- ΗΧΟΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΟ ΧΡΟΝΟ - - Κινηματογράφος -
ΕΧΕΤΕ ΑΚΟΥΣΕΙ ΠΡΟΣΦΑΤΑ ΚΑΠΟΙΑ ΜΟΥΣΙΚΗ ΔΟΥΛΕΙΑ Η ΟΠΟΙΑ ΣΑΣ ΤΑΞΙΔΕΨΕ ΣΕ ΑΛΛΟΥΣ ΚΟΣΜΟΥΣ?
ΠΟΙΟΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΔΙΑΒΑΤΗΡΙΟ ΣΑΣ ΣΕ ΑΛΛΕΣ ΕΠΟΧΕΣ ?(Π.Χ.:ΜΕΣΣΑΙΩΝΙΚΗ ΕΠΟΧΗ Κ.Α.)
ΤΙ ΣΑΣ ΕΚΑΝΕ ΝΑ ΑΙΣΘΑΝΘΕΙΤΕ ΕΤΣΙ?
ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΔΥΣΑΡΕΣΤΕΣ ΤΟΥ ΠΑΡΕΛΘΟΝΤΟΣ Η ΤΟΥ ΠΑΡΟΝΤΟΣ!
ΤΩΡΑ ΑΝ ΣΕ ΜΕΤΑΦΕΡΟΥΝ ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ ΕΙΝΑΙ ΘΕΜΑ ΑΝΤΙΛΗΨΗΣ ΚΑΙ ΦΑΝΤΑΣΙΑΣ
gh
Κυρίως κάποια τραγούδια που ξαφνικά εισβάλλουν στο μυαλό μου, χωρίς προηγούμενη δική μου αναζήτηση (συναισθηματική ή διανοητική), τα οποία περιγράφουν κατά παράδοξο τρόπο μελλοντικές καταστάσεις...
και όχι μόνο με τα λόγια... αλλά με τον ήχο γενικότερα...
θα φέρω ένα παράδειγμα : πριν από αρκετά χρόνια ξεκίνησα να ακούω την μουσική του Angelo Badallamenti για την σειρά Twin Peaks....
αυτή η συγκεκριμένη μουσική "δονούσε" μέσα μου κάποιες εικόνες αρκετά ασαφείς αλλά με συγκεκριμένη αίσθηση....
και χρώματα...
την άκουγα και την ξανάκουγα ξέροντας πως κάποια στιγμή θα καταλάβω...
εδώ κι ένα χρόνο, μέσα από μια σειρά εξωτερικών παραγόντων, βρέθηκα να μένω σε ένα άλλο μέρος με μια εντελώς διαφορετική κατεύθυνση ζωής...
το συναίσθημα είναι ακριβώς το ίδιο....
και τα χρώματα που με περιβάλλουν...
τη συγκεκριμένη μουσική δεν την ξανάκουσα, γιατί την ένιωθα σαν πλεονασμό σ'αυτό που ζώ....
τώρα έχει "καρφωθεί" στο κεφάλι μου ένα τραγούδι... δεν είναι οι στίχοι του , ούτε ο ρυθμός του... είναι κάτι άλλο, απροσδιόριστο ...που με γεμίζει χαρά και προσμονή... για κάτι που δεν εντοπίζω ακόμα...
Galadriel των Λευκών Λυγμών

1899 αλήθειες + 1 ψέμμα...
μερικες φορες λενε οτι τα χρωματα σου φτιαχνουν την διαθεση
το μαυρο σε θλιβει
το ασπρο σε ηρεμει
το κοκκινο σε ξιταρει
κοκ
μηπως και στην μουσικη ισχυει το ιδιο ας πουμε μια ρομαντικη
σονατα η ενα τραγουδι slow σε ηρεμει
ροκ σε ταξιδευει χορευοντας
heavy metal σε εξοργιζει
κλασσικη σε γαληνευει
μουσικη μαζι με χρωματα συνδυασμος παραξενος νοσταλγικος
και παρορμητικος![]()
gh
Εναλλακτικά θα πρότεινα Enigma, Dead Can Dance και Massive Attack.

Αισθάνθηκα, στο άκουσμά του, ότι με οδήγησε σε μιαν "άλλη ζωή", που την είχα ήδη βιώσει και μνήμες του "παρελθόντος" βγήκαν στην επιφάνεια.
Oculatis Abis, για τους Dead Can Dance δεν το συζητάμε. Είναι εκπληκτικοί.
Ζήσε τη στιγμή!

Επίσης παθαίνω πλάκα με την εισαγωγή από το spanish caravan των doors. Είναι μουσική από κλασική κιθάρα και αν θυμάμαι καλά, λέγεται Arcadia ή κάπως έτσι. Απίστευτο κομμάτι.
Λάθος έκανα. Η εισαγωγή είναι:
The intro riff was taken from "Asturias," a Classical piece by Spanish composer Isaac Albeniz (1860 - 1909)
Edited by - stemix on 14/02/2005 12:16:20
Fumdamentum (Lesiem).
Ζήσε τη στιγμή!

Την εντονότερη αίσθηση του χρόνου την έχω με το γνωστό Adagio in G του Tomaso Albignoni, ειδικά με μια εκτέλεση για την οποία θυμάμαι μόνο -δυστυχώς- πως βρίσκεται σε διπλή συλλογή της Deutche Grammophone.
No Method, No Guru, No Teacher