ΑΡΧΙΚΗΑΡΧΕΙΟFORUMSΚΑΤΗΓΟΡΙΕΣΠΗΓΕΣΑΝΑΖΗΤΗΣΗRETRO MODE

Ψηφιακό Αρχείο Ανάκτησης

FORUMS/ESOTERICA.GR/BOARD/- Ο "αόρατος" άνθρωπος - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

- Ο "αόρατος" άνθρωπος - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

galadriel31 ΜΗΝΥΜΑΤΑΣΕΛΙΔΑ 2/2
22/09/2004, 13:03:17
Μη με προκαλείς για πράγματα που κάνω ήδη, συνήθως οι άνθρωποι δεν αντέχουν αυτές τις φωνές.... Και συνήθως αυτό της αορατότητας δεν συμβαίνει ανάμεσα σε διαπιστωμένους φίλους αλλά σε μέρη με ποικιλόμορφες παρέες.

Το ζήτημα βρίσκεται στο ότι όταν εγώ φωνάζω, τότε οι άλλοι γίνονται αόρατοι (κατά σατανική σύμπτωση και όλως περιέργως)

...για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος...

WalkerΜέλος
28/09/2004, 18:20:06
Με κεντρίζεται.
Δηλαδή ο συγκεκριμένος αόρατος, μέσα από μια διαμάχη, έγινε γιατί δεν μπορεί να «αντιμετωπίσει» εσένα? Μήπως εδώ περικλείει και πιθανόν λάθη δικά σου?
Και τι γίνεται μεταξύ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΩΝ φίλων? Σχέσεων?


28/09/2004, 18:41:32
Αμαν πια μ'αυτά τα πενηνταράκια!
Θα αρχίσω να παραπέμπω σε εκκλησίες και παγκάρια μήπως βρω την υγειά μου!

Εννοώ!: Νιωθω αόρατη καμμιά φορά μέσα σε κάποιο πλήθος, μου απαντούν μηχανικά χωρίς να έχω κάνει τιποτα...πόσα λάθη να προλάβει να κάνει κανείς στο πεντάλεπτο?

... όσο για φίλους και ακόμα περισσότερο για σχέσεις... εκεί δεν έχω παράπονο, είμαι ορατή από χιλιόμετρα...

...για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος...

WalkerΜέλος
04/10/2004, 19:49:55
Τι μπορεί αυτό το πλήθος να έχει στο μυαλό του? Ποια είναι αυτά που τους βασανίζουν? Τι παρωπίδες μπορεί να έχουν? Πόσο κατανοητό έκανες το ερώτημά σου? Ποιες είναι οι δικές σου ευθύνες?

04/10/2004, 20:46:21
Αυτό είναι μια επικίνδυνη ερώτηση.... τι ευθύνες μπορει να έχει κανείς όταν οι άλλοι δεν τον "βλέπουν"? Ξεκινάει από το αν θέλουμε εκείνη τη στιγμή να είμαστε ορατοί ή αν βαθιά στο υποσυνείδητο μας βάλαμε την "μπέρτα" που είπε και η ΑΤΜΑ...
Αρκεί να μπορούμε να κοιτάξουμε κατάματα τον εαυτό μας και να απαντήσουμε .... χωρίς να φοβόμαστε να δούμε και τις σκιές...
Δεν ξέρω τελικά.... άλλες φορές φαίνεται πως είναι έτσι κι άλλες όχι...
Ναι και το πλήθος έχει τα βάσανα του, τις παρωπίδες του και όλες τις καλές δικαιολογίες του κόσμου....
Μόνο εγώ μενω με την απορία....

...για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος...

WalkerΜέλος
04/10/2004, 21:02:48
Δεν μπορείς να πιέσεις τους ανθρώπους. Ακόμα και αυτούς που αγαπάμε. Απλά μπορείς να παρατηρείς με σκοπό να μάθεις.

05/10/2004, 08:56:36
Αν είχα φτάσει μέχρι εδώ χωρίς να έχω μάθει πια ότι δεν μπορείς να πιέσεις, όχι μόνο τους ανθρώπους αλλά και τίποτα άλλο ούτε καν τον εαυτό σου, δεν έχω καταφέρει να μάθω τίποτα απολύτως....
Η απορία όμως είναι καλό σημάδι...

...για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος...

WalkerΜέλος
05/10/2004, 09:24:18
Τον εαυτό μας μπορούμε να τον πιέσουμε…. Είναι ο τρόπος στο να μάθει.. Να αναγνωρίσει... Να αποδεχτεί.... Να βελτιώσει..... Να προχωρήσει μπροστά στο μονοπάτι του...... Δεν μπορείς να μείνεις με βήμα μετέωρο.........

05/10/2004, 09:36:31
Η πίεση δεν είναι τρόπος μάθησης, η γνώση, η αφομοίωση αυτής της γνώσης, η αποδοχή είναι...
Ο ασκητής για παράδειγμα που πιέζει τον εαυτό του να αποφύγει κάποιες τροφές δεν μαθαίνει απ' αυτό... έχει όμως μάθει όταν το κάνει γιατί αυτό του υπαγορεύει το σώμα του.
Οποιουδήποτε είδους πίεση δημιουργεί και μία αντίδραση, κι εκεί που πας να αποφύγεις κάτι, όχι μόνο δεν το αποφεύγεις αλλά δημιουργεις και ένα νεο πρόβλημα στη θέση του...
Εδώ πρέπει να διευκρινήσω ότι είναι άλλο πράγμα η πίεση και άλλο η συμμετοχή σε μία μάχη. Στην περίπτωση της μάχης να κρατηθείς στη σωστή μεριά του ξυραφιού αλλίμονο κι αν ασκήσεις πίεση, γιατί κόπηκες..!

...για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος...

WalkerΜέλος
05/10/2004, 10:02:44
Υπάρχουν πολλών ειδών πιέσεις. Η αναφορά μου σε αυτές είναι καθαρά στις εσωτερικές πιέσεις, που δημιουργούνται από την ανάγκη μας για το επόμενο βήμα…

05/10/2004, 11:47:03
Η ίδια η έννοια της ανάγκης είναι μια μορφή πίεσης. Καλό θα ήταν απλώς να ακολουθούμε όχι την ανάγκη αλλά τον στόχο. Η ανάγκη μπορεί να είναι παραπλανητική.

...για όλα υπάρχει καιρός και τρόπος...