- MEN IN ART AND FANTAZY - ΕΙΚΟΝΕΣ
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!
Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!
Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!
Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"
Τρίπτυχες είναι εκείνες οι υπέρτατες γεννήσεις αυτής της θείας δύναμης που βρίσκεται στον κόσμο, είναι αληθινές και επιθυμητές, κινείται ολοφάνερα μέσα στο Άπειρο και λάμπει αγνά, φωτεινά και υπερπλήρης...Εκείνο που είναι αθάνατο στους θνητούς και κατέχει την Αλήθεια, είναι ένας θεός εδραιωμένος εσωτερικά σαν μια ενέργεια που επεξεργάζεται τις θεϊκές μας δυνάμεις... Ανυψώσου, Ω Δύναμη, διαπέρασε όλα τα καλύμματα, εκδήλωσε μέσα μας τα πράγματα του Θεού! (Rig Veda)
Η πρωταρχική απασχόληση του ανθρώπου στις αφυπνισμένες σκέψεις του και, όπως φαίνεται, η αναπόφευκτη και έσχατη απασχόλησή του, (επειδή επιβιώνει στις πιο μακρόχρονες περιόδους του σκεπτικισμού και επανέρχεται μετά από κάθε εξορία) είναι επίσης και η πιο υψηλόφρον που οραματίζεται.
Εκδηλώνεται στη μάντευση της Θεότητας, στη παρακίνηση για τελειότητα, στην αναζήτηση για την απόλυτη Αλήθεια και στην αγνή Ευδαιμονία, στην αίσθηση μιας μυστικής αθανασίας.
Οι αρχαίες θεωρήσεις της ανθρώπινης γνώσης έχουν αφήσει μαρτυρίες γι’ αυτήν την διαρκή προσδοκία. Σήμερα βλέπομε μια ανθρωπότητα χορτασμένη μεν αλλά ανικανοποίητη από την τροπαιοφόρα ανάλυση των επιφανειακών φαινομένων της Φύσης που προετοιμάζει την επιστροφή της ανθρώπινης σκέψεις στις προαιώνιες νοσταλγίες. Η πρωταρχική συνταγή της Σοφίας υπόσχεται να είναι και η τελευταία, -Θείο, Φως, Ελευθερία, Αθανασία.
Αυτά τα επίμονα ιδανικά του γένους είναι ταυτόχρονα η αντιλογία της απλής εμπειρίας, και η επιβεβαίωση της ανώτερης και βαθύτερης εμπειρίας με την οργανωμένη τους ολότητα είτε από την επαναστατική ατομική προσπάθεια, ή με την εξελικτική γενική πρόοδο.
Το να γνωρίζεις, το να κατέχεις, και το να είσαι η θεία ύπαρξη σε μια ζωώδη και εγωιστική συνείδηση, ή να μετατρέψεις το λυκαυγές ή την ασαφή διανοητική νοοτροπία, σε πλήρη αφύπνηση, να χτίσεις ειρήνη και μια αυτο-υπαρκτή ευδαιμονία εκεί όπου υπάρχει μόνο η ένταση των παροδικών ικανοποιήσεων, πολιορκημένη από τον πόνο και την συναισθηματική συμφορά, να εδραιώσεις μια άπειρη ελευθερία σε έναν κόσμο που εμφανίζεται σαν μια ομάδα μηχανικών αναγκών, να ανακαλύψεις και να κατανοήσεις την αθάνατη ζωή σε ένα σώμα υποκείμενο στο θάνατο και στη διαρκή μεταβλητότητα,- αυτό είναι το θέμα που προσφέρεται σε μας ως εκδήλωση του Θεού στην Ύλη και ως σκοπός της Φύσης στην γήινη εξέλιξή της.
Έρευνα/μελέτη από το βιβλίο του Sri Aurobindo “The Life Divine”
Συνεχίζεται....
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Edited by - Κάθυ on 21/05/2004 12:02:37
Το να επαναπαυθούμε με μια άλυτη α-συμφωνία, είναι πιθανό για το πρακτικό και το πιο ζωώδες τμήμα στον άνθρωπο, αλλά αδύνατο για τον ολικά αφυπνισμένο νου του, και συνήθως ακόμη και τα πρακτικά του τμήματα δραπετεύουν από την γενική ανάγκη, είτε κλείνοντας τα μάτια
μπροστά στο πρόβλημα, είτε αποδέχονται έναν πρόχειρο
ωφελιμιστικό και μη φωτισμένο συμβιβασμό.
Επειδή, ουσιαστικά, όλη η Φύση αναζητά την αρμονία, -η ζωή και η ύλη στις δικές τους σφαίρες- τόσο έντονα όσο και ο νους αναζητά την διευθέτηση των αντιλήψεών του. Όσο πιο μεγάλη είναι η φανερή αταξία των υλικών που προσφέρονται ή η φανερή ανομοιότητα, -ακόμη και στον αδιάλλακτο διαφωνούντα- των στοιχείων που πρέπει να χρησιμοποιηθούν, τόσο εντονότερη είναι η ώθηση, και οδηγεί προς μια πιο αδιόρατη και ισχυρή τάξη από ότι μπορεί κανονικά να είναι το αποτέλεσμα μιας λιγότερο δύσκολης προσπάθειας. Η αρμονία της ενεργής Ζωής με ένα υλικό σχήμα, στο οποίο ο όρος της δραστηριότητας μοιάζει να είναι αδρανής, είναι ένα πρόβλημα των αντιθέσεων που η Φύση
έχει επιλύσει, αλλά αναζητά πάντοτε να επιλύει
με τελειότερο τρόπο και με μεγαλύτερες περιπλοκές, επειδή
αναζητά πια, αλλά κατέχει την Αλήθεια και το Φως,
με την πρακτική παντοδυναμία που θα προέκυπτε
από την κατοχή μιας άμεσης και τέλειας γνώσης.
Έρευνα/μελέτη από το βιβλίο του Sri Aurobindo “The Life Divine”
Συνεχίζεται.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
του Νου στη Ύλη, αλλά «εξέλιξη» είναι μία λέξη που απλά εκθέτει το φαινόμενο χωρίς να το εξηγεί. Επειδή φαίνεται να μην υπάρχει
λόγος γιατί η Ζωή θα έπρεπε να εξελιχθεί από τα υλικά στοιχεία,
ή ο Νους από το ζων σχήμα, εκτός κι αν αποδεχθούμε την Βεδική λύση πως η Ζωή είναι ήδη εμπλεγμένη στην Ύλη, και ο Νους στη Ζωή,
επειδή ουσιαστικά η Ύλη είναι μορφή καλυμμένης Ζωής, η Ζωή σχήμα καλυμμένης Συνείδησης. Και τότε φαίνεται να μην υπάρχει μεγάλη αντίρρηση σε ένα περαιτέρω βήμα στη σειρά και στην παραδοχή πως η
νοητική συνείδηση θα μπορούσε η ίδια της να είναι μόνο ένα σχήμα και ένα κάλυμμα υψηλότερων επιπέδων που βρίσκονται πέραν του Νου.Σ’ αυτή τη περίπτωση η ακατάκτητη παρόρμηση του ανθρώπου
προς τον Θεό- Φως- Ευδαιμονία- Ελευθερία- Αθανασία, παρουσιάζεται στην σωστή της θέση στην αλυσίδα καθώς και η επιτακτική ώθηση
με την οποία η Φύση αναζητά να εξελιχθεί πέραν του Νου,
και φαίνεται να είναι τόσο φυσικό, αληθινό και σωστό όσο και η ώθηση προς την Ζωή που έχει εμφυτεύσει, η Φύση, σε ορισμένα
σχήματα της Ύλης, ή η ώθηση προς τον Νου που έχει εμφυτεύσει σε ορισμένα σχήματα της Ζωής. Όπως επάνω έτσι και κάτω, η ώθηση
υπάρχει λίγο πολύ με ασάφεια στα διάφορα δοχεία της Φύσης,
με μια εσαεί ανιούσα σειρά, με τη δύναμη της θέλησης για ύπαρξη,
όπως εκεί έτσι κι εδώ, εξελίσσεται βαθμιαία και επί πλέον
δεσμεύεται ολοσχερώς να εξελίξει τα απαραίτητα όργανα
και τις ανάλογες ικανότητες.
Καθώς η παρόρμηση προς το Νου εκτείνεται από τις πιο ευαίσθητες αντιδράσεις της Ζωής στο μέταλλο και στο φυτό μέχρι την ολική της οργάνωση σε άνθρωπο, έτσι και στον ίδιο τον άνθρωπο υπάρχει η ίδια ανιούσα σειρά, η προετοιμασία, αν όχι τίποτε περισσότερο, αλλά τουλάχιστον μιας ανώτερης και θεϊκής ζωής. Το ζώο είναι ένα ζωντανό εργαστήριο στο οποίο η Φύση έχει, όπως λένε, επεξεργαστεί τον άνθρωπο. Ο άνθρωπος ο ίδιος θα μπορούσε να είναι το σκεπτόμενο και ζωντανό εργαστήριο στον οποίο με την συνειδητή του συνεργασία θέλει να επεξεργαστεί τον υπεράνθρωπο, τον θεό.
Ή, δεν θα μπορούσαμε να πούμε, να φανερώσει τον Θεό;
Έρευνα/μελέτη από το βιβλίο του Sri Aurobindo “The Life Divine”
Συνεχίζεται.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Δεν μπορούμε επομένως να την διατάξουμε να σταματήσει
σε ένα ορισμένο στάδιο της εξέλιξής της,
ούτε έχομε το δικαίωμα να το καταδικάσομε μαζί με τον θρησκομανή σαν κάτι το διεστραμμένο και παράτολμο ή μαζί με τον ορθολογιστή σαν κάποια αρρώστια ή παραίσθηση την όποια πρόθεση και αν καταδείξει ή όποια προσπάθεια κάνει για να προχωρήσει ακόμη πιο πέρα.
Εάν είναι αλήθεια πως το Πνεύμα είναι εγκλεισμένο στην Ύλη και η φανερή Φύση είναι ο κρυφός Θεός, τότε η εκδήλωση του θείου μέσα του και η αντίληψη του Θεού εσωτερικά και εξωτερικά είναι ο ύψιστος και
ο πιο νόμιμος πιθανός στόχος για τον άνθρωπο πάνω στη γή.
Έτσι το αιώνιο παράδοξο και η αιώνια αλήθεια της θείας ζωής σε ένα ζωώδες σώμα, μια αθάνατη προσδοκία ή πραγματικότητα που κατοικεί σε ένα θνητό οίκο, μια μοναδική και συμπαντική συνείδηση που αντιπροσωπεύει τον εαυτό του σε περιορισμένα μυαλά και διαιρεμένα «εγώ», ένα υπερέχων, απροσδιόριστο α-χωρόχρονο Ον που από μόνο του καθιστά χρόνο, χώρο και σύμπαν πιθανά, και σε όλα αυτά η ύψιστη αλήθεια να είναι αντιληπτή με τον κατώτερο όρο, δικαιολογούνται στη λογική καθώς και στο επίμονο ένστικτο ή στη διαίσθηση της ανθρωπότητας.
Γίνονται μερικές φορές προσπάθειες να τελειώνουμε με τα ερωτήματα που τόσο συχνά φαίνονται αναπάντητα με τη λογική σκέψη, και προσπαθούμε να πείσουμε τους ανθρώπους να περιορίσουν την νοητική τους δραστηριότητα στα πρακτικά και άμεσα προβλήματα της υλικής τους ύπαρξης στο σύμπαν, αλλά τέτοιες υπεκφυγές δεν είναι ποτέ μόνιμες στο σκοπό τους.
Η ανθρωπότητα επιστρέφει σε αυτά με μεγαλύτερη σφοδρότητα παρόρμησης για αναζήτηση ή με μια πιο βίαιη δίψα για μια άμεση λύση.
Με αυτή τη δίψα ο μυστικισμός ωφελείται και νέες θρησκείες εγείρονται για να αντικαταστήσουν τη παλιά που καταστράφηκε ή απογυμνώθηκε από σημασία από έναν σκεπτικισμό που από μόνος του δεν θα μπορούσε να ικανοποιήσει διότι αν και η υπόθεσή του είναι η έρευνα, ήταν απρόθυμος να ερευνήσει ικανοποιητικά.
[/bold]
Η προσπάθεια να αρνηθούμε ή να καταπνίξουμε την αλήθεια, επειδή δεν είναι ακόμη σαφής στις εξωτερικές της λειτουργίες και πολύ συχνά αντιπροσωπεύεται από μια ασαφή δεισιδαιμονία ή από μια ακατέργαστη πίστη, είναι από μόνη της ένα είδος ασάφειας.
Έρευνα/μελέτη από το βιβλίο του Sri Aurobindo “The Life Divine”
Συνεχίζεται.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον[b]
Είναι καλύτερα και πιο λογικό να αποδεχτούμε τί δεν θα μας επιτρέψει, σαν γένος, να το αποβάλουμε και να το υψώσουμε από τη σφαίρα του τυφλού ενστίκτου, της ασαφούς διαισθήσεως και των τυχαίων προσδοκιών, μέσα στο φως της λογικής και μιας, συνειδητά, αυτό-κατευθυνόμενης θέλησης.
Και αν υπάρχει ένα ανώτερο Φως αφυπνισμένης διαίσθησης ή αυτό-αποκαλυπτικής αλήθειας που υπάρχει τώρα στον άνθρωπο και είναι προς το παρόν είτε αποφραγμένο και μη-λειτουργικό ή δουλεύει με διακεκομμένες αναλαμπές σαν ήταν πίσω από ένα πέπλο ή με σποραδικές εκθέσεις σαν το βόρειο σέλας στον υλικό-φυσικό μας ουρανό,
τότε δεν υπάρχει κανένας φόβος να προσδοκούμε.
Επειδή είναι πολύ πιθανό πως έτσι ακριβώς θα είναι το επόμενο στάδιο της συνείδησης, στο οποίο ο Νους θα είναι μόνο ένα σχήμα και πέπλο, και δια μέσου των λάμψεων του φωτός, ίσως εκεί βρίσκεται το μονοπάτι της σταδιακής αυτο-διεύρυνσή μας, μέσα στο οποιοδήποτε ανώτερο επίπεδο θα είναι το τελικό αναπαυτήριο της ανθρωπότητας.
Έρευνα/μελέτη από το βιβλίο του Sri Aurobindo “The Life Divine”
Τέλος.
(Χαρισμένο σε όλους τους αναζητητές γενικά και στους «Αναλύων» και «Ελεύθερος» ειδικά, επειδή ο μεν πρώτος όχι μόνο διαισθάνεται την αλλαγή του γένους μας, αλλά επιθυμεί να κάνει κάτι γι’ αυτό, ενώ ο δεύτερος έχει την τίμια και ειλικρινή αναλυτική αμφισβήτηση, προσόν που οδηγεί στην Γνώση.)
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Με αυτόν τον τρόπο δίνεται η δυνατότητα στους αναζητητές να γνωρίσουν την ανατολική σοφία και ειδικά από έναν από τους πιο σημαντικούς και σύγχρονους εκφραστές της.
Κάθυ, ξέρω, χρωστάω κάποια άρθρα που μου έχεις στείλει για να τα προσθέσω στο site. Σύντομα θα τα διαμορφώσω και θα τα εντάξω στον τομέα των άρθρων.
διαπραγματεύονται απλά...την Σοφία των Βεδών.
Με την εμφάνιση του Βούδα στο προσκήνιο παρ’ ολίγον, η Ανατολή, και ιδιαίτερα η Ινδία, να πάθει ό,τι έπαθε τελικά και ο αρχαίος δυτικός κόσμος, και ιδιαίτερα η Ελλάς, με την εμφάνιση του Χριστιανισμού.
Η Σοφία, κοινή σε όλους τους λαούς, είναι μία.
Η Ινδία είναι η μόνη χώρα που αδιάκοπα, σχεδόν, θυμάται ζωντανά τις αρχαίες κοσμοθεωρήσεις.
Δεν είναι τυχαίο που υπάρχει έξαρση στην Εποχή μας για την ...αρχαία σοφία.
Διακρίνουμε καθαρά την προφητεία σε αυτό το στίχο:
«Επιθυμεί τις αρχαίες κοσμοθεωρήσεις και τις πλημμυρίζει με φως, προβάλλοντας προς τα εμπρός την αφύπνισή τους, εισέρχεται σε κοινωνία με εκείνα που πρόκειται να έρθουν. (Rig Veda)»
Οι δικοί μας αρχαίοι σοφοί είχαν προβλέψει (με λεπτομέρεια) την έλευση του σκοταδισμού γι’ αυτό και φρόντισαν να ντύσουν,
με επιμέλεια, την κάθε αλήθεια, την κάθε σοφία, με έναν όμορφο μύθο.
Πέραν αυτών θα ήθελα να συζητήσουμε, αν θέλετε, λίγο
για αυτή την προσδοκία του ανθρώπου,
που δεν είναι τίποτε άλλο από την Αθανασία.
Κι εμείς οι Έλληνες, έχομε την «διαβεβαίωση»
πως η αθανασία είναι εφικτή.
Η «μυθολογία» μας έχει κάποια νήματα να ακολουθήσουμε.
Θέτις-Αχιλλέας
Δήμητρα-Ραρ
Σίσυφος;
Ο αινιγματικός, για μένα, αυτός τύπος που ήθελε να ξεγελάσει τον...θάνατο.
Είμαι σίγουρη πως εσείς θα έχετε πιο πλούσιες
ιστορίες να αναφέρετε, αν θέλετε τις μοιράζεστε μαζί μας.
Αυτή που σας μιλάει από το...μέλλον
Technoshamanism
Περιμένω με αγωνία τα άρθρα σου...
