- Η ΜΕΤΑΦΥΣΙΚΗ ΣΑΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΒΙΩΜΑ - .-= Η ΨΥΧΗ =-.

quote:

---

Χμ ... θα ήθελα να μου πεις φίλε Dr Jekyll Mr Hyde, τι εννοείς όταν λες πως κάποιος νιώθει περιορισμένος, δηλ. τι ερμηνεία δίνεις εσύ στην λέξη "περιορισμός" και γιατί νομίζεις πως κάποιος μπορεί να αισθάνεται έτσι. Π.χ πες μου έναν περιορισμό λόγου χάρην που αισθάνεται ο σημερινός άνθρωπος.

---

He can't fly, for one
Απλά..λέω..ότι αυτό τον κόσμο θα λέγαμε ότι τον διέπουν κάποιοι "νόμοι"¨..νόμοι τους οποίους εγώ..είμαι υπχρεωμένος να τους ανέχομαι; Και γιατί να μην ανέχομαι τα "εγώ" μου, και αυτούς τους νόμους να τους ανέχομαι;
(Κάνοντας πάλι τον συνήγορο του διαβόλου)

quote:

---

quote:

---

Χμ ... θα ήθελα να μου πεις φίλε Dr Jekyll Mr Hyde, τι εννοείς όταν λες πως κάποιος νιώθει περιορισμένος, δηλ. τι ερμηνεία δίνεις εσύ στην λέξη "περιορισμός" και γιατί νομίζεις πως κάποιος μπορεί να αισθάνεται έτσι. Π.χ πες μου έναν περιορισμό λόγου χάρην που αισθάνεται ο σημερινός άνθρωπος.

---

He can't fly, for one
Απλά..λέω..ότι αυτό τον κόσμο θα λέγαμε ότι τον διέπουν κάποιοι "νόμοι"¨..νόμοι τους οποίους εγώ..είμαι υπχρεωμένος να τους ανέχομαι; Και γιατί να μην ανέχομαι τα "εγώ" μου, και αυτούς τους νόμους να τους ανέχομαι;
(Κάνοντας πάλι τον συνήγορο του διαβόλου)

---

Γειά σου Ντοτόρο μου...

Πριν απο τα ρήματα.."διέπομαι" και "ανέχομαι" θα πρέπει να εισάγουμε στην συζήτηση το ρήμα "υπόκειμαι"...αλλα και στο πώς αυτό ρήμα-έννοια αρχίζει να αποκτά ενεργό υπόσταση και με ποιές παραμέτρους...

Κολυμβητής γίνομαι εφόσον μπώ στην θάλασσα...ορειβάτης εφόσον ανέβω στο βουνό...σκιέρ εφόσον κάνω σκί...και σε όλα τα επιμέρους υφίστανται και οι εκ των πραγμάτων "νόμοι"...στους οποίους εκ των πραγμάτων υπο-κείμεθα και θεωρούμε a-priori ότι γνωρίζουμε πρίν αναλάβουμε το "εγχείρημα"...!

Κάθε ανάληψη και για το οτιδήποτε, οποιαδήποτε και αν είναι αυτή θέτει κανόνες ... άρα και περιορισμούς...στους οποίους υποκείμεθα εφόσον ενεργητικά κινηθούμε προς αυτήν την δράση-κίνηση..

Εσύ τι λές Ντοτόρο???

Μείνε μέσα στο παιχνίδι...

quote:

---

Ναι, βεβαίως και ισχύουν τα όσα λες. Όμως εμένα δε με απασχολεί να γίνω ούτε καλός κολυμβητής, ούτε και καλός ορειβάτης.. με ενδιαφέρει πολύ απλά να μην υπο-κειμαι, σε τίποτα.. τόσο δύσκολο είναι αυτο;

---

Απ'οτι φαίνεται ... "ναί"...για όλους μας!

Εκτός και αν μένεις ακίνητος και δεν συμμετέχεις σε τίποτα...

Μείνε μέσα στο παιχνίδι...

Αναγκαστικά συνδεόμαστε με τους ανθρώπους γύρω μας,δέν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς αυτούς,ή αν το κάνουμε θα σημαίνει πολύ απλά οτι δέν είμαστε άνθρωποι.

Το πρόβλημα της ελευθερίας κατα την γνώμη μου,έχει δύο κατευθύνσεις.Η μία είναι οριζόντια,και έχει να κάνει με τις σχέσεις μας με τους άλλους ανθρώπους,και η άλλη είναι κάθετη και έχει να κάνει με την σχέση με τον θεό πηγή μας. Στην οριζόντια κατεύθυνση,τα άσχημα συναισθήματα και πράξεις,παίζουν καταλυτικό ρόλο γιατί πάνε και έρχονται,τα στέλνεις και σου τα στέλνουν και τελειωμό δέν έχει αυτό το πρόγραμμα,κοιτάξτε τις αντιμαχίες εδω μέσα.Ετσι κάποιος νιώθει εξαρτημένος(φυλακισμένος) και είναι, απο την στιγμή που συνεχίζει να υπερασπίζει το εγώ του.

Στην κάθετη κατεύθυνηση, το μπλοκάρισμα του dna μας απο το κάρμα,δέν μας αφήνει να θυμηθούμε κάτι πέρα απο αυτό που βλέπουμε.Δέν μας επιτρέπει καν την αιώνια ζωή,η οποία θα έπρεπε να είναι δεδομένη απο την ροή της ενέργειας στον κεντρικό αγωγό. Ο κάθετος δρόμος,είναι άδειος απο τους περισσότερους ανθρώπους και αυτή είναι η αιτία της δυστυχίας τους.Μπορεί να έχουν τα πάντα και να έχουν καλές σχέσεις με τους άλλους,αλλά δέν γνωρίζουν,ζούν στην άγνοια και απο την στιγμή που ζείς στην άγνοια,εύκολα μπορείς να κάνεις και το λάθος.Επιπλέον έχουν αποδεχτεί τον φυσικό θάνατο και άλλες αρρώστιες χωρίς κάν να φέρουν αντίσταση.

Η επαφή μας με τον θεό πηγή,(γνώση της εσωτερική επιστήμης και ενεργοποίηση της ροής της ενέργειας απο την πηγή στο σώμα μας) και η καλές σχέσεις μας με τους άλλους,είναι αυτά που χρειάζονται κατα την γνώμη μου.

Αυτό που μετρά περισσότερο από τις λέξεις είναι τα έργα που κάνουμε. Διαβάζω ενδιαφέροντα πράγματα και αυτά μπορεί να μην τελειώσουν ποτέ… κάποιο έργο γίνεται; Δηλ λέει ο Ζιπ:

quote:

---

Αν ξεκινάς απ' αυτό που είσαι, τότε δεν θα βρεις ποτέ ποιος είσαι. Αυτό είναι το μέγα λάθος που κάνουμε. Δεν ξεκινάμε απ' αυτό που είμαστε, γιατί αυτό που είμαστε είναι αυτό που νομίζουμε πως είμαστε. Άλλο αυτό που είμαστε, κι άλλο αυτό που νομίζουμε πως είμαστε.
Ξεκινάμε απ' αυτό που δεν είμαστε, απ' αυτό που δεν γνωρίζουμε. Δεν γνωρίζουμε ποιοι είμαστε και ξεκινάμε να βρούμε ποιοι είμαστε. Αν γνωρίζαμε, τότε δεν θα ξεκινούσαμε καν ένα τέτοιο δύσκολο "ταξίδι".
Αν ξέρω ποιος είμαι, γιατί να ψάξω να βρω ποιος είμαι ; Το θέμα είναι πως αυτό που λέω πως "ξέρω", δεν είναι αυτό που πραγματικά ξέρω, αλλά αυτό που νομίζω πως ξέρω.
Όταν ο άνθρωπος κατανοήσει αυτήν την διαφορά, τα πράγματα θα είναι πολύ πιο εύκολα γι' αυτόν.

---

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ

quote:

---

Αγαπητοί μου φίλοι..

Αυτό που μετρά περισσότερο από τις λέξεις είναι τα έργα που κάνουμε. Διαβάζω ενδιαφέροντα πράγματα και αυτά μπορεί να μην τελειώσουν ποτέ… κάποιο έργο γίνεται; Δηλ λέει ο Ζιπ:

quote:

---

Αν ξεκινάς απ' αυτό που είσαι, τότε δεν θα βρεις ποτέ ποιος είσαι. Αυτό είναι το μέγα λάθος που κάνουμε. Δεν ξεκινάμε απ' αυτό που είμαστε, γιατί αυτό που είμαστε είναι αυτό που νομίζουμε πως είμαστε. Άλλο αυτό που είμαστε, κι άλλο αυτό που νομίζουμε πως είμαστε.
Ξεκινάμε απ' αυτό που δεν είμαστε, απ' αυτό που δεν γνωρίζουμε. Δεν γνωρίζουμε ποιοι είμαστε και ξεκινάμε να βρούμε ποιοι είμαστε. Αν γνωρίζαμε, τότε δεν θα ξεκινούσαμε καν ένα τέτοιο δύσκολο "ταξίδι".
Αν ξέρω ποιος είμαι, γιατί να ψάξω να βρω ποιος είμαι ; Το θέμα είναι πως αυτό που λέω πως "ξέρω", δεν είναι αυτό που πραγματικά ξέρω, αλλά αυτό που νομίζω πως ξέρω.
Όταν ο άνθρωπος κατανοήσει αυτήν την διαφορά, τα πράγματα θα είναι πολύ πιο εύκολα γι' αυτόν.

---

Άξια έχει το έργο.. τι κάνατε για αυτό; Πως ξεκινά κανείς να δημιουργεί αυτή την απόσταση μεταξύ αυτού που ΕΙΝΑΙ και αυτού που νομίζει ότι είναι; Θα είχε αξία να μελετηθεί και να συζητηθεί το έργο.. το έργο του καθενός. Αυτό έχει αξία επειδή έχει το βίωμα. Πρώτα το έργο και μετά οι λέξεις… αλλιώς κινδυνεύουμε να μείνουμε στις λέξεις..
Συγγνώμη για την παρέμβαση μου … φιλικά

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ

---

Καλησπερα φίλε "ένας υπηρέτης"...

Πές μου ποιό είναι ή εμφανίζεται για σένα ως οικουμενικό αίτημα και ανάγκη...δεν μιλάω γι'αγάπη...σεβασμό..ή το οτιδήποτε άλλο αντίστοιχο , αυτά αποτελούν εργαλεία και δυνητικά αποκτώνται -θεωρητικά πάντα- μέσα απο την επιδραστικότητα που ενδεχομένως μπορεί ο καθένας να έχει επι του εαυτού του και που οδηγεί στην αυτο-γνωσία και μετέπειτα στην αναγνώριση των συνανθρώπων του...

Ποιό είναι το "οικουμενικό αίτημα" φίλε μου , των ανθρώπων..όλων μας???

Μείνε μέσα στο παιχνίδι...

Από όσο μπορώ να διακρίνω ,δεν μπορεί να υπάρχει ένα οικουμενικό αίτημα για όλους επειδή ο κάθε άνθρωπος ζει μέσα σε ένα δικό του ψυχολογικό κόσμο..έτσι ακόμα και η οικουμενικότητα γίνεται ή μεταφράζεται σύμφωνα με την υποκειμενικότητα του καθενός.

Υπάρχουν οι άνθρωποι που κατά κύριο βάρος ύπαρξης έχουν τα ψυχολογικά κέντρα δηλ λειτουργούν με το ένστικτο, το κινητικό και το σεξουαλικό. Αυτοί οι άνθρωποι λέγονται εικαστικοί. Δεν φιλοσοφούν και δεν προβληματίζονται με αυτά που με ρωτάς.

Μετά υπάρχουν οι άνθρωποι της πίστης. Αυτοί οι άνθρωποι είναι έτοιμοι να ακολουθήσουν κάτι δια μέσω της πίστης χωρίς να πολύ σκεφτούν. Μπορούν να οργανωθούν γύρω από μια θρησκεία ή κάποια αίρεση. Δεν χρειάζεται να σκεφτούν για αυτά που πιστεύουν επειδή έχουν σκεφτεί οι άλλοι για αυτούς. Το κέντρο βαρύτητας είναι το συναισθηματικό.

Μετά υπάρχουν οι άνθρωποι που το κέντρο βαρύτητας είναι το διανοητικό. Αυτοί οι άνθρωποι ψάχνονται! Ερευνούν ,φιλοσοφούν, έχουν ανησυχίες και πάνε από την μια ιδέα στην αλλα ιδέα ψάχνοντας μια λύση σε αυτά που του προβληματίζουν. Δεν ακολούθου κάτι χωρίς πρώτα να το έχουν περάσει από το διανοητικό τους κέντρο.

Μετά υπάρχουν οι άνθρωποι που σαν κέντρο βαρύτητας έχουν την αυτοσυνείδηση ή κατευθύνονται ως προς αυτήν. Αυτοί οι άνθρωποι εξετάζουν αυτό που είναι όχι μέσα από μια ιδέα αλλα ¨μέσα¨ από την ίδια την συνείδηση… και αυτό δεν τελειώνει εδώ!

Τώρα.. αγαπητέ μου φίλε καταλαβαίνεις γιατί δεν μπορώ να σου δώσω μια απάντηση σε αυτό που με ρωτάς. Αυτό που είναι οικουμενικό για εμένα μπορεί να μην είναι για εσένα ή μπορεί και να είναι..αλλα σίγουρα για κάποιον άλλον δεν είναι.

Εσύ είσαι ένα άτομο που έρευνας..ψάχνεις..ανακαλύπτεις. Πόσες φορές έχεις βρεθεί να πιάνεις τον εαυτό σου ότι αυτά τα οποία σκέφτεσαι ή τα οποία ανακαλύπτεις είναι εντελώς άχρηστα για κάποιους ανθρώπους; Δεν τα θέλουν, δεν τους απασχολούν και δεν θέλουν να χάσουν τον χρόνο τους με αυτά!

Μπορεί να υπάρχει μια οικουμενική αλήθεια μέσα σε αυτή την απειρότητα.. αλλα αυτό δεν σημαίνει ότι όλα τα όντα ενδιαφέρονται για αυτήν… και πιστεύω πως αυτό που λέω είναι ολοφάνερο από τα παραδείγματα που έχουμε στην ζωή μας. Επίσης κοίτα τα άτομα που ενδιαφέρονται για αυτήν την οικουμενική αλήθεια ..πως την προσεγγίζουν και πόσες συγκρούσεις υπάρχουν. Αυτό για εμένα δείχνει ότι οι συγκρούσεις είναι διανοητικές.. και καμία διανόηση δεν μπορεί να συλλάβει αυτό που ΕΙΝΑΙ.

Έτσι όλοι οι διανοούμενοι, οι σκεπτικιστές, , οι υλιστές, οι άθεοι, οι πιστοί, και όλοι όσοι ακλουθούν μια ιδέα και όχι αυτό που πραγματικά ΕΙΝΑΙ θα σφάζονται μπροστά από την πόρτα της Αλήθειας χωρίς ποτέ να περνούν «πίσω» από αυτήν.
Θυμήσου τον πύργο της ΒΑΒΕΛ. Ήθελαν να φτάσουν τον θεό..δηλ την οικουμενική αλήθεια..

Εσύ αγαπητέ μου φίλε μπορείς να απαντήσεις σε αυτό που με ρωτάς;

Από όσο μπορώ να διακρίνω ,δεν μπορεί να υπάρχει ένα οικουμενικό αίτημα για όλους επειδή ο κάθε άνθρωπος ζει μέσα σε ένα δικό του ψυχολογικό κόσμο..έτσι ακόμα και η οικουμενικότητα γίνεται ή μεταφράζεται σύμφωνα με την υποκειμενικότητα του καθενός.

Υπάρχουν οι άνθρωποι που κατά κύριο βάρος ύπαρξης έχουν τα ψυχολογικά κέντρα δηλ λειτουργούν με το ένστικτο, το κινητικό και το σεξουαλικό. Αυτοί οι άνθρωποι λέγονται εικαστικοί. Δεν φιλοσοφούν και δεν προβληματίζονται με αυτά που με ρωτάς.

Μετά υπάρχουν οι άνθρωποι της πίστης. Αυτοί οι άνθρωποι είναι έτοιμοι να ακολουθήσουν κάτι δια μέσω της πίστης χωρίς να πολύ σκεφτούν. Μπορούν να οργανωθούν γύρω από μια θρησκεία ή κάποια αίρεση. Δεν χρειάζεται να σκεφτούν για αυτά που πιστεύουν επειδή έχουν σκεφτεί οι άλλοι για αυτούς. Το κέντρο βαρύτητας είναι το συναισθηματικό.

Μετά υπάρχουν οι άνθρωποι που το κέντρο βαρύτητας είναι το διανοητικό. Αυτοί οι άνθρωποι ψάχνονται, ερευνούν ,φιλοσοφούν, έχουν ανησυχίες και πάνε από την μια ιδέα στην αλλη ιδέα ψάχνοντας μια λύση σε αυτά που τους προβληματίζουν. Δεν ακολούθουν κάτι χωρίς πρώτα να το έχουν περάσει από το διανοητικό τους κέντρο.

Μετά υπάρχουν οι άνθρωποι που σαν κέντρο βαρύτητας έχουν την αυτοσυνείδηση ή κατευθύνονται ως προς αυτήν. Αυτοί οι άνθρωποι εξετάζουν αυτό που είναι όχι μέσα από μια ιδέα αλλα ¨μέσα¨ από την ίδια την συνείδηση… και αυτό δεν τελειώνει εδώ!

Τώρα.. αγαπητέ μου φίλε καταλαβαίνεις γιατί δεν μπορώ να σου δώσω μια απάντηση σε αυτό που με ρωτάς. Αυτό που είναι οικουμενικό για εμένα μπορεί να μην είναι για εσένα ή μπορεί και να είναι..αλλα σίγουρα για κάποιον άλλον δεν είναι.

Εσύ είσαι ένα άτομο που έρευνας..ψάχνεις..ανακαλύπτεις. Πόσες φορές έχεις βρεθεί να πιάνεις τον εαυτό σου ότι αυτά τα οποία σκέφτεσαι ή τα οποία ανακαλύπτεις είναι εντελώς άχρηστα για κάποιους ανθρώπους; Δεν τα θέλουν, δεν τους απασχολούν και δεν θέλουν να χάσουν τον χρόνο τους με αυτά!

Μπορεί να υπάρχει μια οικουμενική αλήθεια μέσα σε αυτή την απειρότητα.. αλλα αυτό δεν σημαίνει ότι όλα τα όντα ενδιαφέρονται για αυτήν… και πιστεύω πως αυτό που λέω είναι ολοφάνερο από τα παραδείγματα που έχουμε στην ζωή μας. Επίσης κοίτα τα άτομα που ενδιαφέρονται για αυτήν την οικουμενική αλήθεια ..πως την προσεγγίζουν και πόσες συγκρούσεις υπάρχουν. Αυτό για εμένα δείχνει ότι οι συγκρούσεις είναι διανοητικές.. και καμία διανόηση δεν μπορεί να συλλάβει αυτό που ΕΙΝΑΙ.

Έτσι όλοι οι διανοούμενοι, οι σκεπτικιστές, , οι υλιστές, οι άθεοι, οι πιστοί, και όλοι όσοι ακλουθούν μια ιδέα και όχι αυτό που πραγματικά ΕΙΝΑΙ θα σφάζονται μπροστά από την πόρτα της Αλήθειας χωρίς ποτέ να περνούν «πίσω» από αυτήν.
Θυμήσου τον πύργο της ΒΑΒΕΛ. Ήθελαν να φτάσουν τον θεό..δηλ την οικουμενική αλήθεια..

Εσύ αγαπητέ μου φίλε μπορείς να απαντήσεις σε αυτό που με ρωτάς;

ΝΑ ΕΙΣΤΕ ΚΑΛΑ
ΕΙΡΗΝΗ ΑΠΕΡΙΟΡΙΣΤΗ

Έχω την αίσθηση , ότι ως "οικουμενικό αίτημα" εμφανίζεται κάτι κοινό , πέρα απο ιδεολογίες και επιμέρους πεποιθήσεις...

-Η ανάγκη της επικοινωνίας!