- Ιησούς: Θεός , προφήτης ή τσοχάν της 6ης Ακτίνας; - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.

Αν σχεδιάσουμε στο χαρτί το δεξί μας χέρι που δηλώνει την εξωστρέφεια και γράψουμε:

1ον μέσο= επαναστατικότητα εξέγερση

2ον παράμεσο=ισχυρογνωμοσύνη πείσμα εγωκεντρισμός

3ον μικρό=αυτο-εξαπάτηση αυταπάτη αυτο- αποπλάνηση

4ον δείκτη=κατάκριση για τους άλλους - προβολή

5ον αντίχειρα= καχυποψία-δυσπιστία - αντιπαράθεση - καταδίωξη –φόβοι

Όλα αυτά γεννούν μια μεγάλη ρίζα πικρίας ενεργούν μέσα μας την υπερηφάνεια και την ξαδέρφη της την επίκριση

ενεργούν έλεγχο δηλαδή μίσος που γεννά κατοχή, δηλαδή αγανάκτηση και αδιαλλαξία,
ενεργούν βία που γεννά θυμό και αντεκδίκηση, φόνο και ενθύμηση.

To αριστερό μας χέρι δηλώνει την εσωστρέφεια και σ’ αυτόν τον κυκλώνα φωλιάζουν:

1ον μέσο = απόρριψη - φόβος απόρριψης - αυτο-απόρριψη

2ον παράμεσο = λαγνεία - φανταστική λαγνεία - πορνεία -διαστροφή

3ον μικρό= ανασφάλεια - κατωτερότητα

4ον δείκτη = αυτο-κατάκριση - πιεστική εξομολόγηση

5ον αντίχειρα= ζήλια - φθόνος

Όλα αυτά γεννούν φόβο για την κρίση αυτο-λύπηση -λάθος οίκτο και ευθύνη, ενεργούν την κατάθλιψη - λιποψυχία - απελπισία

αυτοκτονία - ενοχή – κατάκριση - ντροπή - υπερηφάνεια - μισαλλοδοξία - ματαιοδοξία- απογοήτευση...αλλά και την ΤΕΛΕΙΟΤΗΤΑ!

Ενεργούν ΕΓΩ - ανυπομονησία - αδικία - αποχώρηση - κατήφεια - ανυπαρξία - φαντασία - ονειροπόληση - αυτοπαρατήρηση - δειλία ντροπαλότητα-
μοναξιά - ευαισθησία - πολυλογία - νευρικότητα - ένταση, και έρχονται οι φόβοι, μικρόβια- παραφροσύνη - παράνοια κλπ...κλπ...

Αυτά είναι τα λερωμένα πνεύματα επάνω στον άνθρωπο! Τι λέτε; θα σηκωθούμε να τα κάνουμε να φύγουν;

ξεκινάμε λοιπόν ..πνευματικός πόλεμος.. έχει πλάκα, θα γελάσουν πολλοί..

Αλλά κι εμείς θα γελάσουμε πολύ...είναι τόσο απλό κι ο ..εχθρός μας χάρτινος!
Σηκωθείτε να τον κάνουμε να φύγει! Είμαστε οι Νικητες!

Αποκάλυψη - Απελευθέρωση!

Mια πιστή ομάδα νέων προσπαθούν να απελευθερώσουν την Ελένη που αγαπά τον Κύριο Ι. Χριστό,
και με σοβαρότητα ζητούσε να ελευθερωθεί αλλά βρισκόταν σε τέλεια σύγχυση.
Υπήρχαν ημέρες που η Ελένη έδειχνε σημάδια σταθερότητας αλλά ξαφνικά τα πάντα άλλαζαν
και όλες οι προσπάθειες κατέληγαν στο μηδέν. Τότε μια νύχτα μια πιστή κοπέλα από την ομάδα αυτή, ξύπνησε,
βρισκόταν σε κατάσταση χαλάρωσης και τηλεπαθητικά έλαβε από τον Κύριο το ακόλουθο μήνυμα.
Η κατάληψη αυτή από πνεύματα είναι μια διατάραξη, ή παραμόρφωση, ή κομμάτιασμα της ανάπτυξης της προσωπικότητας.
Την κοπέλα αυτή δεν θα την αποκαλείς Ελένη αλλά θα την αποκαλείς Ελένη 1 και Ελένη 2 γιατί δεν έχει μια προσωπικότητα μέσα της αλλά πολλές.
Σ’ αυτή την αποκάλυψη ο Κύριος συνέχισε να μιλάει λέγοντας της να ενώσει τις παλάμες των χεριών της
και να τις κρατήσει εκεί πιέζοντας τις με δύναμη και εξήγησε ότι αυτό ακριβώς είναι η εικόνα της σχιζοφρένειας.
Η κάθε παλάμη αντιπροσωπεύει τη μια από τις δυο προσωπικότητες του σχιζοφρενή
και όμως καμιά από τις δύο δεν είναι η αληθινή προσωπικότητα του ατόμου.
Μεταξύ τους όμως ήταν σφιχτοδεμένες.

Και ο Κύριος συνέχισε ...Τα δυό σου χέρια τώρα όπως είναι ενωμένα της είπε, αντιπροσωπεύουν τη φωλιά,
που μέσα σε αυτή κατοικούν ακάθαρτα πνεύματα τα οποία δημιουργούν τη σχιζοφρένεια στο άτομο.
Τα πονηρά πνεύματα εισήλθαν στην Ελένη όταν αυτή ήταν μικρό κοριτσάκι.
Ο Κύριος με οδήγησε να ξεκολλήσω τα δύο χέρια μου σιγά σιγά και καθώς το έκανα,
μου είπε ότι σε μια τέτοια περίπτωση τα ακάθαρτα πνεύματα πρέπει:
1. Να χωριστούν το ένα από το άλλο.

2. Να εκβληθούν έξω από το άτομο, και

3. Το άτομο το ίδιο να μην τα επιθυμήσει ξανά.

Καθώς λοιπόν τα χέρια μου ξεκολλούσαν (έτσι ακριβώς όπως ξεκολλάει η μία δαιμονική προσωπικότητα από την άλλη),
έμειναν τελευταίοι οι παράμεσοι των δυο χεριών μου και εκει ο Κύριος μου εξήγησε
ότι αυτά τα δύο δάκτυλα αντιπροσωπεύουν το ΣΚΛΗΡΟ ΠΥΡΗΝΑ του σχιζοφρενικού ατόμου,
δηλαδή αντιπροσωπεύουν την ΑΠΟΡΡΙΨΗ και την ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΌΤΗΤΑ.(την εξέγερση).
Όταν αυτά τα δύο αποκολληθούν τελικά από το χαρακτήρα του ατόμου,
τότε θα μπορέσει να θεωρήσει τον εαυτό του θεραπευμένο από τον Κύριο,
ελεύθερο πλέον από το Σατανά και τις δαιμονικές δυνάμεις και με τη γνώση του πραγματικού του εσωτερικού ανθρώπου...

συνεχίζουμε είναι συγκλονιστικό...

Δύναται δύο να περπατήσωσιν ομού, εάν δεν είναι σύμφωνοι; Αμώς Κεφ 3’3.

Απαιτείται χρόνος για την διαδικασία της απελευθέρωσης, γιατί το άτομο ταράζεται πολύ,
όταν αρχίζει να καταλαβαίνει ότι τίποτα σχεδόν από αυτό που νόμιζε ότι ήταν η προσωπικότητά του,
δεν είναι ο πραγματικός εαυτός του. Ίσως να τρομάζει όταν καταλαβαίνει ποιος είναι ο πραγματικός εαυτός του.
Θα χρειαστεί ένα μεγάλο διάστημα για να ισορροπήσει και να ξεκολλήσει από τις δαιμονικές ψευδοπροσωπικότητες,
βήμα προς βήμα. Οφείλει να μάθει να απεχθάνεται τη σχιζοφρενική του προσωπικότητα και να τη διαχωρίζει από τον πραγματικό του εαυτό.

Αυτός ο κεντρικός δαίμονας, ο αρχηγός ελέγχει τα πάντα σε αυτό το σύστημα που φέρει το όνομα διγνωμία- διψυχία ή σχιζοφρένεια.

Η επιστολή Ιακώβου μας λέει ότι άνθρωπος ΔΙΓΝΩΜΟΣ (είναι) ακατάστατος εν πάσαις ταις οδούς αυτού. α’ 8.
Το αρχαίο κείμενο δεν λέει άνθρωπος δίγνωμος...δηλαδή άνθρωπος με δύο γνώμες, αλλά ανήρ δί- ψυχος...
δηλαδή έχει δύο ψυχές δυο διαφορετικές προσωπικότητες.
Η εξέλιξη της σχιζοφρένειας αρχίζει πάντοτε με το δαίμονα, που κάνει κάποιον να αισθάνεται απορημένος.
Πολλές φορές αυτό αρχίζει από την παιδική ηλικία ή ακόμα μέσα στην κοιλία της μητέρας του παιδιού.

Καλό είναι να διευκρινίσουμε ότι, καποιος μπορεί να υποκύπτει στο δαιμόνιο της απόρριψης
και να τον κάνει να αισθάνεται ότι κανένας δεν τον θέλει, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι υποχρεωτικά είναι παραδομένος στη σχιζοφρένεια.
Εξαρτάται από το πως το άτομο χτίζει τον εσωτερικό του άνθρωπο και αν δίνει έδαφος στις εισηγήσεις των πονηρών δυνάμεων.
Επίσης, μπορεί καποιος να υποκύπτει στο πνεύμα της απόρριψης, αλλά παρ’ όλα αυτά να μπορεί να χτίζει με τέτοιο τρόπο την προσωπικότητά του,
ώστε να υπάρχει σταθερότητα στη ζωή του.
Αντίθετα εκείνος που είναι κάτω από την επιρροή του πνεύματος της σχιζοφρένειας έχει πάντοτε αυτόν τον αγώνα
να κάνει έχει την αγωνία μέσα του για το ποιος πραγματικά είναι.
Έχει σύγχυση μέσα του δεν γνωρίζει την πραγματική του ταυτότητα. Σε όλες τις περιπτώσεις η λύση είναι μια.
Όταν το πνεύμα της απόρριψης πειράζει το νου μας αμέσως το επιτιμούμε.
Μπορείς να του μιλήσεις μεγαλόφωνα για να σε ακούσει το δαιμόνιο, γιατί δεν μπορεί να διαβάσει την σκέψη σου εάν προσεύχεσαι νοερά.

Άρχων της εξουσίας του αέρος ο σατανάς μας αποκαλύπτει η Εφεσίους β’ 12.
Ένας από τους στόχους του είναι να εξουσιάζει το χώρο μας ώστε να μας έχει κάτω από τον έλεγχο της επιρροής του.
Εμείς όμως, είναι ώρα να γίνουμε Στρατιώτες του Φωτός του Κυρίου των Δυνάμεων,
ώρα να γνωρίσουμε τις θέσεις και τα σχέδια του εχθρού. Δεν μας φοβίζει τίποτα, προχωρούμε εναντίον του με την υπεροχή του νικητή,
διακηρύττουμε δυνατά για να ακούσει ο εχθρός της ψυχής μας ότι δεν δεχόμαστε την εξουσία του,
δεν δεχόμαστε καμία εισήγηση ούτε από αυτόν ούτε από κανέναν άνθρωπο γιατί ο Κύριος έχει βάλει μέσα μας την δική Του αγάπη,
μας καλύπτει με το αίμα του και δεν δεχόμαστε καμιά εξουσία επάνω μας
ή στον τόπο μας γιατί σ’ όποιο τόπο το ίχνος των ποδών μας πατεί είναι έδαφος κατακτημένο από τον Κύριο.
(βλ. Δευτερονόμιο α’ 24.)

Καλό είναι πιο κάτω να δούμε και την παρανοϊκή φάση της αποσυντονισμένης προσωπικότητας...

Δώστε προσοχή,
ο μικρός δάκτυλος αντιπροσωπεύει:

3ον O μικρός = αυτο-εξαπάτηση, αυταπάτη, αυτο- αποπλάνηση!

Εξαπάτηση = του ανθρώπου από τον ίδιο του τον εαυτό!

Αποπλάνηση = εδώ έχουμε επίσης αποπλάνηση του ατόμου από τον ίδιο του τον εαυτό!

Αυταπάτη

Υπερηφάνεια = τα πρώτα τρία πνεύματα είναι που κάνουν το τέταρτο
να φουσκώνει σαν μπαλόνι, εννοείται ότι κάνουν τα άτομο
να υπερηφανεύεται.

Aυτός που νιώθει ότι τον απορρίπτουν, θέλει να νιώθει,
σαν αντιστάθμισμα ότι είναι πάρα πολύ σπουδαίος.
Tου εμφανίζεται λοιπόν το πνεύμα της αυταπάτης και του λέει μέσα του:
<<Εσύ παιδί μου είσαι πράγματι κάποιος στα πνευματικά θέματα,
είσαι σωστός γίγαντας πίστης!!!>>
Mπορεί να του εισηγείται ένα οποιοδήποτε άλλο είδος << γίγαντα >>.
Το εγώ του, που έχει πληγωθεί θανάσιμα εξαιτίας της απόρριψης,
φαίνεται ξαφνικά <<να παίρνει τα επάνω του>>.
Όλα αυτά όμως είναι σκηνοθετημένα από τα ακάθαρτα πνεύματα
και στο τέλος το άτομο το περιμένει ακόμα μια ΑΠΟΓΟΉΤΕΥΣΗ!

H παρανοϊκή φάση της αποσυντονισμένης προσωπικότητας

Το δεξί χέρι, ο μεγάλος δάκτυλος, φιλοξενεί το πνεύμα δυσπιστίας, καχυποψίας, φόβου και δειλίας και μανία καταδίωξης.

Σ’ αυτή την ομάδα της παρανοϊκής φάσης υπάρχει ένα ακόμα πονηρό πνεύμα που ονομάζεται

<<Τιμιότητα με κάθε θυσία>> το πως εκδηλώνεται το πνεύμα αυτό μπορεί κάποιος εύκολα να το εντοπίσει.

Ένας που είναι πράγματι τίμιος είναι σεμνός και ταπεινός, αντίθετα αυτός που κατέχεται από αυτό το πνεύμα της

<<ψευτο-τιμιότητας>> το διακηρύττει παντού και προσπαθεί με κάθε θυσία να αποδείξει στους άλλους την τιμιότητα του.

Μια άλλη εκδήλωση του ακάθαρτου αυτού πνεύματος είναι να κάνει το άτομο <<πράγματι>> τίμιο
για να μπορεί στη συνέχεια να ενεργήσει μέσα του το επόμενο πνεύμα της <<αυτοδικαίωσης>>
και ο άνθρωπος που αυτοδικαιώνεται σκληραίνει την καρδιά του στις Aλήθειες του Λόγου του Θεού,
γι αυτό ο Κύριος είχε πει ότι,

<<δεν ήρθε να καλέσει ΔΙΚΑΙΟΥΣ σε μετάνοια >>,

Γιατί αυτοί δεν έχουν ανάγκη μετάνοιας, αφού όλες τις ενέργειες τους τις δικαιολογούν
και ενώπιον του Θεού είναι και αισθάνονται δικαιωμένοι.

Η καχυποψία και η δυσπιστία χτίζουν σιγά σιγά την παρουσία τους μέσα στο άτομο, μέχρις ότου το αναγκάσουν να έρθει σε αντιπαράθεση με κάποιο άλλο.
μετά την σύγκρουση η πίεση που νιώθει το άτομο μέσα του υποχωρεί για λίγο.
Αυτή όμως η μικρή ανακούφιση που του παρέχουν τα πονηρά πνεύματα έχει βαρύ τίμημα για το άλλο άτομο το οποίο πληγώθηκε αναίτια και θα προσπαθήσει να γιατρέψει τα τραύματά του.
όταν το άτομο ενεργεί κάτω από την επιρροή παρανοϊκών πνευμάτων, δείχνει <<τέλεια αναισθησία>> ως προς το πόσο πληγώνει τους άλλους, ενώ ταυτόχρονα είναι <<υπερ-ευαίσθητο>> όταν πρόκειται με τον εαυτό του.
τα ακάθαρτα πνεύματα δεν ενεργούν πάντοτε με στερεότυπο τρόπο, υπάρχουν διαφορές και ιδιαιτερότητες από άτομο σε άτομο.
1ο παράδειγμα:
ΑΠΟΡΡΙΨΗ, ή φόβος απόρριψης ή απόρριψη από τον ίδιο τον εαυτό
2ο παράδειγμα:
Πνεύμα άσκησης ελέγχου επάνω σε άλλα πρόσωπα, ή πνεύμα κατοχής άλλων προσώπων από το άτομο, ή επαναστατικότητα, ή απείθεια..
ΓΙΑ ΝΑ ΓΊΝΕΙ ΠΙΟ ΚΑΤΑΝΟΗΤΌ(Σαμουήλ ιε' 23.)

<<ΔΙΟΤΙ Η ΑΠΕΙΘΕΙΑ είναι καθώς και το αμάρτημα της ΜΑΓΕΙΑΣ, και το ΠΕΙΣΜΑ καθώς η ΑΣΕΒΕΙΑ και η ΕΙΔΟΛΟΛΑΤΡΕΙΑ...>>
Η ερμηνεία εδώ μπορεί να γίνει με δυο τρόπους
1ον. Η ΑΠΕΙΘΕΙΑ για το Θεό είναι τόσο βδελυκτή, όσο η ίδια η μαγεία.
2ον. Αυτός που έχει μια απειθή φύση, έχει και τη φύση του μάγου (αποκρυφιστή)...

Ο ΣΚΟΠΟΣ ΤΗΣ ΜΑΓΕΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΝΑ ΚΑΤΕΞΟΥΣΙΑΖΕΙ!

Μαγεία είναι να κατ εξουσιάζει ένα πρόσωπο επάνω σε κάποιο άλλο πρόσωπο, χρησιμοποιώντας εκούσια ή ακούσια τη δύναμη των ακαθάρτων πνευμάτων. Η ΑΠΕΙΘΕΙΑ από την πλευρά της συχνά οδηγεί ένα άτομο να εξουσιάζει πάνω σε αλέα άτομα.
(Oταν ένα παιδί είναι απείθαρχο, επιβάλει με τον τρόπο του την δική του εξουσία επάνω στους γονείς του, οι οποίοι αναγκάζονται να <<εκτελούν>> τις απαιτήσεις του.) Το ίδιο γίνεται σε όλους σχεδόν τους τομείς της κοινωνικής μας ζωής η απείθεια μερικών ατόμων επιβάλει και την αναγκαστική συμπεριφορά των άλλων!

'Κύριε,

δίχως Εσένα,
είμεθα εδώ,
εορτάζοντες δίχως εορτή,
επιστήμονες δίχως γνώση,
γονείς δίχως παιδιά,
παιδιά δίχως γονείς,
ζωντανοί δίχως ζωή,
οδοιπόροι δίχως δρόμο,
κράζοντες δίχως κραυγή,
νοσταλγούντες δίχως ταξείδι,
πονεμένοι δίχως πόνο,
αγαπώντες δίχως αγάπη,
θρηνούντες δίχως θρήνο,
είμαστε εδώ ως λέξεις άδειες,
μορφές κενές,
δίχως ουσία και ομορφιά…'