- Πυροκίνηση και εμβίωση. - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
quote:Όταν λες ανταλλαγεί εννοείς την αγγλική λέξη interaction?(Αλληλεπίδραση)
(να έχεις κάποιου είδους ανταλλαγή με αυτό ώστε να μπορείς να συγκεντρωθείς και να ξαναποκαταστήσεις τον σύνδεσμό σου με το άτομο)
Το να έχεις κάποια αλληλεπιδραση με το άλλο άτομο όπως να του μιλήσεις απ το τηλέφωνο?.. ή με web cam? Χωρίς δηλαδή να το συναντήσεις.
quote:Τρίχες.. όλο το dna του
Αυτό μεταφράζεται σε εικόνα (φωτογραφία), κάποιο αντικείμενό του, κάτι που να κουβαλάει κάτι από το στόχο σου
quote:..Και γιατί να μην τις ακούσεις όλες?
για να μπορέσεις να τον βρεις στο τεράστιο πλέγμα των ανθρώπινων συνειδήσεων
και πώς μπορεί το άλλο άτομο να διακόψει ή να παρεμποδίσει μια τέτοια επικοινωνία?
"..The Matrix can't tell you who you are"
Όταν ο άνθρωπος είναι σίγουρος για τον θεό ο θεός αμφιβάλλει για τον άνθρωπο..
Ασυνείδητος πάει να πει απόλυτα ταυτισμένος με τη σκέψη και το συναίσθημα
Κάθε άνθρωπος έχει ένα μοναδικό, πώς να το πω σωστά, "ψιονικό αποτύπωμα". Κάτι σαν μία συλλογή χαρακτηριστικών, μοναδικό για τον καθένα μας, μία "πνευματική" υπογραφή, τα οποία όμως δεν έχουν να κάνουν με τη φυσική παρουσία του αλλά με την ταυτότητά του (και την μοναδικότητά του) στον κόσμο μας. Οποτε γνωρίζουμε ένα άτομο αποθηκεύουμε, όμοια με έναν Η/Υ, έναν αριθμό χαρακτηριστικών του (όπως ΚΑΙ το ψιονικό αποτύπωμα) και τον "φακελώνουμε" ασυνείδητα.
Οταν θέλουμε να στοχεύσουμε έναν άνθρωπο που έχουμε μπροστά μας, είναι η πιο απλή περίπτωση. Συγκεντρονώμαστε σε αυτόν. Είναι εύκολο, μιας κι έχουμε τον αποδέκτη μπροστά μας, με σάρκα και οστά, φωνή και δόνηση, συναίσθημα και φως.
Οταν θέλουμε να στοχεύσουμε έναν άνθρωπο που δεν έχουμε μπροστά μας αλλά επικοινωνούμε μαζί του (μέσω εικόνας ή φωνής, π.χ. τηλεόραση/κάμερα ή τηλέφωνο) είναι λίγο πιο δύσκολο, κυρίως λόγω της ψευδαίσθησης που μας δίνει η απόσταση (ότι, δηλαδή, είναι μακριά μας και δεν μπορούμε να επικοινωνήσουμε εύκολα ή άνετα παρ'όλο που ακριβώς τότε του μιλάμε ή/και τον βλέπουμε). Και πάλι, είναι περίπου η ίδια τακτική που χρησημοποιούμε, δηλαδή συγκεντρονώμαστε σε αυτό που βλέπουμε ή ακούμε, απλά έχουμε λιγότερες πληροφορίες για να ταυτοποιούμε τον στόχο μας (ότι είναι όντως αυτός που πραγματικά θέλουμε) ή το αποτέλεσμά μας (δεν έχουμε άμεση ανάδραση-feedback). Πρέπει μόνο να υπερβούμε την αντίληψη ότι δεν είναι μόνο μια φωνή ή μια εικόνα, αλλά η φωνή και η εικόνα του είναι μία προβολή του ατόμου πάνω στην τωρινή κατάσταση, δηλαδή ότι πίσω από τον "ξερό" ήχο και το "αδιάφωρο" χρώμα στην οθόνη βρίσκεται ένας ζωντανός δονούμενος άνθρωπος
.
Οταν, τέλος, θέλουμε να στοχεύσουμε κάποιον με τον οποίο δεν έχουμε άμεση επικοινωνία μαζί του, πρέπει να πάμε λίγο "στα τυφλά". Χρειάζεται να έχουμε ξεπεράσει και πάλι την ψευδαίσθηση της απόστασης και να βάλουμε το νου μας να ψάξει ανά τον Κόσμο για το άτομο με τα μοναδικά χαρακτηριστικά το οποίο έχουμε θέσει ως στόχο. Για να βρούμε το μοναδικό για εμάς άτομο, θα πρέπει να το ξεχωρίσουμε από τα υπόλοιπα άτομα συγκρίνωντάς το με το σύνολο των μοναδικών χαρακτηριστικών που ξέρουμε πως έχει. Μόλις γίνει η ταυτοποίηση, το άτομο είναι, πλέον, έτοιμος στόχος μας
.
Το "tricky part" της υπόθεσης είναι να κατανοήσουμε πως την όλη δουλειά την κάνει ο νους μας. Και αυτός δεν υπόκειται στις έννοιες του χώρου και του χρόνου όπως νομίζουμε. Ο νους είναι ικανός να ταξιδέψει οπουδήποτε στον Κόσμο μέσα σε μία στιγμή. Για να συγκεντρωθούμε σε έναν στόχο αρκεί να ταξιδέψουμε μέσω του νου μας σε αυτόν. Και για να τον βρούμε, αρκεί να βρούμε το άτομο με τα μοναδικά χαρακτηριστικά που ξέρουμε πως έχει. Φανταστήτε πως ο Κόσμος είναι μία τεράστια θάλλασσα και το κάθε άτομο είναι και μία σημαδούρα. Οταν θέλουμε να στοχεύσουμε, θέλουμε να βρούμε τη σημαδούρα. Αν την ξέρουμε ως κάποιο γνωστό άτομο, έχει καλώς. Αλλιώς ψάχνουμε για τη σωστή σημαδούρα (κοιτώντας π.χ. για το χρώμα ή το μέγεθος που ξέρουμε πως έχει).
Οταν δεν ξέρουμε το άτομο το οποίο θέλουμε να στοχεύσουμε, λοιπόν, χρειαζόμαστε κάτι για να το αναγνωρίσουμε μέσα στην τεράστια θάλλασσα.
Οταν ανέφερα την ανταλλαγή στο προηγούμενο post μου (και η αλληλεπίδραση ταιριάζει στην εξίσωση) ή κάποιο αντικείμενο από τον στόχο (με τις τρίχες να αποτελούν all-time classic), ήθελα να δείξω την έμμεση απόκτηση της γνώσης των μοναδικών χαρακτηριστικών του ατόμου που θέλεις για στόχο, για να μπορέσεις να το ξεχωρίσεις από τα υπόλοιπα.
"...Και γιατί να μην τις ακούσεις όλες?"
Γιατί η κατάσταση αναζήτησης και συγκέντρωσης του νου σε ένα άτομο είναι κουραστική για το σώμα και το πνεύμα. Επιπλέον, είναι εξαιρετικά δύσκολο να κάνεις τέτοιες πνευματικές έρευνες γρήγορα (ή άμεσα). Η συντρηπτική πλειονότητα του κόσμου χρειάζεται αρκετό χρόνο για να συγκεντρωθεί. Είναι οι περιορισμοί της σάρκας και της φτωχής εξάσκησης.
"και πώς μπορεί το άλλο άτομο να διακόψει ή να παρεμποδίσει μια τέτοια επικοινωνία?"
Με παρόμοιο τρόπο. Αφού η συγκέντρωση απαιτεί τη διαμονή κάποιου τμήματος ή μορφής του νου στο στόχο, ο στόχος μπορεί να "πετάξει" ή "ξεαγκιστρώσει" το ξένο νου από πάνω του ή να θέσει μία ασπίδα προγραμματισμένη να μην επιτρέπει τη στόχευση.
Ολες οι διαδικασίες που ανέφερα είναι καθαρά προσωπικές μου απόψεις καλλιεργημένες μέσα από εμπειρία και μελέτη. Δεν πιστεύω πως είναι κατ' ανάγκη απόλυτα σωστές γι'αυτό φίλε Dr Jekyll Mr Hyde μάλλον θα ήταν καλύτερο να πας σε άλλα site που ασχολούνται σχεδόν επαγγελματικά με τέτοια θέματα (ψιονικές ικανότητες, αν δεν κάνω λάθος).
Εμπαθεια ειναι η ικανοτητα "να μπαινεις στη θεση του αλλου" κυριολεκτικα αν μπορω να το περιγραψω. Ειναι η ικανοτητα να βιωνεις τις προοπτικες ή συναισθηματα καποιου αλλου τοποθετωντας εσενα μεσα στον εαυτο του. Η Εμβιωση ειναι το επομενο σταδιο εξελιξης των Προμηνυματων καθως οταν βλεπεις οραματα που εχουν να κανουν με αλλους ειναι σαν να μπαινεις στη θεση τους. Να εμβιωνεις το οραμα. Επισης και οι δυο αυτες δυναμεις ειναι ψυχικες καθαρα. Λειτουργουν και οι δυο ικανοτητες το ιδιο, συνδεοντας σε ψυχικα με ολους οσους βρισκονται σε μικρη ακτινα κοντα σου. Αυτο σου επιτρεπει να λαμβανεις δονησεις απο τους ανθρωπους γυρω σου και να αντιδρας αναλογα με τα συναισθηματα τους. Αν αυτα τα συναισθηματα ειναι ισχυρα, θα σε καταλαβουν και χωρις να μπορεις να ελεγξεις τις πραξεις σου και τις κινησεις σου θα ενεργησεις με το συναισθημα αυτο. Η ικανοτητα θα συνεχισει να αναπτυσετε οσο μεγαλωνεις σε εμβελεια, βαθος και δυναμη. Σε σημειο να μπορεις να διαβασεις το μυαλο των αλλων τοσο καλα οπως και τα συναισθηματα. Σαν την Τηλεπαθεια.
Παρολο την αναπτυξη, θα μπορεις να Εμβιωνεις μοναχα λιγα μετρα μακρια σου. Αν ενα συναισθημα ειναι αρκετα ισχυρο και συγκεντρωμενο μπορεις ευκολα να το "πιασεις". Μπορεις να μπλοκαρεις την επαφη σου με αλλα συναισθηματα με διαλογισμο. Αυτα ειναι καποια πραγματακια για την ικανοτητα αυτη. Βεβαια τα ορια της δεν φτανουν εκει, απλα δεν μπορω να τα πω........
. Προτείνω να παραμείνουμε στις λέξεις "εμβίωση" και "empathy", για το παρόν θέμα τουλάχιστον, όπως το ξεκίνησε ο astralboy .Οπως παραθέτεις τον ορισμό για τα προμηνύματα, για τον οποίο δεν ξέρω αν συμφωνώ - ας το εξετάσουμε παρακάτω
- και την εμβίωση, η ικανότητα για εμβίωση φαίνεται να προηγείται της ικανότητας για προμηνύματα. Λες πως η ικανότητα της εμβίωσης είναι η ικανότητα ενός ανθρώπου να έρχεται στη -συναισθηματική τουλάχιστον- θέση του άλλου. Αφηρημένη κάπως ερμηνεία (υποχρεωτικά, δεν είμαστε επιστήμονες για να ξέρουμε να παραθέσουμε ορισμούς) αλλά αποδεκτή, δε νομίζω πως έχει κανείς λόγο να διαφωνήσει σε αυτό. Για τα προμηνύματα δεν παραθέτεις κάποιον ορισμό για να ξέρουμε για τι μιλάμε. Σύμφωνα με on-line λεξικο, για την εγκυρότητα του οποίου δεν υπόσχομαι τίποτα :προμήνυμα, το :
1. προειδοποιητικό μήνυμα, σημάδι για ένα γεγονός που πρόκειται να συμβεί, να ακολουθήσει· προάγγελμα: ~ πολέμου / καταιγίδας / καταστροφής.
2. μαντική προαίσθηση, οιωνός: Kαλά / κακά προμηνύματα.
ελνστ. προμήνυμα `ανακοίνωση εκ των προτέρων΄ κατά τη σημ. του προμηνύω
Θα υποθέσω πως εννοείς την ικανότητα του ανθρώπου να λαμβάνει μηνύματα εκ των προτέρων, δηλαδή γνωρίζει για το ίδιο το γεγονός πριν έχει παράξει, με βαση τη λογική και τις κοινές ικανότητες, τη γνώση των λεπτομερειών του μελλοντικού γεγονότος. Περίπου νομίζω πως κάπως έτσι θα το ορίζαμε όλοι, σωστά;
Προς χάρην της συζήτησης θα (ξανα)υποθέσω πως λέγοντας "προμήνυμα" εννοείς την ικανότητα του ανθρώπου να λαμβάνει αυτά τα μηνύματα υπό μορφή συναισθημάτων .
Με αυτά κατά νου, νομίζω πως η ικανότητα της εμβίωσης αποτελεί βάση για την ικανότητα της προμήνυσης. Αφού, όπως λες κι εσύ "οταν βλεπεις οραματα που εχουν να κανουν με αλλους ειναι σαν να μπαινεις στη θεση τους". Μα αυτό σημαίνει πως ήδη μπορείς να μπεις στη θέση των άλλων, για να μπορείς να κατανοήσεις, πόσο μάλλον να δημιουργήσεις ένα όραμα. Η εμβίωση δε χρησημοποιεί οράματα, όπως το προμήνυμα, ούτε καταπιάνεται με τις έννοιες του χρόνου και του τόπου όπως το προμήνυμα (για να έχει νόημα η έννοια του μελλοντικού ή παρελθοντικού γεγονότος). Η εμβίωση είναι σα μία μονοδιάστατη εκδοχή του προμηνύματος κατά αυτή την έννοια και μόνο. Επομένως, είναι αδύνατον να έχεις προμήνυμα (όπου περιλαμβάνει λεπτομέρειες όπως μέλλον/παρελθόν/παρόν και συγκεκριμένα μέρη και πρόσωπα) αν δεν είσαι ήδη ικανός να μπεις στη γενικότερη συναισθηματική κατάσταση του άλλου.
Αλλά και πάλι, διαφωνώ μαζί σου στο ότι τα προμηνύματα έχουν να κάνουν με τα συναισθήματα των άλλων και μόνο. Τα προμηνύματα είναι πληροφορίες υπό μορφή συναισθημάτων. Δεν έχουν να κάνουν με τα συναισθήματα των άλλων κατ' ανάγκη, αλλά με την ικανότητά σου να ερμηνεύεις τα "μηνύματα που υπάρχουν στον αέρα" (οι ενασχολημένοι με το θέμα παρακαλώ να μη με πυροβολήσουν
) σε συναισθήματα και να τα επεξεργάζεσαι ως τέτοια. Και πάλι, η εμβίωση δε δείχνει άμεσα σχετική καθώς:
προμήνυση: γενικές ξένες πληροφορίες -> συναισθήματα δέκτη
εμβίωση: συναισθήματα στόχου = συναισθήματα δέκτη.
Ο μόνος συνδετικός κρίκος, δηλαδή, η ανάλογη αλλαγή της συναισθηματικής κατάστασης του δέκτη, μας υποδεικνύει πως και οι δύο ικανότητες μάλλον χρησημοποιούν τα ίδια ενεργειακά κέντρα. Αλλά είναι κάποια από τις δύο βάση για την ανάπτυξη της άλλης; Και οι δύο χρησημοποιούν με παρόμοιο, αλλά όχι ίδιο, τρόπο το ίδιο ενεργειακό κεντρο, οπότε μήπως τη διαφορά κάνει ο νους μας; Δηλαδή, ο τρόπος ή η διαδικασία με τα οποία αντιλαμβανόμαστε τις αρχικές πληροφορίες εξ' αρχής; Για τα προμηνύματα δεν ξέρω να πω με σιγουριά, αλλά για την εμβίωση θα ορκιζόμουν πως ο νους δεν παίζει τόσο σημαντικό ρόλο. Είναι σχεδόν απόλυτα συναισθηματική ικανότητα η μόνη σύνδεση της οποίας με το νου είναι η "ανάγνωση" των αναμνήσεων του στόχου (κάθε συναίσθημα είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τουλάχιστον μία ανάμνηση, και το αντίστροφο). Η προμήνυση δεν έχει να κάνει πάντα με συγκεκριμένο στόχο, όμως. Βασικά, δεν έχει να κάνει καν με ανθρώπινο ή μη στόχο, έχει να κάνει με μηνύματα του μέλλοντος ως βάση.
Αυτή τη στιγμή δεν μπορώ να βγάλω άκρη με σιγουριά για τη διαδικασία της προμήνυσης, αλλά σίγουρα δε βλέπω καμμία εμφανή ένδειξη ότι η μία ικανότητα αποτελεί βάση της άλλης. Και νομίζω πως καλό θα ήταν φίλε John133 να ξεκινάς τις απαντήσεις σου χωρίς να θεωρείς δεδομένο πως ξέρουμε όσα έχεις ξέρεις κι εσύ (φαίνεται πως έχεις διαβάσει αρκετά) και να αναλύεις κομμάτι-κομμάτι τις έννοιες που χρησημοποιείς με απλές έννοιες και παραδείγματα, σα μια πυραμίδα. Και να εξηγείς πώς και γιατί φτάνεις σε όποια συμπεράσματα θέλεις να φτάσεις .
Οσον αφορά την τελευταία παράγραφό σου, θα την έστηνα στα 6 μέτρα και θα την εκτελούσα, αν μπορούσα. Η εμβίωση ΔΕΝ εμπλέκεται με αποστάσεις. Η ψευδαίσθηση της απόστασης έχει να κάνει ΜΟΝΟ με την ικανότητα του νου να συγκεντρώνεται σε στόχους. Εχω εμβιώσει άτομα και άτομα που ήταν σε άλλες πόλεις, όχι μέτρα.
Αστρικη Προβολη ειναι η δυναμη να παρουσιαζει κανεις την αστρικη του μορφη εξω απο το σωμα του. Τυπικα, οταν ενα ατομο ειναι σε "αστρικη φαση", το φυσικο του σωμα καταρεει ή μενει ακινητο μεχρι να γυρισει πισω.
Υπαρχουν δυο ειδων Α.Π. Η πρωτη ειναι η δυναμη που ενας ανθρωπος μπορει να ζησει σαν αποτελεσμα αναπτυξης της Τηλεκινησης, ωστε να μπορει να προβαλει ενα συμπαγες αντιγραφο του εαυτου του, το οποιο μπορει να αντεπιδρασει με αντικειμενα και ανθρωπους, ακομα και τον εαυτο του. Η Τηλεκινηση του επιτρεπει να μετακινηθει εξω απο το σωμα και για το λογο αυτο η Τηλεκινηση εξαντλει ολη του τη δυναμη για να κρατησει το σωμα σε αστρικη μορφη με αποτελεσμα να μην μπορει να την χρησιμοποιησει. Μπορει να γινει πανισχυρη η Α.Π. με τον καιρο ωστε να μπορει ο χρηστης να ελεγχει και να χρησιμοποιει τις δυναμεις του οταν ειναι σε αστρικη μορφη. Με αρκετη εξασκηση θα μπορει να κανει το σωμα του ανεξιτηλο, δλδ να μπορει να το διαπερναει.
Η δευτερη ειναι με την ενισχυση απο περιοδικη ή και μονιμη Εμπαθεια. Οταν ειναι σε αστρικη φαση, ειναι αναισθητος οσο το σωμα του κινειται στο υλικο πεδιο. Καποιες φορες θα μπορει να ειναι και ξυπνιος ενω ειναι σε Α.Π. και ενω η αστρικη του εκδοση κινειται αποτελεσματικα σαν να ειναι κλωνος.
Ακομα μπορει να εμφανιστει και απο εκδηλωση Τηλεπαθητικων δυναμεων. Αυτη η μεθοδος ειναι πιο διαδεδομενη καθως και η Α.Π. γινεται στο αστρικο πεδιο και οχι στο φυσικο. Αυτο δινει στον χρηστη την ικανοτητα να εμφανιζεται αορατος στο μυαλο αλλων ανθρωπων ή να κανει τηλεπαθητικη συνδεση με καποιον.
.Κοίτα, επιμένω πως η τηλεμβίωση που αναφέρεις δεν υπάρχει, είναι απλά εξασκημένη εμβίωση. Το είπα και πριν, η στόχευση, η αυτοσυγκέντρωση σε άτομα με σκοπό την εμβίωση είναι θέμα του νου, όχι της ψυχής. Δεν υπάρχουν πραγματικά εμπόδια από την απόσταση. Τέλος πάντων, δε νομίζω κανένας από τους δυο μας να θέλει να συμφωνησει στη γνώμη του άλλου...
Οπως και να'χει, καλύτερα να μην επεκταθούμε στην Αστρική Προβολή. Το θέμα ξεκίνησε ο astralboy για να μάθει τι πιστεύουμε όσον αφορά την εμβίωση και την πυροκίνηση, δε νομίζω πως υπάρχει λόγος να μπλέξουμε και άλλες ικανότητες για το τίποτα
. Α, να ανφέρω κάτι μόνο, κάποιος είχε αναφέρει πως κατά την Α.Π. το σώμα παραλύει. Δεν παραλύει, απλά είναι σα να κοιμάται. Βασικά, όντως είναι σε κατάσταση ύπνου (ή κάποιου είδους κόμμα ;). Οχι παράλυση.Βασικά, φίλε astralboy, έχουμε πάρει λίγο παραμάζωμα τη συζήτηση
. Ελπίζω να έχεις κάτι να μας πεις για να μας μαζέψεις, αλλιώς με βλέπω να "χτυπάω" τα σχόλια και για την Αστρική Προβολή.Edited by - sidonus on 24/01/2010 18:53:49
quote:ακουσε με το σωμα παραλυει καποιες φορες ή πεφτει σε κομμα οπως προειπες γτ ετσι οπως χτυπα γρηγορα η καρδια γ να βγεις απο το σωμα σου καποιες φορες παραλυει το σωμα οχι συνεχεια ομως...........
Α, να ανφέρω κάτι μόνο, κάποιος είχε αναφέρει πως κατά την Α.Π. το σώμα παραλύει. Δεν παραλύει, απλά είναι σα να κοιμάται. Βασικά, όντως είναι σε κατάσταση ύπνου (ή κάποιου είδους κόμμα ;). Οχι παράλυση.