- Ρουμ τσουτσεκ'λέρ (Εκμάθηση της Τουρκικής γλώσσας) - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"

quote:

---

Imperator
Για το θέμα της μειονότητας απλά να πω ότι η μειονότητα της Κωνσταντινούπλης είναι πασίγνωστο ότι είναι εθνοτική και όχι χριστιανική.

Και να μη ξέρεις λοιπόν τη συνθήκη της Λωζάνης τι λέει, μπορείς να το συνάγεις λογικά.

---

Εσύ που την ξέρεις τη συνθήκη, μπορείς να μου πεις σε ποιά άρθρα αναφέρεται ότι η μειονότητα της Κωνσταντινούπολης είναι εθνική και όχι θρησκευτική;

Γιατί, εγώ που την έχω μπροστά μου διαβάζω ότι η μειονότητα της Κωνσταντινούπολης αναφέρεται σαν "μη μουσουλμανική μειονότητα της Τουρκίας" σε όλο το Γ΄ Τμήμα (που αναφέρεται στην προστασία των μειονοτήτων) και συγκεκριμένα στα άρθρα 37-45.

macedon

Έγραψεν εις την πρώτην απάντησιν του ο macedon:

"...το παραπάνω κείμενο που αναδημοσιεύεται από τον valen είναι τόσο αναληθές όσο και συκοφαντικό και δημοσιεύεται προφανώς για λόγους εντυπωσιασμού,..."

Έτσι, δια να καταλαμβανόμεθα.

Εν τω μεταξύ, ρίξατε μιαν ματιάν εις την ιστοσελίδαν που παραθέτω παραπάνω, την σχετικήν με τας "σφαγάς" των Ελλήνων του ΄21 εις βάρος των Τούρκων. Ίσως καταλάβετε πολλά.

Καλόν θα ήτο, επίσης, να υπάρχει διάκρισις των όρων "μειονότης" και "μετανάστης". Θα ήθελα να τονίσω επίσης ότι το όποιο προσωπικόν θετικό ή μη βίωμα δεν μπορεί να αποτελεί έγκυρον βάσιν δια την χάραξιν πολιτικής ή δια εξαγωγήν ασφαλών πολιτικών (ή/και γεωπολιτικών) συμπερασμάτων μέσω της μεθόδου της αναλογίας. Να διευκρινισθή, ακόμη, ότι οι Έλληνες μετανάστες εις Γερμανίαν μετανάστευσαν κατόπιν διακρατικών συμφωνιών. Δεν επήγαν ούτε ως λαθρομετανάστες-επιδρομείς, ούτε ως "μειονότητα", ας μη συγχέουμε, λοιπόν, ανόμοια πράγματα.

Έχει δίκαιον ο macedon εις το θέμα της συμφωνίας της Λωζάννης, η οποία αναφέρεται εις θρησκευτικάς και μόνον μειονότητος. Αυτό έγινεν κατόπιν απαιτήσεως της Τουρκίας, η οποία δεν ήθελεν επ'ουδενί να αναγνωρίσει "εθνική" μειονότητα. Αυτός είναι και ο λόγος δια τον οποίων η απαίτησις των τουρκοφώνων μουσουλμάνων της Θράκης να ορίζονται ως "τουρκική εθνική μειονότης" αντίκειται εις το εκ της ως άνω συνθήκης προκύπτον δίκαιον (βεβαίως η τουρκική πλευρά κατήργησεν ουσιαστικώς την εν λόγω συνθήκην με τον αφανισμόν της "ρωμέικης" μειονότητος το '55 και το '64). Όσον περίεργον είναι το διττόν και αντιφατικόν αυτό πρόσωπον της σημερινής "κοσμικής" Τουρκίας, όπως εύστοχα το εντοπίζει ο Imperator, ωστόσο η τουρκική πολιτική χρησιμοποιεί πότε το "κοσμικό κράτος" και πότε την ισλαμική/οθωμανική παρακαταθήκη κατά το δοκούν και αναλόγως των περιστάσεων. Ένα είναι σίγουρον: ότι η Τουρκία αποδεικνύεται πολύ ανωτέρα της Ελλάδος, όσον αφορά εις την χάραξιν σαφών και διαχρονικών πολιτικών στόχων, η πραγμάτωσις των οποίων υπερβαίνει τα εκάστοτε πρόσωπα. Και τέλος πάντων, η έννοια του "εχθρού", "ανταγωνιστού", κλπ δεν πρέπει να αποτελεί απλώς πρόφασιν δια απραξίαν από μέρους ημών (ως το ανεκδιήγητον εκείνον, "μα, τί θέλετε, να κάνουμε πόλεμο με την Τουρκία;") αλλά κέντρισμα δια την καλυτέρευσίν μας. Αλλά αυτά εις την σημερινήν Ελλάδα είναι μάλλον "ψιλά γράμματα"...