- Η ΤΕΧΝΗ ΣΤΟΝ ΕΣΩΤΕΡΙΣΜΟ ( ή ένας έρωτας που κρατάει για πάντα...) - .-= Η ΓΝΩΣΗ =-.
Θα πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι κάθε γνώση θα πρέπει να προέρχεται άνωθεν, και ότι όλοι οι μεγάλοι πολιτισμοί εκδηλώθηκαν και ευδοκίμησαν σε κάποιους ειδικά επιλεγμένους χώρους οι οποίοι εξαγιάσθηκαν και κατέστησαν ιεροί, και στους οποίους ανεγέρθησαν οι μεγαλοπρεπείς ναοί και τα μνημεία προς τιμή των θεών, και αποτέλεσαν λατρευτικούς τόπους. Και τα μνημεία αυτά παρέμειναν αθάνατα εις τους αιώνες διότι φέρουν τη σφραγίδα του πνευματικού κόσμου και, επομένως, της αιωνιότητας.
«Πάσα δόσις αγαθή και παν δώρημα τέλειον άνωθεν εστί καταβαίνον», λέγει ο εκκλησιαστικός ύμνος. Και πράγματι έτσι είναι. Ο άνθρωπος δεν είναι αυτόφωτος αλλά ετερόφωτος, και χωρίς το φως της θείας χάριτος βρίσκεται σε βαθύ σκοτάδι. Μπορεί μόνο να γίνει η λαμπάδα μέσω της οποίας θα λάμψει «το φως της γνώσεως». Έτσι, οι εκάστοτε θείοι δημιουργοί είναι κομιστές του ουρανίου φωτός, όχι, όμως, γεννήτορες αυτού. Θεματοφύλακες της θείας σοφίας είναι ο πνευματικός κόσμος ο οποίος, κατά την κρίση του, δύναται να την απονέμει ή να τη στερήσει από τους επίγειους μεταδότες, αναλόγως της διανοητικής τους κατάστασης και του πνευματικού αναστήματός τους. Ο Ησίοδος, πολύ αποκαλυπτικά, αποκαλεί τους δαίμονες «θείους δότες πλούτου και έχοντες εις αυτόν ένα δικαίωμα βασιλικόν», δηλαδή ηγεμονικό. Όντας, δηλαδή, οι ίδιοι κάτοχοι αυτού του πλούτου, τον απονέμουν όπου εκείνοι κρίνουν.
Χρησιμοποιείται κατά κόρον ο όρος «δημιουργία». Διερωτάται κανείς εάν υπάρχει όντως δημιουργία στο επίπεδο της σκέψεως. Εάν λάβουμε υπόψη το λεχθέν από τον Κρισναμούρτι ότι: «δεν υπάρχει τίποτε το ιερό στη σκέψη», τότε θα πρέπει να δεχθούμε ότι η δημιουργικότητα συνδέεται με τη θεία φύση του ανθρώπου, σε εναρμόνιση με τον πνευματικό κόσμο ο οποίος είναι και η πηγή κάθε δημιουργίας. Έτσι, καταλήγει να πει ότι ο άνθρωπος από μόνος του δεν μπορεί να κάνει πολλά πράγματα στον πνευματικό τομέα, και ότι γίνεται δημιουργικός μόνο όταν βρίσκεται σε άμεση επαφή με την αλήθεια ή το θεό. Κατά τον εσωτερισμό, αυτή καθ’ αυτή η σκέψη είναι το κέντρο του σκότους και της πλάνης. Μπορεί να είναι εφευρετική στον τομέα της επιστήμης, της τεχνολογίας και της τέχνης, δεν μπορεί όμως να είναι πνευματικά δημιουργική. Μάλλον, δε, αντιστρατεύεται την αληθινή δημιουργία. Διότι, σύμφωνα και πάλι με την εσωτερική παράδοση, για να υπάρξει δημιουργία μέσω του ανθρώπου, θα πρέπει να σιγήσει ο νους, να γίνει κενός από κάθε σκέψη για να μπορέσει να τον χρησιμοποιήσει το θείον και να δημιουργήσει τα θαυμαστά πράγματα στο φυσικό επίπεδο. Με αυτή την έννοια, ο άνθρωπος ουσιαστικά δεν έχει άλλη επιλογή από το να γίνει υπηρέτης του θείου. Όπως λέγει και πάλι ο Κρισναμούρτι: «όταν ένα ανθρώπινο ον φθάσει στην κατάσταση του απόλυτου κενού, στη λεγόμενη σιωπή του νου, ενός νου χωρίς καθόλου σκέψη, τότε τον προσλαμβάνει η απεραντοσύνη για να μπορέσει να δράσει και να επιδράσει στο σύνολο της ανθρωπότητας. Η απεραντοσύνη τον γεμίζει και τον χρησιμοποιεί για να μπορέσει να επηρεάσει την ανθρώπινη συνείδηση». Αναφερόμενος, δε, στη προσωπική του περίπτωση, μας αποκαλύπτει ότι: «μέσα από το σώμα του πέρασε μια απέραντη, τρομακτική υπέρ-ενέργεια, μια ύπατη νοημοσύνη και τον χρησιμοποιούσε επί εβδομήντα χρόνια».
Ακόμα ένα απόσπασμα απο το ίδιο με το προηγούμενο κείμενο.
ΣΤΗΝ ΠΡΑΞΗ ΑΓΑΠΗΤΕ ΛΟΡΕΝΤΖΟ, ΠΟΣΟ ΕΙΝΑΙ ΕΥΚΟΛΟ ΝΑ ΠΡΑΓΜΑΤΩΘΕΙ ΑΥΤΟ;
μονο με την μεθοδο του διαλογισμου...
ΦΙΛΕ ΜΟΥ lorenzo ΤΟ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ ΠΟΥ ΑΝΑΦΕΡΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΑΛΛΑ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΜΙΑ ΦΡΑΣΗ ΠΙΣΤΕΥΩ ΠΩΣ ΤΑΙΡΙΑΖΕΙ ΑΠΟΛΥΤΑ ΜΕ ΤΟ ΘΕΜΑ ΑΥΤΟ.
quote:
Έτσι, οι εκάστοτε θείοι δημιουργοί είναι κομιστές του ουρανίου φωτός, όχι, όμως, γεννήτορες αυτού.
ΝΟΜΙΖΩ ΠΩΣ ΕΤΣΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ ΔΙΑ ΜΕΣΟΥ ΤΗΣ ΤΕΧΝΗΣ Η ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΕΤΣΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ...
ΚΟΜΙΣΤΕΣ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ....
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΑΝ ΝΙΩΣΕΙΣ ΤΗΝ ΣΚΙΑ ΣΟΥ ΝΑ ΦΕΥΓΕΙ ΜΗΝ ΓΥΡΙΣΕΙΣ ΠΙΣΩ ΝΑ ΤΗΝ ΚΟΙΤΑΞΕΙΣ
quote:
Έτσι, οι εκάστοτε θείοι δημιουργοί είναι κομιστές του ουρανίου φωτός, όχι, όμως, γεννήτορες αυτού.
Oι καλλιτέχνες είναι ΦΩΣ...
