- Οι θρησκείες της Ανατολής (ΣΠΟΝΔΥΛΩΤΗ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ) - .-= ΜΥΘΟΣ & ΘΡΗΣΚΕΙΑ =-.

Πιο συγκεκριμένα, οι θεότητες του Σίντο δεν μοιράζονται τα χαρακτηριστικά της απόλυτης υπερβατικότητας και παντοδυναμίας, τα οποία είναι συχνά συνυφασμένα με την ιδέα του θείου στη Δύση.

Στην ευρύτερη έννοια, ένας Kάμι μπορεί να είναι οτιδήποτε εξαιρετικό που εμπνέει δέος και ευλάβεια.
Συνεπώς, στο Σίντο συναντούμε ένα ευρύ φάσμα Kάμις: υπάρχουν Kάμις που σχετίζονται με τα φυσικά αντικείμενα και πλάσματα – τα πνεύματα των βουνών, των θαλασσών, των ποταμών, των βράχων, των δέντρων, των ζώων, κ.ο.κ.

Υπάρχουν Kάμις- προστάτες συγκεκριμένων τόπων και φυλών. Κάμις θεωρούνται επίσης εξαιρετικά ανθρώπινα όντα, συμπεριλαμβανομένης ολόκληρης της μακράς δυναστείας των αυτοκρατόρων της Ιαπωνίας πλην του τελευταίου.

Τέλος, ως Kάμις αναγνωρίζονται επίσης οι αφηρημένες δημιουργικές δυνάμεις.

Τα κακά πνεύματα είναι επίσης γνώριμα στο Σίντο, λίγα όμως από αυτά μοιάζουν αμετάβλητα. Μπορεί ένας θεός αρχικά να επισύρει την προσοχή στην παρουσία του, επιδεικνύοντας θορυβώδη ή ακόμα και καταστρεπτική συμπεριφορά, παρόλ’ αυτά σε γενικές γραμμές τα Kάμις είναι καλοκάγαθα. Ο ρόλος τους είναι να στηρίζουν και να προστατεύουν.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Το προσκύνημα μπορεί επίσης πραγματοποιηθεί ιδιωτικά με ένα πολύ πιο σύντομο τρόπο στο σπίτι ή στη γειτονιά του ναού. Αν και μία γιορτή μπορεί να εξακολουθεί για πολλές ημέρες, αλλάζοντας κάποιες στιγμές διάθεση από την κατάνυξη στην ευεξία ή ακόμα και στην τραχύτητα, η ατομική λατρεία απαιτεί μερικά μόνο λεπτά για να ολοκληρωθεί.

Πέρα όμως από αυτές τις διαφορές, οι δύο τύποι λατρείας του Σίντο έχουν τρία ουσιώδη κοινά χαρακτηριστικά. Και οι δύο ξεκινούν με την πλέον σημαντική πράξη του εξαγνισμού, χρησιμοποιώντας συνήθως το νερό. Και στις δύο γίνεται προσφορά στον κάμι -συνήθως φαγητό και συχνά χρήματα στη σημερινή εποχή. Και οι δύο περιλαμβάνουν μία προσευχή ή παράκληση.

Μπορούμε να πούμε όμως ότι γενικά η λατρεία του Σίντο λαμβάνει χώρα στο ναό. Οι κατασκευές αυτές, χτισμένες αποκλειστικά από φυσικά υλικά, βρίσκονται σε σημεία που επιλέγονται ως κατοικίες των κάμις και όχι τόσο ως καταφύγια για τους προσκυνητές.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Το Σίντο μεταδίδει τις αξίες και τις συμπεριφορές που το χαρακτηρίζουν μέσα από τις γιορτές και τις τελετουργίες καθώς επίσης και τα φυσικά γνωρίσματα του ίδιου του ναού, και όχι μέσω κηρυγμάτων και μελετών.

Εξέχουσα θέση ανάμεσα σε αυτές τις αξίες και συμπεριφορές έχουν το συναίσθημα ευγνωμοσύνης και σεβασμού για τη ζωή, η βαθιά εκτίμηση για την ομορφιά και τη δύναμη της φύσης, η αγάπη για την αγνότητα και κατ’ επέκταση για την καθαρότητα, και η προτίμηση για το απλό και το απέριττο στη σφαίρα της αισθητικής.

Εδώ απουσιάζουν εμφανώς οι εντάσεις που συναντούμε στη θρησκεία της Δύσης, ανάμεσα στο Δημιουργό και στο δημιούργημά του και ανάμεσα στο ανθρώπινο και στο φυσικό βασίλειο.

Σύμφωνα με το Σίντο, η φυσική κατάσταση του κόσμου είναι μία κατάσταση αρμονίας, στην οποία τα θεϊκά, τα φυσικά και τα ανθρώπινα στοιχεία έχουν στενή σχέση.
Ο άνθρωπος νοείται ως έμφυτα καλός, ενώ το κακό θεωρείται ότι πηγάζει από την επαφή του ατόμου με εξωτερικές δυνάμεις ή παράγοντες που μολύνουν την αγνή μας φύση και μας οδηγούν σε πράξεις που διασπούν την αρχέγονη αρμονία.

Κατόπιν γίνεται η εισαγωγή περισσότερο εκλεπτυσμένων θρησκειών, όπως ο Βουδισμός και ο Κομφουκιανισμός. Οι νεοφερμένες θρησκείες αναμειγνύονται με το Σιντοϊσμό δίνοντας ένα αξιόλογο παράδειγμα θρησκευτικής ανεκτικότητας.

Οι διδασκαλίες του Κομφούκιου και του Λαο-Τσέ, προσθέτουν ηθικούς κανόνες και μεταφυσική σκέψη και ο Βουδισμός φέρνει μια επεξεργασμένη κοσμολογία και εσχατολογία. Από τη συνένωση του Σιντοϊσμού και του Βουδισμού δημιουργήθηκε το Ryobu-Shinto.

Ο Κομφουκιανισμός

Ο Κομφουκιανισμός, που εισχώρησε στην Ιαπωνία τον 6ο αιώνα, επηρέασε όλους τους κοινωνικούς θεσμούς, τη πολιτική, τη δικαιοσύνη και την εκπαίδευση. Πρόσφερε ένα ηθικό σύστημα βασισμένο στην θυγατρική ευλάβεια και τη λατρεία στους προγόνους.

Η Σχολή Shushi είναι η ορθόδοξη Κομφουκιανιστική Σχολή στην Ιαπωνία. Εισχώρησε στα Νησιά το 14ο αιώνα με τους μοναχούς Ζεν. Λέγεται ότι ο Σιντοϊσμός είναι "η βάση της εθνικής ζωής και ο Κομφουκιανισμός το θεμέλιο της κοινωνικής τάξης". Έπαιξε σημαντικό ρόλο στην εκπαίδευση των ανωτέρων κοινωνικών στρωμάτων.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

ΘΕΟΙ:

Aji-Suki-Taka-Hi-Kone - ΘΕΟΣ ΤΟΥ ΚΕΡΑΥΝΟΥ
Amatsu Mikaboshi - ΘΕΟΣ ΤΟΥ ΠΟΝΗΡΟΥ
Bishamon - ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΕΥΤΥΧΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ
Chimata-No-Kami - ΘΕΟΣ ΤΩΝ ΣΤΑΥΡΟΔΡΟΜΙΩΝ, ΤΩΝ ΛΕΩΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΟΝΟΠΑΤΙΩΝ
Hiruko - solar god
Ho-Masubi - ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ
Inari - ΘΕΟΣ ΤΟΥ ΡΥΖΙΟΥ (οι αλεπούδες είναι οι αγγελιοφόροι του)
Izanagi - ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣcreator god
Kagu-Zuchi - ΚΙ ΑΛΛΟΣ ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ
Kawa-no-Kami - ΘΕΟΣ ΤΩΝ ΠΟΤΑΜΩΝ
Kura-Okami - ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ
Nai-No-Kami - ΘΕΟΣ ΤΩΝ ΣΕΙΣΜΩΝ
O-Kuni-Nushi - ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΜΑΓΕΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ
O-Wata-Tsu-Mi - ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΘΑΛΑΣΣΑΣ
Susa-No-Wo - ΘΕΟΣ ΤΩΝ ΚΑΤΑΙΓΙΔΩΝ ΤΩΝ ΦΙΔΙΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ
Shina-Tsu-Hiko - ΘΕΟΣ ΤΟΥ ΑΝΕΜΟΥ
Taka-Okami - ΚΙ ΑΛΛΟΣ ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΒΡΟΧΗΣ
Take-Mikazuchi - ΘΕΟΣ ΤΟΥ ΚΕΡΑΥΝΟΥ
Tsuki-Yomi - ΘΕΟΣ ΤΗΣ ΣΕΛΗΝΗΣ

ΘΕΕΣ ΤΗΣ ΙΑΠΩΝΙΑΣ

Ama-No-Uzume - ΘΕΑ ΤΗΣ ΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑΣ
Amaterasu - ΘΕΑ ΤΟΥ ΗΛΙΟΥ
Benzaiten - ΘΕΑ ΤΗΣ ΑΓΑΠΗΣ
Izanami - ΘΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ
Shina-To-Be -ΘΕΑ ΤΩΝ ΑΝΕΜΩΝ
Sengen-Sama - ΘΕΑ ΤΟΥ ΙΕΡΟΥ ΒΟΥΝΟΥ Fujiyama
Uke-Mochi-No-Kami - ΘΕΑ ΤΗΣ ΤΡΟΦΗΣ
Wakahiru-Me - ΘΕΑ ΤΟΥ ΑΝΑΤΕΛΛΟΝΤΟΣ ΗΛΙΟΥ

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Άρθρο του Paul Watt για το περιοδικό Asia Society's Focus on Asian Studies, Vol. II, No. 1, Asian Religions, pp. 21-23, Fall 1982. Copyright AskAsia, 1996.
www.nea-acropoli.gr

Bιβλιογραφία στα αγγλικά:

de Bary, Wm. Theodore. "Japanese Religion" in Arthur E. Tiedemann, ed., An Introduction to Japanese Civilization, Lexington, Massachusetts: D. C. Heath and Company, 1974. Available in paperback. Discusses Shinto and Buddhism along with other religions that are part of the Japanese religious tradition.
Japanese Religion: A Survey by the Agency for Cultural Affairs, Tokyo: Kodansha International, 1972. Available in paperback. See "Introduction" and chapters on Shinto and Buddhism.
Picken, Stuart D. B. Shinto: Japan's Spiritual Roots, Tokyo: Kodansha International, 1980. Illustrated with photographs. Shinto: Nature, Gods and Man in Japan, a film presentation by the Japan Society. Except for the undue stress given to the distinction between the sacred and the secular and the place of images in Shinto, a useful and beautiful film. Available from the Japan Society, 333 East 47th Street, New York, N.Y. 10017; also available from the Audio Visual Library of the East Asian Studies Program at Earlham College, Richmond, Indiana 47374.
Sokyo, Ono. Shinto: The Kami Way, Rutland, Vermont: Charles E. Tuttle Company, 1962

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Τώρα θα περάσουμε στους ΣΑΜΟΥΡΑΪ

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Οι Σαμουράι εκπροσωπούσαν την ανώτερη τάξη της ιαπωνικής μεσαιωνικής κοινωνίας και είχαν διαμορφώσει τον κώδικα ηθικής. Η κοινωνία των σαμουράι στηριζόταν στην κοσμοθεωρία του Ζεν. Το θάρρος τους και η αφοσίωσή τους έχουν αφήσει εποχή.

Η λέξη "Σαμουράι" σημαίνει φύλακας ή φρουρός. Η ένδοξη πορεία των Σαμουράι στην ιστορία της Ιαπωνίας, που αποτέλεσαν ιδιαίτερη κοινωνική τάξη ισόβιων και αφοσιωμένων πολεμιστών, αρχίζει τον 12ο αιώνα. Ένας ιδιαίτερα αυστηρός κώδικας (Buschido= ο δρόμος των πολεμιστών) καθόριζε την φιλοσοφία και τον τρόπο ζωής τους, υπαγορεύοντας την πιστή τήρηση κανόνων συμπεριφοράς, όπως η ειλικρίνεια και η ηθική, η γνώση και η αυτογνωσία, η αυτοθυσία, η αγάπη των γονιών, η κατανόηση και συμπάθεια προς το συνάνθρωπο, η φροντίδα των ταπεινών και των ηλικιωμένων, ο σεβασμός του ανθρώπου.

Ολόκληρη η ζωή των ίδιων -και των γυναικών των Σαμουράι- αποτελούσε ένα μοναδικό παράδειγμα προσήλωσης, αξιοπρέπειας, αυτοελέγχου και συνεχούς άσκησης: σωματικής, πνευματικής και ψυχικής. Με ιδανικό απώτερο τέλος του βίου τους τον τιμημένο θάνατο, στο πεδίο της μάχης ή την αυτόβουλη υποβολή τελετουργικής αυτοχειρίας (=Χαρακίρι) για την αποκατάσταση προσωπικής τους προσβολής ή αδυναμίας.

Ο Σαμουράι ήταν άνθρωπος που ποτέ δεν τραβούσε το σπαθί από τη θήκη χωρίς λόγο και ποτέ δεν το επέστρεφε σ' αυτή χωρίς τιμή. Ο ιππότης πολεμιστής που είτε μαχόταν μέχρι θανάτου για τον άρχοντά του, είτε ως ρονίν (Σαμουράι χωρίς άρχοντα) περιπλανιόταν στη χώρα, πολεμώντας για το αγαθό και το δίκαιο. Έχοντας ως αρχή έναν κώδικα που δεν του έδινε τίποτα και του πρόσφερε τα πάντα, έκανε τρόπο ζωής την αφιερωμένη δράση, αδιαφορώντας για το θάνατο, το μόνο σύντροφο που τον ακολουθούσε παντού.

ΠΗΓΕΣ:
http://users.ntua.gr/ge04060/samur.htm
http://anthropology-museum.med.uoa.gr/5c.htm

Ενα πολύ καλό άρθρο για την συνοπτική ιστορία των σαμουράι υπάρχει εδώ:

http://www.e-one.gr/4dcgi/_w_articles_files_6174_14/01/2004_82342

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Ο ΚΩΔΙΚΑΣ BUSHIDO

Δεν έχω γονείς. Ο Ουρανός και η Γη είναι οι γονείς μου.

Δεν έχω Θεία δύναμη. Η υπακοή είναι τα μέσα μου.

Δεν έχω μαγική δύναμη. Η εσωτερική δύναμη είναι η μαγεία μου.

Δεν έχω ζωή ούτε θάνατο. Το αιώνιο είναι η ζωή και ο θάνατός μου.

Δεν έχω σώμα. Η ανδρεία είναι το σώμα μου.

Δεν έχω μάτια. Η αστραπή είναι τα μάτια μου.

Δεν έχω αυτιά. Η ευαισθησία είναι τα αυτιά μου.

Δεν έχω μέλη. Η ταχύτητα είναι τα άκρα μου.

Δεν έχω σκοπούς. Η ευκαιρία είναι οι σκοποί μου.

Δεν έχω θαύματα. Το (πεπρωμένο) Kάρμα είναι το θαύμα μου.

Δεν έχω αρχές. Οι αρχές μου είναι η προσαρμοστικότητα σε όλα τα πράγματα.

Δεν έχω φίλους. Ο Νους είναι ο φίλος μου.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Ο Μποντχιντχάρμα θεωρείται ένας από τους ιδρυτές του κινέζικου Βουδισμού και κυρίως της Σχολής Τσαν ή Ζεν.

Γεννήθηκε στην Ινδία αλλά έζησε και δίδαξε στην Κίνα προς το τέλος του 5ου αιώνα μ.Χ.

Λέγεται ότι πέρασε εννιά χρόνια βυθισμένος σε βαθύ διαλογισμό μπροστά στον τοίχο μιας σπηλιάς, κοντά στο περίφημο μοναστήρι του Σαολίν. Το όνομά του συνδέθηκε όχι μόνο με το Ζεν αλλά και με το κουνγκ φου, ακόμα και με το τσάι.

Η διδασκαλία του ήταν μοναδική και χρησιμοποίησε το ξίφος της σοφίας για να ελευθερώσει τους μαθητές του από όλα τα δεσμά.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Πραγματικά η λέξη Ζεν είναι γιαπωνέζικη, όπως είδαμε, και είναι σύντμηση της λέξης Ζέννο που σημαίνει διαλογισμός.

Oταν εισήλθε στην Κίνα αυτή η μη ορθόδοξη (γιατί δεν δίνει σημασία στην μελέτη των ιερών κειμένων) βουδιστική Σχολή ο όρος αποδόθηκε σαν Τζαν.

Σύμφωνα με την παράδοση, ο ιδρυτής της Σχολής Τζαν ήταν ο Ινδός πατριάρχης του Βουδισμού, ο Μποντιντάρμα, που μετέφερε την έδρα της βουδιστικής πατριαρχίας στην Κίνα τον 6ο αι. μ.Χ.

Τότε ίδρυσε εκεί ένα μοναστήρι, που κατά μερικούς μελετητές ήταν το Σάο Λιν, και δίδαξε στους μοναχούς μυστικές μεθόδους προσέγγισης της βουδιστικής αλήθειας, ανάμεσα στις οποίες είναι και αυτή του Ζεν.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Κατά την παράδοση ο ίδιος ο Μποντιντάρμα έλεγε ότι αυτή η μυστική διδασκαλία του Τζαν ή Ζεν είχε μεταδοθεί από τον ίδιο τον Βούδα στον μαθητή του Κασιάπα και από αυτόν στους μεταγενέστερους πατριάρχες του Βουδισμού μέχρι αυτόν.

Ετσι πρώτος πατριάρχης του Βουδισμού Ζεν θεωρείται ο μεγάλος Μύστης Μποντιντάρμα, αν και τα απόλυτα τεκμηριωμένα ιστορικά στοιχεία για την αρχή του Ζενισμού ξεκινούν από τον Χούι Νεγκ (638-713) και τον Σεν Σίου (609-706), που έδρασαν αντίστοιχα στη Νότια και τη Βόρεια Κίνα.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Ο πρώτος υποστήριζε ότι η συγχώνευσή μας με το Κενό ή Μη Ον για να είναι πραγματική πρέπει να είναι ολοκληρωτική. Ο δεύτερος δίδαξε ότι η βουδιστική φώτιση επιτυγχάνεται ακαριαία. Και οι δύο αυτές αντιλήψεις αποτελούν τις κεντρικές ιδέες που θα χαρακτηρίσουν τον μεταγενέστερο βουδισμό Ζεν, τόσο στην Κίνα όσο και αργότερα στην Ιαπωνία.

Ο Βουδισμός επικράτησε σχετικά εύκολα στην Ιαπωνία, αν και όχι τόσο στη φιλοσοφική του μορφή όσο στη θρησκευτική.

Αναμείχθηκε γρήγορα με τα στοιχεία της ντόπιας παραδοσιακής θρησκείας, του Σιντοϊσμού, κι έτσι δημιουργήθηκε μια εντελώς διαφορετική μορφή του Βουδισμού, αυτή του γιαπωνέζικου Βουδισμού.

Η ανάπτυξη όμως των φιλοσοφικών στοιχείων έγινε αργότερα, με την εισαγωγή των αντιλήψεων Ζεν του Κινέζικου Βουδισμού.Πραγματικά η Γιαπωνέζικη φιλοσοφία, με την ανάπτυξη του Βουδισμού Ζεν, παίρνει αξιόλογες διαστάσεις.

Η μεταβίβαση της διδασκαλίας στο Ζεν γίνεται μέσω του λεγόμενου Κοάν. Δεν πρόκειται για μια θεωρητική διδασκαλία αλλά για μια μορφή συμβολικής επικοινωνίας δασκάλου-μαθητή, που αποσκοπεί στη βιωματική απόκτηση της ακαριαίας φώτισης από τον μαθητή.

Για να επιτευχθεί αυτό το Κοάν χρησιμοποιεί διάφορους τρόπους, όπως για παράδειγμα το διάλογο, την παραβολή, τη σιωπή, ακόμη και το χτύπημα στον μαθητή. Οι τρόποι αυτοί δεν είναι αντιφατικοί μεταξύ τους γιατί κάθε τρόπος μπορεί να γίνει Κοάν.

Εξ άλλου στο Ζεν δεν υπάρχει η δυνατότητα αντίφασης, γιατί λειτουργεί πέρα από το δυϊκό τρόπο σκέψης του νου μας, ο οποίος είναι η αιτία της δημιουργίας των αντιφάσεων ανάμεσα στα πράγματα ή τις καταστάσεις.

Η διδασκαλία του Ζεν προσπαθεί να βοηθήσει τον μαθητή να υπερβεί τον λογικό νου και να αντιληφθεί την πραγματικότητα με ένα ανώτερο όργανο αντίληψης, την διαίσθηση, το στοιχείο Βούδι, που ξεπερνάει την δυϊκή θεώρηση του κόσμου.

Η καλλιέργεια του "βουδικού" στοιχείου μέσα στον μαθητή είναι αυτό που θα του επιτρέψει την φώτιση και την υπέρβαση των ορίων του νου Κάμα-Μάνας, της συμβατικής ανθρώπινης λογικής.Ετσι το Ζεν λειτουργεί με το υποσυνείδητο και προσπαθεί να διευρύνει το συνειδητό μας μέρος πέρα από τα στενά του όρια.

Για αυτό μερικοί Δάσκαλοι του Ζεν λένε ότι ο μαθητής δεν πρέπει να σκέπτεται με το μυαλό του αν θέλει να καταλάβει το Ζεν. Πρέπει να "σκέπτεται" με την κοιλιά, με το υπογάστριο, δηλ. πρέπει να νιώθει την αλήθεια και όχι να προσπαθεί να την κατανοήσει.

Πρέπει να είναι αυθόρμητος, για να μπορεί να μπαίνει στην "φυσική ροή" του Πραγματικού, του Ενός-Παντός. Αυτός είναι ίσως ένας από τους λόγους που κάνουν τον βουδισμό Ζεν τόσο δυσνόητο και απρόσιτο στο δυτικό μελετητή, ο οποίος είναι συνηθισμένος σε έναν οριζόντιο και πεζό ορθολογιστικό τρόπο σκέψης.

Η μεθοδολογία του Ζεν, περιπλοκότατη μέσα στη φαινομενική της απλότητα, επιτρέπει τη βίωση της Αλήθειας και της Ζωής και όχι την κατανόησή της.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Αυτός έφερε μαζί του έναν τεράστιο κανόνα με θρησκευτικές γραφές, ένα περίτεχνο σώμα δογμάτων, έναν κλήρο καλά οργανωμένο και μία εκθαμβωτική παράδοση θρησκευτικής τέχνης και αρχιτεκτονικής, - στοιχεία που έλειπαν από το Σίντο τον έκτο αιώνα.

Είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι, παρόλο που η αντίληψη του για τον κόσμο και την ανθρωπότητα διέφεραν φανερά από αυτή του Σίντο, μπορούμε να βρούμε στα διδάγματα του Μαχαγιάνα Βουδισμού τόσο διαφορές όσο και ομοιότητες με την ντόπια παράδοση.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Από την άλλη, στο Μαχαγιάνα Βουδισμό υπήρχε μία αισιοδοξία που εναρμονιζόταν με το Σίντο – η αισιοδοξία για την ανθρώπινη φύση, καθώς ήταν αφοσιωμένος στην πίστη ότι όλα τα ανθρώπινα όντα έχουν τη δυνατότητα να αποκτήσουν τη σοφία που βάζει τέλος στον πόνο.

Και μία έσχατη αισιοδοξία για τον κόσμο αυτό καθ’ εαυτό, καθώς κηρύττει ότι ο κόσμος αποκτά νέα θετική σημαντικότητα εφόσον παραμεριστούν οι ανθρώπινες προσκολλήσεις.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Μέχρι τον έβδομο αιώνα όμως άρχιζαν να εμφανίζονται προσωπικότητες ικανές να συλλάβουν το μήνυμα του Βουδισμού. Σε γενικές γραμμές μπορούμε να δούμε την κατοπινή εξέλιξη του Βουδισμού στην Ιαπωνία ως το αποτέλεσμα μίας συνεχούς διαντίδρασης μεταξύ της ξένης θρησκείας και της γηγενούς θρησκευτικής παράδοσης.

Από την πλευρά του ο Βουδισμός έτεινε να αναπτύσσει θετική σχέση με το Σίντο. Αυτό επιτεύχθηκε τελικά με την αναγνώριση των κάμις του Σίντο ως εκδηλώσεις διαφόρων Βούδα και Μποντισάτβα που είχαν μεγαλώσει μέσα στο Μαχαγιάνα Βουδισμό.

Μέσω αυτής της σύλληψης οι Βουδιστές κατάφεραν να εισαγάγουν στο Σίντο πολλές από τις ιδέες τους και να υποστηρίξουν εντέλει ότι το Σίντο και ο Βουδισμός ήταν συμπληρωματικές εκδοχές της ίδιας θεμελιώδους αλήθειας –άποψη που κέρδιζε συνεχώς ευρεία αποδοχή στην Ιαπωνία.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Κοι οι τρεις αιρέσεις είναι σήμερα ζωντανές. Όσον αφορά το δόγμα της, η αίρεση Σινγκόν ακολουθεί τη δεσπόζουσα τάση του Βουδισμού, δίνοντας έμφαση στη μεταβατική φύση της ύπαρξης και καλώντας τους πιστούς να υπερβούν το συμβατικό κόσμο του πόνου.

Ομοίως και όσον αφορά το ευρύτερο πλαίσιο των πρακτικών της, όπου τονίζει τη σημασία της ηθικής συμπεριφοράς, του διαλογισμού και της μελέτης. Ωστόσο, ο Βουδισμός του Σινγκόν υποστηρίζει ένα διαφορετικό τύπο διαλογισμού.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Η μαντάλα αναπαριστά το σύμπαν όπως το βλέπουν οι πεφωτισμένοι και χρησιμεύει ως αντικείμενο διαλογισμού. Η προφανής πολυπλοκότητα του διαλογισμού του Σινγκόν μαζί με τον πλούσιο συμβολισμό και την ομορφιά της μαντάλα προσδίδουν στην αίρεση ένα αέρα μυστηρίου, που έχει αποδειχθεί ιδιαίτερα ελκυστικός για εκατομμύρια Ιάπωνες από την εποχή του Κουκάι μέχρι σήμερα.

Στην Αληθινή Αίρεση της Αγνής Γης, ερχόμαστε αντιμέτωποι με έναν πολύ διαφορετικό τύπο Βουδισμού, ο οποίος υποστηρίζει τη σωτηρία μέσω της πίστης παρά τη φώτιση που επιτυγχάνεται με την πρακτική της ηθικής και του διαλογισμού.

Βασισμένη στην πεποίθηση ότι καθώς ο χρόνος περνάει, γίνεται όλο και πιο δύσκολο για τα ανθρώπινα όντα να ακολουθήσουν το παράδειγμα του ιστορικού Βούδα – μία ιδέα που ανατρέχει στην Ινδία- η αίρεση διδάσκει ότι στη σύγχρονη εποχή η λύτρωση κερδίζεται μόνο αν στηριχθούμε στη σωτήρια χάρη του ουράνιου Βούδα Αμιδά, ο οποίος κατοικεί σε μία Αγνή Γη στη Δύση.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"

Τέλος, στην αίρεση του Νιτσίρεν συναντούμε την έντονη αίσθηση εθνικής περηφάνειας, που στην Ιαπωνία ήταν συχνά συνυφασμένη με το θρησκευτικό συναίσθημα, να βρίσκεται στην επιφάνεια του Βουδισμού με δραματικό ύφος.

Ο Νιτσίρεν ήταν ένας παθιασμένος μεταρρυθμιστής που οραματιζόταν τον εαυτό του και την Ιαπωνία στο κέντρο ενός παγκόσμιου κινήματος για την αναγέννηση αυτού που ο ίδιος θεωρούσε αληθινό Βουδισμό.

Οι μορφές και οι αιρέσεις αυτές δεν αντικατοπτρίζουν βέβαια όλους τους τρόπους με τους οποίους ο Βουδισμός μεταμορφώθηκε στην Ιαπωνία. Μπορούμε ωστόσο να δούμε σε αυτές μερικά από τα προεξέχοντα χαρακτηριστικά του ιαπωνικού Βουδισμού.

Στο Σινγκόν συναντούμε μία δυνατή έλξη για το υπερφυσικό και το μυστηριακό, όπως επίσης και για τους αισθητικούς τρόπους αντίληψης και έκφρασης. Στην Αληθινή Αίρεση της Αγνής Γης παρατηρούμε την προτίμηση για ένα είδος Βουδισμού που μπορεί να εφαρμοσθεί μέσα στο πλαίσιο της καθημερινής ζωής. Στην αίρεση του Νιτσίρεν διακρίνουμε μια πανταχού παρούσα συνείδηση της εθνικής ταυτότητας.

Δεδομένης της έμφασης του Σίντο στα τελετουργικά και αισθητικά γνωρίσματα του ναού, του προσανατολισμού του προς τον κόσμο που ζούμε και της στενής συσχέτισής του με το μύθο για τις ρίζες της Ιαπωνίας και την Αυτοκρατορική δυναστεία, δεν είναι δύσκολο να διακρίνουμε την επίδραση της γηγενούς θρησκείας στα παρασκήνια αυτών των εξελίξεων.

"ΣΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ ΤΟ ΜΑΤΙ ΣΥΛΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΦΩΣ"