- Υδροχόος, το ζώδιο της Νέας Εποχής - .-= ΤΑ ΑΣΤΡΑ =-.

quote:

---

Μου ήρθε τώρα στο μυαλό αυτή η ηλίθια Αμερικανιά,το Sex and the city.Αν κρίνω από τις διχασμένες,ιδιότροπες και θεόμουρλες πρωταγωνίστριες τότε η Νέα Υόρκη είναι σίγουρα Δίδυμος!Εντάξει πλάκα κάνω,οι Δίδυμοι είναι τα καλύτερα παιδιά,αν και μερικές φορές γίνονται τα χειρότερα!!!

---

kost, κάτω τα χέρια από τους Διδύμους, μη γίνουμε από δυο χωριά χωριάτες.

Ζήσε τη στιγμή!

htpp://www.adishakti.org/age_of_aquarius.htm

Και μία άλλη:

http://www.aquarianage.org

Ο φίλος σας,

Attis

quote:

---

Πάντως δεν είπα ότι "ο Δίας...θα είναι... γυναίκα". Ούτε είπα, ούτε εννόησα ποτέ κάτι τέτοιο. Ίσως εκφράστηκα κάπως μπερδεμένα στο πρώτο μου post.

---

:) οχι! ουτε το ειπες ουτε το ..εννοησες!//εγω το πα:))
--you can call me Goddess from now on:P--

ΤΟ ΔΕΣ ΤΕΛΙΚΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ;
ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΔΕΙΣ ΠΩς ΔΕΝ ΘΥΜΑΣΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΜΙΚΡΗ ..ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΑ..
ΑΕΤΟΣ=ΣΚΟΡΠΙΟΣ(ΤΟ ΑΝΩΤΕΡΟ ΣΤΑΔΙΟ ΤΟΥ ,ΓΙΑ ΝΑ ΦΤΑΣΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΧΕΡΟΥΒΙΚΕΣ ΜΟΡΦΕΣ:)
ΤΑΥΡΟΣ=ΤΑΥΡΟΣ
ΛΕΩΝ=ΛΕΩΝ
ΥΔΡΟΧΟΟΣ=ΑΝΘΡΩΠΟΣ('η ΑΓΓΕΛΟΣ σε καποιες εκδοχες)
ΑΥΤΟ ΩΣ Ο ΑΡΧΕΤΥΠΙΚΟΣ ΣΤΑΘΕΡΟΣ ΣΤΑΥΡΟς:)
Ο ΟΠΟΙΟΣ ΑΣ ΑΝΑΦΕΡΟΥΜΕ ΑΦΟΥ ΕΙΜΑΣΤΕ ΣΤΟ ΦΟΡΟΥΜ ΤΗς ΑΣΤΡΛΓΣ- ΠΩΣ ΣΑΝ ΟΨΗ Σ'ΕΝΑ ΩΡΟΣΚΟΠΙΟ ΕΙΝΑΙ ΑΡΚΕΤΑ..ΣΠΑΝΙΑ...

ΚΑΛΗ ΣΥΝΕΧΕΙΑ!
ΜΑΚΙΑ

Hail the jewel in the lotus!

Η Αλίκη Μπέιλι μας μιλά πάντα από εσωτερική σκοπιά.

.
.

"Η ψυχή του Λέου αποδρά υπό μορφή αετού, όπως η ψυχή του Ηρακλή, και κουρνιάζει πάνω σε βελανιδιά. Τούτη η αποθέωση ανήκε στην πανάρχαιη βασιλική παράδοση. Οι ψυχές των λιγότερο επιφανών ανθρώπων μπορεί να έβγαιναν υπό μορφή λευκού πουλιού ή χρυσαφιάς πεταλούδας, η ψυχή όμως του ιερού βασιλιά είχε φτερά αετού ή βασιλικού γρύπα. Αετοί με κεφάλια λεόντων εμφανίζονται σε σφραγίδες της Μινωικής Κρήτης. Ήταν υψίστης πολιτικής σπουδαιότητας το γεγονός ότι, όταν πέθανε ο αυτοκράτορας Αύγουστος, έπρεπε να αναληφθεί στους Ουρανούς και να αποβεί η προεξάρχουσα θεότητα της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ενώ ο Ρωμαίος ιππεύς που δήλωσε ενόρκως ότι είχε δει την ψυχή του αυτοκράτορα να υψώνεται από την πυρά του υπό μορφή αετού ασφαλώς ανταμείφθηκε από τη Λίβια, τη χήρα του Αύγουστου, με κάποιο πολύτιμο δώρο. Ο Γανυμήδης στον αρχέτυπο μύθο ήταν πρίγκιπας της Φρυγίας που αποδήμησε στους Ουρανούς ως αετός. Δεν εποχήθηκε στη ράχη αετού για να γίνει οινοχόος του Δία, όπως στην εκδοχή που προτιμούν οι ομοφυλόφιλοι. ..."
(Ρόμπερτ Γκρέιβς, "Λευκή Θεά", σελ.426, παρ.14, εκδόσεις Κάκτος: 1998).

Λίγο πιο πριν επίσης (σελ. 328) έχει κι ένα σχεδιάγραμμα με την κελτική αστρολογία των δέντρων σε σχήμα σταυρού. Στο κέντρο του σταυρού, μέσα σ' ένα τετράγωνο, βρίσκονται σε αντιδιαστολή ταύρος-φίδι & λέων-αετος και στο καθένα από τα τέσσερα αντιστοιχούν οι ημερομηνίες και τα δέντρα του κελτικού ωροσκοπίου. Πάντως, στα δύο αυτά ζευγάρια ο Ρ.Γκρέιβς δεν αντιστοιχεί τα 4 σταθερά ζώδια. Εκ πρώτης όψεως το μυαλό μου όμως πήγε σ' αυτά, γιατί τα ζώα αυτά μοιάζουν με τα εν λόγω ζώδια. Μάλλον...μπορεί και να μην έχουν καμία σχέση με τον Σταθερό σταυρό των ζωδίων. Σε όποιες ιστοσελίδες κι αν έψαξα ο ΑΕΤΟΣ=ΣΚΟΡΠΙΟΣ. Είμαι σχετικά καινούριος στην αστρολογία και κάνω αρκετά επιπόλαια λάθη πάνω στον ενθουσιασμό μου.
Ο μύθος πάντως αυτός με τον Γανυμήδη να ανεβαίνει τους Ουρανούς σαν αετός αναφέρεται συχνά σε μυθολογικά sites και το αναφέρει ξανά ο Ρ.Γκρειβς στους "Ελληνικούς Μύθους". Όπως και να έχει όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι το σύμβολο του Υδροχόου είναι ο αετός. Είναι, όπως το λες, ο άνθρωπος ή ο άγγελος.

Ναι,υπάρχουν παρρεκλίσεις όσον αναφορά την "αστρο-γεωγραφία"/ το βλέπουμε αυτό καθαρά και στον αρχαίο καταμερισμό των περιοχών (Πτολεμαίος, Ίππαρχος και παλαιοί Αιγύπτιοι, Ηφαιστίωνας). Είναι σίγουρα και θέμα εσωτερικής σκοπιάς...
Πάντως, κάποια στιγμή αν βρω χρόνο μπορεί να κάτσω να γράψω τον "καταμερισμό" αυτό αναλυτικά, και μάλιστα του Πτολεμαίου που είναι και ο πιο ενδιαφέρων, αλλά και των άλλων...

Φιλιά,

Νοτιοδυτικά των Ιχθύων βρίσκεται ο ζωδιακός αστερισμός του Υδροχόου, ο ενδέκατος αστερισμός του ζωδιακού κύκλου. Παρατηρώντας τον Υδροχόο διαπιστώνουμε ότι είναι ένας εκτεταμένος αστερισμός με περισσότερα από 100 άστρα, χωρίς ωστόσο να είναι κάποιο από αυτά ιδιαίτερα λαμπρό. Τα όρια του αστερισμού του Υδροχόου καθορίζονται από τους αστερισμούς του Πήγασου, του Δελφίνος, του Αετού, του Αιγόκερω, του Νότιου Ιχθύος και του Κήτους, οι οποίοι τον περιβάλλουν.

Ο υδάτινος χαρακτήρας του αστερισμού οφείλεται στο ότι η Ήλιος διέρχεται από το ζώδιο κατά την εποχή των βροχών. Γι' αυτό και άλλοι γειτονικοί αστερισμοί, όπως οι Ιχθύες, ο Νότιος Ιχθύς, το Κήτος και ο Ηριδανός, έχουν επίσης σχέση με το υγρό στοιχείο.

Ο Υδροχόος, σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, παριστάνει τον Γανυμήδη, τον ωραιότερο νέο της αρχαιότητας, γιο του Τρώα και της Καλιρρόης. Ο Δίας ζήλεψε την ομορφιά του έφηβου και, μεταμορφωμένος σε αετό, τον πήρε μαζί του, υποσχόμενος να του χαρίσει την αιώνια ομορφιά και αθανασία. Στον απαρηγόρητο πατέρα του, τον Τρώα, ο Δίας χάρισε τα περίφημα άλογά του, αυτά που στη συνέχεια έγιναν η αιτία να θανατωθεί από τον Ηρακλή ο βασιλιάς της Τροίας, ο πονηρός Λαομέδοντας.

Ο Δίας εγκατέστησε τον Γανυμήδη στον Όλυμπο ως οινοχόο των θεών, γεγονός που προκάλεσε τη ζήλια της Ήρας, αλλά και της κόρης της Ήβης, η οποία μέχρι τότε κατείχε αυτή την τιμητική θέση. Οι συνεχείς πιέσεις των δύο γυναικών ανάγκασαν τον Δία να μεταμορφώσει τον νεαρό ευνοούμενό του στον αστερισμό του Υδροχόου και να του χαρίσει έτσι την αθανασία.

Τρία από τα άστρα του αστερισμού παριστάνουν την Υδρία που κρατάει στα χέρια του ο Γανυμήδης, από το στόμιο της οποίας χύνεται νερό προς τον γειτονικό αστερισμό του Νότιου Ιχθύος.

ΒΑΒΥΛΩΝΙΟΙ - ΑΙΓΥΠΤΙΟΙ - ΕΛΛΗΝΕΣ

Η σχέση του Υδροχόου με το υδάτινο στοιχείο αποτελούσε κοινή παράδοση όλων των λαών της Ανατολής. Οι Βαβυλώνιοι απεικόνιζαν τον αστερισμό σαν ένα νεαρό χωρίς πρόσωπο, ο οποίος κρατούσε στο αριστερό χέρι ένα προσόψιο και στο δεξί ένα δοχείο από το οποίο χυνόταν νερό. Επειδή ο Υδροχόος εμφανιζόταν την εποχή των πλημμύρων, οι αρχαίοι Αιγύπτιοι απέδιδαν τις πλημμύρες του Νείλου στο νερό που χυνόταν από το δοχείο του.

Σύμφωνα με αρχαιότερες ελληνικές εκδοχές, το νερό που κυλούσε από την υδρία του Υδροχόου σχημάτιζε το ρεύμα του μυθικού ποταμού Ηριδανού, που αναάβλυζε από την πηγή Ιπποκρήνη. Σύμφωνα με την παράδοση, η πηγή αυτή σχηματίστηκε όταν έσπασε η υδρία του Υδροχόου ύστερα από ένα λάκτισμα του Πήγασου.

Ο μεγάλος Άραβας αστρονόμος Al Biruni στους αστρολογικούς του χάρτες αναφέρει τον αστερισμό με το όνομα Amphora, δηλαδή Αμφορέας. Το όνομα αυτό φαίνεται ότι το παρέλαβε από τον ποιητή του 4ου π.Χ. αιώνα Ausonius. Στον ρωμαϊκό ζωδιακό κύκλο, ο Υδροχόος απεικονιζόταν σαν παγώνι ή χήνα. Τα πτηνά αυτά ήταν αφιερωμένα στη θεά Ήρα, όπως και ο μήνας Γαμηλιών, κατά τη διάρκεια του οποίου ο Ήλιος διέτρεχε, αστρολογικά μιλώντας, τον αστερισμό.

Κατά τον 16ο και τον 17ο αιώνα, οι χριστιανοί θεωρούσαν ότι ο Υδροχόος στον ουρανό παριστά τον Ιωάννη τον Βαπτιστή ή τον απόστολο Ιούδα τον Θαδδαίο ή τον Μωϋσή να διαχωρίζει τα ύδατα της θάλασσας.

Ο Αππιανός, ιστορικός του 2ου μ.Χ. αιώνα, τον ονόμαζε Hydridurus. Το όνομα αυτό εμφανίζεται στην "Αλμαγέστη" (1515) ως Idrudurus και Hauritor, δηλαδή Αντλητής γήινων υδάτων. Ο μεγάλος Έλληνας λυρικός ποιητής Πίνδαρος αναφέρει ότι ο Υδροχόος συμβολίζει το πνεύμα των πηγών του Νείλου.

Στα βαβυλωνιακά αρχεία ο αστερισμός ταυτιζόταν με τον 11ο μήνα Shabata, της περιόδου των βροχών, και αναφερόταν στο 11ο βιβλίο του Έπους της δημιουργίας, όπου περιγραφόταν ο Μεγάλος Κατακλυσμός.

Άλλες ονομασίες του Υδροχόου ήταν Monius, από το αιγυπτιακό muau ή Μω, που σημαίνει "ύδωρ" και Brachium benefictum, δηλαδή "ευεργετικός βραχίονας". Όπως πίστευαν οι αρχαίοι Αιγύπτιοι, η δύση του αστερισμού του Υδροχόου προκαλεί την ανύψωση των νερών του Νείλου, επειδή, σύμφωνα με την αιγυπτιακή παράδοση, "ο Υδροχόος βυθίζει το τεράστιο δοχείο του στον ποταμό για να το γεμίσει".

Οι Άραβες ονόμαζαν τον αστερισμό Al Dalw, δηλαδή "κάδο φρέατος". Από τους Πέρσες ονομαζόταν Dol ή Dul, από τους Εβραίους Deli, από τους Σύρους Daulo, και από τους Τούρκους Kugha. Όλες αυτές οι ονομασίες σημαίνουν "κάδος νερού".

Στην Κίνα ο αστερισμός του Υδροχόου, μαζί με εκείνους του Αιγόκερω, των Ιχθύων και μέρους του Τοξότη, αποτελούσαν τον Tien Yuen, δηλαδή το αρχαίο φίδι ή τη χελώνα. Αργότερα το σύνολο αυτών των αστερισμών ονομάστηκε Hiuen Ying, από τον ήρωα πολεμιστή Hiuen Wu ή Hiuen Heaou, της δυναστείας του Han.

Σύμφωνα με τους Μάγους και τους Δρυίδες, ο αστερισμός του Υδροχόου αποτελεί το σύμβολο της επιστήμης της Αστρονομίας συνολικά.

Ο ιστορικός της αστρονομίας Proctor, στο σύγγραμμά του "Myths and Marvels of Astronomy", μας δίνει ένα κατάλογο χρωμάτων τα οποία οι αστρολόγοι συνδέουν με τα ζώδια. Σύμφωνα με αυτόν τον κατάλογο, ο Υδροχόος έχει χρώμα "υδαρούς κυανού". Κατά τον Lucius Ampelius, συγγραφέα του έργου "Liber Memoriali" (2ος μ.Χ. αιώνας), ορισμένα ζώδια κατευθύνουν τους ανέμους: ο αστερισμός του Υδροχόου άρχει των ανέμων "Εύρος" και "Νότος", οι οποίοι πνέουν εξ ανατολών ή νοτιοανατολών και από τον νότο.

Το σύμβολο του ζωδίου του Υδροχόου, αποτελούμενο από δύο παράλληλες κυματοειδείς γραμμές, παριστά τα κύματα της θάλασσας. Πιθανότατα ο συμβολισμός αυτός να προέρχεται από το ιερογλυφικό ιδεόγραμμα του ύδατος στις περιοχές του Νείλου. Στις περιοχές αυτές χρησιμοποιούσαν μια ράβδο για τη μέτρηση του ύψους της στάθμης των ποτάμιων υδάτων. Γι' αυτό το λόγο ο Υδροχόος απεικονιζόταν πολλές φορές με μια μετρητική ράβδος στα χέρια του.

ΤΕΣΣΕΡΑ ΛΑΜΠΡΟΤΕΡΑ ΑΣΤΕΡΙΑ

Ο ζωδιακός αστερισμός του Υδροχόου παρουσιάζει μεγάλο αστρονομικό ενδιαφέρον λόγω του ότι περιλαμβάνει μεγάλο αριθμό διπλών αστεριών, αστρικών σμηνών και νεφελοειδών. Τέσσερα από τα λαμπρότερα αστέρια του:

αAqr: Οι Άραβες ονόμαζαν τον ωχροκίτρινο αυτόν αστέρα Sadalmelik από το Al Sa'd al Mulk, που σημαίνει "ο τυχερός του βασιλιά". Οι αστρολόγοι τον ονόμαζαν Sidus Faustum Regis, δηλαδή "το ευτυχές άστρο του βασιλιά".

βAqr: Η παλαιότερη αραβική ονομασία του είναι Sadalsuud, από το Al' Sa'd al Su'ud, που σε ελεύθερη απόδοση σημαίνει "ο πιο Ευτυχής από τους Ευτυχείς". Το όνομα αυτό του δόθηκε επειδή ανατέλλει μαζί με τον Ήλιο, όταν έχει περάσει ο χειμώνας και έχει αρχίσει η εποχή του επίμονου ψιλόβροχου. Σύμφωνα με τους Κινέζους ο αστέρας ονομάζεται Heu ή Hiu ή Hii, δηλαδή "κενός". Στις περιοχές του Ευφράτη ο αστέρας ονομαζόταν Kakkab Nammax, δηλαδή "ο αστέρας της κραταιάς δυναστείας".

γAqr: Ο αστέρας αυτός με το ελαφρώς πράσινο χρώμα βρίσκεται στον αριστερό βραχίονα του αστερισμού του Υδροχόου. Οι Άραβες τον ονόμαζαν Sadachbia από το όνομα Al Sa'd al Ahbiyah που σημαίνει "ο τυχερός αστέρας των κρυφών πραγμάτων".

ΙΧΘΥΣ: ΣΤΑ ΟΡΙΑ ΤΟΥ ΖΩΔΙΑΚΟΥ ΚΥΚΛΟΥ

Ο αστερισμός των Ιχθύων βρίσκεται νότια του αστερισμού του Κριού, μεταξύ της Ανδρομέδας και του Πήγασου προς βορράν, του Κήτους προς νότον, του Τριγώνου και του Κριού ανατολικά και του Υδροχόου δυτικά. Πρόκειται για το δωδέκατο, και τελευταίο, ζώδιο στον ζωδιακό κύκλο και περιλαμβάνει εβδομήντα έξι άστρα, που όμως κανένα τους δεν είναι ιδιαίτερα λαμπρό.

Οι αστρικοί χάρτες απεικονίζουν τους δύο Ιχθύς, τον Βόρειο και τον Νότιο, όπως ονομάζονται, να ενώνονται μεταξύ τους με δύο ταινίες που καλούνται «λίνοι». Ο βόρειος λίνος σχηματίζεται από τα άστρα ο, η, ρ και υ, ενώ ο νότιος λίνος από τα άστρα δ, ε, ζ και ξ. Το λαμπρότερο από τα άστρα του αστερισμού, το α Ιχθύων, παριστάνει τον κόμπο με τον οποίο συνδέονται οι δύο λίνοι και ονομάζεται σύνδεσμος των λίνων.

Όταν ο Ήλιος εισέρχεται στο ζώδιο των Ιχθύων, έχουμε εαρινή ισημερία, ενώ κοντά στο άστρο ω των Ιχθύων βρίσκεται το εαρινό ισημερινό σημείο γ.

Στις 2 Σεπτεμβρίου 1804 ο Harding ανακάλυψε στα όρια του αστερισμού των Ιχθύων τον αστεροειδή Juno (Ήρα).

Ι.Χ.Θ.Υ.Σ.

Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία, οι δύο Ιχθύες είναι η Αφροδίτη και ο γιος της ο Έρωτας, που κατά τη διάρκεια της γιγαντομαχίας εγκατέλειψαν, μαζί με τους άλλους θεούς, τον Όλυμπο και κατέφυγαν στην Αίγυπτο. Εκεί μεταμορφώθηκαν σε ζώα, για να αποφύγουν την καταδίωξη του γίγαντα Τυφωέα (ή Τυφώνα).

Η Αφροδίτη και ο Έρωτας, έπειτα από πολλές περιπέτειες, έφτασαν στον ποταμό Ευφράτη. Κι εκεί όμως τους βρήκε ο Τυφώνας. Τρομαγμένοι οι δύο θεοί βούτηξαν στο ποτάμι και μεταμορφώθηκαν σε ψάρια. Σύμφωνα με μια άλλη εκδοχή, ο αστερισμός συμβολίζει τα δύο ψάρια του Ευφράτη που οδήγησαν τη θεϊκή δυάδα σε ασφαλές καταφύγιο. Για να εκφράσουν την ευγνωμοσύνη τους, οι θεοί τοποθέτησαν τα δύο αυτά ψάρια στον ουρανό και σχηματίστηκε έτσι το ζώδιο των Ιχθύων.

Σύμφωνα με ορισμένες άλλες εκδοχές, οι Ιχθύες είναι τα δύο δελφίνια που συνόδευαν πάντα τον θεό Ποσειδώνα, ενώ κατά τον Ερατοσθένη ο αστερισμός συμβόλιζε τη μεγάλη θεά των Συρίων, Derke ή Derketo. Γι’ αυτό αργότερα συναντάμε τις ονομασίες Dea Syria (Σύρια Θεά), Derkis και Proles Dercia, δηλαδή «Δέρκιον τέκνον», και εικονίσεις στις οποίες ο αστερισμός έχει τη μορφή μεγάλου ψαριού με πρόσωπο γυναίκας.

Ο Δανός Φίλιππος Καίσιος εξέφρασε την άποψη (1662) ότι οι Ιχθύες παριστάνουν τα ψάρια με τα οποία ο Χριστός χόρτασε «πεντακισχιλίους άνδρας», ενώ αποκαλούσε το Χριστό Ι.Χ.Θ.Υ.Σ., από τα αρχικά των λέξεων Ιησούς Χριστός Θεού Υιός Σωτήρ.

ΔΙΠΛΗ ΦΥΣΗ

Ο αστερισμός των Ιχθύων ονομαζόταν από τους Ρωμαίους Imbrifer duo pisces, δηλαδή «Οι δύο βροχοφόροι Ιχθύες» ή Gemini Pisces, δηλαδή «Δίδυμοι Ιχθύες».

Πολλές φορές Λατίνοι συγγραφείς αναφέρονται στον αστερισμό αυτόν με το όνομα Aquilonius ή Aquilonaris, από τον βορειοανατολικό άνεμο Aquilo των Ρωμαίων, που σημαίνει «βροχοφόρος». Παρ’ όλα αυτά οι Ιχθύες ονομάζονται και Eurus, δηλαδή «Εύρος» ή Vulturnus (Νοτιοανατολικός άνεμος).

Με βάση κάποια αρχαιολογικά ευρήματα στην περιοχή του Ευφράτη ο αστερισμός ονομάζεται Nuni (Ιχθύς), ή Zib, που σημαίνει «σύνορο», αναφορά στο γεγονός ότι οι Ιχθύες βρίσκονται στο τέλος του ζωδιακού κύκλου.

Σύμφωνα με άλλους συγγραφείς, η διπλή φύση του αστερισμού, σε συνδυασμό με το ότι βρίσκεται στο τέλος του ζωδιακού κύκλου, υποδηλώνει την αναγκαιότητα εισαγωγής ενός εμβόλιμου μήνα, τον οποίο πρόσθεταν οι Βαβυλώνιοι στο τέλος κάθε έκτου έτους, το οποίο αποτελείτο από 360 ημέρες.

Κατ’ άλλους, ο αστερισμός των Ιχθύων έφερε και την ονομασία «Ύδωρ», επειδή ο Άρατος ονόμαζε έτσι όλη την περιοχή του αστερισμού. Ιχθύς ονομαζόταν ο αστερισμός και από τους Βαβυλώνιους (Nuni), τους Σύριους (Nuno), τους Πέρσες (Mahik) και τους Τούρκους (Balik). Οι κόπτες της Αιγύπτου τον ονομάζουν Piscis Hori, δηλαδή «Προστατευτικός Ιχθύς».

Οι Άραβες ονόμαζαν τον αστερισμό Al Hut, δηλαδή «Εαρινός Ιχθύς», λόγω της ύπαρξης, εντός των ορίων του αστερισμού, του εαρινού ισημερινού σημείου γ.

Σε σχολιασμούς των «Φαινομένων» του Αράτου αναφέρεται ότι οι Χαλδαίοι ονομάζουν τον βόρειο Ιχθύ «Χελιδόνιο» και τον απεικονίζουν ως ψάρι με κεφάλι χελιδονιού.

Πολλοί Ιουδαίοι συσχέτιζαν τον δίδυμο αυτό αστερισμό με τις αιμοσταγείς φυλές των Συμέων και του Λεβή, και πιθανότατα γι’ αυτό η καββαλιστική αστρολογία θεωρούσε ότι ο αστερισμός των Ιχθύων έχει αρνητική επίδραση πάνω στον άνθρωπο. Αλλά και ο Πλίνιος υποστήριζε ότι αν εμφανιστεί κομήτης στον αστερισμό των Ιχθύων, είναι κακό σημάδι, και προμηνύει πόλεμο, λοιμό και μεγάλες θρησκευτικές συγκρούσεις.

ΠΛΑΝΗΤΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟΣ

Σύμφωνα με κάποιες μυστικιστικές καββαλιστικές και ραββινικές παραδόσεις, οι τρεις σύνοδοι των πλανητών Δία και Κρόνου που συνέβησαν το έτος 747 από κτίσεως Ρώμης στον αστερισμό των Ιχθύων, συνδέονται με το άστρο της Βηθλεέμ και τη γέννηση του Ιησού. Σύμφωνα με τις ίδιες μυστικιστικές ραββινικές παραδόσεις, μια τέτοια σύνοδος στον αστερισμό των Ιχθύων είχε συμβεί τρία χρόνια πριν από τη γέννηση του Μωυσή. Γι’ αυτό οι Ιχθύες θεωρούνταν ο εθνικός αστερισμός των Ιουδαίων.

Μία παρόμοια σύνοδος πλανητών στον αστερισμό των Ιχθύων είχε προαναγγελθεί για το 1525, η οποία θα συνοδευόταν από έναν νέο μεγάλο κατακλυσμό. Η προφητεία είχε προκαλέσει κύμα πανικού, όμως, τελικώς, εκείνη η χρονιά αποδείχθηκε ιδιαίτερα ξηρή.

Απ'ότι βλέπω έρχεται μία εξίσου άσχημη συναστρία.Αύριο μπαίνει ο Άρης στον Αιγόκερω (όπου βρίσκει τη Σελήνη) και σε αυτό το ζώδιο ο πλανήτης Άρης βρίσκεται σε έξαρση.Σε λίγες ημέρες τελείται και η αρνητικότατη αντίθεση Άρη-Κρόνου ενώ έχει μόλις προηγηθεί η σύνοδος Άρη-Πλούτωνα.Επιπλέον,αναμένεται και η σύνοδος Ήλιου-Ουρανού.

Ελπίζω να μη γίνει κανά ξαφνικό μπαμ!