- Δεν μπορώ να κουνηθώ και να ανοίξω τα μάτια μου - .-= Η ΨΥΧΗ =-.
Δεν μου έχει συμβεί ποτέ κάτι παρόμοιο,πέρα από το να ξυπνώ(με δυσκολια,σιγά σιγά να προσπαθώ να ανοίξω τα μάτια μου και όταν τα ανοίγω να βλέπω ένα λευκό πέπλο) και να χάνω την αίσθηση του χρόνου.
Oneiric, η εμπειρία σου με τη Μόλα όντως δυσάρεστη.
Να σε ρωτήσω κάτι ακόμη?
Μια φίλη της κόρης μου που πρόσφατα έζησε το ίδιο με σένα,προσπαθούσε
να φωνάξει την μητέρα της.Την φώναζε μέσα στο μυαλό της,χωρίς να βγαίνει φωνή.
Πράγματι η μητέρα της ξύπνησε και τη βοήθησε να συνέλθει.
Σου έχει συμβεί κάτι παρόμοιο?
Ελισσάβετ,τώρα κοπέλα μου καταλαβαίνω αυτό που προσπαθούσες να πεις προηγουμένως για τα αστρικά ταξίδια.
Είχες προσωπική εμπειρία.
Κι αυτό είναι η καλύτερη απόδειξη(Εύχομαι βέβαια να μην σου ξανατύχει)Έγραψες ότι είχες βγει από το σώμα σου και πως μάλιστα έβλεπες κάποιες οντότητες.
Κάποια φορά πριν λίγα χρόνια η κόρη μου έντρομη μου είπε πως ενώ κοιμόταν ένιωθε το σώμα της ολόκληρο να αιωρείται.
Σαν να μην υπήρχε βαρύτητα.
Είχε επίγνωση μέσα στον ύπνο της ότι αυτό συμβαίνει.
Προσπάθησε να ξυπνήσει,και όταν το κατόρθωσε ξανάπεσε στο στρώμα.
Αρχικά της έλεγα πως μάλλον το ονειρεύθηκε,αλλά μου απάντησε πως ένιωσε το σώμα της να τραντάζεται και το κρεβάτι να τρίζει ολόκληρο.
Ακόμα επιμένει σ'αυτό.
Αυτό το περιστατικό που το εντάσσεις?
Ξέρεις από τότε που γεννήθηκε αυτό το παιδί,έπαψα να τα βλέπω όλα επιφανειακά και λογικά.Νιώθω σαν να γεννήθηκε για να μου δείξει όλα αυτά που με φανατισμό αρνιόμουν ή κορόιδευα..
Από γεγονότα άπειρα..
Τί να πρωτοθυμηθώ και τί να γράψω..
Μέχρι τα 10 της τρόμαζε και η ίδια.
Αρχίσαμε ψυχαναλύσεις κλπ.
όταν άρχισα να τεμαχίζω μέσα μου όσα έως τότε πίστευα και να προχωρώ σε άλλη βάση πια,όταν την αποδέχτηκα εγώ πρώτη κι ας ήταν ελαφροίσκιωτη,όταν κατάλαβα πως κάτι μαθαίνω μέσα από αυτήν,τότε η μικρή ηρέμησε.Ίσως σύμπτωση.
Η επιστήμη και οι ψυχαναλυτές πάντως δεν βοήθησαν.Μπορώ να πω πως μεγένθυναν τον πανικό της.
Τώρα στα 17 της είναι μια κοπέλα γεμάτη ευτυχία,πολύ έξυπνη και διορατική,με μια αγάπη μέσα της που λάμπει και ξεχύνεται σαν δυνατό φως.Τόσο πολύ που κάποιες φορές προσπαθώ να τη συνεφέρω,γιατί ξέρω σε τί κόσμο την έφερα..
Συγγνώμη αν σας κούρασα.
Αλλά με όλα αυτά που γράψατε,ένιωσα την ανάγκη να τα γράψω.
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
Κάτω Πάυλας
Δεν ξέρω ακριβώς, αλλά εχω καταλήξει στο συμπερασμα ότι αυτό το πράγμα όπως κι αν λέγεται, «επιτίθεται» διαφορετικά στον καθένα. Ίσως ανάλογα με τα πιστεύω και τους φόβους του... δεν είμαι σίγουρη. Έχουν αναφερθεί πολλά, άλλοι φίλοι βλέπουν σκιά, μαυροφορεμένη γυναίκα κ.α.
Προσωπικά δεν έβλεπα τίποτα τέτοιο όμως ένιωθα μία πολύ άσχημη και έντονη παρουσία που με γέμιζε φόβο. Αφού ένα διάστημα νόμιζα ότι είχα μουρλαθεί κυριολεκτικά!
Σας παραθέτω μερικά αποσπάσματα από προηγούμενα μηνύματα μου στο άλλο θέμα για την μώρα, μήπως και σας βοηθήσω:
Στην αρχή, τις πρώτες φορές, μου συνέβαινε πάντα βραδινές ώρες και αφού είχα ξαπλώσει ήδη για 10-15 λεπτά. Ήμουν εντελώς ξύπνια και ένιωθα ένα περίεργο βουητό και μία παρουσία (άρρην) στο δωμάτιό μου, η οποία μου δημιουργούσε φόβο για κάποιο λόγο (μία φορά και μόνο αισθάνθηκα την παρουσία ενός.... ζώου!)... Επειδή δεν γνώριζα τι ήταν αυτό που μου συνέβαινε και δεν ήθελα να το συζητήσω με κανέναν από φόβο μην με περάσουν για τρελή, άρχισα να μην το παραδέχομαι (στον εαυτό μου), να λέω ότι δεν συμβαίνει και ειδικά όταν ξάπλωνα, μήπως και ηρεμήσουν τα πράγματα. Δυστυχώς τα πράγματα «αγρίευαν», όσο περνούσε ο καιρός και ειδικά οι δύο τελευταίες φορές ήταν οι χειρότερες όμως δεν θα ήθελα να αναφερθώ περισσότερο. Η τελευταία φορά ήταν μέρα 08.45 το πρωί.
Όχι δεν γινόταν τίποτα σημαντικό στην ζωή μου, εκτός του φόβου που με είχε κυριέψει και έφτασα σε σημείο να προσπαθώ να μην κοιμάμαι / ξαπλώνω, οπότε ήμουν ένα ράκος. Έχω όμως την αίσθηση ότι όσο πιο πολύ εγώ δεν παραδεχόμουν το γεγονός αυτό, η παρουσία αυτή που ένιωθα, λες έκανε όλο και πιο έντονη την εμφάνισή της. Λες και την προκαλούσα για κάποιο λόγο... Δυστυχώς ακόμα και τώρα δεν έχω όλες τις απαντήσεις.
============
Ειλικρινά πιστεύω ότι αυτή η παρουσία δεν ήταν καθόλου θετική. Μου δημιουργούσε μία έντονη αίσθηση φόβου & ένιωθα λες και όσο εγώ μέσα μου δεν παραδεχόμουν την ύπαρξή της, τόσο επέμενε να με κάνει να την παραδεχτώ! Ήταν περίεργα το πως με έκανε να νιώθω. Δεν υπήρχε κανένας άλλος ήχος εκτός του βουητού και κανένα είδος μυρωδιάς. Όμως αυτή η παρουσία δεν με πλησίασε ποτέ πολύ, την ένιωθα δηλαδή τουλάχιστον μερικά μέτρα μακριά από το κρεβάτι μου. Τις τελευταίες 2 φορές όμως ένιωσα 2 άλλες, διαφορετικές παρουσίες (η μία ήταν ζώο), αλλά αισθάνθηκα ότι μπροστά στην άλλη παρουσία ήταν ανίσχυρες ή τουλάχιστον με όχι τόση επίδραση επάνω μου.
Εκείνη την περίοδο η γιαγιά μου είχε δει στον ύπνο της την πεθαμένη μητέρα μου, έντονα μακιγιαρισμένη, πράγμα που συμβαίνει μόνο όταν είναι να μου συμβεί κάτι άσχημο (αρρώστια σοβαρή, κάποιο άσχημο γεγονός) και συνεχώς η γιαγιά μου με ρωτούσε αν όλα ήταν καλά στην ζωή μου.
Όχι, δεν πιστεύω ότι είχα στεναχωρήσει κάποιον ή είχα τσακωθεί με κάποιον, τουλάχιστον σε μεγάλο βαθμό, γιατί ήμουν και πολύ μικρή, οπότε η ζωή μου ήταν .... πως να το πω, όχι "πολύπλοκη".
====
Η δική μου άποψη είναι πως δεν μπορείς να την "ξεφορτωθείς" με κάποιο συγκεκριμένο τρόπο.
Προσωπικά δοκίμασα, άρνηση, προσευχή, τίμιο ξύλο, εικόνες, φώτα όλα ανοιχτά ακόμα και tv να παίζει και δεν κατάφερα τίποτα. Αυτό ήταν (η "επιμονή" δηλαδή) που με τρόμαζε περισσότερο.
Μάλλον θα πρέπει ο καθένας μας να βρει τον "δικό του τρόπο για να την αποφύγει".
=================
Είναι σίγουρο οτι δεν συμβαίνει κατά την διάρκεια της νύχτας! Προσωπικά μου έχει συμβεί 09.00 το πρωϊ, οπότε...
Φίλη Ελευθερία, όχι! Δεν μου έχει τύχει να με βοηθήσει κάποιος την ώρα που το παθαίνω αυτό!
Να είστε καλά φίλες μου!
* Ειρήνη *
~ Love is the only truth ~
ΦΙΛΟΙ/ΕΣ ΠΟΛΥ ΣΥΜΑΝΤΙΚΕΣ ΕΙΝΑΙ ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΝΑΦΟΡΕΣ ΠΟΥ ΠΑΡΑΘΕΤΕΤΕ ΚΑΙ ΜΕ ΠΟΛΛΕΣ ΛΕΠΤΟΜΕΡΕΙΕΣ.
ΦΙΛΗ oneiric1 ΘΕΛΩ ΝΑ ΣΕ ΠΑΡΑΚΑΛΕΣΩ ΕΑΝ ΔΥΝΑΣΑΙ ΝΑ ΘΥΜΗΘΕΙΣ ΤΙ ΖΩΟ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΠΩΣ ΗΤΑΝ ΑΥΤΟ ????
Η ΤΕΛΟΣ ΠΑΝΤΩΝ ΤΙ ΖΩΟ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΠΩΣ ΗΤΑΝ.
ΚΑΘΩΣ ΚΑΙ ΤΙ ΜΥΡΩΔΙΑ ΗΤΑΝ ?????
ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΡΑΚΑΛΕΣΩ ΚΑΙ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΦΙΛΕΣ ΕΑΝ ΕΙΧΑΝ ΚΑΠΟΙΑ ΠΑΡΟΜΟΙΑ ΕΜΠΕΙΡΙΑ ΜΥΡΩΔΙΑΣ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑΣ ΖΩΟΥ.
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
**ΦΩΣ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΦΩΣ**
Ασφαλώς και θυμάμαι. Δεν ξέρω εάν θα μπορέσω να ξεχάσω όλο αυτό κάποια στιγμή.
Ήταν σκυλί. Και όσο τρελό και αν ακούγεται ένιωσα με αυτί του να με ακουμπάει στο μάγουλό μου! Ήταν η δεύτερη φορά στη ζωή μου που έχω τρομάξει τόσο πολύ.
Μυρωδιά δεν υπήρξε.
Συγνώμη αν αυτό που γράφω ακούγεται.... εξωφρενικό.
* Ειρήνη *
~ Love is the only truth ~
quote:
Ήμουν εντελώς ξύπνια και ένιωθα ένα περίεργο βουητό και μία παρουσία (άρρην) στο δωμάτιό μου, η οποία μου δημιουργούσε φόβο για κάποιο λόγο (μία φορά και μόνο αισθάνθηκα την παρουσία ενός.... ζώου!)..
Φίλη oneiric1,
Είσαι σίγουρη πως είσαι ξύπνια; Μήπως βρίσκεσαι στο ενδιάμεσο στάδιο, που μόλις σε έχει πάρει ο ύπνος;
Όταν ήμουν μικρός, για ένα μήνα περίπου, αισθανόμουν μία πολύ αρνητική παρουσία, μόλις ξάπλωνα στο κρεβάτι μου. Δεν ήθελα να κλείσω τα μάτια μου, γιατί αμέσως εμφανιζόταν αυτό. Μετά, πέρασε μόνο του.
Σήμερα, πιστεύω πως όλες αυτές τις φορές, είχα ελαφρώς κοιμηθεί και αμέσως εμφανιζόταν η ίδια παρουσία. Μελετώντας το θέμα, αν και ακόμα αμφιβάλλω, κλίνω προς το συμπέρασμα πως πρόκειται για χαμηλού επιπέδου αστρικές οντότητες.
Το μελετάω, όμως, ακόμα...
Ζήσε τη στιγμή!
Είμαι σίγουρη για τον λόγο ότι ασχολούμαι με την Αστρική Προβολή, οπότε «εξασκώ» τον εαυτό μου ακόμα και όταν φτάνει στο στάδιο του ύπνου ο εγκέφαλος να είναι ξύπνιος.
Πάντως, ανεξάρτητα απ’ αυτό, είμαι σίγουρη γιατί θυμάμαι έντονα ότι αυτό που με φόβιζε πάρα πολύ ήταν ότι «αυτό» (ότι κι αν ήταν) με προκαλούσε, όπως γράφω, και έτσι ερχόταν πάντα μόλις ξάπλωνα και έσβηνα τα φώτα (π.χ.) ή το πρωί όταν είχα ξυπνήσει, σε φάσεις που ήμουν δηλαδή εντελώς ξύπνια.
Και ‘γω πάντως το «μελετάω» ακόμα όπως λες, αν και λιγάκι το αποφεύγω...
Να ‘σαι καλά!
* Ειρήνη *
~ Love is the only truth ~
quote:
Φίλη Ελευθερία, εγώ δεν θα κάνω το ίδιο λάθος με τα παιδιά μου.
Και καλά θα κάνεις φίλη Ελισσάβετ.
Σου έχει τύχει και είσαι προετοιμασμένη.
Δεν συμβαίνει δυστυχώς πάντα αυτό...
quote:
Η δική μου άποψη είναι πως δεν μπορείς να την "ξεφορτωθείς" με κάποιο συγκεκριμένο τρόπο.
Φίλη oneiric,αυτή είναι και η δική μου άποψη.
Θέλει βοήθεια και κατανόηση από τους δικούς μας επίσης.
Και πάλι δύσκολα..
Είναι σαν να χρειάζεται το χρόνο του.
Μου έκανε εντύπωση το βουητό που ανέφερες.
Θα ήθελα αν μπορείς να μας πεις τί ένιωθες τότε,πέρα από το φόβο(πανικός,τρόμος,είναι...).Δηλ.ένιωθες πως χάνεις την αίσθηση του χρονου?Σαν να είναι στο μυαλό σου μια δίνη?
Και κάτι ακόμα..σου έμεινε κάπου μέσα σου η αίσθηση ότι αυτό θα ξανάρθει?Μάλιστα αυτή η αναμονή είναι τόσο παράξενη που φτάνεις στο σημείο να σκέφτεσαι:αφού είναι να γίνει,ας γίνει να τελειώσει?Γιατί δεν αντέχεις να το περιμένεις?Σου ζητάω συγγνώμη αν σε κάνω να νιώθεις άσχημα..Αν η διαδικασία να τα σκεφτείς σου είναι επώδυνη,άστο.
Ρωτάω απλά για να συγκρίνω με δικές μου καταστάσεις.
Σας ευχαριστώ.
<<Διότι η άγνοια φέρνει αλόγιστο θάρρος, ενώ η γνώση δισταγμό>>
Τώρα ξέρω ότι το πρώτο πράγμα που χρειάζεται σ’ αυτές τις περιπτώσεις είναι να μιλήσεις σε κάποιον. Επειδή φοβόμουν ότι θα με πάρουν για θεόμουρλη (κυριολεκτικά) το έκρυβα από όλους! Όταν κάποια στιγμή τα πράγματα έφτασαν στο απροχώρητο (με πρωϊνή επίθεση περίπου στις 08.45) μίλησα στη γιαγιά μου.
Το βουητό ήταν κάτι περίεργο, δεν ξέρω πως να το χαρακτηρίσω... σαν να ήμουν σε δίνη όπως σωστά λες, σαν να ήμουν «βουτηγμένη» μέσα σ’ αυτό (ότι και αν ήταν). Ήταν σαν έντονο βουητό / μουρμουρητό.
Αν το σκεφτόμουν???!!! Όχι απλά το σκεφτόμουν αλλά είχα φτάσει σε απίστευτα και τρελά συμπεράσματα, σε σημείο να αναρωτιέμαι αν μπορούσε να μου κάνει κακό! Όταν είδα ότι «επιμένει» να με επισκέπτεται άρχισα να βάζω στο μαξιλάρι μου τίμιο ξύλο, να έχω εικόνες πάνω από το προσκεφάλι μου, αφού πιστεύω πολύ στο Θεό και με την πίστη μου προσπάθησα να το «διώξω».... μάλιστα έφτασα σε σημείο μετά από λίγο καιρό, να αφήνω το φως και την t.v. (χωρίς φωνή) ανοιχτά και να προσπαθώ να μην κοιμάμαι... γελοίο ε?
Εάν θέλεις γράψε μας και ‘συ λίγες εμπειρίες σου.
Να ‘σαι καλά.
* Ειρήνη *
~ Love is the only truth ~