- Γνωριζοντας τα ζωα - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
αυτο που αναφερθηκε για τα σαλιγκαρια, το εχω διαβασει και για τα μηρμυγκια
ενα παρασιτο εισερχεται στο νευρικο τους συστημα και τα κανει να στεκονται με το κεφαλι ψηλα σε ανοιχτο χωρο ωστε να το φαει ο επομενος ξενιστης
αλλα παρασιτα, οπως το παρασιτο που προκαλει το καλαζαρ, χρησιμοποιει τον σκυλο ή τον ανθρωπο, αλλά χρησιμοποιει την σκνιπα φλεβοτομο για την μεταφορα του, οπως και για την "ωριμανση" του
η σκνιπα δεν νοσει - αλλά μετα απο περιπου μια εβδομαδα παραμονης στο στομαχι της, το παρασιτο ειναι ετοιμο να μολυνει σκυλους και ανθρωπους


In anticipation of my resurrection...
Πολύ ωραίο θέμα πράγματι Άντα!
Για τις αποκεφαλισμένες κατσαρίδες, πρέπει να ισχύει το ότι δεν πεθαίνουν άμεσα μετά από τον αποκεφαλισμό τους. Λέγεται ότι πεθαίνουν μετά από κάποιο χρονικό διάστημα...από την πείνα! (αυτό το πληροφορήθηκα από την ταινία "mimic", όπου μια εντομολόγος ανέφερε πως μία κατσαρίδα μπορεί να επιβιώσει έως και 6 ημέρες χωρίς κεφάλι, αλλά δεν ξέρω εάν οι ημέρες αυτές αφορούσαν τις μεταλλαγμένες κατσαρίδες του mimic, ή τις κανονικές).
Σε ντοκυμανταίρ για τα πουλιά, είδα πως η όρασή τους διαφέρει πολύ από τη δική μας. Το οπτικό τους όργανο έχει περισσότερες δυνατότητες. Κάποια πουλιά (κυνηγετικά όπως τα γεράκια και οι αετοί) έχουν τέτοια διαμόρφωση στους φακούς των ματιών τους, που τους επιτρέπει να βλέπουν σε μεγάλη απόσταση και με μεγένθυση. Έτσι εξηγείται το γεγονός, ότι μπορεί ένα τέτοιο πουλί να δει από ψηλά ένα μικρό ποντίκι και να κατεβεί να το αρπάξει.
Επίσης, υπάρχουν πουλιά που έχουν ευρυγώνιους φακούς στα μάτια τους. Πρακτικά, μπορούν να δουν σχεδόν όλο το οπτικό πεδίο, ακόμα και πίσω από την πλάτη τους.
Οι παπαγάλοι, μπορούν να βλέπουν την υπεριώδη ακτινοβολία. Η συγκεκριμένη πληροφορία μου έκανε εντύπωση, λόγω του ακόλουθου γεγονότος: προσπαθώντας να εκπαιδεύσω έναν παπαγάλο, έβαζα το χέρι μου κοντά στον παπαγάλο κι εκείνος πάθαινε αμόκ από τον φόβο. Λένε πως οι παπαγάλοι φοβούνται τα ανοιχτά χέρια και πρέπει πρώτα να τους πλησιάζεις με το χέρι σε γροθιά. Ωστόσο, φορώντας ένα χρωματιστό γάντι, ο παπαγάλος ερχόταν με χαρά επάνω στο χέρι μου. Τα νύχια μας λοιπόν, αντανακλούν την υπεριώδη ακτινοβολία. Ένα γυμνό απλωμένο χέρι είναι σύμφωνα με τα παραπάνω δεδομένα, ένα πολύ έντονο οπτικό ερέθισμα για έναν παπαγάλο - φανταστείτε πόσο τρομαχτικά μπορεί να τους φαίνονται τα νύχια μας!
GWGW, πολύ ενδιαφέρουσα είναι πράγματι η διαδικασία της αναπαραγωγής των πιγκουίνων. Αυτό που αναφέρεις με τα αυγά που τα αφήνουν οι μαμάδες στους πατεράδες να τα φυλάνε, ενώ αυτές πάνε να βρουν τροφή, το είδα στην ταινία - ντοκυμανταίρ: "το ταξίδι του αυτοκράτορα", που αναφέρεται στον αυτοκρατορικό πιγκουίνο. Ήταν συγκλονιστικές οι σκηνές που έδειχναν τους πατεράδες να φυλάνε τα αυγά, ενώ η χιονοθύελλα λυσσομανούσε γύρω τους. Εντυπωσιακό επίσης, πως παρόλη την πείνα τους, κρατούσαν στο στόμα τους μία τελευταία μπουκιά, ώστε να τη δώσουν στα μικρά πιγουϊνάκια όταν γεννηθούν!

Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!
Αγαπητή Άντα συγχαρητήρια... πολύ ενδιαφέρον το θέμα σου...
Ας βάλω και εγώ ένα λιθαράκι, καταρχάς αυτό που είπε κάποιος φίλος με την αράχνη που μπορεί να ζει κάτω από το νερό απαπνέοντας από μία φουσκάλα που συγκρατεί αέρα όντως ισχύει, είχα δει πριν χρόνια ένα ντοκυμαντέρ γι αυτό και μου είχε κάνει τρομερή εντύπωση!
Γενικότερα πολλά ζώα λειτουργούν με πολύ παράξενο τρόπο που ανακαλύπτουμε σιγά-σιγά, τελευταία μάλιστα έχουν προβληθεί κάποια ντοκυμαντέρ στην τηλεόραση, ευτυχώς υπάρχουν και αυτά, που αναφέρονται σε κάποια καλαμάρια τα οποία ονομάζονται "κόκκινοι διάβολοι" και θεωρούνται πολύ επικίνδυνο είδος, σαρκοφάγο φυσικά, ενώ μέχρι ποιο μέγεθος μπορεί να φτάσει ένα τέτοιο ζώο ακόμα δεν έχει εξακριβωθεί επακριβώς. Από όσο φαίνεται πλέον, τα διάφορα έργα, φανταστικής λογοτεχνίας που γράφτηκαν κατά καιρούς, ειδικά παλαιότερα, δεν ήταν πάντα κυήματα της φαντασίας.
Επίσης, ενα πουλί, κάποιο είδος χελιδονιού που δεν μπόρεσα να συγκρατήσω το όνομά του, μα μου είχε κάνει μεγάλη εντύπωση γιατί διανύει τις μεγαλύτερες αποστάσεις από οποιοδήποτε άλλο επάνω στον πλανήτη. Φανταστείτε πως ταξιδεύει τόσο μεγάλες αποστάσεις που δεν βλέπει ποτέ του νύχτα. Σε ολόκληρ την ζωή του αντίκρίζει μόνο την μέρα.
Για τις κατσαρίδες τώρα, δεν ξέρω αν υπάρχει κάποιο άλλο πλάσμα που κάνει το ίδιο πράγμα αλλά σίγουρα όταν το έμαθα με τρόμαξε, λοιπόν, όταν η μαμά κατσαρίδσ πεθαίνει πριν γεννήσει, τα μικρά δεν πεθαίνουν αλλά τρέφονται από την μητέρα τους μέχρι να είναι έτοιμα να κάνουν το βήμα τους προς την ζωή!
Κάτι άλλο που έμαθα πρόσφατα, πρόκειται για τους αγαπητούς φίλους μας που απολαμβάνουμε το καλοκαίρι, τα τζιτζίκια. Τα τζιτζίκια ζουν πολλά χρόνια, δεν έχει εξακριβωθεί πόσο, μάλιστα γνωρίζουμε πολύ λίγα για αυτά τα πλάσματα, πάντως εμφανίζονται κάθε 17 χρόνια παραμονής τους κάτω από την γη που ζουν σε κάποιο κουκούλι, δηλαδή, κάθε χρόνο τα τζιτζίκια που εμφανίζονται είναι εκείνα που έχουν παραμείνει κάτω από την γη για 17 ολόκληρα χρόνια, αυτά που θα εμφανιστούν του χρόνου, επίσης.
Κάτι που μπορεί να φανεί αστείο και αφορά τους ίδιους αγαπητούς καλοκαιρινούς τραγουδιστές, είναι ένα πείραμα που μπορούμε να κάνουμε οι ίδιοι. Καταρχάς τα τζιτζίκια που τραγουδούν είναι μόνο τα αρσενικά, όπότε, όταν πλησιάσουμε έναν αρσενικό τραγουδοποιό μπορούμε να τον μπερδέψουμε και να μας περάσει για θηλυκό απλά τίνοντας το χέρι μας προς αυτόν και χτυπώντας τον αντίχειρα με το μεσαίο δάχτυλο όπως όταν χορεύουμε, αυτός θα μας ακολουθήσει. Αν κροταλήσουμε το δάχτυλο από δεξιά θα έρθει προς τα δεξιά, αν πάμε από αριστερά αυτός θα ακολουθήσει το χέρι μας προς τα αριστερά νομίζοντας πως πρόκειται για θηλυκό.
Έλαιος όμως να μην τον βασανίσουμε, κρίμα είναι να τον αφήσουμε ύστερα στα κρύα του λουτρού.... χαχαχαχα
Φιλικά...
Συνεχίστε.... πολύ ενδιαφέρουσες όλες οι πληροφορίες των φίλων..
Σας ευχαριστώ...
Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ

Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......
Από ότι φαίνεται η ζωή δεν μασάει...
http://www.focusmag.gr/articles/view-article.rx?oid=237377
Γενικά για τα Μαλάκια
http://www.geo.auth.gr/320/Molluska.htm
Πασχαλίτσες οι κόκκινες
Ο λαός μας τις λέει πασχαλίτσες, γιατί πρωτοεμφανίζονται συνήθως γύρω στο Πάσχα. Είναι κόκκινες ή πορτοκαλόχρωμες με μαύρες βούλες. Από 'κεί βγαίνει και το επιστημονικό τους όνομα Κοκκινέλα (Coccinella) Το κάθε είδος έχει στην πλάτη ορισμένο αριθμό από μαύρα σημαδάκια και το ανάλογο όνομα: δωδεκάστικτη δεκάστικτη, τετράστικτη κ.λπ. Οι πασχαλίτσες δεν είναι συνηθισμένα έντομα. Όσο κι αν δεν το δείχνει η χαρούμενη εμφάνιση τους, είναι σαρκοφάγα και τρέφονται συνήθως με μελίγκρες. Κι επειδή οι μελίγκρες είναι βλαβερές για τα φυτά, οι πασχαλίτσες είναι (ή μάλλον ήταν) οι καλύτεροι φίλοι του γεωργού. Γιατί, δυστυχώς, από τον καιρό που βγήκαν τα εντομοκτόνα, μαζί με τα «κακά» έντομα σκοτώνουν και τα ωφέλιμα. Τα τελευταία χρόνια οι πασχαλίτσες χρησιμοποιούνται στην οικολογική γεωργία. Υπάρχουν μάλιστα στην Ολλανδία εργαστήρια που παράγουν πασχαλίτσες και τις πουλάνε στους βιοκαλλιεργητές.
Η Πείρα δεν ΔΙΔΑΣΚΕΤΑΙ

Η ομορφιά απλώνεται.....
S I M O R I L .......
Ήξερα οτι πρέπει να τους προσεγγίσεις με κλειστό χέρι αλλά όχι επειδή η ικανότητα τους να βλέπουν την υπέρυθρη ακτινοβολία θα τους αφηνιάσει.
Αγαπητή μου simoriοι πασχαλίτσες σίγουρα θεωρούνται αξιολάτρευτες από όλους σχεδόν τους ανθρώπους.
Αν θυμάμαι καλά είχα δει σε ένα ντοκιμαντέρ ένα κοντινό πλάνο στο πρόσωπο της και δεν ήταν ούτε κι ό,τι καλύτερο ούτε κι ό,τι πιο αθώο... ![]()
Για τα τζιτζίκια δεν ήξερα οτι ζουν τόσα πολλά χρόνια.
Στο εξοχικό μου έχουμε τόσα πολλά τζιτζίκια - γενικά σε όλη την ευρύτερη περιοχή - που τα ακούς από το πρωΐ ως το ηλιοβασίλεμα συνεχώς.
Θυμάμαι πως ότν ήμουν παιδί μου είχε πει η γιαγιά μου πως ο τζίτζικας ζει μόνο μια μέρα, μέσα στην παραπληροφόρηση ζούσα! ![]()
Χαρακτηριστικό είναι πάντως το "πτώμα" του, όταν κάποιος τζίτζικας πεθαίνει.
Κολλημένος στο δέντρο και κίτρινος...
Χεχε!

In anticipation of my resurrection...
Λέγεται ότι μερικοί παπαγάλοι φτάνουν τη νοημοσύνη παιδιού 6 χρονών, αν και η συναισθηματική τους ανάπτυξη αντιστοιχεί σε αυτήν, ενός 2χρονου παιδιού. Οι περισσότεροι παπαγάλοι έχουν λίγο ως πολύ τη δυνατότητα να μιλάνε, ουσιαστικά αυτό οφείλεται στη διαμόρφωση των φωνητικών τους χορδών και στην τάση τους να μιμούνται.
Από τους πιο ομιλητικούς είναι ο african grey, ο οποίος έχει τη δυνατότητα να μιμείται πιστά την ανθρώπινη φωνή και έχουν αναφερθεί περιπτώσεις τέτοιων παπαγάλων που είχαν λεξιλόγιο εκατοντάδων λέξεων. Επίσης, μιμείται εξαιρετικά και τις φωνές άλλων ζώων.

Ένα ενδιαφέρον βίντεο:
http://www.victorsarchives.homestead.com/videopage.html
Επίσης ομιλητικός είναι και ο παπαγάλος Amazon. Σύμφωνα με έρευνες, η νοημοσύνη του μοιάζει με αυτήν ενός τρίχρονου παιδιού και κάποιοι αναφέρουν πως ως κατοικίδιο, μοιάζει σα σκύλος με φτερά!

Ένα άλλο είδος που μπορεί να μιλήσει αρκετά καλά σαν άνθρωπος είναι οι Eclectus. Τους αρέσεις εκτός από το να επαναλαμβάνουν λέξεις και φράσεις, να τραγουδάνε και τραγούδια, ακόμα και στους φτερωτούς τους συντρόφους!

Μικρότερο σε μέγεθος, αλλά γνωστό για τις ομιλητικές του δυνατότητες είναι το είδος quaker, που ονομάζεται και παπαγάλος - μοναχός (monk parakeet). Με δυνατή φωνή και αρκετά υψηλή νοημοσύνη.

Ο παπαγάλος της Σενεγάλης είναι επίσης καλός μίμος, καθώς αναπαράγει ήχους όπως της πόρτας που κλείνει, του τηλεφωνικού κουδουνίσματος και βέβαια μπορεί και να μιλάει.

Οι μπλε - κίτρινοι μακάο, από τα πιο δημοφιλή και όμορφα είδη, μπορούν να προφέρουν αρκετές λέξεις και φράσεις, χωρίς να φτάνουν όμως την ηχητική τελειότητα των african greys στον βαθμό που μιμούνται την ανθρώπινη φωνή. Είναι ωστόσο αρκετά ιδιότροποι στον χαρακτήρα τους και όταν είναι θυμωμένοι, είναι καλύτερα να μη βρίσκεται κανείς κοντά στην ακτίνα δράσης τους...

Ένα άλλο είδος μακάο που επίσης μιλάει είναι ο Scarlet.

Διάσημη για τον εξαιρετικά φιλικό χαρακτήρα της και για την πολύ υψηλή νοημοσύνη της είναι η blue crown conure, η πλέον ομιλητική από το είδος των κονούρων. Μπορεί να εκπαιδευτεί και να κάνει διάφορα κόλπα, όπως να δίνει φιλάκια, να παίζει κρυφτό, να χορεύει και να συντροφεύει το αγαπημένο της πρόσωπο σε κάθε δραστηριότητα.

κι ένα βιντεάκι:
http://www.youtube.com/watch?v=8r79IxjfmnY
Από το είδος των κακατούα, ο Moluccan Cockatoo είναι εκείνος ο οποίος μπορεί να εκπαιδευτεί ευκολότερα για να μιλάει. Είναι πολύ φιλικός, με προσωπικότητα που μοιάζει με αυτήν του σκύλου και του αρέσει πολύ να τον πέρνουν αγκαλιά και να τον χαϊδεύουν.

Τέλος, διάσημος για τις ομιλητικές του ικανότητες είναι ο ινδικός ringneck, αγαπημένος παπαγάλος του Αρχιμήδη και των ρωμαϊκών αυλών. Υπήρχαν αρκετοί ringneck που μαθαίναν να χαιρετάνε τον Καίσαρα λέγοντας "άβε καίσαρ"!!!
Η φωνή του δε μοιάζει με την ανθρώπινη και έχει ένταση τέτοια, που μπορεί να ακουστεί σε απόσταση δεκάδων μέτρων, ιδιαίτερα όταν φωνάζει για να του δώσεις κανείς προσοχή.

Ένα ενδεικτικό βίντεο:
http://www.youtube.com/watch?v=4z5wmKlrWtg

Ψυχή μου,
Μην ονειρεύεσαι την αιωνιότητα,
αλλά εξάντλησε το χώρο του δυνατού!
quote:
εχω δει και μυγα να πετα χωρις κεφαλι
οχι με μεγαλη επιτυχια ειναι η αληθεια γιατι επεφτε πανω σε καθε εμποδιο
γενικοτερα τα εντομα εχουν αυτη την δυνατοτητα
Χα χαχαχα!!!
Τωρα εξηγειται...!!!
Εχω δει πολλες φορες μυγες να χτυπανε απο δω κι απο κει και σκεφτομουν:
"μα καλα...σουρωμενη ειναι; τί την ποτισαν;"
Πολυ ωραιο το θεμα σου Αντα!!
Ακρως ενδιαφερον!!![]()

Οφειλω να σας ευχαριστισω για τα καλα σας λογια και την συμμετοχη σας!
Να'στε καλα παιδια!
Αγαπητη Αμαλια,ευχαριστψ πολυ για το ποστ!
Ξερεις την αδυναμια μου στους παπαγαλους....
Πολυ καλο που μοιραστικες μαζι μας τοσο σημαντικες πληροφοριες,οπως και ολοι σας φυσικα!
Mε εκτιμηση Άντα