- Το Δεξιό και το Αριστερό Μονοπάτι - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Κύριο γνώρισμα της Δεξιάς Πορείας είναι η λατρεία ενός εξωτερικού θεού και η προσπάθεια για ταύτισης του «Εγώ» των πιστών μαζί του. Η πρωταρχική λατρεία ήταν η λατρεία της φύσης που μετουσιώθηκε στη λατρεία του Θεού που συμβολίζει το αρσενικό στοιχείο και της θεάς που συμβολίζει το θηλυκό στοιχείο. Αυτή η διπολικότητα του θεϊκού στοιχείου εμφανίστηκε στη πορεία στους περισσότερους πολιτισμούς, οι αρχαίοι Αιγύπτιοι είχαν την Ίσιδα και τον Όσιρι, οι Ινδοί το Σίβα και τη Παρβάτι, οι χριστιανοί τον Ιησού και τη Μαρία. Σε όλες τις περιπτώσεις η υπέρτατη θεότητα εξομοιώνονταν τόσο με το θηλυκό, όσο και με το αρσενικό.
Είναι σημαντικό να δούμε επίσης ότι στις περισσότερες θρησκείες υπήρχε ο θάνατος και η ανάσταση της αρσενικής πλευράς του θεού.
Στην Αρχαία Ελλάδα στα ορφικά μυστήρια, στα Διονυσιακά τα οποία τελούνταν από τη μυστική αδελφότητα των οπαδών του Βάκχου, οι Ορφικοί αναπαριστούν σε αυτές τις τελετές το θάνατο του θεού από τους Τιτάνες και τη μετέπειτα ανάστασή του σε μια διαδικασία που συμβολίζεται μέσα από τη καλλιέργεια του αμπελιού. Στα μυστήρια των Κορυβάντων της Κρήτης, υπήρχε η οργιαστική αναπαράσταση του θανάτου και της ανάστασης του Άτυ. Στα μυστήρια του Όσιρι και της Ίσιδας, αναπαριστούσαν το θάνατο του θεού και την αναγέννηση του μετά από τρείς μέρες με τη βοήθεια της θεάς, η οποία ανέσυρε από το Νείλο τα κομμάτια του Όσιρι. Στο Χριστιανισμό έχουμε το θάνατο του Χριστού πάνω στο Σταυρό και την ανάστασή του μετά από τρείς μέρες.
Ένα άλλο κύριο γνώρισμα του δεξιού μονοπατιού από την αρχαιότητα είναι η αριθμολογία. Ένας από τους ισχυρότερους συμβολικά αριθμός είναι η τριάδα (η οποία στη συνέχεια ενστερνίστηκε και αφομοιώθηκε ως ιδέα από το χριστιανισμό) που συμβολίζει κατά κανόνα τη μικροκοσμική διαδικασία της Γέννησης – Ζωής – Θανάτου, ή τη μακροκοσμική της Δημιουργίας – Συντήρησης – Καταστροφής. Στη περίπτωση των μυστηριακών βαθμών της αρχαιότητας παραπέμπει στη μυστική αλληλουχία και συνέχεια του «Μαθητευόμενου», του «Εργαζόμενου για τη γνώση» και του «Διδάσκαλου» ο οποίος κατέχει τα μυστικά και την ερμηνεία των συμβόλων του μύθου στα μυστήρια. Επίσης ο αριθμός 7 συσχετιζόταν με τις 7 τελετές των Ελευσίνιων μυστηρίων και παρατηρούμε ότι χρησιμοποιήθηκε και ως ιερός του χριστιανισμού καθώς τον συναντάμε αρκετές φορές, ειδικά στην Αποκάλυψη του Ιωάννου (εφτά εκκλησίες, εφτά πνεύματα, εφτά λυχνοστάτες, εφτά αστέρια, εφτά σφραγίδες, εφτά σάλπιγγες, κτλ.)
Όσον αφορά τα σύμβολα του Δεξιού Μονοπατιού, συναντάμε στην αρχαιότητα τον αιγυπτιακό σταυρό με λαβή «άνκχ» και το χριστιανικό σταυρό που συμβολίζουν τη μεταθάνατον πνευματική ζωή. Στη συνέχεια υπάρχει το πεντάλφα, το οποίο μάλιστα χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τους Πυθαγόρειους, και συμβολίζει επίσης τη πνευματική ζωή και τη πιστή αποδοχή των νόμων του σύμπαντος. Επιπλέον το τρίγωνο με τη κορυφη προς τα πάνω συμβολίζει την Αγία Τριάδα, δηλαδή τη γέννηση, τη ζωή αλλά και το σωματικό και ψυχικό θάνατο του ανθρώπου που ακολουθεί στο τέλος κατά τη διαδικασία της ένωσης με τη πηγή, διότι όταν ενωθεί κάποιος με τη πηγή μηδενίζεται το «Εγώ» είναι σαν να μη έζησε ποτέ του, και ακολουθεί τη φυσική ροή των πραγμάτων, δηλαδή την ενεργειακή ανακύκλωση του σύμπαντος. Κάτι τέτοιο διδάσκει κι ο Βουδισμός που ανήκει επίσης στις θρησκείες της Δεξιάς Πορείας.
Ένα ακόμη σύμβολο αυτής της Πορείας είναι ο Σκύλος, χρησιμοποιήθηκε μάλιστα πολύ στην Αρχαία Ελλάδα καθώς συμβόλιζε τη πιστότητα. Δεν είναι τυχαίο που η σκοτεινή λατρεία της Ελληνίδας Θεάς Εκάτης, θεωρούσε τη θυσία σκυλιών ως την ιδανική προσφορά!
Τώρα ας εξετάσουμε την Αριστερή Ατραπό. Το Αριστερό Μονοπάτι σχετίζεται με το σκοπό να γίνει κάποιος Θεός, που σημαίνει ότι κάποιος γίνεται υπαρξιακά ώριμος, φτάνει την ελεύθερη βούληση, λαμβάνει προσωπική υπευθυνότητα, κερδίζει γνώση και δύναμη πάνω στην ύπαρξη.
Αυτό που χωρίζει την Αριστερή Ατραπό από τις διάφορες μορφές του Ερμητισμού που επικεντρώνονται επίσης στο να αποκτήσει κάποιος γνώση και να γίνει θεϊκός, είναι η προσήλωση στο σκοτεινό, στο απαγορευμένο, στο μη κανονικό, στο αποκλίνων και στον εσωτερισμό που σχετίζεται με τη μαγεία η οποία εναντιώνεται στις θρησκείες και τους κανόνες των θεών. Στην Αριστερή Ατραπό εορτάζονται οι σκοτεινές και επαναστατικές θεότητες όπως ο Εοσφόρος, ο Λόκι, η Κάλη, η Εκάτη, ο Προμηθέας, ο Αζαζέλ, Σατανάς και οι εκπέσοντες άγγελοι.
Αυτός ο Δρόμος είναι Αντινομιστικός, σπάει τις πολιτισμικές θρησκείες, υπερνικά τα υπαρξιακά ταμπού και διαλύει τα υποσυνείδητα πνευματικά μορφώματα που προκαθορίζουν τη φύση του ανθρώπου. Σε σχέση με τις θρησκείες της μάζας αυτή η πορεία δεν είναι δογματική, οπότε δεν έχει σκοπό να σκλαβώσει τη διάνοια.
Σύμβολα της Αριστερής Ατραπού αποτελούν τις περισσότερες φορές τα αντιστρεμένα των υπαρκτών συμβόλων φωτεινών θρησκειών και λοιπών πνευματικών ρευμάτων.
Εδώ έχουμε την Ανεστραμμένη Πεντάλφα που συμβολίζει τη κυριαρχία της υλικής ζωής, το σαρκικό άνθρωπο, αποτελεί επίσης μια επίθεση στην παραδοχή ότι τα ανθρώπινα οντά είναι παιχνίδια οποιουδήποτε Θεού.
Επίσης η Αντεστραμμένη Τριάδα, που σχηματοποιείται με το ανάποδο τρίγωνο, αποτελεί ισχυρό σύμβολο άρνησης ένωσης που πιστού με τη πηγή, κάτι που του δίνει τη δυνατότητα να διατηρήσει την ατομικότητα και τις προσωπικές μνήμες του ακόμη και μεταθάνατον.
Επιπλέον ο Ανάποδος Σταυρός είναι ένα πρόσφατο σύμβολο άμεσα επηρεασμένο κι σχετιζόμενο με τη καταπίεση του χριστιανισμού στην Ευρώπη και την Αμερική, δεν σημαίνει άρνηση στη αθανασία και στη πνευματική ζωή, αλλά αποτελεί δήλωση εναντίωσης στη συγκεκριμένη θρησκεία.
Τέλος το Φίδι, το Αρχαίο Ερπετό θεωρείται ότι αντιπροσωπεύει άμεσα το Αριστερό Μονοπάτι, και έχει την ιστορία του ως θρησκευτικό σύμβολο από τα αρχαία εβραϊκά και Καμπαλιστικά κείμενα.
quote:Το φίδι δε σχετίζεται μόνο με το αριστερό μονοπάτι: Έχει να κάνει ΚΑΙ με τα δύο.
Loki.Amadeus
Τέλος το Φίδι, το Αρχαίο Ερπετό θεωρείται ότι αντιπροσωπεύει άμεσα το Αριστερό Μονοπάτι, και έχει την ιστορία του ως θρησκευτικό σύμβολο από τα αρχαία εβραϊκά και Καμπαλιστικά κείμενα.
Το φίδι που ύψωσε ο Μωυσής στην έρημο δεν έχει καμία σχέση με το αριστερό μονοπάτι. Το φίδι στο κηρυκείο του Ερμή, είναι άσχετο με το αριστερό μονοπάτι.
quote:Ναι, στην ουσία το Ανκ με τη πεντάλφα είναι κατα κάποιο τρόπο συγγενικά, ως προς το εξής. Το Ανκ αποτυπώνει έναν άνθρωπο με χέρια τεντωμένα και πόδια σε απόσταση. Όποιος έχει πάει σε κάποιο μουσείο με αιγυπτιακά θα έχει δει το Ανκ να έχει ξεκάθαρα μορφή ανθρώπου. Επομένως είναι και σύμβολο άμεσα συγγενικό με τον σταυρό, με την διαφορά οτι στον σταυρό ο άνθρωπος αναπαρίσταται με τα πόδια ενωμένα. Η πεντάλφα επίσης είναι η μορφή ενός ανθρώπου με τεταμένα πόδια και χέρια και όταν έχει την κορυφή προς τα άνω, λειτουργεί σαν σύμβολο που διώχνει τους σκοτεινούς. Στην αντίθετη περίπτωση τους έλκει. Και αυτή συγγενική με το Ανκ
Όσον αφορά τα σύμβολα του Δεξιού Μονοπατιού, συναντάμε στην αρχαιότητα τον αιγυπτιακό σταυρό με λαβή «άνκχ» και το χριστιανικό σταυρό που συμβολίζουν τη μεταθάνατον πνευματική ζωή. Στη συνέχεια υπάρχει το πεντάλφα, το οποίο μάλιστα χρησιμοποιήθηκε αρχικά από τους Πυθαγόρειους, και συμβολίζει επίσης τη πνευματική ζωή και τη πιστή αποδοχή των νόμων του σύμπαντος.
quote:Νομίζω οτι έχεις ερμηνεύσει τις έννοιες "δεξιά" και "αριστερή" με τον ίδιο τρόπο που κάποιος θα έλεγε "δεξιά" και "αριστερή" πολιτική, πράγμα που είναι λάθος. Να το εξηγήσω.
Κύριο γνώρισμα της Δεξιάς Πορείας είναι η λατρεία ενός εξωτερικού θεού και η προσπάθεια για ταύτισης του «Εγώ» των πιστών μαζί του.
Όταν λέμε "δεξια πολιτική" αναφέρομαστε στην πολιτική που ψηφίζει η πλειοψηφία, την κύρια πολιτική, ενώ όταν λέμε "αριστερά" εννοούμε κάποις μορφής ριζοσπαστική πολιτική που ακολουθεί μια μειοψηφία.
Τα παραπάνω ΔΕΝ ισχύουν στην περίπτωση της δεξιάς και αριστερής ατραπού. Όταν λέμε δεξιά ατραπός ΔΕΝ εννοούμε το μονοπάτι που ακολουθούν οι πολλοί, δηλαδή την εκκλησία, τις εξωτερικές θρησκείες κλπ. Και όταν λέμε αριστερή ατραπός ΔΕΝ εννοούμε το μονοπάτι που ακολουθούν οι λίγοι.
βέβαια, δεν υπάρχει εγκυκλοπαιδικός ορισμός δεξιάς και αριστερής ατραπού, οπότε γενικά επικρατεί μαι σύγχυση.. αλλά είναι σημαντικό να καταλάβουμε τη λογική πίσω απο αυτές τις έννοιες.
Θα εξηγήσω περισσότερα παρακάτω.
quote:Το παραπάνω που περιγράφεις είναι η δεξιά ("καλή") ατραπός.
Τώρα ας εξετάσουμε την Αριστερή Ατραπό. Το Αριστερό Μονοπάτι σχετίζεται με το σκοπό να γίνει κάποιος Θεός, που σημαίνει ότι κάποιος γίνεται υπαρξιακά ώριμος, φτάνει την ελεύθερη βούληση, λαμβάνει προσωπική υπευθυνότητα, κερδίζει γνώση και δύναμη πάνω στην ύπαρξη.
Αλλά ας το εξηγήσω περαιτέρω.
Δεξιά - Αριστερή ατραπός
Ας δούμε μια "προσευχή" που θα έκανε κάποιος στη δεξιά και μια προσευχή που θα έκανε κάποιος στην αριστερή ατραπό:
Αριστερή Ατραπός: "Ας έχω λεφτά και υγεία"
Δεξιά Ατραπός: "Ας έχω λεφτά και υγεία σύμφωνα με το Θεϊκό Θέλημα"
Βλέπουμε οτι και στις δυό περιπτώσεις η δήλωση είναι ακριβώς η ίδια. Αλλά στην πρώτη περίπτωση δεν υπάρχει παραδοχή άγνοιας.
Να το θέσω αλλιώς.
Ο "μύστης" της Δεξιά ατραπού αναγνωρίζει άγνοιά του και γνωρίζει οτι το τι ζητάει έχει συνέπειες, θετικές ή αρνητικές, οπότε προσεύχεται να γίνει αν είναι εφικτό αυτό που ζητάει αλλά όχι σύμφωνα με το δικό του θέλημα αλλά με το τέλειο Θέλημα του Θεού (Του Είναι, Του Χριστού, του Ανώτερου Εαυτού κοκ)
Ο "μύστης" της Αριστερής ατραπού, τον ενδιαφέρει απλά να γίνει αυτό που ζητάει, ανεξάρτητα με τις συνέπειες και ανεξάρτητα με τις συνέπειες που θα έχει.
Αυτή είναι, εν ολίγοις, η διαφορά.
Ο μεν της δεξιάς ατραπού σέβεται τον νόμο (τον πνευματικό).
Ο μεν της αριστερής δεν έχει πρόβλημα να τον παραβιάσει.
Αυτό είναι όλο.
quote:Σωστά το λες, αλλά όχι για αυτό που περιγράφεις ως αριστερή ατραπό.
Σύμβολα της Αριστερής Ατραπού αποτελούν τις περισσότερες φορές τα αντιστρεμένα των υπαρκτών συμβόλων φωτεινών θρησκειών και λοιπών πνευματικών ρευμάτων.
Edited by - Πύρινος on 24/04/2013 23:01:05
quote:*Διόρθωση: Και το Άνκ και ο σταυρός αναπαριστούν έναν άνθρωπο με τεντωμένα χέρια, η διαφορά είναι οτι στο Ανκ το κεφάλι αναπαρίσταται με κύκλο.
Το Ανκ αποτυπώνει έναν άνθρωπο με χέρια τεντωμένα και πόδια σε απόσταση. Όποιος έχει πάει σε κάποιο μουσείο με αιγυπτιακά θα έχει δει το Ανκ να έχει ξεκάθαρα μορφή ανθρώπου. Επομένως είναι και σύμβολο άμεσα συγγενικό με τον σταυρό, με την διαφορά οτι στον σταυρό ο άνθρωπος αναπαρίσταται με τα πόδια ενωμένα.
quote:Αν και η ανάλυση που ακολουθεί είναι πολύ συνεπής στις πιο διαδεδομένες - σήμερα - απόψεις για *τότε*, δε νομίζω πως κανένας στην αρχαιότητα θα συμφωνούσε με την πιο πάνω πρόταση, τότε. Οι διχοτομικές σχέσεις τύπου απολλώνιο/διονυσσιακό προέρχονται από τον Νίτσε (νομίζω). Στην σκέψη των αρχαίων ο διαχωρισμός είναι ανύπαρκτος -
Από την Αρχαιότητα η θρησκευτική ανάγκη και αναζήτηση των ανθρώπων ικανοποιείται μέσω δύο βασικών δρόμων, της Απολλώνιας αισθητικής από τη μία πλευρά, γνωστή και ως Δεξιά Ατραπός και από την άλλη το αντίπαλο δέος, το διονυσιακό στοιχείο αποκαλούμενο ως Αριστερή Ατραπός....