- ΣΙΓΟΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΝΤΑΣ ΟΛΗ ΜΕΡΑ - vol 3 - - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

"Φαίνεται πια πως τίποτα -τίποτα δεν μας σώζει..."
ΚΑΙΣΑΡ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ

Ξέρω εγώ κάτι που μπορούσε, Καίσαρ, να σας σώσει.
Κάτι που πάντα βρίσκεται σ' αιώνια εναλλαγή,
κάτι που σχίζει τις θολές γραμμές των οριζόντων,
και ταξιδεύει αδιάκοπα την ατελείωτη γη.

Κάτι που θα 'κανε γοργά να φύγει το κοράκι,
που του γραφείου σας πάντοτε σκεπάζει τα χαρτιά·
να φύγει κρώζοντας βραχνά, χτυπώντας τα φτερά του,
προς κάποιαν ακατοίκητη κοιλάδα του Νοτιά.

Κάτι που θα 'κανε τα υγρά, παράδοξά σας μάτια,
που αβρές μαθήτριες τα' αγαπούν και σιωπηροί ποιηταί,
χαρούμενα και προσδοκία γεμάτα να γελάσουν
με κάποιον τρόπο που, όπως λεν, δε γέλασαν ποτέ.

Γνωρίζω κάτι, που μπορούσε, βέβαια, να σας σώσει.
Εγώ που δε σας γνώρισα ποτέ... Σκεφτείτε... Εγώ.
Ένα καράβι... Να σας πάρει, Καίσαρ... Να μας πάρει...
Ένα καράβι που πολύ μακριά θα τ' οδηγώ.

Μια μέρα χειμωνιάτικη θα φεύγαμε.
- Τα ρυμο;υλκά περνώντας θα σφυρίζαν,
τα βρωμερά νερά η βροχή θα ράντιζε,
κι οι γερανοί στους ντόκους θα γυρίζαν.

Οι πολιτείες οι ξένες θα μας δέχονταν,
οι πολιτείες οι πιο απομακρυσμένες
κι εγώ σ' αυτές αβρά θα σας εσύσταινα
σαν σε παλιές, θερμές μου αγαπημένες.

Τα βράδια, βάρδια κάνοντας, θα λέγαμε
παράξενες στη γέφυρα ιστορίες,
για τους αστερισμούς ή για τα κύματα,
για τους καιρούς, τις άπνοιες, τις πορείες.

Όταν πυκνή η ομίχλη θα μας σκέπαζε,
τους φάρους θε ν' ακούγαμε να κλαίνε
και τα καράβια αθέατα θα τ' ακούγαμε,
περνώντας να σφυρίζουν και να πλένε.

Μακριά, πολύ μακριά να ταξιδεύουμε,
κι ο ήλιος πάντα μόνους να μας βρίσκει·
εσείς τσιγάρα «Κάμελ» να καπνίζετε,
κι εγώ σε μια γωνιά να πίνω ουίσκυ.

Και μια γριά στο Αννάμ, κεντήστρα στίγματος,
- μια γρι;ά σ' ένα πολύβοο καφενείο -
μια αιμάσσουσα καρδιά θα μου στιγμάτιζε,
κι ένα γυμνό, στο στήθος σας, κρανίο.

Και μια βραδιά στη Μπούρμα, ή στη Μπατάβια
στα μάτια μιας Ινδής που θα χορέψει
γυμνή στα δεκαεφτά στιλέτα ανάμεσα,
θα δείτε - ίσως - τη Γκρέτα να επιστρέψει.

Καίσαρ, από ένα θάνατο σε κάμαρα,
κι από ένα χωματένιο πεζό μνήμα,
δε θα 'ναι ποιητικότερο και πι' όμορφο,
ο διάφεγγος βυθός και τ' άγριο κύμα;

Λόγια μεγάλα, ποιητικά, ανεκτέλεστα,
λόγια κοινά, κενά, «καπνός κι αθάλη»,
που ίσως διαβάζοντάς τα να με οικτίρετε,
γελώντας και κουνώντας το κεφάλι.

Η μόνη μου παράκληση όμως θα 'τανε,
τους στίχους μου να μην ειρωνευθείτε.
Κι όπως εγώ για έν' αδερφό εδεήθηκα,
για έναν τρελόν εσείς προσευχηθείτε.
...

`
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΙ ΣΥΓΝΩΜΗ

Τα 'φτιαξε ο Μηνάς με την Ανέτα
Που τα 'χε με το Δήμο τον τρελό
Χώρισε ο Χρηστάκης με την Τέτα
Και τα 'φτιαξε ξανά με την Ζωζώ
Και τα' φτιαξε η Μάρι με τον Άρη και τον Χάρη
Που τα είχε με την Ρένα και μετά με την Νανά
Κι ο Μιχάλης με την Άννυ που τα είχε με το Γιάννη
Μπερδεύτηκαν και τα φτιάξανε ξανά
Τα 'φτιαξε η Μαίρη ξαφνικά με το Λευτέρη
Που γουστάριζε την Νένα πριν γνωρίσει τη Γωγώ
Που τα είχε με τον Άρη πριν τα φτιάξει με την Μάρη
Και που κάποτε τη γούσταρα κι εγώ

Χώρισε ο Θωμάς με την Βαρβάρα
Και ο Νίκος ο ψηλός με τη Φανή
Τα 'φτιαξε ο Κωστάκης με τη Μάρα
Και γνώρισε ο Δημήτρης τη Βιβή
Και τα 'φτιαξε η Αίμη με το φίλο του Αρτέμη
Και τον πήρε από τη Μάνια που κολλούσε στον Τοτό
Που φλερτάριζε τη Βάσω που τα είχε με τον Τάσο
Πριν τον κάνει με την Ράνια τσακωτό
Χώθηκε η Τασία στον Νικήτα και τη Σία
Που γουστάριζε τον Στάθη που αγαπούσε τη Γωγώ
Που τα είχε με τον Άρη πριν τα φτιάξει με τη Μάρη
Και που κάποτε τη γούσταρα κι εγώ


Χώρισε ο Λουκάς με τη Μαρίνα
και γύρισε ξανά στην Αθηνά
ψωνίστηκε ο Αντώνης με τη Ντίνα
που τα 'χε με ένα φίλο του Μηνά
και τα 'φτιαξε η Γκέλη ξαφνικά με το Βαγγέλη
που τα είχε με τη Τζίνα και παλιά με την Ηρώ
που αγαπούσε τον Ηλία που τα είχε με την Λία
λίγο πριν να του την πέσει η Αργυρό
Τα 'φτιαξε κι η Ρέα τελικά με τον Ανδρέα
που τον ήθελε και η Νίνα πριν γνωρίσει το Θαλή
που τα είχε με τη Λόλα και φλερτάριζε τη Στέλλα
λίγο πριν να γνωριστούν με τη Λιλή
Έφαγε η Μαρούλα τον Μανώλη από τη Ρούλα
που του άρεσε και η Μίνα που του γνώρισε η Γωγώ
που τα είχε με τον Άρη πριν τα φτιάξει με την Μάρη
και που ίσως να την πήξα κι εγώ.

Πού βαδίζουμε κύριοι;

...

χμμμ...

ζουμερό...

again and again...

.
.
.
@rwen the Guardian...

Forever G

in God we trust

quote:

---

Πού βαδίζουμε κύριοι;

---

Μες τη ζωή μας τη πεζή ως πότε πια κανείς να ζει
ως πότε πια κανείς να ζει μες τη ρουτίνα
τα χρόνια ρίχνουν στα μαλλιά μας την πλατίνα
και τη ψυχή μας τη γερνά σιγά - σιγά

Έλα να φύγουμε μαζί ακόμα τ’ όνειρο μας ζει
έλα να φύγουμε προτού κι’ αυτό πεθάνει
πριν το κουράγιο η ζωή μας το μαράνει
και πριν να πούμε πως θα είναι αργά

Πάμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα
πάμε να ζήσουμε σε κόσμους μακρινούς
να βγούμε λίγο απ’ της ζωής την καταιγίδα
και να γνωρίσουμε καινούριους ουρανούς
Χθες πρωταντίκρυσα την πρώτη μου ρυτίδα
υπάρχουν τόσα στη ζωή που δεν τα είδα
πάμε στο άγνωστο με βάρκα την ελπίδα
σε κάποια μέρη που δεν ξέρει ούτε ο νους

Πάμε στο άγνωστο ~ Γκρέκα Στέλλα

και μη χειρότερα...

.
.
.
@rwen the Guardian...

Είμαι ο Λόγος και το Πυρ
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ

Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως

Edited by - Mantis on 02/09/2005 15:46:19

.
.
.
@rwen the Guardian...

Nerwen

in God we trust

Το σχολειό της αγάπης .
Επιμέλεια alfa-omega.
Η αγάπη είναι παντοτινή, αθάνατη, ακούραστη ,είναι τρόπος ζωής για πολλούς .
Σε πεθαίνει και σε ανασταίνει σε μια , ………….ίσως αιώνια στιγμή.
Βρε χαζό ποιος άλλος μπορεί να το κάνει για εσένα αυτό ;;;
Δεν είναι μάθημα αυτό ουσιαστικό ;;;
Μα όλα αυτά αν τα ξεχάσεις.
Να θυμάσαι μόνο και να έχεις έναν καθημερινό σκοπό :
Θα κάνω την αγάπη μου θεό.

quote

Αυτό ΑΛΦΑ ΩΜΕΓΑ μου που κάποιοι σε εσένα θα πουν ευαισθησία και σε μένα ενδεχομένως μιάς και σκέφτομαι έτσι, να ξέρεις πως είναι απέραντη δύναμη.
Αν κάνεις την αγάπη σου Θεό τι έχεις να φοβάσαι; Ακόμα και το δάκρυ αυτού του Θεού με σεβασμό θα σκουπίσεις και πάλι από την αρχή. Αυτή η αιώνια στιγμή, μιά όαση φωτός ΑΛΦΑ ΩΜΕΓΑ. Γιά τους λίγους δυστυχώς. Γιατί οι πολλοί φοβούνται την αγάπη. Την αλήθεια της. Την έντασή της τη διάρκειά της. Δεν αγαπάμε γιά μιά στιγμή,κι εσύ το ξέρεις αυτό. ΝΑΙ ΑΛΦΑ ΩΜΕΓΑ όσο κι αν φαινόμαστε ρομαντικοί ή ευαίσθητοι είμαστε δυνατοί και αξεπέραστοι στα πιστεύω μας. Ο καλύτερος δάσκαλος είναι η αγάπη. ΄Εστω κι αν η λογική κάτι φορές βάναυσα αντιτίθεται σε δαύτη. Χωρίς εκείνη, κάποιοι γίνονται δέσμιοι μιάς στείρας μίζερης ζωής.

Έλαβα την αντιπαράθεση αυτήν ,της αγαπητής ΑΦΡΟΔΙΤΗ ,ως έναυσμα, αφορμή, ερεθισμό, ηθική υποχρέωση ,για να προβάλω περισσότερο ,
την διαφήμιση της αγάπης ,ως εσωτερική μου ανάγκη .

Είμαστε λοιπόν δύο , ίσως γίνουμε στην διάρκεια τρις και αργότερα χίλιοι δεκατρείς .

Δεν γνωρίζω αν μπορεί να εξελιχθεί η προσπάθειά μας αυτή σε ένα ανθολόγιο της αγάπης ,αλλά θα το επιδιώξω με όση δύναμη διαθέτει η ψυχή μου .

Είστε όλοι καλεσμένοι, για να εκθέσετε ,περιγράψετε τις απόψεις ,σκέψεις και τρόπους με τους οποίους επιδιώκεται και καλλιεργείται τον σπόρο της αγάπης ,εντός σας.

Σκέφτομαι μερικές φορές :
Θα ήθελα να αγαπήσω τόσο δυνατά ,ην δυνατόν και πέρα από τον θάνατο .

Το αστείο είναι ότι κάθε φορά που το επιχειρώ, με εμποδίζει κάτι, η κάποιος παρεμβάλλοντας τα δάκρυα, ως ασπίδα προστασίας .

Μην είναι ο θεός, μην είναι η φύση, μην είναι ο ίδιος μου ο τόσο γνωστός και συγχρόνως άγνωστος εαυτός ;;;;

Τι είναι τούτο ρε παιδιά, που δεν μας αφήνει να αγαπήσουμε όσο θα θέλαμε βαθιά ;;;

Θα σας ήμουνα υπόχρεος, αν είχατε την ευγενή καλοσύνη ,να εκθέσετε μαζί με τις σεβαστές σας απόψεις και άλλο υλικό ,όπως φωτογραφίες , στοίχους και ποιήματα .

-Δεν γνώριζες , ε δεν ρώταγες ρε alfa-omega.

Πως ,πως …ρώταγα, αλά .

Αλλά δύσκολα, ανοίγει κάποιος το στόμα του, για να πει κάτι για την αγάπη.

Και όμως τώρα γνωρίζω ότι , θα πρέπει να είναι το ποιο φυσιολογικό πράγμα στο σύμπαν.

Την αγάπη την αφήνεις σαν ελεύθερο πουλί να πετάει τριγύρω και όταν έρθει και κάτσει κοντά σου, δεν την πιάνεις να την φυλακίσεις.

Παίρνεις τα φιλιά, τα χάδια, την στοργή, την χαρά, το σκύρτισμα, τον πόνο ………και την αφήνεις να πάει εκεί που γουστάρει αυτή .

Η αλήθεια είναι ότι το έχει αυτό το χούι η αγάπη.
Πάει και μπορεί να σε πάει εκεί που θέλει αυτή.
Αν πας να την λαδώσεις, η να την επηρεάσεις στον προορισμό της , σε γράφει κανονικά.

Κάποτε Προσπάθησα να την φέρω στα μέτρα μου .
Ήθελα να αγαπάω βρε αδελφέ, όποτε θα γούσταρα εγώ και όχι αυτή, με είχε πιάσει γενικά το πείσμα.
Πόσο μπουμπούνας ήμουνα.

Τα έκανα θάλασσα .
Για παράδειγμα στις ανθρώπινες σχέσεις μου ,άρχισαν να πηγαίνουνε όλα στραβά και ανάποδα.

Ποιο ήτανε το πρόβλημα ;;;
Δεν υπάρχει κοινή αντίληψη αγάπης μεταξύ υμών των θνητών .
Και εγώ προσπαθούσα να επιβάλλω η να αναδείξω την δική μου ως την καλύτερη.
Άντε καλά και αν υπάρχει ορισμένες φορές , την νιώθουμε τόσο προσωπική ( καθαρά προσωπικό δεδομένο ) , που δεν την δημοσιεύουμε .
Μάλλον φοβόμαστε μην εκτεθούμε .

Παίζει καθοριστικό ρόλο, η προσωπική μας αντίληψη για την αγάπη.
Αυτή η αντίληψη ευθύνεται για το πόσο οι ανθρώπινες, η οι δημόσιες σχέσεις μας , κυλάνε σαν το νερό στο αυλάκι, τελείως φυσιολογικά δηλ. ,η έχουνε πρόβλημα που δεν θέλουμε να παραδεχθούμε, ότι φταίμε εμείς και η λανθασμένη ενδεχομένως αντίληψή μας.

Το χειρότερο που μπορεί να συμβεί, είναι η αποξένωση.
Αυτό βέβαια το έργο το γνωρίζουμε όλοι.

Ένας καλός φίλος γράφει :
Ε, ναι ακόμα και το cinema έχει γίνει home theatre. Ζούμε στην εποχή του ατομισμού και του ιδιωτεύειν, όπως φαίνεται..

Όποιος δεν γνωρίζει από αγάπη , καλά κάνει και δεν μιλάει, η μιλάει λιγάκι.
Όποιος όμως γνωρίζει , θα πρέπει να ανοίξει διάπλατα το στόμα .
Θαρρώ πως έχει ηθική υποχρέωση να το κάνει .
Απέναντι σε όλους εμάς που δεν τα πάμε και τόσο καλά μαζί της.

Αναρωτιέμαι καμιά φορά :
Μπορώ να αγαπήσω τους πάντες και τα πάντα ;;;

Μια γειτόνισσα με προβλημάτισε κάποτε αρκετά με την συμπεριφορά της.

Δεν έλεγε να ξεστομίσει ούτε μια καλημέρα σε εμένα.

Πήγα με τα μυαλά της.
Της έκοψα και εγώ την καλημέρα μου.

Δεν ένιωθα όμως καλά.
Ο ψυχικός κόσμος μέσα μου, επαναστάτησε .

Κάποια στιγμή βρήκα το θάρρος και όταν πέρασε από μπροστά μου ,προσπάθησα και όρθωσα , όσο ποιο ευγενικά μπορούσα την μαγική λέξη λέξη :

Καλημέρα .

Αυτό ήταν.
Με χαιρέτησε και εκείνη και μάλιστα ονομαστικά.
Αυτό παίζει μεγάλο ρόλο, γιατί εγώ το έκανα ανώνυμα.

Από τότε ανέβηκε η ψυχολογία μου.

quote:

---

Έλαβα την αντιπαράθεση αυτήν ,της αγαπητής ΑΦΡΟΔΙΤΗ ,ως έναυσμα, αφορμή, ερεθισμό, ηθική υποχρέωση ,για να προβάλω περισσότερο ,
την διαφήμιση της αγάπης ,ως εσωτερική μου ανάγκη .
Θα σας ήμουνα υπόχρεος, αν είχατε την ευγενή καλοσύνη ,να εκθέσετε μαζί με τις σεβαστές σας απόψεις και άλλο υλικό ,όπως φωτογραφίες , στοίχους και ποιήματα .

---

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Τα χέρια μου ντυθήκαν τα δικά του,ταξίδεψα στη λήθη του θανάτου,και της ζωής, φιλί βροχής.Πριν μέρες γνώρισα τα δάκρυά του, κι ας είχε όλο τον κόσμο χάρισμά του,και άντρας,και τραγούδι, και παιδί,δεν ήξερα πως κλαίνε κι οι Θεοί!!!

---***---
Χειμαρρώδηε και χιμαιρικός...
Πάρε με στα περάσματα υπερόριων αναζητήσεων.
Μύστη συμπαντικών περασμάτων, ή και σε διαβάσεις υψηλών κορυφών,
κάνε με να υπερβατώ απλά,
πάνω και πέραν
απ΄την πληθύ των αιώνων.
Μου λες πως είσαι εδώ,
και όμως λείπεις,
γυμνή μένει η χούφτα μου
απ΄το δικό σου χέρι.
Πριν φύγεις νανούρισε τον παρόντα χρόνο,
τη στιγμή
κι άσε τις προσδοκίες
γιά το αύριο
αβέβαιες και σκιώδεις
άσε το φίλημα μας να κυλήσει στην αιωνιότητα.
Κάνε με φλόγα, μάντιδα, πνεύμα προφήτιδα.
Μάθε μου την κτίση του κόσμου.
---***---

quote:

---

Η αγάπη είναι παντοτινή, αθάνατη, ακούραστη ,είναι τρόπος ζωής για πολλούς .
Σε πεθαίνει και σε ανασταίνει σε μια , ………….ίσως αιώνια στιγμή.

---

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Τα χέρια μου ντυθήκαν τα δικά του,ταξίδεψα στη λήθη του θανάτου,και της ζωής, φιλί βροχής.Πριν μέρες γνώρισα τα δάκρυά του, κι ας είχε όλο τον κόσμο χάρισμά του,και άντρας,και τραγούδι, και παιδί,δεν ήξερα πως κλαίνε κι οι Θεοί!!!

quote:

---

Η ΑΓΑΠΗ.
Αργά έμαθα πόσο πονάει και λυτρώνει.
Κάτι είναι κι αυτό
Δεν είναι;

---

Σας ευχαριστώ θερμά για την ανάγνωση.

quote:

---

Η ΑΓΑΠΗ.
Αργά έμαθα πόσο πονάει και λυτρώνει.
Κάτι είναι κι αυτό
Δεν είναι;
Σοφά μίλησες .
Η ίδια η ζωή ξεκινάει και τελειώνει συνήθως με πόνο.
Μια γυναίκα που γεννάει , περνάει τον ποιο φριχτό πόνο .
Αυτός ο πόνος είναι η αιτία ,που η αγάπη της μεταβάλλεται σε ανιδιοτελή .

Αν δεν πονέσεις κάτι δεν πρόκειται ποτέ να το αγαπήσεις υπέρμετρα .
Αν ο ίδιος δεν πονέσεις δεν πρόκειται ποτέ, να νιώσεις να αισθανθείς και να καταλάβεις τον πόνο του άλλου.
Η αγάπη σου ΑΦΡΟΔΙΤΗ , η αγάπη μου και καμπόσων άλλων ανθρώπων δεν πρόκειται να σώσουνε ,λυτρώσουνε τον κόσμο αυτόν από την αδικία και το μίσος.
Αυτούς που ήταν κάποτε σαν εμένα και εσένα, η τουλάχιστον μας θυμίζουνε τον παλιό μας εαυτό,
μπορούμε να τους βοηθήσουμε .

Βοηθώντας αυτούς, βοηθάς τον θεό που σου δίνει καθημερινά την :
Εντολή της αγάπης.
Βοηθώντας τον θεό, βοηθάς τον εαυτό σου, να ταυτισθεί μαζί του.
Όταν συμβαίνει αυτό, η αγάπη σου, μου αποκτά θεϊκή ενέργεια .
Μέχρι τώρα θα σου έχει βέβαια δημιουργηθεί μια απορία .
Βρε ο alfa-omega για κοροΐδα ψάχνει, η τα έχει χαμένα .
Που τα ξέρει αυτά που ξέρει ;;;
Μήπως δεν ξέρει την μύγα και την τύφλα του, και προσποιείται , για να εντυπωσιάσει ;;;
Μέσα μου κατοικεί ο θεός ο ίδιος .
Όχι φίλη μου, θέλω να τον κρατήσω ζωντανό μέσα μου .
Ένας νεκρός θεός , είναι το ίδιο και το αυτό με μια νεκρή ( ναρκωμένη ) συνείδηση .

---

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Τα χέρια μου ντυθήκαν τα δικά του,ταξίδεψα στη λήθη του θανάτου,και της ζωής, φιλί βροχής.Πριν μέρες γνώρισα τα δάκρυά του, κι ας είχε όλο τον κόσμο χάρισμά του,και άντρας,και τραγούδι, και παιδί,δεν ήξερα πως κλαίνε κι οι Θεοί!!!

quote:

---

Την αγάπη την αφήνεις σαν ελεύθερο πουλί να πετάει τριγύρω και όταν έρθει και κάτσει κοντά σου, δεν την πιάνεις να την φυλακίσεις.
Παίρνεις τα φιλιά, τα χάδια, την στοργή, την χαρά, το σκύρτισμα, τον πόνο ………και την αφήνεις να πάει εκεί που γουστάρει αυτή .
Η αλήθεια είναι ότι το έχει αυτό το χούι η αγάπη.
Πάει και μπορεί να σε πάει εκεί που θέλει αυτή.
Αν πας να την λαδώσεις, η να την επηρεάσεις στον προορισμό της , σε γράφει κανονικά.

---

[ΑΦΡΟΔΙΤΗ]
Τα χέρια μου ντυθήκαν τα δικά του,ταξίδεψα στη λήθη του θανάτου,και της ζωής, φιλί βροχής.Πριν μέρες γνώρισα τα δάκρυά του, κι ας είχε όλο τον κόσμο χάρισμά του,και άντρας,και τραγούδι, και παιδί,δεν ήξερα πως κλαίνε κι οι Θεοί!!!

Είναι η μόνη , που δεν ανήκει αποκλειστικά σε κανέναν .

Και όμως περνάει μέσα από τις καρδιές μας , τις ζεσταίνει .

Μια καρδιά που αγάπησε αληθινά , είναι αδιανόητο να ξεχάσει τα αισθήματα που ζωγραφιστήκανε μέσα της .

Αν η αγάπη ήτανε ατελής, το καταλαβαίνει κανείς ,από τα εξής γνώρισμα .
Μέσα της έμεινε , ένα μονάχα συναίσθημα .
Αυτό μπορεί να είναι :

Ο πόνος, η λύπη, η χαρά , η ευτυχία ,η απογοήτευση ………..

Αυτό είναι μια ένδειξη της ατελούς αγάπης ,διότι δεν ολοκληρώθηκε .
Όταν ολοκληρώνεται το γνωρίζουμε ,από το εξής .

Μέσα μας επικρατεί η αγαλλίαση .
Όλα τα αισθήματα εξισορροπούνε σε ισχύ και δυναμικότητα και δεν υπερέχει κανένα .

Είναι θα έλεγα μια :

Ώριμη αγάπη .
Για να ωριμάσει κάποιος την αγάπη μέσα του, θα πρέπει να την δοκιμάζει .

Η καθημερινότητα αποτελεί για όλους μας ένα προσβάσιμο περιβάλλον .

Για προσπαθήστε φίλοι μου να ( βιώσετε ) συναισθανθείτε , κάτι για κάποιο άτομο . Τι λέτε είναι απλό η δύσκολο ;;;;

Για εμένα δεν ήτανε απλό, έγινε όμως με την εξάσκηση .

Με παίδεψε πολύ η αγάπη ( το συναίσθημα για κάτι ,κάποιον ) .
Αλλά τούτο το παίδεμα , το είδα κάποια στιγμή , ως :

Εκπαίδευση .

Ναι η αγάπη με εκπαίδευσε και το λέω με πεποίθεση :

Η αγάπη είναι ο τέλειος δάσκαλος .

Σε αναπλάθει .
Ξαναφέρνει το συναίσθημα μέσα σου , στην φυσιολογική του νόρμα .
Στην αρχική του μορφή και αυτή είναι :

Η αγαθότητα .

Και είναι αυτή ( όταν την φτάσουμε ) , ταυτόσημη με αυτήν ενός βρέφους .

Η ουσιαστική διαφορά που υπάρχει μεταξύ ενός αγαθού ανθρώπου και ενός βρέφους είναι :

Η νόηση .
Το βρέφος, θα πρέπει να ζήσει ,για να αναπτύξει την νοημοσύνη του ,ενώ ο μεγάλος άνθρωπος ,έχει περάσει αυτήν την διαδικασία και μπορεί να την εφαρμόσει στην ζωή του .

Θα έλεγα ότι :

Ο αγαθός άνθρωπος , έχει περάσει σε άλλη σφαίρα νοημοσύνης , σε σχέση πάντοτε με αυτούς , που δεν είναι .

Ναι φίλοι μου, έχει περάσει στην σφαίρα της θεϊκής πρόνοιας .

Ξέρετε τι εννοώ.

Ένα σύστημα παρόμοιο με αυτό της γήινης κοινωνικής ιατρικής κάλυψης .

Μόνο που το θεϊκό σύστημα :
Προσφέρει περισσότερα στον ασφαλιζόμενο του , από ότι το γνωστό σε όλους μας Ι.Κ.Α .

Προσπαθήστε να ( ζωγραφίσετε ) , περιγράψετε και εσείς τα συναισθήματά σας, σε αυτό το ανθολόγιο της αγάπης ,αξίζει τον κόπο .

Το άρωμα των συναισθημάτων σας , θα ευωδιάσει τις ψυχές των συνανθρώπων σας .