- Ινδική φιλοσοφία - ΒΙΒΕΚΑΝΑΝΤΑ (Σειρά Γνώσης) - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
Εμείς ας μην ευχηθούμε μιας και οι ευχές μας το πολύ πολύ να γεμίσουν δυο αράδες ψηφιακών γραμμών και όχι τις καρδιές των ανθρώπων, όπως ο Βιβεκανάντα. Εμείς ας πράξουμε.
Ας αφήσουμε τις ευχές για τους απρόθυμους να πράξουν
Αυτό εδώ το θέμα,τα γραφόμενά σου,τα τοσο σημαντικά θα μου λείψουν.
Αν δεν σε βάζω σε κόπο,και γνωρίζοντας το περιορισμένο του χρόνου που έχουμε όλοι μας,θα μπορούσες να προτείνεις κάποια βιβλία για να πάρω μαζί μου?
Έχω σημειώσει τα άλλα από τις Εννεάδες του Πλωτίνου που χρησιμοποιήσες ως βιβλιογραφία.
Θα ήθελα όμως και κάτι από την Ινδική φιλοσοφία.
Ευχαριστώ
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
Edited by - Ελευθερία on 04/03/2004 22:51:51
Εδώ είναι το πρόβλημα, στην πράξη. Μπορούμε άραγε να πράττουμε χωρίς να δημιουργούμε αντιθέσεις και τριβές με τις πράξεις των άλλων; Πράξη σημαίνει ατέλεια και εξέλιξη (εν δυνάμει προς το τέλειο;) σύμφωνα με τον Αμμώνιο.
Από την στιγμή που θα πράξουμε και δεν θα ήμαστε σε μια κατάσταση ας πούμε πλήρους αφασίας (για εμάς) ή τελειότητας (για το ΕΝ κατά τον Αμμώνιο και τη σχολή του), αναγκαστικά θα κάνουμε μια επιλογή από τις αναρίθμητες που έχουμε. Αυτή η επιλογή είναι βέβαιο ότι θα επηρεάσει όχι μόνο εμάς αλλά άμεσα και έμμεσα ολόκληρο το περιβάλλον μας. Άλλους θα επηρεάσει θετικά και άλλους αρνητικά ή, μάλλον καλύτερα, θα συμπορευτεί με τις πράξεις κάποιων και θα έρθει σε σύγκρουση με τις πράξεις κάποιων άλλων, όπως όταν πέφτει η βροχή κάποιους ευεργετεί και κάποιους δυσαρεστεί χωρίς να είναι η βροχή κάτι καλό ή κάτι κακό.
Βέβαια όλοι πρέπει να την ανεχτούν και εδώ ακριβώς είναι η προτροπή του Βιβεκανάντα δηλαδή η ανοχή στο διαφορετικό. Την Βροχή φυσικά όλοι θα την ανεχτούν γιατί δε μπορούν να κάνουν και διαφορετικά. Μιαν ανθρώπινη επιλογή όμως μπορούν να την ανεχτούν; Ο Χριστός κατά τη γνώμη μου συνόψισε την ανεκτικότητα και την αγάπη λέγοντας πως αν κάποιος σε χτυπήσει στο ένα μάγουλο τότε γύρνα του και το άλλο. Θωτ, γνωρίζεις πολλούς που μπορούν να κάνουν κάτι τέτοιο; Εγώ δε γνωρίζω (συμπεριλαμβανομένου και εμού του ιδίου). Και πολύ περισσότερο δεν διακρίνονται για τέτοια χαρίσματα οι ηγεσίες των εκπροσώπων του από τότε μέχρι και σήμερα.
Ο Βιβεκανάντα ήταν ιδεολόγος. Φαντάζομαι ότι η έννοια αυτή έχει ακόμα μεγαλύτερη απήχηση (την κορυφαία θα έλεγα) στον Πλάτωνα. Ο ίδιος ο Πλάτων λέει στην Πολιτεία μέσω των συνδιαλεγόμενων του πως η πολιτεία για την οποία μιλάμε δεν είναι του κόσμου ετούτου και πως μπορεί να μην υπάρξει ποτέ σ’ αυτόν, αλλά μόνο στα λόγια σαν ένα υπόδειγμα για όποιον θέλει να βλέπει και βλέποντας να χτίζει μια πολιτεία μέσα του.
Κατά αυτή την έννοια ναι, η ιδεολογία του Βιβεκανάντα είναι χρήσιμη αλλιώς εγώ τουλάχιστον ακόμα δεν μπορώ να αντιληφθώ πως μπορεί να εφαρμοστεί καθολικά έστω και στο πολύ μακρινό μέλλον. Ποιος ξέρει ίσως όταν φτάσουμε τις 9 σελίδες να έχω πεισθεί.
quote:
Έχω σημειώσει τα άλλα από τις Εννεάδες του Πλωτίνου που χρησιμοποιήσες ως βιβλιογραφία.
Θα ήθελα όμως και κάτι από την Ινδική φιλοσοφία.
Ευχαριστώ
Θα μας λείψεις Ελευθερία. Ελπίζω να είσαι σύντομα κοντά μας.
Σου προτείνω να πάρεις σίγουρα κάποια βιβλία του Βιβεκανάντα και ειδικότερα, την ΓΝΑΝΑ ΓΙΟΓΚΑ από την οποία βάζω προς το παρόν αποσπάσματα και την ΜΠΑΚΤΙ ΓΙΟΓΚΑ. Ένα άλλο βιβλίο (όχι του Βιβεκανάντα) είναι οι "6 θεμελιώδεις φιλοσοφικές Σχολές της Ινδίας". Και τα τρία είναι από τις εκδόσεις Κονιδάρη.
Ένα άλλο καλό βιβλίο, κλασικό στο είδος του, είναι η Αυτοβιογραφία ενός Γιόγκι, του Γιογκανάντα.
Επίσης καλή είναι η Μπαγκαβάτ Γκίτα που συνοψίζει μυθολογικά την ουσία των αρχών του Ινδουισμού (υπάρχει σε διάφορες εκδόσεις)
Ευτυχώς ή δυστυχώς οι περισσότερες πηγές μου είναι στα αγγλικά γιατί εάν περίμενα να μελετήσω τον Ινδουισμό από την ελληνική βιβλιογραφία θα έφτανε η... Εποχή των Παγετώνων.
Εάν γνωρίζεις αγγλικά και θα έχεις πρόσβαση στο Ιντερνετ θα σου δώσω μερικές διευθύνσεις αξιόλογες.
Σου κάνω κι ένα δωράκι με την... μεσολάβηση του Βιβεκανάντα. Είναι μια ωραία φράση για διαλογισμό, που περιέχει και το όνομά σου:
quote:
Κατά αυτή την έννοια ναι, η ιδεολογία του Βιβεκανάντα είναι χρήσιμη αλλιώς εγώ τουλάχιστον ακόμα δεν μπορώ να αντιληφθώ πως μπορεί να εφαρμοστεί καθολικά έστω και στο πολύ μακρινό μέλλον. Ποιος ξέρει ίσως όταν φτάσουμε τις 9 σελίδες να έχω πεισθεί.
Δημήτρη, ποιος είπε ποτέ ότι η πνευματικότητα είναι κάτι εύκολο.
Λέει ο Βιβεκανάντα:
Το πρώτο εμπόδιο στην λογική μας είναι η απροθυμία μας να πάμε προς την αλήθεια. Θέλουμε η αλήθεια να έρθει σε εμάς. Σε όλα τα ταξίδια μου οι περισσότεροι άνθρωποι μου λένε:
«Ω, αυτή η θρησκεία για την οποία μας μιλάς, δεν είναι καθόλου βολική θρησκεία. Δώσε μας μια βολική θρησκεία».
Μετά από πολλές συζητήσεις με τέτοιους ανθρώπους κατάλαβα τι εννοούν με αυτές τις φράσεις. Η αλήθεια πρέπει να απολογηθεί σε αυτούς και όχι αυτοί να απολογηθούν στην αλήθεια.
(...)
Θέλουμε τα πάντα εκτός από πνευματικότητα. Τι εννοούμε με την ανάγκη; Όπως ακριβώς την ανάγκη να φάμε.
Οι πολυτέλειες δεν είναι ανάγκες, αλλά τα απαραίτητα είναι ανάγκες. Η θρησκεία είναι ένα αναγκαίο πράγμα για πολύ λίγους και για την μεγάλη μάζα της ανθρωπότητας είναι μια πολυτέλεια.
Υπάρχουν εκατοντάδες πράγματα στην ζωή χωρίς τα οποία δεν μπορούν να ζήσουν, μέχρι να μπουν σε ένα κατάστημα και να δουν ένα νέα καλλιτεχνικό «κάτι» και θέλουν να το αγοράσουν. Το 99,9 % της ανθρωπότητας προσεγγίζει την θρησκεία με αυτόν τον τρόπο. Είναι μια από τις περιττές πολυτέλειες που έχουν στην ζωή. Δεν υπάρχει κάτι βλαπτικό σε αυτό. Ας τους αφήσουμε να έχουν όλα όσα θέλουν, αλλά κάνουν μεγάλο λάθος εάν σκέπτονται ότι θα κοροϊδέψουν τον Θεό. Αυτός δεν μπορεί να ξεγελαστεί. Αυτοί κοροϊδεύουν μόνο τον εαυτό τους και βυθίζονται σιγά, σιγά προς τα κάτω μέχρι να γίνουν κτήνη.
Εκείνοι συνεπώς θα γίνουν πνευματικοί, οι οποίοι έχουν ανάγκη την πνευματικότητα – που αισθάνονται την αναγκαιότητα της θρησκείας, όπως ακριβώς αισθάνονται την αναγκαιότητα των ρούχων, την αναγκαιότητα της εργασίας, την αναγκαιότητα της αναπνοής.
Aς φτάσουμε να νιώσουμε την πνευματικότητα σαν να είναι ο αέρας που αναπνέουμε και όλες οι αμφιβολίες θα διαλυθούν.
Εκεί που πάω θα έχω πολύ χρόνο ελεύθερο,και θα τον αξιοποιήσω διαβάζοντας.
Δυστυχώς δεν θα έχω πρόσβαση στο Ίντερνετ.
(Κρατώ τη φράση.Προχωρώ έχοντας στο νου μου, το νόημά της!)
Ευχαριστώ
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
quote:
Εκεί που πάω θα έχω πολύ χρόνο ελεύθερο,και θα τον αξιοποιήσω διαβάζοντας.
Γεια σου Ελευθερία. Καλό ταξίδι να έχεις και εποικοδομητικό. Δε θα πω μακάρι να είχα και εγώ χρόνο για διάβασμα, αλλά μακάρι να είχα ως πρώτη προτεραιότητα το διάβασμα και μετά όλα τα υπόλοιπα.
quote:
Η θρησκεία είναι ένα αναγκαίο πράγμα για πολύ λίγους και για την μεγάλη μάζα της ανθρωπότητας είναι μια πολυτέλεια.
Μπορεί να μη μπορώ να το εκφράσω όπως θέλω αλλά αυτό ακριβώς είναι που θέλω να πω. Είναι ελάχιστοι αυτοί που έχουν πραγματικά ανάγκη τη θρησκεία.
Η πνευματικότητα είναι μια εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση και ελάχιστοι μπορούν να τη προσεγγίσουν και να την ακολουθήσουν με συνέπεια και στην καθημερινή τους πρακτική. Κάπως περισσότεροι θα προσπαθήσουν να την δουν εξ’ αποστάσεως κυρίως μετά τα πενήντα τους και οι πλειοψηφία ακόμα και στο παρά πέντε θα ζει με την ελπίδα να πιάσει κάποιο λαχείο υλικής ευημερίας. Γιατί η ελπίδα πεθαίνει τελευταία.
Η κοινωνική πίεση για επαγγελματική καταξίωση υλική ευημερία και καταναλωτισμό είναι αφόρητη. Μακάριοι και ελεύθεροι όσοι μπορούν συνειδητά να αντισταθούν στις καλλιεργούμενες ψευδαισθήσεις στις καλλιεργούμενες ανάγκες.
quote:
Η κοινωνική πίεση για επαγγελματική καταξίωση υλική ευημερία και καταναλωτισμό είναι αφόρητη. Μακάριοι και ελεύθεροι όσοι μπορούν συνειδητά να αντισταθούν στις καλλιεργούμενες ψευδαισθήσεις στις καλλιεργούμενες ανάγκες.
Α Μ Η Ν
Η ανάγκη ύπαρξης των τελετουργιών-μυθολογιών
““Έχουμε την τάση να κατηγορούμε το καθετί στον κόσμο, χωρίς τις απαραίτητες αποδείξεις. Αφήστε τον κόσμο να έχει όση μυθολογία θέλει, με τις ωραίες της εμπνεύσεις, πρέπει πάντα να θυμόμαστε πως οι συγκινησιακές ανθρώπινες φύσεις δεν ενδιαφέρονται για αφηρημένους ορισμούς της αλήθειας.
Για αυτές ο Θεός είναι κατιτί το απτό, είναι το μόνο πράγμα που είναι αληθινό. Τον αισθάνονται, τον ακούνε, τον βλέπουν και τον αγαπούν. Αφήστε τους να έχουν τον Θεό τους.
Σε αυτούς, ο ορθολογιστής τους φαίνεται πως είναι σαν τον ανόητο, που όταν δει ένα θαυμάσιο άγαλμα, θέλει να το κάνει κομμάτια, για να δει από τι υλικό είναι φτιαγμένο”. (σ. 342)
Θρησκεία σημαίνει πραγμάτωση. Να ακούσουμε, να σκεφτούμε και να εφαρμόσουμε
Οι θεωρίες, μόνο για αυτές δεν ωφελούν. Πρώτα πρέπει να ακούσουμε για αυτές, κι έπειτα πρέπει να τις συλλογιστούμε. Πρέπει να συλλογιστούμε αυτές τις σκέψεις, να τις χαράξουμε στο νου μας, και να προσηλωθούμε πάνω τους, να τις πραγματώσουμε, ώσπου να γίνουν, στο τέλος, ολόκληρη η ζωή μας.
Τότε θα πάψει η θρησκεία να είναι ένα μάτσο από ιδέες ή θεωρίες, ή μια απλή διανοητική συγκατάθεση, θα μπει μέσα στον ίδιο τον εαυτό μας.
Με την διανοητική μας συγκατάθεση, μπορούμε σήμερα να προσυπογράψουμε πολλά ανόητα πράγματα, που θα τα απαρνηθούμε ολότελα αύριο.
Αλλά η αληθινή θρησκεία δεν αλλάζει ποτέ. Θρησκεία σημαίνει πραγμάτωση – κι όχι φλυαρίες, δόγματα, θεωρίες, όσο όμορφες κι αν είναι. Είναι βίωμα και “γίγνεσθαι”, όχι άκουσμα κι αποδοχή.
Είναι η μεταμόρφωση ολόκληρης της ψυχής σε εκείνο που πιστεύει. Αυτό είναι θρησκεία”.
(σ. 345)
Θα στραφώ σε μια άλλη σειρά άρθρων που περιλαμβάνονται στο βιβλίο ΚΑΡΜΑ ΓΙΟΓΚΑ (πάλι από τις Εκδόσεις ΚΟΝΙΔΑΡΗ).
Τι είναι η Κάρμα Γιόγκα;
Λέει ο Βιβεκανάντα...
quote:
Η Κάρμα-γιόγκα είναι η επιστήμη του τρόπου εργασίας. Από αυτήν μαθαίνουμε πως να εκμεταλλευτούμε όλες τις δυνατότητες αυτού του κόσμου όσο το δυνατόν πιο αποτελεσματικά. Η εργασία είναι αναπόφευκτη, έτσι έχουν τα πράγματα, αλλά πρέπει πάντα να εργαζόμαστε για τον ύψιστο στόχο. (σ. 102)(...)
Για τούτο, λοιπόν, η Κάρμα-γιόγκα είναι ένα ηθικοθρησκευτικό σύστημα που αποσκοπεί στην επίτευξη της ελευθερίας μέσα από την ανιδιοτέλεια και τα καλά έργα. (σ. 116)
Στα περισσότερα εσωτερικά συστήματα θεωρείται η πρώτη Γιόγκα που πρέπει να εφαρμοστεί πριν επακολουθήσουν οι άλλες.
Σε κάποια άλλα συστήματα θεωρείται ότι από μόνη της μπορεί να οδηγήσει στην απελευθέρωση.
Εγώ πιστεύω ότι ειδικά για τον Δυτικό άνθρωπο είναι η αξιολογότερη και σημαντικότερη γιόγκα. Έχουμε διαποτιστεί τόσο πολύ από τον ωφελιμιστικό διανοουμενισμό, που η ανάγκη για γιόγκα της προσφοράς και της δράσης χωρίς προσδοκία κέρδους, πρέπει να γίνει η πρώτη μας ευθύνη.
Εάν προσπαθήσουμε να περάσουμε στα άλλα πιο λεπτοφυή συστήματα της γιόγκα, χωρίς να εξαγνιστούμε επαρκώς από την Γιόγκα των καλών έργων, είναι σαν να ρίχνουμε καθαρό νερό, σε ένα βρόμικο ποτήρι.
Αυτό που θα δώσουμε στους άλλους θα είναι βρόμικο και επιβλαβές και δυστυχώς ο επιπόλαιος παρατηρητής θα πιστέψει ότι φταίει το καθαρό νερό της Αλήθειας και όχι το βρόμικο ποτήρι της μορφής μας.
Με αυτόν τον τρόπο δυσφημίζεται και ο εσωτερισμός και η πνευματικότητα.
Στόχος η Γνώση και όχι η Απόλαυση
Ο στόχος της ανθρώπινης ζωής είναι η γνώση. Αυτό είναι το μόνο ιδανικό που θέτει μπροστά μας η Ανατολική φιλοσοφία. Ο σκοπός του ανθρώπου δεν είναι η απόλαυση αλλά η γνώση. Η απόλαυση και η χαρά έχουν ένα τέλος. Είναι λάθος να νομίζει κανείς ότι ο στόχος είναι η απόλαυση.
Όλα τα δεινά που υπάρχουν στον κόσμο ξεκινάνε από το γεγονός ότι οι άνθρωποι, μέσα στην ανοησία τους, πιστεύουν πως οφείλουν να έχουν ως ιδανικό την απόλαυση και να αγωνίζονται γι' αυτήν.
Αλλά, όταν περνούν μερικά χρόνια, ο άνθρωπος ανακαλύπτει ότι δεν πορεύεται προς την ευτυχία, αλλά προς τη γνώση. Μαθαίνει ότι και η χαρά και ο πόνος είναι μεγάλοι παιδαγωγοί, μαθαίνει ότι εξίσου διδάσκεται, τόσο από τον πόνο όσο και από την απόλαυση.
Καθώς παρελαύνουν η απόλαυση και ο πόνος, μπροστά στην ψυχή, αποτυπώνονται σ' αυτήν διάφορες εικόνες, και το σωρευτικό αποτέλεσμα όλων αυτών των αποτυπωμάτων αποτελεί τον αποκαλούμενο "χαρακτήρα" του ανθρώπου.
Αν εξετάσετε τον χαρακτήρα κάποιου, δε θα βρείτε παρά μια συσσώρευση ροπών, ένα ολικό άθροισμα τάσεων. Θα ανακαλύψετε ότι ο χαρακτήρας του είναι εξίσου προϊόν της χαράς όσο και του πόνου. Η χαρά και η στενοχώρια έχουν μια ίση συμμετοχή στη διαμόρφωση του χαρακτήρα και η στενοχώρια είναι μερικές φορές καλύτερος παιδαγωγός από τη χαρά.
Αν μελετήσουμε τους μεγάλους χαρακτήρες που φανερώθηκαν στον κόσμο, δεν αμφιβάλλω πως στη πλειονότητα των περιπτώσεων θα βρούμε ότι η λύπη τους δίδαξε περισσότερα από τα πλούτη και ότι ενεργοποιήθηκαν περισσότερο από τα πλήγματα παρά από τους επαίνους. (σ. 11-12)