- Η Αληθινη Αγαπη... - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Κατα τη γνωμη σας υπαρχει αληθινη αγαπη?
Αν υπαρχει ειναι κατι "δοσμενο απο το θεο/φυση/ζωη" ή ειναι μια πολυ αναπτυγμενη(δυνατη) ανθρωπινη καθαρα αγαπη?
Ποια ειναι η αληθινη αγαπη?:
Αρκει ενα κοιταγμα στα ματια και γνωριζεις οτι αυτη/ος ειναι η αγαπη της ζωης σου?
Αρκει μια σχετικη γνωριμια?
Χιαζεται καιρό φιλίας?
Χριαζεται μετα απο πολυ καιρο να κανεις "εις ατοπον απαγωγη" ωστε να ανακαλυψεις οτι "Α, αυτο το ατομο αγαπαω"
(Η αληθινη αγαπη ειναι κατι που μπορει να κοιμηθει και να ξυπνησει?)
Ενα αποσπασμα διαλογου πανω στην αληθινη αγαπη απο το θεμα "ενα... γλυκο πειραμα":
seirios12a
quote:
Φυσικά και υπάρχει αληθινή αγάπη, απ'την στιγμή που την βιώνω μπορώ και μιλάω με σιγουριά.Είπα παραπάνω αρκεί να μπορείς να την διακρίνεις. Συνήθως ο εγωϊσμός μας και οι ανασφάλειές μας δεν μας αφήνουν να δούμε την πραγματικότητα και κάνουμε λάθη που μπορεί να έχουν διώξει και το άλλο μας μισό.
Επίσης μην ξεχνάς πως και το Hollywood απ'την πραγματική ζωή παίρνει τις ιστορίες του.πρόσεξε τώρα πως ορίζω την αγάπη και τα συμπεράσματα δικά σου. Κατ' αρχάς είμαι 5 χρόνια με την γυναίκα μου και τώρα περιμένουμε το πρώτο μας παιδί (πολύ άγχος)
ακόμη και τώρα λοιπόν η σκέψη μου, είναι συνέχεια κοντά την ώρα που εργάζομαι, την σκέφτομαι και λιώνω, φέρνω την εικόνα της στην σκέψη μου και θέλω να την πάρω αγκαλιά και να την φιλήσω, κοιτάζω τα μάτια της και μέσα βλέπω την ευτυχία όλου του κόσμου.
Ότι κάνω θέλω να το κάνω μαζί της, ούτε για καφέ δεν θέλω να πάω μόνος μου που λέει ο λόγος και αν το κάνω μετανοιώνω που δεν είναι εκεί μαζί μου. (σημειωτέον πως αυτά που περιγράφω είναι αμφίδρομα). Κάνω κάποια επαγγελματικά ταξίδια 3-4 ημέρες και όταν γυρνάω νοιώθω πως έλειπα 1 μήνα +, νοιώθω δηλαδή την έλειψή της έντονα, δεν μπορώ μακριά της λεπτό.
Βασικός παράγοντας είναι να μην φοβάσαι να εκδηλώσεις τα συναισθήματά σου απέναντι στον άλλον, απ' την αρχή που ένοιωσα κάπως ανοίχτηκα χωρίς να σκεφτώ μην πει αυτός είναι καψούρης και να τον εκμεταλευτώ, το συναίσθημα της σιγουριάς μου το έβγαζε εξαρχής, ένοιωθα μαζί της σαν να ήμουνα μια ζωή. Είναι πολύ σημαντικό να σας αρέσουν και τα ίδια πράγματα, γιατί τότε κάνεις περισσότερα μαζί και δένεσαι περισσότερο και δυναμώνει και η αγάπη μαζί με αυτά.
Αυτό το συναίσθημα πως είναι το άλλο μισό που πραγματικά σε συμπληρώνει το συνειδητοποίησα μετά τον πρώτο μήνα, που έβαλα άκρη τους εγωϊσμούς και ανοίχτηκα απέναντί της, αλλά αυτό δεν το είχα ξανακάνει, μου το έβγαλε αυτό το πράγμα και σημαντικό επίσης δεν μου έβγαζε ανασφάλεια.
Παρατήρησα σε αυτήν επίσης πως έβαζε τις ανάγκες μου πάνω απ' τις δικές της, πως ακραιφνώς έκανε πράγματα που με ικανοποιούσαν χωρίς να ζητάει ανταλλάγματα γιατί η αγάπη δεν είναι εμπόριο, όποιος αγαπάει κάνει παραχωρήσεις από μόνος του δεν τα ζητάει.
Κάπως έτσι λοιπόν θα μπορούσα με λίγα λόγια να περιγράψω την αληθινή αγάπη γιατί τα συναισθήματά μου δεν περιγράφονται με κανέναν μα κανέναν τρόπο. Δεν βρίσκω τις λέξεις εκείνες που θα δίνανε την εικόνα των συναισθημάτων μου για εκείνην.
Οπότε σας προτρέπω , βγείτε έξω αγαπήστε, φλερτάρετε χωρίς φόβο και ενδοιασμούς, χωρίστε δεν πειράζει , κάπου κάποιος υπάρχει ....
που περιμένει να έρθετε...
Στο θεμα μας!
Εγω την αληθινη αγαπη την ΝΙΩΘΩ γιατι ΠΟΝΑΩ!Ειναι μακρια μου η πρωην μου αλλα την αγαπω και μ αγαπαει ακομα ασχετα που δεν θελει να το παραδεχτει!Καθε βραδυ δεν κλεινω ματι κ αν τα κλεισω τοτε σχηματιζεται η φιγουρα της!Ειναι απιστευτο μα συναμα τοσο επωδυνω!Αισθανομαι πως δεν εχω αλλη αγαπη να δωσω!Αρα αληθινη αγαπη υπαρχει μονο οταν μια ματια,ενα χαδι αρκει για να σε κανουν να νιωσεις γεματος!Μπορει να φαινεται οτι τρεχω πισω απο την πρωην μου αλλα πιστεψτε με...οσες κοπελες κι αν γνωρισα καμια δεν με γεμιζει πνευματικα και ψυχικα οσο εκεινη...
Αυτο περι αληθινης αγαπης,μην το εγκαταλειψεις ποτε,δεν ξερω ποσο ετων εισαι,αλλα μην το εγκαταλειψεις ΠΟΤΕ.
Κι ας ποναει,κι ας σε πατανε αυτοι που αγαπας,κι ας μην γυριζουν πισω,κι ας κλεινεις τα ματια σου και βλεπεις την μορφη τους...
Μπορει η αγαπη να ειναι πονος και διψα για ενα χαδι,μια καλη κουβεντα,λιγο κουραγιο σε καθε δυσκολια,απο την πιο μικρη εως την πιο μεγαλη...Μπορει να μην την ξαναβρεις ποτε,μα καποια μερα,θα σε βρει εκεινη,ετσι ειναι..Τι γλυκα θα ειχε αν δεν πονουσαμε και λιγο..
Κοιτα εμενα,ειμαι αρρωστη και ο ανθρωπος μου,ισως και να μην με αγαπα πια,αλλα οταν καθομαι ολομοναχη λεω συνεχεια"δεν πειραζει..."και ξανα και ξανα και ξανα..
Κι ομως πειραζει και παραπειραζει,αλλα τι να κανω;εχω τοσα προβληματα,τοσο αγχος,αγωνια,αλλα και παλι"δεν πειραζει.."
Στρεφω το ενδιαφερον μου στην αγαπημενη μου μουσικη,μπαινω στο ιντερνετ για ν ξεχαστω και καθομαι ως το πρωι,και σκεφτομαι την οικογενεια μου,που ειναι παντα εκει,και με αγαπαει ανευ ορων,και ακουω να μου λενε χωρις να μιλουν"δεν πειραζει.."
Τι είναι Αγάπη;
Το να σου λείπει κάποιος είναι αγάπη;
Και τι σου λείπει από αυτόν; Αυτός;
Ή αυτό που σου προσφέρει όταν είναι μαζί σου;;
Είμαστε φοβερά εγωιστές και αγαπάμε πολύ, μα εγωιστικά! Άρα δεν Αγαπάμε... απλά χτίζουμε την ατομικότητα μας και την ατομική ευτυχία μας πάνω στις αγάπες μας....
Η Αγάπη είναι θυσία. Θυσία της ατομικότητας. Επανεισαγωγή του Όλου στην μίζερη ζωή μας...
Εγώ αυτή την Αγάπη την γνώρισα μέσα στην Φιλία που είναι το πιο Ιερό πράγμα στην ζωή μου πια.
H Αγάπη δεν είναι συναίσθημα. Δεν θα μπορούσε ποτέ να είναι συναίσθημα. Είναι απλά ένας Κρίκος, που κάνει τον Θεό Θεό, και που όλους εμάς και όλα αυτά μας κάνει Ένα και ταυτόχρονα πολλά.
quote:
Χριαζεται μετα απο πολυ καιρο να κανεις "εις ατοπον απαγωγη" ωστε να ανακαλυψεις οτι "Α, αυτο το ατομο αγαπαω"
(Η αληθινη αγαπη ειναι κατι που μπορει να κοιμηθει και να ξυπνησει?)
Η Αγάπη δεν κοιμάται, ποτέ. Η Αγάπη απλά... Είναι! Εμείς δεν...είμαστε δυστυχώς...
Δεν μπορούμε να Αγαπάμε κάποιον και κάποιον άλλο όχι. Δεν είναι Αγάπη αυτό, είναι εθισμός σε κάποιον που συμπληρώνει τα κενά μας, τα ψυχολογικά μας, γι αυτό κι όταν χωρίζουμε περνάμε άσχημα....

Οσο μεγαλωνεις θα συναντησεις ανθρωπους που την λεξη αγαπη την λενε τοσο ευκολα,οσο δυσκολα την εννοουν.
Αυτο ειναι που μας κανει τοσο λυπημενους..
Να φανταστεις,ποσα εχεις να δεις ακομη σε αυτον τον κοσμο,παλια οταν ειμουν στην ηλικια σου,περιμενα τον πριγκιπα μου,αφου να φανταστεις,τον ειχα δει και σε ονειρο μου,μεχρι που τον συναντησα πριν καιρο στο Συνταγμα,δουλευαμε διπλα διπλα,και εμεινα με κομμενη την ανασα,κριμα ομως,γιατι τα ονειρα παραμενουν ονειρα,απιαστα,ασχημα,ισως και απατηλα,και τωρα,δεν εχω κανεναν,ουτε ενα φιλαρακι να μοιραστω τις σκεψεις μου,τα ονειρα μου,τις ελπιδες μου,που ειναι τοσο μικρα,κι ομως ισως τοσο δυσκολα..
Γιαυτο σου λεω,nightmare17 μην αλλαξεις οταν ερθεις στα χρονια μου,να εισαι παντα αυτη η καλη ψυχουλα,γιατι χωρις ανθρωπους να πιστευουν σε αυτο που λεμε αγαπη,παυει και η υπαρξη της.
Δεν νιωθω ασχημα,απλα λιγο απογοητευμενη,γιατι αλλιως μεγαλωσα,και αλλα με υποδεχτεικαν στην ζωη αυτη,και δεν μοιαζουν με ονειρα,βαλε λοιπον τερμα την μουσικη και ακου queensryche-i don't believe in love
και ττε θα πιστεψεις πιο πολυ
Τελος παντων να μη μονοπολω το topic!
Ειμαι βεβαιος οτι για ολους υπαρχει το αλλο μισο!Και οτι και να γινει θα εισαι μαζι του στο μελλον!Αυτος που νομιζεις οτι ηταν ο πριγκιπας σου πιστευω δεν ηταν το αλλο σου μισο!Πιστευω οτι ο καθενας στο τελος παιρνει αυτο που του αξιζει!
Μακαρι να προσπαθουσαμε ολοι να αισθανθουμε την ψυχη του αλλου και να μην βλεπαμε μονο το απεξω!Αν και ειμαι σχετικα μικρος εχω περασει τοσα που ωριμασα πολυ γρηγορα!Οι περισσοτεροι της ηλικιας μου κοιταν ποιος θα <<βγαλει>> περισσοτερες γκομενες για να βγει την αλλη μερα στην καφετερια καμαρωτος να πει τα κατορθωματα του!Ενω τα κοριτσια ψαχνουν απο παντου επιβεβαιωση οτι ειναι ωραιες,τις θελουν ολοι κλπ...αλλα απο τα προτυπα που παιρνουν ολοι απο τις τηλεορασεις δεν μπορεις να ζητας και να περιμενεις πολλα στη τελικη...
Να ξυπνας το πρωι και να ακους την πιο γλυκια καλημερα.Να μην εχεις δεκαρα στην τσεπη και να σε απασχολει,αλλα λιγο,γιατι δεν θα το περνας μονος,να πονας και στο νοσοκομειο να ειναι διπλα σου,οχι να σου λεει πως πρεπει να παει να φαει στην αδελφη του(λεμε τωρα).
Ναι εχεις δικιο,ισως να μην ειναι αυτος ο πριγκιπας που περιμενα απο παιδι,μα ξερεις δεν τον περιμενα και ομορφο η πλουσιο,αλλα καλοψυχο,και οχι με λευκο αλογο η σουπερ αυτοκινητο,αλλα με ενα ζευγαρι γαλοτσες.
Ναι,εχεις δικιο,ολοι παιρνουν αυτο που αξιζουν και ισως αυτο να μου αξιζε,αλλα και εκεινου πλεον ετσι οπως το βλεπω,δεν του αξιζει και τιποτα καλυτερο απο αυτα που θα συναντησει με τον χαρακτηρα που εχει.
Καταλαβα πως σε μια σχεση παντα καποιος αγαπα πιο πολυ σε σχεση με τον αλλο και παντα αυτος πονα πιο πολυ ακομα και σε ενα καβγαδακι.Δν θελω να μαι αυτος,τα δινω ολα αμα αγαπαω,δν σκεφτομαι και πραττω με τη "καρδια".Το πληρωσα ακριβα μια φορα,απλα απο δω και περα θα φροντισω αμα ξανα ανοιχτω, να ειναι αυτη η μία...
Μια μικρη συμβουλη στους ανδρες που διαβαζουν το post,αμα μια γυναικα κλαιει ευκολα,κλαιει ψευτικα...
αλλο ενθουσιασμος, αλλο αγαπη..
πως μπορει καποιος να μιλαει για αγαπη τη στιγμη που δεν τον ξερει τον αλλον..το 90% ολων αυτων που λενε "σαγαπω" δεν το εννοουν. ειναι η αναγκη, το αυτοπαραμυθιασμα, η φοβια τους οτι πρεπει σωνει και καλα να ζευγαρωσουν? το καμπανακι που μας θελει ολους να κανουμε οικογενεια και παιδια? θα σας γελασω.. το μονο σιγουρο οτι μετα απο λιγο θα τους περασει και θα βρουν καποιον αλλον για να παιξουν. Οι πιο πολλοι δεν το κανουν επιτηδες..Φταιει και η κοινωνια, φταιει και η ελλειψη αυταρκειας φταιει η φοβια μας οτι θα μεινουμε μονοι, φταινε πολλα..Ακομη ομως και να μεινουν μαζι..αυτο δε σημαινει οτι αγαπιουνται..εχω ΠΑΡΑ πολλες περιπτωσεις που απλα ειναι μαζι για τα παιδια, γιατι βολευτηκαν, και γιατι που να μπλεκουμε τωρα με τα περιουσιακα κτλ..κατσε εκει που καθεσε..
Η Συνηθεια νικα τα παντα..Για μενα η συνηθεια ειναι πολυ ποιο δυνατη και απο την Αγαπη.
νομιζω λιγο πολυ ολοι τα μπερδευουμε.. εγω προσωπικα δεν πιστευω στην αληθινη αγαπη με τον ορο που το εννοειται οι περισσοτεροι.
ολα ξεπερνιουνται στην εποχη μας.. και ουδεις αναντικαταστατος..δυστυχως..
Ποια αγαπη ειναι αυτη που δεν αντικαταστηθηκε, με τον εναν ή με τον αλλο τροπο.. Δειξτε μου μια..
Οι ανθρωποι ειναι πολυ εγωιστες και η επιβιωση με καθε τροπο θα γινει. Ενταξει μπορει να μεινει καποιο σημαδι, αλλα η επουλωση θα γινει.
Κανενας δε θα βαλει καποιον αλλον πανω απο τον εαυτο του για παντα.
Μπορει να το κανει για λιγο καιρο..Μετα ομως θα ζητησει το αναλογο ανταλλαγμα, και αν δε το παρει..
Ολοι πλεον δινουν για να παρουν. Αλλιως σταματουν να δινουν και πανε παρακατω..Μαλιστα, πολλοι υπολογιζουν κιολλας, τι πηρα... για να δωσω αναλογο, μη ζημιωθω κιολλας..Δεν τους κατηγορω. Οι περισσοτεροι το κανουν ασυναισθητα..χωρις να το καταλαβαινουν..Αλλωστε αυτη ειναι η εποχη μας.
Πιστευω ολα ειναι στο μυαλο..Μια ανεκπληρωτη αγαπη ή μια αγαπη που σταματησε προωρα και αδικα (ισως γιατι πεθανε ο ενας απο τους δυο) μπορει να ειναι παντοτινη. Θα ειναι ομως ακριβως γιατι θα μας μεινει στο μυαλο.. σαν ανεκπληρωτο..
Μοναδικη εξαιρεση..η αγαπη της μανας προς το παιδι, και του παιδιου προς την μανα του.. Κατα τη γνωμη μου η ποιο ΣΙΓΟΥΡΑ αληθινη αγαπη..Η μονη που ποναει καθημερινα. ασχετα με το τι γινετε στη ζωη μας. Η μονη που ειναι απιστευτα δυσκολο να ξεχαστει..
ολα τα ολα μετριουνται και με αλλα νομισματα, με αλλα συμφεροντα, με αλλες αναγκες..
Για ποια αγάπη αναρωτιόμαστε αν υπάρχει;
Την αγάπη που μας κάνει να θέλουμε κάποιον δικό μας…μόνο δικό μας….εγωιστικά….για ικανοποίηση των θέλω μας του εγώ μας και των παθών μας;
Την … αγάπη που νοιώθουμε όταν χάνουμε κάποιον που είχαμε σίγουρο και δεν τον εκτιμήσαμε ποτέ ούτε αγαπήσαμε και βαράει ο εγωισμός μας καμπανάκι μόλις τον χάσουμε και πάει κάπου αλλού και καταλαβαίνουμε ότι τον θέλουμε και τον αγαπάμε;
Την αγάπη που αναγκάζουμε τον εαυτό μας να ψάξει, να καλλιεργήσει και να νοιώσει εξαιτίας των φόβων που προκαλεί μία ενδεχόμενη μοναξιά;
Την αγάπη που θέλουμε σαν τρελοί να εισπράξουμε από άλλους ανθρώπους για να ικανοποιήσουμε το εγώ μας πάνω από όλα ότι είμαστε κάτι ξεχωριστό για τον άλλο άρα είμαστε κάποιοι;
Σήμερα είναι ένας άνθρωπος αυτός που αγαπάμε, είναι τα πάντα για μας, η ζωή μας, ο πιο ξεχωριστός άνθρωπος του κόσμου, αύριο μεθαύριο φεύγει ο ενθουσιασμός έρχεται κάποιος άλλος….μεταφέρεται η υποκειμενικότητα στον επόμενο. Πόσους ανθρώπους δε νομίζαμε ότι αγαπάμε όσο τίποτα άλλο στον κόσμο και τώρα που τους σκεφτόμαστε δεν νοιώθουμε τίποτα για αυτούς…όπως αναφέρθηκε και πιο πάνω ένα ΒΟΛΙΚΟ ΑΥΤΟΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣΜΑ!
Εγωισμοί, πάθη, φόβοι….περιορισμένες αντιλήψεις σε πολύ πολύ κλειστό επίπεδο….καλλιεργούν άπειρα συναισθήματα και σκέψεις που μπορούν να μεταφραστούν ως αγάπη. Τι είναι η αληθινή αγάπη όμως; Μπορεί να την βιώσει κάποιος που τρέφει εγωισμό μέσα του; Αν μπορεί κάποιος άνθρωπος να αγαπήσει αγνά αληθινά με την καθαρή έννοια και να κατανοήσει την αληθινή και καθαρή αγάπη τότε πρέπει να βρίσκεται αρκετά πνευματικά σκαλιά πάνω. (Εγώ δεν μπορώ πάντως)
Εμείς ας κάτσουμε να προσεγγίζουμε υποκειμενικά αυτή την ιερή λέξη να την παρερμηνεύουμε και να την ταιριάζουμε πάνω σε ηλιθιότητες της καθημερινότητας, να νομίζουμε πως είναι το πιο όμορφο συναίσθημα, ένα εγωιστικό υποκειμενικό συναίσθημα το οποίο λανθασμένα το αποκαλούμε αγάπη και το οποίο μας εμποδίζει να δούμε έστω σε επίπεδο 1% παραπέρα. Γιατί αν μπορούσε να νοιώσει κάποιος πραγματική αγάπη θα αγαπούσε τα πάντα και όχι μεμονωμένα πράγματα ούτε πράγματα σχετικά με το εγώ του και την μεμονωμένη υπόσταση του, θα αγαπούσε το σύνολο σε όλο το εύρος του και πάνω από όλα δεν θα είχε ανάγκη από ανούσιες επιβεβαιώσεις και από ανούσιες αναζητήσεις αγάπης σε πολλαπλές υποκειμενικές αγκαλιές.
Πιστεύω πως είμαστε υπνωτισμένοι, και το χειρότερο είναι πως είμαστε σίγουροι ότι δεν είμαστε, παρερμηνεύουμε εξαιτίας του υλικού κόσμου την αγνή και καθαρή αγάπη που αναζητάει η ψυχή μας…ζούμε στην πλάνη που εμείς καλλιεργούμε….σε έναν λήθαργο… είμαστε φυλακισμένοι του εγωισμού μας των παθών μας των φόβων μας και όλα αυτά προκαλούν κακία και αδιαφορία για όλα τα άλλα εκτός του εαυτού μας. Όλα αυτά μας απομακρύνουν από την αγάπη, και απλά υπάρχουν οι παρερμηνευμένες αγάπες για να νομίζουμε πως δεν έχουμε απομακρυνθεί και όλα είναι καλά….
Και το σίγουρο είναι ότι δεν θέλουν να αγαπάμε αυτοί που ελέγχουν τον τρόπο που μεγαλώνουμε, είτε μέσα από σχολεία και εκπαίδευση είτε μέσα από ΜΜΕ και ταινίες, είτε μέσα από πρότυπα και τάσεις που επιβάλλονται. Επιβάλουν τον παρακμιακό αυτό τρόπο ζωής, να ζούμε σε αυτή την χαζή υποκειμενικότητα και να κυνηγάμε τα ανούσια και ο αυτοσκοπός μας να είναι ότι γουστάρουν αυτοί…..και να αλλάζει όποτε γουστάρουν.
Υπάρχει αληθινή αγάπη….απλά δε μπορεί κάποιος να την βιώσει εύκολα μέσα του. Η κακία το μίσος η αρνητικότητα η απαισιοδοξία είναι πράγματα πολύ πιο συχνά πολύ πιο συνηθισμένα πολύ πιο … φυσιολογικά να υπάρχουν σε αυτόν τον κόσμο παρά μια απλή αληθινή αγνή καθαρή αγάπη.
Alhthinh agaph...gia mena uparxei apla, oxi opos sta erga. to na agapas kapoion xoris antapokrish (pote h pia) xoris na mporeis na to nioseis gia allon, xoris na allaksei h meiothei, ginetai. To thema den einai an uparxei alla an uparxei...antexetai???
Οταν ειναι μονοπλευρη,και παλι δεν αξιζει να λεγεται αγαπη.Ειναι κατι που πρεπει να μας γεμιζει εστω κι αν ποναει.Αλλα αν ειναι να γεμιζουμε μονο με δακρυα και δυστυχια,καλυτερα να αφοσιωθουμε στην πραγματικη ουσια που κρυβει η αγαπη.Σεβασμο,κατανοηση,συντροφικοτητα,εμπιστοσυνη,αληθεια.Ο ερωτας φευγει,γιατι ειναι ενα κολπο της φυσης για αναπαραγωγη.Αν τα υπολοιπα υπαρχουν ομως,τοτε ναι,υπαρχει και ειναι πολυ πολυ ομορφη,σαν τηνπρωινη δροσουλα επανω στα λουλουδια
Agapisa me oli mou tin kardia, xoris antapokrisi k itan oti pio xeirotero mporouse na m simvei.. 3 xronia kollimeni sto idio atomo, den mporousa (k to eniotha) na koita3o kapoion allo k "Na Nioso" oti ennoiosa gia ekeinon. Den mporousa na kano sxesi me kanenan giati to mialo, ta oneira m, oi stoxoi m anikan sekeinon. Den mporousa na fantasto ti zoi m dipla se kapoion allo. K an k otan ekana sxesi me kapion (apla epidi kapote eprepe na koita3o mprosta) arxisa na sigkrino ke i katali3i itan na min mporeso pote n kratiso mia monimi sxesi, mono k mono giati pisteua pos ekeinos itan o "telios", to "telio" sti zoi mou.
Perase arketos keros, nomiza pos tn 3eperasa giati den ton evlepa pia, ma kathe fora pou akouga tragudia p ton thimiza den mporousa na sigkratiso tn eauto m.. Pligothika afantasta, eklaya ametrites fores k ti kerdisa? MAtosa ti zoi m k dialisa tn eauto m.
Eime atomo p otan agapisei (esto k se mikro vathmo) dino tosa polla k ta simantikotera pisti,katanoisi,sevasmo,afosiosi. Pragmata pou oi alloi ta ekmetalevonte. Etsi den exo empistosini se kanenan giati exoune simvei tosa polla kata kerous k pligothika toso poli pou pia den exo esthimata g kanenan mesa m.. Thelo na nioso tin Agapi 3ana alla me antapokrisi. Ma 3erw pos meta aposa xtipimata exo dextei den mporo mu eine sxedon adinaton,nomizo,k auto eine poli asximo.
Gia mena i agapi iparxei an tin nioseis mono esi, giati stin epoxi mas i agapi exei gini ena "meso ekmetalleusis". Kaneis den exei empistosini, kaneis den tin a3izei. H agapi exei noima an tin allilonioseis k oxi na dinis xoris na perneis k oxi na lene "sagapo" ke sinexos na se ponoun me ta logia k ts pra3eis ts. Vevea den simvenei pantote auto. Sti diki m periptosi omos auto katalava.
To na agapas kapion eine opos to periegraye o seirios12a
Pragmatika eniosa tin eutixia pou eiparxi mesa sti zoi tus.. Ki akomi osa eipe eine tosa liga k aperigrafta giati tin agapi den tin grafeis se xartia..
"ακόμη και τώρα λοιπόν η σκέψη μου, είναι συνέχεια κοντά την ώρα που εργάζομαι, την σκέφτομαι και λιώνω, φέρνω την εικόνα της στην σκέψη μου και θέλω να την πάρω αγκαλιά και να την φιλήσω, κοιτάζω τα μάτια της και μέσα βλέπω την ευτυχία όλου του κόσμου."
Etsi eine akrivos!! Makari natan oloi san k sena agapite file k na min vriskane ti duleia san "meso apofigis". Na min lene pos "i doulia itan poli kurastiki simera k tha 3aploso" xoris kan na se pernun ena tilefono k auto na sinexizete gia 2-3 meres k vale..
Agapi eine na skeftese tn alo kathe lepto na min antexeis makria t deuterolepto..
Makari na pane ola kala sti zoi sas k i gennisi tu pediou sas na ferei ti gennisi tis ewnias agapis kai eutixias!!
Eise poli tixeros pou exeis vrei tin alithini agapi!
Sas Euxome ta kalitera!!

In anticipation of my resurrection...
Είμαι νέο μέλος και χαίρομαι πολύ που μου δίνεται η ευκαιρία πάρω μέρος σε ένα τόσο ενδιαφέρον θέμα.
Συνάντησα την αληθινή αγάπη πριν από χρόνια, στο πρόσωπο ενός άντρα και από τότε άλλαξε η ζωή μου ριζικά. Άλλα πράγματα είχα προγραμματίσει, άλλα σκεφτόμουν και όμως ήρθε και λειτούργησε σαν καταλύτης στη ζωή μου, ανατρέποντας τα πάντα.
Ήταν σαν να ξύπνησα από μιά κατάσταση ύπνωσης. Ένοιωσα γεμάτη ζωή και δύναμη και άρχισε να ξεκαθαρίζει σιγά σιγά μέσα μου, τί είναι αληθινό και τί ψεύτικο, τί είναι σημαντικό και τί όχι.
Η κατάσταση μεταξύ μας ήταν δύσκολη απ' την αρχή και δεν υπήρχαν εγγυήσεις. Πίστευα όμως πως καμμιά δυσκολία δεν είναι μεγάλη μπροστά σ' αυτό που υπήρχε μεταξύ μας. Όσον αφορά τον εαυτό μου ήταν αλήθεια, φαίνεται όμως πως δεν ίσχυε το ίδιο και για τον άλλον. Έτσι η ιστορία τελείωσε και μαζί της ένοιωσα πως τελείωσα και γώ.
Έχω σκεφτεί πολλές φορές πως αν μπορούσα να γυρίσω τον χρόνο πίσω, παρ'όλο που θα άλλαζα πολλά πράγματα στην ζωή μου, αυτό δεν θα το άλλαζα, κι άς με πόνεσε τόσο πολύ. Ήταν ότι πιό αληθινό, πιό όμορφο και πιό σημαντικό μου έχει συμβεί. Θα ήθελα πολύ να το ξαναβρώ, όμως δεν ξέρω τον δρόμο.
Και τότε που συνέβη, δεν ήταν επειδή την αναζήτησα, ήταν κάτι πάνω από μένα. Ήταν το πεπρωμένο!
e-litsa
υπαρχει αγαπη,παρα τα οσα συμβαινουν και γινοντε στην ανθρωποτητα θελω να πιστευω πως υπαρχει αγαπη.
οι πειρασμοι πλεον πολλοι,τα ψεμματα μεγαλα και υπουλα οπως τους περισσοτερους ανθρωπους,κι ομως κατι υπαρχει,κατι ζει ακομα.
quote:
.Ο ερωτας φευγει,γιατι ειναι ενα κολπο της φυσης για αναπαραγωγη.
Ερώτηση: σε ποιόν Έρωτα αναφέρεσαι;
Στον μικρό φτερωτό υιό της Αφροδίτης που εκτοξεύει τα βέλη του πρός πάσα κατεύθυνση ή...
Στον Μεγάλο Θεό Έρωτα, αυτόν που ο Ησίοδος προσφωνεί ως λυσιμελή πάντων και υπάρχει από τότε που έγινε το Χάος και η Γαία;