- ΓΙΑΤΙ ΥΠAΡΧΟΥΜΕ ;;; - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Το καλό θα το κρατάει μέσα στην ψυχή του κλειδαμπαρομένο.
Για να το γευθείς με κάποιους , θα πρέπει να σπάσεις την κλειδαριά της, η να σου δώσει το κλειδί.
Φίλε nst ,άφησε την ορθάνοιχτη.
Μαλάκωσε την ,τόσο πολύ ,που αν δέχεται κακία ,να την αφομοιώνει .
Προσπάθησε να το εφαρμόσεις και θα καταλάβεις τι ενοώ.
Το καλό ,δεν μας ανήκει ,είναι χαρακτηριστικό γνώρισμα του θεού,που
κατοικεί εντός μας.
Καλοπροαίρετα.
alfa-omega.
Ναι στο να γεμιζουμε απο το θεικο πνευμα που ισως εκδηλωνεται σαν καλοσυνη μεσα μας,ναι στο να ειμαστε θετικοι απεναντι στους αλλους
αλλα το ολικο ανοιγμα που περιγραφεις ειναι σκετη αυτοκτονια.
Που ανοιγεσαι,σε ποιον ,και σε ποια δεδομενη στιγμη?
Οσον αφορα την αφομοιωση της κακιας καποτε που το δοκιμασα ειδα και επαθα να το ξεφορτωθω.Την κακια πρεπεινα την εξοστρακιζουμε να της προβαλλουμε ασπιδα ουτε να την παιρνουμε ουτε να την δεχομεθα.
Μην πιστευεις οτι αν ανοιχτεις εσυ θα ανοιχτουν και οι αλλοι.Η εμπειρια δειχνει ακριβως το αντιθετο.Ξεφυγαμε απο το θεμα ομως..
ΦΙΛΙΚΑ
.
Εκτιμώ ,ότι με αυτά που έγραψες, μπήκαμε στην ουσία του θέματος.
Έχεις δίκαιο η κοινωνία μας ,ενώ αποτελείται από ανθρώπους ,σπάνια θα συναντήσεις κάποιον να έχει αυτήν την συμπεριφορά..
Όταν κάποια στιγμή, άρχισα την εσωτερική αναζήτηση ( στην αρχή μόνος, μετά απόκτησα συνταξιδιώτες μέσα από τα φόρουμ τουEsoterica) , ανακάλυψα έναν τελείως διαφορετικό κόσμο .
Συγκεκριμένα διαπίστωσα ,ότι είναι τελείως αντίθετος με τον έξω.
Ενώ ο έξω είναι ψεύτικος και περιέχει άπειρους μηχανισμούς, προς απώθηση και εξοστρακισμό του κακού, ο έσω είναι αληθινός και περιέχει μονάχα το καλό και τίποτε άλλο.
Στην αρχή με κούρασε η παλινδρόμησή μου και οι εναλλαγές , μεταξύ έσω και έξω κόσμου.
Στην πορεία όμως διαπίστωσα, ότι το αληθινό αξίζει περισσότερο από το ψεύτικο.
Για τον λόγο αυτό αφοσιώθηκα και το κάνω ακόμη , μονάχα στον έναν ,τον εσωτερικό.
Μπορώ να πω , ότι μου έγινε τρόπος ζωής ,να προσπαθώ καθημερινά, να βγάζω τον αληθινό μου εαυτό προς τα έξω.
Η αρχή ήτανε, ένα σκέτο μαρτύριο.
Ο πόνος συχνός και μεγάλος.
Δεν απογοητεύθηκα όμως και συνέχισα την προσπάθεια.
Σήμερα έχω αρκετές εμπειρίες .
Η ηρεμία και η γαλήνη που μου προσφέρουνε ,είναι για εμένα ένας πρωτοφανές και ανεπανάληπτο γεγονός .
Γνωρίζω , ότι αυτή πηγάζει από την σιγουριά, ότι αυτό που πράττω είναι το αληθινό.
Έχεις απόλυτο δίκαιο ,όταν γράφεις : το ολικο ανοιγμα που περιγραφεις ειναι σκετη αυτοκτονια
Αναφέρεσαι βέβαια στον εξωτερικό κόσμο .
Εγώ όμως φίλε nst έχω μετακομίσει και κατοικώ αποκλειστικά στον εσωτερικό.
Αν απορείς , για το πώς μπορεί να συμβαίνει αυτό , θα προσπαθήσω με λίγα λόγια να στο περιγράψω.
Η σκέψη μου , προσπαθεί αδιαλείπτως να είναι κοντά στο καλό.
Αυτό με επηρεάζει τόσο πολύ, που με κάνει να ζω έναν κόσμο φανταστικό ,αν θέλεις θεϊκό και το ποιο όμορφο από όλα είναι, ότι
επηρεάζω και τους άλλους θετικά.
Φίλε να με συγχωρείς ,αν σε κούρασα με άσχετες ,προς το γενικό ενδιαφέρον σου σκέψεις.
φιλη γιατι αν συνεχισουμε ετσι θα παθω κριση ταυτοτητας.![]()
![]()
Λοιπον στο θεμα μας.Την μεγαλυτερη ψυχικη απογοητευση που εχω ζηση τηνβιωσα απο ατομα που ειχαν σχεση με τον εσωτερισμο και που παρουσιαζονταν σαν αγιοι οταν ξεκινησα να ασχολουμαι και εγω με την αναζητηση.Οποτε η εμπιστοσυνη ειναι σχετικο πραγμα.Βεβαια πρεπει να πω οτι χρωσταω ευγνωμοσυνη παλι σε εναν ανθρωπο μεσα απο τον ιδιο χωρο που χωρις να το ξερει με βοηθησε να ξεφυγω.
Μην αφηνεσαι τελειως.Ακου τουλαγχιστον την διαισθηση σου.Τωρα οσον αφορα τον φανταστικο κοσμο τον ξερω αλλα αυτο ειναι δραπετευση απο την πραγματικοτητα.Παλι μονος εισαι.Εγω προσπαθω να ζω εδω χωρις να κλεινω τα ματια σε οτι βλεπω.Για να μεταφερεις θετικη ενεργεια πρεπει ο ι αλλοινα ειναι δεκτικοι αλλιως εξαντλησαι.
Φιλικα
ΕΧΕΙΣ ΔΙΚΙΟ.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.
Θα πιαστώ ,από αυτήν την φράση σου :
Για να μεταφερεις θετικη ενεργεια πρεπει οι αλλοι να ειναι δεκτικοι αλλιως εξαντλησαι.
Ακριβώς την ίδια απορία είχα και εγώ , κάποτε.
Έψαξα να βρω μια άυλη πηγή ενέργειας.
Μια πηγή , που θα ανεφοδιάζει αδιάκοπα την κουρασμένη μου ψυχή.
Βρήκα αρκετές, που και εσύ γνωρίζεις .
Ήλιος, θάλασσα ,και γενικά η φύση.
Στον καθένα μας ,όμως επιδρούνε διαφορετικά τα στοιχεία της φύσης.
Έψαξα και άλλο.
Βρήκα τον θεό μέσα μου.
Πολλοί είναι αυτοί που το θεωρούνε ρομαντικό, εξωπραγματικό, άρρωστο ίσως.
Για εμένα υπάρχει ,κατοικεί μέσα μας και χτυπάει καθημερινά την πόρτα μας.
Η πραγματικότητα που ανέφερες, δεν μας αφήνει χρόνο για να τον ανοίξουμε.
Ανοίγουμε την πόρτα της ψυχής μας σε άλλα πράγματα.
Αυτό που εγώ , θα σε συμβούλευα ,ως ένας απλός άνθρωπος είναι να επιδιώξεις πίστη.
Ψάξε να βρεις κάτι για να πιστέψεις.
Αν το βρεις ,αλλά δεν σε γεμίζει την ψυχή ,αλλά περισσότερο σε ταλαιπωρεί πνευματικά και σωματικά, άλλαξέ την.
Κάποτε θα καταλήξεις σε μια πίστη ,που θα σε κάνει να νιώθεις, να αισθάνεσαι και να γίνεσαι ευτυχισμένη.
Αυτό το νόημα έχει η εσωτερική αναζήτηση.
Αναζητάμε το θείο πνεύμα , μέσα μας .
Αναζητάμε τον αληθινό εαυτό μας.
Ο πραγματικός , εξωτερικός εαυτός μας στηρίζεται στο σώμα μας και την ύλη.
Αυτά έχουνε τα φυσικά τους οροθετημένα σύνορα.
Άλλος βλέπει το ηλιοβασίλεμα και χασμουριέται και άλλος γεμίζει με θετική ενέργεια την άδεια (μπαταρία), της ψυχής του.
Αυτήν την στιγμή , που σου γράφω αυτές τις σκέψεις μου, πιστεύω ακράνδατα στην ζωή μετά θάνατον.
Κάποιοι με συμβουλεύουνε ,να προσέχω για να μην πέσω θύμα ,κάποιου δογματισμού.
Αν γίνει αυτό υπάρχει κίνδυνος να με εκμεταλλευθούνε κάποιοι επιτήδειοι συνάνθρωποι μου ,πνευματικά και σωματικά.
Η πίστη μου μετά θάνατον δεν στηρίζεται σε κανέναν δογματισμό.
Στηρίζεται στο ένστικτο ,την διαίσθηση που ανέφερες και το υποσυνείδητο , που διαρκώς, σχεδόν αδιαλείπτως προσπαθώ να αντιληφθώ.
Βλέπω την ματαιότητα του κόσμου αυτού, αλλά δεν την αρνούμαι. Είναι μέρος της φύσης μου, χαρακτηριστικό του σώματός μου.
Την πνευματική μου φύση προσπαθώ , να διευρύνω και να εξελίξω.
Δεν έχει ούτε όρια, ούτε χρόνο, ούτε θάνατο.
Με συγχωρείς αν παθιάστηκα με την πίστη μου.
Για εμένα σημαίνει πολλά.
Μου δίνει ελπίδα και μου αναγεννά τον ψυχικό πνευματικό μου κόσμο.
Ζητώ συγνώμη αν σε κούρασα.
Εύχομαι να έγραψα κάτι, που ίσως μπορεί να είναι χρήσιμο για εσένα.
Καλωσόρισες ΑΦΡΟΔΙΤΗ.
ΜΙΛΑΣ ΣΟΦΑ.
ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΑ ΣΕΜΝΑ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ.
ΚΑΙ ΑΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙΣ ΠΩΣ ΙΣΩΣ Η ΠΙΣΤΗ ΤΕΛΙΚΑ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΕΙ ΄Η ΚΑΙ ΝΑ ΣΩΖΕΙ.
ΕΙΝΑΙ ΔΥΣΚΟΛΟΙ ΟΙ ΚΑΙΡΟΙ.
[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Να ξέρεις,ότι ευτυχία είναι να μπορείς να ξεχνάς,και να μπορείς να θυμάσαι.
Η ευτυχία έρχεται από την ικανότητα να νιώθεις βαθιά,να απολαμβάνεις απλά,να σκέφτεσαι ελεύθερα να ρισκάρεις στη ζωή να είσαι απαραίτητος.
εξελιξης.Αν μπορεις και βλεπεις ετσι τα πραγματα .Ειναιπολυ δυσκολο
να πεισει κανεις τον εαυτο του για ολη αυτη την ομορφια με αυτα που ζουμε καθημερινα.Προφανως καταφερνεις και αποσυρεσαι σε εναν ιδεατο
κοσμο.Εχω παντως ενστασεις αν αυτος ειναι αληθινος η αν ειναι ενα βολικο δημιουργημα της ανθρωπινης αδυναμιας να αντεξει το βαρος της πραγματικοτητας στην προσπαθεια να απαντησει στο [και τωρα τι καταλαβαμε μετα απο τοσο κυνηγι καθως ο χρονος τρεχει και σβηνει τα παντα στο περασμα του.]
Για εμένα σημαίνει πολλά.
Πάνω απο όλα, μου ενισχύει την πειθώ, ότι υπάρχουνε ακόμη ενάρετες ψυχές.
Φίλη nst:
Θέλω να συμμεριστώ τις ενστάσεις σου + να τις δώσω, όσο περισσότερο βάθος ,χρώμα και ουσία μπορεί να αναπτύξει η διάνοιά μου.
Πράγματι ο χρόνος ,σβήνει πολλά πράγματα.
Αυτό που μένει είναι, η σκέψη, ο λογισμός ,ο στοχασμός.
Αν μια ανθρώπινη ύπαρξη ,έχει υλοποιήση με αυτά τα εργαλεία,το δικό της πνευματικό σώμα παίρνει στην ουσία, μια γεύση απο αθανασία, για να μην πω αιωνιότητα.
Το πόσο πολλή διαισθάνεται την άυλη αιωνιότητα, εξαρτάται απο την ισχύ, που έχει το πνευματικό της σώμα.
Γνωρίζω ότι , αν είναι αρκετά δυνατό, μπορεί να ξεπεράσει την ένοια του χρόνου και να βρεθεί ακόμη και εκτός χρονοχώρου.
Τέτοιυ είδους εμπειρίες δεν έχω κάνει μέχρι αυτήν την στιγμή που σας γράφω, αυτές τις σκέψεις μου.
Στηρίζω την γνώση αυτή, στην διαίσθηση ,στο ένστικτο και στο υποσεινήδητό μου.
Αυτή μπορεί να είναι μια ψευδαίσθηση.
Ίσως,ποιος μπορεί να το γνωρίζει απόλυτα.
Δεν είναι η ανθρώπινη ψυχή μια άβυσος ;;;
Ποιος την κατέχει αρκετά καλά και ποιος είδε τον θεό με τα μάτια του.
Έχω όμως ένα δυνατό χαρτί στο μανίκι, όπως θα έλεγε και ένας επαγγελματίας χαρτοπαίχτης.
Το θείο πνεύμα, το έχω αισθανθεί .
Αν πω το γεύθηκα , ίσως να μην με πάρεται στα σοβαρά.
Κρατάω όμως αυτήν την πίστη για τον εαυτό μου.
Δεν με εκφράζει ψυχικά να αποδείξω την πίστη μου και δεν την έχω ανάγκη ,μια τέτοια απόδειξη.
Σκεφτείται όμως το εξής :
Αν μπορούσα ,δεν θα ήμουνα θεός μεταξύ θνητών ;;;
Δεν έχω τέτοιου είδους επιδιώξεις και ούτε πιστεύω, ότι θα τις έχω ανάγκη στο μέλλον.
Θέλω να κλείσω ,αυτόν τον μονόλογο ,με μια επισήμανση.
Μελετείστε το περιεχόμενο της ψυχής σας.
Αν υπάρχουνε μέσα σε αυτήν απεξέργαστες πνευματικές πληροφορίες,μην τις αφήνεται έτσι.
Θα σας παιδεύουνε και θα ταλαιπωρούνε την προσωπική σας ΄ύπαρξη .
Αυτές που δεν μπορεί να τις επεξεργαστεί, γίνονται ανυπέρβλητο εμπόδιο στην μελλοντική ζωή μας,σανένας τοίχος, που μας κρύβει την άλλη πραγματικότητα.
Ποια είναι αυτή ;;;
Ο ανώτερος σκοπός μιας ανθρώπινης ύπαρξης.
Επιτρέψτε μου να γράψω :
Η θείωση του πνεύματος που κατοικεί εντός μας.
Σας κούρασα .
Εύχομαι σε όλους ουσιαστική πνευματική καλλιέργεια.