- ΣΙΓΟΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΝΤΑΣ ΟΛΗ ΜΕΡΑ  Vol. - 2 - - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

αρμυρή πατρίδα τόπος μου και πάθος πώς να χορτάσω πώς να χορτάσω τόση αστροφεγγιά

αρμυρή πατρίδα τόπος μου και τάφος πώς να ριζώσω πώς να ριζώσω στην ξερολιθιά

Κι έτσι τον δρόμο μου ανάποδα μαζεύω
Θυμάμαι όλα της ζωής μου τα λημέρια
Τάιζα λύκους και μου τρώγανε τα χέρια
Κι έτσι παιδεύτηκα να μάθω να χαϊδεύω

Μόνος μου έφυγα και φτάνω μόνος
Κι όλους τους δρόμους που με βγάλανε εδώ πέρα
Τους έχω πάλι περπατήσει σε μια μέρα
Μόνη μου πατρίδα είναι ο χρόνος ] 2x

Ύστερα ήρθαν οι χαρούμενες παρέες
Όλο μου λέγαν σε κανένα δε χρωστάω
Με πότιζαν οινόπνευμα να μάθω να γελάω
Κι εγώ τις άφησα κι έψαξα για νέες

Η Θάλασσα με μάζεψε απ’ το δρόμο
Μου χάρισε αλάτι να ξεχνάω
Μου έμαθε το κύμα ν’ αγαπάω
Κι ένα κατάρτι έβγαλα στον ώμο

Μόνος μου έφυγα και φτάνω μόνος
Κι όλους τους δρόμους που με βγάλανε εδώ πέρα
Τους έχω πάλι περπατήσει σε μια μέρα
Μόνη μου πατρίδα είναι ο χρόνος

Πριν δέκα χρόνια ήρθα εδώ με μια βαλίτσα αριθμούς και σημειώσεις
βρήκα μια τρύπα να κρυφτώ
μα τα τρελοστιχάκια μου δε χώρεσαν στις εξισώ--σεις
στην πόλη αυτή που με μαγεύει

Κι όταν σχολούσε η πελατεία
βουβός κοιτούσα το φεγγάρι
σαν άγαλμα μες στην πλατεία
εγώ, το πέμπτο της λιοντάρι
εγώ, το πέμπτο της λιοντάρι

Εδώ στο χείλος των τριάντα, τι αριθμός, θεέ μου κι αυτός
τίποτα δεν κρατάει για πάντα γνέφει ο άλλος μου εαυτ---ός
στη πόλη αυτή που με μπερδεύει, στη πόλη αυτή που με παιδεύει

Τώρα οι φίλοι έχουν σκορπίσει και σαν τ' αγρίμι κρύβομαι βαθιά μες στη φωλιά μου
εδώ κανείς δεν με γνωρίζει, κι αν μάθαν το επώνυμο ξεχάσαν τ' όνομά μου
στη πόλη αυτή που με μαγεύει

Κι όταν τελειώνει η συναυλία
το μάτι κλείνω στο φεγγάρι
Σαν άγαλμα μες στην πλατεία
εγώ, το πέμπτο της λιοντάρι
εγώ, το πέμπτο της λιοντάρι

Μουσική, Στίχοι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Τραγούδι: Θανάσης Παπακωνσταντίνου
Β' φωνή: Σωκράτης Μάλαμας

Κάτω απ' το μαξιλάρι
είναι ένα βαθύ πηγάδι
που μέσα κατοικούν
οι ψυχές που σ' αγαπούν.

Παλεύουν κάθε βράδυ
με τα κιούγκια στο σκοτάδι
να φτάσουν στα ψηλά,
πλάι στο μαχαραγιά.

Να σου μιλάν στον ύπνο,
να σε μπάζουνε σε κήπο
με αϊ-γιάννη και λωτούς,
με χειμωνανθούς.

Κι όταν σ' αναταράσσει
-για τα σκάρτα που 'χεις πράξει-
κύμα φαρμακερό,
να σου δίνουν φυλαχτό.

Χαϊμαλί από μετάξι,
που 'χουν μέσα του φυλάξει
άχυρο απ' τη γη,
που 'χει μείνει απάτητη.

Έρχονται και σε μένα
πρόσωπα λησμονημένα,
άδεια και χλωμά
από πριν κι από μετά.

Μου κρατάν το χέρι
στο ταξίδι, στο καρτέρι,
στον ύπνο το βαθύ.
Είναι λίγοι, είναι πολλοί.

Ο ορίζοντας άνοιξε σαν αγκαλιά
κι εγώ θα τρέξω σ' άγνωστα μέρη

Ένα μεγάλο φωτεινό καλοκαίρι
πηδά στο δρόμο απ' των σπιτιών τις σκεπές
Είναι παιδί και με τραβάει απ' το χέρι
στο τέλος όλες οι υπόγειες στοές
βγάζουν σ' ένα φωτεινό καλοκαίρι

Σ' αυτήν την κατήφεια δεν χωρούσα να ζω
στους άλλους να βρίζω τα δικά μου τα χάλια
Η αλήθεια μου έγινε θηλιά στο λαιμό
και η αγάπη γύρω απ' την καρδιά μου τανάλια

Ας σβήσει απ' το στήθος μου αυτή η σκιά
όσα ο καιρός είναι να φέρει θα φέρει

Ένα μεγάλο φωτεινό καλοκαίρι...

Κι αν κάτι όλα μέσα μου τα βρίσκει λειψά
και κάθε γιορτή ένα σαχλό καρναβάλι
Ας στριμωχτεί στη σκοτεινή του σπηλιά
να περιμένει το φθινόπωρο πάλι

Τώρα ο ορίζοντας άνοιξε σαν αγκαλιά...

Ένα μεγάλο φωτεινό καλοκαίρι
πηδά στο δρόμο απ' των σπιτιών τις σκεπές
Είναι παιδί και με τραβάει απ' το χέρι
κι οι σκόρπιες άκρες μου ενώνονται δες

Όνειρα με μάτια κόκκινα που 'κλεισαν βαριά
βλέπω τον κόσμο μια φωτιά
Να ‘φευγα πέρα απ' τ' ανθρώπινα
μέσα μου η καρδιά άστρο σβηστό στο πουθενά

Όνειρά μου χθεσινά πόσα βράδια μου ορφανά
έκλαψα για την αγάπη στ' ουρανού την αγκαλιά
Όνειρά μου αποψινά μια και το 'φερε η καρδιά
κι έφυγε άλλη μια αγάπη καλώς ήρθατε ξανά

Όνειρα σε κόσμο ψεύτικο πάμε να χαθώ
μέχρι ν' αδειάσει το μυαλό
Να ‘φευγα σε ύπνο ατέλειωτο κι όταν σηκωθώ
να 'χω ξεχάσει ν 'αγαπώ

Όνειρά μου χθεσινά πόσα βράδια μου ορφανά
έκλαψα για την αγάπη στ' ουρανού την αγκαλιά
Όνειρά μου αποψινά μια και το 'φερε η καρδιά
κι έφυγε άλλη μια αγάπη καλώς ήρθατε ξανά

Όνειρά μου αγόρια μου
κλείστε τα φτερά σας
θέλω να ησυχάσω και να κοιμηθώ
Τώρα η στεναχώρια μου
παίρνει τη σειρά σας
όνειρα αγόρια μου, κλείστε τα φτερά σας

Απόψε η νύχτα προσπαθεί
σ' ένα καδράκι να σταθεί
στ' ονειροπόλο βλέμμα σου
και στα σπασμένα φρένα σου
και μ' ένα όνειρο παιδί
χτυπάει την πόρτα να με δει

Someday the silver moon and I will go to dreamland
I will close my eyes and wake up there in dreamland
And Tell me who will put flowers on a flower's grave?
Who will say a prayer?

Will I meet a China rose there in dreamland?
Or does love lie bleeding in dreamland?
Are these days forever and always?

And if we are to die tonight
Is there a moonlight up ahead?
And if we are to die tonight
Another rose will bloom

For a faded rose
Will I be the one that you save?
I love when it showers
But no one puts flowers
On a flower's grave

As one rose blooms and another will die
It's always been that way
I remember the showers
But no one puts flowers
On a flower's grave