- "ΚΑΤΑΘΕΣΙΣ ΣΚΕΨΕΩΝ" Νο 1 - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

Aνοιξιάτικη φούγκα, με κάποιες φωνές και διάφορα μουσικά όργανα να επαναλαμβάνουν με παραλλαγές την αρχική μελωδία της παγκοσμιοποίησης. Aλλά οι παρτιτούρες είναι μπερδεμένες, τα φάλτσα πολλά και το ερώτημα αν και πόσοι ακροατές ευαρεστούνται και πόσοι δυσανασχετούν, μένει αναπάντητο. Iσως επειδή είναι κλειστή ακόμη και η έξοδος που διευκολύνει τη φυγή από την πραγματικότητα… Nαι, μακάρι να μην είχαν δυσκολέψει τόσο, να μην ήταν αινιγματικές οι φυσικές, οικονομικές ή κοινωνικές συνθήκες υπάρξεως στον πλανήτη των ανέσεων και του αυτοματισμού. Oμως, αν παρακολουθήσει κανείς τα επιτεύγματα της τεχνολογίας ή τα άλματα της τεχνητής νοημοσύνης και συγκρατήσει στη μνήμη του γεγονότα και απόψεις που περνούν από το προσκήνιο της επικαιρότητας, μπορεί και να καταφέρει να προσεγγίσει όσα συμβαίνουν σήμερα. Δεν χρειάζεται δα και μεγάλη προσπάθεια για να γίνει αντιληπτό ότι τα παλιά δεδομένα, που ήταν συνυφασμένα με τις δραστηριότητες της ζωής, αμφισβητούνται ή καταργούνται σιγά σιγά, χωρίς να βγαίνουν νέα στην επιφάνεια. Kαι μόνο αυτό; Oι απαιτήσεις που προβάλλει η πρόοδος θεωρούνται αδιαπραγμάτευτοι όροι, το άγχος της καθημερινότητας θεριεύει, ο αγώνας των πολλών για την επιβίωση δεν φέρνει αποτελέσματα, τα όνειρα της νιότης βουλιάζουν στο ταραγμένο πέλαγος της αβεβαιότητας, οι προβλέψεις μοιάζουν με γρίφους, οι όποιες υποσχέσεις για ένα καλύτερο αύριο προσκρούουν στο τείχος της δυσπιστίας και ο κοινός νους βολοδέρνει ανάμεσα στα εφικτά και στα ανέφικτα, πασχίζοντας να βρει την άκρη, να διακρίνει έστω το τέρμα της ανθρώπινης πορείας, που υποχρεωτικά συνεχίζεται πάνω στην «ιδεατή γέφυρα» που συνδέει τη μεταβατική ετούτη εποχή με την αόρατη μελλοντική. Aλλά, ποιος ξέρει αν η καινούργια εποχή θα υπάρξει κάποτε, για να φέρει τη γαλήνη, να αποκαταστήσει τις ηθικές βλάβες, να διορθώσει τις αδικίες, να αναδείξει τις αληθινές αξίες και να παραμερίσει τις άνομες επιδιώξεις;

O άνθρωπoς δεν μπoρεί να τη φτάσει μέσα από oργανώσεις, μέσα από κάπoια πίστη, μέσα από δόγματα, ιερωμένoυς ή τελετoυργίες, oύτε και μέσα από κάπoια φιλoσoφική γνώση ή ψυχoλoγική τεχνική. Πρέπει να τη βρει μέσα από τoν καθρέφτη των σχέσεων, μέσα από την κατανόηση τoυ περιεχoμένoυ τoυ νoυ τoυ, με την παρατήρηση και όχι με διανoητική ψυχανάλυση ή ενδoσκοπική αυτοανάλυση. O άνθρωπoς έχει φτιάξει μέσα τoυ σαν φράχτη προστασίας διάφορες εικόνες -θρησκευτικές, πoλιτικές, πρoσωπικές. Αυτές εκδηλώνoνται σαν σύμβoλα, ιδέες, πίστεις. Τo βάρoς αυτών των εικόνων κυριαρχεί πάνω στη σκέψη τoυ ανθρώπoυ, στις σχέσεις τoυ και στην καθημερινή τoυ ζωή. Αυτές oι εικόνες είναι oι αιτίες των πρoβλημάτων μας επειδή χωρίζoυν τoν έναν άνθρωπo από τoν άλλoν. Η αντίληψη πoυ έχει o άνθρωπoς για τη ζωή διαμoρφώνεται από τις έννoιες πoυ ήδη ενυπάρχoυν στo νoυ τoυ. Τo περιεχόμενo της συνείδησής τoυ είναι όλη τoυ η ύπαρξη. Αυτό τo περιεχόμενo είναι κoινό σε όλη την ανθρωπότητα. Η ατoμικότητα είναι τo όνoμα, η μoρφή και η επιφανειακή παιδεία πoυ απoκτά από την παράδoση και τo περιβάλλoν τoυ. Η μoναδικότητα τoυ ανθρώπoυ δε βρίσκεται στην επιφάνεια, αλλά στην πλήρη ελευθερία από τo περιεχόμενo της συνείδησής τoυ, πoυ είναι κoινή για όλη την ανθρωπότητα. 'Ετσι, o άνθρωπoς δεν είναι ξεχωριστό άτoμo.
Η ελευθερία δεν είναι αντίδραση· η ελευθερία δεν είναι επιλoγή. Είναι ψεύτικoς o ισχυρισμός τoυ ανθρώπoυ ότι είναι ελεύθερoς, επειδή μπoρεί να διαλέξει. Ελευθερία είναι η καθαρή παρατήρηση, χωρίς κατεύθυνση, χωρίς φόβo τιμωρίας ή ελπίδα ανταμoιβής.
Η ελευθερία δεν έχει κίνητρo· η ελευθερία δε βρίσκεται στo τέλoς της εξέλιξης τoυ ανθρώπoυ, αλλά υπάρχει στo πρώτo βήμα της ύπαρξής τoυ. Με την παρατήρηση αρχίζει κανείς να ανακαλύπτει την έλλειψη ελευθερίας. Η ελευθερία βρίσκεται στη χωρίς εκλoγή επίγνωση της καθημερινής μας ζωής και δραστηριότητας.
Η σκέψη είναι χρόνoς. Η σκέψη γεννιέται από την εμπειρία και τη γνώση, πoυ είναι αξεχώριστα δεμένες με τo χρόνo και τo παρελθόν. O ψυχολογικός χρόνoς είναι εχθρός τoυ ανθρώπoυ. Η δράση μας βασίζεται στη γνώση, άρα στo χρόνo, κι έτσι o άνθρωπoς είναι πάντα σκλάβoς στo παρελθόν. Η σκέψη είναι πάντα περιoρισμένη κι έτσι ζoύμε σε συνεχή σύγκρoυση και αγώνα. Δεν υπάρχει ψυχoλoγική εξέλιξη.
'Oταν o άνθρωπoς απoκτήσει επίγνωση της κίνησης των σκέψεών τoυ, θα δει τη διαίρεση ανάμεσα στoν σκεπτόμενo και τη σκέψη, στoν παρατηρητή και τo παρατηρoύμενo, στoν εμπειρώμενo και την εμπειρία. Θα ανακαλύψει ότι αυτή η διαίρεση είναι ψευδαίσθηση. Μόνo τότε υπάρχει καθαρή παρατήρηση, πoυ είναι άμεση αντίληψη χωρίς σκιά από τo παρελθόν ή από τo χρόνo. Αυτή η άχρoνη αντίληψη φέρνει μια βαθιά ριζική αλλαγή στo νoυ.
Η ολοκληρωτική άρνηση είναι η oυσία τoυ θετικoύ. 'Oταν υπάρχει άρνηση όλων εκείνων των πραγμάτων πoυ έχει γενήσει ψυχολογικά η σκέψη, μόνο τότε υπάρχει αγάπη, πoυ είναι συμπόνια, πάθoς και νoημoσύνη.

Για τον άνθρωπο που γνωρίζει το αιώνιο δεν υπάρχει ούτε χρόνος ούτε χώρος.
Ο χώρος κι ο χρόνος είναι πραγματικότητα για τον άνθρωπο που είναι ακόμα ανολοκλήρωτος και γι' αυτόν ο χώρος είναι διαιρεμένος σε διαστάσεις κι ο χρόνος σε παρελθόν, παρόν και μέλλον. Κοιτάζει πίσω του και βλέπει τη γέννησή του, τα αποκτήματά του και όλα όσα έχει απορρίψει. Το μέλλον τροποποιεί συνέχεια το παρελθόν και πάντα προστίθεται σ' αυτό. Ο άνθρωπος στρέφει το βλέμμα του από το παρελθόν στο μέλλον όπου τον περιμένουν ο θάνατος, το άγνωστο, το σκοτάδι, το μυστήριο.
Γοητευμένος απ' αυτά δεν μπορεί πια να ξεκολήσει από πάνω τους. Το μυστήριο του μέλλοντος κρύβει γι' αυτόν την εκπλήρωση όλων των πόθων του που του έχει αρνηθεί το παρελθόν και στα όνειρά του πετάει σε εκείνον τον λαμπερό ορίζοντα όπου πρέπει να υπάρχει η ευτυχία, εκεί όπου πρέπει να την αναζητήσει.
Ολέθριο λάθος!
Ποτέ κανείς δε θα διεισδύσει στο απέραντο μυστήριο του μέλλοντος -αδιαπέραστου μέσα στο εφήμερο της ίδιας του της ψευδαίσθησης- ούτε προφήτης ούτε μάγος ούτε Θεός! Αλλά αντιθέτως θα είναι το μυστήριο που θα καταβροχθίσει τον άνθρωπο, που δε θα τον αφήσει να ξεφύγει, που θα του κομματιάσει τον πρωταρχικό λόγο της ζωής του.
Η ζωή δεν μπορεί να πλησιαστεί μέσα από το παρελθόν ούτε από τους αντικατοπτρισμούς του μέλλοντος, Η ζωή δεν μπορεί να πλησιαστεί ούτε με μεσάζοντες ούτε να κατακτηθεί για χάρη κάποιου άλλου.
Αυτή η ανακάλυψη μπορεί να γίνει μόνο στο άμεσο παρόν -από κάθε άνθρωπο ξεχωριστά και όχι για τους άλλους- από τον ανθρώπινο ον που έχει γίνει το αιώνιο “Εγώ”. Αυτό το αιώνιο “Εγώ” είναι δημιουργημένο από την τελειοποίηση της αυτοτελειοποίησης στην οποία περιέχονται τα πάντα, ακόμα και οι ανθρώπινες ατέλειες. Καθώς ο άνθρωπος δεν έχει φτάσει σ' αυτή την κατάσταση, της ζωής στο παρόν, ζει στο παρελθόν για το οποίο λυπάται, ζει στο μέλλον όπου ελπίζει, αλλά δεν ζει ποτέ στο παρόν το οποίο αγνοεί. Αυτό είναι που συμβαίνει με όλους τους ανθρώπους.
Το “Εγώ”, ζυγιάζεται ανάμεσα στο παρελθόν και στο μέλλον, σαν τίγρη που αιωρείται έτοιμη να πηδήξει, σαν αετός έτοιμος να πετάξει, σαν βέλος τη στιγμή που ελευθερώνεται από το τόξο.
Αυτή η στιγμή της ισορροπίας, της μεγάλης έντασης, είναι “δημιουργία”. Είναι η πληρότητα όλης της ζωής, είναι αιωνιότητα.
Ο άνεμος της ερήμου σβήνει κάθε αχνάρι του ταξιδιώτη.
Το μοναδικό αποτύπωμα είναι από το πάτημα του παρόντος. Το παρελθόν, το μέλλον..... άμμος που τη φύσηξε ο άνεμος.

Τζ.Κρισναμούρτι 1929
“Ποίηματα και Παραβολές”

Ο κόσμος μας, ο μικρός, ο μέγας, είναι ο πλανήτης Γη, είναι η Ελλάδα του 200..., είναι η Αθήνα και το Παγκράτι, ίσως ένα διαμέρισμα στην οδό Φορμίωνος, αριθμός τάδε, δείνα όροφος...
Κόσμος είναι και ο εσωτερικός μας κόσμος, και "Κοσμολογία" μας είναι η συγχώνευση της οικολογίας με την ανθρωπολογία, ιδιαίτερα όπως αυτή η τελευταία εκφέρεται με την ανάλυση των ριζικών αναγκών, με την ανάλυση της ανθρώπινης φύσης πέρα από τις ιστορικά συγκεκριμένες ιδιαιτερότητες της.

Αναπτύσσοντας τους ειρμούς της οικολογίας συναντάει κανείς ένα νέο υπαρξισμό, χωρίς τη θρησκευτική μεταφυσική ή κάποιες αφελείς συνταγολογίες. Είναι ένας υπαρξισμός απάρνησης των μεγίστων και των ελαχίστων, ένας υπαρξισμός αναζήτησης της ισορροπίας, των ορίων, της ανθρώπινης κλίμακας. Που αντιμάχεται τα ιδεολογήματα μονής κατεύθυνσης, τα ιδεολογήματα χωρίς "ανάδραση" (freedback), και αναζητάει θέσεις ισορροπίας, ήπιες σχέσεις και επεμβάσεις σε ό,τι κατά περίπτωση συνιστά "περιβάλλον" -φυσικό ή κοινωνικό.
Άλλοτε ανάμεσα στον πολιτικαντισμό της συγκυρίας και στον αποστασιοποιημένο λογιοτατισμό, άλλοτε ανάμεσα στον στενοκέφαλο τοπικισμό και στον κούφιο "γκλομπαλισμό", άλλοτε ανάμεσα στην στείρα ομφαλοσκόπηση και στην συμπλεγματική εξωστρέφεια, άλλοτε ανάμεσα στο "εδώ και τώρα" και στο "παντού και πάντοτε". Ανάμεσα σε ένα κόσμο μικρότερο και ένα κόσμο μεγαλύτερο.

Δεν υπάρχει πιο δύσκολη τέχνη από το να ζει κανείς", έλεγε ο Σενέκας. Δηλαδή από το να ζει αυθεντικά, ανεπηρέαστος από τη μεγαλομανία της ανταγωνιστικής κοινωνίας αλλά και από την "κοσμική μελαγχολία" που εμπνέει ο διαβατικός χαρακτήρας των προσώπων και των καταστάσεων, σε μια βιόσφαιρα και ένα σύμπαν εξελισσόμενο... Με το πριν και το μετά της ύπαρξης μας να "ανήκει" στην ανυπαρξία, αναζητείται ένα πάθος ζωής. Ένα πάθος που θα μας ενώνει, διατηρώντας ταυτόχρονα την ιδιαιτερότητα μας.
Και τέτοιο δεν μπορεί να είναι το πάθος της κυριαρχίας ή της υποταγής, γιατί, καθώς λέει ο Έριχ Φρομ: "κανένα μέγεθος υποταγής ή κυριαρχίας (ή ιδιοκτησίας ή φήμης) δεν είναι αρκετό για να δώσει την αίσθηση της ταυτότητας και της ενότητας... γιατί ένα μόνο πάθος υπάρχει που ικανοποιεί την ανάγκη του ανθρώπου για την ενότητα με τον κόσμο και για την ταυτόχρονη απόκτηση μιας αίσθησης ακεραιότητας και ατομικότητας. Το πάθος αυτό είναι η αγάπη..."

Γιατί είναι μόνο "το βίωμα της αγάπης που παραμερίζει την αναγκαιότητα της αυταπάτης...

Γιατί όταν λεω σ' αγαπώ, λεω αγαπώ σ' εσένα και σε όλη την ανθρωπότητα, σε κάθε τι που είναι ζωντανό. Αγαπώ σ' εσένα και τον εαυτό μου... γιατί μ' αυτή την έννοια ο αυτοερωτισμός είναι το αντίθετο της φιλαυτίας..."

Στον ανθρώπινο κόσμο η αγάπη και η αρνητική τιμή της, το μίσος, μπορεί να είναι στοιχεία δημιουργικότητας. Το ουσιαστικά αντίθετο τους, η αδιαφορία, η απάθεια για ό,τι βρίσκεται στην εμβέλεια της δικής μας ζωής, είναι ουσιαστικά ένας θάνατος: "Με δόσεις" οπωσδήποτε, αλλά πάντως θάνατος.

Ο κόσμος ο μικρός, ο μέγας, ο προσωπικός μας κόσμος και ο κόσμος του σύμπαντος... που εκτρέφει όνειρα και εφιάλτες, που δεν τελειώνει ποτέ αλλά διαρκώς γίνεται.

Ο κόσμος-πρόκληση να τον αγαπήσουμε και να τον μισήσουμε πριν να ασχοληθούμε με την αλλαγή ή την κατανόηση του...

Πάρτα αλλιώς γιατί θα βρεις!

In anticipation of my resurrection...

ΑΠΟ ΒΙΒΛΙΟ-ΕΓΧΕΙΡΙΔΙΟ ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ ΤΗΣ ΔΙΑΒΟΗΤΗΣ F.E.M.A.
(ΝΑΙ ΤΗΣ ΙΔΙΑΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΑ ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΣHΣ ΣΤΙΣ ΗΠΑ!!!)

ΙΟΥΝΙΟΣ 1999 (~2 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΟ 911)

ΚΑΜΙΑ ΠΡΟ-ΓΝΩΣΗ ΚΑΤΑ ΤΑ ΑΛΛΑ ΠΙΘΑΝΗΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΕΠΙΘΕΣΗΣ ΣΤΟΥΣ ΠΥΡΓΟΥΣ ΑΠΟ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΛΟΙΠΟΝ...

quote:

---

Για τη λεζάντα της 'Ε' πιστεύεις ότι είναι μια τυχαία έμπνευση του γραφίστα και ότι απλά συμπίπτει κάπως με την 911 και ΑΝ ΝΑΙ ΓΙΑΤΙ; Επίσης τι πιθανότητα δίνεις να συμβαίνει το αντίθετο και ΓΙΑΤΙ;

---

quote:

---

Για τη λεζάντα της 'Ε' πιστεύεις ότι είναι μια τυχαία έμπνευση του γραφίστα και ότι απλά συμπίπτει κάπως με την 911 και ΑΝ ΝΑΙ ΓΙΑΤΙ; Επίσης τι πιθανότητα δίνεις να συμβαίνει το αντίθετο και ΓΙΑΤΙ;

---

Το κακό είναι ότι την ίδια έμπνευση με τον Μάκη την είχε εγκαίρως, δηλαδή πριν από τρία χρόνια, ο άνθρωπος που έχει αναγάγει τη συνωμοτική θεωρία σε πολιτική πράξη, ο πρόεδρος του ΛΑΟΣ Γιώργος Καρατζαφέρης. Βέβαια και εκείνος δεν είχε κάνει καμιά ανακάλυψη. Είχε απλώς εκμεταλλευτεί ένα χιουμοριστικό πικρό σχόλιο του Χρήστου Μιχαηλίδη, ο οποίος πρόβαλε από τη στήλη του στην «Ε» (14/9/01) το σκίτσο του "Εψιλον" της 9/9/01 με το ερώτημα πώς δεν έχουν ακόμα επέμβει οι αμερικανικές υπηρεσίες μέσα στο κλίμα υστερίας εκείνων των πρώτων ημερών μετά το χτύπημα. «Αλίμονό μας», έγραφε ο Μιχαηλίδης, «εάν πέσει στα χέρια των Αμερικανών το προηγούμενο τεύχος του 'Εψιλον'». Και περιέγραφε τη γραφιστική σύνθεση: «(βλέπετε) τους δίδυμους πύργους του Μανχάταν και δύο αεροπλάνα, το ένα από αριστερά και το άλλο από δεξιά, να περνούν ξυστά ή και να κατευθύνονται πάνω τους. Με τη σχιζοφρένεια που επικρατεί ανάμεσα σε εκείνους στην Αμερική που ζητούν εκδίκηση εδώ και τώρα, άντε να εξηγήσεις στον οργισμένο πράκτορα που ενδέχεται να καταπλεύσει στα γραφεία μας, ότι 'ξέρετε, κύριε, αυτό το γράφημα το έφτιαξε ένα δικό μας παιδί (ο Κώστας Αγγελετάκης) που το όνειρό του είναι να επισκεφτεί το Μανχάταν και, εκεί γύρω, να κάνει τζόκινγκ'»

...

- Οπως ο Γιώργος, έτσι κι ο Μάκης περιορίζεται να δείξει το σκίτσο και αφήνει τον τηλεθεατή με την απορία. Δεν κάνει τον κόπο να δείξει όλη τη σειρά των ανάλογων σκίτσων σε περασμένα τεύχη του «Ε» που έχουν ως μόνιμο στοιχείο στο φόντο τους δυο αεροπλάνα και τον ήλιο.

- Οπως ο Γιώργος, έτσι και ο Μάκης αναφέρει ότι το σκίτσο δείχνει τα αεροπλάνα να πέφτουν στους πύργους. Δεν διανοείται ότι πρόκειται για απλή εναέρια κυκλοφορία.

- Οπως ο Γιώργος έτσι και ο Μάκης επισημαίνει τη θέση του ήλιου στο σκίτσο, αναφέροντας ότι είναι πρωί, όπως το πραγματικό γεγονός.

- Οπως ο Γιώργος, έτσι και ο Μάκης μιλά για «συμπτώσεις». Αφήνει όμως ένα μεγάλο υπονοούμενο, το οποίο συμπληρώνουν οι καλεσμένοι του, παρασυρμένοι από την σπουδαία «αποκάλυψη».

...

«Είναι πολλές οι συμπτώσεις», θα παρατηρήσει με βαθυστόχαστο ύφος ο βουλευτής Πειραιά της Νέας Δημοκρατίας. «Πραγματικά προβληματίζομαι». Δεν του περνάει καν από το μυαλό ότι παρόμοιες υποτιθέμενες συμπτώσεις είναι άπειρες. Ας πάρουμε για παράδειγμα και το δικό του επώνυμο. ΜΕΛΑΣ=12+5+11+1+18=47. Αλλά 4+7=11... Να λοιπόν κι αυτός μπερδεμένος στη συνωμοσία! Συνεπαρμένος, μάλιστα από το κλίμα της εκπομπής έσπευσε να πάρει κι αυτός λίγη δόξα, αποκαλύπτοντας («για πρώτη φορά») ότι όπως του είπε ένας Ελληνοαμερικανός σε ένα φλάιν ντόλφιν, αν διπλώσεις το εικοσαδόλαρο με έναν ειδικό τρόπο, τότε βγαίνουν οι δίδυμοι πύργοι να καίγονται!

...
Μάταια προσπαθούσε η κυρία Ρας-Παρασκευοπούλου να προσγειώσει την ομήγυρη: «Το τραβάμε, το τραβάμε. Θα γίνουμε παρανοϊκοί». Κάτι περισσότερο ήξερε αυτή. Είναι βλέπετε κλινική ψυχολόγος. Μάταια προσπαθούσε κι ο Βασίλης Καββαθάς να φανταστεί τον γραφίστα στον καναπέ του διπλωμένο στα γέλια για όσα του απέδιδε το πάνελ. Μάταια εξήγησε και ο Αριστείδης Καρατζάς, εκπρόσωπος της Ελληνοαμερικανικής Ενωσης ότι το εικαστικό αυτό θέμα (δηλαδή οι πύργοι και το air traffic) είναι τόσο συνηθισμένο και τυπικό για τη Νέα Υόρκη και το Μανχάταν, ώστε αποτελούσε το συνηθέστερο μοτίβο μιας έκθεσης παιδικής ζωγραφικής που είχε επισκεφτεί προ ετών.
...

από http://www.iospress.gr/mikro2004/mikro20041023.htm

Φυσικά και πιστεύω ότι η Αμερικανική κυβέρνηση (και η όποια κυβέρνηση) θα μπορούσε να δολοφονήσει πολίτες της. Απλώς δεν πιστεύω ότι θα γέμιζε τον τόπο με αριθμολογικές πίπες για να προειδοποιήσει.

Πιστεύω ότι το έκανε ο Μπιν Λάντεν:
α) Γιατί ο τύπος είναι ΨΥΧΑΚΙΑΣ και το ίδιο και όλα τα ΖΩΑ που τον έχουν ήρωα.
β) Γιατί το καλύτερο στοιχείο που μου έχετε δώσει για το αντίθετο είναι 17 τελίτσες και δεν ξέρω γω τι σε μια ζωγραφιά, ή κάτι εξίσου βλακώδες.

Πιστεύω ότι το κατεστημένο της Αμερικής εκμεταλλεύθηκε το χτύπημα. Μου φαίνεται τραγικά ηλίθιο να μη συνειδητοποιεί κάποιος ότι αν οι ελίτ έχουν γίνει ελίτ είναι γιατί ξέρουν να εκμεταλεύονται καταστάσεις αντί να χάνονται σε έναν κυκεώνα ανορθολογισμού προσπαθώντας να τις "αναλύσουν" (δηλαδή να αυταπατηθούν) όπως οι μη ελίτ.

Βέβαια το ότι οι μη ελίτ γουστάρουν πολύ συνωμοσιολογίες κλπ είναι και αυτό μία κατάσταση. Την οποία εκμεταλλεύονται και οι ελίτ (η συνωμοσιολογία ρίχνει νερό στο μύλο τους γιατί αποπροσανατολίζει ΟΙΚΤΡΑ) αλλά κυρίως οι συνωμοσιολόγοι οι οποίοι καταλαβαίνουν ότι από την όλη υπόθεση μπορούν να βγάλουν ΧΟΝΤΡΑ ΛΕΦΤΑ.

Και καλά τα γραφικά στο Ε τα εξώφυλλα των coup κ.α
Ο bin Laden το έκανε επειδή βλέπεις 17 τελίτσες;

(αυτό δεν σημαίνει πως επειδή ΔΕΝ το έκανε για μένα ο Mr.Bin
πως τα περι γραφικών σημαίνουν απαραίτητα και κάτι...)

"ΑΥΣΤΗΡΑ αριθμολογικά βλέπουμε:(544=11) (262001=11) σελ.65=11, επίσης 17 κουκίδες, επίσης ο άνθρωπος «σκύβει» (ΕΝΤΕΛΩΣ ΑΥΘΑΙΡΕΤΑ ΚΑΙ ΦΑΙΝΟΜΕΝΙΚΑ ΑΣΧΕΤΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΜΥΗΤΟ) και κοιτάει ΑΚΡΙΒΩΣ την κουκίδα Νο. 11., χρησιμοποιώντας ως κρυπτο-«δείκτη» τα «γυαλιά» του!"

Παίρνοντας ΤΙ σαν βάση, ορίζεται ότι η κουκίδα Νο.1 είναι η αριστερή εντός του κτιρίου; Μήπως γιατί βολεύει, ώστε να βγαίνει αυτό που λες;

Θέλω να πω, πιο φυσιολογικό θα ήταν, να αρχίζει το μέτρημα από την κουκίδα Νο.2 γιατί είναι στην κορυφή του κύκλου (και όχι 5 μοίρες αριστερά), μόνο που έτσι το μπαρμπαδάκι δεν βλέπει πλέον στην κουκίδα Νο.11 αλλά στην κουκίδα Νο.10 (που αυτό όμως δεν βολεύει), ή από την 1η αριστερά, οπότε τα γυαλιά βλέπουν την κουκίδα Νο.17 (ούτε κι αυτό βολεύει).

Ή σε πιο ακραία περίπτωση, και μιας και μιλάμε για άραβες, οι οποίοι γράφουν από τα δεξιά προς τα αριστερά, να ξεκινήσουμε κι εμείς ανάποδα το μέτρημα, οπότε το ανθρωπάκι να βλέπει την κουκίδα Νο.1.

Βέβαια, με το ίδιο σκεπτικό, θα μπορούσαμε κάλλιστα να πούμε ότι το μέτρημα ξεκινάει από την 2η κουκίδα κάτω δεξιά, το οποίο σημαίνει ότι το ανθρωπάκι βλέπει την κουκίδα Νο.2, το οποίο σημαίνει ότι θα πέσουν και οι δύο οι πύργοι και όχι μόνο ο ένας.

Ή να ξεκινάει από την 3η κουκίδα, όπου βλέποντας αντίστοιχα την κουκίδα Νο.3, περιλαμβάνει την επίθεση σε 2 πύργους + πεντάγωνο = 3.

Ή να ξεκινήσει από την 5η κουκίδα, όπου βλέποντας αντίστοιχα την κουκίδα Νο.5, να περιλαμβάνει τον αριθμό των αράβων που θα πρέπει να βρίσκονται μέσα σε κάθε αεροπλάνο.

Ή να ξεκινήσει από την 6η κουκίδα, θέλοντας να τονίσουν ότι χτυπάνε το 666 και τον σιωνισμό.

Δεν νομίζω να χρειάζεται να συνεχίσω...

--
Στράτος. Ετσι απλά.

"DVD in fact in 1895 be sure Here's your in 1934 The Rock Am I right? Fast Search in 1927 First of all I'm against it city name Or May I call? Metallica Sports Songs Tatiana Grigorieva cup of tea I'll wait you Bradley Chait People in 1884 No, I can't Same for me"

μπορεί κάποιος να καταλάβει κάτι;
(Φυσικά οι συγκεκριμένες λέξεις ήταν λευκές σε λευκό φόντο στο κάτω μέρος της σελίδας)

- Από την πρώτη μέρα και για πολύ καιρό μετά την 911 ένοιωσε λέει και κατάλαβε πολύ εύκολα ότι παρακολουθείται από κάποιους! Και μάλιστα όχι και πολύ διακριτικά!
- Κάποιο καιρό αργότερα είπε ότι άγνωστοι τον σταμάτησαν στα καλά καθούμενα στη μέση του δρόμου, άνοιξαν ένα φάκελο όπου είχαν τα επίμαχα σχέδια του(!) και τον ρώτησαν εάν τα έκανε αυτός; Η καταφατική απάντηση του οδήγησε σε 2η ερώτηση από που πήρε την έμπνευση για τα σχέδια. Αφού τους εξήγησε ότι ήταν όλα μια τυχαία συγκυρία τον άφησαν και έφυγε χωρίς επιπλέον ερωτήσεις.(!!)
- Μετά από αυτό το συμβάν μας είπε ότι κατάλαβε ότι δεν τον παρακολουθούν πλέον!
ΕΣΑΣ ΣΑΣ ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΠΕΙΣΤΙΚΟΣ KAI ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΜΥΣΤΙΚΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ Ο ΠΑΡΑΠΑΝΩ;;; ΣΑΣ ΕΠΕΙΣΕ ΤΟ ΟΛΟ ΣΕΝΑΡΙΟ;;;
EMENA ΠΑΝΤΩΣ ΜΟΥ ΦΑΝΗΚΕ ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΑΣΤΕΙΟ...

- Επίσης μας είπε με ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΛΟΓΙΑ ότι όντως τοποθέτησε το σηματάκι της πολυεθνικής εταιρίας ΝΙΚΕ στο σκιτσάκι με το ΤΖΟΚΙΝΓΚ, παρόλο που γνώριζε ότι κάτι τέτοιο είναι αντιδεοντολογικό, επικίνδυνο για τη δουλεία του και γκρίζα διαφήμιση.

O κ.Αγγελετάκης χθες ΔΕΝ μας είπε (ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΜΗΝ ΞΕΡΕΙ):
- Ποιος φρόντισε να τοποθετήσει την επίμαχη μακέτα με το ανθρωπάκι στο... μεταμοντέρνο κτήριο ακριβώς στο τεύχος 542, 26 ΑΥΓ. 2001, μαζί με το εξώφυλλο του illuminati brother Ted Turner, ακριβώς 17 ημέρες πριν την 911 και στη σελίδα 65, για να "δέσει" αριθμολογικά και να δημιουργηθεί η συμβολική ταύτιση με την ημερομηνία 911;
ΠΟΙΕΣ ΟΙ ΠΙΘΑΝΟΤΗΤΕΣ ΝΑ ΣΥΜΒΕΙ ΕΝΑ ΤΕΤΟΙΟ ΣΥΝΟΛΟ «ΣΥΜΠΤΩΣΕΩΝ» ΕΝΤΕΛΩΣ ΤΥΧΑΙΑ;;;

- Επίσης δεν διευκρινίστηκε καθόλου αν οι άλλες μακέτες δημιουργήθηκαν τότε ή τώρα και αν δημοσιεύθηκαν σε άλλα τεύχη της "Ε" καθώς και με πια σειρά..

Εάν δεν έχουμε τις παραπάνω πληροφορίες καλό είναι να μην βγάζουμε βιαστικά συμπεράσματα...

ΠΡΟΣ Junk: Τελικά συμφωνούμε σε αρκετά σημεία, απλά αυτό που δεν αντιλαμβάνεσαι ακόμα είναι η τερατώδης ΜΑΝΙΑ της παγκόσμιας "ΕΛΙΤ" με τον αποκρυφισμό, τελετουργικό συμβολισμό, την αριθμολογία και άλλες "μη ανορθολογικές" καταστάσεις.. Αν θες ντοκουμέντα θα τα χεις... (είναι πάρα πολλά!)
ΒΤW, έριξες καμιά ματιά στα σύμβολα & logos που δημοσίευσα παραπάνω στο topic;;

------------------------------------

Εγω κολλησα στο θεμα της ΝΙΚΕ..

Σχετικα με το σηματακι της ΝΙΚΕ ειπε "δε θυμαμαι αν το εβαλα εγω ή μετα οταν το τελειωναμε το σχεδιο..."

καλα δε θυμαται ο καλλιτεχνης αν την εβαλε ο ιδιος ή καποιος αλλος?

Και ο λόγος?

-Ετσι...

(!)

Just do it

quote:

---

Εγω κολλησα στο θεμα της ΝΙΚΕ..

Σχετικα με το σηματακι της ΝΙΚΕ ειπε "δε θυμαμαι αν το εβαλα εγω ή μετα οταν το τελειωναμε το σχεδιο..."

καλα δε θυμαται ο καλλιτεχνης αν την εβαλε ο ιδιος ή καποιος αλλος?

Και ο λόγος?

-Ετσι...(!)

Just do it

---

Ελα ρε Taigete, πως κάνεις ετσι, ΟΛΑ τυχαία είναι!

...Just a skeptic... Skepticism > best drug against obscurantism