- Εμείς κι ο κόσμος - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Μα καλή μου Έλενα δεν μιλώ για βόλτα, αλά για έρευνα.
Και φυσικά είναι πολύ ωραία μια βόλτα, - ιδικά στην ύπεθρο -, για κουβέντα και ανταλλαγή απόψεων. Έχουν υπάρξει πολύ γόνιμοι διάλογοι, υπό αυτές ακριβώς τις συνθήκες, ιδικά νωρίς το πρωί. Για μένα είναι πολύ απολαυστικοί, αν η συντροφιά είναι ενδιαφέρουσα. (να ενδιαφέρεται για την συζήτηση εννοώ)

Οι παράλληλοι δρόμοι (στην έρευνα ) κατά την γνώμη μου είναι πολύ καλοί, αρκεί να υπάρχει καλή επικοινωνία και ανταλλαγή συμπερασμάτων.
Οι αποκλίνουσες πορείες οδηγούν σε αποξένωση

Οι συγκλίνοντες κατευθύνσεις είναι οι σπουδαιότερες, γιατί έχουμε δυο διαφορικές αφετηρίες που οδηγούν στο ίδιο αποτέλεσμα.

quote:

---

Τα άστρα είναι μοναδικά παιδιά συμφωνώ, και φυσικά είμαστε εγωιστές φίλε μου Γιάννη, για μένα είναι ένα από τα ελατώμματα που πρέπει να αποβάλει κάποιος.

---

Μα αυτό ακριβώς καλή μου “Αρτέμιδα” εννοώ με το “εγωιστική αλαζονεία”

Για σκέψου το και δες τι λές
“Είμαστε παιδιά θεού”

Αν είσαι παιδί θεού, σταματάς να είσαι άνθρωπος, και γίνεσαι θεός.

Μα αυτό είναι και το πρόβλημα που αναφέρω.
Με επιβεβαιώνεις δηλαδή?

quote:

---

προσπαθω να δω gianni μου αλωτε τα κταφερνω κ ααλοτε οχι ειναι κατι πολυ καινουργιο για μενα εχω μαλιστα κ ενα βιβλιο night watcher ως οδηγο...

---

Ανεξάρτητα το τι μπορείς να πιστέψεις εσύ καλή, ή τι θα μπορούσα να σκεφτώ και να πιστέψω εγώ ή ο καθένας μας, αυτό που αντικειμενικά υπάρχει είναι το σύμπαν που παρατηρούμε.
Βεβαίως για πολλούς γνωστούς διαφορετικούς λόγους (τους έχω αναφέρει ποιο πριν) αλά και ίσως πάρα πολλούς άλλους που δεν ξέρουμε, η εικόνα που έχουμε για το σύμπαν δεν είναι η σωστή.

Αυτή την εικόνα προσπαθούμε να προσεγγίσουμε, και κάνουμε πολλές υποθέσεις.
Μερικές από αυτές είναι παράξενες – μοιάζουν με επιστημονική φαντασία – αλλά μπορεί να είναι και σωστές.
Παράδειγμα η θεωρία του ολογραφικού σύμπαντος, που εν συντομία περιγράφει πως αυτό που παρατηρούμε είναι η τρισδιάστατη προβολή της εσωτερικής επιφάνειας μιας δισδιάστατης τεράστιας σφαίρας.
Ακούγεται τρελό, αλλά σαν θεωρία είναι επαρκώς θεμελιωμένη.

Μια άλλη τρελή θεωρία προτείνει ένα άπειρο χωροχρόνο με άπειρες παλλόμενες μεμβράνες που αενάως και τυχαία, όταν οι κορυφές του κυματισμού τους συγκρούονται δημιουργούν κόσμους ίδιους ή και διαφορετικούς από τον δικό μας.
Άλλη πάλι είναι και η θεωρία του κβαντικού αφρού σε ένα πιθανό άπειρο χώρο.

Αν κάποια από αυτές τις θεωρίες είναι σωστή, - και αρκετές άλλες που δεν ανέφερα – τότε ναι ότι παρατηρούμε είναι μια τυχαία αλλά δυνατή εξέλιξη.

Φαντάσου να έχεις στο χέρι σου μια ανακατεμένη τράπουλα με 52 φύλλα, και να την πετάξεις μπροστά σου στο δάπεδο. Τι λες, υπάρχει κάποια τυχαία πιθανότητα να κάτσουν τα φύλα στη σειρά?
Φαίνεται απίθανο.
Αδύνατο όμως δεν είναι.
Και η αλήθεια είναι, πως σε μιά σειρά άπειρων δοκιμών, η πιθανότητα να βρεθούν σε αυτή την άκρως απίθανη θέση/σειρά δεν είναι μία, αλλά άπειρες φορές.

Ακούγεται τρελό, αλλά και η ιδέα ύπαρξης του απείρου είναι τρέλα.

Έκανα αυτή την εκτενή αλλά όσο μπορούσα ποιο απλή περιγραφή, για να καταλήξω στο συμπέρασμα/ερώτημα, μήπως ο ανθρωπικός παράγοντας , μας εμποδίζει να κατανοήσουμε τον κόσμο?

Καλημέρα φίλε μου...
Ασφλώς και "ΝΑΙ" .... οι έρευνες -για οτιδήποτε αφορά το περιβάλλον μας και τον ίδιο τον εαυτό μας- δεν θα σταματήσουν ποτέ -αλλοίμονο- και θεωρίες -και εικασίες- απι θεωριών θα υπάρχουν και θα υπάρξουν ακόμα περισσότερες στο μέλλον...
Ωστόσο αναρρωτιέμαι ... "Ε! Και.."???
Αναφερόμαστε -και συνυπολογίζουμε- σε στοιχεία τα οποία δεν γνωρίζουμε αλλα προφανώς -κατα τις απόψεις και το σκεπτικό ορισμένων-υπάρχουν ... "Παράλληλα σύμπαντα"...."παλλόμενες μεμβράνες..κλπ.." ...."Κβαντικός αφρός..." και ποιός ξέρει τι άλλο ακόμα...
Το θέμα -εδω- είναι το "Εμείς και ο κόσμος" ....
Και αναρρωτιέμαι "άραγε που είναι και ποιός είναι αυτός ο κόσμος"???
Δεν είναι απλά αυτός που εγώ και σύ αντιλαμβάνομαι και "συλλαμβάνω" δια μέσου των αισθήσεών μου/σου/μας???
Και αν αλήθεια θέλουμε να τον προσεγγίσουμε , ποιό θα είναι το εργαλείο που θα χρησιμοποιήσουμε αν όχι ο ίδιος μας ο εαυτός και οι δυνατότητες που μας προσφέρει για την επικοινωνία με αυτόν -τον κόσμο- δια μέσου της νόησης και των αισθήσεών μας???
Ενδεχομένως οι αισθήσεις μας να είναι περιορισμένες -να το θέσουμε ως βάση στην συζήτησή μας λοιπόν.." και να αντιλαμβανόμαστε ένα μέρος απο αυτόν τον κόσμο..."οκ"...ωστόσο για μάς αυτός δεν είναι ο κόσμος , αυτός ο κόσμος που έχουμε την δυνατότητα να αντιληφθούμε δεν σχηματοποιεί μια εικόνα -την όποια εικόνα- εντός μας ???
Βλέπουμε γύρω μας διάφορα πράγματα , απο μια πέτρα...ένα βράχο...ένα βουνό...ένα δένδρο ή ένα δάσος ή έναν άνθρωπο ή οτιδήποτε άλλο ... αυτό βλέπουμε και αυτό εντυπώνουμε και εξ'αυτού νοηματοδοτούμαστε και διατυπώνουμε...απο τι άλλο δηλαδή???
Θα μπορούσε να πεί κανείς "Ναι αλλα το βουνό δεν είναι αυτό που βλέπεις και νομίζεις ότι είναι και αυό διότι το μάτι -εγκέφαλος δηλαδή- δεν μπορεί να κάνει ανάλυση των στοιχείων που συνιστούν μια πέτρα και αν πάρουμε ένα μικροσκόπιο θα βλέπαμε ότι αυτή η πέτρα δεν είναι μια ολόητα αλλα το άρθροισμα πολλών στοιχείων μεταξύ τους...δηλαδή με λίγα λόγια "Χαιρέτα μας τον Πλάτανο.."...

Εγώ και σύ -και όλοι οι άνθρωποι- ένα δένδρο και ενα δάσος βλέπουμε και δεν νομίζω ότι θα κατορθώσουμε κάτι αναλύοντας την πέτρα σε επιμέρους στοιχεία που την συγκροτούν και δεν θα επιφέρει κάτι το καλύτερο αυτό εντός μας και στην ζωή μας με τους υπολοίπους συνανθρώπους μας...αντίθετα μάλιστα μπορεί να χαθεί και αυτή η μαγεία -έστω ψευδαίσθηση- με την οποία μέχρι σήμερα βλέπουμε τον κόσμο αυτό...
Το "νεοφερθέν-στον-κόσμο-νεαρό-άτομο" βλέπει την μητέρα του...τον πατέρα του ... τα μάτια τους και όχι ένα σύνολο μερών-στοιχείων που τους συγκροτούν , δεν λέει "Α! Να...κοίτα , απέναντί μου έρχονται όλα τα στοιχεία που μου δημιουργούν την εικόνα που βλέπω και την ονομάζω-ορίζω ως πατέρα ή μητέρα μου" ή δένδρο ή οτιδήποτε άλλο...

Γιατί το λέω αυτό???
Διότι έχω την αίσθηση , ότι υπεραναλύοντας το κάθε τι .... θα χάσει την "μαγεία" του αλλα και θα απομακρυνθούμε απο αυτό...και στο τέλος -ενδεχομένως- να μην το βλέπουμε καν φίλε μου....και να μιλάμε για κάτι το υποθετικό -virtual- πράγμα το οποίο προφανώς δεν θα μας γοητεύει καθόλου...
Το τριαντάφυλλο , είναι όμορφο έτσι ακριβώς όπως το βλέπουμε και το "συλλαμβάνει" το μάτι μας...με την υπερανάλυση μόνο τριαντάφυλλο δεν θα είναι και μόνο όμορφο δεν θα είναι...ίσως κάτι αποτρόπαιο και όχι "μαγικό"...ίσως όχι ανθρώπινο!!!

Αναρρωτιέσαι.."Έκανα αυτή την εκτενή αλλά όσο μπορούσα ποιο απλή περιγραφή, για να καταλήξω στο συμπέρασμα/ερώτημα, μήπως ο ανθρωπικός παράγοντας , μας εμποδίζει να κατανοήσουμε τον κόσμο"?

Αναρρωτιέμαι και γώ φίλε μου για το ίδιο...μήπως χανόμαστε στην ανάλυση και χάνουμε τα πάντα..???
Θα τα ξανα-πούμε...

Edited by - Εαρινός on 18/06/2011 13:12:13

Συμφωνώ απόλυτα μαζί σου Hunter...

Σεβασμός πρώτα προς εμάς τους ίδιους και μετά προς τους άλλους, αλλιώς δε νομίζω να γίνεται, γιατί αν δεν ξέρουμε να σεβόμαστε τον εαυτό μας, πως θα μπορούμε να σεβόμαστε τους άλλους?