- ESΩΤΕΡΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΙ ΜΕΘΟΔΟΙ ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ ΤΟΥ - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Νομίζω φίλε μου ότι το κλειδί εδώ είναι το Οργανωση/Ιεραρχία…
Από την στιγμή που δημιουργήθηκαν οι πρώτοι πολιτισμοί στην περιοχή της Μεσοποταμίας με την εφεύρεση της καλλιέργειας ο μόνος τρόπος για την διατήρηση της κοινωνίας είναι η δημιουργίας της οργάνωσης/ιεραρχίας…
Δηλαδή έχεις αυτούς (του πολλούς) που «σκάβουν» την και τους λίγους «πους τους λένε τι να κάνουν» … οπότε αργότερα με την ανάπτυξη της τεχνολογίας του «πιστεύω» (θρησκείες) δημιουργήθηκαν οι Ιερείς και οι πιστοί….
Δεν ξέρω αν αυτή η «εξέλιξη» είναι θετική η όχι.. τώρα θα μου πεις γιατί να αλλάξεις την ζωή του κυνηγού (προσωπική ελευθερια/κοσμοθεωρία/) με το να «σκάβεις» …. Αλλά να μου πεις «λειτουργεί» και είναι επαρκής.. ώστε να μπορείς να ζήσεις με το απλά να «σκάβεις» κάτι που αργότερα τα παιδία σου το δέχονται σαν η μόνη πραγματικότητα/Αλήθεια… και φυσικά περνάμε στα σχετικά περί «ουράνιας» Ιεραρχίας - και το πάρε και εσύ μια θέση/νουμερο στην Ιεραρχία πόσο «παλιά» ψυχή και «εξελιγμένη» είσαι …κλπ..κλπ… (οπως και κάτω ετσι και πάνω ετσι..? )
Αυτή η (ας την πούμε) συμπεριφορά είναι πλέον απαραίτητη στους ανθρώπους μέχρι σήμερα για να μπορέσουν να "προκόψουν" στην συγκεκριμένη ιεραρχική/οργάνωση κατάσταση … και εδώ ακριβώς είναι που αρχίσαμε να τα χαλάμε με την Φύση/Θεός/Αλήθεια … γιατί πλέον ο οργανισμός/ιεραρχία μπορεί να συγκεντρώσει αρκετή «ενέργεια» ώστε αρχίσει την εκμετάλλευση (τι άλλο να τους πεις να κάνουν εκτός από το να συνεχίζουν να «σκάβουν» ) και ο κρίκος του ανθρώπου με την φύση/θεός/Αλήθεια που είναι πηγή ενεργειας/μυησεως έχει αντικατασταθεί από «κάνε τον σταυρό σου ρε – και σκάβε»…
Θα συμφωνήσω με τον φίλο ΑΙΟΝ
quote:
Αυτό που θα ήθελα πάση θυσία να τονίσω για αρχή είναι οτι στην ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ ο Άνθρωπος πρέπει να μάθει να "μετέχει της θεότητας" ότι και αν σημαίνει αυτό.
Θα πρέπει να εξέλθει της παθητικότητας και της αδράνειας που βρισκόταν τόσο καιρό και να γνωρίσει τον Εαυτό του και το Σύμπαν.
Πιστεύω ότι στην Νέα Εποχή θα ξεπεράσουμε την αδράνεια και την παθητικότητα/συμβατικότητα και ο καθένας θα γνωρίσει τον εαυτό του και το σύμπαν μέσα από την προσωπική εμπειρια/βιωμα/συστημα/μαγεία…
Γιώργος…
….Ι want to be a hunter again…
ΑΥΤΟ !!! ΕΙΝΑΙ forum εσωτερισμου!!!
Αναλυοντας την προσευχη, "Βασιλευ ουρανιε παρακλητε...", εμεινα στη φραση, "..ελθε και σκηνωσον εν ημιν.."..
Υπαρχει μια αντιληψη, οτι η θεϊκη ουσια, η ιδια η θεοτητα, βρισκεται "καπου εκει" και ολακερη η διαδικασια εξελιξης ειναι να καθαρισουμε τον εαυτο μας για να "εγκατασταθει" η θεοτητα μεσα μας, η ακομα, να πασχιζουμε αεναως να αναζητουμε στο "εκει" τη θεοτητα και να επιζητουμε την ενωση με Αυτην!
Θεωρω αυτες τις αντιληψεις σαν τις χειροτερες παγιδες που αποπροσανατολιζουν τον αναζητητη και τον αποτρεπουν απο την ιδια την ανελιξη...
V.I.T.R.I.O.L.
Τα αρχικα της Αλχημικης φρασης που μας λεει, "επισκεψου το εσωτερικο της υλης και ανερχομενος θα ανακαλυψεις τη φιλοσοφικη λιθο".
Το "ΓΝΩΘΙΣ ΑΥΤΟΝ" δεν ειναι βημα προετοιμασιας για τη μετεπειτα ενωση με το θειο, ειναι η ΙΔΙΑ η διαδικασια ενωσης με Αυτο.
Το πνευμα ΕΙΝΑΙ μεσα μας, ο θεος ΕΙΝΑΙ μεσα μας και ολη η προσπαθεια γινεται για να εκδηλωθει...
Η Φορτσιουν παρομοιαζει τον ανθρωπο με μια λιμνοθαλασσα η οποια ενωνεται με τον απεραντο ωκεανο μεσω μιας υπογειας σηραγγας...
Ο σκοπος μας ΔΕΝ ειναι να αναζητουμε να ενωθουμε με τον απεραντο ωκεανο..
Ειμαστε!!! ενωμενοι με τη θεια ουσια, μετεχουμε της θειας ουσιας και το μονο που χρειαζεται ειναι να ευαισθητοποιηθουμε για να αντιλαμβανομαστε τους κυματισμους του κοσμικου...
Το πρωτο βημα λοιπον, ειναι η καθαρση της σηραγγας του υποσεινηδητου, για να μπορει να ρεει ανεμποδιστα η θεια ουσια και να μεταδιδονται ελευθερα οι κοσμικοι κραδασμοι...
Το δευτερο βημα ειναι να γινουμε δεκτικοι στην πνευματικη "λαμπροτητα", η οποια θα ενεργοποιησει και θα κανει να λαμψει ο εσωτερος Ηλιος, θα αναγεννηθει ετσι ο Υιος και θα περιβληθει με το σωμα της Δοξας...
Ειναι το σταδιο της φωτισης...
Και επεται η ανελιξη...
Στη διαδικασια αυτη, για τον δυτικο ανθρωπο, η τελετουργικη μαγεια εχει καταλυτικη συνεισφορα...
Εχει γινει αναφορα οτι μεσω της Αγαπης ειναι εφικτη η ανυψωση...
Για οσους ασχολουνται με το ιερογλυφο του δεντρου της ζωης, γνωριζουν οτι η φωτιση επιτυγχανεται στο συγκεκριμμενο σημειο, που βρισκεται πανω στη στηλη της ισορροπιας...
Δυστυχως, ακομα και η αγαπη ΔΕΝ ανηκει στη μεσαια στηλη και κατ' επεκταση, ο δρομος για τη φωτιση ΔΕΝ περναει απο εκει!!!
Το μυστικο στη πρακτικη μαγεια ειναι ακριβως αυτο το σημειο...
Πρωτα κυριαρχουμε στη σφαιρα του Ηλιου και μετεπειτα κατερχομαστε να εξασκησουμε τις οποιες τεχνικες στις σφαιρες της Δοξας και της Νικης, χωρις κινδυνο να πεσουμε σε πρακτικες του "αριστερου" μονοπατιου!!!
Με λιγα λογια, πρωτα επιτυγχανουμε τη φωτιση και επειτα θα εργαστουμε με τις δυναμεις του λογου και των συναισθηματων...
Η τελετουργικη μαγεια, προσφερει ολα τα μεσα-εργαλεια για την εξυψωση της συνειδησης, τη φωτιση και αν δεν ειναι ο μοναδικος δρομος, σιγουρα ομως ειναι -με συντριπτικη διαφορα- ο πιο αξιολογος (μιλαμε παντα για τον δυτικο ανθρωπο).
Να γιατι εχει δικιο ο theosoficus, οταν υποστηριζει τη δευτερη αποψη,οταν αναγνωριζεται η τεραστια σημασια της τελετουργιας...
Η σημασια μαλλιστα των συμβολων -παγκοσμιων αρχετυπων- που παρεχει η τελετουργικη μαγεια, εργαλεια για την αναπτυξη του Νου και την κατανοηση, ειναι αναμφισβητητη οχι μονον απο αναζητητες του εσωτερισμου, αλλα και η επιστημη ερχεται να το επιβεβαιωσει...
quote:
ΣΥΜΦΩΝΩ ΑΠΟΛΥΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΦΙΛΟ YNGVIE.ΞΑΝΑΘΕΤΩ ΤΟ ΕΡΩΤΗΜΑ ΠΟΥ ΔΙΑΤΥΠΩΣΑ ΠΙΟ ΠΑΝΩ.ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΕΠΙΤΕΥΧΘΕΙ ΤΟ"ΓΝΩΘΙ ΣΕΑΥΤΟΝ" ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΠΟΥ ΔΙΑΤΥΠΩΘΗΚΑΝ ΠΙΟ ΠΑΝΩ,ΠΕΡΙ ΑΓΑΠΗΣ ΚΤΛΠ Η ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΜΕΣΩ ΑΝΥΨΩΣΗΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΚΑΙ ΔΗ ΤΗΣ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΑΣ?ΕΓΩ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΕΧΩ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ.ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ,ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΘΕΩΡΩ ΚΡΙΣΙΜΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΑΥΤΟ.ΑΣ ΤΟ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ.
Μα αν δεν ανυψώσεις την συνειδηση σου δεν πρόκειται να καταλάβεις την αληθινή αγάπη. Μα και αν δεν έχεις αγάπη δεν μπορείς να δημιουργήσεις τον σπινθήρα που θα κάνει την έκρηξη της συνείδησης.
Το ένα χέρι νίβει το άλλο και τα δυο το πρόσωπο.
Δεν θα ήθελα να παρανοηθεί το θέμα της αγάπης. Οταν μιλαώ για αγάπη δεν εννοώ ένα εκλεπτυσμένο συναίσθημα, αλλά ΑΓΑΠΗ. Οποιος έχει βάλει έστω και για μια στιγμή το κεφάλι στη φωτιά μπορεί να καταλάβει την διαφορά.
Οταν μιλάμε για αγάπη μιλάμε για την δυνατότερη ενέργεια που μπορεί να διαχειριστεί ο άνθρωπος.
προς ενα μελος...που πηρε πολυ αερα.
Φιλε ΕΟΝ,δεν μπορεις να χαλασεις καμμια συζητηση,
παρα να εκδηλωσεις -για μια ακομη φορα-
τον αληθινο εαυτο σου και την φυση
της πιστης σου-οποια δηλωνεις.
Απειλες και τα λοιπα,στους ομοιους σου...
Οι λεγομενες μυητικες τελετουργιες,
νομιζω οτι μπορουν να περιγραφουν κατι,
ας πουμε κοσμικους νομους η διαδικασιες εξελιξης.
Οπως για παραδειγμα,οι στροβιλοι των δερβισων,
με τον ακινητο δερβιση στο μεσον,
μπορουν να συμβολιζουν την κινηση στο ηλιακο συστημα,
και οσο μακρυα και αλληγορικα μπορει να μας παει αυτο.
Βεβαια,το δεξι τους χερι,καθως περιστρεφονται,
εχει την παλαμη προς τα πανω,δεχεται την ενεργεια,την μπαρακα,
ενω το αριστερο,εχει την παλαμη προς τα κατω,
διοχετευοντας την ενεργεια,στον χωρο.
Ετσι ,η μυητικη τελετουργια,συνδιαζεται με την επικλητικη,
και με την μεθη και την εκσταση,πιθανον ο στροβιλιζομενος,
να φτασει στην φωτιση,στην συνειδητη -εστω προσκαιρη,
συνδεση,με το εντος Atma.
Ομως ,εδω μιλαμε κυρια ,για την επικλητικη τελετουργια,
την μαγικη τελετουργια.
Τι επικαλουμαστε οταν τελετουργουμε,
που βρισκεται αυτο που επικαλουμαστε,
η Νοημων αυτη Ενεργεια-Οντοτητα,
μεσω ποιων μηχανισμων συνδεεται με τον οργανισμο μας,
και γιατι χρειαζεται να γινει αυτο?
να δωσουμε τον τιτλο στην παρουσα συζητηση,
ΠΡΑΚΤΙΚΟΣ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟΣ,
του γνωστου βιβλιου της Dion Fortune.
quote:ΕΥΛΟΓΕΣ ΟΙ ΑΠΟΡΙΕΣ ΤΟΥ ΦΙΛΟΥ HELIOS KAI ΘΑ ΑΠΑΝΤΗΣΩ ΜΙΑ ΠΡΟΣ ΜΙΑ.1]ΟΤΑΝ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΟΥΜΕ ΒΑΣΙΚΑ ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟΥ ΜΑΣ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΟΜΩΣ ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΠΟΣΠΑΣΤΑ ΔΕΜΕΝΟ ΜΕ ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟ,ΕΙΤΕ ΜΑΣ ΑΡΕΣΕΙ ΕΙΤΕ ΟΧΙ.ΤΟ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΟ ΕΝΥΠΑΡΧΕΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΕΝ'ΑΓΝΟΙΑ ΜΑΣ.ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΥΠΟΔΕΙΚΝΥΕΙ ΟΤΙ ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΕΡΗ ΤΟΥ ΟΛΟΥ,ΔΗΛΑΔΗ ΤΗΣ ΚΟΣΜΙΚΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ.Ο ΓΙΟΥΝΓΚ ΤΟ ΕΙΧΕ ΔΙΑΤΥΠΩΣΕΙ ΠΟΛΥ ΕΥΣΤΟΧΑ ΑΝΑΦΕΡΟΝΤΑΣ ΤΑ ΑΡΧΕΤΥΠΙΚΑ ΣΥΜΒΟΛΑ ΤΟΥ ΚΑΘΕ ΛΑΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ, ΤΑ ΟΠΟΙΑ ΒΕΒΑΙΑ ΔΙΕΦΕΡΑΝ ΛΟΓΩ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗΣ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑΣ.ΑΡΑ ΟΤΑΝ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΟΥΜΕ ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΕΝΟΙ ΤΑ ELEMENTALS,ΑΠΕΥΘΥΝΟΜΑΣΤΕ ΣΤΗΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΜΑΣ ΝΑ ΕΡΘΕΙ ΣΕ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΟ ΟΛΟΝ.ΜΕ ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΤΟΥ ΑΕΡΑ,ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ,ΤΗΣ ΓΗΣ,ΤΟΥ ΝΕΡΟΥ.ΤΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΔΗΛΑΔΗ.ΧΑΡΙΝ ΟΜΩΣ ΤΗΣ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΑΣ,ΧΡΗΖΕΙ ΑΝΑΓΚΗΣ ΝΑ ΤΑ ΜΟΡΦΟΠΟΙΗΣΟΥΜΕ.Π.Χ ΣΤΟ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΚΟ LBRP ΕΠΙΚΑΛΟΥΜΑΣΤΕ ΤΟΥΣ ΑΡΧΑΓΕΛΛΟΥΣ ΠΟΥ ΑΝΤΙΠΡΟΣΩΠΕΥΕΙ Ο ΚΑΘΕΝΑΣ ΑΠΟ ΕΝΑ ΣΤΟΙΧΕΙΟ.ΜΕ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΛΑΜΒΑΝΟΜΕΝΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ ΤΗΣ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΑΣ ΟΜΩΣ,ΚΑΙ ΔΗ ΣΕ ΣΥΛΛΟΓΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ,ΑΥΤΕΣ ΟΙ ΣΚΕΠΤΟΜΟΡΦΕΣ ΤΕΙΝΟΥΝ ΝΑ ΠΑΡΟΥΝ ΥΠΟΣΤΑΣΗ.ΚΑΙ ΙΔΟΥ ΤΟ ΜΕΓΑ ΜΥΣΤΙΚΟ.ΠΩΣ ΘΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕΙΣ ΝΑ ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΕΙΣ ΑΥΤΕΣ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ.ΕΙΔΙΚΑ ΣΤΗΝ ΜΑΥΡΗ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΧΕΙΡΟΤΕΡΑ,ΓΙΑΤΙ ΕΚΕΙ ΕΧΕΙΣ ΝΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΕΙΣ ΤΙΣ ΣΚΟΤΕΙΝΕΣ ΠΛΕΥΡΕΣ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΣΟΥ ΥΛΟΠΟΙΗΜΕΝΕΣ ΠΙΑ ΜΕ ΤΗΝ ΜΟΡΦΗ ΔΑΙΜΟΝΩΝ.ΣΤΗΝ ΘΕΟΥΡΓΙΑ ΦΥΣΙΚΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΤΕΤΟΙΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΚΙΝΔΥΝΟΙ,ΑΝ ΚΑΙ ΛΟΓΩ ΤΟΘ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΟΥ ΝΟΜΟΥ ΤΗΣ ΠΟΛΙΚΟΤΗΤΑΣ,ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΝΑ ΕΡΘΕΙΣ ΣΕ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΟΝΤΟΤΗΤΕΣ.ΕΔΩ ΠΑΛΙ ΞΑΝΑΤΟΝΙΖΩ.ΟΙ ΘΕΤΙΚΕΣ Η ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΠΟΥ ΕΠΙΚΑΛΕΙΤΑΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΠΟΤΕΛΟΥΝ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΤΟΥ ΥΠΟΣΥΝΕΙΔΗΤΟΥ.ΑΛΛΑ ΗΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΣΩΝ ΑΙΩΝΩΝ ΑΠΟ ΔΙΑΦΟΡΟΥΣ ΛΑΟΥΣ ΜΟΡΦΟΠΟΙΕΙ ΑΥΤΑ ΤΑ ΚΟΜΜΑΤΙΑ ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΤΑΤΡΕΠΕΙ ΣΕ ΞΕΧΩΡΙΣΤΕΣ ΟΝΤΟΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΤΟΝ ΔΙΚΟ ΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟ.ΕΙΝΑΙ ΠΟΛΥ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΟΥΜΕ ΑΥΤΟ.
Λοιπον ,η φυση και αναγκαιοτητα της τελετουργιας...
Οι λεγομενες μυητικες τελετουργιες,
νομιζω οτι μπορουν να περιγραφουν κατι,
ας πουμε κοσμικους νομους η διαδικασιες εξελιξης.
Οπως για παραδειγμα,οι στροβιλοι των δερβισων,
με τον ακινητο δερβιση στο μεσον,
μπορουν να συμβολιζουν την κινηση στο ηλιακο συστημα,
και οσο μακρυα και αλληγορικα μπορει να μας παει αυτο.
Βεβαια,το δεξι τους χερι,καθως περιστρεφονται,
εχει την παλαμη προς τα πανω,δεχεται την ενεργεια,την μπαρακα,
ενω το αριστερο,εχει την παλαμη προς τα κατω,
διοχετευοντας την ενεργεια,στον χωρο.
Ετσι ,η μυητικη τελετουργια,συνδιαζεται με την επικλητικη,
και με την μεθη και την εκσταση,πιθανον ο στροβιλιζομενος,
να φτασει στην φωτιση,στην συνειδητη -εστω προσκαιρη,
συνδεση,με το εντος Atma.
Ομως ,εδω μιλαμε κυρια ,για την επικλητικη τελετουργια,
την μαγικη τελετουργια.
Τι επικαλουμαστε οταν τελετουργουμε,
που βρισκεται αυτο που επικαλουμαστε,
η Νοημων αυτη Ενεργεια-Οντοτητα,
μεσω ποιων μηχανισμων συνδεεται με τον οργανισμο μας,
και γιατι χρειαζεται να γινει αυτο?
quote:
ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΝΑ ΕΠΙΤΕΥΧΘΕΙ ΤΟ"ΓΝΩΘΙ ΣΕΑΥΤΟΝ" ΑΝΑΛΟΓΑ ΜΕ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΠΟΥ ΔΙΑΤΥΠΩΘΗΚΑΝ ΠΙΟ ΠΑΝΩ,ΠΕΡΙ ΑΓΑΠΗΣ ΚΤΛΠ Η ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΕΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΜΕΣΩ ΑΝΥΨΩΣΗΣ ΤΗΣ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗΣ ΚΑΙ ΔΗ ΤΗΣ ΤΕΛΕΤΟΥΡΓΙΑΣ?ΕΓΩ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΕΧΩ ΔΙΑΠΙΣΤΩΣΕΙ ΤΟ ΔΕΥΤΕΡΟ.ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΤΙΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΤΩΝ ΦΙΛΩΝ,ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΘΕΩΡΩ ΚΡΙΣΙΜΟ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΑΥΤΟ.ΑΣ ΤΟ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΟΥΜΕ ΛΟΙΠΟΝ.
Οι απόψεις των φίλων πιο πάνω, αλληλοσυμπληρώνοντας η μία την άλλη, θέτουν μία εύστοχη απάντηση στην ερώτηση που έθεσες φίλε theosoficus.
Θα μπορούσα λοιπόν να απαντήσω, κάνοντας απλά μία συναρμολόγηση από διάφορα quote, θα αρκεστώ ωστόσο να ομολογήσω, ότι τέτοιες απόψεις, βοηθούν αφάνταστα στο να συγκεκριμενοποιηθεί το θέμα και οι σκέψεις που κατατίθενται σε αυτό.
Αρκετά πιο πάνω, υπάρχει μία παραδειγματική παράθεση μίας τελετουργίας από τη λίλιθ. Εφορμώμενη από το παράδειγμα αυτό, θα εστιάστω στο πως η τελετουργία μπορεί να είναι αναπόσπαστο και φυσικό κομμάτι της ζωής μας, και να μας οδηγήσει στο πολυπόθητο "γνώθις αυτόν"
Μία απλή πράξη μας, που λαμβάνει χώρα - φαινομενικά μόνο - στον φυσικό κόσμο, σε πόσα άλλα επίπεδα συγχρόνως υφίσταται;
Η εκτέλεση της πράξης: στο αιθεροφυσικό
Η ενέργεια για την εκτέλεσή της: στο πρανικό
Το αίσθημα που τη συνοδεύει, ή που αποτέλεσε αιτία για να γίνει: Στο αστρικό (στον συναισθηματικό μας εαυτό)
Ο σχεδιασμός της πράξης: στο κατώτερο νοητικό.
Μέχρις αυτό εδώ το σημείο, όταν υπάρχει αρμονία και ομαλή συνυπηρέτηση όλων των κατώτερων (εννοώ της προσωπικότητας) σωμάτων μας, η πράξη αυτή μπορεί να χαρακτηριστεί στην καλύτερη των περιπτώσεων, ώς πλήρως συνειδητή.
Αποτελεί όμως τελετουργία;
Διασχίζοντας την γέφυρα που ενώνει τον τοποχρονικό κόσμο της προσωπικότητας, με τον αθάνατο κόσμο του ανώτερου εαυτού, μπορούμε να βαπτίσουμε την πράξη αυτή με "αθάνατο νερό".
Πως;
Νιώθωντας μέσα μας την ιερότητα π.χ. του νερού (αλήθεια, τη στιγμή αυτή, δεν επικαλούμαστε τα elementals του νερου;)
Νιώθωντας την επίδρασή του και την καθαρτική του δράση σαν μέρος της πράξης μας.
Αφιερώνοντας την πράξη αυτή σε έναν ανώτερο σκοπό, έναν σκοπό που ανήκει στον κόσμο των υψηλότερων ιδεών.
Συνειδητοποιώντας ότι κάθε μας πράξη, πρέπει να καθορίζεται από την ένωση και αρμονία μας με το Θείο.
Τότε, πράξη και τελετουργία ταυτίζονται, το βίωμα υφίσταται σε όλη την πληρότητά του, και εσωτερισμός + πρακτική καθίστανται δύο έννοιες ταυτόσημες.
αυτή...που τα κατάφερε!
κάνε κλικ!