- ΣΙΓΟΜΟΥΡΜΟΥΡΙΖΟΝΤΑΣ ΟΛΗ ΜΕΡΑ - vol 3 - - "Μεταξύ τυρού και αχλαδιού"
Sing me a song, you're a singer
Do me a wrong, you're a bringer of evil
The Devil is never a maker
The less that you give, you're a taker
So it's on and on and on, it's Heaven and Hell,
Oh well, yeah um
The lover of life's not a sinner
The ending is just a beginner
The closer you get to the meaning
The sooner you know that you're dreaming
So it's on and on and on, oh it's on and on and on
It goes on and on and on, Heaven and Hell
I can tell, fool fool
Yeah yeah yeah-death
Well if it seems to be real, it's illusion
For every moment of truth, there's confusion in life
Love can be seen as the answer, but nobody bleeds for the dancer
And it's on and on, on and on and on...
They say that life's a carousel
Spinning fast, you gotta ride it well
The world is full of Kings and Queens
Who blind your eyes and steal your dreams
It's Heaven and Hell, oh well
And they'll tell you black is really white
The moon is just the sun at night
And when you walk in golden halls
You get to keep the gold that falls
It's Heaven and Hell, noh no
Fool fool, you got to bleed for the dancer
Fool fool, look for the answer
Fool, fool, fool
Black Sabbath
Ξέχνα ό,τι ήσουν. Γίνε αυτό για το οποίο γεννήθηκες!
Σ’Ακολουθω
Τραγουδι: Β. Παπακωνσταντινου
I Σ’ακολουθω, στη τσεπη σου γλυστραω,
σαν διφραγκακι τοσο δα μικρο
Σ’ακολουθω, κια ξερω πως χωραω
μεσ στο λακακι που’χεις στο λαιμο.
Ελα κρατησε με, και περπατησε με,
μες το μαγικο σου το βυθο.
Παρε με μαζι σου, στο βαθυ φιλι σου,
μη μ’αφηνεις μονο, θα χαθω.
Σ’ακολουθω, και ξερω πως χωραω,
μες στο λακακι πουχεις στο λαιμο.
Σ’ακολουθω, και πανω σου κολλαω,
σαν φανελλακι καλοκαιρινο.
Σ’ακολουθω, σ’αγγιζω και ποναω,
κλεινω τα ματια, και σ’ακολουθω
[/center]
Αν Θυμηθεις T‘Ονειρο Μου
Μουσικη / Στιχοι: Μ. Θεοδορακης
Ι Στην αγκαλια μου αποψε σαν αστρο κοιμησου
δεν απομενει στον κοσομο ελπιδα καμμια
τωρα που η νυχτα κεντα με φιλια το κορμι σου
μετρα τον πονο κι ασε με μονο στην ερημια....
ΙΙ Αν θυμηθεις τ’ονειρο μου, σε περιμενω να’ρθεις
μ’ενα τραγουδι του δρομου να’ρθεις ονειρο το
καλοκαιρι που λαμπει τ’αστερι με φως να ντυθεις.
[/center]
See the stone set in your eyes
See the thorn twist in your side
I wait for you
Sleight of hand and twist of fate
On a bed of nails she makes me wait
And I wait without you
With or without you
With or without you
Through the storm we reach the shore
You give it all but I want more
And I'm waiting for you
With or without you
With or without you
I can't live
With or without you
And you give yourself away
And you give yourself away
And you give
And you give
And you give yourself away
My hands are tied
My body bruised, she's got me with
Nothing to win and
Nothing left to lose
And you give yourself away
And you give yourself away
And you give
And you give
And you give yourself away
With or without you
With or without you
I can't live
With or without you
With or without you
With or without you
I can't live
With or without you
With or without you
With Or Without You ~ U2
.
.
.
@rwen the Guardian...
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
Blue Moon
Blue Moon
You saw me standing alone
Without a dream in my heart
Without a love of my own
Blue Moon
You know just what I was there for
You heard me saying a prayer for
Someone I really could care for
And then there suddenly appeared before me
The only one my arms will hold
I heard somebody whisper please adore me
And when I looked to the Moon it turned to gold
Blue Moon
Now I'm no longer alone
Without a dream in my heart
Without a love of my own
And then there suddenly appeared before me
The only one my arms will ever hold
I heard somebody whisper please adore me
And when I looked the Moon had turned to gold
Blue moon
Now I'm no longer alone
Without a dream in my heart
Without a love of my own
Blue moon
Now I'm no longer alone
Without a dream in my heart
Without a love of my own
Galadriel
in God we trust
Σ’ αυτή τη πόλη τις βραδιές που ψιχαλίζει
ότι σου γυαλίζει δεν είναι χρυσός
Τ’ άδικο του κόσμου μια ραγισματιά
στη καρδιά σου φως μου, στην υγρή μάτια
Φεύγουνε τα χρόνια, ωχ αμάν, αμάν
άνοιξε τα φύλλα, στο κορμί μου κύλα
ρόδο του Ιράν
Με φιλιά αγκάθια έχεις πληγωθεί
όμως πες μου κάτι, ποιος από αγάπη
δεν έχει καεί
Της ζωής το δώρο να το εκτιμάς
μες στο Κάβο Ντόρο μη πετάς και μας
Θα μπω διαμάντι πληγωμένο μου μετάξι
ότι σου ‘χουν τάξει φύκια και καπνός
στης ψευτιάς τον κήπο τι ζητάς να βρεις
Είμαι εδώ δε λείπω, μα το αγνοείς
Φεύγουνε τα χρόνια, ωχ αμάν, αμάν
άνοιξε τα φύλλα, στο κορμί μου κύλα
ρόδο του Ιράν
Με φιλιά αγκάθια έχεις πληγωθεί
όμως πες μου κάτι, ποιος από αγάπη
δεν έχει καεί
Αχ οι αgαπούλες που κοιτάς και θες
της ζωής κλωστούλες, σκάρτες και μικρές
Ρόδο του Ιράν ~ Μπάσης Δημήτρης
.
.
.
@rwen the Guardian...
Είμαι ζενίθ, είμαι ναδίρ
Ανάβω γίνομαι πυρσός
Πνίγω το ψέμα μες στο φως
Δόξας Κώστας
.
.
.
Κοιμήσου εδώ αλλού μην πας
θέλω να δω ποιον θέλεις ποιον αγαπάς
Τους χάρτες άπλωσα
ν' ονειρευτείς μια χώρα για μας
.
.
Κοιμήσου εδώ και ‘γω θα βρω
των πειρατών το θησαυρό
Μες το βυθό ζαφείρια και σταυρό
για σένα
.
.
Κι ας έρθουνε στρατιές σειρήνες και φωτιές
Κι ας λιώσουν τα φτερά λόγω φιλιού
Κι ας με βρει παγωνιά κελιού
.
.
Είμαι εγώ αγέρας κλέφτης έρωτας
στόχος είμαι σφαίρας αφού μ' αγαπάς, αφού μ' αγαπάς
θεέ μου τι σου λέω κι έχει πάει τρεις
όσο και να φταίω, φεύγω μην μου πεις, φεύγω μην μου πεις
.
.
Κοιμήσου εδώ αλλού μην πας
θέλω να δω ποιον θέλεις ποιον αγαπάς
Τα στόρια έκλεισα δεν θα μας δει
κανένας μαζί
.
.
Κοιμήσου απόψε εδώ μην πας ξανά εκεί
θα ψάξω για τους δυο κι ως το πρωί
θα χω βρει και για μας, θεό
.
.
Είμαι εγώ αγέρας
κλέφτης έρωτας...
this one goes out to the One I love...
Galadriel
in God we trust
μουσική : Διάφανα Κρίνα
στίχοι : Παντελής Ροδοστόγλου
Ζω στον κολπίσκο με τους λίγους επισκέπτες
στο λιμανάκι μου όταν ο άνεμος φυσάει
βρίσκουν απάγκιο σπάνιων κοραλλιών συλλέκτες
ταξιδευτές που η ζωή δεν τους χωράει
Σ' αυτή την έρημη ακτή κοιμάται η Πασιφάη
Μες στα ναυάγια του βυθού, η αγάπη μου η πικρή
που το κλειδί της μοίρας μου στα χέρια της κρατάει
καμιά χαρά δεν κάνει ότι ο πόνος στην ψυχή
Κάποια βραδιά την έφερε εδώ το κύμα
νεκροί αστερίες λαμπύριζαν στα μαλλιά της
"Η ομορφιά" κάποιος ψιθύρισε "είναι μνήμα
που αφήνουν δώρα οι ξεχασμένοι της αγάπης"
Αφού στο φως λουζόμουν κάποτε μαζί της
τώρα που της ζωής το σούρουπο πλησιάζει
σε μια σπηλιά που να θυμίζει το κορμί της
θ' αποσυρθώ και θ' αγαπήσω το σκοτάδι
Άνεμος
.
.
.
Του έρωτα και της φωτιάς το τραγούδι αυτό
για την αγάπη μιας θεάς μ' άνθρωπο θνητό
μ' ένα τραγούδι της καρδιάς που έρχεταί ζεστό
μες της βραδιάς την ηχώ
.
.
Αγάπη Αγάπη Αγάπησε με κι έλα να γίνεις θεός
Η αγάπη η αγάπη η αγάπη λένε τρέλα που γίνεται φως
.
.
Στα σύννεφα τα πιο ψηλά κάθεται σκυφτή
κάνει ν' ανοίξει τα φτερά μα έχουνε κοπεί
ένα τραγούδι ξεκινά πάλι να του πει
παρακαλάει να τον δει
.
.
Αγάπη Αγάπη Αγάπησε...
.
.
Του έρωτα και της φωτιάς ίδιος ο σκοπός
κι αν μάθεις να τον τραγουδάς γίνεσαι θεός...
Galadriel των Λευκών Δασών
in God we trust
1ο κείμενο
Μετρήθηκαν, ήταν λίγοι. Ο κλοιός ήταν ασφυκτικός. Χρειάζονταν ένα καταφύγιο. «Στο κάστρο !», είπε κάποιος, «να φτιάξουμε την πόλη του «εμείς»». Εκεί οχυρώθηκαν.
Λόγια φλογερά, οράματα, έρωτας.
Το φάντασμα απ’ το παρελθόν που είχε τρυπώσει στο μυαλό τους, σαν παλιό καλό κρασί που είχαν στις αποσκευές τους, τους μέθυσε γλυκά αλλά για λίγο. Η ευτυχία άλλωστε κρατάει όσο ένα γερό μεθύσι.
Ήταν όμως πολιορκημένοι πια. Είχαν βέβαια μια αίγλη ξεχωριστή και το δίκιο με το μέρος τους, αλλά είχαν και όλο το χρόνο μπροστά τους :
Δ. Τσακνής
Ψάχνω στην λάσπη να βρω υλικό,
να χτίσω ένα τοίχο τριγύρω,
είμαι το φάντασμα απ’ το παρελθόν,
ζητάω έναν πύργο να γείρω.
Ιππότες, νεράιδες, του ονείρου εκδρομείς,
τεχνίτες του βίου, ακροβάτες,
τσακίζω το «εγώ» σ’ ένα πρόστυχο «εμείς»
γουστάρω να ζω μ’ αυταπάτες.
Απ’ έξω η σάλπιγγα άλλου στρατού,
το χρόνο της ήττας μετράει,
ανοίγουν κερκόπορτες από παντού,
μα εμένα ο στρατός μου κρατάει.
Οι πλάνοι πλανώνται μια πλάνη οικτρή,
μ’ απάτη δεν ρίχνουν τον τοίχο,
μου στέλνουνε δώρα, μα είναι εχθροί,
θα κάψω τον δούρειο ίππο.
Ιππότες, νεράιδες, του ονείρου εκδρομείς,
τεχνίτες του βίου, ακροβάτες,
τσακίζω το «εγώ» σ’ ένα πρόστυχο «εμείς»
γουστάρω να ζω μ’ αυταπάτες.
Κρατάω οξυγόνο για τ’ άλλο πρωί
κρασί και καπνό να γλεντάω
με την πανωραία του κάστρου μαζί
την νύχτα μου αυτή την περνάω.
Ανάψτε φωτιές σιδηρόφραχτοι εσείς,
τα ξύλινα τείχη σαλπάρουν,
σε κάποιο νησί θα φύγουμε ευθύς,
αν τύχει το κάστρο να πάρουν.
Οι πλάνοι πλανώνται μια πλάνη οικτρή,
μ’ απάτη δεν ρίχνουν τον τοίχο,
μου στέλνουνε δώρα, μα είναι εχθροί,
θα κάψω τον δούρειο ίππο.
Edited by - Deva_Parinito on 06/09/2005 19:15:04