- ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΚΑΙ ΓΕΝΕΣΙΣ - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.
Ενδεχομένως να σε κουράσω, αλλά θεωρώ άδικη την σύγκριση μεταξύ των Χαλδαίων και Ελλήνων σε θέματα δεισιδαιμονίας. Βεβαίως και υπήρξανε πολλά παραδείγματα στην Ελλάδα τα οποία και καυτηριάζουνε μέσα από τα συγγράμματα τους π.χ. ο Ηράκλειτος, ο Πλούταρχος, ο Λουκιανός καθώς και ο Θεόφραστος.
Και θεωρώ άδικη μία τέτοια σύγκριση, διότι οι πρώτοι που βρήκαν τη δύναμη να καταγγείλουν τη δεισιδαιμονία και να παρουσιάσουν μια αιτιολογημένη πραγματικότητα είναι οι Έλληνες.
Πότε πρωτοδιαχωρίσθησαν λοιπόν Θεός και φυσική αιτιότητα? Είναι παγκοσμίως γνωστό ότι η λυτρωτική αναζήτηση της αιτιότητας είναι έργο Ελλήνων. Από την εποχή ακόμα της μυθολογίας του Ομήρου, προκύπτει η ανάγκη διαφοροποίησης από την αρρωστημένη προσκόλληση στην θέληση των θεών. Οι αντίστοιχες αναζητήσεις στους Χαλδαίους είναι απλά ανύπαρκτες.
Έτσι έχουμε στην Ελλάδα συγκρούσεις ηρώων με Θεούς και Θεϊκές αποφάσεις, οι οποίες καταγράφονται για την ελληνική σκέψη ως μια εντελώς πιθανή εξέλιξη. Ο Έλληνας της αρχαιότητας υπήρξε Θεόφιλος αλλά όχι Θεόδουλος. Σε αντίθεση με τους Χαλδαίους.
Οι λαμπρότερες ελληνικές μυθολογικές εικόνες υπονοούν ότι η ελευθερία των ανθρώπινων κινήσεων μπορεί να δικαιωθεί, ακόμα και πέρα από την θέληση των «Θεών». Μια εντελώς ελληνική θέση που από τους πανάρχαιους ακόμα χρόνους του μυθολογικού Ελληνισμού έθεσε τις βάσεις για ζωή, έρευνα και ελευθερία.
Δεν έχουμε παρά να θυμηθούμε εκείνον τον υπέροχο Έκτορα, τον απαράμιλλο υπερασπιστή της Τροίας, ο οποίος όταν άκουσε για θεϊκά σημάδια, πουλιά και οιωνούς που τάχα έδειχναν την απαγορευτική θέληση των Θεών για την επικείμενη μάχη, απάντησε οργισμένος στον Θεοπαρμένο μάντη της Τροίας: « Πολυδάμα…δεν με νοιάζει προς τα πού πετάνε τα πουλιά και ούτε γυρνώ να τα κοιτάξω…για μένα ένας είναι ο καλύτερος οιωνός, να μάχεσαι για την πατρίδα..και αν εσύ από την μάχη τραβηχτής ή με τα λόγια σου κανέναν άλλο καταφέρεις, την ίδια στιγμή από το δικό μου δόρυ θα χάσεις τη ζωή σου ».
Δεν θα αρνηθούμε το ότι υπήρξε δεισιδαιμονία λοιπόν στην αρχαία Ελλάδα. Κατά τον ίδιο τρόπο όμως δεν μπορούμε και να αρνηθούμε, ή να προσπεράσουμε, το γεγονός ότι η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΘΕΟΜΑΧΙΑ υπήρξε από την μυθολογική περίοδο ακόμα.
Αργότερα, οι απόγονοι εκείνων των ηρώων έγιναν οι θαρραλέοι στοχαστές, οι οποίοι, συχνά με σημαντικό προσωπικό κόστος, επετέθησαν μεθοδικά στην δεισιδαιμονία και διαχώρισαν αποφασιστικά θεούς και αιτιότητες.
Νομίζω λοιπόν ότι από αυτές τις πηγές άντλησε γνώση και σοφία έκτοτε όλη η ανθρωπότητα. Και δεν πρόδωσαν κανέναν.
quote:
Ενδεχομένως να σε κουράσω, αλλά θεωρώ άδικη την σύγκριση μεταξύ των Χαλδαίων και Ελλήνων σε θέματα δεισιδαιμονίας.
Εγώ είχα ήδη πει:
quote:
Πάντως για να ξεκαθαρίσω την θέση μου. Δεν είμαι λάτρης καμιάς εξωτερικής θρησκείας και δεν έχω την ανάγκη να υπερασπιστώ κάτι που δεν το καταλαβαίνω ή δεν το αγαπώ. Μιλάω με βάση την δική μου εσωτερική μελέτη των κειμένων.
Άρα νομίζω ότι δεν νοιάζομαι για καμία εξωτερική σύγκριση γνώσεων αλλά για σύνθεση συμπερασμάτων και αληθειών. Δεν με νοιάζει ακόμη κι αν οι Μογγγόλοι ήταν οι καλύτεροι φιλόσοφοι!!! Θα σκύψω, θα τους σεβαστώ και θα τους μελετήσω απροκατάληπτα. Το ότι έτυχε και γεννήθηκα Έλληνας δεν με κάνει αυτόματα και υπερασπιστή κάθε ελληνικής πρακτικής. Αντίθετα νιώθω ότι μου προσθέτει ευθύνη γιατί δεν πρέπει αυτό το γεγονός να γίνει εθνική μου ψύχωση και να αποχαιρετήσω την αντικειμενικότητά μου. Δεν θέλω να πατήσω στους ώμους κανενός μεγάλου Έλληνα, αλλά να ψηλώσω και να φτάσω στο ύψος τους όπως έκαναν και αυτοί. Όπως λέει και ο Βούδας, και θέλω να το τηρήσω: "μην περηφανεύεσαι όταν βοσκάς ξένα γελάδια"
Είπες:
quote:
Αργότερα, οι απόγονοι εκείνων των ηρώων έγιναν οι θαρραλέοι στοχαστές, οι οποίοι, συχνά με σημαντικό προσωπικό κόστος, επετέθησαν μεθοδικά στην δεισιδαιμονία και διαχώρισαν αποφασιστικά θεούς και αιτιότητες.
Είχα πει ήδη:
quote:
Εσύ έχεις πηγές τις εγκυκλοπαίδειες, την Παλαιά Διαθήκη, τον Εύδοξο τον Αστρονόμο, τον Σκεπτικό Φιλόσοφο Σέξτο τον Εμπειρίκο.Εγώ έχω τον Ιουλιανό, τον Πρόκλο, τον Πορφύριο, τον Ιάμβλιχο.
Άρα και οι δικές μου πηγές είναι ή Έλληνες ή Ελληνικής Κοσμοαντίληψης. Και αυτοί ήταν "θαρραλέοι στοχαστές" όπως τους ονομάζεις. Και αυτοί επετέθησαν στην δεισιδαιμονία και εμποδίστηκαν από τον χριστιανικό φανατισμό (ο Πρόκλος εξορίστηκε λόγω του ότι ήταν υπεύθυνος της Πλατωνικής Ακαδημίας, από τους χριστιανούς). Και αυτοί όμως εκτιμούν την μυστική σοφία των Χαλδαίων. Δεν είναι περίεργο; Για μένα είναι.
Νομίζω ότι πήραμε ο καθένας ότι ήταν χρήσιμο από τον άλλον κι έγινε ένας εποικοδομητικός διάλογος που, ποιος ξέρει, να μας φανεί πραγματικά χρήσιμος στο μέλλον μας.
Σε ευχαριστώ για την στάση σου.
quote:
Το ότι έτυχε και γεννήθηκα Έλληνας δεν με κάνει αυτόματα και υπερασπιστή κάθε ελληνικής πρακτικής. Αντίθετα νιώθω ότι μου προσθέτει ευθύνη γιατί δεν πρέπει αυτό το γεγονός να γίνει εθνική μου ψύχωση και να αποχαιρετήσω την αντικειμενικότητά μου.
Μακάρι να είχαν όλοι την σκέψη σου αγαπητέ Thoth...
Οι πρώτοι που αντίκρυσαν τον κόσμο μέσα απο την επιστημονική παρατήρηση και τον ορθολογισμό ήταν οι Προσωκρατικόί φιλόσοφοι τον 6 αιώνα π.χ φίλε Schwabe. Φιλοσοφία σημαίνει αδογματιστη έρευνα για το πως και το γιατί. Δεν είναι τυχαίο ότι ένας απο τους μέγιστους των Ελήνων φιλοσόφων μυήθηκε τόσο στα Αιγυπτιακά όσο και στα Βαβυλωνικά μυστήρια. ( προφανώς πρέπει να ήρθε σε επαφή και με τα Χαλδαικά μυστήρια.)
«Η γνώση της άγνοιας είναι η αρχή της σοφίας»