- Ελεύθερη Σκέψη, Φιλοσοφία, και…. Πινελιές Ομορφιάς - .-= Η ΣΟΦΙΑ =-.
quote:
ΣΕ ΜΙΑ ΕΠΟΧΗ ΠΟΥ Ο ΑΥΘΟΡΜΗΤΙΣΜΟΣ ΚΑΤΑΝΤΗΣΕ ΕΙΔΟΣ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑΣ,ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΟΡΙΣΜΕΝΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΠΟΥ ΜΑΣ ΥΠΕΝΘΥΜΙΖΟΥΝ ΤΗΝ ΦΥΣΗ ΜΑΣ...... ΣΑΣ ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ !!!
ΚΑΙ ΕΓΩ ΠΩΣ ΝΑ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΩ ΓΙΑ ΤΑ ΚΑΛΑ ΣΟΥ ΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΕΝΘΑΡΡΥΝΤΙΚΑ ΜΑΖΙ,
ΠΟΛΥ ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΦΙΛΕ MASVIDAL;
ΜΑΛΛΟΝ ΜΕ ΜΙΑ ΟΜΟΡΦΗ ΕΙΚΟΝΑ;

ΚΑΠΟΙΟΥΣ ΟΜΟΡΦΟΥΣ ΣΤΙΧΟΥΣ;ΘΑ ΣΟΥ ΑΦΙΕΡΩΣΩ ΛΟΙΠΟΝ ΤΟ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΜΑΛΙΣΤΑ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΣΤΙΓΜΗ ΤΟ ΑΚΟΥΩ...
ΝΑΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ!!!
Train of love
Racing from heart to heart
Running late
Still in the lonely part
This train will never run me down
But only take me where I'm bound
It's part of me and part of you
I'll always be a part of you
Sail along, sail along silver moon
Don't be blue
Throw shadows in my room
I know in time we'll meet again
We come and go that way, my friend
It's part of me and part of you
I'll always be a part of you
"To love and honor
'til death do us part"
Repeat after me
This train is never going back
When the lonesome whistle blows
No one knows, no one knows
Train of love, Train of love
Train of love, Train of love
It's part of me, it's part of you
Train of love
ΚΑΙ ΤΕΛΟΣ ΝΑ ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΩ ΚΑΙ ΕΓΩ...
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
Edited by - kapodistria on 22/11/2003 18:38:58
ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΥΠΕΡΟΧΟ.ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΚΙ ΕΜΕΝΑ ΠΟΛΥ.
ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ !
quote:
Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΗ.
ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΥΠΕΡΟΧΟ.ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ ΚΙ ΕΜΕΝΑ ΠΟΛΥ.
ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΚΑΛΗ ΜΟΥ ΦΙΛΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ !
ΕΜΕΝΑ ΝΑ ΔΕΙΣ ΠΟΣΟ ΜΟΥ ΑΡΕΣΕΙ!!!
ΕΙΝΑΙ Η 8η; ΜΑΛΛΟΝ 9η ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΤΟ ΑΚΟΥΩ ΣΥΝΕΧΟΜΕΝΑ!!!
ΣΚΕΦΤΟΜΑΙ ΝΑ ΓΡΑΨΩ ΕΝΑ C.D. ΜΟΝΟ ΜΕ ΑΥΤΟ ΣΕ ΕΠΑΝΑΛΗΨΗ ΝΑ ΤΟ ΑΚΟΥΩ ΣΥΝΕΧΕΙΑ...
ΚΑΙ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΠΟΤΕ ΝΑ ΤΟ ΒΑΡΕΘΩ!!!
ΠΟΤΕ!!!
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
ΠΟΛΥ ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΦΙΛΕ MASVIDAL,
ΞΕΧΑΣΑ ΙΣΩΣ ΤΟ ΠΙΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ!!!
ΕΙΝΑΙ ΧΑΡΙΣΜΕΝΟ ΟΛΟ ΤΟ C.D. ΤΟΥ "ΝΕΙL YOUNG AND CRAZY HORSE" ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟ ΚΑΙ Η ΑΞΙΑ ΤΟΥ ΕΤΣΙ ΑΝΕΒΑΙΝΕΙ!!!
ΓΙ'ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΕΙΠΑ ΠΩΣ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΠΟΤΕ ΝΑ ΤΟ ΒΑΡΕΘΩ!!!
ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑ ΜΑ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟ ΜΟΥ ΠΡΟΣΩΠΟ!!!
ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.

Edited by - 1900 on 23/11/2003 15:28:56
Edited by - 1900 on 23/11/2003 15:29:33
Wittgenstein

quote:
Φίλε Πλάτωνα,
παρεπιπτόντως ωραία η φωτο, σαν τεράστιοι λουκουμάδες είναι
Βλέπεις φίλε 1900….μια φωτογραφία….τι συνειρμούς φέρνει στο μυαλό του καθένα… Δεν γίνεται να (ζουν / βιώνουν) όλοι τα ίδια….παρότι ολοι έχουμε μυαλό, ψυχή, εμπειρίες…η αντίληψη του κάθε πράγματος είναι διαφορετική. Κάτι που ίσως σήμερα ΕΜΕΙΣ κρίνουμε σαν περασμένο, η ανάξιο της προσοχής μας…μια μέρα βρούμε *(για λογαριασμό μας)….το πόσο δίκαιο μπορεί να είχε κάποιος άλλος….το τι περισσότερο έβλεπε…και που εμείς φτάσαμε να δούμε μετά από πολλά μα πολλά χρόνια.
Αναρωτιέμαι αν υπάρχει κάτι… ώστε να συντομεύσουμε αυτή τι διαδικασία…![]()
Γιατί έχω την εντύπωση φίλε μου, βλέποντας τι κάνουμε σαν ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ... πως οι περισσότεροι όχι μόνο είμαστε ανώριμοι….μα ζούμε μια εντελώς επιφανειακή ζωή…
quote:
Αν και πιστεύω οτι μερικα πράγματα στεκουν καλύτερα απο μόνα τους,
(ισως αν προσπαθήσεις πολύ να τα γκρεμίσεις κιολας, λεπτές ισορροποίες) παρ'όλ'αυτα θα προσπαθήσω.Είναι σαν να διαβάζεις ένα βιβλίο και αγωνιάς να φτάσεις στο τέλος
Βιάζεσαι να δεις τι θα γίνει!
Όταν όμως φτάσεις στο τέλος καταλαβαίνεις οτι όλο αυτο το όμορφο συναίσθημα που νιώθεις στο έδωσε το υπόλοιπο βιβλίο.
Όμως και το τέλος είναι μέρος του βιβλίου και αυτό ήταν που σε βοήθησε να βγάλεις αυτό το συμπέρασμα. Μεχρι να φτάσεις εκει δεν το αντιλαμβάνεσαι οτι θα είναι ο καθρεφτης αυτών που διάβασες.
Πολύ όμορφα! Και αν αντιληφτείς και αυτό σαν ΓΕΓΟΝΟΣ…πως δεν κάνεις τίποτα άλλο στη Ζωή, από το να μεταφερεις/ζεις…σε εικόνες, εμπειρίες…δεν θα αναρωτηθείς….μα καλά αυτό είναι όλο και όλο? Πρόσεξε….δεν αναρωτιέται ένας άπληστος ΝΟΥΣ… μα ένας ΝΟΥΣ που μαθαίνει…που είναι σε θέση να παρατηρεί συγχρόνως μέσα και έξω….χωρίς οι εμπειρίες να τον πηγαίνουν μια πάνω μια κάτω… Ίσως ενας τέτοιος ΝΟΥΣ/ΨΥΧΗ, να ΖΕΙ αυθεντικά, αυθόρμητα.. (όχι δημιουργήματα της φαντασίας του…μιας και ο ίδιος (ο Νους) είναι σε θέση να φτιάξει / ζήσει…σε ότι ψευδαίσθηση θελήσει.)
quote:
Κι ισως να σκεφτείς οτι βιάστηκες και δεν αφέθηκες να τ' απολάυσεις όσο θα μπορούσες.
Κι οτι δεν άφησες να σου δώσει όσα θα μπορούσες να είχες πάρει.
Κι ακόμα το οτι γίνεται να το ξαναδιαβάσεις δε σε ικανοποιεί,
γιατί ξέρεις πως δε θα 'ναι το ίδιο συναίσθημα.
Στη ζωή το πιο πιθανό είναι οτι δε θα 'χεις ούτε καν αυτη την ευκαιρία.
Τόσο η απόλαυση…όσο και το ΔΩΣΕ/ΠΑΡΕ…είναι στο χρόνο…και ζήτημα αισθήσεων…(η συναισθήματος). Ετσι δεν ειναι?
Μα εμείς πιστεύω πως θέλουμε να δούμε αν υπάρχει κάτι αλλο …![]()
Ποιος μας το λέει…?
...ο Σωκράτης? ο Χριστός? Ο Βούδας?...
Όχι! Αν μας το λένε ΑΛΛΟΙ…και εμείς τους πιστεύουμε..τοτε γινόμαστε απλά ακόλουθοι…. (καλούπια)... στα εν Χριστό Αδερφοί….και τέτοιες… συναισθήματο αρλούμπες για κλαψιάρηδες....
Μας το λέει το ίδιο το γεγονός, πως σε αυτή τη ΖΩΗ, υποφέρουμε. ΣΤΟΠ!!!!
Το να θέλει κάποιος να ελευθερωθεί….δεν είναι θέμα κάποιου άλλου…ούτε είναι πιασμένο στην ΕΠΙΘΥΜΙΑ (του κάτι άλλου καλλίτερου…που μιλήσαν οι φωτισμένοι και εδώ δεν ξερω.. αν αυτο γινεται κατανοητο.)
Ποια είναι η διαφορά….ενος νου που ακολουθεί…ένα μοδελλο…από ένα που δεν ακολουθεί?
Απλό δεν είναι…Ένας τέτοιος ΝΟΥΣ….δεν πιάνεται στα γνωστά μοδελλα/μονοπατια…μα είναι ένας ΝΕΟΣ ΝΟΥΣ…ένας ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΣ ΣΥΝΕΧΩΣ ΝΟΥΣ….μιας και κατανόει... και συγχρόνως δεν επηρεάζεται από το *(παλιό / γνωστό)….του οποίου μπορεί να κάνει χρήση…όποτε χρειασθεί.
quote:
Κι ο θάνατος είναι ο απόλυτος καθρέφτης της ζωής μας του ίδιου μας του εαυτού, του νοήματος, που μανιωδώς προσπαθούμε να φτάσουμε,
χάνωντας έτσι ζωτικές στιγμές.
Κι αν ξέρουμε οτι εκεί θα δούμε το νόημα της ζωής μας (στο τέλος)
αυτό δε σημαίνει οτι θα βαρεθούμε και θα κλείσουμε το βιβλίο, γιατί δε ξέρουμε τι θα δούμε! Αυτό είναι το γλυκό σασπένς.
Για να εκπνεύσεις πρέπει πρώτα να εισπνεύσεις.
Αυτός είναι ο κύκλος της ζωής.
Και η αναπνοή είναι ΜΙΑ μ'όλη της τη διεργασία.
Και τέλος όπως είχα γράψει και σ' ένα άλλο τοπικ:
Όσο κυνηγάς το νόημα τόσο θα το χάνεις. Άφησε το ν'αναπνευσει!
Κάνε το ταξίδι σου, ζήσε, παρατήρησε και κατέγραψε τον κόσμο σου και στο τέλος θα δεις το γιατί.
Καλέ μου φίλε…έχω την εντύπωση πως στο τέλος… δεν θα δουμε ΤΙΠΟΤΑ!!!….
Ο λόγος?
Η ΑΓΑΠΗ…είναι στην αρχή της κάθε πράξης/σκεψης μας…όχι στο τέλος.
Απλό δεν είναι?
Μια καλημέρα, στον…. Wittgenstein...μα και στον ουμβερτο εκο...![]()

Edited by - ΠΛΑΤΩΝΑΣ on 24/11/2003 09:59:41
quote:
"Αν έχεις ένα δωμάτιο, όπου δε θελεις να μπαινουν ορισμένα άτομα, βαλ'του μια κλειδαριά που οι άλλοι να μην έχουν το κλειδί της. Δεν έχει όμως νόημα να κάθεσαι να τους μιλάς για το δωμάτιο, εκτός κι αν θες να το θαυμάζουνε απ' έξω! Το πιο σωστό θα 'ταν να βάλεις μια κλειδαριά που θ'αντιληφθούν όσοι μοναχα έχουν το κλειδί κι όχι οι άλλοι."
Wittgenstein
ΜΙΑ ΣΚΕΨΗ ΠΑΝΩ ΣΕ ΜΙΑ ΑΛΛΗ ΣΚΕΨΗ...
ΕΝΑ ΔΩΜΑΤΙΟ ΠΟΥ ΣΕ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΝΙΩΘΕΙΣ ΟΜΟΡΦΑ ΓΙΑΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΙΔΙΟ ΟΜΟΡΦΟ,
ΧΑΙΡΕΣΑΙ ΝΑ ΤΟ ΕΧΕΙΣ...
ΚΑΙ ΟΤΑΝ ΧΑΙΡΕΣΑΙ ΝΑ ΤΟ ΕΧΕΙΣ ΚΑΠΟΙΕΣ ΦΟΡΕΣ ΤΟ ΦΩΝΑΖΕΙΣ ΓΙΑ ΝΑ ΜΟΙΡΑΣΤΕΙΣ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΧΑΡΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΜΟΡΦΙΑ!!!
ΜΕΡΙΚΕΣ ΦΟΡΕΣ ΚΑΠΟΙΟΙ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΟΥΝ...
ΚΑΠΟΙΕΣ ΑΛΛΕΣ,ΙΣΩΣ ΚΑΙ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΕΣ,ΔΕΝ ΣΕ ΚΑΤΑΛΑΒΑΙΝΕΙ ΚΑΝΕΙΣ,ΚΑΙ ΤΟ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ ΕΙΝΑΙ ΟΤΑΝ ...ΣΕ ΠΑΡΕΞΗΓΟΥΝ...
ΓΙ'ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΠΙΟ ΠΑΝΩ ΕΓΙΝΕ Ο ΛΟΓΟΣ ΤΗΣ "ΑΥΘΟΡΜΗΤΗΣ ΨΥΧΗΣ"...
ΚΑΙ ΑΥΤΗ Η ΠΑΡΕΞΗΓΗΣΗ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΟΥΜΕ ΣΕ ΠΙΚΡΑΙΝΕΙ...
ΝΑ ΚΑΙ ΟΙ ΠΛΗΓΕΣ ΤΟΥ ΑΥΘΟΡΜΗΤΙΣΜΟΥ ΠΟΥ ΘΙΞΑΜΕ ΠΙΟ ΠΑΝΩ,ΚΑΙ ΝΑ ΚΑΙ Ο ΠΟΝΟΣ ΠΟΥ ΠΗΓΑΖΕΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ...
ΠΑΝΤΩΣ ΤΟ ΚΛΕΙΔΙ ΕΓΩ ΤΟ ΕΧΩ ΧΑΣΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΠΟΛΛΑ ΧΡΟΝΙΑ...
ΚΑΙ ΔΕΝ ΤΟ ΑΝΑΖΗΤΩ ΚΑΘΟΛΟΥ...

ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
quote:
Κι ισως να σκεφτείς οτι βιάστηκες και δεν αφέθηκες να τ' απολαύσεις όσο θα μπορούσες.
ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΒΙΑΖΟΜΑΣΤΕ!!!
ΚΑΙ ΓΙΑ ΠΟΣΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ,ΑΛΗΘΕΙΑ!!!
ΚΑΙ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ Η ΑΠΟΛΑΥΣΗ,Η ΕΥΧΑΡΙΣΤΗΣΗ,Η ΙΚΑΝΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΑΝΑΜΟΝΗΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΥΣΕΣ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΣΤΙΓΜΗ!!!ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΜΕΓΑΛΕΙΩΔΗ ΣΤΙΓΜΗ ΣΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ!!!
ΒΙΑΖΟΜΑΣΤΕ ΒΓΑΖΟΥΜΕ ΛΑΘΟΣ ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑΤΑ ΚΑΙ ...ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΟΜΑΣΤΕ!!!
ΚΑΙ Η ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΕΡΧΕΤΑΙ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙ ΤΗΝ ΨΥΧΗ ΜΑΣ,ΝΑ ΓΚΡΕΜΙΣΕΙ ΟΜΟΡΦΑ ΟΝΕΙΡΑ,ΙΔΑΝΙΚΕΣ ΕΝΝΟΙΕΣ,ΑΞΙΕΣ ΚΑΙ ΟΡΑΜΑΤΑ...
ΓΙ'ΑΥΤΟ ΘΕΛΩ ΝΑ ΠΑΩ ΣΤΟ ΔΑΣΟΣ...
ΝΑ ΜΑΘΩ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΖΩΗ...
ΚΙ'ΟΧΙ ΟΤΑΝ ΠΕΘΑΝΩ ΝΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΩ ΟΤΙ ΔΕΝ ΕΖΗΣΑ...

ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
quote:
Κάτι που ίσως σήμερα ΕΜΕΙΣ κρίνουμε σαν περασμένο, η ανάξιο της προσοχής μας…μια μέρα βρούμε *(για λογαριασμό μας)….το πόσο δίκαιο μπορεί να είχε κάποιος άλλος….το τι περισσότερο έβλεπε…και που εμείς φτάσαμε να δούμε μετά από πολλά μα πολλά χρόνια.
Με το να παρατηρείς ή με το να βιώνεις μπορεί να φτασεις στα ίδια συμπεράσματα. Σίγουρα όμως θα 'χουν διαφορετική βαρύτητα. Βεβαίως χρειάζονται και τα δύο. Αλλήλοσυμπληρώνονται. Έζησα και ξαφνικά όλα αυτα που διάβασα απέκτησαν νόημα, θα πούμε. Γιατί αναπνεύσαμε και μυρίσαμε την αλήθεια.
Και αυτός ο άλλος που είδε το περισσότερο το έζησε πρώτα.
Για τον εαυτό του όμως, δεν έζησε για μας.
Με την έτοιμη τροφή (φαστ φουντ) ικανοποιησαι προσωρινά, γρήγορα όμως θα ξαναπεινάσεις. Και το καλό σπιτικό φαγητό που θα φτιάξεις εσύ παίρνει χρόνο.
Γράφεις:
quote:
Αναρωτιέμαι αν υπάρχει κάτι… ώστε να συντομεύσουμε αυτή τι διαδικασία…
Γράφω:
quote:
αγωνιάς να φτάσεις στο τέλος
Βιάζεσαι
--------------------------------------------------
quote:
Γιατί έχω την εντύπωση φίλε μου, βλέποντας τι κάνουμε σαν ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑ... πως οι περισσότεροι όχι μόνο είμαστε ανώριμοι….μα ζούμε μια εντελώς επιφανειακή ζωή…
Συμφωνώ...αλλά ξέρεις τι λάθος κάνουμε οι περισσότεροι; Βλέπουμε το όλο κι όχι το ένα. Θελουμε να θεραπεύσουμε την "αρρώστια" αντι να ξεκινήσουμε απ' την αιτία. Μήπως η σημαντικότερη αλλαγή δεν είναι αυτη των συνθηκών αλλά η αντιμετώπισή μας προς αυτές; Ύστερα θα'ρθει και η άλλη.
Σίγουρα είναι μακροχρόνια διαδικασία αλλά αμα το δεις έτσι δύσκολα θα το πάρεις απόφαση ή και ποτέ.
quote:
Και αν αντιληφτείς και αυτό σαν ΓΕΓΟΝΟΣ…πως δεν κάνεις τίποτα άλλο στη Ζωή, από το να μεταφερεις/ζεις…σε εικόνες, εμπειρίες…δεν θα αναρωτηθείς….μα καλά αυτό είναι όλο και όλο?
Η λέξη κλειδί εδώ, φίλε Πλάτωνα ειναι η "αντιληφθείς" η αντίληψη δηλαδή. Αν εσυ βλέπεις μόνον αυτό τοτε ναι, αυτό είναι όλο κι όλο.
Αλλά μονο αυτό αντιλαμβάνεσαι; Πρεπει να ξεδιαλύνουμε την ομίχλη στην αντίληψή μας, να σπάσουμε τα όρια που της έχουμε βάλει απ' τη στιγμή κιολας που γεννηθήκαμε.
quote:Το Θεμα όμως είναι οτι δε μένει στάσιμος. Η κίνηση είναι αυτή που εμποδίζει την αχρήστευση. Η συνεχή κίνηση. Να είσαι έτοιμος να γκρεμισεις και να χτίσεις ανα πάσα στιγμή. Αυτό είναι το ενστικτο σε συνεργασία με τον νου. Για μένα το ενστικτο είναι αναποσπαστο μέρος του νου. Αλλά εμείς επιμένουμε να το καταπιέζουμε.
….χωρίς οι εμπειρίες να τον πηγαίνουν μια πάνω μια κάτω…
Τιποτα δε μένει σταθερό τα πάντα είναι σε συνεχή κινηση κι αυτό ισως να 'ναι το μόνο σταθερό!
Η διαδικασία μπορει να μην είναι πάντα ευχάριστη για το φτωχό μας το μυαλό, αλλά το αποτέλεσμα μπορεί να 'ναι και λύτρωση.
Έτσι μόνο θα υπάρχει ένας...
quote:
ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟΣ ΣΥΝΕΧΩΣ ΝΟΥΣ
quote:
Καλέ μου φίλε…έχω την εντύπωση πως στο τέλος… δεν θα δουμε ΤΙΠΟΤΑ!!!….
Εγώ θα λεγα τίποτα καινουριο
Αλλα θα τα δούμε αλλιώς
ΞΕΚΑΘΑΡΑ
Το τέλος ειναι ο καθρεφτης της αρχής.

Edited by - 1900 on 24/11/2003 19:30:56
ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΤΑΦΕΡΝΟΥΜΕ Σ'ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΖΩΗ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΜΑΣ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΥΝ,ΠΟΥ ΜΑΣ ΓΕΜΙΖΟΥΝ,ΜΑΣ ΚΡΑΤΟΥΝ ΖΩΝΤΑΝΟΥΣ;
ΓΙΑΤΙ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΛΩΝΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΔΕΥΤΕΡΕΥΟΝΤΑ ΚΑΙ ΕΠΟΥΣΙΩΔΗ ΘΕΜΑΤΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑΤΡΩΝΕ ΤΗΝ ΖΩΗ ΜΑΣ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΧΟΥΝ ΔΕΣΜΙΟΥΣ ΣΕ ΛΑΘΟΣ ΑΤΡΑΠΟΥΣ!!!
ΔΗΛΑΔΗ ΤΟΣΟ ΠΟΛΥ ΕΠΙΤΥΧΗΜΕΝΑ ΜΠΟΡΟΥΝ ΟΙ ΕΞΟΥΣΙΑΣΤΕΣ ΜΑΣ ΝΑ ΕΛΕΓΧΟΥΝ ΤΙΣ ΖΩΕΣ ΟΛΩΝ ΜΑΣ;ΝΑ ΜΑΣ ΚΡΑΤΟΥΝ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΣΕ ΜΙΑ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΝΟΣΗΡΗΣ ΒΙΩΣΗΣ;ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΕΚΕΙ ΝΑ ΔΙΑΙΩΝΙΖΟΥΜΕ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΠΟΡΕΙΑ ΔΕΙΧΝΟΝΤΑΣ ΜΑΛΙΣΤΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΠΑΡΑΛΛΑΧΤΟ ΑΥΤΟ ΔΡΟΜΟ ΣΤΟΥΣ ΑΠΟΓΟΝΟΥΣ ΜΑΣ;!!!
ΤΙΠΟΤΑ ΠΙΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΙΚΑΝΟ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΟΝ ΡΟΥ ΤΩΝ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝ ΑΥΤΩΝ ΠΟΥ ΛΕΓΕΤΑΙ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΒΙΩΣΗ;ΤΙΠΟΤΑ;
ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΤΕΛΙΚΑ ΕΔΩ;
ΤΑ ΛΕΜΕ ΓΙΑ ΝΑ ΤΑ ΑΚΟΥΜΕ ΜΟΝΟΙ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΕΠΙΚΡΟΤΟΥΜΕ Ο ΕΝΑΣ ΤΟΝ ΑΛΛΟΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟ;!!!
ΟΧΙ, ΟΠΩΣΔΗΠΟΤΕ ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΘΑ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ...
ΚΑΤΙ ΑΛΛΟ ΠΟΥ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ!!!
ΓΙΑΤΙ ΟΛΑ ΘΕΛΟΥΝ ΑΛΛΑΓΗ!!!
ΤΑ ΠΑΝΤΑ!!!
ΤΟ ΘΕΜΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΑ ΠΟΣΟ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΠΡΑΞΟΥΜΕ ΚΑΤΙ ΤΕΤΟΙΟ...
ΠΟΣΟ ΕΧΟΥΜΕ ΤΗΝ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΦΥΣΙΚΑ ΠΟΣΟΙ ΝΑ ΒΙΩΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ ΜΑΣ!!!

ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
Edited by - kapodistria on 27/11/2003 19:26:59
Σουφί Ανσαρί
Va(l)nta
Διχασμένη προσωπικότητα
+ Mοναδική απόγονος
Thoth Tρισμέγιστου
+(ξανά) αδερφή TAT Kύβου

ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.



ΜΕ ΕΙΛΙΚΡΙΝΗ ΦΙΛΙΚΗ ΔΙΑΘΕΣΗ ΠΑΝΤΑ... ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ.
Edited by - kapodistria on 27/11/2003 20:00:19
Μήπως και οι δυο τους δεν διαμορφώνονται συνεχώς?
Από τι?
Μα από την εκπαίδευση τους…
Από τις χαρές και λύπες…
Από τα θέλω…
Από ότι ελπίζουν…
Από ότι φοβούνται…
Μα ακόμα και από το κλίμα?
Γίνεται ένας ΝΟΥΣ πιασμένος σε τέτοια διαδικασία, (που φοβάται, που είναι κτητικός, κλπ κλπ…) να γνωρίσει κάτι που είναι εκτός των προβολών του? (Εικόνες…. Συμπεράσματα…Πιστεύω….)
Με παράλυσες με ότι γράφεις….χέρι μου….
Και η όλη έρευνα που πάει? Ξέρεις πόσοι εσωτερικά ….πασχίζουμε… στο ψάξιμο…. στην έρευνα….όλα είναι…. μια άλλη πλάνη?
Ποιος ζητάει την ευτυχία? Ο ευτυχισμένος η ο δυστυχισμένος?
Αν όντως την ζητάει ο δυστυχισμένος.... για το Θεό…την ζητάει όποιος Θεό δεν έχει…..και για την Αγάπη….ΤΟ ΙΔΙΟ!!!
Τώρα…. κάνε μια σοβαρή ερώτηση στο ΕΑΥΤΟ!… Μπορείς να ερευνήσεις δίχως να εχεις καποιο κίνητρο?
Ποια η κατάσταση…ενός τέτοιου ΝΟΥ ?
Το ΑΝΘΙΣΜΑ της καλοσύνης του ΝΟΥ.. είναι διαφορετικό από το να είσαι καλός προς επίτευξη κάποιου σκοπού.... Το άνθισμα της καλοσύνης του ΝΟΥ, είναι η δράση της αγάπης…. και είναι η ίδια η δράση ΑΙΩΝΙΟΤΗΤΑ…και όχι ότι ψάχνεις…

Μπάλλες ασημένιες και χιονι πέφτει
Για να 'ρθει ο χρονος να γίνει
άγραφο χαρτί.
Κάτω στην αυλη βρεχει καθρεφτακια
γόμες και κιθάρες και μολυβάκια
για να εμπνευστει ο χιονάνθρωπος
της γειτονιάς
τα στιχάκια της χρονιάς.
Χριστούγεννα πάντα είν' επώδυνο
να ξαναδώ το φως γυμνό
Να σπαρταρά το περιεχόμενο
Να ιδρώνω λες και ξεγεννώ.
Κρατα το χέρι μου ενώ,
επί ένα χρόνο γιορτινό
Στο γλυκό βουνο
με των μάγων τ' άστρο θ'ανεβαίνω
Χρονια παιδικά και συντρόφους του έργου
Πλάι μου ότι άλλο να 'ναι ξένο.
Μια κορφη χρυσή
κι αγκαλιά μου εσύ
Κόψε τους μαλάκες κι έλα δωσ' μου
Παλι το φιλί
Στην Ανατολή
Και στην άκρη του καινούριου κόσμου
Δ.Σαββόπουλος

Edited by - 1900 on 09/12/2003 01:04:40
Φαίη εδώ, ο Πλάτωνας ανέφερε για διαμόρφωση.
Αλήθεια είναι οτι η διαμόρφωση επιδρά σε κάθε κύτταρο και διαμορφώνει απο μικρή ηλικ΄λια μέχρι να καταντήσει τον άνθρωπο έρμαιο των συνηθειών του.
Ποιοί βλέπουν αυτή τη διαμόρφωση, ποιοί είναι ικανοί να την διακρίνουν πίσω απο τους πολύπτυχους εαυτούς?
Το άνθισμα της καλοσύνης του Νού όμως δεν ευσταθεί.
Ο Νούς δε μπορεί να έχει σχέση με την καλοσύνη αλλά το συναίσθημα.
Ο Νούς δε μπορεί να είναι καλός αλλά η καρδιά του ανθρώπου.
Τελικά, είμαστε τόσα πολλά και διαφορετικά κομμάτια..
Αποτελούμαστε απο τόσες πολύπτυχες μάσκες που τελικά αναρωτιέμαι πόσο βαθειά μπορούμε να διεισδύσουμε σ' αυτά που ψάχνουμε.

«λοιπόν αυτός που γύρευα είμαι...»
ψήγματα φωτιάς στα υγρά υπόγεια λέξεων
που εν λευκώ αδημονούν αίφνης ονειροδίαιτα
συνονθύλευμα ονείρων «τα πάντα ρει»
πορφυρογέννητη φωτιά τρελής ροδιάς
έγκατα κτερίσματα ρέμβης...
διάττοντα ιδανικά ανάσκελα προσηλωμένα
ριπές μονοσύλλαβης ερημίας...
παρανάλωμα αδηφάγου δάσους
κύκνειοι κάλυκες οργασμού
μαιάνδροι παρομοίωσης εικόνας μεταφοράς
ντύθηκα χειμωνιάτικο σακάκι
έστριψα στην πρώτη γωνία
με μια μορφή ατομικού ιμπεριαλισμού στη τσέπη
στην πρώτη ευκαιρία
σου έβγαλα τη γλώσσα
κι εξαφανίστηκα σφυρίζοντας αμέριμνο σκοπό
η επωδός σε μάρανε ποιητή
αντιστροφή της παρομοίωσης που πέτυχε
dsm
Edited by - spirit on 16/12/2003 00:22:27
~Γρηγόρης~
Once you were wild, don't let them tame you
