντι τής απάντησε "Πριν από δύο εβδομάδες, έτρωγα κι εγώ ζάχαρη."
Ο δρόμος του Ειρηνικού Πολεμιστή - Dan Millman
Να διδάσκεις με παραδείγματα. Οι λέξεις δε φτάνουν.
Και να διδάσκεις μόνο όσα πράγματα έχεις μάθει μέσα από τις δικές σου εμπειρίες.
Τα λόγια είναι τα τελευταία και τα πιο επιπόλαια στοιχεία της διδασκαλίας.Η πραγματική αλλαγή έρχεται μόνο μέσα από το παράδειγμα.
Αν θέλουμε κάποιος ή ο κόσμος να κάνει κάτι, τότε πρέπει πρώτα να το κάνουμε εμείς.
(Τα σχόλια ανήκουν στο συγγραφέα).
Ζήσε τη στιγμή!
Η ιστορία που έχω εγώ είναι λίγο μεγάλη… άμα αντέχετε να τι διαβάσετε, έχει να κάνει με τη δικαιοσύνη του Θεού, και λέγεται ότι είναι αληθινή ιστορία.
Ήταν μια φορά ένας μοναχός στο Άγιο όρος, και έκλαιγε και προσευχόταν για δικαιοσύνη στον κόσμο, αλλά όσο άκουγε για τους φόνους και τις αδικίες, έχανε την πίστη του στην δικαιοσύνη του Θεού. Μία μέρα ήρθε ένας άγγελος και του είπε να κατεβούν μαζί στον κόσμο, να δει κάτι ο μοναχός ώστε να καταλάβει ότι άδικα στεναχωριέται.
Κατέβηκαν λοιπόν και ο Άγγελος είπε στον μοναχό να σταθεί πίσω από ένα δέντρο δίπλα σε μία πηγή, και να μη βγει από την κρυψώνα του για κανένα λόγο.
Βλέπει λοιπόν ο μοναχός έναν άνθρωπο να έρχεται και να πίνει από την πηγή. Στα ρούχα του είχε ένα μεγάλο πουγκί χρυσές λύρες, και καθώς έσκυψε του έπεσε, και δεν το μάζεψε. Έφυγε. Μετά από λίγο, έρχεται ένας δεύτερος ταξιδιώτης, ο οποίος βρίσκει το πουγκί, και το παίρνει μαζί του τρισευτυχισμένος. Τέλος φτάνει και ένας τρίτος ταξιδιώτης, ο οποίος καθώς έπινε νερό, τον βρίσκει ο πρώτος, που είχε έρθει να μαζέψει το χρυσό που είχε χάσει.
Του λέει λοιπόν, «δώσε μου το χρυσάφι μου που μου έπεσε εδώ» φυσικά ο τρίτος ταξιδιώτης δεν ήξερε τίποτα, και δεν μπορούσε να δώσει τίποτα. Ο πρώτος, στα νεύρα του απάνω τον σκοτώνει με ένα σουγιά, και μετά τον ψάχνει, χωρίς φυσικά να καταφέρει να βρει το χρυσάφι του…
Μετά από λίγο, έρχεται ο άγγελος και βρίσκει τον μοναχό συγκλονισμένο. Λέει ο μοναχός «αυτή είναι η περίφημη δικαιοσύνη του Θεού για την οποία όλοι μιλάνε και στην οποία όλοι προσεύχονται; Δεν είναι δυνατόν! Είναι πραγματικά φρικτό»
του λέει τότε ο Άγγελος: «μην βιάζεσαι να κρίνεις. Ο πρώτος ταξιδιώτης ήταν ένας γαιοκτήμονας, που καταδυνάστευε τους εργάτες του και τους χωριανούς! με τη δύναμη του να χειρίζεται το νόμο, έχει κατακλέψει πολύ κόσμο. Δεν του άξιζαν αυτές οι λίρες.
Ο δεύτερος ταξιδιώτης, πήρε τις λίρες που του άνηκαν, καθώς τα χρήματα αυτά τα είχε πάρει ο πρώτος από το κτήμα του δεύτερου, που του το έκλεψε, και το πούλησε.»
«και ο τρίτος ταξιδιώτης? Τι έφταιγε να δολοφονηθεί;»
«ο τρίτος ταξιδιώτης ήταν φονιάς στο παρελθόν, που είχε μετανιώσει. Είχε χύσει πολλά δάκρυα προσευχόμενος στο θεό να τον πάρει με τον ίδιο τρόπο που αμάρτησε, για να εξιλεωθεί»
«και είναι σωστό να βάλει ο Θεός έναν άλλο άνθρωπο να κάνει μία τέτοια αμαρτία μόνο και μόνο για να εξιλεωθεί ο τρίτος;»
«ναι, γιατί ο πρώτος, που έκανε το φόνο, ήταν πολύ σκοτισμένος και ταραγμένος άνθρωπος, δεν καταλάβαινε πραγματικά το κακό που προκαλούσε στους χωριανούς και τους εργάτες του. Η πράξη του φόνου όμως τον συγκλόνισε και τον ξύπνησε. Και τώρα μετάνιωσε βαθιά, όχι μόνο για το φόνο αλλά και για όλα τα αμαρτήματα και τις αδικίες που έκανε ως τώρα. Αυτή τη στιγμή που μιλάμε, ο άνθρωπος αυτός κατευθύνεται προς ένα μοναστήρι, να αφιερώσει την ζωή του από εδώ και στο εξής στον Θεό. Να προσεύχεται για όλους όσους αδικούσε τόσα χρόνια.»
έτσι λοιπόν, βλέπουμε πώς μέσα από μία τραγική ιστορία, μία εντελώς απάνθρωπη και άδικη – επιφανειακά πράξη – σώζεται η ψυχή τριών ανθρώπων.
Ελπίζω να σας άρεσε... 
Είναι σφάλμα να κρίνει κανείς τις πράξεις και τη συμπεριφορά των άλλων, όταν δε γνωρίζει τα βαθύτερα και πολλές φορές άγνωστα κίνητρα των πράξεών τους.
Ζήσε τη στιγμή!
αργά είναι; άντε, περιμένω να διαβάσω τις ιστορίες και άλλων μελών!
Η ζωή πράττει για μας, χωρίς εμάς, αλλά με εμάς.
Ναι, είναι αργά και ίσως τα νοήματα πιο δύσκολα.
Ζήσε τη στιγμή!
Διάβασα με ενδιαφέρον την Ιστορία που μας παρέθεσες.
Δέν θα σε ρωτήσω άν είναι Αληθινή ή Όχι γιατί εννοείται οτι βρίσκεται πέρα απο τα όρια της Μυθολογίας, αλλά θαυμάζω την φαντασία του εφευρέτη της
Εστω οτι είναι Αληθινή πιστεύεις οτι το συγκεκριμένο περιστατικό βρίσκεται πίσω απο την ζωή κάθε Ανθρώπου;;;
Πού υπάρχει η Θεία Δικαιοσύνη σε Γαιοκτήμονες, Άρχοντες, Μεγαλοβιομηχάνους ή ακόμα & Ανθρώπους του Πολιτικού χώρου οι οποίοι πεθαίνουν σε βαθιά Γεράματα έχοντας ξεζουμίσει σε όλη τους την ζωή την περιουσία του φτωχού Λαού
Πού βρίσκεται η Θεία Δικαιοσύνη στα παιδάκια στο Ιράκ & στους ακρωτηριασμένους Πολίτες που τεμαχίζονται απο τα Πρωτο-Παλίκαρα του κυρίου Προέδρου Μπούς
Πού βρίσκεται η Θεία Δικαιοσύνη σε όλους τους κακομοίρηδες που πεθαίνουν νέοι απο πείνα, κρύο, ιούς, αρρώστιες & οτιδήποτε άλλο φανταστείς χωρίς να δούν Τίποτα καλό στην ζωή τους
Πού βρίσκεται η Θεία Δικαιοσύνη σε Νόμιμους Μεγαλοληστές, Δολοφόνους, καταχραστές της Δημόσιας Περιουσίας που μένουν ασύλληπτοι σε όλη τους την ζωή απολαμβάνοντας τα Αγαθά των ανομιών τους
Θές να το πάρουμε Χριστιανικά το Θέμα:
Και ο Χριστιανισμός ακόμα έχει δημιουργήσει μετά Θάνατο Παράδεισους & Κολάσεις όπου εκεί θα γίνει είτε η επιβράβευση είτε η Τιμωρίας της ψυχής του Ανθρώπου ανάλογα με την Γήινη ζωή του!
Άρα & ο Χριστιανισμός ακόμα αναγνωρίζει οτι δέν γίνεται καμία επέμβαση του Θεού στην Ανθρώπινη ζωή όσο βρίσκεται μέσα στο Υλικό του Σώμα!
ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟ ΧΩΡΙΣ ΑΓΚΑΘΙΑ ΚΑΙ ΚΑΜΙΑ ΕΥΤΥΧΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΑΝΕΦΕΛΗ
Η γυναίκα του Νασραντίν Χότζα τού έλεγε πολύ άσχημα λόγια. Ήταν πολύ θυμωμένη, απότομη, επιθετική, βίαιη, έτοιμη να εκραγεί.
Και ο Νασραντίν Χότζας απλώς καθώταν και άκουγε.
Τότε, ξαφνικά, εκείνη γύρισε προς το μέρος του και του είπε:
"Λοιπόν, πάλι διαφωνείς μαζί μου."
Ο Χότζας είπε: "Μα, δεν είπα ούτε λέξη."
Η σύζυγος είπε: "Το ξέρω, αλλά ακούς με μεγάλη επιθετικότητα."
Πέρα από τα όρια του νου, Osho.
Το εγώ έρχεται συνεχώς σε σύγκρουση με τους άλλους, γιατί κανένα εγώ δεν έχει σιγουριά για τον εαυτό του. Είναι ψεύτικο. Έχει δημιουργηθεί από την κοινωνία.
Όταν αισθάνεσαι δυστυχισμένος, η δυστυχία σου προέρχεται από το ψεύτικο κέντρο, το εγώ, που έχει συγκρουσθεί με κάποιον.
Περίμενες κάτι που δεν έγινε.
Περίμενες κάτι κι έγινε ακριβώς το αντίθετο. Το εγώ σου κλονίζεται. είσαι δυστυχισμένος.
Η πηγή όλης της δυστυχίας, του θυμού, της αγωνίας είναι κρυμμένη μέσα σου, στο εγώ σου.
Αλλά εσύ πάντα ψάχνεις απέξω.
(Με σχόλια του Osho).
Ζήσε τη στιγμή!
η ιστορία που λές με το Χότζα και τη γυναίκα του, εμένα μου κάνει περισσότερο μία περιγραφή κυρίως του γυναικείου εγωισμού. δεν διαφοροποιώ τα φύλλα με φεμινιστικό ή φαλλοκρατικό τρόπο, απλά, διαπιστώνω οτι κι εγώ πολλές φορές φέρομαι κάπως έτσι στον καημένο το φίλο μου... που μάταια προσπαθεί να καταλάβει τη λογική μου
krisna,
H θεια ή συμπαντική δικαιοσύνη είναι πολύ πέρα απο την λογική μου και δεν είμαι σε θέση να σου απαντήσω όλα αυτά τα ερωτήματα τα οποία έχω κι εγώ κανει κατα καιρούς τόσο επίμονα και επιθετικά όσο εσύ.
όσο αφορά τη Χριστιανοσύνη, ναι, πιστεύω στο Χριστό, έχω τσακωθεί όμως για προσωπικούς λόγους με ένα μεγάλο μέρος εκκλησιαστικών τυπικών, εκπροσώπων και θαμόνων, οπότε δεν είμαι ο κατάλληλος άνθρωπος να συζητήσω για αυτό το θέμα, μόνο να παραθέσω - όσο μπορώ με ταπίνωση - κάποια πράγματα που διάβασα, είδα ή άκουσα, και απλά αισθανόμουν οτι μπορούν να έχουν μία θετική εφαρμογή στη ζωή μου.
Και πολύ ωραίες οι ιστορίες, ιδιαίτερα η πρώτη (του Στέφανου).
Θα συνεχίσω - όχι ακριβώς με μία ιστορία - αλλά με μία αναφορά σε έναν Γιόγκι, που ως νόημα, εμένα "μου μίλησε". Ίσως μιλήσει και σε εσάς.
"...Όλα τα σώματα που εθεράπευσε με θαύματα φανερά ο Λαχίρι Μαχασάγια (και δεν ήσαν ολίγα) εις το τέλος ετροφοδήτησαν τις φλόγες της καύσεως των νεκρών.
Η σιωπηλή όμως και ενδόμυχη πνευματική αφύπνισης που κατόρθωνε να πραγματοποιήσει στους τόσους μαθητάς και οπαδούς του οι οποίοι ανυψώθηκαν μέχρι του Χριστού, είναι το πραγματικό και ακατάλυτο θαύμα που επέτυχε."
Τι είναι λοιπόν πιο πολύτιμο;
Ένα δώρο με ημερομηνία λήξεως όπως ένα υλικό σώμα;
Ή ένα πνευματικό δώρο, προορισμένο να ζήσει στην αιωνιότητα;
...
κάνε κλικ!
Ποτέ μην παραδεχτείς τα όρια του ανθρώπου. Να σπας τα σύνορα. Να αρνιέσαι ότι θωρούν τα μάτια σου. Να πεθαίνεις και να λες: ΘΑΝΑΤΟΣ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ!
quote:Κλαρίς, η συμπεριφορά αυτή είναι προνόμιο όλων των ανθρώπων.
Στέφανε,
η ιστορία που λές με το Χότζα και τη γυναίκα του, εμένα μου κάνει περισσότερο μία περιγραφή κυρίως του γυναικείου εγωισμού. δεν διαφοροποιώ τα φύλλα με φεμινιστικό ή φαλλοκρατικό τρόπο, απλά, διαπιστώνω οτι κι εγώ πολλές φορές φέρομαι κάπως έτσι στον καημένο το φίλο μου... που μάταια προσπαθεί να καταλάβει τη λογική μου
Ίσως, όμως, εσείς οι γυναίκες να είστε, καμιά φορά, πιο επιρρεπείς.
quote:amalia, πράγματι αναμένω ιστορίες, που έχουν "μιλήσει" σε όλους μας.
Θα συνεχίσω - όχι ακριβώς με μία ιστορία - αλλά με μία αναφορά σε έναν Γιόγκι, που ως νόημα, εμένα "μου μίλησε". Ίσως μιλήσει και σε εσάς.
Ζήσε τη στιγμή!
quote:Όλα τα δώρα καλοδεχούμενα!
Τι είναι λοιπόν πιο πολύτιμο;
Ένα δώρο με ημερομηνία λήξεως όπως ένα υλικό σώμα;
Ή ένα πνευματικό δώρο, προορισμένο να ζήσει στην αιωνιότητα;
...
Tον ψίθυρο των άστρων
έπιασε η γκλάβα μου...
Αρμονία και χάος
..κάποτε βρήκε ένα βοσκό και έμεινε μαζί του για κάποιο καιρό...
Το δεύτερο - τρίτο βράδυ παρατήρησε ότι βοσκός έβγαινε από την σκηνή με μια κουπίτσα γάλα... Οταν τον ρώτησε γιατί το κάνει αυτό, ο βοσκός του απάντησε πως κάθε βράδυ αφήνει πίσω από την σκηνή μια κούπα γάλα σαν δώρο για τον Θεό...
Ο Μωϋσής εξήγησε αμέσως στο βοσκό ότι ο Θεός είναι πνεύμα και ως πνεύμα δεν έχει ανάγκη από το γάλα που του προσφέρει...Ο βοσκός όμως του απάντησε ότι δεν το πιστεύει αυτό γιατί κάθε πρωϊ βρίσκει την κούπα άδεια...
Αυτό πολύ προβλημάτισε τον Μωϋσή που σαν πνευματικός άνθρωπος δεν μπορούσε να δεχτεί εύκολα κάτι τέτοιο.
Παραφύλαξε λοιπόν, κάποιο βράδυ και είδε πως μια μικρή αλεπού ερχόταν και έπινε το γάλα από την κούπα...
Χαρούμενος που είχε δίκιο στο συλλογισμό του πήγε αμέσως και ενημέρωσε γι'αυτό τον βοσκό, ο οποίος έδειξε να στεναχωριέται με την εξέλιξη των πραγμάτων...
Δύο βράδια μετά ήρθε στον ύπνο του Μωϋσή ο Θεός :
Γιατί Μωϋσή το έκανες αυτό?
Γιατί γκρέμισες αυτό που πίστευε ο καλός βοσκός και που τόσο τον ευχαριστούσε?
Ετσι κι αλλιώς Εγώ μοιραζόμουν με την αλεπού το γάλα....
άλλος ένας λόγος λοιπόν που ...
quote:
Όλα τα δώρα καλοδεχούμενα!
Θηλυκά
Galadriel
"I pass the test....
I will diminish,
and go into the West,
and remain
Galadriel"
Τέσσερις στενοί φίλοι, μαθητές μιας σχολής στην Ιαπωνία, υποσχέθηκαν ο ένας στον άλλο να κρατήσουν σιωπή, για επτά ημέρες.
Την πρώτη μέρα ήταν όλοι σιωπηλοί. Αλλά όταν έπεσε η νύχτα και το φως στις λάμπες του λαδιού αδυνάτιζε, ένας από τους μαθητές δεν μπόρεσε να κρατηθεί και φώναξε σ' έναν υπηρέτη:
- Φτιάξε αυτές τις λάμπες.
Ο δεύτερος μαθητής με κατάπληξη άκουσε τον πρώτο να μιλά.
- Μα κανονίσαμε να μην πούμε ούτε μία λέξη, παρατήρησε.
- Εσείς οι δύο είστε βλάκες. Γιατί μιλήσατε, ρώτησε ο τρίτος.
-Εγώ, είμαι ο μόνος που δε μίλησα, είπε τελευταίος ο τέταρτος μαθητής.
Σοφία της Ανατολής, Ζεν, σελ. 91.
Ζήσε τη στιγμή!
Στέφανε συγχαρητήρια για το θεματάκι σου.
Ας πω και εγώ μία ιστοριούλα.
Κάποτε σε μια άλλη εποχή υπήρχε μια εταιρία που κατασκεύαζε παπούτσια. Στέλνει η εταιρία αυτή λοιπόν έναν αντιπρόσωπο σε μια γειτονική χώρα για να πουλήσει παπούτσια. Μετά από μέρες ο αντιπρόσωπος γυρνάει πίσω στην εταιρία απογοητευμένος και λέει στο αφεντικό του
«Αφεντικό είμαστε άτυχοι. Στην χώρα που με έστειλες όλοι είναι ξυπόλυτοι και δεν τους χρειάζονται τα παπούτσια»
Μετά από καιρό η εταιρία στέλνει κάποιον άλλο αντιπρόσωπο για την προώθηση των προϊόντων της σε μια άλλη χώρα.. Καθώς πήγαινε προς την χώρα εκείνη ο αντιπρόσωπος πήρε λάθος δρόμο και βρέθηκε στην χώρα που είχε πάει και ο πρώτος αντιπρόσωπος. Μετά από λίγες μέρες γύρισε στην εταιρία του και είπε ενθουσιασμένος στον εργοδότη του:
«Αφεντικό δεν θα το πιστέψεις!!! Βρέθηκα σε μία χώρα όπου δεν φορούσε κανείς παπούτσια και τους τα πούλησα όλα!»
Η ιστοριούλα αυτή (που δεν την θυμάμαι και καλά) όταν την διάβασα αναρωτήθηκα : Μήπως καμιά φορά πρέπει να βλέπουμε και τις δύο όψεις του νομίσματος?
Peace love unity & respect.
Μας αποδεικνύει πως σε αυτήν τη ζωή τίποτα δεν είναι μόνο μαύρο ή μόνο άσπρο.
Ζήσε τη στιγμή!
quote:Η ιστοριούλα αυτή (που δεν την θυμάμαι και καλά) όταν την διάβασα αναρωτήθηκα : Μήπως καμιά φορά πρέπει να βλέπουμε και τις δύο όψεις του νομίσματος?
Από τον Ρουμί,για την τόλμη της άγνοιας (σαν αυτή που είχαμε παιδιά).
"Ένα λιοντάρι πεινασμένο κάποτε μπήκε σε ένα σταύλο, έφαγε το βόδι που βρισκόταν εκεί και πήρε τη θέση του.Ο σταύλος ήταν πολύ σκοτεινός και όταν ο ιδιοκτήτης μπήκε μέσα ,προχώρησε ψηλαφώντας.Ψάχνοντας ,άγγιξε με τα χέρια του το σώμα του λιονταριού και το χάιδεψε,πιστεύοντας πως ήταν το βόδι του.Τότε το λιοντάρι σκέφτηκε:<<Αν ήξερε ποιός είμαι,θα πέθαινε από το φόβο του!Μα δε φοβάται,νομίζοντας πώς είμαι το βόδι του..>>
Την καλημέρα μου.
και τις εγνοιες που βαραιναν ,την ψυχη του,το ειναι του..
καθε βραδυ παρακαλαγε,κλαιγοντας τον θεο,να παρει απο ³πανω³ του ολα
τα προβληματα,τις στεναχωριες....
αυτο γινοταν για αρκετα χρονια,καθε μερα ηταν δυσβασταχτη για τον ανθρωπο,
καθε νυχτα,τα ματια του μαυρα ,απο το ξενυχτι,τα δακρυα,τις σκεψεις,...
πως θα τα βγαλω περα και σημερα; σκεφτοταν,πως θα ανταπεξελθω;,πως θα
....πως....
καποια νυχτα ..απο τις παρα πολλες,παρουσιαστηκε ο θεος μπροστα του...
εκπληκτος ο ανθρωπος,ενθουσιασμενος,λιγο φοβισμενος,τον ρωτησε,εισαι ο θεος;
ναι του απανταει,ακουγα καθε πρωι που βαρυγκωμουσες,καθε νυχτα ενοιωθα την θλιψη σου,
εβλεπα τα δακρυα σου...ελα παμε...που τον ρωτα ο ανθρωπος...ακολουθησε με,
μην φοβασαι,του απαντα ο θεος χαμογελοντας..
βρεθηκαν υστερα απο ωρα μπροστα σε μια μεγαλη θυρα...με το που πλησιασαν,η θυρα με
εναν τεραστιο γδουπο ανοιξε....προχωρησαν ,μεσα ο ανθρωπος εκπληκτος εβλεπε ,αντικρυσε
σε εναν χωρο που ξεπερνουσε την οραση του ,σταυρους,αμετρητους οσος και ο χωρος,
τοτες του λεει ο θεος διαλεξε,τι; θεε μου του απαντα ο ανθρωπος ,διαλεξε τον σταυρο που
θεωρεις οτι ειναι ο πιο προσιτος για εσενα,εκεινον που θεωρεις πως σου ταιριαζει και που μπορεις
να σηκωσεις,καταχαρηκε ο ανθρωπος ,για την ευκαιρια που του δινει ο θεος ,να
ξεφορτωθει τα προβληματα τα μεγαλα του και να επωμιστει μικροτερα...που ετρεξε να βρει
τον σταυρο που του ταιριαζει...παει να σηκωσει τον πρωτο ...χμ λεει πολυ βαρυς,δεν ...αστο,
παει στον δευτερο...βαρυτερος,παει στον τριτο θεορατος σταυρος,δεν τον αγγιξε καν...
αφου εριξε με την ματια του πανω απο 3000 σταυρους και αλλους τοσους δοκιμασε να σηκωσει,
κουραστηκε ,βαρεθηκε,λιγο πριν τα παρατησει,λεει αντε ας σηκωσω ενα τελευται και μετα φευγω,
παω πισω στον θεο,με το που παει να σηκωσει τον σταυρο,ξαφνικα νοιωθει τυχερος,βρηκε εναν σταυρο
πουπουλο,το χαμογελο του εφτασε στα αυτια του,με τον σταυρο στην πλατη,τρεχωντας
φτανει μπροστα στον θεο,θεε...θεεε ,βρηκα,βρηκα ,αυτον τον σταυρο θελω,
εισαι βεβαιως; του απαντα ο θεος,ναι ναι...σε ξαναρωτω εισαι σιγουρος;ναιι σου λεω,του απαντα
ο ανθρωπος,δεν θα εχεις αλλη ευκαιρια του ειπε ο θεος,γιαυτο σε ξαναρωταω,ειμαι απολυτα σιγουρος
του απαντα ο ανθρωπος,ε τοτες του λεει ο θεος θελω να ξερεις πως ο σταυρος που
διαλεξες ειναι ο σταυρος που κουβαλαγες για χρονια τωρα και που παρακαλαγες να
παρω πισω....
με απεραντο σεβασμο και αγαπη,ο μανος σας
WHISPERS OF THE DREAMS
παιδιά έχετε να προτείνετε κάποιο βιβλίο με παρόμοιες ιστοριούλες?
Θα ήθελα να διαβάσω.
... το συνιστώ ανεπιφύλακτα
"I pass the test....
I will diminish,
and go into the West,
and remain
Galadriel"
Ευχαριστώ φίλη μου galadriel
Θα το ψάξω