- Διλήμματα ενός αρχάριου αναζητητή. - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.

quote:

---

Γιάννη σου ζητώ συγνώμη. Το παράκανα λίγο..

---

-Επιστημονες,που θα επρεπε να ειναι η αιχμη του δωρατος για την
μεγαλη ανατροπη,"μοχθουν" για να ανα-καλυψουν δηλ. να ξανα-σκεπασουν
την αληθεια,επιρεασμενοι απο ατομικες,πολιτισμικες ακομα και
θρησκευτικες επιρροες.Ψαχνουν με τα υπεροργανα τους την φυση,τον ανθρωπο και τους ουρανους,με το κεφαλι ριζωμενο στην γη.

-Ανθρωποι αμορφωτοι,αγωνιστες της επιβιωσης,ερμαια των καταστασεων,
κλαψουριζουν "επαναστατικα" στις διαδηλωσεις και στα καφενεια.

-Θρησκομανεις,που λατρευουν ενα θεο,κομενο-ραμενο στα μετρα τους.

-Αθεοι,που ξοδευουν φαια ουσια για να αποδειξουν το αναποδεικτο.

-Αυτοι ειμαστε,αυτον τον αθλιο κοσμο φιαξαμε,εμεις,οι οχι αθλιοι
ανθρωποι,αλλα οι εξαθλιομενοι θεοι.

Τι μας είπες τώρα?

Πάω να φορέσω ενα καπέλο για να σου το βγάλω υποκλινόμενος!!!

Σοβαρολογώ.

quote:

---

-Αθεοι,που ξοδευουν φαια ουσια για να αποδειξουν το αναποδεικτο.

---

Μια διόρθωση: Οι άθεοι δεν προσπαθούν να αποδείξουν τίποτε. Το βάρος της απόδειξης πέφτει σ'αυτόν που ισχυρίζεται την ύπαρξη οποιουδήποτε δεν εμπίπετει στον άμεσο αισθητηριακό μας κόσμο, είτε θεός είναι αυτός είτε πλανήτης.

macedon

-Ποιος μπορει να πει;Υπαρχει Θεος.
-Ποιος μπορει να πει;Δεν υπαρχει Θεος.

ΓΚΑΙΤΕ

-Προς τι λοιπον,η αντιθεση,μεταξυ πιστων και απιστων;

Edited by - Notirk on 21/11/2011 02:50:48

Το θέμα είναι ότι γίνεται πολύς λόγος για άλλες διαστάσεις και για ζωή σε αυτές.
Ακούμε και διαβάζουμε για άγνωστες διαστάσεις, άλλους κόσμους, επίπεδα, αστρικά ταξίδια, αστρικές προβολές, τρίτο μάτι, κάρμα, μετενσάρκωση και όλα αυτά ενδεδυμένα με μανδύα εσωτερισμού.

Παντού βρίσκουμε πληροφορίες ότι υπάρχουν μόνο εσωτερικά και όχι εξωτερικά.
Γίνονται αναφορές για γκουρού, πνευματικούς οδηγούς να καθοδηγούν αναζητητές ή να δίνουν μύηση και άλλα τέτοια. Μια λέξη της εποχής είναι διαλογισμός και ότι χρειάζεται εξάσκηση για να γίνει. Γίνεται λόγος ότι μέσω αυτού αποκτά κανείς πρόσβαση σε όλα αυτά τα υποτιθέμενα εσωτερικά φαινόμενα.

Αν υποθέσουμε πως υπάρχει έστω και ίχνος αλήθειας, εύλογα γεννιέται η απορία ότι αφού η ζωή είναι αυτή που γνωρίζουμε εδώ σε αυτό τον κόσμο και με αυτές τις διαστάσεις, γιατί οι άνθρωποι την ψάχνουν αλλού και ψάχνουν κάτι άλλο;

Η ζωή είναι εδώ και τη ψάχνουμε αλλού;
Ότι είναι αυτό που έχει φτιάξει αυτό τον κόσμο και την ανθρωπότητα που μπορούμε να το πούμε Δημιουργό ή Θεό, για να έχει δημιουργήσει τη ζωή και τους ανθρώπους όπως είναι, αν ήταν να κάνει κάτι διαφορετικά θα το είχε κάνει και θα είχαμε άλλες αισθήσεις και ο κόσμος θα ήταν διαφορετικός.

Γιατί ο άνθρωπος δεν δέχεται να ζήσει τη ζωή του εδώ και ψάχνει για άλλες διαστάσεις και κόσμους που δε μπορεί να βρεί όπως λέει εξωτερικά αλλά μόνο εσωτερικά;

Γιατί να μην είναι ένας τρόπος διαφυγής απο την πραγματική ζωή πιστεύοντας πράγματα που μπορεί να πλάθει με τη δύναμη της φαντασίας του ζώντας απλά ψευδαισθήσεις που δημιουργεί με το μυαλό του;

Η ζωή είναι εδώ και πολλοί τη σπαταλάνε ψάχνοντας την αλλού καταλήγοντας τελικά να τη βρίσκουν δήθεν σε πλάσματα και καταστάσεις της φαντασίας τους που μπορεί να μην είναι τίποτα άλλο εκτός απο προσωπικές αληθοφανείς ψευδαισθήσεις;

Αν υποθέσουμε ότι υπάρχουν στα αλήθεια τέτοιες άγνωστες διαστάσεις και κόσμοι αλλού, τότε αν ήταν να ζήσουμε έχοντας εμπειρίες σε αυτούς μέσα σε εκείνες τις διαστάσεις, δεν θα ήμασταν εδώ αλλά αλλού. Είναι απλό αν ήταν να είμαστε αλλού τότε θα ήμασταν αλλού και όχι εδώ. Γιατί αυτό δεν θέλει να το βλέπει ο άνθρωπος;

Αν υπάρχει κάτι άλλο αλλού που πιθανόν να έχει φτιάξει ο Δημιουργός ή Θεός, γιατί δε δέχεται να το ζήσει όταν έρθει η ώρα να το ζήσει όπως το έχει ρυθμίσει ο Δημιουργός και προτρέχει αναζητώντας πράγματα που δεν είναι της ώρας του να τα ζήσει πλάθοντας φαντασίες και κάνοντας υποθέσεις παραγνωρίζοντας την εδώ ζωή που είναι γεννημένος να ζήσει;

Γιατί δεν αναζητά την αυτογνωσία εδώ στη ζωή του και την αναζητά μέσα απο οτιδήποτε μπορεί να πλάθει η φαντασία του;
Αυτογνωσία της πραγματικής ζωής και όχι αυτογνωσία της φαντασίας.
Αναζήτηση αυτογνωσίας αυτό δεν είναι;

Ισως να μην είναι το ενδεδειγμένο θέμα για να τεθεί αυτό το ζήτημα αλλά λόγω τίτλου φαίνεται να είναι το πιο σχετικό μιας και η απορία αυτή αποτελεί δίλημμα για κάθε σκεπτόμενο.

Dum spiro spero

Η μη αποδοχή του θανάτου, και της εξαφάνισης του “Εγώ”, από τον άνθρωπο

Είναι τελικά πολύ δύσκολο – ως αδιανόητο – για την πλειοψηφία των ανθρώπων να δεχθεί πως

“το χέσε κλάσε φάε πιέ νά η ζωή τ'ανθρώπου” που λέμε και στην Κρήτη

όσο μπορείς