ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- Επικοινωνούμε..έχουμε υπ'οψιν μας τι σημαίνει επικοινωνία??? - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

- Επικοινωνούμε..έχουμε υπ'οψιν μας τι σημαίνει επικοινωνία??? - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Εαρινός62 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 4/4
roberto24Μέλος
13/03/2005, 22:28:38
νωμιζω οτι θα συμφωνησω στην πλειοψηφια αυτων που εχουν ειπωθει μεχρι στιγμης μεχρι αποδειξεως του αντιθετου.(μεχρι δηλαδη το νυν καλο να δωσει τη θεση του σε ενα ευρυτερο καλο και να προκαλεσει την αυτοαναιρεση του και τελικα την εκπτωση σου σε κακο.)Ampere με την ιδια λογικη που χρησιμοποιησα και παραπανω (δανεισμενη απο τη ΝΑΝΤΑ)οταν λεω οτι τα καταφερνω το λεω σε σχεση με το παρελθον μου που δεν ειχα τοσο ελεγχο και τοσο συχνες ΗΘΕΛΗΜΕΝΕΣ προβολες.αισθανομαι οτι εχω κανει ενα βημα μπροστα. τιποτα περισσοτερο τιποτα λιγοτερο.μπροστα στα χιλιομετρα που εχω να διανυσω ισως να ειναι και τιποτα αλλα απο την θεση που βρισκομαι δε σου κρυβω οτι το θεωρω επιτευγμα. Οσο για την επιρροη της καθημερινης ζωης στις αστρικες εμπεριες αυτο ειναι σιγουρο.το εχω παρατηρησει και εγω αλλα ηταν τοσο φυσικο που δεν του εδινα τοσο σημασια για να το αντιμετωπισω σαν ενα μεμονομενο φαινομενο.με προβληματιζε και με προβλητιζει ακομα η φυση του αστρικου πεδιου κα καποια προβληματα κινησης.το κλασσικο που το ελυσα προσφατα ηταν οτι με το που εβγαινα απο το σωμα μου εδινα μια νοητικη εντολη να απομακρυνθω λιγο απο αυτο αλλα αυτο το λιγο με πηγαινει ισως και χιλιομετρα (αληθινα η αστρικα)μακρια.υπηρχαν φορες που εβλεπα το κρεβατι μου σαν κουκιδα(!!) ,επειτα ενιωθα ενα αισθημα πιεσης δυσφοριας,ταχυπαλμια και ωπ!ναμαι παλι στο κρεβατι μου ιδρωμενος με την καρδια μου να χτυπαει σαν τρελη.τελικα λεω την επομενη φορα που θα μου συμβει θα δοκιμασω να περπατησω οπως στο φυσικο πεδιο.και τα καταφερα.για πρωτη φορα ειχα τοσο ελεγχο στην κινηση.ηταν σχεδον τοσο ευκολο οσο οταν περπαταγα στο φυσικο πεδιο.τοτε δοκιμασα να παω κοντα σε ενα τοιχο και να περασω τα χερια μου μεσα απο αυτον.οπως και εγινε.η αισθηση δεν ηταν του απολυτου κενου αλλα σα να βυθιζα τα χερια μου μεσα σε ενα κουβα με υδραργυρο...(σχηματικα ολλα αυτα.)ειπα ουαου!!!αλλα η φωνη μου ακουστηκε σαν να βγαινει απο ενα δισκο παιγμενο σε χαμηλεσ στροφες ,η οπως ακουμε μια κασσετα απο ενα κασσσετοφωνο οταν τελειωνει η μπαταρια.ακουστηκε δηλαδη πολυ μπασα και βραχνη.αυτο με τρομαξε αλλα με μια νοητικη εντολη το ξεπερασα και συνεχισα την εμπειρια την οποια καταφερα να παρατεινω.ειναι πολυ απλο.οταν καταλαβαινεις οτι πλησιαζει το τελος της κανεις κατι σαν ας πουμε οικονομια δυναμεων και συγκεντωνεσαι σε ενα πραγμα.ας πουμε στα χερια σου.το πιο πιθανο ειναι να την παρατεινεις απο λιγο εως και αρκετα.εφιαλτικες εμπειριες δεν εχω αντιμετωπισει .μοο στην τελευταια μου που προσπαθησα να την παρατεινω οταν επανηλθα για μερικα δευτερολεπτα (3-4)δεν μπορουσα να κουνηθω και ηθελα να φωναξω αλλα βγηκε κατι σα μουγκρητο!και ειχα και μια ζαλαδα τι να σου πω.αλλα μετα χαμογελασα και εγραψα την εμπειρια μου στο αστρικο μου ημερολογιο.και μια αλλη φορα ειχα ακινητοποιηθει αλλα αυτη τη φορα στο αστρικο.και παλι ομως δε τρομαξα.ισως γιατι ποτε δε με τρομαζε η ιδεα οτι δε θα μπορεσω να ξαναγυρισω πισω στο σωμα μου.ισα ισα που πολλες φορες δε θελω να γυρισω πισω και το κανω με το ζορι.(προβλημα και αυτο!!.εχω ενα προβλημα με τα ποδια μου και κανω φυσικοθεραπειες.(μυικο).Και δεν μπορω ακομα να ανεβω σκαλες.μερικες φορες που βγαινω αστρικα δοκιμαζω να δημιουργησω μια αστρικη σκαλα και να την ανεβω!την ωρα που το κανω λεω και μια υποβολη οτι καθε μερα παω ολλο και καλυτερα.(με τα ποδια μου).μεσα σε μιαμιση εβδομαδα εχω δει συμαντικη βελτιωση.δε ξερω αν ειναι τυχαιο ομως γιατι παραλληλα κανω και φυσικοθεραπειες.οι μυες μου αρχιζουν καιξυπνανε κανουν συσπασεις κ.τ.λ.ειναι αυτο που λεμε,συν αθηνα και χειρα κινει!βεβαια αυτο δεν αποτελει σε καμια περιπτωση αποδειξη απλα το αναφερω.το ενα επιπεδο μπορει να συνεργαστει και να συνδιαστει με το αλλο.οι αστρικες μου περιπετειες οχι μονο δεν με βγαζουν εξω απο την καθημερινοτητα μου αλλα με βοηθουν κιολλας να την αντιμετωπισω.η θρησκεια δηλαδη και τα διαφορα ¨ναρκωτικα¨ του πολιτισμου μας προτεινουν κατι καλυτερο;;δε νωμιζω.ειναι πολυ νωρις ακομα για να βγαζω απολυτα συμπερασματα και θεσφατα απλα καταθετω καποιες προσωπικες μου σκεψεις οι οποιες ενδεχομενως να διαφοροποιηθουν με το χρονο και αυτο ειναι και το υγιες.Ampere αν θα ηθελες περιεγραψε μου λιγο τις ασχημες εμπειριες σου.τις εφιαλτικες οπως αναφερεις.υπαρχει καποιος λογος που σου συμβαινει αυτο .σιγουρα δεν ειναι τυχαιο.με τι εχουν να κανουν με μορφες, με αισθησεις, (αισθηση πανικου ,αισθηση εγκλωβισμου;;)η ειναι ψυχολογικης αιτιολογιας;(αγχος θανατου κ.τ.λ.;)στο αστρικο εννοιες οπως νευροφυτικο βιοχημικο ψυχολογικο αντικειμενικο υποκειμενικο η εννοια του ''εγω'' του χωρου του χρονου περιπλεκονται χανουν την ουσια τους η απλα δεν λειτουργουν σε μερικα επιπεδα.προσπαθω να σου περιγραψω κατι αλλα συνειδητοποιω οτι ειναι ματαιο μεσα απο το προφορικο η ακομα χειροτερα απο γραπτο λογο.πχ η ερωτηση αν υπαρχουν φαντασματα η οχι δεν εχει νοημα.απλα δεν υφισταται στο αστρικο.ειναι σα να ρωτας τον φυσικο επιστημονα.το ηλεκτρονιο υπαρχει΄;;θα σου πει ουτε ναι ουτε οχι.ειναι σε μια κβαντικη κατασταση.εχει μια ταση υπαρξης στα πλαισια των υπολογισμων μιας κυματοσυναρτησης.ολλο το αστρικο πεδιο μου θυμιζει αυτη την αρχη της κβαντομηχανικης.το πλασμα που συναντησα υπαρχει η ειναι σκεπτομορφη μου.(αποκυημα της φαντασιας μου;;)ουτε το ενα ουτε το αλλο η και τα 2 μαζι η το ενα απο τα 2.κατι τετοιο με τους κανονες τις λογικης δε στεκει.στο αστρικο απλα το βιωνεις και αυτο ειναι ολλο.(και δε παθαινεις και τενοντιτιδα απο τα πληκτρολογιο!!!:)ΑMPERE την επομενη φορα που θα βγω θα προσπαθησω σε επισκεφτω.δε ξερω κατα ποσο βοηθαει ενα nick αλλα θα το προσπαθησω.Sorry για την πολυλογια. Υ.Γ.ΑMPER, STO δωματιο μου εχω ενα μεγαλο καθρεπτη θα περασω απο μεσα του και θα βρεθω στο χωρο σου αν δεν εχεις αντιρρηση.ας εχουμε σαν κοινο τοπο κομβικο σημειο τον καθρεπτη.το ιδιο μπορεις να κανεις και συ.και να ερθεις στο δικο μου δωματιο.αυτος που θα ερθει θα δοκιμασει να ξυπνησει τον αλλον και να πει ποιος ειναι(να συστηθει) καθως και να φωναξει τον αλλον με το nick του.οκ;;και μια αλλη ερωτηση.συνηθως τι ωρες κοιμασαι και ξυπνας;;;εγω κοιμαμαι πολυ αργα.3, 4 το πρωι και ξυπναω κατα τις 1 με 2 γιατι δουλευω μεσημερι.
AmpereΜέλος
15/03/2005, 00:16:34
Namaste, λοιπόν, αγαπητή Nada .

Όπως σου έγραψα και στο e-mail, χαίρομαι που με τον ένα ή τον άλλο τρόπο συμπορευόμαστε.

Βρήκα πολύ ενδιαφέρουσα και την άποψή σου περί ατραπών και ομολογώ δεν είχα ακούσει ή διαβάσει κάτι ανάλογο. Αν και θα το ‘θελα πάντως, δεν νομίζω ότι προσφέρεται το θέμα για να επεκταθείς περισσότερο οπότε ίσως θα ‘πρεπε να «ανεβάσουμε» ένα θέμα που θα μας δίνει μια τέτοια δυνατότητα. Δηλαδή, περί ατραπών και γιατί όχι και περί φαντασίας.

Σχετικά με αυτό που γράφεις,

quote:
Το αστρικό είναι ένας τόπος, στον οποίο κατοικούν επί το πλείστον κατώτερες οντότητες ή 'κελύφη' ανθρώπων που έχουν πεθάνει

ενδεχομένως να ισχύει, πάντως δεν πρέπει, από ότι έχω καταλάβει να είναι μόνο αυτό.
Θα έλεγα, ότι (στην περίπτωση που δεν είναι σκέτη «φαντασία»), πρόκειται για μια πολυεπίπεδη πραγματικότητα με πεδία και οντότητες που κυμαίνονται από πολύ βαριές και ας πούμε κολάσιες, έως εξαιρετικά ανάλαφρες και πνευματικές.

Αυτό με την …«ανάκριση», πολύ καλή τακτική μου ακούγεται

Αγαπητέ roberto24,
Θα αρχίσω από το τέλος. Στο «χώρο» μου, δεν κοιμάμαι μόνος, παντρεμένος γαρ εδώ και κάτι χρόνια, επομένως όπως καταλαβαίνεις, θα προτιμούσα αν ήταν να με επισκεφτείς, να περιμένεις λίγο στο σαλόνι μέχρι… να βάλω κάτι πάνω μου και να τα πούμε .

Τώρα αυτό με τους καθρέφτες, δεν το βρίσκω καθόλου μα καθόλου καλή ιδέα.
Αφ’ ενός το βρίσκω περιττό και …ιντριγκαδόρικο και μάλλον αποπροσανατολιστικό.
Αφ’ ετέρου ποτέ δεν ξέρεις οι καθρέφτες πού θα σε βγάλουν.
Άλλωστε, το να φωνάξω το nick σου αποδείχτηκε αρκετά απλό και αποτελεσματικό.

Κατά τα άλλα, όταν εσύ πας για ύπνο, εγώ συνήθως κοιμάμαι μιας και πρέπει να ξυπνήσω νωρίς.(Στα δύο τελευταία post σου, εκεί που γράφεις «μεσημέρι» ήθελες να γράψεις «μεσάνυχτα» ή όχι; αλλιώς δεν βγάζω νόημα.)

Για τις εφιαλτικές εμπειρίες θα μπορούσα να τις συνοψίσω στα εξής δύο:
Α) περιπτώσεις όπου αρχίζω να «διαχωρίζομαι» αλλά βιώνω μία πολύ ρεαλιστική σωματική αίσθηση πόνου, σαν ένα κομμάτι μου να πάει να ξεκολλήσει, πράγμα που με κάνει να προσπαθώ να ξυπνήσω αμέσως και

Β) περιπτώσεις όπου νιώθω να βυθίζομαι - να έλκομαι από βαριές ενέργειες – πεδία όπου τίποτε θετικό δεν προοιωνίζεται.

Τώρα, με αυτό που γράφεις

quote:
πολλες φορες δε θελω να γυρισω πισω και το κανω με το ζορι

καταλαβαίνω ότι περνάς δύσκολη και ίσως επώδυνη φάση που συνδυαζόμενη με το μάλλον νεαρό της ηλικίας σου –από ό,τι αντιλαμβάνομαι- σου δημιουργεί τέτοιες σκέψεις παραίτησης. Το μόνο που θα ήθελα να σου πω πάνω σε αυτό είναι το εξής:

Η ζωή μας είναι ένα δώρο. Όσο δύσκολη και σκληρή κι αν μοιάζει. Ο χρόνος κυλά πολύ πιο γρήγορα από ό,τι νομίζουμε και το τέλος μας θα έρθει έτσι και αλλιώς. Δεν χρειάζεται να βιαζόμαστε. Στο εν τω μεταξύ όμως, είναι πολύ σημαντικό να ρουφήξουμε κάθε της στάλα αυτής της ζωής – δώρου. Ζήσε, Μάθαινε , Αγάπα και εν τέλει κάνε υπομονή. Όλα περαστικά είναι.

Οι θετικές σκέψεις σίγουρα βοηθάνε. Εύχομαι σύντομα να το ξεπεράσεις το πρόβλημα υγείας που έχεις.

See you...

Υ.Γ. Αν θέλεις, δοκίμασε να χωρίζεις τις παραγράφους με κενές γραμμές. Γίνεται έτσι, πιο εκολοανάγνωστο το κείμενο.


μη φοβάσαι, μη κολλάς, μη τρελαίνεσαι