- ΑΝΕΛΙΞΗ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ, Η ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΚΑΙ Η "ΟΥΣΙΑ" - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

Άρα λοιπόν λες ότι με την αποχή από τον οργασμό η κουνταλίνη ανεβαίνει;
(Ο Σ.Α.Β. αναφέρει και για μάντρα και για άλλα πράγματα.. ίσως αν τα κάνεις αυτά να ανεβαίνει πιο γρήγορα.)
.................

Το πρόβλημα δεν είναι στο ανέβασμα, δεν χρειάζεται καν να το σκέφτεσαι. Το πρόβλημα είναι τα 7777 εγω μας. (οι διάφορες μορφές) και λίγες λέω. 

Δεν φτάνει μια ζωη, αν τα αντιμετοπισεις ξέχωρα. 

Αν ομως καταλάβεις, πως αυτά χωρίς σκέψη, δεν μπαίνουν σε κίνηση, είναι σαν να κόβεις το ρεύμα,
 τοτε θα σε απασχολήσει περισσότερο να καταλάβεις την φύση της, (της σκεψης) τι είναι. 

Και αυτο δεν διδάσκεται, πάλι ενδείξεις μπορείς να βρεις.

Αυτο πείρε περισσότερο χρόνο, παρα το ανέβασμα της κουνδαλινης.

 Χρειάζεται τρομερή εγρήγορση, για να δεις τι συνδεση/σχεση/ροή, 
σε αίσθηση/εικόνα/ευχατιστηση/λέξη, 
του Έξω με το μέσα. 

Και εδω η βοήθεια του σοφου ηρακλειτου. 

Στις ψυχές, αρέσει να είναι υγρες. (οργασμος)

Η σοφή ψυχή, είναι ξερη. 

Κανένας απο όσους διάβασα μέχρι σήμερα,
 δεν προσεξε πως αποδίδει πληθυντικό στο υγρες, 
άρα και στα εγω μας, ψυχή αποδίδει.

Ενώ για τη σοφία, 
σοφή ψυχή, μιλάει στον ενικο. (Ένα)

Το βρίσκεις και σε ένα άλλο απουθεγμα, 

Ένας, αν είναι αριστος, καλύτερος απο 10.000, 
μα οι διανοούμενοι, 
τρεξανε να πούνε πως δεν είναι δημοκράτης. 

.....................

Άρα σου πήρε κάποιους μήνες για να φτάσεις την κουνταλίνη στη καρδιά; Μου φαίνεται σύντομο διάστημα.

".......................

Θα σου πω κάτι, εύχομαι να το καταλάβεις.

Δεν είναι θέμα χρόνου.
Δεν σκεφτικα ποτε μου την κουνδαλινη. 
Δεν χρειάζονται θυσίες.
Δεν με ενδιαφέρουν οι διαστάσεις
Δεν θέλω να μοναχεψω

Δεν....στην 1000000000

Μα,

Μια στιγμη μόνο,
Βγες απο το χρόνο,

Μπορείς να εγκατασταθεις εκει?

Αυτο είναι.

Στο φίλο υπηρέτη, για όσα έγραψε σήμερα,
Α και για τον
Ζιπ, 
πολυ ζηζανιο είσαι αδερφέ,

quote:

---

strangerz2

Ξέρεις οτι είναι δύκολο να κρατηθείς,ώσο ταίζεις το εγώ σου,αυτό αλλο τόσο πεινάει. [ Κατ' αρχήν, το να κάνεις ένα one night stand, δεν σημαίνει ότι ταϊζεις το "εγώ" σου. Απλά, ικανοποιείς μια επιθυμία του εαυτού σου. Αυτή η επιθυμία δεν σημαίνει ότι είναι και το "εγώ" σου. Είναι μια επιθυμία, ενός από τα "εγώ" σου, ok, αλλά δεν είναι το ολοκληρωτικό "εγώ" σου. Κι έπειτα, ποιος σου είπε πως όσο ταϊζεις κάτι, αυτό συνεχίζει να πεινάει ; Εγώ ξέρω πως όταν κάτι πεινάει και το ταϊσεις, ε, δεν πεινάει μετά. Κι άμα το ταϊσεις και καλά δηλ. θα περάσει καιρός μέχρι να ξαναπεινάσει ή μπορεί να μην ξαναπεινάσει και ποτέ. Το νηστικό "εγώ" να φοβάσαι, όχι το χορτάτο. ]

Αν κάνεις ενα αθώο πηδηματάκι με την συμφοιτήτριά σου,μην νομίζεις οτι αυτό ήταν,δεν θα το ξανακάνεις,θα θέλεις συνέχεια μετά,με άλλες όμως. [ Γιατί το λες αυτό ; Αν κάνεις όπως λες ένα αθώο πηδηματάκι με την συμφοιτήτριά σου, μπορεί ΝΑ ΜΗΝ ΣΟΥ ΑΡΕΣΕΙ, συνεπώς, γιατί σώνει και ντε να θέλεις να το ξανακάνεις ; ]

Παρασύρεσαι όλο και πιό μέσα [ Γιατί φίλε μου παρασύρεσαι ; Αν ΔΕΝ ΘΕΛΕΙΣ να παρασυρθείς, δεν παρασύρεσαι. Είναι βέβαιον αυτό που σου λέω. ] με αποτέλεσμα τις διαστροφές που παρατηρούμε,απο εδώ αρχίζουν οι διαστροφές,απο κάτι απλό και "αθώο". Όλα αυτά βέβαια καταλήγουν στην ασεξουαλικότητα.Χανεις την σεξουλική σου ενέργεια.[ Δεν χάνεις τίποτε. Άμα τύχει, καλό είναι και το one night stand, μια εμπειρία δηλ. με προφυλάξεις όμως, έτσι ; Μια χαρά, κανένα πρόβλημα. Τώρα, άμα προκύψει αίσθημα, ε, το ζυγιάσεις ... ]

---

Edited by - zip on 30/11/2010 00:42:40

quote:

---

quote:

---

Άντε, το σκέφτηκες?

---

Βασικά έχω μια ιδεα,αλλά είναι υποκειμενική.

quote:

---

Ο Ζιπ όμως σου λέει, αφού θες να πιείς, πιές, αλλά με μέτρο..

---

Ξέρεις οτι είναι δύκολο να κρατηθείς,ώσο ταίζεις το εγώ σου,αυτό αλλο τόσο πεινάει.Αν κάνεις ενα αθώο πηδηματάκι με την συμφοιτήτριά σου,μην νομίζεις οτι αυτό ήταν,δεν θα το ξανακάνεις,θα θέλεις συνέχεια μετά,με άλλες όμως.Παρασύρεσαι όλο και πιό μέσα με αποτέλεσμα τις διαστροφές που παρατηρούμε,απο εδώ αρχίζουν οι διαστροφές,απο κάτι απλό και "αθώο".
Όλα αυτά βέβαια καταλήγουν στην ασεξουαλικότητα.Χανεις την σεξουλική σου ενέργεια.

Τουλάχιστον οι εσωτεριστές δεν πρέπει να την χάνουν.

Edited by - strangerz2 on 29/11/2010 23:07:22

---

quote:

---

Μάλιστα. Δηλαδή, πέρα από διάφορους-ας πούμε-ηθικούς φραγμούς, εσύ προσεγγίζεις κατά κύριο λόγο το θέμα εσωτεριστικά.

---

Edited by - strangerz2 on 30/11/2010 10:34:51

Το άιτημά σας καταχωρήθηκε

Τι έχεις να πεις για την αδελφική αγάπη? Ξεκίνα εσύ την κουβέντα, αφού το πρότεινες, μέχρι να οδηγηθούμε κάπου.

quote:

---

strangerz2

zip Αν κάποιος έχει σχέση και νιώθει την πραγματική αγάπη,τότε κατα την γνώμη σου, το one night stand είναι αθώο ή όχι?

---

Edited by - zip on 30/11/2010 10:55:11

quote:

---

Αν υπάρχει σχέση (και είναι ικανοποιημένος από την σχέση αυτή), δεν τίθεται καν θέμα για one night stand. Δεν υπάρχει λόγος δηλ. να το κάνει. Σου είπα : ό,τι υπάρχει, υπάρχει και λόγος που υπάρχει. Αν δεν υπάρχει λόγος, δεν υπάρχει.

Αν εγώ έχω σχέση και είμαι ικανοποιημένος από την σχέση μου, νιώθω δηλ. πραγματική αγάπη όπως λες, ποιος θα ήταν ο λόγος μου να κάνω ένα γρήγορο πηδηματάκι με μια συμφοιτήτριά μου ; Δεν θα είχα δηλ. κανένα λόγο για να το κάνω. Αν το κάνω, κάποια στιγμή αργά ή γρήγορα, θα κληθώ να δώσω λόγο για την πράξη μου. Και μπορεί να μην κληθώ από την κοπέλα μου (δηλ. μπορεί η κοπέλα μου να μην πάρει πρέφα καν αυτήν την αρπαχτή μου), αλλά μπορεί να κληθώ από τον ίδιο μου τον εαυτό. Αν λοιπόν, δεν έχω να του δώσω λόγο, τότε τι θα πω στον ίδιο μου τον εαυτό ; Τίποτε. Ε, αυτό είναι μια κόλαση.

---

Α,οκ.Κατανοητό.

Μια φορά και ένα καιρο, καπου στο Μαϊάμι  της Αμερικής, ζούσε ένας διευθυντής μιας πολυεθνικής, ο κ.αρνολντ,  με την γυναίκα του. 

Ηταν πολυ εξυπνος, συνδιαζε την δουλειά του με το διάβασμα, και τον ελευθερο χρονο, τον περναγε μεσα στη φυση, με ταχτικους περιπατους σε λυμνες και ονειρεμενες παραλιες.

 Ανα διαστηματα, ταξίδευε στον κοσμο για δουλιες, μονος η με την γυναικα του, απολαμβάνοντας πλουσιοπάροχα τα αγαθά που αποκομουσε απο την εργασία,  και την κοινωνική του θεση, εώς ότου μια μέρα.

Βρήκε τη γυναίκα του νεκρή, γυρίζοντας απο ένα περίπατο. 

Χάθηκε ο κόσμος κάτω απο τα πόδια του, και το χειρότερο, μην έχοντας αλλωθι την ώρας του εγκλήματος, η αστυνομια του κατελογησε τη δολοφονια. 

Αφημενος στον πονο του, δεν αντεδρασε, τα πουλια και η φύση δεν μπόρεσαν να καταθέσουν στο δικαστήριο, έτσι, βρεθηκε κατηγορούμενος και σύντομα ισοβητης, για κάτι που δεν διέπραξε.

Μέσα στη παράξενη φυλακή, αρχισε να γνωριζει ανθρώπους απο όλες τις κοινωνικές θέσεις. 

Όλοι ήσαν ισοβητες και φυλακισμένοι, μα για κάτι που δεν θυμοντουσαν πως έκαναν. Γνώριζαν μόνο πως η θέση τους, ηταν εκει, μπορούσαν να δουν ο ένας τον άλλο, τον περίγυρο μιας σκεπασμενης φυλακής, και ενα ψυλο γκριζιο κτηριο στο μέσον, με παρα πολλα πατήματα.

Που και που, απο ένα μικρο παράθυρο, που περναγαν κάθε τόσο, τους επιτρεποταν να ριξουν μια ματια προς τα εξω.

Ο κ.αρνολντ, αφού πέρασε λόγος καιρός και συνήλθε απο το σοκ, αρχισε να σκέφτεται πως θα ξεφυγη.

 Όταν λοιπόν, πήγε να μιλήσει στους άλλους φυλακισμένους, για το τι θα κανουν, ωστε να γυρισουν στην όμορφη ζωη,  τον κοιτάξαν όλοι τους παράξενα. 

Για ποια ζωη μηλας? εδω είναι η ζωη μας. Έχουμε τροφή, έχουμε τηλεόραση, συζητάμε, τι άλλο θες?

Μα δεν θυμοσαστε την ελευθερια? δεν θυμοσαστε πόσο όμορφα περνουσαμε? ψελισε ο κ.αρνολντ. Δεν θέλετε να δραπετευσετε?

Κανείς δεν θυμοταν τίποτα, ένας ηλικιωμένος, κάποια στιγμη, πείρε το λόγο και είπε. 

Που θες να πάμε. Εδω είμαστε σίγουροι. Ποιος Ξέρει εκει Έξω τι υπάρχει.

Ο κ.αρνολντ έκανε μια προσπάθεια να τους υπενθυμίσει, μα καθώς μιλάγε η φυλακή και το περιβάλλον άλλαξε χρώμα.

 Πρωτα εγινε μπλε και μετα απο λίγο κόκκινη.

 Παρατυρησε τους φυλακισμένους να κλείνουν για λίγο τα ματια, και όταν ξαναγύρισαν τα πράγματα νορμαλ, ο κ.αρνολντ ρώτησε.

Τι ήταν αυτο?

Κανείς δεν απαντησε, σηκώθηκαν και περπάτησαν προς τα κελιά τους. Ο ηλικιωμένος κοντοσταθηκε λίγο, κοίταξε τον κ.αρνολν στα ματια και είπε. 

Το μπλε φως, το ονομάζουμε συνήθεια, το κόκκινο ευχαρίστηση.

Ο κ.αρνολντ σαστισε. 

Αυτο είναι όλο ? αυτο είναι η ζωη σας?

Πέρασε αρκετός καιρός, και ένα απόγευμα, στο προαυλιο της φυλακής, παρατυρησε ένα νέο φυλακισμένο, να κοιτά το ψυλο γκριζιο κτήριο. 

Μιας και δεν μιλάγε με κανένα, ο κ.αρνολντ τον πλησίασε.

Ξέρεις τι είναι αυτο?

Ο νέος του έριξε μια φευγαλέα ματια, και ρώτησε.

Θυμάσαι? 

Θυμάμαι, απαντησε χαρούμενος ο κ.αρνολντ και αγκάλιασε το νέο. 

Ο νέος του συστήθηκε. 

Με λένε υπηρέτη.

Σκέφτεσαι να δραπετευσεις?

Ναι, υπάρχουν λίγοι, ακόμα που έχουν αναμνήσεις, η Μονή έξοδος είναι αυτο το ψυλο κτήριο. Πρέπει λένε να ανεβεις όλα τα πατωματα,  υπαρχουν γνωσεις και πληροφωριες για το πως θα ανεβεις στο πιο πανω πάτωμα, μα στο τέλος δεν ξέρουμε τι υπάρχει.

Τι άλλο γνωρίζεις?

Είναι αδύνατο να μπεις σε αυτο το κτήριο. Κανείς δεν γνωριζει, πως ανοίγει αυτη η πόρτα. Απο ψυθηρους ορισμένων δεσμοτων, λέγεται πως κάποια στιγμη, ανοίγη για πολυ λίγο, μα σύντομα κλίνει, και δεν θυμάται δεν θυματε κανεις το ποτε και το πως. Ακουσθηκε,πως πρεπει να αποφύγεις για καιρο, το μπλε και το κόκκινο φως. Μα δεν μπορούμε να τα αποφύγουμε.

Συνεχίζεται....:)

Υπάρχει κάποιος απο σας που θα ήθελε να μάθει τη συνέχεια? 

Ναι?

Τοτε απο τι στιγμη που έμαθες για τον κ.αρνολντ, η για την ατλαντιδα, η για το Βουδα, η για το Χριστό, τους εξωγηινους, και εσυ κάτι περιμένεις, μέσα σου δημιουργηθηκε ο ψυχολογικος χρόνος. 

Το γεγονος ειναι, πως ο ψυχολογικος χρόνος, αν η ιστορία είναι αληθινή η όχι, αν τα πράγματα έχουν έτσι η δεν έχουν, ακόμα και με την αραβωνιαστικια η και την γυναίκα μας, σε μας δημιουργείται το ίδιο. 

Η ιδεα που σχηματίζουμε λοιπόν για όλα, είναι οι σκέψεις, αυτο που τυπωνουμε μέσα μας, και κατα πόσο ταυτιζομαστε η όχι, με όλη αυτη την κίνηση της σκέψης και των συναισθημάτων.

Στην ουσία, άμα σας μιλήσω άσχημα για τον κ.αρνολντ, εσάς σκασηλα σας, προφανώς δεν εχετε ταυτιστεί μαζί του, μα αν πω κάτι για το Χριστό, η κατι που εσείς πιστεύεται και αγαπάτε, (μπορεί μα είναι και μια κοπελια), θα αντιδρασετε ανάλογα.

Σκεφθηται μόνο, αν πριν χρόνια σας μιλαγαν άσχημα για το αγόρι σας, η για το είδωλο σας, που τώρα, (που πέρασε π.χ Σάκης) :)
 οτι και να σας πουν, δεν αντιδρατε.

Αν Κάνετε ένα ζούμ στο όλο σας, σαν εαυτός, θα δειται αυτο το κέντρο, που είναι ο εαυτό σας, να συμπεριφέρεται ανάλογα. 

Μα αν κατα κάποιο τροπο, (στο μέλλον θα γινεται) κάποιος σβήνει απο τη μνήμη σας τον κ.αρνολντ, η ότι γνωρίζεται για το Σάκη, πως θα συμπεριφεροσαστε αν κάποιος σας τους υποτιμουσε?

Αν καταλαβεται το μηχανισμό, τοτε η έμφυτη εξυπνάδα που ο καθένας εχει, θα είναι σε θέση, όταν κάποιος σας λέει βλάκες, να μην δημιουργεί ψυχολογικό χρόνο, μα και όταν σας λέει πανεξυπνους, να κάνετε το ίδιο, γιατί απλά καταλάβατε πως ο ψυχολογικος χρόνος, είναι κάτι που δεν υπάρχει. 

Τώρα στην αρχη σας ρώτησα αν περιμένετε συνέχεια. 

Μα αν ο εαυτός σας αντι να δημιουργεί (περιμένετε), χρησιμοποιεί την εμφυτη εξυπνάδα, (που ποτε δεν περιμένει, μα ζει έντονα), τι θα συνέβαινε τοτε, πραγματικά στον εαυτό σας?

Που βρίσκεστε όταν δεν περιμενεται απολύτως τίποτα?

Δεν είναι σαν να μην γνωρίζεται?

Και αν δεν γνωρίζεται, δεν συναντατε τα πάντα, σαν για πρώτη σας φορά?

Διλαδη, Φαντασθηται να είναι δυνατό κάτι τέτοιο και με τη γυναίκα σας.

Μα δεν θα ηταν μονο  η γυναίκα σας, μα η ίδια η ζωη.